장음표시 사용
121쪽
De Caphe Eeclesiae. ' ssConcIllo Sard Icensi, capite quarto iuxta secundam editionem:
HUM, Episeopus dixit: siuod si aliquis Episcopus judieatui fueris
in aliqua causa , ct pute ι se bonam causam habere , ni iterum j dicium renovetur , si vobis placet, sancti Petri . cpostoli memoriam honoremur, ut scribattir vel ab his, qui examinaverunt, vel etiam ab aliis Episcopis , qui in propinquo morantur, R. ano Episcopo . Et si judicaverit renovandum esse iudicium , renovetur, ct det judices . Si autem probaverit talem causam , ut ea non refricentur , quae acta sunt , quae decreverit Romanus Episcopus ,
confirmata erunt. Si ergo omnibus placet , statuatur . Θnodus reis
spondit, Placet. Et c. s. ejusdem secundae egitionis i cum aliquis Episcopus depositus fuerit eorum Episcoporum judicio, qui In vicianis commorantur loci ς, O proclamaverit agendum sibi negotium in Urbe Roma, alter Episcopus in eadem cathedra post appellat nem ejus, qui videtur esse depfrut) omniaο non Ordinetur, nisi eausa fuerit in iudicio Episcopi Romani determinata r64. Hi duo Carrones masnam habent authoritatem in Eeesesia, quia Cone Ilium Sardicense, in quo conditi sunt, semper ab Ecclesia fuit receptum. De quo Sulpitius lib. 2. Histor. seriabit, ex toto orbe fui se convocatum. Et SocrateS lib. 2. cap. I 6. appellat Concilium Generale. Interfuerunt enim Legati Iulii Primi Pontificis; & praeterea ex toto terrarum Orbe plus quam trecenti Episcopἴ, nominatim ex Italia, Gallia, Hispania, Britannia, Africa , . Egypto, Syria, Thracia, Pannonia, & aliis Provinciis, ut resert Athanasius in Apologia secunda , cir-
6s. De iisdem Canonibus sic scribit Gelasius Papa In epist. ad
Faustum : Ipsi Iunt canones, qtii appellationem totius Ecclesiae ad hujus Sedis examen voluerunt deferri. ipsa vero nusquam promtis appellari debere sanxerunt. Et In epistola ad Episcopos Dardaniae : O d illam de qualibet mundi parte eanones appetiari voluerunt: - Illa autem nemo est appellare permissius . Haben
tur hae epistolae in torn. a. Contil. inter Decreta Gelasii Papae primi. . Dices: Hoc privIlegium appellationis Ecclesiastico tam tum jure concessum est, non divino . Respondeo: Non ita est. Nam antequam Ecclesiastico iure statutum esset in supradicto Concilio Sardicensi, Episcopos posse appellare ad Pontificem, jam usu recepta erat hujusmodi appellatio, ut variis exemplis demonstrat Cardinalis Bellar minus, lib. a. de Pontis. c. 2I. circa finem. Unde etiam Leo Papa epist. 87. ad Episcopos Provinciae Viennensis in Gallia fatetur, antiquam esse consuetudinem
122쪽
96 Liber I. Caput Lm appellandi ad Pontificem. Sic enim scribit: Vestra fraternitast
recognoscat, Apostolicam sedem , pro su reverentia , a vestrae etiam provinciae Sacerdot ut innumeris relationibus esse eonsul-νam , ct pro diversarum quemadmodum verus consuetudo poscebat ) appellatione eausarum , aut reιractata , aDς confirmata
OZ. Porro haec consuetudo, quae postea per canones Concilii Sardicensis fuit confirmata, non aliunde, quam ex Apostolica Traditione, &auctoritate orta est, ut colligitur ex Theodoreto in Epistola ad Rhenanum Presbyterum, ubi sic ait: Nudarunt me Sacerdotio , ejiciuntque ex civitatibus , nec fenestatem reveriti , neque eanitiem in religione, o pietate nutri am . quamobrem deprecor te , ut sancti mo Episcopo Leoni Papaeo suadeas ,
μι Apostolica antεοritate uratur , iubeatque ad vestrum concilium adire. Tenet enim sancta ista Sedes gubernacula regendarum cuncti orbis Melesiarum . quare quae ab isto vegro tribunali pro ciscentur, qualiacumque ertint, judicii vestri integritate confisi amplectemur. Ubi clare significat, Pontificem non solo jure Ecclesiastico, sed authoritate Apostolica supremum esse Iudicem in iudiciis Ecclesiasticis, ac proindθ ad illum appellari posse. Et rationem addit, quia Pontifex Romanus gubernat omnes Ecclesiaseotius mundi. Ergo ab omnibus Ecesesiis totius mundi potest ad apsum fieri appellatio. Eodem sensu scribit in epistola ad Leonem Papam : Ego, inqiiit, suffragium sedis sepostolicae expecto ,
Cy supplex oro , atque obseero Sanctitatem Vestram , ut ea me tria funal vcsrum iustam , ae rectum appellantem defendat, ac protegat, M. Mesram sententram eme Io . quod si sententiae eorum , qui me condemnaverunt, acquἰescere jusseritis, acquiescam .
68. Secundum privilegium est, quod omnes Christiani, quando oriuntur dissensiones in fide, debeant adhaerere illi parti,
quam tenet Romanus Pontifex, &sedes Apostolica, si non ve- .lint errare. Hoc tradunt antiqui Patres. Irenaeus lib. 3. contra haereses c. 3. rationem reddens, cur potIus describat successionem Episcoporum Ecclesiae Romanae, quam aliarum Ecesesarum particularium, sic scribit: Ovi hanc enim Ecelesiam , propter potenιiorem principalitatem , necesse est omnem convenire Ecclesiam , hoe est omnes, qui sunt undique sideles; in qua semper reb his qui sunt undique , eonservara est ea , quae es ab se post
lis, tradit . Et D. Hieronymus epIstola 8. ad DemetrIadem, eap. 9. Et quia Vereor, imo rumore cognovi, in quibusdam adhuc Niπere , pullulare venenata plantaria: illud te pio eharitatis affectu
123쪽
praemonendam puto , Hr SancIι Innocentii , qui postolica cath drae successor est, renear sidem : nec peregrinam , quantumvis tibῶ prudens, callidaque Ῥidearis, doctrinam reeipias. Ubi etiam insinuat rationem , cur Pontifici in fide adhaerendum sit , quia nimirum Pontifex est successor Petri Apostoli . At Petro, Asuccessoribus illius dictu in est: Ego rogavi pro ιe, Petre, ur non desisIat fides tua . Et ris aliquando conversus confirma fratres tuo . Et Basilius Magnus in Epistola data Sabino Diacono ad Pontificem Romanum . Revera dignum es tua exceuentili a voce , qua te beatum praedica it, quod pietati tuae domettum a Domiano es, scilicet, ut quod aduirerinum est, a legitimo , ac puro di- feernas, AE: Adem Patrum sine obrrastione titia praedie ex . Alludit ad illud , quod Petro dictum est r Bearns es Simon Pariona , quia cars , ct sanguis non reveravix tibi, sed Pater meus,
qui in eoelis est . Qigod etiam Pontifici Petri successori dictuiti esse interpretatur. Et recte. Nam sicut ad illam fidei quaestionem, Vos autem quem me esse diciιisy Petrus ex peculiari Dei revelatione respondit: Tu es christus, Filius Dei vivi: Ita ad similes fidei quaestiones successor Petri ex peculiari I assistentia debet rei pondere . Et Cyrillus Alexandrinus in Epist.
ad Coelestinum Papam r quoniam vero Deus hisce in rebur prudentiam exuit, longaque Ecclesiarum eonsuetudo suadet, ut sta modi fanmtati tuia communicentur, non postum equidem id , quod αρerxum es, ad pietaιem tuam non perscribere . Et paulo post: Quamvis hαρ ita se habeant, non prius tamen Vestorii communionem considenter deserere ausi fuimus, quam haee ipsa pietati tuae indicaremus . Deneris proinde , quid hic sentias , declarare z quoiquido nobis constet, num communicare eum Nestorio nos oporteat , Ian vero libere ei renunciare , neminem cum eo communicare , qui Gusmodi erroneam doctrinam foet, ae praedicat. Porro tuae inre
gritatis mens , ac super hae re sententia non modo piissimis , Deoque devotissimis Macedoniae Episcopis , sed totius quoque Orientis Aa-tistitibus per liue per lirieras exponi debet. Hic apparet , t tam Ecclesiam Orientalem tanti fecisse Romanum Pontificem,
sit in rebus fidei nihil , nisi ex ipsius decisione , statuendum
esse ex istimaret. Et Maximinianus Constantinopolitanus Episcopus in Epist. ad Orientales r omnes sines terrae, qui Dominum sincere receperunt, o tibique terrarum catholici veram fidem consitentes , in potesatem Romanorum Ponti tim , tanquam in silem reoiciant, ct ex ipsa lumen Catholicae, ct Osol ae Dei recipiunt. Nee Immerιιο, quia . Peι rus legitur primo per se iam fidem esse confessus, Domino revel n e G cum
124쪽
98 Liber I. cap. IV. eum dixit: Tu es cir ur Filiui Dei Μiυῖ. Et infra Hune enim
de caeteris mortalibus ea terrarum orbe conditor orbis elegit, cui
cathedram Magisterii principaliter pessidendam renire , perpetuo privilegii inre concesΝ : ut quinquis divintim aliquid , aut profundum n se desiderat , ad hujus praecept linis oraculum , d Arinamque recurrat. Nota , perpetuo privilegii jure . Et Augustinus lib. I. contra duas epistolas Pelagianorum ad Bonifacium Pontificem, cap. I. Haec aurem, quae duabus stolis eorum respondeo , ad itiam potissimum dirigere sanctiratem, non tam di cenda , quam examinanda , ct tibi forsitan aliquid displicuerit, emendanda cons. itii. Verba clara sunt. Similia habent Theodorctus in episti ad Leonem Papam , SoZomenus lib. 6. His . cap. 22. R alii pastin . 69. Tertium privilegium est, quod nihil grave in Ecelesia universali, nisi consulto prius, ac consentiente Pontifice, possit tractari, decerni , ac definiri . Hoc quidem concedunt aliqui
ex adversariis, sed non eo sensu, quo nos . Nam nos dicimus, hujusmodi decreta, vel decisiones, quae fiunt pro tota Ecclesia , non habere vim, ac robur, nisi accedat contentus Pontificis. Adversarii asserunt, habere quidem robur sine consensu Pontificis , sed tamen plus roboris ex consensu illius accedere . Nobu- eum sentiunt antiqui Patres. Socrates lib. 2. Historiae cap. S . ee Iulius mae Epis opus in Concilio adsuit ι neqne quemquamsqui eius locum supplerιr, eo misit , cum utique Ecclesiasticus ca-λon iubeat , non oportere absque Romani Pontificis sententia Decreta Ecclesiir sancidie . Loquitur de Concilio. Antiochen O , quod contra Athanasium celebratum est ; sed sine robore, Nauctoritate, quia defuit consensus Pontiscis. Et Sozomenus l. 3. c. 7. Athanasitis fugiens Alexandria, Romam adῬen a tr. Eodem tempore Paulus etiam Constantinopolitanus
Episcopus forte illo accessis, ct Marcelltis quoq; Discopus Anc=rae ,
ct Asclepas Gaetae Epist ui ; quἰ cum doctrime Arrianae adversa-vetur , inci inien vocatus es ab Arrianis quiό dam , quod aliare everteris, ct fuerit ρνορι rea abdicartis . cujus loctim in Ecclesia Ga- de admini oranda obtintiIι Quintinianus, itemq; Lucius Episcoρus Adrianopolis, ι.b aliis accusatus, sua , quam regebat, Ecclesia βρο-llatus, Acm e aetatem degit. quorum criminaiiones cum D opus Rcmanus intellexisset, ct omnes mei concilii NMeni consentienres veperisser, in cιmmunionem recepit. cum propter sedis dignitatem , cura omnitim ad ipsim spectaret, singulis titiam Ecclesiam re-
pituit, scripsisque ad Di οροι orientis, eosque inens vir, quod inconsulto de hisce νiris iudicassent , Eccb seque perturbassenφ .: Et
125쪽
De capite Eeelsae. 99 Et Theodoretus IIb. 2. Histor. cap. 22. Numerus Episcopo-vum , qui erant Arimini congregat; , praejudien vim habera non debet s praesertim cum formula composita sit , neque Episcopo
mano , cujus sententia prae caterἰr omnibus expectanda erat ,
Et Concilium Chalcedonense act. I. statim ab initio post recensita nomina eorum, qui interfuerunt: Pascha sinus vero Remerendissimus Episcopus , es' Vnarior Sedis Apostolicae , eum in medio una cum hii mris Reverendilymis collegii suis sietisset, dixit : Beat Usimi, atque Apostolici viri, Papae urbis Romae, quae eβCaput omnium Ecclesiarum , praecepta habemus prae manibus, quibus praecipere dignatus est ejus Aonsolatur , ut Diosortis xandrinorum Episcoput non sedeas tu concilio, sed audiendus in tromittatur. Quod nos ob nervare necesse est. Et infra: Quia eum personam judicandi non haberet , praesumsit, ct 6nodum ausuros facere sine authoritate SedA Astostolicae , quod nunquam licuis , nunquam factu es. Et Act. I 6. in Relatione quintae synodi ad Leonem Papam paulo post medium: Haec sunt quae tecum , qui spiritu praesens erar , esseo tis. Indicamus vero , quia ct alia quaedam pro rerum ipsarum ordinata quiete , O propter Ecelesiastico-νum statutorum firmitatem desinimur , menter , quia ct vestra nctitas eadem probatura , ct confirmatura es. Et circa finem rRogamus littur, ct tuti decretii nosirum honora iudieium; ct sicut nos Capiti in bonis adiecimus consonantiam; sic o summitas itia siliis, quod decet, adtapleat . Hic petunt Patres Concilii, ut quae ipsi communi consensu in Concilio generali statuerant, a Pontifice confirmontur, & robur accipiant. Et Anastasius Hierosolymitanus Patriarcha ἰn ep. a J Felicem Papam: Fuit semperi Volicae Sedii vestra lieentia , Iniuste damnatos, vel excommunicatos potesatis suae auctoritate restituere , O sua' omnia iis steddere , cteor, qui eos condemnarunt, aut excommunicarunt, Apostolico 'unire privilegio; Mur etiam nostrii,s anteriarnus novimus factum temporibus, cte. Antiquῖs reguli, sancitum est , ut quicquid , quamvis in remotis provinciis , fuster eorum queretis , aut excusationibus ageretur , non prius iractandum, vel acc*iendum esset , quam ad notitiam almae sedis vestrae essiet de dueIum . ut hujus auctoritate, juxta quod Difisi faciendum, infirmaretur, aut sirmaretur. Et Augustinus eum aliis Episcopis Concilii Carthaginiensis epist. so. ad Innocentium Papam t me itaque gestum , Domine frater sancte , charitatι tuae intimandum duximus , ut staturis nostra me liberitatis etiam Aosolica Sedis adhibeatur amboritas , pro ιιι
126쪽
Et Ambros epist. 78. ad TheophiIum AIexandrinum, ubi
agit de componenda discordia , quae erat inter Evagrium, &Ilavianum ) Sane , inquit , referendu- arbitramur ad Rosνendism fratrem nostrum Remanα sacerdotem Ecelesiae . Et 'ibidem : in nos quoque , cum id gestΜm esse cognovimus, quod ει- etesia Romana eomprobaveri , ἰαιi hujusmodi βωctum examinia adipiscammν. Et Prosper in thronicis i concilio apud carthaginem babita dueenιον- βριemdecim Episcoporum , ad Ponti em ZOsimum L nodistia decreta perlata , fui a probaris , per σοιum mnndum h νε' Pelagiana damnaιa est. o. Accedit eficacissima ratio r quIa Pontifex habet euram, &gubernationem totius Ecclesiae, ut supra dixi, scut Rex totius xegni, aut Imperator totius Imperii, quisque in suo genere : At nemo potest facere essieax Deeretum pro toto Regno, aut Imperio , nisi consentiente Rege, aut Imperatorer Ergo similiter nemo potest sacero effem Decretum pro tota Ecclesia, nisi co sentiente Pontifice. Haec tamen duo distinguenda sunt. nimo Deere esseax meretum pro tota Ecclesia . Hoc nemo potest
ine expressis eonsensu Pontifieis. Seeundo , facere essicax de-eretum pro hae, aut illa Ecclesia particulari r Hoc potest Episeopus hujus, aut illius Ecclesiae particularis sine expresso consensu Pontificis, modo decretum in se bonum sit, & Pontifex
7I. Quartum privilegium est , quod Pontifex possit sancire
leges Eeclesiasticas, quae obligent universam Ecclesiam . Hoc sequitur ex dictis o quia cum sit Caput Eeelesiae, sieut Rex est Caput Regni, dc Imperator Imperii, non minus potest sanci-- leges pro tota Ecclesia , quam Rex pro toto Regno, aut Imperator pro toto Imperio. 72. Hoc magis explicabo ex tribus generalibus principiis . Unum est , quod Prasati Eeclesiae habeant potestatem regendi subditos; & quod subditi jure divino teneantur eis obedire. Patet ex Scripturis, Luc. 1 o. I 6. si ui vos audit , me a
dir. Ei qui vos sperno, me Dernit. Et Mattia. I 8. 17. Si Ecclesiam non audieris , sit tibi sicut ethnicus , ct publieanus . Et Act. xo. *8. Spiritus Lanctus posuis Discopos regere Ecelesiam Dei. Et Hebr. 13. II. Obedire Praepositis vestris , ce' subjacerniuit . Et ratio est , quia si subditi non tenerentur obedire ,
iam non essent subditi. 73. Al-
127쪽
De capile reelsae. 1 of 3. Alterum est, quod Praelati Eeclesiae non tantum habeans potestatem regendi subditos, sed etiam coercendi , puniendi es non obediant, ut passim docet Apostolus, I. r. q. a . Quid
vialiis y in virga veniam ad vos , an in spiritu mansiserudiatiὶ Et a. Cor. i 3. IO. Hac absenν scribo , ut non praesens durires agam ,
fecundum potestatem , Dominus mihi dedis . Et hae potest te frequenter visus est . Primo , quando excommunicavit Corinthium incestuosum. Secundo , quando reprehendit C rinthios , quod judicio contenderent apud Infideles . Tertio , uando Hymenaeum , & Alexandrum . propter haeresim , tra-idit Satanae . Quarto, quando Thessalonicetabus scripsit: Srquis' non obedit verba nostro , per Epistolam hunc notate, o non commisceaminἰ illi. 74. Tertium sequἰtur ex praedictis , quod Praelati Ecclesia habent etiam potestatem condendi novas leges , obl;gantes in conscientia. Ratio est, quia habent potestatem regendi, &puniendi subditos, R subditi tenentur illis obedire: Ergo habent potestatem condendI leges, secundum quas possint re e re, & punire subditos, Sin quibus subditi teneantur illis obe dire. 7s. Dicet sorte aliquis eum Calv Ino, Id non sequi. Nam Datis esse, si possint eos regere , & punire secundum leges di vinas . Nec requiri, ut regant, & puniant eos secundum leoges humanas. Respondeo : Potestas Praelatorum latius se exintendit, quam ad ea, quae sunt juris divinI. Primo, quia testimonia Scripturae, quae allata sunt, non adstrinuuntur ad sol unc 'jus divinum. Secundo, quia Apostoli multa praeceperunt sub ditis, quae non erant juris divini. Nam in Concilio Hierosolyamitano prohibuerunt sanguinem suffocatum , & immolata , quae tunc temporis non Erant prohibita jure divino. Ius en iniveteris Testamenti erat abrogatum di nec ullum aliud extabat ius divinum, quo illa prohiberentur. Similiter D. Paulus legem sta tuit de bigamis ad Episcopatum non admittendIs , I. Tim. 3. a. N alibi, praesertim r. Cor. 7. Io. distinguit sua praecepta a praeceis piis Christi. Denique legantur Cationes Apostolorum, Concuba generalia, Decreta Pontificum , in quibus sunt multae leges Ecelesiasticae de iis, quae jure divino in particulari determinata non sunt.
76. Multa objicit M. Antonius contra primatum PontificIs, quae lib. 3. de Repub. Christiana cap. Da me discussa sunt. Praecipua objectio sumpta est ex dictis Pelarii, S Gregorii pontiscum, qui acerrime oppugnaru ut titulum Oecumeniet, seu universalis
128쪽
rex Liber L caput IV. Patriarchar , quo utebatur Joannes Constantinopolitanus Episcopus, &consequenter oppugnarunt primatum Ecclesiae. Uerba Pelagii sunt haec: Nullus Patriarcharum hoc tam profano πο- eabulo unquam uratur , quia si tinus Patriarcha tiniversalis dictatur, Patriarcharum nomen coerti derogatur . Quae verba reieruntur apud Gratianum dist. 19. cap. Nullus. Verba Gregoi ii
sunt haec: lib. q. Epist. 32. ad:Mauritium ) QMis es iste , qui
eontra statuta Euangelicα , contra Canonhm decreta , novum sibi usurpare nomen praesumit ' Et infra et Sed absit a totaVtis Christianorum nomen istud blasphemia, In quo omnium Sacerdotum honor adimitur, dum ab uno sibi demenier arrogatur . Et lib. 6.enis . 3o. Ego menter dico , quia quisquis Le. niversalem Sacerdotem vocat, vel vocari desiderat , in elatione Da Ocniichria
stim prαcurrit, quia superbiendo se caeteris praeponis. 77. Respondeor M. Antonius non intelligit citatos Patres. Reprehendunt illi Ioannem Constantinopolitanum Episcopum , quod titulum universalis Patriarchae, vel Sacerdotis fastuose sibi arrogaverit. Ut autem constet, quo sensu id fecerit, notandum est, haec duo distingui, quae M. Antonius consendit . Primo, dici UniVegalem Diri Optim in Ecclesia . Secundo, dici Episeopum nisi . malis Ecclesiae. Prior titulus reprehenditur in Joanne, posterior Romano Pontifici conceditur. Et citati Patres priorem asserunt esse profanum , blasphemum , R Antichristianum i posteriorem non item. Est autem hoc discrimen inter utrumque titulum . Qui dicit se esse universalem Episcopum, vel Sacerdotem, insinuat se solum esse Episcopum, & aliis omnibus derogat nomen, & honorem Episcopalem . Et hoc fecisse loannem, testatur Gregorius, partim locis citatis , partim t. q. epist. 34. cum ait: Triste valde est, ut patienter feratur, quatenus despectus
pist. 69. ad Eusebium : Nam si unus, ut putar, universalis est, vestat, ut vor Episcopi non sitis. Qui autem dicit se esse Episco pum , vel Pastorem universalis Ecclesiae, non significat se esse solum Episcopum , vel Pastorem , sed se habere generalem curam ,& gubernationem totius Ecclesiae, licet alii Episcopi habeant specialem curam, & gubernationem Ecclesiarum particularium. Ethoe sensu Pontifex solet vocari Episcopus, & Pastor universalis Ecclesiae. Quod etiam fatetur Gregorius. Nam l. 6. ep. 32.
ait: Petro omnium Apinorarum Principi totius Ecclesiae chra commissa est. Item : cura ei tMini Ecclesiae , ct Principatur com-
129쪽
De capite Melesiae . . IOIruiititur , er tamen universalis Apostolus non vocatur. Hine apparet, Pelagium, & Gregorium frustra a M. Antonio adductos esse contra nos. At merito contra ipsum adduci possunt. Nam Gregorius, ut jam dixi, agnoscit Petro totius Ecclesiae curam, & principatum commistim esse , quod M. Antonius negat. Similiter Pelagius loco citato sic habet: Plium est ad ., οβιρlicam fedem, Ioannem constantinopobranum Episcopum Uuiversalem se scribere, vosque ex hac sua praestimptione ad
Synodum conνοcare generalem ; cum generalem Synodum conῬοcandi
authorlias Apostolicae sedi B Petri singulari privilegio sῖς tradita ,
o, nulla unquam Synodus rata legatur , yuae in postolica ara: horita- se non fueri r fulta. Et inseae Sciat Ioannes , nisi errorem suum cito eorrexerii, nobis excommuntiandum fore. Quibus verbis fatetur haec tria. l. Authoritatem convocandi generalem Synodum , singulari privilegio , traditam esse Apostolicae sedi . a.
Nullam Synodum ratam esse, quae Apostolica authoritate non sit firmata. 3. Pontificem posse excommunicare Episco nos Orientales. Quae omnia valent contra M. Antonium. Nec debet exci nere suspectos esse Pelagium, & Gregorium in hac causa. I. Quia ipse utitur eorum authoritate. 2. Quia vocat eos Pontifices sanctos , ut iplbrum testimonium plus ponderis habere videatur.
78. Ex dictis facile solvuntur argumenta M. Antonii, quae ex Pelagio, & Gregorio adducit contra Primatum Pontificis . Percurram obiter. Primum est: Qui se dicit universalem Episcopum , reliquis omnibus Episcopis aufert nomen, honorem, da dignitatem Episcopalem': At Pontifex hoc facit r Ergo, &c. Respondeo r Major vera est eo sensu, quo Joannes vocabat se universalem Episcopum . Minor falsa est, quia Pontifex vocat quidem se Episcopum universalis Ecclesiae, non tamen Episcopum universalem, eo sensu, quo Joannes. 79. Secundum: Luciferianum est, velle unum Episcopum se efferre super alios Episcopos, qui sunt astra coeli. Respondeo rLucifer voluit se esterre supra alti a coeli ex mera superbia, non autem ex Dei ordinatione . Lueiserum imitatus est Ioannes Constantinopolitanus. At Pontifex Romanus, Petri successor, id non iacit. Imitatur Petrum , cui totius Ecclesiae cura erat demandata ; & ideo totius Ecclesiae pastorem, & Episcopum merito se vocat , non ex superbia , sed ex Christi ordinatio
130쪽
Io Libeν I. caput IV. Pontifex Romanus esset Episcopus universalis Ecelesiae , cuῖ omnes tenebantur obedire, ipse se subduxit ab obedientia, &vocavit se una versalem Patriarcham e & sic dividebat unitatem Capitis in Ecclesia . Hoc non facit Pontifex . Quaerit conservare unitatem Capitis , non in varia Schismata diib
Quartumr Solus ChrIstus est Ecclesiae Caput universale,N omnes Episcopi sunt Christi membra . Respondeo .i Ius
Christus est caput Ecclesiae quoad Internum Influxum , non quoad externam gubernationem. In priori officio Capitis noli admittit Vicarium; in posteriori admittit. Hoe supra explicatum est. 82. Quintume Neque Petrus, neque ullus Apostolus , aut sanctus Episcopus vocavit se uno uam universalem . Respondeo. Si de nomine agitur, verum est; si de re ipsa, falsum. Nam Petrus reipsa exercuit ossicium Pastoris, respectu totius Ecclesiare quod etiam secerunt successores Petri: Et tametsi non v Caverint se universales: vocati sunt tamen Episcopi , seu P atores universalis Ecelesiae. 83. Sextum.' Proprium est praecursoris Antichristi superbienco se caeteris anteponere . Respondeo , Verum est; Pontifex hoe non facit. Non enim ex superbia , sed ex divina institutione caeteris se anteponit . Sicut in veteri Testamento faciebat Moyses, & reliqui summi Pontifices. Sicut etiam in Regno Angliae facit Rex, & in Imperio Imperator : Uterque e nim legitimo i ure electionis praesert se aliis. In quo dissimiles sunt Ioanni Constantinopolitano , qui ex superbia , non ex Dei ordinatione se caeteris anteponebat. CΑ-