장음표시 사용
81쪽
tem p nitentis, diserte aperit his verbis:
Ad Saeramentum paenitensiae rite suseipiem ms eum intre alia requisatur dolor Od restatio pereati eommissi, illud 'meeipue emvandum est , ut ea de causa doleat, quantum potest pomitens, atque etiam super omnia det
fletur peceatum , quod Dei Ufenfasis , summi alius videliset bona, quique est fons se origo
satius bonitatis, in beneficentiam stiam imis mensam perpetuo in nos exereet, cujus etiam majestas adeo tremenda est , ut mirum sis, hamminem mili mum servum, de eo offendendo cogitare; eia demum omnis laus, honos , ct Asiria defertuν . Hunc dolorem detestationi prerat; eonjunctum exestare in pamitente di ιuenter euret confessor; ct ideo interrogatio-
ων quae fieri solet, an doleat O poeniteat de poeeatis , illud etiam adjungat, an ob eam causam , quia Dei offensa sunt se an suyre omnia ἐιladis Aeas hae offensa e ratronesque supradictas ct alias proponas, quae ad ἰd disponano taenitentem. quod Eperfecta bQUmodi dili lisentia in eo excitari minime possit, ea saltem sit, ut Sacrament. virtute a cedente, beneflatum absolutionis impendi εἰ
possit. Quia sessiret licet pς nitens non haheat persectam, id est, valdὸ intensam eo
tritionem; miniis intensa, sed tamen ex eodem motivo, prodesse ei potest ad sacramentum, ut superias explicuimus. Uide ejusdem venerabilis Epistopi Instructionem pro Consessariis , in fine Tomi h ius IV. In eodem sensu loquens Cardinalis B
nisaeius Gaetanus, in SInodo Tarentina: sνnod. Moenitentia, inquit, tribus partibus perse- Tarentinacte continetur , videlicet contritione , eonfise ''n. δειε-
82쪽
εοIare O da gere tenetur , Ufenderis, atqse νω ereaturam falsa delectatione ;llissus aνque .llectus praetulevit; ut suemadmodum pecca λ se a Deo avertit, ita , disente Pro heta reonvertimini ad me in toto eorde vesro, se a creatura a errendo , spe venia impetram da motus , iterum ad Deum converta
uuaest. 24. Periculosum-ne eit , Veram differre Pgnitentiam usque ad horam mortis ' e. Resp. Sancti Eeclesiae Patres vehementer Iocuti sunt de periculo, cui se exponebant Pςnitentes, qui conversonem differebantusque ad finem vitae, & Ecclesia ita fuit solicita, ne psnitentes suam usque ad finem vitae differrent conversionem , ut Videamus, quδd in primis Ecelesiae saeculis denegabatur absolutio iis qui postquam in vita criminose perseveraverant, ad Psnitentiam solum in extremitate vitae recurrebant ;quia credebatur, quod illa conversio non ex intimo cordis affectu proveniebat , sed ex timore pure servili: uuia, ait S. s Cypr ῆ' Cyprianus, rogare allos , non delicti Pam, Anio. nitentia , sed mortis urgentis admonitio comnianum. Rellit. Hec dignus est in morte aecipere se latium , qui se non egitavit esse morsim
Fanitentia, inquit S. Augustinus, quae j. 4ξ τε - infirmo petitur, infirma V r Poenitentia
Pore . qua a moriente petitur, timeo, ne in ipsa mο-riatur quicumque vult invenire miis
fericordiam De. , sanus agat Paenitent;am n hoe DeuIO , ut sanus esse valeat in f turo . Nam , ut dicitur in libro de vera& falsa Pgnitentia , qui Divo Augustino tribuitur: Quoniam vix Orar o est tunej- sta conversio , timendum est de paenirente
83쪽
con dubitamus, inquit S. Isidorus Ili D, palensis, eirea finem iustificari hominem per Hispal. da
poenitentiae eompunctionem; sed quia raro id offic. E fieri silet, metuendum est, ne dum ad finem ζιςL tib dissertur eonversio , ineerta oeeupet mors , '''pri quam veniat poenitentia ; pro quare set si bona est ad extremum eonversio, tamen multo melior est, quae longe ante finem agitur , ni ab hae vitaseeurius transeatur. Rationem terrore plenam assignat Samctus Caesarisis Arelatensis: Multos, inquit, rius, hom. norimus eum sani essent frequenter dixisse , i s. 'paenitentiam se toto eorde desi rare: sed immen quia illam statim agere noluerunt, sine issius remedis de hoe Deulo recesserunt: pedientitur enim hac animadversione peccator snt moriens obliviscatur sui, qui vivens obi tus es Dei . Nam qui remedium animae suae quando potuit noluerit quaerere , postea, etiamsi
Sanctus Raymundus, quem Deus E S. Raymoclesiae suae concessit tanquam Sacramenti paedi tib paenitentiae insignori ministrum; In extrema aegritudine, inquit, vix potest aliquis paeniarere , vel etiam euitare , ex Hieronymo et eum
egritudine opprimeris, vix potes aliud eo Lrare, quam quod flentis, O illue rapitur insentio mentis, ubi est vis doloris; multa enim, - ait Augustinus, Oeeurrunt tunc impediamenta: nam morbus Niget, poena terret, φIii quos illisise dilexit, uxor O mundus eum ad se vocant a Ut plurimdm pinitentia in saevitae est ex solo timore, quem antiqui Theologi non putaverunt sussicere ad justificati nem etiam in Sacramento ; unde sic loquitur Sanctus Albertus magnus: Poenitentiam ex timore non audit Deus, O de illa non ἰο--. siti'
84쪽
quitur his , O hane Deus audis; sed quia ἀ- svmἰtas potius est indicium timoris , .deo
raro ' 1 ur ex amore aliquis ιune poenia
Scolux is Doctor subtilis Scotus hujus rei tres rationes principales affert, dum ait: suam 's. v. ,, do primo imminet alicui mors, ut vel per portato. ,, infirmitatem, vel videt gladium ultra e νψ q b, put, vel navem stactam; in quibus casibus is convenire non speratur vita: habebit quia se cumque vel vehementem dolorem propter ,, infirmitatem , vel vehementem timorem Propter extrinsecum a & tunc vix potestis intellectus occupari citea aliquid aIiud D quam pars sensitiva, Propter ordinem p tentiarum a. quia vel totaliter impedituris actus intellectus ab alio actu, vel non hisis bet actum persectum alium, cum doloris occupet totam partem sensitivam .. Sed ,, nolendo peecatum, oportet, quisa sit m ,, gna consideratio intellictus, detestatici , s, , ad hoc quod sit attritio iussisiens ex eo, is gruo ad remissionem pereati , sieut suleis Vehemens delectatio prior in peceato. Ad hoc ut sit dispositio ex eongruo ad rec is Prionem, gratiae, oportet, quod sit volutis
is taria detestatio, & debita eire staditia is finis. , atque horna prelieae non solam Oxopter timorem pgnae, sed timore filiali: is his diffieile est tune dolere nisi ex timore,, soluim & si non sit eum amore, non disti ponit ex congruo. Ex habitu malo pra ,, cedent, usque ad extremum , est inclina ,, ti O vehemens ad peccata, &ad actus similes prioribus . Igitur dissicile est tune, i, Primo contra istum habitum inclin ,, xi K detestando , quae prias erant delecta- ,, billa. Damna periculaque dilatae nimium eo nisversionis, prudenter expendens Domin b
85쪽
De Sacram Poenit. Cap. V. 67eus Maria Cardinalis Cursius: conversiο- s a Mnem, inquit, poenitentiamque differres est riminen. tempus vitiose expendere , spiritualia luera ann. 369ς neglisere, hoc est, profectum in omni gνatia 'O virtute, rn multiplicatione meritorum iam 'pedire , propriam animam vitiis lacerare , daemonibus deservire, Deo altissmo prorsus Agratum existere , eonversionem iniqui
tam misericorditer praestolatur , qui ei pro alis tot bona largitur, O ipsum ad mel μνα hortatur; ne quis igitur sis de spirituali
aegritudine gratuletur, ut velit A vulnere
Hine est quod non pauet videntur pgnitentes in morbo, qui supremus esse putatur , non pauci , inquam , in hac vitae exigua &pene nulla spe, lachrymas copiosas confitentes effundunt, inimicis reconciliantur, ablata etiam quandoque restituunt, mutationem totalem promittunt;
quid pluris ita se gerunt, ut si mors sequatur, sancti a pluribus appellentur. Sed sequens quandoque sanitas ex insperato , inania fuiste promissa ut plurimum aperit, tristitiamque illam non secundum Deum fuisse testatur; cum nullo modo pςnitentiam in salutem stabilem operetur, & in deteriora sepius labantur intra paucos dies'; imo quandoque ultrδ fateantur, ea omnia quae imminente morte ege rant, aut dixerant, non eX animo aut corde vere converso orosecta.
Quare necelle est , ut peccatores sequanis lux id quod dicitur in Scriptura : Tcontaria E Iesia. des converti ad Dominum , O nedostas da itiςi ς-
die in diem: Subito enim reniet ira illias , c tempore vindieῖae disperdet ter Et se evitabunt ponere salutem sciam in illa imcertitudine, de qua loquitur S. Augustinus dum ait: Si quis postras in ubima necessitate linoi A. 'D 6 aegria
86쪽
Vritudinis suae , volneris ace0ere Paenitem tram , ct accipit, mox reeonciliatur , O hine vadis: Fateor vobis , non Πιi negamus, quod petit: sed non praesumimus , quia bene hinc exit . risin praesumo , non τυ sillo , non
&Tb- λη- δεβῖο οβ Saeramentalis delinquentis aceu Mi z. 3. a.1 o x in erisbescentia per claves Ecelesiae s n. i. in tisfactoria , obligans ad peνagendam Parniaco P. sentiam injunctam. Est prim5, Aeeusatio, ut enim ait Cain ca .eh. techismus Concilii Tridentini: Recte asiani
C6c. Trid. aec apio dicitur , quod peeeata ita commem De Sacra, randa non funt . scelera nostra ostent nivit. i. se nuxs ur νβ Iaciunt, qua Miantuν eum male fecerim e aut omnino enarranda , ut si rem aliquam gestam otiosis auditoribus delectanta causa exponamus: Verum ace atorio animo .la enummanda sisnt, ut ea etiam in nobis vim dieare eupiamus.s Aug. e. v ait S. Augustinus: Sentiat eulpam,as. lib. De velis excusare , ne augeast crimen e uavera & Adam , eui non sinetebar peccasse , sed am--- έ, pliarit crimen cui M. uxorem , ct eulpam aransferens in au hoσem. Est aecusiatio Delinquentis , quia nota debet pgnitens confiteri aliena peccata , sed propria. Est accusatio SatAfactor a , quia obtunetur venia, & remissio peceatorum, quae est Sacramenti Pinitentiae finis. Per
87쪽
De Sacram. Poenit. Cap. VI. 69
Per Claves Ecclesiae, quia soli Sacerdoti tradita est Clavium potestas , & solus est legitimus hujus Sacramenti Minister , ut
aperiat Coelorum januam peccatori, qui sibi illam per peccatum mortale clausit. Agnovit hanc veritatem S. Augustinus cum dixit: Hemosibi dieatr oeculte ago apud August. Dominum Poenitentiam, novit Deus qui mihi i)ψm η' ignostar , quid in corde ago. Ergo sine ea sdictum : Quae solveritis in terra , soluta erunt in coelo Ergo sine causa claves Ecclesiae Dei datae sunt. Denique est accusatio Obligans ad per
Mendam Paenitentiam injunctam , quia eXConcilio Tridentino: Sati actio inpaensten . te ad integritatem Saeramenti , ad plenam-ii se sest. que, O perfectam peccatorum remisionem, ex I4. c. s. Dei institutisne requiritur. Luaest. 2. Emne necesse accusare omnia,& singula peccata mortalia fResp. Est necessarium: Constat enim ν ait s bri Concilium Tridentinum , Sacerdotes judi- eap. s. verum hoc incognita causa exercere non po-
tuisse, neque aequitatem quidem illos in pe- nis injungendis servare potuiste, si in genere M dumtaxat,&non potius in speete, ac figillatim sua ipsi peccata declarassent. Ex his col- ligitur,oportere a poenitentibus omnia pec- μcata mortalia , quorum post diligentem sui discussionem , conscientiam habent, in Confessione recenseri, etiamsi occultissima illa sint, & tantum adversas duo ultima ες
Praecepta Decalogi commissa , quae no numquam animam gravius sauciant, &pe- riculosiora sunt iis, quae in manifesto admi tuntur. Verum cam uni versa mortalia pec-
cata, etiam cogitationis, homines irae filios M S Dei inimicos reddant, necessum est, om-ς
nium etiam veniam cum aperta & verecun' --
da Consessione a Deo quaerere.. εώ
88쪽
Deus tegat vulnera tua , noΓ tu , inquie ' s. Augustinus a nam si tu tegere Volueris erubescens, mediens non eurabit.
uuae*3. QMnam peceati circumstantiae exprimendaeiunt in Consessione . Resp. Uthule quaestioni satisfaciamus , supponendum est eum Divo Thoma, quod
N Peccatum natum est aggravari per circum-
D stantias tripliciter: uno quidem modo, in D quantum cireumstantia transfert in aliud genus peceati; sicut peceatum sornieati -' nis consistit in hoe,qudd homo accedat ad D non suam ; si autem additur haec circuminar stantia, ut illa ad quam accedit, sit alimn rius uxor, transfertur iam in aliud genus m peccati, stitieet in adulterium, quod est gravius peceatum, quam fornicatio . Ali- quando verδ cireumstantia non aggravatu Peceatum, quasi trahens in aliud genus rapeeeati, sed istam quia multiplicat rati o nem peeeati: sicut si prodigus det, quana do non debet, & eui nondebet, multipli- φ eius Peccat eodem genere peccati , quam si solum det cui non debet, & ex hoe ipso
a peceatum fit gravius. Tertio modo circum-sa stantia aggravat peccatum, ex eo quod N auget deformitatem provenientem ex aliadis circumstantia, sicut acet ere alienum,con- γε stituit peecatum surti: si autem addatur Is haec circumstantia, ut multum accipiat deas alieno, erit peccatum gravius. Hoc posito, constat, requiri ad integritatem Confessionis , ut explicentur circumstantiae speciem mutantes, & augentes numerum peccatorum, cum, ut diximus , teneamur accusare singula Peccata mort Iia: eae quoque circumstantiae declaranctis suae, quae peccata notabiliter aggravant, quaeque tribuuiit illis malitiam quasi alterius speciei.
89쪽
Ratio est, quia cum Consessio sit Triabunal, in quo Consessor exercetjustitiam Dei, ibique sedet tanquam medicus, ut
Peccatoris animae morbis medeatur, neces se est, ut eorum noverit malitiam , &Pe
spectum habeat , quidquid est alleujus momenti hi peccato ; quia, ut ait Concilium Τridentinum: auod ignorat medicina , non curar; alias serre non posset nisi iudieium β' s impersectum, neque postet apponere reia S', 'media naturae morbi convenientia: atqui circumstantiae peccatum notabiliter aggravantes, tanti sunt momentsi ut ipsis a Con- sellore ignoratis sufficiens sibi deelset I men, ac notitia ad judicandum de morbo, illique medendum; necesse est igitur eas explicarem Confessione. Hac de causa Innocentius Papa II s. r latus in Canone, praecipit Episcopo Libur- Cap. Deus
nensi: consideratas circumstantiis omnibus , qu , de competentem Poenitentiam delinquentibus Bn- p natis , prout saluti eorum viderisii eve M discis
E e in cap. Omn sutri quesexus In Concilio Lateranensi sub Innocentio III. dicitur: Sacerdos autem sit discretus O eautus , ut QM more perit1 meiei superinfundae vinum qu e. oleum 'νHlneribus sanet atra diligenrer inquia Poenrt. dexens O peccatoris eiren antias O peeeati et qDibus prudenter intelligat, quale debeat illi praebere eonsilium , O cujusmodi remediam adbsbere , diversis experimentis istendo ads '
nandram aegrotum Sanctus autem Carolus Actorum pati. q. S. Carol in
in suis Instructionibus ad Consessores ait: V Conissarium scire debere circumstantiaS u Conses aut speciesia mutante x peccati , aut illud sole devenotabiliter aggravantes, quia illaeci rcumia P in stantiae nece hario in Consellione declarari qua sono debent. Voluit, ut id sciret Romani Conia te circa-
90쪽
Baete che sessarii Innocentius Papa XII. dum has san-
ἶἡg. ἡ Caroli Instructiones typis mandari jussi e
Peccato, o ann. IIOO.che granis demente I'aggravano ; peroche queste due sorti de ciris costante necessariamente si devono esplicare .nella Conis fessione.
Synod. Et in eelebri Synodo Farsensi se habetur:
sub Carolo Psimitens a Confessario non inter elletur , nisi Cardin. cum res ipsa exegerit , ubi scilicet inquiren-Ba berino dum erit seuper eircumstantiis peccatorum quoepag. in θης em mutant , mel pravitatem valde augent. Quod etiam expressius habetur in eadem Synodo in Instructione vulgari lingua exarata, quae habetur in fine Tomi hujus Videtur etiam, quod InnocentiuS.Papa XI. hane definierit quaestionem,damnando sequentem propositionem in Decreto conintra 6s. propositiones.s8. Propositio damnata: Non tenemur confessaris interrogantifateri peecati alicujus
consuetudinem . . 'Cum enim conveniant Τheologi , ei cumstantiam consuetudinis, seu habitus, esse circumstantiam solam notabiliter a gravantem intra eandem upeciem: si tenemur eam in Consessione exprimere, manifeste sequitur, debere nos explicare ci cumstanti as notabiliter aggravantes,quam vis speciem non mutent. - Et in Concilio Provinciali Gnesnensi, a Concii, S. Sede expresse confirmato & approbato, Gnesnhi s. de-rnitur, ut Consessarii potissimiam inqui-
ann. 2628. rant de peccatis, numeroque , spec1e allo M v ni , rum , eum eireumstantiis mutantibus speciem peccati, aut .dem valdegravantibus, quae vel promiscue perpetrantur nunc ab hominibus ,