장음표시 사용
321쪽
EX art. habes primo : quomodo Per rationem . stendas, merito esse insinuatum a scripturis , iasymbolo fidei, quod Deitas a carne Christi in morte non fuit separata. A symbolo quidem fidei. secundum
quod cum discursiis ratiocinatione ponitur νn arg. contra. Pro quo facit q. IO. artic. 4. A script*ris v ro per hoc , quod dicitur Ephesio. 4. Quod autem.
ascendit , quid est , nise ρυia oe descenuir primum
iu inferiores partes terrae. uti, descendit 3ne Ur , in qui ascendit . Christus enim in inseriores pari Ieriae secundum carnem descendit per hoc , qu fuit caro eius in sepulchro e sicut & secundum an mam descendit in inferiores partes terrae Per hoc , quod anima ipsius descendit ad lymbum SL Patrum. Idem vero fuit, qui descendit , di qui ascendit: qui . ubique Deus, tum cum carne, tum cum auima. Ac si ergo Apostolus clixerit. Deitas, quae cum Christo in coelos ascendente personaliter juncta fult& carni, & animae eius coniunctis , luit et i m cum Christo descendes te sive in sepulchrum , sive in ly-hum personaliter iuncta & carni, & animae separatis. Secundo habes: quomodo per rationem, tanquam invadice, omnino evellas, interimasque impiissimam haeresim Praemon fratensis Apostatae dicentis c ut refert Prateolus tit. Antichrisiani θ quod Christus eo, quod in cruce desperarit, fuit damnatus. Legerat
nim hic scelestissimus. Christum dixisse Matth. V. Elὸ, EIὸ , Lamma abactant , ignorantiam suminam summo sceleri de suo coniungens verba haec ad desperantis sensum torquere non erubuit . Se quid mali non audeat , & non machinetur ACUM tat Quippe qui sub tantorum malorum fune uissimo iugo venundatus sit; qualia narrantur a. a. q. ra. arsea. a. oe Proυerb. 6. Dixi ly quomodo per rationem , tanquam in radice evellas , &c. quoniam Peccatum omne ab eo funditus expellatur, necesse est , etiam sola ratione dictante eum quo personaliter unit est Deitas. Vide non pos prob. conci . & di a , citataque in respon. ad primum . Tertio habes quoin modo Per rationem , tanquam per xadicem firmissumam, ostendas, haeresim illam inampnissimam me-irito damnari a dictis supra articulorum numero Dis Elucid. Sc in Veritatibus aureis super totam lege inveterem, Leυit. i5. eonesus. Io. ubi ad longum dignissimam scitu contra haereticos, & ad catholicorum aeruditionem invenies. Item a Num. ai. Per boc o quod
322쪽
quod ibi serpens aeneus figura Christi in patibulo
Crucis possiti desis natur .' id , quod clarius intelliges esse verum, si illud Joann. 3. Stetit Moyses exalta- vie serpentem , &c. praemissae figurae coniunxeris .
Nam ideo Christus patiens in cruce vocatus est a De us r quia erat futurus mirandae, immo insuperabialis patientiae .: Bonam vero patientiam opponi e diametro desperationi, quis nesciat ' Vide veritates a reas , & caei. Num. ai. concluse. sexta. Et a figuris
ad figurata validum fieri processum disce ex Concilio HispaIense et . quod recitatur in eisdem Veritaliabus aureis, Levit. octaυo , eoneI . secunda. Item ab ipso crucifixo per hoc, quod expiraturus , pate ni amoris, fiduciaeque filialis memor , ac plenus , dixit : Pater in mantis euas eommendo Disitum meum. Luc. 23. Item ab eodem Christo , ad pas sionem eunte per hoc , quos dicit Joann. I . '- nil princeps mundi huius , or in me non habet quie- quam . Sed , tit cognoscat mundiar , quis diligo p
tremΦsime mandaιum dedit mihi Patre so facio.
Si enim diabolus in Christo tanta 'patiente' non in venit quicquam , idest, aliquod vel minimum peccatum, quomodo Christus desperationem , tam grave Peccatum , a. a. quaess. 2o. art. 3. & consequentera diabolo multum visibile , prima quae' 37. art. Se
Cari. cum quae' 64. art. I. incurrere unquam potuit tEt, si Christus non tantum facit patris mandatum , sed etiam sicut, idest eo modo , quo pater voluit ,& non pro aliquo sistum tempore, sed etiam semper , facit, quae placita sunt ei, Ioann. 8. quomodo desperationis vel minimam, scintillam , seu primum motum- habere potuisset dicendus est Numquid Deo patri placet desperatio , aut mandatum dedit ei pater, ut de eraret ' Vide, quantarum 'inianiarum ,& palpabilium haeresum tenebras nobis offundere conatur sermone illo suo primo diabolico praedictiis Apostata. uuarto igitur habes : quod illud Christi verbum Eli , Eli, Lamma.sabactant alio modo , quam indoctus ille, ac instabilis, Ietumia Pere. 3. ad suam ipsius perditionem depravabat , intelligendum est . Pro qua re sciendum est : quod Christus omnia, quae de ipso erant per prophetas dicta , in passione sua adimplere uoluit c patet Matthaei vigesimo, Luce deeimoctauo , & alibi in Evangelistis A pro- Pheta autem in persona Christi loquente dictum fuerat Psalm. 37. Dolores infeνni circumdederunt me . Necesse igitur erat, ut hoc de Christo crucifixo --rificaretur. Id, quod fuit tune, quando ipse dolores
inferni, pro quanto sine peccato licuit, in semetipso
323쪽
expressit: ut prophetatum erat per ly dolores isse ni idest his, qui sunt in inferno, similes circumis dederunt me. Quid est inter dolores infernit Tanta a Deo derelictio , ut dixerit Psalm. v. quorum non es memor amplius. V u Is de manu tua repassunt. Oportuit ergo tunc , Christum dolorem hune in seipso exprimere dicendo. Et , Eιὸ Lammasab ctan . Nec solum hunc, sed & caeter eunde non iasingulari dolorem, sed in plurali dolores1 PDIm. I7. dixit. occasione itaque huius scilicet Eli , &e. pr sequamur se breviter alios. Quid est in doloribus i
fernit Maxima sitis, nec ad ipsam mitigandam modicae aquae subventio , Luc. I 6. oportuit ergo tune
Christum dicere, sitis ; ti ad eius sitim extingueuadam nec guttulae aquae refrigerium invenire, Ioa. ImQuid est in doloribus inferni t Fletus , & stridor
dentium , Matth. i3. Cum clamore igitur valido , S lachrymis, Hebri s. seipsum Christus offerre deis buit : ut ly 'ridor dentium exprimatur tunc per clamorem validum , sicut ly Retur per lachrymas. Quid inter inferni do. res adest y Quod ligatis manibus ,& pedibus, 22. ibi torquentur. Oportuit ergo Christum tunc manibus , & pedibus , quasi alligatis, clavorum vinculo cruciari. Quidam. plius dolorum in in serno reperitur. t Tenebrae exteriores, Matth. 23. Opus ergo fuit , ut tunc , Sole obscurato, tenebrae fierent super universam terram,
Lue. 23. Sed quid adhuc in inferni doloribus con- numeratur t Mala societas , scilicet cuin diabolo , di angelis hius, Matth. 23. Necessium ergo fuit, ut Christus tunc cum iniquis crucifisteretur . Inter do-1ores in serni quid ulterius est y omnium membrorum omne sine ulla consolatione tormentum c ut Patet ex Addition. ques. 97. art. I. I. Elucid. opo tebat igitur, qui, a Christus & in loco foetido cruci. figeretur, ques. 46. are ris. & omne passionum genus sustineret, ibid. art. I S dolorem maximum in his absque ulla revelationis redundautia sentiret , ibid.art. 6. 7. Ecce adimpletam prophetiam illius Psalmis 27. Adde t quod oportuit etiam Christum , tamquam ex reuerentiali obedientia solicitum ad obse vanda de se praenunciata a Psam. et s. Deus Deus meus , quaro me dereliquidi , correspondenter per
seipsum dicere. Eii , Eu Lamma, fabactant. Numis quid non ergo vides, quod oculus Praedicti Apost a. tae nequam est , quia Christus bonus est ' Matio. 2 . quinto vides a 4uomodo ex iis, bene pensatis, &applicatis doctrina praesens Angelica , &c.
324쪽
VUAE . L. ART. III. ARTICULUS III.
278 Utrum in carne Chrisi fuerit fasia separatio
sti. . Psal. 2I. AD Tertium sic proceditur. Videtur, quod in moriste Christi fuerit facta separatio divinitatis ab anima. Dicit enim Dominus Joan. lo. Nemo tollit a. nimam meam a me , sed ego ρono eam, oe iterum fumo eam: Non autem uidetur, quod corpus animam ponere possit eam a se separando; quia anima nons ubi icitur potestati corporis, sed potius e converto: S sic videtur , quod Christo, secundum quod est Verbum Dei, conveniat animam suam ponere . Hoc autem est eam a se separare. Ergo per mortem anima eius fuit a divinitate separata.
Σ. Praeterca . Athanasius dicit c implici lib. 6. debeatitud. Verbi Dei ad Theophil. a in ed. malediactum , qui totum hominem, qMem assumpsit Dei Filius , denuo assumptum, vel liberatum, tertia die a
mortuis resurrexisse non constetur: Sed non potuit totus homo denuo assumi, nisi aliquando fuerit totus homo a Verbo Dei separatus : Totus autem homo componitur ex anima , ἐχ corpore. Ergo aliquando fuit facta separatio divinitatis & a corpore,& ab a
3. Praeterea. Propter unione ina ad totum hominem F licis Dei vere dicitur homo. Si ergo, soluta uni ne animae, & corporis Per mortem , Verbum Dei re- manlit unitum animae, sequeretur, quod vere dici potuisset, Filium Dei esse animam : Hoc autem est talis sum; quia cum anima sit forma corporis , sequeretur qucid Verbum Dei fuerit corporis forma, quod est imis possibila. Ergo in morte Cluiiii anima fuit a Verbo Dei separata. 3. Praeterea. Anima , & corpus abinvicem separ ta non sunt una hypostasis, sed duae . Si igitur Ue bum Dei remansit unitum tam corpori, quam animae Christi, separatis eis ab invicem per mortem Christi, videtur sequi, quod Verbum Dei, durante mo ie Christi, fuerit duae hypostases; quod est inconveniens. Non ergo post mortem Christi remansit anima Uerbo unita. Sed Contra est, quod dicit Damascemis in a. lib. Tom. XIII. P uυν-
325쪽
Oνιθ. s. e. 27. a med. Eui Chrisus moretitis es tia homo, oe sancta ejus anima ab incontaminato disisa es corpore; diυinitas tamen inseparabilis ab uiνisque
permansit, ab anima dico, oe corpore. Respondeo dicendum, quod anima unita est Ueris Dei immediatius, S per prius, quam corpus, cum corpus unitum sit Verbo Dei mediante anima , ut supra dictum est. c. qu. 6. ar. I. Cum ergo Verbum Dei non sit separatum in morte a corpore, multo minus separatum las ab anima. Unde sicut de Filio Dei praedicatur id, quod convenit corpori ab anima sep rato, scin e se sepultum : ua de eo in Symbolo dicis tur, quod aeisendit ad inferos ; quia anima eius a corpore separata descendit ad inferos. Ad pri m ergo dicendum, quod August. c tram47. s. pose med. to. 9. exponens illud verbum I annis inquirit, cum Christus sit Verbum, anima, &caro, ,, utrum ex eo quod est Verbum, ponat ani- mam, an ex eo quod est anima, an iterum ex eciis quod est caro. Et dieit, qtiod ii dixerimus, quod ,, Verbum Dei animam posuit, sequitur quod aliqua ,, do anima illa separata est a Verbo: quod est fal-
sum. mors enim corpus ab anima separavit: a Ver ,, bo autem animam separatam esse non dico. Si ve-
ro dixerimus , quod ipsa se anima ponat, sequi is tur quod anima ipsa a se separata sit : quod est ,, absurdum. Relinquitur ergo, quod ipsa caro an iis is mam suam ponit, & iterum eam sumit, non mois testate sua , sed potestate Verbi inhabitantis case nem: is quia, sicut supra dictum est , cin cori ari ' an praee. 2 per mortem non est separata divinitas Verbi a carnς . Ad secundum dicendum , quod in verbis illis A. thanasius non intellexit , quod totus homo denuost assumpιus, idest omnes partes eius , quasi Verbum Dei partes humanae naturae deposuerit per moristem; sed quod iterato totalitas naturae assumptae sit in resurrectione redintegrata per iteratam Monem animae, & corporis. Ad tertium dicendum, quod Verbum Dei propter
unionem humanae naturae non dicitur humana natura, sed dicitur homo, quod est habens humanam naturam. Anima autem , & corpus sunt Partes esse tiales humanas naturae. Unde propter unionem Vesebi ad utrumque eorum, non sequitur quod Verbum Dei sit anima, vel corpus, sed quod sit habens antimam , vel corpus.
326쪽
Christi est separata anima a carne , non est una hypostasiis in duas hypostases divisa . nam & coria se pus , & anima Christi secundum idem ex princi-M pio in Verbi hyposasi habuerunt existentiam , &se in morte invicem divisa , singulum eorum mania is sit, unam hypostasim Verbi habens . Quare una Verbi hyposta fis verbi, & animae, I corporis ex-
, , titit hypostasis. nunquam enim neque anima , ne- ,, que corpus Propriam habuerunt hypostasim, praeis ter Verbi hypostasimis una enim se eruerbi h ,, postasis, & nunquam duae.
Ex art. habes primo : quomodo per rationem ostendas, merito esse insinuatum a scripturis, &Damasceno: quod Deitas non fuit separata ab anima Christi in morte. A Damasceno quidem ; secundum quod est in ar.eom. A scripturis vero per hoc, quod dicitur Ephes. 4. autem ascendit , quides, ns, &c. ut in ari a. append. De re hac vide Compend. Alber. Mag. lib. 4. e. aa. schon Secundo habes et quomodo per Tationem , tanquam in radice, omnino evellas, interimasque impiissimam haeresim Pr monfratenses Apostatae, Sc. ut in artis. I. appen. luseque in finem . Caeterum scito , quod quamvis illa haeresis adducta sit , & expugnata ibi, ut a sortiori fieret eius damnatio; tamen ad hunc articulum directius pertinet utrumque , cum desperatio principaliter respiciat animam. Dico lytit a fortiori feretius damnatio . suoniam , si e eo , quod a corpore nunquam fuit separata divinitas, non potest aliquando fuisse desperatio in Christo, multo magis utique ex eo, quod ab anima nunquam separata est diviniatas, non poterit aliquando cadere desperatio in ipso.
Perge igitur in illa appendice per tota . Tertio vides : quomodo, Sci
327쪽
27'Utrum Christis in triduo mortis fuerit homo.
AD Quartum sic proceditur. Videtur, quod Christus in triduo mortis fuerit homo . Dicit enim P. uirustinus in I. de Trinit. ce. I 3. in princ. tom. Tatis erat illa fusceptio, quae Deum hominem face, et hominem Deum: Sed illa susceptio non cessavit per mortem . Ergo videtur, quod per mortem non desierit esse homo. a. Praeterea. Philos dicit in 9. Et hic. ccat, a. ante med. to. S. quod tin quisque homo es futis inteli estis, unde & post mortem animam Petri alloquentes dicimus. Sancte Petre ora pro nobis . Sed post in ortem Filius Dei non fuit separatus ab anima intellectuali . Ergo in illo triduo Filius Dei fuit
3. Praeterea. Omnis sacerdos est homo. Sed in illo triduo mortis Christus fuit sacerdos: aliter enim non verum ellit, quod dicitur in Psalm. io 9. Tti es sacerdos in aeternum. Ergo Christus in illo triduo fuit
Sed Contra. Remoto superiori , removetur inserius : Sed vivum , sive animatum est superius ad animal, & ad hominem : nam animal est substantia animata sensibilis. Sed is illo triduo mortis corpus Christi non fuit vivunti, neque animatum. Ergo non
fuit homo. εRespondeo dicendum , quod Christum vere fuisse mortuum , est articulus fidei . Unde asserere omne illud, per quod tollitur vetitas mortis Christi , est error contra fidem. Propter quod in Epist. Synodali Cyrilli cius. γ habetυν in Concit. Ephes gener. 3. par. I. c. 26. to. 3. dicitur: Si quis non confitetur Dei Verbum passum carne, o cruci xum carne, o quod mortem gusauit carne, anathema st. Pertinet
autem ad vetitatem mortis hominis, vel animalis, quod per mortem desinat esse homo , vel animal . mors enim hominis, vel animalis provenit ex separatione animae, quae complet rationem animalis, vel hominis. Et ideci dicere Christim in triduo mortis hominem fuisse, sempliciter, oe absolute loquendo, e
328쪽
QVAE T L. ART. IV. 3ot Potest tamen dici , quod Christus in triduo fuit
Quidam tamen confessi sunt , Christum in triduo hominem fuisse, dicentes quidem verba erronea, sed sensum erroris non habentes in fide; Sicut Hugo deSanlio Victore, qui clib a. desacram. p. I. eaρ. II. Jea ratione dixit Christum in triduo mortis suilla hominem, quia dicebat animam esse hominem: quod . tamen est falsum , ut in prima parte ostensum est. q. Sesa. 4Q Magister etiam Sententiar. in a a. di st.
3. lib. potuit , quod Christus in triduo mortis su thomo alia ratione: quia credidit , quod unio animae,& earnis non esset de ratione hominis, sed sufficeret ad hoc quod aliquid sit homo , quod habeat animam humanam, & corpus , sive coniuncta, sive non coniuncta : Quod etiam patet esse falsum ex his, quae dicta sunt in I. parte , c De. & ex his quae supra dicta sunt circa modum unionis. c 2.
Ad primum ergo dieendum, quod Verbum Dei suscepit animam, & carnem unitam: Et ideo illa susceptio fecit Deum hominem , & hominem Deum e Non autem cessiavit illa susceptio per separationem Verbi ab anima, vel a carne : ees avit tamen unio carnis, & animae. - Ad secundum dicendum , quod homo dicitur esse suus intellectus, non quia intellectus sit totus homo, sed quia intellectus est prinei patior pars hominis, in quo virtualiter consistit tota dispositio hominis: sicut si rector civitatis dicatur tota civitas, quia in eo consistit tota dispositio civitatis. Ad tertium dicendum , quod eme sacerdotem conis venit homini ratione animae, in qua est ordinis character runde per mortem homo non perdit ordinem
sacerdotalem, & multo minus Christus, qui est totius sacerdotii origo.
EX art. habes primo : quomodo per rationem ostendas, merito a scripturis, 3t Conci l. esse insinuatum t quod Christus in triduo mortis desiit effehomo . A scripturis quidem per hoc , quod dicitur Rom. 34. In hoc Christus mortuus es, oe restirrexit , ut oe vivorum moνtuorum dominetuν. Adde illud Job Iq. Homo, eum mortuus fuerit, ubi quaesis est Ex his enim simul iunctis patet intentum . Apost
ius namque dicit, Christum vere esse mortuum; Iob autem, tamquam manifestum ex modo interroua
329쪽
di relinqvst , quod homo mortuus non est homo MCum c inquit J mortuus fuerit , tibi quaeso est Idest
Patet, quod amplius nota est homo. Constat vero . quod Civistus mausit mortuus in triduo , quand quidem Anima. α corpore separata pro tempore illo
semper fuit, ut habetur ex Concilio Lateranense sub
Innocent. IIL est summa Trinitat.& fid. Cathol. cap. firmiter. Descendit ad inferos, resurrexit a moritiis , ascendit in eoetam r. Sed descendit in anima , . resurrexit in carne, ascenditque pariter in utroque. Haec ibb: mortuus, inquam, mansiti in triduo. ergo secundum scripturam etiam constat, quoa pro toto illo tempore non fuit homo. A Concilio autem menis
naris sub Clemente R de Summa. Trinitate , & fid. Cath. insinuatur idem per hoc, quod Christum fuisse mortuum, probavit lancea latus. eius. aperiens , adeo,. quod. sit mortuus antea non suillati ccum tameα vere iam. fuerit ex tali cordis perso ratione esset mnino mortuus... Verba autem Concilii sunt haee :
Dei Verbum , emisso iam spiritu , persorari lancea
,, sustinuit latus suum, ut exinde profluentibus uno dis aquae, & sanguinis, formaretur unica, & imis maculata, ac virgo , sancta mater Ecclesia, coniux
se Christi . Sicut de latere primi hominis soporatiis Eva sibi in. eoni igium. est sormata. . Ut sic certae ,, figurae primi, & veteris Adae, qui secundum Apo- ,, stolum est forma futuri , in nostro novissimo Α- ,, 'm, idest Christo veritas responderet. Haec est, B inquam , veritas illius praegrandis aquilae vallata, , testimonio, quam propheta vidit Egechiel animam libus caeteris Euangelicis transvolantem , beati J m annis, videt laed Apostoli , & Euangelistae, qui sam cramenth huius rem, gestam narrans ,. & ordinem M. in Evangelio suo, dieit. Ad Iesum autem cum ve-,x nissent, ut viderunt eum iam mortuum , Sc. illes, scit , quia vera, dicit, ut & vos eredatis. Nos igis, tur ad tam praeclarum testimonium , ac sanctorum 1, patriinu, ω doctorum communem scientiam , Apo- ,, stoli eae considerationis , ad quam dumtaxat haredeclarare pertinet, aciem convertente&, sacro a in
is probante Concilio, declaramus , praeditium Apo- ,, stolum,& Euangelistam Joannem rectum in pra se missis factae rei ordinem tenuisse, narrando. quod, es Christo iam mortuo , unus militum lanc a latus m ius aperuit . ,, Haec ibi. Quae etia- fusius , quam illi nostro proposito insinuando suffecisset, amduxi et ut hine clare videas, damnatam esse haeresim
cuiusdam Peiνi Joannis dicentis c ut refert Directo tum inquisitorum a. par. quod Christus sustinuid
330쪽
vulnus Ianeeae, cum adhuc ellat vivus. Hoe autem dicens ad Euangelium beati Joannis praemissum re-Dondebat , quod Apostolus ipse narravit ibi factum , 4ed non ordinem facti: quoniam per quandam figuram, puta recapitulationem hoc dixit. Caeterum ad propositum illud primum iuvabit uidere Compendi. Alb. Mag. lib. 4. c. aru seMI. Seeundo vides : quomodo ex iis bene pensatis , & applicatis doctrina praesens Angelica vicissim declaretur , atque confir
viventis , er mortui. auesib. a. p. I. 6r quolib. 3. art. ad a. oe ques. 4.AD Quintum sic proeeditur . Videtur, quod non
fuerit idem numero corpus Christi viventis, &mortui. Christus enim vere mortuus fuit , sicut &alii homines moriuntur: Sed corpus cuiuscunque arueterius hominis non est simpliciter idem numero mO guum, & vivum ; quia differunt essentiali disserenotia . Ergo neque eorpus Christi est simpliciter idem Numero mortuum ,& vivum. a. Praeterea. Seeundum Philosophum in I. Meta-
fiant etiam Gυersa numero : Sed corpus Christi viamum , εχ mortuum fuit diversum specie , quia non ducitur oculus, aut caro mortui, nisi aequivoce, ut patet per Philosophum in a. de Anima, c text. 9. eom. α. & in 7. Metaph. tex. 3 s. om. 3. Ergo eorpus Christi non fuit simpliciter idem numero vivum,&
3. Praeterea. Mors est corruptio quaedam: Seo iΙ- Iud quod corrumpitur corruptione substantiali, postis quam corruptum est, iam non est: qui, corruptio est mutatio de esse in non esse. Corpus ergo Cluisti, postquam mortuum suit , non remansit idem numero , cum mors sit substantialis corruptio.