Theologia moralis, juxta Sacrae Scripturae, canonum, & SS. Patrum mentem. Jussu eminentissimi ac reverendissimi Staphani cardinali Le Camus, ... Gallica lingua, & deinde Latina, exarata. Authore Francisco Genetto ...Tomus primus septimus Tomus quartu

발행: 1705년

분량: 563페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

321쪽

tit. Is

1ys Tractatus VI. i .' aQuapropter Cardinalis Cibo, ohm s

eri Collegit Decanus, in recentiori Surio-an:. 169. do Veliterna sic statuit: Faciles in absolven-I dose praestare prohibemus illos peccatores , quseonsuetudine in aliquo peccato fere in naturam verse , sunt incorrigibiles; veluti usurar/ox , serta eommittentes, O alios hujusemori qui proximam peccandi occasionem cum essema desererereeusant; etiamsi sesarisfacturos , edi .mposterum ab iisdem abstinentessore promis rim; sub poena suspensionis ab audiendis com fessionibus; nisi ab his seeleribus aper tantum tempus abstinuerint, ut confessarius probabi- Iem θρm resipiscentiae se revocandae consuetu dinis habeat; exceptis in extremo vitae discrimine constitutis , 'uibus tamen ita demum beneficium absolutionis impendat, si sponsione doneafacta eaverint, se essesatisfacturos,

oeeasionem pereandi penitus derelicturos . Publiee autem peccantes, eum palam, ut arx Aρο-

polus, eorripiendi sint, publiea similiter paenitentia assiciant; nee praeterea illos qui aliονum bona detinent, aut alicujus vel ρIurrum personarum fama detraxerunt, sine reminis

ne, meliori quam fieri potest modo facienda, absilvant.Uide quoad restitutionem,Τom.

suae'. s. Poteit-ne impendi Sacramentalis absolutio moribundo, cui vis morbi s cultatem adimit confitendi peccata sua , imo & praebendi aliquod doloris signum, &desiderium percipiendi peccatorum suo. rum absolutionem 'Resp. Certum est primo , absolvendum esse in extremo mortis articulo poenitent tem, qui antequam morbi violentia oppris meretur, aut in phrenesim incideret, Co sessorem petiit, a quo absolveretur 3 ut dicuc,ri ri; tur in Concilio Carthaginensi relato in

322쪽

De Sacram. Parnit. Cap. XII. 297

in infirmitate petit , si easu, dum ad eum Sa.

cerdos invitattis advenit, oppressus infirmitate obmutuerit , vel in phrenesim versus fuerit edent testimoniam qui eum audierunt , O accipiat Poenitentiam: sisupervixerit, admonea

stir stetitionisuae satisfactum, edi subdatur statutis Paenitentiae legibus , quamdiu Sacerdos qui Poenitentiam dedit, probaverit. Si vero poenitens nulla prae morbo potuit edere signa , nec significaverit, priusquam in eum casum inciderit, velle se con

fieri , distinguendum videtur ; vel enim agitur de homine pio, qui Sacramenta frequentare solebat, cum sanus erat , & communi hominum existimatione bono; &in hoc casu absolvi potest, etiamsi nulla animi pς nitentis indicia, vel verbo, vel nutu ediderit; nam toto vitae Christiana' quam egit curriculo, idonea sane & luculenta

conversi ad Deum cordis argumenta Praebuit, atque adeo se praestitit dignum, cui in ultima vitae linea eonstituto, Ecclesiae Sacramenta absque ulla suae voluntatis significatione Porrigerentur.

Et ratio est, quia, ex eommuni Theologorum consensu post Concilium Carthaginense IU. mox citatum, ei danda est absol utio, quem praesentes testati sunt velle confiteri, licet aliunde male viveret, quia ex hoc testimonio Consessarius sumet ense

habet iundamentum credendi, aegrum Pe catorum suorum Poenitentiam agere, V

rumque emendationis propositum habere , di ita sussieientem materiam comPerit Consessariu s, ut tali moribundo possit ab-ν solutionem concedere. A fortiori ei danda

est absolutio, qui vitam egit homine Chrisiano dignam, licet morbo subito correptus , nullum possit indicium praebere, quo niam ejus bona peracta vita, juxta Patrum ci Tomus W. o una-

323쪽

Tractatus VI.

unanimem consensum , securius long praebet iundamentum credendi , eum ladi casu correptum a peccatis absolvi velle , quam ea ngna quae ab improbo tradi potuerunt, velle se converti in articulo mo iis ; cum sancti Patres eas conversicines

semper suspectas habuerint, quae in tali Osu fiebant, quando aegroti non solum confiteri velle se signifieabant, verum etiam cum lacrymis eonsessi erant peecata sua; de quibus ait sanctus Augustinus: Absoluti nem damus , securitatem non damus. Vide

cap. s. qu. II.

Id etiam probari potest ex Saeerdotalisaeerdot, Romano his verbis: Tallis infirmus, aut jam ii i gee s iqqueiam, Tel Mum rationis; puta , Rom. ve' quia phreneticus , aut non e ia primo casu, sinetiisapud lene vivebat ut bonus fidelis , infrequentabar

excussim di, quamvis non petieris Saeramenta , quia ann. Isso. ex .nsperato talia aeeiderunt e vel etiam si Di malus se obstinatias diis persevera in pecc iis est, in diis non confessus a si steriat Saeem. dotem, ut confiteretur , ostendisse facere valla

omnia quae debet, O interea factus es -- rus a vel phreneticus, O periculum es A m se, debes praesupponi contritus; se saeiante aliquo confessionem eneralem pro eo, mulsitis postulo , Saeerdos faetat absolutionem ab omni sententia O peeeato , O potest injungere cireumflantibus aliquid pro eo faetendum, vel

haredibus, aut consanguineis pro ejus anima,

si vo Iunt areeptare. Deinde debet dari et Emeharistia, quamvis non sir eonfessus. Statuta quoque Synodalia Ecclesiae Lemovicensis idem asserunt his verbis: Pot ARR- IQφ- νῶι quoque idem applieari remedium ei, qui juricis, omniumque sensuum usu statim captus est non stetita Foeiatentia , nulloque signo comrrisionis edito, eum violentia morbi judica.

324쪽

l rur derepente O ex impro*is praevenitas, Ol oppressus, o Christiane vixit ; ferrique ρο- tes judietam ex actioni bus viIae ct moribus , t eum libenter Paenitentiae Sacramentum petiaturum fore , si tempus se morbi violentia pe misissent, licet hoe in easu nihil de absitatis- promittere posimus: sed animartim

Ialvandarum eatio nullum remedium omittere debemus, quod Deus potestati nostrae comm sit, Deum orantes, ut immensa bonitate O m

sericordia, quod deest aegrotorum dispositioni suppleat caetera inscrutabilibus Deijudieiis

commendantes.

Sin autem aeger, qui nullum contritionis signum dare potest, luxuriose nimiaque cum licentia vixerit, quae a nobis dicta sunt, ostendere plane videntur, ei non dandam esse absolutionem, quoniam Confessarius nullum habet legitimum sundamentum credendi , materiam proximam Sacramenti s scilicet poenitentis actus esse

praesentem .

Nec colligi potest ei dandam esse ab - , Iutionem ex verbis Divi Augustini in fine libri primi de Adulterinis Conjugiis, ubi loquens de Catechumenis, hoe est de iis qui se disponebant ad recipiendum Bapti Gmum, ait: Ego non solism alios Catechumenos, L h Is

verum etiam ipsos qui viventium conjugiis eo- de Adult pulats rex nent adulterina consortia , eum fati Conjug- vos corpore in his permanentes non admittamus ad Baptissmum: tamen si desperati, O imira se poenitentes jacuerint, nec pro se respondere potueriat, baptigandos puto , ut jam hoc

peccatum eum caeterra lavacro regenerationis

abluatur: si autem ab illa desperatione fuerins

recreati,potuerint vivere,aut facient quodsi a- tuerunt ... uuae autem Baptismat/s , eadem re-eonciliationis est eausa ; si sorte Poenitentiam siniendae ritae periculum praeoccupaverit.

325쪽

goo Tractatus VI.

Ex his , inquam, sancti Doctor s Medibis non licet concludere in casu, de quomodo locuti sumus, concedendam esse absolutionem; quia Divus Augustinus hoe loeo loquitur de iis qui se disponebant ad recipiendum Baptismum, licet essent adhuc adulterii peccato impliciti, ae proindes sermo est de iis qui significaverant, se velle Baptismum recipere. Unde idem Sanctus ait in eodem loco: Si autem ab illa desperatione fuerint reereati, potuerint vivere, aut

facient quod patuerunt . Quae verba satis declarant, eum sollim loqui voluisse de iis qui Baptismum petebant , seque ad eum recipiendum parabant, qui Catechumeni

statum erant amplexi .sῬbest. 6. Post edine dari absolutio moribundo, saltem sub conditione, qui nimia semper eum licentia vixit, eum morbus eum impedit, quominils aliquod doloris indicium possit proferre Resp. Μos ille dandi absolutionem sub

conditione, in Ecclesia nunquam viguit per 1exdecim tacula, & asserere possumus ,

non sine magna temeritate rem tanti mota

menti in Ecclesiam cintroduci posse , sine aliqua legitima authoritate, & contra uri, versalem Ecclesiarum omnium traditi nem; quoniam nullum vestigium ejus reperire licet in aliquo Concilio, in aliquo sancto Patre, aut aliquo Rituali Ecclesiae Latinae vel Graecae: Nusquam, inquam , comperitur, absolutionem dari posse sub

conditione in Sacramento Poenitentiae , quocumque tandem casu. Ritualia namque , & praesertim Romanum, minimas quasque Sacramentorum caeremonias praeisseribunt, & singulari eum cura ea notane squae ad Saeramentum Pgnitentiae pertinent , quod frequentius caeterjs Sacramen-

326쪽

De Sacram. Poenit. Cap.XII. 3o Itis administrari solat. Si absolutio sub conis ditione dari posset, ab illis proculdubio determinatum suisset; quoniam determinarunt casus, quibus administrari posset Bastismus,& extrema Unctio sub conditione: ει quoniam S. Augustinus, & Concilium. Carthaginense quartum , multaque Ritu alia singulariter tractant de modo quo administrari debet Sacramentum Pglaitentia moribundis, certum est eos non omissuros hunc modum ita commodum , dandae absolutionis sub conditione, si eredidissent, illum in aliquo casu sui si elicitum. Videmus etiam apud S. Carolum in Instructione Consess orum,ex pretium suisse modum, quo suscipiendi sunt infantes, seu pueri, puellae que teneriores ad Confessionem: Si autem casus esset aliquis, in quo dari pollet abse-lutio. sub conditione, eo prosecto maximo Contingeret, cum vix detegi possit, si sint capaces absolutionis. Nihilominus tamen S. hic Archiepiscopus, qui diligentissina cres quasque minimas ad Sacramentum Ρς nitentiae pertinentes denotat, solummodo dixit, Actorum parte quarta Instructionum Consessoruin, Presbyteros animadvertere debere, absolutionem Sacramentalem iis non esse dandam, qui non asserunt materiam necessariam huic Sacramento, &qui nondum per rationis usum capaces ejus sunt. Duoniam ergo ab universali Ecclesiae

traditione recedere non possum us, nec au thoritate privata novos excogitare modos administrandi formam Sacramentoru ; nulla prorsus cassi absolutionem Sacramentalem sub conditione dare possumus; &eo quidem magis, quo a Concilio Tridentino prohibetur, ne vel excogitetur, vel mute- turritus aliquis a receptis Ecclesiae ritibus in administratione Sacramentorum.

327쪽

3oa Tractatus VI.

I. Trid, si aud, inquit Concilium Tridentirium,

saeram. in dixerat, receptos O approbatos Eeele e Cingenere , tholisae ritus , in solemni Sacramentorum ain Can. 13. ministratione adhiberi consuetos , aut comtemnν, aut sine peccato a Ministris pro tib ro omittἰ , aut in novos alios per quemcumque Eeelesiarum Pastorem mutari posse, anath

ma sita

Optandum esset, ut qui desiderant cabiere modum administrandi eum fructu Sa-eramentum, Poenitentiar, seriδ legerent Τomum secundum libri cui titulus: Amo paenitens, editioni&secundar, qui liber authorem habet Episcopum Castoriensem , Viearium olim Apostolicum in Provinciis foederati Belgii: Illie viderst possent ean dem doctrinam, quam in Meee Tractatu Pro. viribus explicuimus , nitide asseratam, & solidis admodum argumenti S PN

bata me

Specchio, Non abs re fore duxi hic attexere quo δ loti om in hac materia editum fuit a Reverendo. posto dat quondam Patre Emerico de Bonis , Iesulta, Padre ει qui tempore sancti Ignatii Romae floruit , ' lv ης quique varios abusus notavit,qui a ConseL Julia an sariis saepius committuntur , dum absolu- Roma,aP- tionem Sacramentalem facilius poenitentum.hie, ' bus eoncedunt. Hac de re loeutus est in iis Baba isys. bro cui titulus: confesonum feeutum, quod Avertime quidem Romae vulgari Italieoldiomate ac5 .mili Reverendissimo Patre editum fuit, &sa Primo pias mario Romae & alibi eommissum, α

avertisca. in alias subinde linguas translatum.

nobis' ai Advertenda pro Confessariis .

non dat I - Primo advertant Consessariε , ut non assolutio- eoncedant absolutionem quibus non debet non' abb dari , id est iis qui illius eapaces non sunt rhono,cio e ut simi qui vere de omnibus & quibuscum-- chi non que peccatis a se commi ssis non dolent , di daa' a. aut firmiter non proponunt ab illis in po-

sterum.

328쪽

De Sacram. Paemn Cap.XII. 3 3 Rerum abstinere, aut nolunt satisfacere , etiam si possint, illis quibus tenentur, sive de bonis , sive de fama, sive de injuriis illatis agatur, &e. aut oceasionem mortaliter peeeandi deserere nolunt , Sc. Ratio est, quia tune non habent debitam contriationem S dolorem, qui absolutionem pro cedere deber . . iSecundo, Consessarius debet imponere Poenitentias , quae peccata Praeterita Puniant, & a suturis peeeatis praeservare ponsint tanquam medicinae salutares. Id autem

non fit, dum illi qui multis jejuniis, disci-i

plinis , ciliciis, eleemosynis , Peregrinationibus, &c. curandus esset, imponituri recitatio coronae, aut septem Psalmorum Poenitentialium, aut etiam aliquid minus. iEt ided poenitentes brevi ad vomitum re deunt. Si autem Consessarius apud se perpenderet, Deo de hae anima rationem illi reddendam esse, non ita facilὰ laberetur. i

Audiat , quod hac de re dicitur in sacro Coneilio Tridentino, sess. 14. cap. 8. D raggione hent ergo Sacerdotes Domisi, quantum vi- o, perchexitus o prudentia suggesserint, pro qualitatere mum ci poenrtentιum facultate, saluta tritione eres O eonvenientes satisfactiones Ajungeret dolore Hiem si fine precatis eonniveant , Omdu en- j. P Ii Itius eum pomitentibus asant, levissima quα- tutione . dam Opera pro gravissimas delictis injungen- secondodo, ulmorum peecatorum participes ess an consesso.

Haee sunt saeri Coneilii verba. Et ita nite e , Consessatius, qui sine iusta & legitima cau- eastigi, 'sa, pro multiplicibus & gravi stimis me-delli peccatis, leves poenitentias iniungit, sua obis cari passa. ligationi non iacit satis. Antiqui Canones ei P ν pro aliquibus peecatis poenitentias per si servati veptennium duraturas imponebant ;&quan- dalli pec- quam solus Deus , eui dolor internus notus V ii '

329쪽

3o Trachatus VI.

non ta , est, noverit etiam, quae sit justa & proporati homeli tionata Poenitentia cuique peccatori imis in molli ponenda ; attamen debet Confessarius pru- giunt , denter convenientem Poenitentiam injuri-elii H id gere , habito respectu ad qualitatem αmosine , quantitatem peccatorum , ad sacilitatem

E cum qua committi solent, ad dolorem qui. ii da una in illorum confessione apparet, ademeri- corona , o dationis spem, & ad facultates pgnitentis; His te sal quia prudenter non ageret,qui amplas eleC-no ancora mosynas pauperi im Poneret, aut multa Per clo i jejunia rustico laboratori, aut disciplinas iubi iniit cilicia infirmo & debili injungeret. tornano at Tertio advertant, rem utilissimam esse vomito ; & a multis Consessariis in praxi observa- con 8 sole tam , absolutionem aliquoties suspendere pensasse seu differre, & injungere poenitenti qui La che ha da pius in eadem peccata relabitur,ut ad Con-ibvolo. fessarium redeat, &interim aliqua operaquElia''s' satisfactoria exerceat, quae illum cautio- anima ,sta- rem reddant ad cavenda peccata, quae De- eo uiu b Pius committere solitus est, & praesertim si pra di se carnalia sint. Quia autem id saepius non fit, Ascolli multi nunquam emendantur, imo statim

d ehu a post absolutionem s si tamen illam conse

to Conci quantur ad vomitum redeunt, etiam haetio Tride- ipsa die, aut saltem intra breve tempus; un- ano, seis. Valde dubitari potest , quod internae DEbbo I propriae dispositionis culpa, gratiam non dice, i Sa- receperint, quae vires subministrat ad re-ώς sistendum, saltem per notabile tempus ,re , per peccatis . Sed hi Ratim in Peccata reci- quanto lo dunt, & saepius sine ulla gravi tentatione , la ruden 'eam e X Propria sponte perquirunt &Σa lor detis Procurant. Ideo convenit talibus impone- a,se condore , ut redeant, quo cautiores reddan-

330쪽

De Sacram Paenit. Cap.XII. 3os

cte dispositos. Obii eletis, illos facile alios ε ebure

Consessarios , qui eos statim absolvant , nevoli so-

inventuros Nihil id vestra interest, hi h 'adhi,

Consessarii rationem coram Deo reddent cheis perde peccatis quae, ob ipsorum laxitatem & sorte indulgentiam , pqnitentes committere so-Ient. Crudelitatis meritδ arguitur Medi-ii pecea. Cus, qui , ne infirmum contristet, forti ii , o piuxemedio & ferro, quando opus est, non utitur; &multo etiam in Pari casu crude- traitano ilior est Consessarius. lor peni arid attente admodam Perpendant, bbnhnd cui Sacram Communionem concedant 3 loro per quia certe gravissimum malum est, & abuis gravimus vere intolerabilis, illis Communionem Permittere, aut Missae celebrationem, qui sit me cose continuo, &sine emendatione, in latidae da fare , libidinis luto involuti remanent; attamen multi sent, quibus consuetum est , ut Plu- tecipi

xies in qualibet hebdomada in peccata delii pe carnalia prolabantur ; & tamen volunt 'R qualibet hebdomada , aut saltem intra ' sin quiquindecim dies , Communionem perci- sono papere, quia scilicet ita sunt assileti: Et hi ita insens biles &stupidi fiunt, ut penitas si che ilnon agnoscant, aut percipiant miserandum Confesso. plane statum, in quo versantur; & lieet prius ad sanctissimam Eucharistiam in tu giuste Emore S tremore reverenter accederent , legitime procedente tempore, sine timores sinere' νε moi 'verentia, & sine ulla devotione accedunt; tismi eid autem Deilὰ conjiei potest ex eo qudd gravissi- aliquando hac eadem die, aut saltem i τοῦ

tra breve tempus, redeunt ad vomitum , ciole pea di peccata carnalia denuo committunt ; nitenge ι'

quod valde horrendum & sormidabile 'Li'e'

antichi imponevano per certi peccati seti'anni di penitenZe se benche solo Iddio, che vede ii dolore epentimento interiore, sappia, qualsia la giusta penitenet ache sidourebbe impo-

, os nere

SEARCH

MENU NAVIGATION