장음표시 사용
51쪽
BE PRAEBENDIS, ET DIGNITATIBUS.
r. Ministris Dei et Eeelesiae debita est sustentassio ide quin pro rerum et temporia n variutiate varia fuit uiso lino I. 37. II. Beneficii et proeben im appellatio , notio , diversitas. g. 5o. III. Bonesi cloruin Status quomodo si qua Auctoritate δε- iterminetur , aut mutetur. 6o. I P. Plurali- tas beneficiorum. g. η3. V. Modi acquir ndi -n ieta 83. VI. Jus Episcoporum et Pum in eo erendis beneficiis. β.8.. VIII Con o data Germanim. g. 87. VIII. Regulin cancellarim. g. io5. G. Primarim Preces Romanorum Regis. s. io6 x qualitates ad benesie O ao9. g. 37. clericis a negotiis et curis secul ribus abstractis , Deo dicatis vi status, ac dis vino ministerio , et spirituali servitio pro sa- Iute aliorum addictis , occupatisque competitius sustρntationis ex bonis Ecclesiae. Docuit id naturalis ratio omnes gentes, quae pro obeunda rei gione ac sustentatione ministrorum ejus liberales sumtus contulerunt: docuit idem Deus in veteri Testamento legem praescribens de alenia tribu Levi. Docuit Christus in N. T. quando Apostolos suos per vicos et oppida Palaestide misit αὶ: idemque multis verbis explicavit
maulus cha; a quo aevo deinceps semper id jusPnitum , et . quoad rem obsurvatum suit, etsi
52쪽
quoad modum pro tenips ruin ratione varia Esso debuerit in eo genere disciplina. M Matth. X. io. Dignuς est enim o perarius ecto suo. Lur. X. 7. Edentes ei bibentes, quor apud illos
sunt: dignus est enim πα Wius mercede sua.
H I. Cor. IX. 5 i5. g. 38. Varietas disciplinae duplex hoc Ioco
spectanda est : primo circa Clericos eos, qui post ordinationem j iis habebant, exigendi sustentationem ab Ecclesia , vel Episcopo ordinante , ejusve Successore; Secundo circa modum sustentationis . De Clericis hae sunt positionesi I. Jure vetustissimo Ecclesiae nullus conferebatur ordo sive sacer, sive ex minoribus quispiam , nisi cum titulo et Ioco aliquo in Eccles a . II c titulus erat eo tem Pore mere spiritualis , et denotabat vel certum ministerium sacrum in certo loco obe indum , vel ipsum locum , in quo ministerium sacrum obiri debuit c semper tamen sic ordinatus acquirebat jus percipiendi stipendia Vitae ex communibus Ecclesiae bonis saltem nisi ex suo patrimonio commode sustentari poterat γ. Batio exponitur c. cum oecundum Apostolum. δ6, h. L ct Exeoptio de alligatione ordinati ad certum titulum erat , si qui inulli ali Iuando ordinabantur, in Ipsa ordinatione pontestati esserit , se nolle certae alicui E clesiae alligari. Exempla assert Franc. Floxens T. a. ad h. t. Pag. ut 1.
g. 39. II. In Concilio Chalcedonensi can. 6.η- pud GraZianum can. Neminem. I. dist. 7 O. Ordinationes absolutoe , id est, sinct titulo saci: e ad
i injuriRm , ac Pinnam ordinatoxis genvratim di
53쪽
cuntur irritae ; nempe ut sic ordinatus nunquam Possit operari , quemadmodum est in gr.Dco , Sive exercere suos ordines . Titulus vero in ordinatione Publice proclamandus , asSignatur quadruplex, Ecclesia , Ecclesia posse ιOnis, sive pagi , vitartyrium , seu capella in honorem Martyrum constructa , quae non esset Parochia, monasterium ; quia restigiosi tum sere Laici tantum erant , suosque habebant Presbiteros intitii- IatoS . g. 4ο. III. Iustitianus solicite cavens , ne nimia Clericorum copia Ecclesiae ad eg 'statem redigerentur , certum numerum quoad omnes gradus praefixit, statuitque , ut Episcopus, siquem supernumerarium ordinaret , de suo Patrimonio eum alere tenesarer . Adcurate enim eo tempore
distinguehatur inter hyna patrimonialia Episcopi, aliorumque Clericorum , et inter bona ab Lec&ria acquisita , Atque haec ordinatio Iustiniani exhibetur c. non liceat. 2. h. t. ex Epitome Iulianin: 5. et ex Nov. 3. c. a. NOV. 6 c. ult. et Nov. 16. i. IV. Saeculo Labente .X II. tempore Alexandri III. disciplinae prioris rigor sic temperatus est, ut ordinatio sine titulo facta , rata qRidem esset etiam quoad exercitium ordinis , modo ordinati possint de propriis lacultatibus sustentari qui est titulus Patrimonii - alioquin Episcopus o dinans , ejiisve Successor teneatur Ordinatis tamdiu necessaria subministrare , donec competens Beneficium merito sint consecuti. Atque hoc statutum non pro Clericis minoristis , sed pro Di 3-ronis et Presbyteris laetum est in Concilio Lat. III. an. II sub Alexandro III. ac refertur c.
'iscopus .. h. t. Innocentius III. illud etiam applicat ad Subdiaconos sine titulo ordinatos ,
54쪽
De Proebendis et Dionitatibus Is
addita nova exceptione e Si qui nullo praesenta te fuerint ordinati. c. cum aecun - Oatolum 16. h. t. Praesentans enim clericum ad ordines majores eundem sustentare tenetur , si benefi- Cium assecutus, non sit, nec Vitae stipendium, 'adjuvando Paroehos , merere ipse possit. Atque hoc a praesenti disciplina perparum abludit ast.
M Cons. Glossa in cit. e. 16 v. Successores. Versu zel hoc intelligo.
g. 4et. V. SS. concilium Tridentinum de
titulo ordinandorum agit Sess. XXI. c. a. dφxes. uti εxposui I b. I. Deeret. g. 4μ. In Sess XXIII. c. 16. de res. Cupit S. Synodus dis'iplinam Canonis. 5. Chalced. reduci, quantum omnino fieri potest. Hactenus dictiim est daeclericis , qui jus habent exigendi sustentationem ab Ecclesia vel Episcopo ordinante, ejusve Successore. Atque hanc maxime ob causam, eamque justissimam olim invaluerant mandata Pontificia de providendo , et gratiae exspectati-VM, de quibus agetur a. g. 85. g. 43. De modo sustentationis Clericorum, varia que in hoc genere disciplina generati m dici potest , siugulariter cavisse divinam Providentiam , ne laborantibus hujus vitae necessaria deessent, et ob inopiae timorem justitia des ridebuerit; quemadmodum animadvertit Ven. B-da I. IV. in Luc. c. 54. Prosecto si quivis Christianus , certe prae aliis Clericus divino Sese vatoris promisso semper niti deberet: Purerito Primum regnum Dei , et justitiam eius : et haec omnia ali tenetur mais. Matth. VI. 33. Ceterum ut l. e. docet Beda , non hoo praeomtum
55쪽
esse Putandum est, ut nil Pθcuniae reservetur a Sanetis, vol svιs Scilicet vel pausterum usιbυε ευμα- 1en ut cum Et φ3u Dominus, cui Πιinistria hiant Angeli, tamen rari informandam Ecclesiam εuiam loculos hiabuιιse legiatur,et iasidei b is Oblata congervians, moriam niseMu..tibus alii5que ιndigentibus tribtiens. Praeter hoc peculium , cum iter faceret Christus comitantibus ΔPOSicilis Per civitates et castella ; sequebantur et in femi me multari , quae
mmisti alant ei de faculιαιιbus stiis. Luc. Vill.3. e co Nec lividi Plini isaeorum oculi quid quam in li acre,
quod roprehetide elat , viderunt. di. Hiero: lymus in c. 27 Almith. ita inquit ἔ ,, ConSuetudinis audaicae suit nee ducebatur in culpam , mor ' geniis antiquae , ut mulieres de sui tantia sua virium, atque vestiriim pra ςeptoribus ministrarent. Ιloc , quia scandalum sacer Poterat in nationibus, Palilu, a 'cisse se momoris . Dicit ei lim ipse l. Lor. IX, 5 , , di unqti id non habemus
potes alem soro es mulieres Circumduce adi, siciu et con
ieri Apostoli faciunt 3 ,, Addit de hoc more b. Dociori se dion quod indigeret civis Dominus creaturarum , sed in typum ostenderet magistrorum , quod victu atque estitu ex discipulis do rent eεse conteiuL ,,
g. M. Post Christi Ascensionem Hieroso-13mis quidem fideles divenditis bonis suis, gum
Priesertim urbem paulo poSt evertendam pro Certo tenerent, pretium ponobant ante pedes Apostolorum , dispensandum scilicet in Omnes, prout cuiquo OPus erat si . Orto dein murmure Graecorum de ni glectis Viduis suis Apostoli , ut orationi ac ministerio verbi instare possent, ordiis narunt Diaconos, qui singulis necessaria subministrarent. Atque hic mos per plura postea secula retentus fuit, ut Diaconi , atque etiam Subdiaconi. tvmpore Gregorii M. oblationes fidelium, et redi
tus iandorum colli ὁerent, et tauricos, ac Paver.
56쪽
De prauendia et dignita tibus . 4 L
distribuerent per menses, heu comati es , via dies ob quam causam S. Cyprianus Clericos fratres
vortialintea Primipila tamen administrationis et dispensationis auctoritas Semper penes Esi,copum erat, qui per Canonem Chalcedonensem 26. oebuit adsci,cere Clerico aeconomos , ut non sine testimonio Fit subι rniatio imarum rerum eccloi. sticarum , et ex hoc sueniat , res ejusmodi
tiaris , ac dicissis Provinciis, enm Ecclesiae communi ubique consilio regi non possent , Simpli- Cius P. circa an. 475. contra abusum redituum e Clesiasticorum celi brem edidit Decretalem apud Gratianum can. de reditibus a8. XlI. q. a. , linhona et reditus Ecclesiarum in partes , seu fines quatuor diligenter impendi jussit, ut scilicet una Pars cederet Episcopo, altera Clericis, tertia Pδuperibus , et quarta fabricae Ecclesiae. Eandem clivisionem repetit Gelasius P. an. 494. apud Gratianum can. quartior. u7. XII. q. a. Atque haec distribiitio non tantum intelligebatur de bonis eo tempore existentibus , sed etiam de oblationibus, reditibus , ac bonis, quae futuris temporibus obventura essent , uti Gregorius M. eadem causa et quaestione apud Gratianum declaravit can. cogno-
mimur 29. Atque haec est famosa illa bonorum di- isto quam perperam multi inteli grant , quasi ta-ὲis, e pque perpetua fuisset sacta bonorum divisio, titi in communi dividundo, aut familia ereiscunda assolet ἡ ac quasi eo jam tempore officiis Clericorum certi ac Peuetui fuissenta ann i ruditus ac
57쪽
heneficia erecta ; quod penitus a vero abhorret. sane nihil novi vel a Simplico, vel a Gelasio fuit inductum , sed quod dudum rationabiliter est de .
cretum , id deinceps etiam ut observaretur, praeceptum suit. Η1nc Gelasius P. eodem loco Can. vobis 23. monet, ut, postquam dictis quatuor sint.bus satisfactum est, siquid forte sub annam re-mianobit expensa , tradiagur enthecis g ; ut tibi Piaior emer scrit labrica , sit subsidio, quod ex disorsi teniporis diligentia potuerit custodiri: aut certa smatur possessio , quin titilitates reviciat communes. Oblationes ac reditus Ecclesiarum etiam post Simplicium ac Gelasium in communem veluti massam colligebantur , quae sub cura et auctoritate Fpiscoporum a constitutis. Ceconomis administrata suit , ac dispensata non proportione quadam arithmetica, sed: Pro singulorum necessitatibus , vel meritis O .
g Entheca est, quidquid sepositum , conditumque est praesidii causa. Vica . in Voc . h. v. ωγ Hinc S. Gregorius lib. IX. Ind. IV. epist. 29
discrimen facit inter pauperes , ac plus assignat hominibus honestis ac egenis , quos Publice Petere Merecun dia non permittit , quam reliquis Paveribus qui elemosynam Publice petere consueseerunt
g. 46. Ut intelligi possit, quomodo haec om
nium oblationum ac redituum in unum veluti cumulum congestio , indequq facta distributio paulatim immittata sit, sciendum est, inde a primis Ecclesiae temporibus pro coetu et conventu fidelium plures tum in urbe, tum per pagos conStitutos fuisse sacros titulos , seu parcecias, ad quas Vicini fideles veluti adscripti censebantur. Ad hostitulos se in Ecclesias aut parcecias tum in urbe,
58쪽
Do Praebenssis et D nitatibus. 43
tum per pagos Episcopi primo mittebant PraesbyteroS, aliosque Clericos, qui ubi cultum divinum obirent, et Sacramenta administrarent, finita sunctione ad Episcopum redituri. Postea re ipsa suade te ad faciliorem dispensationem Sacramentorum. et commoditatμm fidelium iis Ecclesiis vel parce-ciis certi Praesb Steri ac Clericis perpetuo affixi sunt ι . Atque hi Presbrteri titulis suis affixi pro
sustentatione sua , aliisque nee essitatibus recipiebant oblationes ibi factas , ac fortassis etiam fundorum , siqui eo pertinerent, reditus. Hinc Ferrandus in Breviatione Canonum n. 38. ex Concilio Hipponiregiensi an. 427. recitat canonem et Ut iscopus mati icis non usurpet, quidquid fuerit donatum Ecclesiis , quin in Dioecesi ruri, et per pagos constitutoe sunt. Idem statutiim jam ante fuerat in Concilio Carthag. anni 42I. can. O. his verbis e Plactiit , tit agri, Ne I quoecunque Proedia Tecbesim in Dioecesi constitutoae , fuerint derelicta, non ea matrici Ecclesim applicari usurpet hiscopus. Nicephorus I. XIV. Hist Eccl. c. u2. refert , sub Gennadio Ρatriarcha CPno circa a. 458. constitutum fuisse , ut, quae in Ecclesia quaque muneris loco osseuentur , ea a loci cujusque Clericis Acciperentur , cum antea ad Ecclesiam principa- Iem suissent congerenda. Initio saeculi VI. in Concilio Agathensi an. 5o6. clariora habentur indicia, quod Clericis ad sustentationem quaedam bona
fuerint credita vel commendata V oti apparet ex Can. Statuimus 32. can. Diaconi. 35. et Can Seg.
xi I. q. a. λγ. Circa idem tamen tempus Symma- Chus P. solicite monet , ut Clerici, quibus ob merita conceduntur bona Ecclesiae , haec ipsa non
PCFetuo , acd temporaliter perfruantur , scilicet ad arbitrium Episcopi ; ut ea bona post obitum clerici non ad Successorem, sed ad ordinationem
59쪽
Episcopi reversa sint. can. Possessiones. 6I. XVI. q. t.
ia De alitiquitate istiusmodi titulorum cons. Franc. Flore i . T. l. h. t. puz. Sane in antiquitis mis Conciliis fit d sirictio inter tu clesias civitatis , et Diaec Bium , sivει Pagorum , inter Presbyteros civitatis , et
13 Gelasius in ean. 2o XII.q.2 pr Iaibet, rictgerti hona Clericis assignentur , sed tot iam ad Epi se Pos deserri. Verum hic Canon aut vo aridus in dubium est , quod Berardiis saeti ; aut dicendum , eam, quam hic exposui , disciplinam Don ubivis tum invaluisse ;quamquam auctus Iadelium. Et Eori'siarum , et Presb terorum , aliorumqtie clericorum numerus eandem ut necessariam exegisse videtur.
g. 47. Invaluit pauIatim hic mos, ac sere ad
seculii in X l I. usques perduravit, ut Rectores Ecclesiarum Chaledrali inferiorum ipsi perciperent, et administrarent oblationes in Ecclesiis suis saetas , et reditus landorum ad eas pertinentium Pro sua et Clericorum ibidem ministrantium sustentatione . pro labrica suarum Ecclesiarum , cultuque divino ibidem obeundo , ac loci ejnsdem pauperibus . Tenebantur praeterea portiOmem praestare Episcopo ad massam bonoriam Ecclesiae principalis conferendam ; unde quarta δε- Cimarum mortuariorum origine duxit. Si omnia Expendantur, quae de Ecclesiis Parochialibus cum Certis, separatis ac perpetuis etiam reditibus , ex Pluribus monumentis antθ saeculum XIl. a Thomassino P. III. I. u.congΘstis constant, ea pro hant administrationem quandam Θt vPluti mensam Parochialem ad sustΘntationem Parochi , et Clericorum illius Ecclesiae, aliosque fines praestitutos ' sed h: ea communis massa Parochialis non parum .disserula at a separatis , perpetuiSque benem
ficiis , etsi separationem quandam bonorum ec-
60쪽
clesiasticorum totius Diuecesis , et Plures admi innistrationes contineret.
g. 48. Alia contigit in sustentando Clero disciplin e varietas ex vita communi , et Separata eorundem. S. Eusebitas natione Samius , et inter monachos Dominoratus, . ad regendam Ecclesi. ια Vercellensem Vocatus , e re Ecclesiie forct censu. t, si vita ci ricalis Cum monastica conjungeretur, et clerici cum Episcopo, cujus esiiciebant senatum, una habitarent et Viverent. Haec dein vitae ratio in pluribus Diine si bus Provinciae Mediolanensis invaluit, et a S. Augustino , qui antea Mediolani versatus fuerat, in Africam indueta suit , sic tamen , ut nolentes ad vit e communionem non cogeret, uti patet ex can. nola Io. Et can. seq. et can. certe ego ιη. XII. q. I. Seculo
dein FlIl. h ec vitae communio magnopere promOebatur et eanonici a servandiS instar reSul: e cara nibus appellati sunt, sicut Regulares vocabantur , qui regulam monasticam profitebantur. Per Caninnieorum autem rὐgulam intelligebatur maxime re
gula Chrodegangi Metensis Episcopi Pipini tempο-ribus edita, et ex sacris Canonibus concinnata , ad quam Clerici mores suos formarent instituta 'vitae communis societate si . Quamvis autem isti monasticam vitam non profiterentur , tamen adoptarunt nomina Monachis propria, ceu appellationem fratrum , et Monasteriorum i quo no mine etiam hodie appellantur multae Ecclesiae, in quibus vita monastica nunquam fuit introducta. Ex his Clericis canonicam vitam ducentibus una Cum Episcopo suo orta sunt capitula Ecclesiarum cathedralium , et ex aliis Cl ricis etiam in oppidis et pagis communiter viventibus capitula Ecclesiarum collegiatarum. As Postea primum