장음표시 사용
41쪽
1. Quamam eonditiones exigum tur ad hune dolorem, ut sit verus RUρ. Quatuor conditiones requiruntur: nimitam debet esse Interior, Supremus a Universalis, &Supernaturalis. uuaest. 3. Quare Contestio debet esse interior φ . - Rest. Ut diximus ex Cone illo Tridenti inno: Contritio est dolor animi, & non solum corporis , quia eum peccatum sit malum interius, originem habens in voluntate , . dolor qui ejus est remedium , debet pariter esse internus. In contritione, inquit D.Tho-D. Thom. mas, est duplex dolor runus est in ipsa volum
suppi tate; qui est essentialiteν ipsa contritis , O nn in ..i, ' est , displisentia praeteriti pe
eatν . Quare non sussicit dolor externus, &sens bilis, & in appetitu solum inferiori, quem indieant singultus, dc lacrymae; sed debet esse in intimo cordis, & in voluntate, juxta id quod Deus nobis praecipit, Ioel. 2. convertimini ad me in toto eorde vestro, νnjejunis , O Aein , o planctu , Oscindite creda e ra, in non vestimenta vestra. Et ut jam diximus cum S.Chrysostomo, Contritio debet esse in corde. uuaest. 4. Quare Contritio debet esse s
prema .e Resp. Dolor in Contritione, ut habet Di-2 subbi ' vas Thomas, excedit omnes alios dolores rq. 3. art.I. quia quantum aliquid plaeet, tantum conre
1n cor p. νiam ejis' displie/t: sinis autem ultimus super omnia placet, cum omnia propter ipsum desid/rentur; O ideo peccatum , quod a sine ultimo avertit, super omnia displisere debet . Quaest. s. Estine necesse, ad hoc ut dolor peccatis nostris sit supremus, sensum esse vehementiorem quolibet doloris sensu
ex aliis omnibus malis concepto, quae no
42쪽
De Sacram. Poentit. Cap. V. 2 3 Resp. Non est necesse, quod quidem S.
Bonaventura sic explicat: Reoondeo dicem udum , quod cum quaeritur de quantitate sindoloris, dolor potest dici displicentia rao cc dist. 6.rio reis, vel passio ex hac resultans in senia GP Rrx tiu alita te Si hoc secundo modo accipiaturi dico, quod non est necelle magis dolere de φοPeccato , quam dere temporali , nec etiam ος 1iecelle e st dolere, quia non est in potestate ες cujuslibet; talis enim dolor non consequiis εtur amorem, sed consequitur ipsa ina fle. ος ctionem,& affectio experimentalem cogni-
tronem . Ei. quia non omnes habent expe- οrientiam divine dilectionis, ideo non omnes 1ta lensibiliter dolent de peccatis P tamen ς quod magis etiam sensibiliter doleat aliquis de Peccato, quam de aliquo damno, hoceli perfectionis, & congruum, non necessa- έrium . Sed in quantum dolor dicitur displi- Centia rationis , sic dico, quod displicentia
menturatur secundum quantitatem chari- ες tali s. Et lac dico, quod in comparatione ad εο
alios amores , vendicat sibi dominium in corde, quandiu est; nec unquam ibi est , nisi ς 1it domina. Unde dico, quod ad hoc quod aliquis habeat charitatem, necesse est, quod ες diligat Deum super omnia; hoc autem est diligere Deum super omnia,quod pro nullo damno vel commodo velit ostendere Deu . scite intelligendum est de displicentia con- tritionis. Unde dico, quod peccatum debet tantum displicere rationi, quod nullo
pacto, mi lio commodo, vel incommodo ες velit in ipsum consentire , vel consensita; quoniam voluntas quae ex ahqua causa ficconsentit in peccatum, justa non est; & in hoe iensis dolor de peccatis in eontritione ς debet eis e sum natis, seu supremus. ε
- euaest. 6. Quare dolor contritionis debet
43쪽
R '. Quia hic dolor debet ad omnia
Peccata mortalia , quae quis adsimit , se extendere, ut habetur EZechielis cap. I 8. - Si impius egerit Paenitentiam ab omnibus peceatis suis, vita vivet: Proinde si rema' o,net astectus ad unum mortale Peccatum, vera nequit esse Contritio, & salsa est Pomnitentia. Hoc autem Innoeentius II. relatus inc Λ sia. Canone asserit, dicens: Fratres nostros D Ftres , De copos QPresisteros admonemus, nefalsis Pae lycenit. nrtentiis Lateorum animas decipi, ct in infer- .im s num pertrahi patiantur. Falsam autem Pa nitentiam esse eonstat, eis spretis pluribus, de unosolo Poeiatentia agitiar; aut eum sie agitur ε de uno, ut non diseedatur ab alior unde seridi tum est, Qu i totam legem observaverit, OD fendat autem in uno, iactus est omnium reui, fediere quantum ad vitam ατernam. v ' Stetit enim si quis peeeatis esset omnibus invo-- lutus , ita si in uno tantum maneat, aterna:
-- vitae januam non intrabit. - -
2Pas. 7. Qilare Contritio debet esse Q-Pematuralis 3 --- Resp. Quia eum gratia habitualis, per eontritionem producta, si qualitas supernaturalis , Contritio debet esse ejusdem - ordinis; quo fit, ut si quis de suis peccatis
doleret ex motivo tantam naturali , V. g. Propter Pudorem, aut infamiam a peccato Provenientem, aut propter Poenam quam patitur propter illud, non ei et vera Contritio. Unde Divus Thomas rationem reddit , quare Antiochi poenitentia ei nihil
'omnino profuerit ad remissionem peceat rum consequendam, dum ait: Hee Antios Tho, ebus vere poenituit ; dolebat enim de eulpa ad , - praeterisa, non propter offensem Dei , sedproditer infirmitatem eorporalem quam patiebatur , & sciebat esse poenam sui Peccati. Et
44쪽
De Sacrari. Poeriit. Cap. V. 1s: Et ut ait Catechismus Concilii Tridenti eleel, .
ni: Altera est Paenitentia, eam quis ex sce. lere admisso, ' quod quidem antea place. p. a. debat, dolorem non Dei, sed sui ipsus eau Saeram. sa coneipit . Et est quaedam commoti, &perturbati animi aflectio. Tertia est, ctim non solam admissi sceleris causa intimo animi sensu dolemus , vel ejus doloris externum etiam aliquod signum damus; veram unius Dei causa in eo moerore su- mus: ae singulis quidem Poenitentiae gene-
ribus , quae commemorata sunt, Poeniten- tiae vox Proprie convenit. Tertiam tum ad Muirtutem Pertinere , tum Sacramentum
esse dicimus. MSummus Pontifex Innocentius XI. sic definivit, cam sequentem propositionem
damnavit. Probabile est sufficere attritionem natur Propociam s. modo honestam . damnata.
suas. 8. In quonam consistit disiere tia inter dolorem persectum, qui vocatur Contritio, & dolorem Imperfectum , qui dicitur Attritio e
Resp. s. Antoninus id clarὸ explieat his
verbis: Ad veram contritionem concurrunt Anx.
illa quatuor. Primo infusio gratiae. Secundo la via motus liberi arbitrii in peecatum detestando, in quo includitur Propositum consten- di & satisfaetendi. Tertio motus liberi ar bitrii in Deum diligendo se per omnia. Quarto remissio culpae . Ex his patet dist
rentia inter contritionem & attritione du- ές
plici teri Uno modo ex parte liberi arbitrii: μquia dolor imperfectus dieitur Attritio: Et dolor persectus dieitur Contritio . Secundo p . ex parte Dei: quia dolor gratia informatus, sest Contritio, quantumcumque sit modi cus dolor; qui non est gratia insormatus, Mon potest diei contritio, sed attritio. .
45쪽
26 Tractatus VI. Hane duplicem differentiam elare satis' explicat Concilium Τrident. Primam qui- dem, clim attritionem vocat impersectam contritionem. Secundam 'erδ,elim asserit: tisae '' o Docet praeterea , et si contritisnem hane ali- fies . 1 . , quanao charitate Persectam esse eontingat, τλp. hominemque Deo reeonciliare, priusquam
M hoe Sacramentum actu suscipiatur; ipsamas nihilominas reconciliationem ipsi contri- tioni, sine Saeramenti voto, quod in illam ineluditur, non esse adseribendam; illam
II vein contritionem imperfectam quae attria ' tio dicitur , quoniam vel ex turpitudinis a peccati consideratione , vel ex gehennae &γγ Poenarum metu communiter eoncipitur, a si voluntatem peccandi excludat, eum spea veniae, declarat, non solam non facere a hominem hypocritam, & magis Peccato- rem, verum etiam donum Dei esse, & Spi- ritus-sancti impulsum, non adhue quidems inhabitantis, sed tantum moventis, quo
Poenitens adjutus viam sibi ad justitiam
uuaest. 9. Quilibet dolor de peceatis,pr veniens ex consideratione t urpitudinis pec- - cati, aut timoris inferni, est-ne vera, &salutaris attritio 3 Resp. Videtur,quod non: quia ut attritio. - sit salutaris S sessiciens ad remittenda pec- cata una cum Sacramento Poenitentiae, oportet, ut sit supematuralis , & includat in se amorem Dei tanquam omnis justitiae
fontis: quod quidem satis clare docet Conin I cilium Tridentinum, clim loquens dedi Dpositionibus in adultis ad justificationem Seir. necessariis in Baptismo, ait: Disponunturae. 2 ,, σήμις -jUificationem, dum peccatores sene,c.ε. ,, esse intelligentes, a divinae justiti ae timore quo utiliter concutiuntur, ad considera is dam Dei misericordiam se convertendo, in spem
46쪽
De Sacram. Poenit. Cap. V. 2 7
spem eriguntur, fidentes Deum sibi propter si Christum propitium fore : illumque tan- quam omnis iustitiae sontem diligere in ei
Piunt, ac propterea moventur adversus
Peccata per odium aliquod, & detestatio- nem, hoc est per eam Poenitentiam, quam ante Baptismus agi oportet. ες Evidens autem est, hanc ipsam dispositionem magis esse necessariam in Sacramento Pgnitentiae, cum peccata post Baptismum commi sta, sint graviora, & difficilioris veniae, iis quae Baptismum praecellere . Ostendimus in Tractatu de Baptisino,
cap. s. quaest. 7. hunc amorem, de quo Concilium loquitur, esse amorem charitatis; quod quidem constat ex actis ipsius Concilii a Cardinali Pallavicino relatis. Unde etiam pietate & doctrinaeelebris Cardinalis Franciscus Toletus sic loquitur:
se non detestari peecaltim ut est Dei offensa, struet. Sa- sed tantum ut est alicujus mali causa in poenae ce d. lib. .
inferni, quamvis bonus actus iste sit, tamen μ'P'AE' non sufficit ad Sacramentum: imo qui sic accederet, peccaret denuo ,'non impleret primceptum, sed esset re etendum Sacramentum.
Haec verba habentur in editione Lugdunensi anni Is09. apud Horatium Cardon, cujus exemplar in bibliotheca repertum, benigne exhibuit R. P. Valentinus Ghisterius, Sacrae Theologiae Regens meritissimus in Conventu Sancti Marcelli de Urbe, Servorum Beatae Mariae Virginis. Cui similem editionem . Mediolanensem ejusdem anni, a Ioanne .Bordonio impressam, videre licuit apud eruditum Patrem Iosephum Belirenum, Gallum, Patrum Doctrinariorum generalem Procuratorem in Urbe . Eadem etiam verba legunmr in editione Romana anni I o. apud Bartho-
47쪽
lomaeum Bonsadinum ; quae certe editio in magno pretio esse debet, cum facta fuerit procurante Venerabili Patre Iuvenali Ancina, Romanae Congregationis Oratorii tunc Presbytero, postmodum ad Salutiarum Episcopatum promoto ., & cum non obscura sanctitatis opinione mortuo. Illius autem pretiosae editionis exemplaria reperiuntur Romae in Bibliotheca Patrum
Oratorii S. Philippi de Urbe, cujus mihi
aditum saepius aperuit R. P. Ioannes Comventati, primus ibidem bibliotheearius, singulari eruditione apostolicaque eloque tia notissimus. Liber autem hic notatur in
Indice, in verbo: Toletus. Littera C. 2. 2IO.
Praeterea in insigni Collegio Clementino Clericorum Regularium Congregationis Somaschae. In Bibliotheca, Angelica dicta,
apud Patres Augustinianos. Et in Conve tu Iesu Mariae Patrum Augustinianorum discalceatorum, cujus mihi bibliotheeam aperuit R. P. Vineentius a sancta Franeiseri lector Theologiae moralis. Reperitur etiam alia ejusdem libri genuina editio Antuerpiae, ex officina Ioannis Belleri, eodem anno impressa, cujus exemplar vidi Romae in Conventu S. Nicolai de Tolentino, Patrum Augustinianorum excalceatorum, inter quos bibliothecae custos nune est R. P. Horatius Christophorus. Sincerae quoque nec interpolatae editionis
Venetae, apud Iunias,ann. I I. exemplar,
mihi a Iurisconsulto integerrimo in Urbe commorante suppeditatum suit: Cui simile ab admodum R. P. Magistro Norberto Deubeeque, eruditione non vulgari, & sinceraeXemplarique pietate clarissimo, exhibitum, in bibliotheca Reverendi ssimi P. Antonini Cloelie, Ordinis Praedieatorum Ge- neralis Magistri , Romae asservatur.
48쪽
Aliud extat exemplar Placentiae editum anno I I. a Ioanne Bazachio , in Bibli theca S. Sabinae, ordinis Praedicatorum Congregationis Lombardiae reformatae; quod cum admodum R. P. Augustino, magna zeli & eruditionis laude celeberrimo, non semel percurrere licuit. Simile ex eplar videri etiam potest in antiquiori venerabilique Conventu S. Dominici in Urbe, ad Sanctum Sixtum , Videri etiam potest Romae, in Conventu S. Chrysogoni Patrum Carmelitanorum, accurata versio e jusdem Instructionis Sacerdotum Cardinalis Το- leti , vulgari lingua Itala a R. D. Mansredo M anfredi,Rectore Sanctae Crucis de Piave, anno Isos. Venetiis in lucem edita, apud Venetam societatem; cujus aliud exemplar reperitur in Conventu Patrum Carmeli tanorum S. Martini in montibus. Adest praeterea alia ejusdem libri since-xa latina editio, Antuerpiae cula anu. I s99. N alia Coloniensis ann. I 6o I. ut videre est in libro Gallica lingua exarato, cur titulus: Dιlucidalso Se c. fuster contruione. Eclaircifisime' t Sce. Part.2. g. 23. In quo eximio opere , haec de attritione quaestio pleno calamo: elucidatur; Ut di in Opustulo posthumo, de Contritione & Attritione, P. Ioannis Morini, anno prox; me praeterito in lucem
- Illam autem priorum editionum Summs Toleti , in quaestione maximi momen thconsonantiam, antea notaverat R. P. Gas
Par Iuen in , Oratorientis, in Gallia & in toto Orbe Christiano celeberrimus , in egregio Commentario Historico & Dogmatico de Sacramentis. Part. 2. arr. 2. f. 3.
Praeterea neeessitas amoris Dei, ut auri tio iustificare possit eum Sacramento Mem
49쪽
nitentiae , patet ex pluribus saerae seripturae locis3 Apostolus enim Ioannes ait Epist. I. cap. 3 . v. r. . uui non diligis, manet in morte .. Et S. Paulus Apostolus docet,aliarum virtutum exercitium sine amore Dei nihil pr
a esse: Ei, distribuero, inquit, in cibos paupe-
. ad Cor. rum omne aeultates meas , θ' si tradidero ς is v s' eorpus meum ita ut ardeam1 charitatem a
rem non habuero , nihil mihi prodest. Faciat enim homo quidquid voluerit, qui non diligitiDominum nostrum Iesum- Christum, Anathema sit, & abomina
Posset etiam illud formari argumentum: attritio ex Concilio Tridentino debet δ'
itintatem peceandi exeludere, cumspe veniar
sed ex D. ,Augustino voluntas peccandi non potest exeludi, nee spes veta Christia s August. na haberi sine dilectione Dei. Desiderium,
lib.1. con- inquit D. Augustinus, peceandi non extia uia d ' si tur, nisi eοnιν Adesideνio veHὲ satiandi , ubi Propheti fides per dilectimem operatur. Et in alio loco cap.7. idem D. Augustinus ait , Spes vero sine am D Lmbir, ν. . e non poesi Ergo attritio, e qua loqui- ρ' ' tui Conestium Tridentinum, includit am rem Dei, ex Divo Augustino. Ex quibus omnibus tonstat, Poenitentiam non posse esse Veram, neque posse ju- sifieare peecatorem,si sit sine amore Dei, &sine charitate quae operatur in peccatore,ut Deum plus amet quam ereaturas. Ideoque s. chos. S Ioannes Chrysostomus ait: cum peeeave-hom. z in vis ingemisse, non quod poenas daturus sis is epist. . ad Mi εnιm hoo est sed quod Dominum tuum οφ R h' offenderis iam benignum , tam te amantem , sam denique tuae saluti appensium , ni FiliumquHMeisum tua ea a tradidestit. F. August. Et S. Augustinus breviter ait: Paenite μεe ijso e mcer m faeit, nisi odium peecati O
50쪽
De Saeram. Poenit. Cap. U. 3IUnde Cardinalis Clemens Dolera, diactus Monilianus, in egregiis suis Theologicis Institutionibus, a Cardinali Michaele
Ghisterio, tunc supremo Inquisitore, Postea Summo Pontifice Beato Pio V. approbatis, sic loquitur: si ui ex sui tantum amore , sui commod; respectu', nempe ob solum gehennae metum, de peceatis dolor procedit , et ram quantumvis immensus sit, non est quieor contritum sacri , aut veniam impetrat:
unde si servus domino quem ostiendit, diceret:
doleo equidem vehementer, quod te ossenderim , non tamen propter te, sed propter me doleo ; quia ob tuam offensem merito eaedor , inculis constringor , bonis, quibus tur obs quentessuaviter perfruuntur , ego misere caveo et Humquid paenitentia hujustmod; impetraret veniam ς.Deo ita dieit quisquis ita dolet quod ipsum offenderit, si propter se doleat,
ob offensam eaeditur r fati tur, neque irridetur Deus. Debet sane dolor offensae a minpetrat Uus venia, esse de offensa , quia offensa .llius est quem ossendimus, in non tantum quia nobis damnosa O commoda. contritio ergo quam Deus in nobis respicissost dolor divinae offensa , non nostri tantum, sed illius praecipue causa quem Ostiendimus νeψ modi ut sit, Dei amorem, ex quo procedata praerequiris. Sanctus Franciseus salesius in L. libro amoris Dei, ita de necessitate amoris Dei in Sacramento Poenitentiae locutus est, uvnemini plane dubitare liceat , quin eum
maxime necessarium judicaverit ad comsequendam remissionem peccatorum: Noe
nitentia , inquit Sanctus ille Episcopus, quae non excludit amorem Dei , licet adhue sit με lysio , es bona ct ostranda Poen tentia , sed imperfecta; nec potes conferre salutem, donec