장음표시 사용
71쪽
o Praodie. ordine in libro de animabus justortim in sisti Abrahae ante Christi mortem evertibus Beatiae Visionis Dei.
I, insani J V Pelagianorum error fuit, parvulos saero sonterio tui, k' non regenitos , quum originali noxa eos obstrictos
negarent, aeterna donati dos esse vita , quam tamena Regno coelorum secernebant. Quam pravam do
e trinam etsi Catholicorum quilibet refugit , nihilominus reperias facile multos , qui insanti hus istis post universalis saltem judicii diem beatitudinem quamdam naturalem attribuant ) ; quorum tamen Pace dixerim , nec in sacris libris, nec in tradi. iione ullum sententiae hujus reperiri vestigium ; quineam etiam cum inviolo Polagianorum debellatore Augustino directa fronte pugnare: Baptizatis , inquit De anima , et ejus orig. c. IX. ) , parotilis
nemo promittat inter dam vationem , regnumque coelorum quietis , pel felicitatis cujuslibet , atque tibilibet quasi medium lociam. Hoc enim eis etiam haeresis Pelagiana promisit. Porro quum insanies
isti ex Christi sententia Ad Eph. II. 3. 3, visione
Dei ac coelorum regno privandi sint ; hinc dolore aliquo afficiendos esse rem exploratissimam habebat, alques adversus Pelagianos demonstrabat Augustinus ). Quod si ad Moras litteras, Augustini, alio- Cathiarimis , Alliartus Pighius , Ssondratus, aliique
post diem universalis judicii naturalem beatitudineiu non renatis infantil,us attribuebant. Bichardus , Lyranus , Lessius . Suareet aiebant jucundiorem , ae felleiorem ducturos vitam, quam cujuslibet mortalis sit in hoc seculo. Vid. Henricuin a S. Ignatio lib. 3. de Re . Orig. ejusque eraece. Iles est dignissima , ut animadvertatur , Cl. Theologos Ε- situm . Petavium , Norisium , Haberi , l' Herminier, Piet-te , Berti existimasse , a PeIagia iras ipsis Solam naturalem felicitatem hisce insaniit, us adscriptam suisse. Quod ostenditur ipsa auctoritate Augustini scrihentis de Praedese. SS. c. 13. Pelagianos quaerere pamulιs extra Regnum Dei ne- , scio e us suae felicitatis locum et maxime quando C lom.
ιιιιν , non eos habere Vitam aeternam.
S. D toc in Enchir. e. ris. Ilaec habet: Pertraia regno Dei , exulare a ciMitale Dei , alienari a Mita Dei, carere tam magna dialcedine domus Dei. . . . tam g andisaeae poena , vi nulla ei POJutit tormenla , quae novimus
72쪽
Pumque Patrum auctoritatem serio animum reflecto, inducor , ut credam , infantes non regetiuos , semus Poena , licet in adultorum comparatione ea levissima sit , sore piscteudosi Ii enim filii irae sunt , Masa apta in interitum s Ad Rom. IX. 2et. ) ; uri lacur mitissima sensus Poena pultari nequeant , Plane nou video. Αt graviora proseramus. Universalis Iu
dioii fornaxm describens Matthaeus ait Matth. XXV.
32. se l. ): Congregabum ur ante eum omnes gem
ιes neminem hic videas exceptum ) , et separohitoos ad inoicem , sicut pastor segregat oses ab hae dis , et statues opes quMem a dextris , haedos aurem a sinistris tunc dicet his , qui a sini- atris erunb: Discedite a me maledicti in ignem ae ternum. Claritate pari id docuerat in Apocalypsi Joannes XX . iar ib. . Et oidi mortuos magnOS M ptis ιllos en enim insantes , stantes in conspectra throni , et libri aperti suiu , et alius liber apertus est , qui est pilam et grai non inperitus es in libro, pilae , missus est in staguum ignis. Parvulos absque baptismate decedentes oves esse a dextris statuendas , vel esse in libro vitae conseri plos , Pru' deus nemo assirmabit : erunt itaque collocati di iucti uis tris , ac ita ignem aeternum mittendi. Vidit i perspicax Augustitii ingenium, De Oerbis Apost. Serui. XIV. c. 3. Confer lib. V. con/ra Al. n. iiiit lib. II l. oper. impere. A. 199. ): Nullus relictus est medius locus , in quo ponere queas infantes :qui non in daatra , procul dubio in sinis/rra : qui non in regno , procul dubio in ignem aeternum. Ejusdem- mentis sunt Byzacenao Synodi Episcopi
caenum constitulos ) , uteronymus In με 3. DistiGuM. Pelag. , Avitus Episcopus Vis ensis , Gregorius Magi ius Lib. IX. mor. o. 12; γ, Isidorus uis palensis Lib. I. sent. ), Prudentius Dib. de Praedest. o. XVI. ὶ , aliique. Quo sit, ub non imm
o arari. Concilium Florentinum in ricroco domi r IlI, rum aurem animas , qui in mortali Paccato , νeι soto ori sinati decedunt , mox in infernum 'descandere , poenis tamen disparibus puniendas. Quae adversus tia C 'ente ut 11
73쪽
merito Eminentissinins Noris ius In nund. August. e. III. I. V. , ex manca historiae Pelagianae notitia , ac neglecto Patrum studio repetat, cur annis ducentesimo supra millesimum de horum tutantum Poenis obscurata a scholasticis doctrinae fuerit.
Quae ex hac vita in iustitiae statu decedunt animae , haud onanes mundae penitus sunt , ac Purga tae , nec singulae, quas debebant justitiae Divitia temporales poenas luerunt. Cadit enim saepe ira
culpas leves ipse justus S. CCCLXXIX. , quae
cum offensae Dei si ut licet minimae , nonnullum tamen poenam promerentur. Atque si Divinae justiatiae ordinem in sacris libris apertum nobis attenta mente lustremus , dubium non est, consuevisse Deutra remissa jam gravi cuΙpa , poenas adhuc ad tempus
repetere CCCVti. ) , ad quas redimendas pri
mitiva Ecclesia Apostolorum instructa magis eri , graves diuturnasque satisfactorias poenas imponere
solebat S. CCCVIII. ). At enim ignorat nemo ,
e vita plures decedere , qui sive levibus adhuc culmis inquitiati sunt , sive pro gravibus jam remissis commeritam temporalem poenam minime luerant. Itaque quum in coelorum regno nihil , quod coinquinatum ae .immundum sit, ingredi queat Apoc. XX. 27. ὶ , locus esse dehet inter gehennam , a Regnum coelorum medius , ubi puniri, ac purgar. ad tempus debeant illorum animae , quae ad coelestem Hirtam aptae necdum , ad idoneae reperium tur. Locum huno Duncupamus Purgatorium. SC OLION. Ecclesia tamen nihil definivit de P gatorii loco , uti in caliginoso aere sit, vel sub ter-Fa , aut ubi eruolantur damnati , neque ad fidem catholicam attinet, in purgatorio verum ignem esse, .n tantum ea ligi uem , ac moerorem , vel alium , quem Deus instigere potest , eruciatum ; tempus etiam . quo in poenis detineant ut , incertum est, Novitque solus Deust. Unde iis , quae nos inter , et heterodoxos fervet , .est, aci detur defunctorum Status , in quo animae nondum penitus mundatae Purguntur , uo Pio iis tutu sublovandis', tum liber audis Di itigeo by Cooste
74쪽
fidelium preees prosint : istud Cutholici asserunt ;negant adversarii. Priinus qui Purgatorii existentiam inficias iverit , Aerius suisse videtur , qui Pro defunctis sacrificium osso rendum non esse blaterabat , uti docent Epiphanius hae . et Augustinus haer. 53. Hujus vestigia calearunt Petrobusiani , Apostolici . Albigenses. Apertius Purgatorio bellum indixerunt Waldenses , tum Calvinistae , ac Lutherant.
At vero Purgatorium esse , fides catholi ea doepi, Quod docent
Veteri que , ac novi foederis oracula ostendunt. Il - CV oitto e. ilustre est , ac in rem nostram looge opportunum
qui collatione faeta duodeeim millia drachmas argenti misit derosobmam o erre pro peccatis mortuorum Sacrificium , bene , et religiose de resurrections cogitans ; nempe de animae immortalitate , cuius fides , cum doctrina de corporum resurrectione Pe nitus connexa est. Quod Divino Spiritu amatus scriptor magnis encomtis ornat inquiens : Sancta ergo et salubris est cogitatio pro defunctis exorare , ut Ia peccatis soloantur. Porro pro iis , qui aeternae damnationis sententiam audivere, preces tu Vare mirni me possunt: sed neque ii, qui coelesti ja in beatitudine fruuntur Ecclesiae orationibu 9 egeut , eo saltem sensu , quod a peccatis , sive a poenis Sol Vantur : proindeque dicere debernus pro iis sus asPreces , qui decesserunt quidem in grati di , sed nondum penitus purgati debitum aliquod Divinae justitiae rependere adhuc tenebantur ). Quid i Quod
Salvator ipse nos docet peccata aὸ esse , quae Duuremittuntur . neque in hoc saeetilo, neque in futuros Matth. XII. 33. . Quorsum autem haec , si nulla
Peccata es ent, quae in altera vita condona-ntur ι
n Inde etiam apparet Iudam Μa IaasiaeM- era sacerdotali genero non nisi id jussisse , quod antiqua majoxum traditione fieri consuetum erat. Quam praxim vigero ad ima apud Justaeos evino itur ex Bddio ieelia Rabbinica Bartoloocii, wm. v. et ex sγnagoga Buxtorsit. Immo apin ipsos in m O- Te positum est , ut insans per ancium intescum orationem, guam nuncupant Midis pro anima patris sui demuot, aa, eam a Purgatorio cripiendam recit in
75쪽
Quam sapienter Augustinus Lib. XXI. de cire. Dei cap. Vid. Gregorium Magnum lib. IV.
Diat. c. 39. 3 . Neque enim de quibu4dam oeraciter diceretur , quod non eis remittatiar , neque in hoo saeculo , neque in futuro , nisi essent, quibus, etsi non in isto , Iamen remitteretur in futuro.
Et traditio. Ea inter, quae Ecclesiarum omnium traditione constibilita su ut, defunctorum ad Sanctum Altare memoria annumerari certe debet , cujus pervet imi Ecelesiae Patres meminerunt ') , ac antiquissima omnium gentium officia , Gottica se ilicet, Morara-hi ea , Gallieana , Ambrosiana , Graeca nou minus , nc orientalia. Preces vero ubique ad Deum diri suntur , ut fidelium defunctorum animas quiescere jubeat in sinu Abrahae , Israel , et Iacob r inter Patriarchas , Prophetas et Martyres , inter Choros
Sanctorum suorum in Paradiso pollutatis et deliciarum , unde fugit dolor, et gemitus. Hi ne evincitur , Ecclesias omnes semper eredidisse fidelium defunctorum animas purgatione indigere ; nec nou Precibus ac sacrosancto Praesertim Missae sacrificio
divinam justitiam flecti , ut eorumdem poenas te et, ae ad coelestem beatitudinem advocet. Unde apparet preces pro defunctis cum purgatorii doctrinae
a m arte connexas esse , ut unum sine altero persi Stere nequeat. At vero do Purgatorio ipso sermonem
XXVIII. in Num. 3, Gregorius Nyssenus Orat. pro mortuis ), Hieronymus Lib. I. contra Pelag. ,
Teν nilianus de corona cap. 3. inquit: Glationes Pro de rictis. . . . aranua die facimus e cap. 4. addit ruariam et hujusmodi aliarum disciρlinariam, si legem exposluias , traditio tibi praetendetur auctrix , consuetudo confrmatrix , Fides obserseatrix. In eamdem ConsPira ut sententiam Cyprianus epist. 66. Cyrillus Hierosol. Calech. mrat. V. Epiplianius qui consutavit errores Aerii, Cliryso tomus , bona. 4 i. In epist. l. ad Corinth. et lio in. ul. in Acta , Ambrosius orat. de οἷitu SaFri fairis sui, Augustiuus lib. D. coni. cap. I a. Concilium III. Carthagi-
I eu Se Cati. 29. Et IV. can. 79. Gregorius Magnus in . u.
dial. c. i 3. Plura dabiant Patrum testimonia Bellai minus de Purgatorio , Natalis Alexander saec IV. diss. 4o.
76쪽
39. ). Quorum agmen claudat Magnus Augustinus de baptizato insanie scribens Lib. XX l. de Cio.
Dei c. 16. ): Non tantum poenis non praeparatur aeternis . sed nec ulla Post mortem purgatoria Isr-menta patietur ; de adultis vero decedentibus cum levibus culpis ait tb. eap. 24. ): Tales constat ante judicii diem per poeuas temporales , quos eorumdem Spiritus Patiutur, purgatos aeterni ignis suppliciis non tradendos. ScuOLION. Quamvis Graeci Sehismatici medium locum non agnos sani , atque contendant PerPeram , animas eoru in , qui in gravi delicto obierunt , vel etiam in infidelitate , ab inseris nurari posse , quod statuebat etiam Dositheus Patriarcha Hierosolymita nus tabellis innixus Falconillae et Trajani , nihilominus admittunt animas, quae in justitia decesserunt , nec poenitus sunt purgatae , satis sacere Divi Dae justitiae , ac cruciari in quantum poena dignae Suat, et in quantum Dei miserιeordia potuerit , ut
scribit Gabriel Piladelphiensis apud Allatium de
Consens. Varia etiam aguoscunt expurgationis genera
Pro iis, qui coeptae justitiae dignos fructus vel in inguria vel morte praeventi non fecerint: hos ad infernum detrudi aiunt , atque ibi non ignis suppliciis torqueri, sed obscuro carcere detineri; conscientiae stimulis, exilio a Divina gloria, et obscuritate su Luri purificari. Qua de re plura dabit Marcus Ephesius latinis insensissimus in orationibus duabus, quas Ferrariae in Synodo habuit. Arbitrantur insuper ipsi nobiscum . sacrificia , orationes , vigilias , elee mosynas , atque similia pietatis ossicia delati eiis multum juvare , vel eos a poenis o mutuo liberare. Immo ut Syropulus testatur Sect. V. auditis a Carindi uale Juliatio quae de Purgatorio igne Latini te in neut , ipse M. Ephesius exiguum nos luter ae ipsos discrimeta esse dixit. Vid. le Quieu disserι. Dama sc. V. orat. de iis , qui in fide dormierunt , et
de Purgatorio secundum orient. Ecclesiae senSum,
Renaud otium obsero. in liti. Syri , et Perp. fidei otii. U. lib. VIII. cap. 5. ubi observat ad illud
77쪽
tempus , quo Latini Constantinopoli dominabantur, initium habuisse , quae de Purgatorio inter utram,
que Ecclesiam vigent controversiae, nec Greco tim quam hae de re postulasse , etsi Latinorum
doetrinam ex Gregorii Magni dialogis lib. V. o. 39. ) , quos in Propriam linguam conversos mctgno habebant in pretio , compertam optime haberent.
Eneyelopaediae Quam Catholici Theologi tuentur de Purgatorio
argumenta. doctrinam , ea Philosophis Platonicis originem suam debet , ejusque in gentilium libris nonnulla vestigia reperiuntur. Ah anno tantum i 39. in fidei evasit articulum Concilii Florentini tempyre. Cujus decretum , ut aiunt Patres Tridentini, in usu tandendi pro defunctis preveniundamentum suum habet, quot tamen in Scriptura non jubetur , ae ratio et revelatio simul eondemnant. Accedit his, nec nomen, nec rem Purgatorii in sacris libris adinveniriinam
secundus Machabaeorum liber , ubi de precibus pro
desunctis sermo occurrit, a PDoryphus est. Immo
Romana Ecclesia nonnullis Scripturae texti hus Mati. V. 16. I. ad Corinth. III. II. sqq. ) , ut systema suum verbo Divino coloret, vim sacere debet. Quid rquod sacile esset , plura Scripturarum argumenta Producere , quaΘ Decessaria illatione Purgatorium destruunt. Saepe enim legimus : Nihil damnationis esse iis , qui sunt in Christo Iesu ; quod beati sunt, qui in Domino mortiantur , opera enim illorum Sequunsur illos. Exemplum Lagari , qui post mortem in Abrahae sinu delatus est ; Latronis, cui Christus dixit, hodie mecum eris in Paradiso: tertium hunci locum penitus explodit. Ad haec r quaenam doctrinae iest illa , quae animae corporis attribuit proprietates, contenditque eam per ignem purificari , sicuti ab heterogeneis Particulis purifieantur metalla 8 verum quidem est, coinquinatura nihil intrare posse ita regnum e lorum; at iusti omnes iam mundi sutit a Purgati sanguine Christi. Nec antiquiores Patres quidpiam de Purgatorio eνediderunt. Anima absque sensibili materia , id est , absque corpore juxta Tertullianum pati nequit. Augustinus, qui nobis OPP nitur , de amico suo Nebridio recentilr defuncto
78쪽
seripsit, quod vivit felix in sinu Ahraliae. Gregorius I. persuasus est , quod nobis Salvatoris gratia redemptis post mortem locus aeternae felici latis aperin
Purgationis post vitam suturae notionem aliquam habuisse Platonem In Phaedone), Virgilium , nonnullosque alios Scriptores Ethnicos non eo inficias ;at hac in sententia versati semper Judaei fuerunt S.CCCCX. in Not.); unde persuadeor, prosa uos Philosophos , ac Poetas , vel ex naturali lumine , vel potius ex priscis , ipsique mundo serme coaevis traditionibus huius dogmatis notitiam habuisse ; tantum abest . ut Catholici eam a Platonicis hauserint. Concilii Florentini tempore in fidei. dogma Purgatorium primo erectum suisse , res oppido salsa est. Epiphanius enim , et Augustinus reliquos inter errores Aerii Tecensent , non esse pro defunctis orandum : crede-hat itaque Ecclesia animarum esse haud penitus puris salarum statum, quae fidelium precibus , ac incruenis o vel maxime sacrificio egerent ac levarentur. Hae
Butem Sunt, quas in purgatorio torqueri diximus S.CCCC IX. CCCCX. . Patres Trideuiitii cum Catholica Ecclesia , et sacris litteris, ae antiqua Patrum traditione Purgatorii existentiam probari asserunt; eonsuetudo autem pro defunctis exorandi cum Purissatorio ita connexa est, ut unum ex altero si uat CCCCXI : huius vero eum initium assignare n queas , ac Tertullianus eam iam ex traditione repeteret I. CCCCXI. in Not. evidens est, hanc deis
scendisse ab Apostolis , hos vero ab ipso Salvatore accepisse. Quamobrem etsi gratis daremus, hac de re nihil in sacris libris legi , firmissimum semperesset, ae Verbo Divino tradito innixum Ecclesiae Catholicae argumentum. Machabaetor im libros, om-Nibus rite libralis , canonicos esse definivit Ecclesia Catholica. Neierodoxi tamen eam saltem hisce libriss leni exhibere debent, qualem Philoni, ag Joseis Plio Historico tribuunt. Iam vero inde patet Iocu leutissime, Sacerdotes, ac Iudaicum populum precesae sacrificia pro desunctis obtulisse , atque usum huncinti Sanctum ha huisse, ae saluberrimum. Neque ver-ho Divitio Eccletia Romaua vim tu ferre co8itur , ut
79쪽
Purgatorii fidem sacris litteris con onam esse demonstret ; nam Veritalem hane Machabaeorum libri . ac quae Christus Dominus de peccatis , quae in altera vita dimittuntur, asserit, in toto suo lumine ponunt 3. CCCCX. ); quae autem ex Matthaei V. et Ρaulo I. ad Corint. ΙΙΙ. nonnulli Theologi pro
Purgatorii existentia proserunt , argumento ineluetabili Purgatorii existentiam non probare, Prae clarissimi Catholici Doctores ipsi met asserunt Nat. Alexander saec. IV. dissert. ι5. et non patici alii id asserunt. ). Hallucinatus turpiter fuit adversarius
niens , multa esse sacrorum librorum testimonia', qua EPurgatorii fidem elevent. Nam Apostolus scribens Aa Rom. VII l. i. nihil damnationis esse iis, qui sunt in Christo Iesu, de iis , qui per baptismum peccata
omnia , iisque debitam poenam deleverunt, sermonem habet; qui si postea non secundum carnem a hulent , ae ea tantum , quae Spiritus sunt, sapiant , prosecto iusti erunt, ac plene purgati; iis vero aeterna gloria a morte rependitur f. CCCCV. ). Locus alter ex Apocalypsi XIV. I 3. depromptus eadem
Tatione explanandus est. Quandoquidem legimus : hic Patientia Sanctorum est, qui custodiunt mandata Dei et fidem Iesu : et audioi recem de coelo dicentem
ri et Latronis exemplum adversarium non juvat : Priamus enim persecte iustus , ac plene patienti calamitatum tolerantia purgatus tu Abrahae sinam delatus est: alter serventi in Deum caritate, ae praeclara fidei confessione eo ipso tempore, quo Salvator CON- tumeliis , ne morte ipsa assiciebatur, culpae ae Poenae omnis remi mionem Promeritus est. Quod urget Bera Calvinianus Scriptor legit Beati mortui qui
Propter Dominum moriuntur , nempe de Martyribus expli-Cat , quibus a morte coelestis gloria rependitur. Ex Prote. tantibus nota pauci , immo et nonnulli ex Calvinianis , quos recenset te Eevre addition. f. 3. licitum iudicant or Te pro mortuis , quibus addo Bhegium , ac Sylvestruin Crabium in aρ endiae Mologetica ad Bhogii lihellum : Heformulis cauta loquendi; immo inter Lutheranos nonnemo est , qui medium quemdam statum , ac Purgatorium Post iano vitam admittat , licet tamen in satisfactionem Divinae justitiae, ut nos Contendimus , id contigere negeuc, ut oc o
80쪽
alterum , Catholicum dogma non impetit; nulli bienim desinitum est ignem nostro similem in purgatorio adesse. Haec est lamen generalis Theologorum doctrina, quam non impetit inepta metalli ab liel progeneis partibus in ignem purgati comparatio. Etenim ignis ille non ad corporis , quo carent tunc animae , maculas elusiadas, sed tantum est ad poenam , quam remissa culpa 'solet adhuc exposcere Deus'
CCCCVII. ) , proindeque illi , qui a labe ae inqui in
Danaenio Peccati nondum penitus mundi sunt , gravium ex igue perpessione poenarum , debitum, quod cum Divina justitia contraxerant, solvere debent, quo peracto ad Patriam coelestem felices evolabunt.
Pretioso Christi Sanguine nos purificari , fides Catholica eo sensu docet , quod ejus virtute peccata omnia , ac poenae iis debitae in baptismo rem illan tur ; tum quia media singula , unde animum DOStram mundare possimus , ex solius passionis Christi merito obtinemus. At quisquis post adepta tam insignia Lenesicia lapsus est , ac contristare Spiritum Sanctum non erubuit , ad manifestandam magis peccati gravitatem , ordo Divinae justitiae postulat, . poenas adhuQad tempus ab iis repetere , quibus aeterna remissa fuit ; quae si hac in vita dignis poenitentiae fructibus persolutae non fuerint , in altera luere quisque
debebit. Verum terret jam nos Adversarius , cum Patrum praesidio nos exuere, eonfidenter asserit. Au diamus : Tertullianus ait, animam n bsque corPore dolori obnoxiam non esse. Fatearis, repono , itaque
oportet, Tertullianum judicasse animas altera in vita Pati , quas corpore nonnullo donatas a firmabat. Augustinus Purgatorii dogma verbis clarissimis pro
pugnavit f. CCCCXI. ) ; Nebridium vero amicum
suum ab omni labe purgatum judicabat, unde et
Tertullianus ait animam dimensionihus constare,
tabere es figiem , ac totam animarum redundantiam aliud non esse quam ex unius Lontinis ex animali semine distillationem, Item ex traduce eas propagari coni cudit. Vid. Aρo m. c. 48. de muni. c. 5. et fic I. de Resur. Carnis C. I7. lib. 5. Contra Marc. c. Io. Unde merito Augustinus scri