장음표시 사용
791쪽
nertitur. Vtinam laetiora nobis assulgerrer tempora. Vt; nam se vi neremus,ut Deus irasci nobis non posset.tune ego lata praedicarem. At ut nunc se habent res, vereor ne diuti iis eum Hieremia nostro lamentari cogar. Auertar inii , ne similem exitum inueniamus, qualem habuit populus ille, eui idem Propheta praedicauit. Age,igitur audiamus, quid idem propheta amplius lamentetur. Sie enim At periculum nostrum melius intelligemus di seruentius orabimus.
TEX Tvs. Praecipitauit Dominus nec pepercit, omnia speciosa Iacob: destruxit in futore suo munitiones virginis Iuda,&deiicit in terram: polluit regnum &
Inhoe versu, sicut Ac in praeeessenti, Hieremia Deu admodum terribile saeit. Ei usmodi enim verbis utitur.quaero propitium patrem, sed iratu iudicem ostendiatmempe. praecipita. uit,destruxit, polluit. Hotu verbore multiplicatam grauitate
iret & iudiei j Dei ostendunt,& semper sequens plus aliquid addit priori. Huiusmodi autem verborum ulta simul eonglomerat, in hoc cap. ut videamus quam terribilia omnia fiat, ubi i dicium Dei se exerit.Hierusalem eum suo populo lice experta est. Nulla ei uitas ei ciuitati nee quisquam populus ei populo prius coparari poterat. Habebat Hierusale, quiequid ad dee rem de magnificentiam eluitatis pertinet, quam diu in vigore erat. Habebant Iudaei,du in gratia Dei essentiqui equid ad bene eonstitutu populu pertinebat. In summo omnia erant, per lice enim omnibus gentibus Sc toti mundo ostendebatur, quὁd ea ciuitas populusq; & bonu de potentem atq; a deis verum Deum haberent.Caetem eum peceatis suis Deum ad iracundia prouoeassent,omnia etia simul collat,ebantur. deo o ne minimum quippiam remaneret e sieq; eadem ciuitas populusq: omnibus gentibus exemplo esset,Deum illum veru non minus iustiam, quam bonu esse. Hoe igitur Hieremias in hoe versu de sequentibus describit,imbin toto hoe libro. Quid dica inquit, de repentina illa mutatione huius ei uitatis, a summa selieitate in summam miseriam At infelicitatem Nulla unqua ciuitas res preciosiores habuit. Nulla fortiores munitiones externe & sprritualiter.NGaiustiores,sanctiores,reges de principes. A rota Omnia
792쪽
omnia in diuersum euiderunt. Dominus enim praecipitamespeciosa quaeq; & destruxit munitiones polluit regnum, &GHaec conqueritur Hieremias in hoc textu. An non autem mise
riarum satis in tam paucis verbis compraebendit Et cur haec scripsit'Num propter eos,qui hoc perpessi sunt. Nequaquam: quid enim querelae rebus perditis Propter eos igitur haec scripsit, quibus similia contingere possunt. Nos inquam tangunt haec. Nas ad hoc exemplum obstupeseere debemus. N bis eorum perditio debet esse admonitio. Et revera iamdudum tempus suisset, nos ad huiusmodi exempla terreri. Et serme nimium distulimus. Nemo non videt: quam malὰ habeat Eeelesia. undequaque & ex omni parte. Nemo tam rudis, qui non coniicere possit ab irato Deo haec nobis immitti, ali ut, uomodo tot mala permitteret,nisi nobis iratus esset quom o Turcis tam prosperὰ omnia sueeederent, Itidεmque pseudoehristianis illis omnium rerum perturbatoribus Z quom do e contra piorum omnia eon filia&eonatus sie in irritum ea dere possent, si Deus non esset iratus Certissima signa sunt indignationis diuinae, ut interim taeeam, quod hoc idem etiain aliis rebus plut satis collisere possimus. Attendamus saltem e lum & terram, videbimus quid a Deo nobis expecta dum siti Terra ita se gerit, quasi nolit nos amplius pascere. γ
Ium autem. quasi omnia elementa certam nobis pernitiem mi
nentur. Ad hare Deus ipse ita gerit, quasi amplius auxiliari nolit. Cum igitur tam certis signis iram Dei contra nos vide mus, nimium heu nimium distulimus poenitentiam nostram. Neque tamen adhue nobis desperandum est. Si enim Hier mias adhuc salutem promittebat poenitentibus, iam cum cuultas a Chaldaeis iam obsessa esset, & tota regio vastata:Haec, Mur. 7. inquit, dieit Dominus. Bonas facite vias vestras,& habitabo vobiseum, in loco hoe . non multo minus nobis de bonitate
Dei desperandum est,sed ed sortius clamandum, de ex bis quae iam videmus di patimur praecogitare, quae etiam in posterum adhue mala immineant. Hoepulchia nobis ostendit textus hic si oeulos aperuimus. Quid igitur dieit Hieremias Pradiebpitauit Dominus, 3ce. suprὶ quoque admonui,quM Iacob, Iuda. Israel, Hierusalem, syon. in hoc libello pro eodem aeeipiantur, nempe pro populo fideli, qui tune erat ξ semine stili-
e't Abrahae.In cuius populi loeum,nos nunc suecessimus.Iam
certum est, quod populus ille antiquus multa pretiosa & speciosa
793쪽
elota habuit, ne dum extern sed omnium maxime spiritua- Iiter. Primo enim templum ipsum in se speciosum & preti
sum opus erat, toti mundo admirandum. Hinc tertius liber Regum non satis describere potest, quanto sumptu & labore& diligentia aedificatum fuerit. Deinde, multa pretiosa sum xunt in templo. Omnia enim quae in ipso erant,vel purum aurum erant,vel ad minus auro purissimo tecta.spiritualiter autem multo pretiosiora habuerat civitas illa, nempe tot viva Dei templa, tot vasa misericordiar,tot sanctos,tot patriarchas, tot prophetas, tot pios homines,& vere Israelitas,&c. At nunc quid Praecipitauit Dominus omnia speciosa, praecipitauit,inquam, non essemue sed permissiue,permisit omnia praecipitari.externa quidem per Chaldeos, interna per pseudoprophetas, Imo diabolum ipsum, dee. An non autem in Ecclesia e dem vidimus 3c videmus 3 Quam pretiosa quamque speciosa olim habuit Eeclesia quot insignes ciuitates quot diuites regiones quot inelyta regnar quot magnificas Ecclesias de templa r quam pretiosam remplorum seippellectilem quot magnistra eollegia quot pias fundationes 3 Et quid tantlim l quor de externis' quot sanctos homines habuit Ecclesia quot quam fortissimos martyres quot probos sacerdotes 3 quot Deo deuotos religiosos 'quot honestas virgines quot deum tar viduas 3 quot honestos ciues 3 quot pios prineipes & caetHaec sunt speciosa,& pretiosa Ecclesiae, Hie est decor eius
His illa gemmis eomitur, dotata sic placet c H R I s T O , sie ornat altum verticem. At nune omnia perierunt: praecipita uit Dominus omnia speciosa, id est, praeeipitari permisit.
Ipsius enim permissu 3c iusto iudieio , Turcae & Tureis peiores Christiani externis bonis spoliant Eeclesiam. Diabolus autem per falsos doctores, per liectas, haereses di vitia interna eorrumpit. Sicque fit, quod ubi prius fuerunt Ecelesiae, nunept A dolor, sunt stabula equorum : Vbi prids Deus eoiebatur, nune diabolus eolitur, Quod prius in cultum Dei insumebatur, nune in luxum dc superbiam insumitur, ubi prius probi
sacerdotes erant,nune sunt ventres pigri,onera terrae numenta contumere nati,& era. ubi prius Gant devoti religiosi, ibi nune sunt perfidi apostata . Vbi prius pudicae virgines, nune sunt lasciuae meretrices. sic contra Ecclesia permittente dc iudieante Deo,omnia speciosa sua perdidit,Ac etiamnum perdita
Aa non autem haec lae rymis digna sunt Et vade hae mala, nisi
794쪽
nisi e peccam nostris Quandiu patres nostri vocationi suae I
seruiebant, florebat Ecclesia, externe & interne. Nunc autem, quia vocationis nostrae immemores sumus,omnia pereunt i terne dc excerne. lustus es Dolnine. Sed pergamus. Olim i
quit Hieremias civitas Hierusalem habuit munitiones fimmissimas. Habebat nedum muros de turres,sed protectionem etiam diuinam, custodiamque angelorum, habebat fidos pa-FD I, et 3. stores, qui ei erant pro muni mento. Nam de interponebam is Exod. 32. murum, aduersus iracundiam Dei, quemadmodum Moyses de Aaron. Et obsistebant impiis regibus, quemadmodum sa-muel , Helias, &eart. Denique etiam diabolo se opponebant.
Nune autem Dominus destruxit omnes munitiones, virgines
Iuda, externe Ac spiritualiter : hine nedum diabolus ,sed Aefalsi prophetae Ic impii homines in eam irruunt. An non simis lia videmus in Eeclesia Nihil olim erat munitius, cum &orbemterraru an haberet,& Deum Ie aagelox & fidissimos quosque pastores,Ambrosios, Augustinos, Hilarios,& caei. Vbi autem nune sunt tales pastores s Nemo nunc est, qui se opponat murum pro domo Dei. Mercenar ij sunt,& viso lupo fugiunt, sibi ipsis consulentes. Hinc est, quod Ecelelia huiusmodi munitionibus & propugnatoribus destituta, ab omnibus bestiis vastatur, undique i truunt haereses, nemo est, qui probi beata Denique olim piorum prelatorum studium erat nedum lic- reticis ob istere te tyrannis,idque periculo etiam vitae tuae,sed insuper etiam reges 8c principes inter se digladiantes ad concordiam de pacem redigere studebant, ne scilicet bellis & t Ica: .ei. multibus pauperes conficerentur.Et 6 vere sanctum officium,& opus. Beati, inquit, pacifici, quoniam fili j Dei vocabuutur. Nunc autem Episcopi vel maxime reges & principes ad bella instigant,plerunque etiam iniustissima, tantum abest ut ipsis obiistant. Omnes facti sunt adulatores principum dc regum. At non talis erat Ambrosius erga Tbeodositum, quem ausus fuit etiam ab Ecclesia prohibere, Sec. Unde autem nunc tanta pastorum oscitantia, de insiselitas,nisi quod Deus haec permittit propter peccata nostra Non digni sumus melioribus. Sicut populus. sic de sacerdos. Sieut eum eolimus. sic ipse nosose. . viiltat. Verum pergamus. Olim habuit Hierosolyma etiam bonos,pios. sanctos reges de principes, quales fuerunt David, Iosaphat, Erechias, Iosias. dcc. At nunc de reges de principes
polluti sunt, ait Hieremiar, id quod satis ostendunt libri regum
795쪽
gum.An non autem de Ecclesia habuit pios sanctos 3 vere nobiles reges,& prinei pes, Constantium scilicet, Valentinianum , Theodosium, Martianum, Carolum, & eaetera sed nunc Deus propter peccata nostra etiam regnum & principes polluit, id est,pollutos 3c immundos ostendit. & ut tales ab minatur,id quod heu nimium verum est. Quid enim in principibus δc nobilibus aliud videmus, nisi summam immundiciam, superbiam. luxuriam, auaritiam, tyranni dem. crud Iitatem,&e. omniumq; aliorum hominum eontemptum, dec. Ad hoe designandum etiam non nisi leones,Vrsos,pardos,aquilas,&e. immanes scilicet bestias, armis suis assingunt. Quia autem boni sperare possumus, sub talibus pastoribus, & pri eipibus Verissime igitur eum Hieremia conqueri possum. Pr cipitauit Dominus omnia speciosa Iacob. Destruxit omnes munitiones virginis Iuda. Polluit regnum dc sacerdotes. Et his ablatis, quid aliud sequi potest, quam extrema perditio' me aliud remedium nobis relictum est. nisi ut praeueniamus faciem Domini. in consessione peccatorum nostrorum Briustitiae ipsius, ae deinceps indulgentiam fusis lacrymis postulemus. Dieamus igitur eum Baruch:Domine Deus tibi iustitia, Samia 1. nobis autem confusio.
I omnes intelligere possemus, simulque cordi
imprimere vellemus, ea, quae boc tempore ad
Guentus, ex Esaia leguntur in Ecclesia. nihil opus esset spirituali sermone: ad hanc nostram statio : nem. Vnus enim ille Esaias nobis vel solus ad
omnia satisfacere posset: tam exacte in eo prophetae proponuntur omnia, quae his nouissimis re periculosis temporibus praecogitatu nobis necessaria sunt, qualia sunt: Multitudo peccatorum nostrorum , grauitas diuini iudici j ,ere brae denique illae admonitiones, de dirae comminationes, quas subinde e supernis habemus: quae omnia vel maximἡ inculcanda sunt tempore generalis orationis. Orare quidem dc ad Deum clamare, praecipua causa est nostrae huius
ςongregationis. Verum quid prodest orare, si perpetuo in
796쪽
peceatis maneamus Imo quis vere 3c ex animo de ardenter
orare potest,qui sitam miseriam neeessitatεmque nondum videt aut eognoscit Certὰ utrunq; in nobis videri potest, etiamsi nullum aliud exemptu aut scriptura suffragaretur. Vnde enim est,quὁd etiam nune in tantis malis tam frigidi sumus ad or
tionem,nisi quod non videmus, non cogitamus,non credimus
quanta nobis mala immineant3Nee aliunde venit,qubd orantes etiam nihil impetramus, quia perpetuo in precatis man mus. O uomodo enim nos exaudiret Deus orantes, qui eum non audimus praecipientem y In his duobus hactenus omnis dilectus nostersuit,qubd&perieulum nostrum nee dum videmus, & eti am peccare non desisti mus. Nihil igitur tam necessarium esset,quam ut quotidie de his rebus sermo fieret. Sie enim de prophetae veteres secerunt, ubi mala ingruebant, id quod bactenus satis ex Hieremia nostro audiuimus.Idem nue etiam legimus ex Esaia. In cuius rei testimoniu, Unum exemplum ponam. Sie enim idem propheta cum multis verbis expostulasset, eum Israelitis tandem Deum introducit conquerentem, de vinea sua,id est,synagoga, quod eam tam diligerer. planiasset si euoluissenIpsa tamen nihil nisi malos de amaros fructus proferret. Expectaui, inquit, ut faceret uvas, secit autem labruscas. Quae autem fuerint hae labruscae . de mali fructus.subinde exprimit,nempe duritia Stim misericordia erga pauperes, etiam in tu licio. Expectaui, inquit,ut neerent iudicium,& ecce elamor. Deinde insatiabilis auaritia, qua n5 cessabant agrum agro copulare,&e.Tertio luxus & abusus eoru, quae auare contraxerant. sie enim ut plurimum malὰ quaesita peius pereunt.Quarib consuetudo peccandi,adeo quod iniquitatem quasi in laniculis trahebant, nunquam cessantes peccare, nunquam poenitentes. Postremum erat & omnium pessimum, contemptus & prophetarum dc verbi Dei,omniumque
. s. comminationum diuinarum : pestinet inquiebant) 3c veniat opus eius ut videamus, dcc. Hi fuerunt mali illi Ductus, quibus & Esaias ex ore Dei in eodem capitulo sexies imprecatur horrendum illud Vae,simulq; explieat, quomodo in ipsis complendum esset.Ideo inquit, iratus est furor Domini in populun lem. suum,&e. Et paulδ post. Eeee Dominus eleuabit signum,in nationes procul &Gilabit. δα. usq; ad finem eapitis.Haec dc Gmilia hoe tempore ex Esaia legimus in Ecclesia. sunt autem talia, quae sine omni dubio terrore nobis incuterent, si intente
797쪽
eonsiderarentur. Ip ta enim nostra conscientia,& eor testantur, eodem nos dignos iudicio, quandoquide omnes illi mali semctus tam manifeste in nobis quoque se produnt. An non enim ex sylvestri oleastro inserti sumus in bonam oliuam 3 An non in vineam Domini vocati sumusZImo. An no in veram vitem 'nut. it. Christum insiti sumusὶ Et cunnisi,ut uuas,id est, nos fructus Mati. io proseramus, fidem scilicet, spem, charitatem, timorem Dei. Dan. is. Contemptum terrenorum,temperantiam,affectum ad diuina, dic.Qualis autem fructus nos proferimus re nihil aliud, quam labruscas.An non pauperes ubique eonqueruntur se o primi de spoliari etiam in iudieiis,quod unicum eorum conrugium est/Αnno ubique inualuit insatiabilis ilia auaritia, tam anter prophanos,quam inter eccleDmeos An non luxus& voluptas SI abusus omnium rerum ubique regnant' Α n non impiam Sc impcenitentem vitam ducimus 3 Rumon maior pars nostrum eo deuenit amentiae& impietatis, ut nihil amplius curet,nec verbum Dei,nec cominationes,nee proiuisia r Quis
igitur dubitare potest, etiam nobis intentari horrendum ib. lud vatὶ Maxime quando inplerisque videmus iram Dei iam iam incensam,&quod etiam contra nos populum Deus exeitauit e longinquo Tureas scilicet , qui leues,veloces, crudeles dic sunt te omnia deuastare parati, Haec si ex Esaia consideraremus,non opus esset alia λdmonitione. Verum pauci haec INRunt,multo pauciores intelligunt. Atque utinam vel hi ea eordi i mprimerent,qui ea legunt in Ecclesias. Non parua enim utilitas Ecclesiae esset, si vel solum ad iudicia Dei contremisceret. Capite enim sanato facile mederi posset aliis membris. Haec igitur ex Esaia dicta sint; Nune & Hieremiam nostrum audiamus. Sie incepit Hieremias seeundam suam lamentationem. Quomodo inquit obtexit Dominus Se. Primos duos N rin.:. versus supra enarraui. Et quidem satis malorum in ipsis con. tentu esset , etiamsi nihil aliud sequeretur. Quid enim non mali esse potest, ubi Deus execreat, praecipitat, obliuiscitur, d. struit. biicit,polluit λ Ediuerso tamen magnum etiam Nee tum sit,oportet,quod Deum qui natu inclemense uius proprium est misereri de parcere, ad tantam iram & iudicium commouet.Atque hoc ipsim est, quod propheta vel maxime EM.3 . deplora Non enim tam attendit mala externa, quam quod nia. Deus it a per peccata populi ossensus esset. Nec tam deplor ar
uit damnum ae potatam , quam peccatum, quibus Poena illam
798쪽
meruerant. Atque bis est Christiana lamentatio. Ubi enim tantum deplorantur externa mala, nihil mirum aut nouum' est.Nam etiam gentiles haec faeiunt de seiunt. Christianiis autem plus debet deplorare spirituale damnum quam tempora Ie,aut corporale pi us peceatum quam poenam preeati. Hoc enim probi filii officium est, ut non tam citret poenam, quamquὁd patrem offenderit .Imo paratus esset, pi lis pati, ut patri tantum ira conquiesceret. in hunc modum, de Hieremias ma Ia populi sui deplorat. Audiamus igitur,quid ulteri tus dicat. Sequitur in textu. TEXTUS..
noui Confregit in ira furoris omne cornu Israel:auer-
tit retrorsum dexteram suaria a facie inimici i&cendit in Iacob, quasi ignem flammae deuoranti in gyro' η
Cirea hune textum imo totum hune librum,primo omni pobseruandum est quo J Hieremias non aliorum,quam Israeli. tiei populi Ae ciuitatis Hierusalem miseriam 'deplorat. Nam ali5qui nihil mirum esset nec adeo multum ad nospertineret. s mala hae vestupet Babylohem, vel super Aegyptum, aut alias gentilium ciuitates venissent.Cum enim huiusmodi hi mines Deum non eognoscant, atque adia nee glorifeent aurcolat, nihil aliud expectare possunt, quam cena perditionem. ne autem longe aliud est. H;e introducitur dilectus ille po pulus fle ei uitas illa sancta. Nulli in mentem venire poterat. quod Deus eontra hos tam seuere agerer:Nee ipsi hoe eredere unquam poterant, aut volebant, donee reipsa experirentur, nitr-7. quanismcunque Hieremias aperte eos admonebat. Nolite confidere inverbis mendaeij. Nolite direre templum D mini, templum Domini est, Ace. putabant enim impos sibile esse , quod Deus sium populum , suam diuitatem, mum templum,suum cultum sineret a gentilibus deuastari. . Nihilominus tamen factum esse videmus. Hoe,inquam,diligenter obseruandum est. Ideo enim& Hieremias toties fili syon dominus Iacob,Et ciuitatis Hierusalem meminit. Ideo: etiam tam prolixὸ omnia describit. Idia eadem saepias repe- est. Ideo deisique semper aliis atq; aliis verbis rem exaggerat. Vt omnes videant quod Deus etiam in suis non impunita dimittat pedirita imb quod in ilius durius puniat peccata, quam M i l in aliis
799쪽
In aliis Quid enim tantoperὸ irasceretur super gentiles, qmbus nunquam persecte,nec seipsum nec voluntatem suam manifestauit3Qfd eos in hae vita puniret, quibus aeterna poena praeparata inullis autem iuste irascitur, quibus de seipsum resuam voluntatem manifestauit, si impie vivant. Illos merito etiam hie punit, quibus cum promisinet aeternam vitam de regnum suum,ipsi eo spreto temporalia tantum ambiunt. Merito igitur utraque perdunt, Haec ideo dico, ut verba Hieremiae magis de profundius cordibus inscribamus.Nam ferme idem Dei mus,quod Iudaei illi fecerunt, quantumcunque videamus,
audiamus,sentiamus, quantumcunq; etiam admoneamur, deterreamur. Impossibile putamus esse, ta Dia deseramur, libe loeonfisi quod baptizati sumus, quod nomen Christi gestamus, quod Euangelium audimus quod tepta habemus, quod
cultum externum utcunq; persoluimus.&e. nec interim vi demus, s nostri similes qui omnia quoq; hate habuerunt, miserὸ perierunt,& subinde alii atq; alij pereunt. Nobis, inquam pamceret Deus,qui tam ingrati,tam inobedientes, tam peruersi &impij sumus)Iudiciu incipit a domo Dei, aeeo ut iuuias etiam vix euadat,3c nos impunes erimus Non dubium, quin nostris I. Par. q. Iam temporibus multi innocentes a Tureis interempti sint, Ad quibus non erat iudicium, biberunt ea licem Domini, fle nos Hier. 4'. pollieemur nobis Impunitatem Qui vere Christianus est, etiam cum omnia perfecerit,tamen fatetur se esse seruum hintilem. Qui vere pius est, omni studio pietati insistit, nunquam tamen sine timore est, sed veretur omnia opera sua; quemadmodum Iob, ne in iudicio Dei inueniatur tortum, quod videbatur rectum. Et nos nee qui equam boni sacere, nec a malis cessare volumus, Oe tamen pollicemur. nobis impunitatem,quasi Deus eonitur noshabere. En contra hane vanam, re Ii damnabilem dc pernitiosam cofidentiam,militat libellus hie, qui eum diligenter legit,nunquam sine timore erit, quὁ si peruenire possemus,quod residuum est,spote sequeretur,nempe,ut ad eor reuersi orationi,consessioni, poenitentiae Ad enim-dationi vitae insisteremus H re praefari me oportuit. vi magis moueant verba Hieremiae, quae nune enarrare incipiam. DG nren. 2. minus,insit, eofregit in ira furoris sui omne eornu Israεl. 3ce.
In hoe vel su iteru tria iudiei a Dei recenset, de talia, id est,quet merito terrere nosquoq; debet, quadoq; de super nosvenire possunt, c partim ia super nos venerui,quaqua pauci sint,qboc vi
800쪽
deant.Primu iudicium est,quod eonfregisse dicitur Dominus omne cornu Israel, Hie autem Propheta metaphora inducit,ae exemplWm sumit a bestiis , quae fortitudinem suam in rapite de eornibus habent, atque eisdem se defendunt ab incursu aliarum bestiarum. Quo sit,ut in seraptura plerunque per cor nu significetur sortitudo & virtus. Quaeris igitur,quale cornu Psal. I . di quam sortitudinem Israelitae prae aliis babuerint Audi D
NA. et s. uidem. Diligam te Domine virtus mea. Dominus firma me Ual. 43. tum meum,&c.& paulo post. Protector meus & cornu salutis meae. Et iterum:In nomine Dei nostri exaltabitur cornu n strum. Et iterum , In te inimicos nostros ventilabimus cornu.
In hoc cornu,in fac sortitudine quam Deus dabat , imis quae Deus ipse erat,confidebant patres illi,omnεsque a se hostes repellebant. Hoc eornu confidens Abraham, quatuor I eoes vicit Iosue unum& triginta reges:Gedeon, Amalech uas: Sa
τι. 8. rson, Philisteos:David, Goliam. Hoc cornu Israelitas praesta bat omnibus inuictos. Sic enim promiserat Deus: Si audieris
Leuit. 1 g. vocem meam,dabo hostes tuos corruentes ante te, una via venient,& septem viis fugient. Et iterum. Quinq' e ex vobis perentient centum,& centum fugabunt decem milia H ,inquit Hieremia ,habuerunt Patres norit,tale cornu,tatem sortit dinem.At nunc longe aliter sese res nostrae babent. Iam enim
ne uni quidem regi Chaldaeorum resistere possiimus. Nulla amplius in uobis sortitudo. Dominus enim confregit cornu
nostrum, potestatem nostram,&e. An non autem similia nos experimur Idem cornu habuit E Ieaa,quod habuer ut Isia litae,hoc est,eandem fortitudinem , eundem Deum, in quo &euius virtute,omnes reges tetrae sibi subiugauit,neque ei di bulus nec mundus, nec tyranni nec haerea ei impedire potum via. s. runx. At nunc Ecclesia ab omnibus illis eonculcatur, & vindemiant hanc vineam omnes, qui prae .ergrediuntur viam. imodi latus ille aper depascitur eam,nec est qui adiuuet.Dominus enim propter peccata nostra confregit eoi nu nostrum,subtraxit auxilium suum. sic 3c Germania nostra suum eornu,suam sortitudinem habuit,& talem quam externae nationes olim de mirabantur & horrebant, at nunc δc nomen de sortitudinem nostram perdidimus, quod e bellis nostris contra Tureas maxime nihil nisi consulanem reportamus. uia enim a vera. religione dc eultu Dei in nescio quam leuitatem& impietatem degeneramus, Deus etiam iusto iudicio suo eo tegit cornu nostrum