장음표시 사용
521쪽
4ρo QUAEST. LXII. ART. V. torem per sdem in sanguine ipsius . Et ideo virtus
sacramentorum, quae ordinatur ad tollenda peccata ,
praecipue est ex fide passionis Christi . Ad tertium dicendum , quod iustificatio attribuitur resurrebioni ratione termini ad quem, qui est novistas vitae per gratiam ; attribuitur tamen passioni ratione termini a quo , st. quantum ad dimissionem culpet. APPENDI x. EX art. habes primo : quomodo per rationem stendas , merito esse insinuatum a scripturis , Conciliis, & Aug. quod sacramenta habent virtutem ex passione Christi. A D. August. quidem : ut est in argum . contr. A scripturis vero per hoc, quod dicitur Heb. 9. sne sanguinis inoone non si remugis.
Cum enim per sacramenta nat peccatorum remi suo ,
ut saepius patet ex Apost. sequitur manifeste, quod ipse per illa verba , applicata ad figuratum, voluit dicere , quod sacramenta habent suam vim ex sanguinolenta passione Christi. Item per hoc, quod dicitur Rom. g. An ignoratis; quis , quicumque baptis πιι
fumus in Chνido , in morte ipsus baptieati Jumus
Hoc est, in proposito. Tam manifestum est, ut ignorare non deberetis , quod baptismus Christig per hunca simili in hoc cointellige alia sacramenta habet virtutem suam ex passione ipsius: Unde & ad huius confirmationem, sanctificatis per sacramenta dixit B. Petrus Apostolus, quod erant electi, renati, & sa ctificati in aspersionem sanguinis Iesu Christi. Volena per hoe ostendere, quod meritum sanguinis eius no bis Der sacramenta communicatur : id, quod redit in idem, dicendo , quod sacramenta vim suam trahunt a passione Christi. A Concilio autem Flori per hoc, quod dicit, nostra sacramenta conserre gratiam c ut patet a. I. v. G ratia enim cum remittantur Pec cata , & sine sanguinis effusione non fiat remissio peccatorum c ut nunc sup. ex Apostolo dictum est multur aperte , quod Concilium illud si e dicendo astirmavit intentum nostrum , scit. quod ex passio ne Christi derivatur virtus sacramentorum. A CO cilio quoque Trident. per hoc , quod inquit sess. DDecta de.sec. Orig. D Si quis negat , ipsum Christi,, meritum , qui nos Deo reconciliavit in sanguine,, suo, per baptismi sacramentum in forma Ecclesiae ,, rite collRtum tam adultis, quam parvulis, appli is cari. Anathema sit. Quia non est aliud nomen subri coelo datum hominibus, in quo oporteat nos in ,, voi aeri. Unde est illa vox, Ecce agnus Dei: E , , ce qui toἱlit.Peccata mundi . Et illa. Quicumquet
522쪽
baptizati estis, Christum induistis . se Haec ibi. AConcilio etiam Gennense , ut habetur in libro Clementinarum tit. de fiam. Trin. γ fῶ cath. In na- ,, tura assumpta Dei verbum , emisso jam spiritu. perforari lancea sustinuit latus suum et ut exinderi profluentibus undis aquae, & sanguinis formaretur ,, unica, & immaculata , ac virgo sancta mater Ec- clesia, coniux Christi Haec ibi. Patet siquidem , quod Ecclesia formatur per sacramenta , id est , generatur, &crescite ise consequenter patet, quod per illud dictum synodus notificavit , quod sacramenta Ecclesiae ex morte Christi vim trahunt. Secundo vides: quomodo, &C.
Utrum Sacramenta υeteris Iegis gratiam
AD Sextum sie proceditur . Videtur , quod etiam
Sacramenta veteris legis gratiam causarent .
Dia, sicut dictum est, c aνe. praeci sacramenta n vae legis habent emcaciam ex fide passionita Christi 'Sed fides passionis Christi suit in veteri lege, sicut &in nova : habemus enim eundem spiritum sei , ut
habetur 2. Cor. 4. Sicut ergo saeramenta Novae legis conserunt gratiam, ita etiam sacramenta veteris legis gratiam conferebant in a. Praeterea. Sanctificatio non fit nisi per gratiam e Seu per sacramenta veteris legis homines sanctifica-tiantur. dicitur enim Levit. 8 Cumque' Dum ameemo es Aaron, oe filios eius in vesitu suo, Se. Ergo videtur , quod sacramenta veteris legis gratiam
conferebant . is. Praeterea. Sicut Beda dieit in Homilia circumerusionis, nter prine. γ med. . ess inter hom. hyem. de Sy idem salutiferae curationis auxilium circumine seo in lege eontra originalia peceati vulnus Nebat , qtiod baptismus agere reυ tae rempore gratiae eoninfueine . Sed haptismus nutae confert gratiam . Ergo circumcisio gratiam conferebat , R pari ratione alia sacramenta legalia: quia sicut baptismus est ianua sacramentorum novae legis, ita re circumcisio erat i nua sacramentorum veteris legis . propter quod Seri post. dicit Gal. 3. Testifcor omni homini eiseunci- ι ensife, quoniam debitor es tiniυersa legis faciendae. Sod Contra est, quod Gal. q. dicitur: Convertimi.
523쪽
ni iterum ad infirma , oe egena elementa: Glo. ordo id est ad legem , quae dicitur infrma , qusa perfecte non iussinea . Sed gratia perfecte iustificat. Ergo sacramenta veteris legis gratiam non conserebant.
Respondeo dicendum, quod non potes dici, quod sacramenta veteris legis conferrent gratiam sust 'eantem per seipsa, ides propria virtute : quia sic non fuisset necessaria passio Christi, secundum illud Gal.
a Si ex lege es linitia, Chrisως Sratis mortuus es. Sed nee potes dici, quod ex passone Chrsi irtu tem haberent eonferendi gratiam iusseandi. sicut enim
ex praedictis patet, car. praeci virtus passionis Christi copulatur nobis per fidem , & sacramenta : Differen-rer tamen ; Nam continuatio , quae est per fidem, fit rer alium animae; continuatio autem ., quae est per sacramenta, fit per usum exteriorum rerum. Nihil autem prohibet, id quod est posterius tempore, anis requam sit, movere , secundum quod praecedit in actu animae: sicuti finis, qui est posterior tempore , movet agentem, secundum quod sit apprehensus, &desideratus ab ipso: Sed illud quod nondum est in rerum
natura , ncin movet secundum usum exteriorum rerum . unde causa efiiciens non potest esse posterior inesse ordine durationis, sicu causa finalis. ergo manifestum est , quod a passioue Christi, quae est causa humanae .iustificationis, convenienter derivatur viristus iustificativa ad i sacramenta novae legis , non au-.tem ad sacramenta veteris legis i. Et tamen per fidem passionis Christi iustificabantur antiqui Patres, se ut & nos . Sacramenta autem veteris legis erant quaedam illius fidei protestationes. inquantum significabant passionem Christi, & effectus' eius. Sic ergo Patet , quod sacramenta veteris legis non habebant in se aliquam virtutem , qua operarentur ad conserendam gratiam iustificantem . sed solum significa. bant fidem, per quam justificabantur. Ad primum ergo dicendum, quod antiqui Patres habebant fidem. de passione Christi sutura , quae secundum quod erat . in apprehensione animae, poterat . iustificare: Sed .nos habemus fidem de passione Chrini praecedenti, quae potest justificare etiam secundum realem usum sacramentalium rerum, ut dictum est. in eom. art. . Ad secundum dicendum, quod illa sanctificatio erat figuralis . per hoc enim sanctificari dicebantur, quod applicabantur cultui divino secundum ritum veteris legis, qui totus ordinabatur ad figurandum pase .sionem Christi. Ad tertium dicendum, quod de circumcisione mul
524쪽
tiplex suit opinio. Q iidam enim dixerunt, quod per circumcisionem non conserebatur gratia , sed solum
Sed hoc non potest esse . quia homo non iustificatu ea peccato nisi per gratiam, secundum illud Rom. 3.
.i Et ideo alii dixerunt , quod per circumcisionem conferebatur gratia , quantum ad effectus remotivos culpae , sed non quantum ad effectus possiti vos gra-
- Sed hoc etiam videtur esse falsum e quia per ci cumcisionem dabatur pueris facultas perveniendi ad ploriam , quae est ultimus effectus positivus gratiae: Et propterea, secundum ordinem causae sor malis prio. res sunt naturaliter effectus positivi , quam privativi ; licet secundum ordinem causae materialis sit e converso . forma enim non excludit privationem, nisi informando subiectum'. . . Et ideo alii dicunt , quod circumcisio conserebat gratiam , etiam quantum ad aliquem effectum positivum, qui est facere dignum vita aeterna; non tamen quantum ad hoc quod est reprimere concupis scentiam impellentem ad peccandum . quod aliquando mihi visum est. c4. d. I. q. a. a. q. 3. Sed diligentius consideranti apparet, hoc etiam non esse verum : quia minima gratia potest resistere cuilibet concupiscentiae, ia mereri vitam aeternam. Et ideo melius dicendum videtur , quod circumcisio sicut & alia sacramenta veteris legis, erat solum lignum fidei 'iustificantis. Undei ApostoIus dieit Rom. 4. quod A Habam aecepit segnum eire mei m. Uignaculum, iusitiae fiat ι Et ideo in .eircumcisione conserebatur gratia, inquantum erat signum passionis Christi futuris, ut infra patebit. qin 7O. art.
EX art. habes primo : quomodo per rationem ostendas, merito efle insinuatum a scripturis, &Conciliis , quod sacramenta vet. Ieg. non causabant, gratiam. A scripturis quidem per hoc , quod saer menta illa dicuntur infirma, & egena, Gisara Vide cum glossa inarg. coni. & q. r. σνοῦ 4. ad seζundum. A Conciliis autem Florent.& Trid.i ut supra ariti append. Adde S G1denni bi t. sess. 7. can. Ss quis dixerit , bre sareamenta propter solam sdem nutriendam insitura fuisse; Anathema tia . Ηaee ibi . Ubi
per ly hae denotat nova legis sacramenta , ut patet Per contextum can. . non in propter solam fidem,
525쪽
ni iterum ad infirma, oe egena eIementa: Glo. ordidest ad legem , quae dicitur infirma , quia perfecte non iusifrat: Sed gratia perfecte iustificat. Ergo sacramenta veteris legis gratiam non conserebant.
Respondeo dicendum, quod non potes dici, quod sacramenta veteris legis conferrent gratiam iusi' eantem per seipsa, ides propria virtute '. quia sic noufuisset necessaria passio Christi, secundum illud Gal. a. Si ex lege es linitia, Chris&s gratis mortuus es. Sed nee potes dici, quod ex passone Chrissi υirtu tem haberent eonferendi gratiam iusserandi. Sicut enim ex praedictis patet, ca . virtus passionis Christi
copulatur nobis per fidem, & sacramenta : Differenter tamen : Nam continuatio , quae est per fidem, fit rer actum animae γ continuatio autem i, quae est per sacramenta, fit per usum exteriorum rerum. Nihil
autem prohibet , id quod est posterius tempore, antequam sit, movere , secundum quod praecedit in actu animae: sicuti finis, qui est posterior tempore , movet agentem, secundum quod est apprehensus, &desideratus ab ipso: Sed illud quod nondum est in rerum
natura , non movet secundum usum exteriorum rerum . unde cauta, em ciens non potest esse posterior inesse ordine durationis, sicut causa finalis. Sic ergo manifestum est, quod a passione Christi, quae est causa humanae iustificationis, convenienter derivatur virtus iustificativa. ad sacramenta novae legis , non au-.tem ad sacramenta veteris legis . Et tamen per mdem passionis Christi iustificabantur antiqui Patres,
sicut & nos . Sacramenta autem veteris legis erant
quaedam illius fidei protestationes, inquantum significabant passionem Christi, & effectus eius. Sic ergo
patet , quod sacramenta veteris legis non habebant in se aliquam virtutem , qua Operarentur ad conferendam gratiam iustificantem . sed solum significa. bant fidem, per quam iustificabantur. Ad primum ergo dicendum, quod antiqui Patres habebant fidem de passione Christi sutura , quae secundum quod erat in apprehensione animae , poterat . iustificare: Sed mos habemus fidem de passione Christi praecedenti, quae potest iustificare etiam secundum realem usum sacram eiit allum rerum, ut dictum est. in eoνy. art. , Α Ad secundum dicendum, quod illa sanctificatio e-- rat figuralis . per hoc enim sanctificari dicebantur, quod applicabantur cultui divino secundum ritum Veteris legis, qui totus ordinabatur ad figurandum pase .sionem Christi. Ad tertium dicendum, quod de circumcisione mul
526쪽
tiplex fuit opinio. Q iidam enim dixerunt, quod per circumcisionem non conferebatur gratia , sed solum
Sed hoe non potest esse : quia homo non iustificatu ea peccato nisi per gratiam, secundum illud Rom. 3.
Iussifrati gratis per gratiam inius .
Et ides alii dixerunt , quod per circumcisionem conferebatur gratia , quantum ad effectus remotivos culpae', 'sed non quantum ad effectus positivos gra-
' Sed hoe etiam videtur esse falsum : quia per ci cumcisionem dabatur puetis facultas perveniendi ad ploriam , quae est ultimus effectus positivus gratiae :Et propterea, secundum ordinem causae sormalisl pri res sunt naturaliter effectus positivi , quam privativi ; licet secundum ordinem causae materialis sit e converso . 'forma enim non lexcludit privationem, nisi informando subiectum'. . b. . . Et ideo alii dicunt , quod circumcisio conserebat gratiam , etiam quantum, ad aliquem effectum positivum, qui est facere dignum vita aeterna; non tamen quantum ad hoc quod est reprimere concupi Leentiam impellentem ad peccandum: quod aliquando mihi visum est. c 4. d. I. q. a. a. q. q. 3. Sed diligentius consideranti apparet, hoc etiam non esse verum : quia minima gratia potest resistere cuilibet concupiscentiae, & mereri vitam aeternam.
Et ideo metiys dicendum videtur, quod circumcisio sicut & alia. aeramenta veteris legis, erat solum signum fidei iustifieantis. Unde Apostolus dicit vimin. -- quod Akra m aeeepit se num eircumri αδε--gnaeuIum 1s titiae fde. . Et ideo in . eircumcisione conferebatur 3ratia, inquantum erat signum passionis Christi futurae, ut infra patebit. cpo. art. q.
EX art. habes primo : quomodo per rationem Ostendas, merito esse insinuatum a scripturis, &Conciliis , quod sacramenta vet. leg. non causabant gratiam. Α scripturis quidem per hoc , quod saer menta illa dicuntur infirma, &egena, Galan Uide cum glossa in arg. eoni. & q. I. ar. 4. ad secundum. A Conciliis autem Florent.& Trid. ut supra M. I. append. Adde & Tradent. ibid. sess. 7. can. s. a's quis dixerit , haee saeramenta propter solam fidem nutriendam insitura fuisse; Anathema sit . Ηaee ibi . Ubi
per ly hae denotat nova legis saeramenta , ut pMet Per c textum can. non esse propteri solam fidem,
527쪽
dicere se oste adit ean. 6. quia causant gratiam. Conis stat autem , quod propter solam. fidem .de Christo nutriendam instituta erant sacramenta ,veteris legisci ut habetur ex probatione concI. 3. ideoque simul constare debet , quod vetera illa sacramenta non cam abant gratiam. Si enim hanc causassent e tunc non Iropter solam , fidem nutriendam ordinatα tuissent. tem a Concit. eodem sessi DI omines Uque adeo servi erant peccati , ut non modo gentes per viam n
νυνae , sed ne Iudaei quidem per legem Μονβ inde ιμι eνari , aut furgere possent Haec ibi . Juvno v
De sectu Sacramentorum , qui G character, 'in sex articulos divisa. DUnde eonsiderandum est de alio em tu Sa cr.
mentorum , qui est Character . . 'Et circa hoc quar 'tυν sex. Primo . Utrum ex sacramentit causetur character
aliqvis in anima, H Seeundo . Quid sit ille character. Q . . i Tertio. Cuius sit character. ,
- ouarto .. In quo sit sicut in labiecto. . Quinto . Utrum insit indelebilueris . - , Sexto Utrum omnia sacramentk imprimant characterem l .
Vnum Sacramentum ἐmprimae es quem
- a D Primum sie proceditur. Videtur, quod saerε- mentum non imprimat aliquem characterem in . anima. Character enim signifieare videtur quoddam signum distinctivum r Sed distinctio membrorum Christi ab aliis fit per aeternam praedestinationem , quae non ponit aliquid in praedestinato, sed latum inmo
Praedestinante, ut in D parte habitum est. 23. a. a. dieitur enim a. Timoth. 2. Firmum fundamaen'rum Dei sat , habens signa Ium Me et novit Domi
528쪽
nus, quia sunt esur. Ergo sacramenta non imprimunt characterem in anima. . . fa. Praeterea . Character lignum est distinctivum: Signum autem, ut Aug. dicit in a. de doctrina Christ. cen . prine. lib. tom. 3. praetra Deriem quam ιηρονis sensibus , faeie aliquid aliud in cogntationem venisa: Nihil autem est in anima, quod alia quam speciem sensibus ingerat . Ergo videtur, quod in anima non imprimatur aliquis character per sa-
3. Praeterea. sicut peri sacramenta novae legis dis ninguitur fidelis ab infideli, ita etiam per sacramenta veteris legis; Sed sacramenta veteris legis non im- Primebant aliquem characterem in anima r unde &dicuntur iussitia omnis , seeundum Apostolum ad Hebr. 9. Ergo videtur, quod neque sacramenta novae legis imprimunt characterem
Sed Contra est , quod Asti'. dicit a. ad Cor. i. stui tinxit nos, Deus es, m qui signavit nos . date pigntis Distius ἐn eordibus mostris : Sed nihil aliud
importat character . quam quandam significationem. Ergo videtur, quod Deus per sacramenta nobis suum characterem imprimat. Respondeo dicendum, quod, sicut ex praedictis patet , quae'. maeo M. I. oe s. saeramenta novae legis ad duo ordinantur ; videlicet ad remedium contra peccata , & ad perficiendum animam la his , quae Pertinent ad cultum Dei secundum ritum Christianae vitae . Ouielinque: autemx ad aliquid emtum , deputatur, consuevit ad stad amnsignarii sicut militem mi, adscribebantur ad militiam antis tus .r latebant quibusdam characteribus eorporalibus, insigniri; eo quod deputabantur ad aliquid corporale. Et ideo eum homines per sacramenta deputemur ad aliquid spiritua- Ie pertinens ad cultum Dei j eonsequens es , quod
tur . Unde Augustinus dicit in a. contra Parmeniarium: cas . I3. a med. tom. 7. Si militiae characte- rem in eorpore suo non miIitans pavidus exhor- ,, ruerit, & ad eIementiam Imperatoris eonfugerit, D ae prece fusa , N impetrata iam: venia . militare se coeperit, numquid, homine liberato, atque correr Α, cto , character ille repetitur , ae non potius agni- ,, tus approbatur t an sorte minus haberent sacramenta Christiana, quam corporalis haec nota tAd primum ergo dicendum , quod fideles Christi ad Praemium quidem futurae gloriae deputantur signaculo Uaedestinationis divinae sed ad amis convenientes ' Praesenti Ecclesiae deputantur quodam spirituali signa
529쪽
eulo eis in siqnito, quod character nuncupatur. Ad secundum dicendum , quod character animae impressus habet rationem signi, tuquantum per sensi. .bile sacramentum imprimitur . per hoc enim scitur aliquis esse haptismali charactere insignitus, quod est ablutus aqua sensibili. Nihilominus tamen character
vel signaculum diei potest per quandam similitudisnem omne quod configurat alicui, vel distinguit, ab alio etiamsi non sit sensibile et sicut Christus dieitur figura , vel character patrena subflantiae . secundum
Ad tertium dicendum, quod sicut supra dictum est ε. maeo a. 6. sacramenta veteris legiς non habebant in se spiritualem virtutem ad aliquem spiritualem enfectum operandum . R ideo in illis sacramentis non requirebatur aliquis spiritualis character ; sed . sum. ciebat ibi corporalis circumcisio, quam Apostoluae si
gnaculum nominat Rom. q. t. . -
terimas haeresim Lastheνi dicentis et quod sacramenta nulla imprimunt characterem, &quod casserere est mera novorum Theologistarum fictio , atque commentum. Seeundo habes: quomodo per rationem ostendas, hanc haeresim merito damnari a a. Cor. I. Qui, &c. ut eum discursu est , in arg. eom. Item a Conc. Trid. sess. 7. de sacramentis, can. 9. Si
quis dixeris . in saeramentis quibusdam non imprimi characterem in anima, hoc es , segnum quoddam D ris Io, ω indelabiis , Anathema fle. Haec ibi. Item
a Cone. Fuνentim in Decret. seu Constitution. super union. Armen. Ibi enim, cum de sacramentis agitur, idem dieit. Quia vero Lutherus addit, hoc esse commentum , ac fictionem novorum . Theologistarum r- ideo contra temerarium istud mendacium habes B. August. intex. cor . adductam , qui profecto non inter novos, sed inter . vetustos cum anno Domini quadringentesimo, & circa floruerit annumerandus est. Hic nomine characteris utitur in sacramentis, ut ibi considerantibus patet. Sed ad idem habes B.Donyia Apin stolis contemporaneum , qui characterem uomine signi, exprimit. Vide m. a. eom. prin. Temeritatem quoque illam de mendacio damnat Conc. Trident. per hoc, quod sess. 7. antequam .eanones de sacramentis, inter quos tanon de charactere est nonus , decernat , dicit. M Sacrosanct. geri. Tridentina synodus ad errores,, eliminandos, Sextirpandas haereses circa sanctissi-
530쪽
ina sacra nenia, sanctarum scripturarum doctrinae se Apostolicis traditionibus, atquaeraliorum Concit. , se & Patrum consensuit inhaerendo, hos praesentes ca- non es statuendos , R decernendos statuit; reliquos , , qui supersunt ad coepti operis perfectionem, deii , , ceps, Divino spiritu adiuvante , editura . ,, Haec ibi. Non ergo novorum Theologistarum commentum est , quod in sacramentis de tuo character: sed hoc ex sanctarum scripturarum doctrina, ex Apostolicis traditionibus, ex aliorum Concit., & Patrum consensa dependet. Nam cui dictum est ) canon de characteis Te,inter illos connumeratur, de quibus tam gravissima, de vetustissima testimonia proseri cone. . Caeterum eiusdem verbatilla ultima, scilicet . Reliquos qui superfunt ad, Sc. commendabis aeternae memoriae pro regula universali ad quoscumque canones de aliis
sacranientis, puta de Eucharistia se s. de Poenitentia, & extrema unctione felysus . de ordine se T. 23. de matrimonio fess a . edendos, qua quidem regulae Scaciter demonstrabis , contenta in omnibus his' canonibus inniti c secundum Conc. J validissimi; iis testimoniis, scilicet sanctarum scripturarum, Aposto-
Iicarum traditionum , Conc. aliorum, & Patrum conis sensus. Tertio vides: quomodo, &c.
AD Secundum sic proceditur. Videtur, quod ehais
racter non sit spiritualis potestas. Character enim idem videtur esse , quod figura . unde Hebr. I. ubi dicitur', Figura substantiae eius , in Graeco habetur loco figurae ebaracter zZSed figura, est in quarta specie qualitatis e & ita dissert a potestate , quae est in secunda specie qualitatis . Character ergo non est spiritualis potestas. a. Praeterea. Dionys. dicit,2. cap. Eccles. Hierar.
cχ med. quod diυina beatitudo accedentem ad baptismum in sui participationem reciyit; m proprio suo ιυ- qua' quodam signo ip ii tradit Isiam participationem: Et 'sic videtur, quod e haracter sit quoddam lumen:: Sed lumenn ad tertiam speciem qualitatis videtur pertinere. Non ergo character est potestas, quae videtur a ijsecundam speciem qualitatis pertia