장음표시 사용
31쪽
naturam reseras, non multum approbes, nulla tamen omnino sit, quam non approbare
debeas, dum legis. Plumbum ille ab aliis sumpsit aliquando mutuum; sed aurum semper reddidit. Ornatus hac laude vir summus ac singularis , patriam, non acerbitate malevolorum
ulla, sed rei pecuniariae inopia coactus, si1-gisset, atque in Angliam trajecisset, nisi subveniret egenti quorumdam humanitaS, pro videretque, ne Galliae ista labes aspergeretur. Obiit Lutetiae Parisiorum anno 1695. d. I 3. Martii, cum ageret quartum & septuagesimum annum, Ioannes Fontana, sive De Ial ontaine, Campanus, Castro- theoderici natus anno 162 I. d. 8. Jul. ex honestissima familia. Biennio, antequam moreretur, toto, prioris vitae flagitia ingenue ac perseveranter defle-Vit, atque, Ut spero, expiavit.
XIX. Sex Fabellarum libros Fontana jam
ediderat, cum Antonius FURETIERE Parisinus Apologos quinquaginta scripsit, vulgavitque anno I 67I, at infelici prorSus eventu: quippe quos oblivione vivus vidit obrutos sempiterna. Annis ab eorum interitu septem circiter ac decem mortuus ipse est post annum aetatis suae octavum & sexagesimum.
32쪽
PRAEFATIO. 33XX. Is AAcUS DE BENSERA DE Normannus anno I 60I obiit sere octogenarius. Fabulas aes picas, unam & viginti supra ducentas, totidem tetrastichis inclusas, anno I 678 publicarat. Quam legem tetrastichorum iniquissimam si non imprudenter sibi ipsi imposuisset, rem exsecuturum illum fuisse longo selicius, ex eo licet conjicere, quod plerumque, ubi materia spatium liberum habebat, satis lepide hanc expolivit. XXI. AEG1DII MENAGII Andegavi, Parisiis anno I 69a demortui, Fabellae exstant i tinae quinque inter varia ejusdem carmina, non illepidae, stiloque satis accurato conscriptae. XXII. JOANNEs CoΜΜIRIUS, Turonensis, migravit δ vit1 Parisiis anno post partum Virginis Iroa, cum annum ipse aetatis suae septimum ageret ac septuagesimum. Non alium novi Apologorum scriptorem latinum, qui plus leporis ac sestivitatis adhibuerit. Amuentem sermonis copiam paulo severius coercuisset; maluisset videri simplex, quam ingeniosus; maculas etiam nonnullas, quas incuria suderat, studio diligentiore delevisset: illum ego certh Phaedrum alterum longo verius, quam
33쪽
PRAEFATIO. Faernum, qui paulo quidem simplicior est, at multo minuS elegans, appellandum esse judi
XX ΙΙΙ. EusTAcΗΙus LE NOBLE, Campanus, Parisiis anno ITII mortuus est. Fabellas ducentas anno Ι699. edidit 8, quas singulas non
modo versibus gallicis omnino sex, at latino etiam disticho complexus est, labore profecto puerili ac minimo necessario. Has tamen inter latinas nonnullae, inter gallicas autem multo plures occurrunt, quas esse pretii alicujus haud negaverim. Sed& comoediam ille aesopicam, Apologis non inelegantibus refertam, concinnavit, exemplum Edmundi Boursaust, Eurgundi, Parisiis anno Iro I mortui, secutus: qui, data ejusmodi comoedia anno 169o, magnos plausus, nec indebitos,
XXIV. GABRIEL - FRANcIScUS LE JΑΙ, Parisinus, obiit anno Christi 17 34, aetatis suae septuagesimo septimo. Confecerat labore &industria non inutili, edideratque Parisiis an-
8 Alias, numero centum circiter, longe uberius, non multo felicius expositas, jam duobus ante annis ediderat.
34쪽
mum volumen, pag. 739-755, scriptas oratione soluta Fabellas triginta sex; alterum paE. 739-758, Versibus senariis explicatas vi ginti quatuor exhibet. In hisce porro Fabellis, prioribus praesertim, multa eleganter, nonnulla etiam facete atque ingeniose concin
PETRUS HURΜANNUs, celeberrimus Criticus, Lugduni Batavorum, anno Christi 17 I, aetatis autem suae 72, vitam cum morte cummutavit. Is cum Phaedri Fabulas anno
1710 ederet, adjecit, tanquam hujus appendicem, Apologos & Gudianos quinque, &alios viginti & novem, a se ex Rimicio, λο-
nyino , is Romulo Illelantii , in metrum re- clatros. At providere illum Oportuit, ne a gumenta , quae inepto composilia repererat, tam negligenter emendata relinqueret. XXV. HENRICUS RICHERIUS, NON mannuS, ParisiiS, anno 17 8 die I et Martii, de vita decessit sexagenario major. Quamvis ille conatu aliquando minus felici facetus esses voluerit; neque satis virtute quadam poetica pollere videatur: scriptor tamen Apologorum
35쪽
g6 P R AE F A T I in gallicorum nullus, meo judicio, exstitit, qui ab elegantia Fontanae, vix & ne vix quidem imitabili, propius abesset. Reliquit ille certhlongh remotos infra se, & Antonium-Ludovicum Le Brun fato functum Parisiis anno I 743, & Antonium Gudari de Ia Motiae ibidem anno I73I, demortuum: atque hujus quidem labellae prope omnes demonstrant, ab hominibus antiquitatis aureae contemptoribus, quamvis alioquin ingeniosis, res plerumque & excogitari parum plausibiles, & infelici prorsus artificio concinnari. Hanc censuram cum aegre ferret Scriptor quidam, inprimis honestus & probus, bonaque fide admirari solitus Antonii sui Fabulas; is me in opere quodam, valdo spisso, redarguit leniter
quidem, namque homo est: minimδ malus, verumtamen redarguit: ac postquam objecit, Antonium suum esse illustrem; Antonium vero illum Ludovicum prope ignotum; egregio me esse refutatum putavit. Abjectus revera, neglectusque Auctor est , Antonius Le Hrun: neque, opinor, Fabulae ejus unquam h tenebris extrahentur: quamvis enim res plerumque satis prudenter inventas, satisque simpliciter expositas habeant; lepore tamen poetico
36쪽
pRAEFATIO. 3T fere omni deficiuntur. Houdarius autem scriptor insignis est: nihil repugno: tantum velim animadverti, celebritatis illum habuisse causas & a suis aliquot bonis operibus, & ab ip-s1 Fabularum suarum admirabilitate 1 ridicula. Fatebor ultro, quasdam ex istis Fabulis non esse invenustas, tertiamque Libri secundi, de Puero & Avellanis, jure dici posse optimam: sed quid mirum, si vir ingeniosus, in re quavis desudans, habuerit aliquando prosperos exitus ' Hoc nihilominus contendo, artem excogitandi, narrandi, jocandi in hominis nostri Fabulis pleriSque vix elucere; perstrepere autem saepius loquacitatem importunissimam; ac permulta stili rudis & asperi exstar vestigia; versusque passim occurrere inelegan
tes & prope horridos a. Quod & ipsa puerilis
et Eas autem Critici quanquam, universe loquendo, ridiculas esse jam diu pronuntiarunt; esse tamen ingeniosas, haud infitiati sunt; atque ego certe non infitior: sed cum speravissem amplam ex ipsarum lectione messem; postquam Omnes . diligenter pervolutavi, decem tantum & tres circiter colligere licuit, quas versibus latinis redinderem , vel potius imitarer.
37쪽
38 APPENDICULAE aetaS, duce Natura, sentire possit: nam cum olim Fabularum istarum Ponsius 3 admirator,
lati datorque maximus, unam ex omnibus 1 elegisset, pueroque sexenni, qui fontanae Fabulas retinere perfacito memoria solebat, addiscendam tradidisset; nullo pacto puer addiscere illam potuit.
Noudari de la Motthe, traduites en vers fran- cois par te P. S. F. In toto Libro nil melius titulo. gIoach. BellaiaS, pag. N. 3 L' Abia de Pons, in quem iactum est illud epigramma gallicum: L' Abbe do Pons ce petit homme Nous vante La MOtthe, & te nomme Un gente, un auteur divin: Tout est geant aux yeux d'un nain.
I. Leo - Baptista Albertus , Italus, seculo supra millesimum decimo quinto floruit: ejuSFabulae centum, italicu sinul & latina lingua expressae, prodierunt Parisiis, anno 1693, edit. in I a. ' in qua editione, Auctorem floruisse aluio I 53o, salso dicitur.
38쪽
o elueti de publis, par . de Launaν. Rouen. 3733. in II. III. Fabies nouvelles, par Μ. D. D. L. P. D. C. Paris, I7 4 in I a. IV. Recueit de flablis nouvelles , par 'ν.d' inde ne. Paris. 17 7. in Iet. Is Massiliae, in .sua patria mortuus est d. 27. Mart. an. 17 8. V. Fablas nouvelles, par M. I bbέ Auberi, dar Academie Francose. Vide notat. ad Fab. Ult. Lib. I 3. Alii serptores Fabularum exstitere permulti de quibus nihil hic a me commemorari, neuti quam, ut spero, mirabitur, qui nullam eorum in Fabellis meis factam fuisse mentionem animadverterit.
39쪽
Academicis excudebant Robertus S AEdr as Foulis, I75 - ABULARUM, quas hinc a me in lucem --- protrahit viri ' docti, nimis sorto amica, at verenda mihi auctoritas , omnium sero est inventio antiqua. Pol ivimus autem illas senariis versibus, & eo cultu, quo indigere visae sunt, Ornavimus. Ea laus nobis si qua tamen in tam levi opere laus est ) quo minus habet invidiae, eo facilius, uti speramuS, Concedetur. Demptis itaque paucis, quas ipsi invenimuS,Ceteras excerpsimns, plerasque ex iis, quae sub IEsopi, Gabriaeque nominibus circumseruntur ; nonnullas autem o priore Laurentii Abstemii hecatomythio: quasdam etiam scriptoribus aliis debemus, quos forto, inter legendum , argumentorum ejusmodi auctores habuerimus, quosque hic commemorare, quam dissicile nobis foret, tam nos leve Operae pre lium facturos credimUS. claudii Salerii.
40쪽
At monere certδ nos decet, inter Fabulas, quas olim edidit Robertus Stephanus Parisiis anno I 529. in 8VO , versas h Graeco in Latinum a viris, ut titulus quidem praeseri, doctissimis , at revera plerumque ineptis, repertas esse a nobis haud paucas, quae labore ferδ nullo sub metricos pedes redigerentur :ita ut miraremur, eas tam facito, tamque Celeriter posse concinnari ; scriptasque primum senariis versibus, ac deinde, sive librariorum incuria, sive malo imperitorum hominum studio interpolatas suisse, suspicaremur. Et eo quidem impellebant nos momenta rationum quaedam non absurda : nam primo in hac Fabularum farragine legitur pagina I 54: iani fabulae triginta octo, Gulielmo Hermano, Diui Augustini Canonico, interprete. Ipsae porro Fabulae illae sunt, non Aniani, sub quo nomine Fabulae neque graecae, neque Latinae ullae memorantur ; sed Aviani, cujus extant quadraginta duae: quas iste interpres elego carmine scriptas ctim invenisset , dissolvere maluit , atque diiungere. Tales ergo elegis mutationeS , conversioneSque cum evenerint,