장음표시 사용
531쪽
QUAEST. LXVI. ART. ILCMoctis es signum sanetum communionis fidei , infans ae ordinationis dattim a binarcha. Signi m auistem est in genere relationis , non autem in genere potestatis . Non ergo character est spiritualis pote-
q. Praeterea. Potestas habet rationem causae , &principii , ut patet S. Metaph. c. tex. I p. tom.'Mangnum , quod ponitur in definitione characteris , magis pertinet ad rationem effectus . Character erisso non est spiritualis potestas. Sed Contra est , quod Philosophus dicit in a. E-.thie. cap. s. in princi tom. I. Trita sunt in anima ι potentia , habitus , oe passo : Sed character non est passo: quia passio cito transit ,' character autem inis delebilis est ; ut infra dicetur: cm3-hυ. q. Similiis ter etiam non est habitust quia nullus, habitus est, qui se possit ad bene , & male habere i character autem ad utrumque se habete uduntur enim eo quia dam bene, alii vero malet quod in habitibus non contingit: nam habitu virtutis nullus utitur male,& habitu malitiae nullus bene . Ergo relinquitur , quoa character sit potentia.
Respondeo dicendum , quod , sicut dictum est .c ari praeo. sacramenta novae legis characterem im- Primunt, inquantum per ea deputantur homines alcultum Dei , secundum ritum Christianae religionis ἀUnde Dionyssus in a. cap. Ecclesiast. hierarch. a med. eum dixisset, quod Deus in quodam signo tradis sui partieipationem aeeedenti ad baptissmum , subiungit: Perficiens eum divinum , ω communieatorem divinarum . Divinus autem cultus consistit vel in recipiendo, aliqua divina , vel in tradendo aliis . Ad utrumque autem horum reviritur quaedam P tentia . nam ad tradendum aliquis aliis. requiritur quaedam potentia activa; ad accipiendum autem reis quiritur potentia passiva. Et ideo character importat quandam potentiam Diritualem ordinatam ad ea , qu e fune divini ciatus . Sciendum tamen, quod haec spiritMaiis potentia es insertimentalis: . Gut etiam supra dictum est de virtute , quae est' in sacramentis. tqtiaest praeessiari. Ha re enim linamenti ch raeterem competit ministris Dei et iniuster autem habet D per modum instrumenti , uti Philos. didit in I. Politie.. cc. 3. amine. go. I. Et ideo sicut vir tus, quae est in sacramentis, non est iu genere perso, sed per reductionem p eo, quod est quiddam fi ens, & incompletum: t ira etiam ebaracter non m
532쪽
Ad primum ero dicendum , quod figura est quae adam terminatio quantitatis . . unde , Proprie loquendo , non est nisi in rebus corporeis ; in spiritualia hus autem dicitur metaphorice . Non autem ponitur aliquid in genere , vel specie , nisi per id quod de eo proprie praedicatur . Ex ideo Horacter non potest esse in quarta specie qualitatis : licet hoc quidam posuerint. t- Adi secvadum dicendum k quod sn tertia specie qualitatis non sunt nisi sensibiles passiones, vel senis sibiles qualitates . Character autem nos est lumea sensibile . Et ideo non est . in tertia specie quaIit iis, ut quidam dixerunt . , Ad tertium dicendum , 'quod relatio , quae importatur in nomine signi , oportet quod supra aliis quid fundetur. Relatio autem huius signi, quod est character , non potest fundar, immediate super eia sentiam animae ; quia sic conveniret omni' animae naturaliter. Et ideo oportet aliquid poni is anima, super quod fundetur talis relatio: Et hoc est esse tia characteris: Unde non oportebit quod sit in genere relationis, sicut quidam posuerunt. Ad quartum dicendum, quod character habet rationem signi per comparationem ad sacramentum sensibile, a quo imprimitur .' sed secundum se coninsideratus habet rationem i principii per modum iam dictum. n emp. a. r APPENDIX. EX arta habes primo : quomodo per rationem stendas , merito esse insinuatum a script xis , & Concilio , quod character est potestas spi-xitualis . A scripturis quidem ut per hoc, quod diacitur 2. Cor. I. uui tinxit nos. Deus, . 'si signavit nos, oe dedit pignus spiritus in cordim nosiris . His enim verbis monstratur quod illa signatio , idest character , est in cordibus , idest in anima ,
Nam hanc , interpretationem habemus ex Concilio. Horaneiner dicente e Geramenta tria characterem ,
Ues spirituala fgnum a eaeteris istactivum, imprimune in anima indelebita. Haec illud in
Deer. . seu, constit. super union. Amen. Cum ergo
character.sit in eordibus nostris, idest in anima nostra, constat a suffcienti divisione existentium in .nima, quod ipse est potentia, seu potestas . Phi Lenim dividens ea , quae sunt in anima , dicit. in a. Eibio quod tνia sunt in ea , scilicet potentia , b
533쪽
&c. ut su arg. eont. Omnibus itaque consideratig , qui dicit : fgnaυit nos Deus in cordibus nos ris , dest in anima noβra , vult dicere , quod signatio illa, ideli character, est potentia. A Conc. autem Horentino idem ibidem insinuatur per hoc quod , postquam dixit , per traditionem calicis cum vino, S patenae cum pane conferri ordinem presbyteraistus , subiunetit i Forma sacerdotii . es talis . Accipe pote tam gerendi , &c. Ex qua serie contextus patet, vel tenuiter eonsideranti, quod secundum Couis, ei lium character est potestas δ Alioquin conserendo Ordinem, id est ordinis characterem, .non dieeret Episcopus. Aceipe potesatem : sed pro ly potesatem diceret taliquid aliud , quo significaretur character , qui tunc accipitur . Seeundo vides quomodo , &e-
AD Tertium sie proceditur. Videtur , quod ch racter saeramentalis non sit character Christi. Dicitur enim Ephes. 4. Nolue contri re Spiritum sanctum Dei , in quo signati estis : Sed con signatici
importatur in nomine characteris . Ergo character sacramentalis magis idebet attribui Spiritui sancto , quam Christo. 2. . Praeterea . Character habet rationem signi r Est autem signum gratiae , quae per sacramentum consertur e Gratia autem iniunditur animae a tota initate. unde dicitur in Psal. 83. Gratiam, ω gl viam dabit Dominus . Ergo videtur, quod character sacramentalis non debeat specialiter attribui. Christo .
3. Praeterea. Ad hoc aliquis characterem aecipit, ud eo a caeteris distinguatur e Sed distincto Sancto. Tum ab aliis fit per eliaritatem, quae sola dissinguis inter Ular regni , c flios perditionis, ut August. dicit II. de Trin. e. i8. D. i 3. unde S ipsi perdutionis filii characterem bestiae habere dicuntur , ut Patet Apoc. i3. Charitas autem non attritaritur Chrisfio , sed magis Spiritui sancto, secundum illud Rcura. I. Charitas Dei diffusa es in eisdibus ninris pre tritiam sanctum, qus datus in nobis , vel etiam Patri , secundum illud 2. ad Corinth. ult. Gratia D
mini ninis Iesia chrisi , car charitas Dei. Ergo vi
534쪽
detur , quod character sacramentalis non sit alti, buendus Christo. sed Contra est, quod quidam sic definiunt char cterem : Character est distinctio a charactere in ,, terno impressa animae rationali, secundum imagi- ,, nem , consignans Trinitatem creatam Trinitatim creant i , & recreanti, & distinguens a non eon guratis secundum statum fidei o D Sed character aeternus est ipse Christus, secundum illud Hebr. r. Qui eum sta Dundor alariae , or figura , vel charmcter subsantiae eius. Ergo videtur , quod character sit proprie attribuendus Christo. Respondeo dicendum , quod , sicut ex supraductis patet, c r. hu. q. character proprie est signaculum quoddam , quo aliquid insignitur , ut
ordinatum in aliquem finem .: sicut charactere insignitur denarius ad usum commutationum ; & milites charactere insigniuntur , quasi ad militiam deputati. Homo autemi fidelia adiduo deputatur . Primo quidem, & principaliter ad fruitionem gloriae rri ad hoe insignitur signaculo gratiae , secundum il- Iud Ezech. q. Signa Thau super frontes virorum ,, gementium, & dolentium. oe Apoe. 7. Nolite no-
,, cere terrae, & mari, neque arboribus , quoadusque, signem ux servos Dei nostri in frontibus eorum .. eundo autem deputatur quisque fidelis ad recipiendum, vel tradendum aliis ea, quae pertinent ad eultum Dei Et ad hoc proprie deputatur character sacramentalis . Totus autem ritus Christianae religio--nis derivatur a sacerdotio Christi. i. Et ideo manifestum est ιν quod eharacter fatramen- salis inrelatiter est ebaracteri chrissio, . dux facerdotio configurantur fideles secundum sacramentales characteres , qui nihil aliud sunt , quam quaedam
participationes sacerdotii Christi in ipso Christodem
Ad primum ergo dicendum , quod Apostolus ibi
Ioquitur de consignatione , secundum quam aliquis deputatur ad futuram gloriam , quae fit per gratiam,& Spiritui sancto attribuitur , inquantum ex amore
procedit, quod Deus nobis aliquid gratis largiatur; ἔuod ad rationem gratiae pertinet . Spiritus autem
anctus amor est. Unde &I. ad Cor. I a. dicitur: Dr- visones gratiarum sunt , idem autem Spiritως . i ι Ad secundum dicendum , quod character sacramentalis , est res respectu sacramenti exterioris , &est sacramentum respectu ultimi essectus . Et ide ἀωplieiter potest aliquid characteri attribui . tans modo secundum ratiouem sacramenti : Et hoc: m. e
535쪽
do est signum inuisibilis gratiae , quae in sacrameristo consertur . Atio modo secundum propriam ratim mem characteris e Et hoc modo est signum constRurativum allevi principali , apud quem resided aua altas eius , ad quod aliquis deputatur : sicut milites, qui deputantur ad pugnam , insigniuntur signo ducis, quo quodammodo ei configurantur . Et hoc modo illi qui deputantur ad cultum Christianum , cuius auctor est Christus , characterem accipiunt , quo Christo configurantur . unde pmprie est charaeter Christi. Ad tertium dicendum , quod charactere distinguiatur aliquia ab alio per comparationem ad aliquem finem , in quem ordinatur , qui characterem acetapit ; sicut dictum est mi. hu. q. de charactere militari , quo ordine ad pugnam distinguitur miles Regis a milite hostis . Et similiter eharacter fiduatum est , quo distinguuntur fideles Christi a servis
diaboli, vel in ordine ad vitam inernam , Vel in ordine ad cultum praesentit Ecclesiae e. Quorum Primum fit per charitatem , & gratiam , ut obiectio Procedit, . Secundam autem fit per characterem sacramentalem . Unde &.character bestiae inteIligi est per oppositum , vel obstinata malitia , qua al, qui deputantur ad ycenam aeternam , vel Prosessi
EX art. habes primo 2 quomodo ' per rationem o stendas , merito esse insinuatum a stripturis , quod' character saeramentalis est Rharacter Christi, It Per hoc , quoa dieitur L . aa. Hoc Deus Ameam commem lamem . His enim verbis Christus instituit Apostolos sacerdotes c inquit Coneil. Did. fessa. ea. I. eam a. Ec consequenter, eum a L Oritate propria hoc ipsum ageret, isto suo facto demonstravit ; quod sacerdotium Apostolorum der, va ur a laeerdotio sui ipsius. Quia vero in tace votio imprimitur ' character c secundum Concilia Fur rivi m , di Tridentinum 3 ideo tunc commOmMravit Christus, quoa sacerdotalis, & a fimili quis 11het saeramentalis character derivatur a seipωοῦ id, quod est c ut patet intelligenti terminos ex te
corpo. sacramentalem characterem esse characte.
Christi . Item per hoc , quod dieitur Hebri
Uus. Nam ibi prodi ly fgωνα , Latine , ponitur lyoarauere, Graece . atque ideo expresse ostenditur V
536쪽
quod Christus est character aeternus. Cum igituris. cramentalis character sit impressio quaedam facta a charactere aeterno ut ex eius definitione patet inars. contri constat aperte ; quod , secundum Apostolum ibi , character sacramentalis est character Christi. Seeundo vides ς quomodo , So
Utrum ebaracteν fit in potentiis animae secus in subjecto.
AD Quartum sic proceditur. Videtur , quod cha
raeter non sit in potentiis animae sicut in subiecto. Character enim dieitur esse dispositio ad pratiam: Sed gratia est in essentia animae sicut iust lecto, ut in secundat parte dictum est. I. a. q. IIO. a. 4. Ergo videtur , quod character sit in essentia
animae, non autem in potentiis. 2. Praeterea . Potentia animae non videtur esse
subiectum alicuius, nisi habitus , vel dispositionis rSed character, ut dictum est , cf. a. hu. non est habitus, vel dispositio , sed magis potentia , cuius subiectum non est nisi essentia animae. Ergo videtur , quod character non sit , sicut in subiecto , inpotentia animae, sed magis in essentia ipsius.. 3. Praeterea . Potentiae animae rationalis distinguuntur per cognitivas , & appetitivas Sed non potest diei , quod character sit tantum in potentia cognitiva , neque etiam tantum . in retentia appetiativa οῦ quia non ordinatur neque ad cognoscendum tantum, neque ad appetendum: Similiter etiam non
potest dici , quod sit in utraquel; quia idem accidens non potest esse in diversis subiectis. Ergo videtur , qwγd character non sit in potentia animae sicut in subiecto, sed magis in essentia . Sed Contra est , quod , sicut in praemissa definitione characteris continetur, c a. praeci eharacter imis primitur animae rationaIi secundum imaginem Sed imago Trinitatis in anima attenditur secundum p tentia . Ergo character in potentiis animae existit. Respondeo dicendum , quod , sicut dictum est , c a. prae. character est quoddam signaculum , quo anima insignitur ad suscipi elidum, vel aliis tradendum ea , quae sunt divini cultus . Divinus autem cultus in quibusdam actibus consistit . Ad actus a item Proprie ordinantur Potentiae antinae , sicut es
537쪽
sentia orstinatur ad esse. Et ideo ebaraffer no i e Phsime in subjecto, in essentia animae, sed in ejus po-eentia.
Ad primum ergo dieendum , quod subiectum Iicui accidenti attribuitur secundum rationem eius, ad quod propinque disponit noli autem - secundum rationem eius, ad quod disponit remote , vel indirecte. Character autem directe quidem , & propinque disponit animam ad ea quae sunt divini cultus exequenda ; Et quia haec idonee non fiunt sine auxilio gratiae , quia , ut dicitur Joan. 4. Eos qui adorant Deum, in spiritia, Θ υeritate adorare opor-set , ex conseqάenti divitia lamitas recipientibus characterem largitur gratiam , per quam digne im- Pleant ea, ad quae deputantur . *Et 4deis characteri magis est attribuendum subiectum secundum rationem actuum ad divinum cultum p.rtinentium , quam se
Ad secundum dicendum quod cssentia animae est subiectum potentiae naturalis , quae ex Princ, viis essentiae procedit . Talis autem posentia non est character , sed est quaedam. larritualis potentia ab extrinseco adveniens . Unde ticut essent ra anumae, per quam est naturalis vita hominis , perficitur Per gratiam, qua anima spiritualiter vivit i ita Potentia naruralis animae perficitur per spiritualem Potentiam , quae est character . Halytus enim , &dispofitio pertinent ad potentiam animae , eo quod ordinantur ad actus , quorum potentiae sunt princi-Pia . Et eadem ratione omne quod ad actum ord,
natur, est potentiae tribuendum. -
Ad tertium dieendum , quod , fietit dictum est , c neom. character ordinatur ad ea, quae sunt divi- ni enitus; qui quidem est quaedam fidei protestatio Per exteriora signa. Et ideo oportet, quod characteriit in cognitiva potentia animae, in qua est fides
EX art. habes pν - r quomodo per rationem ostendas, merito esse insinuat uti a scripturis , quod charas er est 4n potentia animae . Ut Der ty videmus nune per DeetiIum in aenigmate . 1- rint. 13. Ubi loquitur de fide , eamque vocat visionem per ly videmus , per quod declarat , fidem esse in tentia animae visiva , & haec in superiori parte , de qua tunc loquitur Apostolus, ut patet in contextu 3 non est, nisi intellectus. Ex eo enim, quod
Ponit explicite fidem in inieIie hi, kquitur , quod in ipso
538쪽
ipso intellectu ponat implieite fidei protestatis. nem. Nam protestatio talei, secundum quod de ea loquimur, est ibi, ubi est fides, quam protestatur; id, quod textust in ad tertium insinuat per ly or ideo oportet. Cum igitur character sit quaedam protesta. tio fidei, inquantum ordinatur ad ea, quae sunt divini cuItus , sequitur , quod & ipse sit , ubi est des, idest in potentia, intellectiva . Sacundo vides o quomodo, &c.
. i. Utrum etaracter inses anima indelebiliter . q. d. q. q. I. a. 3. q. q. ω Rom. p. col. 2.
AD Quintum sic proceditur. Videtur, quod ch
racter non insit animae indelebiliter . Quanto innim aliquod accidens est perfectius , tanto firmius inhaeret: Sed gratia est perfectior , quam character: quia character ordinatur afi gratiam , sicut ad ulteri rem finem e gratia autem amittitur per peccatum . Ergo multo magis character. a. Praeterea. Per characterem aliquis deputatur divino cultui, sicut dictum est: c a. pree. ω a. I. oe a. M. σα. Sed aliqui a cultu divino transeunt ad contrarium cultum per apostasiam a fide . Ergo videtur , quod tales amittant characterem sacramentalem. - 3. Praeterea. Cessante fine, cessare debet etiam id , quod est ad finem ς alioquin frustra remaneret: sicut post resurrectionem non erit matrimonium; quia cessabit generatio, ad quam Ordinatur matrimonium t Cultus autem exterior , ad quem character ordin . tur, non remanebit in patria , in qua nihil agetur . in ura, sed totum in nuda veritate . Ergo chara Eter sacramentalis non manet in perpetuum in ansema: Et ita non inest indelebiliter. Sed Contra est , quod Augustinus dicit a. eontra Parmenianum : cev. I 3. a med. to. 7. Non minνs hs- . rent sacramenta Chrisiana, qua eorporalis nora m litiae: Sed character militatis non repetitur , sed agnitus approbatur in eo, qui veniam nieretur ab imis . ratore post culpam. Ergo nec character sacramen- . talis deleri potest . . Respondeo dicendum , quodi, sicut dictum est, M. A. M.qu. character sacramentalis est quaedam participatio sacerdotii Christi in fidelibus eius ς; ut sci licet sicut Christus habuit plenam spiritualis sace . dotii potestatem, ita. fideles, eius ei configurentur in
539쪽
hoc, quod participant aliquam spiritualem potest tem respectu sacramentorum , & eorum quae pertinent ad divinum cultum..i Et propter hoc etiam Christo non competit habere characterem; sed potestas saee dotii ejus comparatur ad characterem, sicut id quod est plenum, & persectum, ad aliquam sui participationem. Sacerdotium autem Christi est aeternum , secundum illud Psalm. Ios. Tu es sacerdos M aere num sciandum oνdinem Melchisedeeb. Et inde est, uod omnis sanctificatio, quae fit per sacerdotium m us, est perpetua, re consecrata manente. Quod p tet etiam in rebus inanimatis . nam Ecclesiae , vel Altaris manet consecratio semper, nisi destruatur . Cum igitur anima sit subiectum charaberis secundum intellessivam partem , in .qua est fides , ut dictum 1 ad 3. manifestum est, quod sicut in. tellecius perpetuus est, & incorruptibilis; ita chara-Mis indelebiliser manet in anima. AAd primum ergo dicendum, quod aliter est in a. nima gratia, & aliter character. Nam pratia est in anima, sieut quaedam forma habens esse completum In ea et Character autem est in anima, sicut quaedam virtus instrumentalis , ut supra dictum est; ar. a. . a. Forma autem completa ost in subiecta s Luc. lan eonditionem quia anima est mutabilis seeundum liberum arbitrium , quamdiu est in tae, e sequens est , quod gratia insit animae mutabiliter: Sed virtus instrumentalis magis attenditur secundum conditionem principalis agentis r Et adeo character indelebiliter inest animae , non Pr pter sui perfectionem , sed propter persectionem sa--rdotii Christi , a quo derivatur character, sicut quae dam instrumentalis virtus.
Ad secundum dicendum , quod , sicut Augustinus dicit, c I. I. de baptis. eant. Donati . eis. ρν-- Iib. to. 7. nee ipsos apinaeau υiciemus earere baptismate, quibus utique per poenisentiam redeuntibus non νω, ru-ν. ω ideo amitti non posse judicatuν. Et huius Ire η , qui' character est virtus infimmentalis , ut Hirium est. cim Iesum inde. Ratio autem instrumemta consistit in hoc, quod ab alio moveatur, non au terno noe, quod ipsum se moveat, quod Pertinet ad voluntatem . Et ideo , quantumcunque voluntas moveatur in contrarium, character non removetur, Propter immobilitatem prinei palis moventis. Ad tertium dicendum, quod quamvis post hane vi-
remaneat exterior cultus ς remanet tamennuis illius cultus. Et ideo post hanc uitam remanet
nara r, & in bonis ad eorum gloriam,& in ma iis
540쪽
Iis ad eorum ignominiam: sicut etiam militaris chaiaxacter remanet in militibus post adeptam victoriam .
S in his qui vicerunt, ad gloriam,& in his qui lane victi, ad poenam. APPENDIX. t
EX arti habes primo γ quomodo per rationem Oostendas, merito esse insinuatum a scripturis , di Conciliis, quod eharacter inest indelebiliter ani. mae. A scripturis quidem per hoc , quod dicitur in Psalm. io 9. N es Deredos in ete=nωm. Ex eo enim , quod sacerdotium Christi est aeternum , sequitur ψquod character sacerdotii Christi sit aeternus. In ipso autem Christo non est aeternus , eum nec in eo sit aliquis character c ut patet in text. cory. ergo in nobis erit se te nus. Nam & character in nobis est, anisula primo character noster est character Chrisi, M. item per hoc, quod dicitur Levit. 2 7. ut in Veritatibus aureis super legem veterem 1 Levis. 27. conia. I. Tuum tamen erit applicare dicendo , quod character dicit quandam consecrationem , &c. A Conei liis autem insinuatur idipsum expresse , videlicet a Florentino, & Tridentino , ut recitatur su Pra artisvI. I. a. append. Meundo Mides , quomodo,
Ureum peν omnia sacramenta nova Iesis imprimatur character . Inf. q. 72. a. I. Et q. d. q. q. I. a. 4. q. a. or 3. or qu. 3. a. a. q. 3. Et d. 7. q. a. a. I. q. 1. γ q. 3. 3. q. 3. Et d. 23. q. I. ar. a. q. 3. AD Sextum sie proeeditur. Videtur , quod per omnia Sacramenta novae legis imprimatur character. Per omnia enim sacramenta novae legis fit aliquis partieeps sacerdotii Christi : Sed character sacramentalis nihil est aliud, quam participatio iace dotii Christi, ut dictum est. c a. praee. Ergo vid tur, quod per omnia sacramenta novae legis imprimatur character. a. Praeterea . Character se habet ad animam , in qua est , sicut consecratio ad res consecratas : Sed quodlibet sacramentum novae legis homo recipit per Rr tiam