장음표시 사용
211쪽
apia omnIa sua probare volunt hunc effectum pronaissum es fidei morientium. Addo , saepe fieri, ut in articulo mortis nullus sit actus fidei, quia vis morbi siepe tanta est, ut omnem raetionis , & intelligentiae usum absorbeat. Et sane si fides moriet Eum, cur non similiter viventium praestare id possit' Denique quae haee temeritas est, negare peccatum originale tolli per B ptismum, quod Scriptura, & Patres affirmante &.contra asserere tolli perfidem morientium , quod neque ex Scriptura, neque ex Patribus probari potest I: 16. Tertium, si dicant, non opus esse, ut tollatur peccatum originale, sed sufficere, ut non imputetur.' Non imputari autem fidelibus, qui ad vitam aeternam praedestinati sunt. Sed si hoe dicant, consequeliter fateri debent, a fidei ibus non tolli Q citatem mentis , aversionem voluntatis a Deo, &reatum poetiae aeternae. An ergo dicendum est, Calvinitas , qui in coelo sunt,
esse caecos mente, aversos a Deo, reos aeternae damnationis , t
metsi hoc ipsis,non imputetur' Res pondeant ipsi.
Ex Scriptura, ct Patribus. 67. UX Scriptura solent varia testimonia adserri ad probandum Purgatorium. Ego pauca proponam, & simul notabo authores, qui hujusmodi testimoniis usi sunt. Primum est
Matth. I 2. 32. sui dixeris eontra Spiritum Sanctum, non remiιxesur ei neque In hoe Greulo, neque in futuro. Ex quo colligitur, aliqua esse peccata , quae remittuntur in futuro saeculo , ut argumentatur Augustin. lib. 2 I. de Civit. Dei, cap. 1 . Maldonatus in comment. il lius Ioci, Bellacininus lib. I. de Purgatorio, cap. q. Valentia de Purgatorio, cap. 3. & alii passim.1 8. Secundum Luc. 23. Dicegat latis ad Iesum: Domine, memenso meis cum veneris in regnum tuum . Quod sane non dixisset , Misi putasset, Christum poste ipsi post hanc vitam peccata remi cere.' Alioqui dixisset: Memento mei, antequam moriamur ambo in cruce. Hoe testimonio utitur Augustinus lib. 6. contra Iu- Iianum cap. I . Maldonatus in cap. 27. Matth. v. ΑΦ Bellarmin. loe . cit. Vide infra in ad objectione. 9. Tertium, , . Cor. 3. Is. Ipse autem salvus eriι: sic tamen
yMa, per ignemi. Quod de igne Purgatorio interpretatur idem August. in Psal. 3 7. statim post initium , ubi sic Deum alloquitur a
212쪽
gne non . sit Opus , propter Plor, qui salvi erunt, sie tamen qua per ignem. Quare nin quia hic aedificant pra fundamentum , ligna, Ismum , stipulam . AEdificarent amem aurum, argentum , lapides pretiosa , ct de utrorue igne fecuri essenφ r non stam de illo aeterna , in aeternum cruciaturus es Impios , sed etiam de ilia , qui emundabit eos , qtii per ignem salvi erunt . Et ser. I. de sanctis , qui es quartus de animab. fidei. Illo enim transitorio igne , de quo dixit Apostolus , Ipse orem salvus eris , sic tamen quasi per ignem , non eapitalia , sed mi ι a peccata pArgantur. Et ibidem: Tamdiu in illo igne purgatorio moras habebimus, quamdiu supradicta peecata minuta, tanquam ligna, foenum, stipula consumantur. Et libro quinquaginta homiliarum , ho m. I 6. quae est de resurr. Domini. Haec poena illos manebis, qui amisso , ct non reparato per paenitentiam Baptismo in aeternum peribunt. c d quor dicituν ζ Paleas autem com-όurex igne inextinguibili. Hi vero , qui temporalibus poenis digna gesserunt de quibus O postolus diciιοῦ Si cusus opus arserit, detrimenrum patietur: ipse autem Iaseus eriι: sic tamen quas per LXMm per stultum igneum rransibunς. quanta fuerit peecati materia , tanta ct pertranssedi mora . Et Ambros. in prim. Corin h.
3. Ostendit salvum illum qAidem Diurum, sed poenas ignis past
vum , ut per ignem purgarux fiat faἰπus , O non sicut perstri , aete no Igne in perpetuum torqueat Ar . Ex recentioribus videri pollunt Bellarminus, & Valentia, loco citato, Cornelius de Lapide in Commentario, & alii passim. 6o. Quartum, I. Corinth. i 9. 29. -lioqui quid faeient, qui baptiRantur pro mortuis , si omnino mortui non resurgunt in quid baptivantur pro illis Ubi baptizari pro mortuis idem est, quod spontaneas afflictiones suscipere pro defunctis orando , jejunando, corpus castigando, ut e Purgatorio IIberentur. Sie explicant Ephrem, Dionysius, Hugo , & alii, quos sequitur Beular minus , & Cornelius. Plura Patrum testimonia invenies apud
ε I. T Raeter obiectIones, quae contra duo priora nostra arguis I menta allatae sunt, supersunt duae aliae, quae ab adve sariis passim inculcantur. Prima est: Scriptura docet, duo ta tum esse loca assimarum post hanc vitam I alterum beatitudinIs in coelo; alterum damnationis in inferno, Matth. 21. 66. Ea i natu in savii Am aeter m , justi tem in vitam arernam. Respondeo.
213쪽
1t 8 Liber I. cap. VIII. . deo. Post dIem extremi judicii erunt tantum duo Issa Ioea ut bone obiicitur. At nunc, sicut etiam in veteri testamento, plura sunt. Hos fatetur Calvinus Ili Psycho pannychia , ubi asserit 'Sanctos veteris Testamenti carcere suis e conclusos, &redem- . Ptionem Christi expectasse. 62. Addo, si duo tantum essent Ioca, dicant, obsecro, Adversarii, in quo loco fuerint animae eorum, qui post mortem iterum ad vitam resuscitati sunt Quo pacto ab Helia resuscitatus est filius viduae Sarepta nar ρ 3. Reg. 17.2o. Ab Helisaro via
vente filius Sunamitidis . Reg. I 3. 2I. AChristo filia Iairi, Principis Synagogae r c Luc. 8. 1 4. Et filius Uiduae in Naim' Lucae T. I s. Et Lazarus in Bethania Ioan . ri. 43. Ab Apostolo Petro , Tabitha Actor. 9. . A Paulo Eutychus adolescens
Actor. 2 o. Io. Denique tempore passionis Christi monumenta aperia sunt, o multa corpora sanctorum , qui dormierant, surrexerunς , Matth. 27. sa.) Ubi, inquam, animae horum fuerunt, antequam ad vitam revocarentur Non in loco damnationis,
, quia ibi nulla est redemptio. Nec in loco beatitudinis, quia alio ruinon fuisset beneficium, sed poena, si ex ecelesti beatitudine
ebuissent redire ad hane vitam mortalem. Superest ergo suisse in alio loco, qui ab utroque distinguebatur. 63. Secunda objectio. Scriptura docet, justos post hanc vitam satim admitti ad coelestem beatitudinem, nulla facta mentione
Purgatorii. Luc. 13. Φ3. Hodie mecum eris in Paradis. Et 2. Com. F. I. Scimus, gnoniam si terresbii domui nostra hujus habitat nisdissolvatur, aes ieationem ex Deo habemur , domum non manu μ ' nam , aternam in caelis . Et Phil. 1. 23. Cupio distolvi, ct esse enm' chriso . Apoc. I . II. Beati mortui, qui in Domino moriuntur.
modo Iam diciis ritus , δει regule ani a laboribus suis , opera enim aliorum sequunιur illas. Et Psal. Ia6.3. Cum dederit dilectis fuissomnum : ecce haereditas DominI.
66. Respondeo i. generati m. Iusti in novo stamento, qui nihil purgandum habent, statim post hanc vitam admittuntur ad beatitudinem , quod non fiebat in veteri Testamento, quan do coelum adhuc erat clausum . Qui autem habent aliquid expiandum, salvantur quidem suo rempore, sed tamen quo per Unem , ut ex Apostolo, & Augustino dictum est. 6s. Deinde speciatim ad singula. Ac primo Illud, Hodie mecum erit in Paradiso, It singulare privilegἰum concessum latroni; cui Christus liberalissime omnia peccata condonacli, sine ulteriore obligatione poenae temporalis, excepta sola morte, quae ovmnibus communis est. An hinc coligent adversarii, omnes la
214쪽
η De Purgatorio. 189 ltrones , qui suspenduntur, mox ad Paradisum Inv IiarIρ aut omnes maleficos, qui semper flagitiose vixerunt, in ultimo mosetis articulo ad poenitentiam subito converti Non ita res habet . Unum exemplum non debet trahi in communem Is
66. Addo, quod supra monui, ex hoc ipso loco potius co firmari purgatorium, quam destrui. Nam latro iste , de quo agimus, cum jam morti vicinus esset, &ex una parte sua pe cata perpenderet, & ex altera , Christum esse Dominum, RSalvatorem firmissime crederet; rogavit illum hIs verbis: Domine, memento meῖ, cum veneris in regnum tuum , idest, Domiane , iam quidem ambo morimur in cruce, tu Innocens, ego reus ; sed rogo te, ut post mortem utriusque, cum jam regnum tuum possidebis, digneris mei esse memor, & peccata mea condonare . Hoc sane non dixisset, nisi certo putasset, etiam post hanc vitam peccata condonari posse, ut recte advertit August.
loe . supra cit. Christus ergo liberaliter illi respondit; Hodie me- eum eris in Paradrio , q. d. Non differam illud beneficium, quod a me petis, in suturum tempus: sed jam omnia tibi peccata condono, ac simul promitto, quod hos ipso die futurus sis mecum in statu beatitudinis.
67. Illud autem, Si terrestris domus nostra hujus habitationis dissolvatur, aedificationem ex Deo habemus, domum non manu factam , aeternam in coess, verissime ab Apost. dictum est , sed cum ista limitatione , quae sequitur r Si tamen vesiti, non nudi i
veniamur : ut notat Bellar minus cap. 8. ad 8. vel certe cum
hac : Sie tamen quasi per ignam r si aliquid In nobis expsandum sit. 68. Ex Illo etiam, cupio disil ι , ct esse cum chri , aliud potest colligi, quam Apostolum habuisse magnum desiderium vivendi cum Christo, quod & nos habere possumus. Et quidem , si omnes tam sancti, & persecti essemus, quam Ap
notus fuit, non opus emet dilatione , aut purgatorio. Nunc saepe aliter res habet, quia non omnes imitantur Apostolum, qui de se ipso dixit et Castigo eorpus meum , ct in servitutem νcdigo e ae proinde reservant sibi poenam temporalem In Purgatorio luendam. 69. Illud porro , Reatἰ mortui, qui in Domino moriuntur , &e. nihil adversatur Purgatorio . Nam in toto illo capite agitur de
extremo judicio, in quo illi, qui Antichristo adlices erunt, damnandi sunt ad perpetuos cruciatus; qui autem sortiter illi restiterunt, & pro Christo mortui sunt, accepturi aeternum prae-
215쪽
mIum . Unde scut de prioribus dicitur et Fumus tοτmentorum e σum Ue.ndit in fecula seculorum, nec habent requiem die, ac nocte , qtii adoraverunt bestiam , ct imaginem ejus e ita de poste-xioribus subjic Itur: Beati mortui, qui in Domino moriuntur.
modo jam dicit spiritus , ni req-iescant a laboribus suis quos sci- Iicet in hac vita perpessi sunt pro Christo opera enim illorum θ-quuntnr illos, idest, propter bona opera , quae fecerunt, accipiunt aeternam tetributionem . Igitur ex hoc loco solum colligitur, post diem judicii nullum sere statum, nisi aeternae beat tu dinis, & damnationis , quod ultro concedimus. At inde non sequitur, ante diem iudicii non esse statum aliquem medium, in quo poena temporalis expiari possit. o. Denique, ad illud, eum dederit dilectis suis somnum , eece haereddas Domini , facilis responsio est. Nam per somnum non intelligitur ibi mors privati cujusque hominis, sed tota illa quies corporum, quae durat ab initio mundi usque ad communem resurrectionem. Est igitur hic sensus t Cum dilecti, se a fideles expleverInt Illam quietem , in qua nunc corpora eorum quasi somno oppressa iacent, tunc apparebit haereditas Christἱ Domini, idest , apparebunt omnes electi in suis corporibus gloriosis, qui sunt illius haereditas, quam suo sanguine acquisivit . De qua Psalm. 2. 8. Postula a me , ct dabo tibi gentes haereditatem tuam. Et hoc elarius significatur per ii Iam particulam ,
quae additur: Ecce haerediras Domia , filii, merces 'n ventrii, id est, haereditas Christi Domini , quas tune apparebit, erunt filii adoptivi, qui sunt quasi merces ipsius, qu a suo labore , &sanguine eos acquisivit: particula fructus apud Hebraeos est nominativi ea sus: anud Latinos genitivi. Unde secundum Hebraeos hic est sensus: Filii adoptivi non Ium sunt merces Christi, quam lucratus est ; sed etiam fructus ventris ipsius, quia Ipse eos genuit. At secundum Graecos, est hic: Filii adoptIvἰ sunt merces fructus ventris, idest, sunt merces Christi, qui est fructus virginei ventris. Vide Bellarminum in commen
216쪽
is tari solent, ad duo eapita possint revocarris Nammae, dam sunt illis eommunia eum an abus , quae olim in lim, bo Patrum existebant . Alia sunt illis propria , quae ad poenam Purgatorii pertinent. Prsoris generis sinat haec . Primo , an retineant fidem, spem, Sc charitatem l . 2. An per actus dei, spei, &charitatis metreri possint 3 3. An ita sitit in gratia eonfirmatae, ut nequeant amplius peccare , & statum gratiae peceando amittere t In hIs eodem modo sentiendum eli de animabus in Purgator , & Limbo existentibus. 2. Poster oris generis sunt haec . Primo, quam poenam patia tur In Purgator 3 2. Quamdiu debeant manere an illa poena st . 3. An iuvar possint sustratiss viventium . q. An aliquando a
pareant viventibus ν De his dlaam persequentes Conclusiones . 3. PrIma Conclusio. Antare iustorum existentium in tam torio duplici poena afficiuntur, una damm, altera senius. Ece- , na damni in eo consistit, quod debeant craere coelesti glaria is donec omnino purgatae sint. Et quia haec dilatio contingit HI Propter propriam ipsarum eulpam, ideo doIens , ac traiiantur, se sua culpa tamdiu exeludi a statu beatorum. In q'o ab animabus, quae ol m erant in Limbo Patrum. Nam licet dilatio remporIs, qua exeluduntur a beatitudine , utrisque us communis; tamen causa dilatIonis non est eadem. Nam in Lim bo non erat alia causa, quam quis Christus nondum aperuera
ianuam regni coelestis, quae per peceatum primi parentis erat occlusa. At in Purgatoris, ut diaI, propria euIusque arumae culpa est eausa diIationis. Si enis in hae vIta suscepissent spo traeas amict nes pro suis pereatis, non opus esset post hanc vitam haerere In Purgatoris , R determinato tempore exes 1
4. Poena senses in eo eons stit, quoa patiantur aliquem er elatum ab igne Purgatorii, qui acerbior est, quam ulla calamiatas, aut tribuIatio suius ustae, ut notat Augustinus sermone 61. de sanctla, circa medium, cum ast: od dicis aliqMdat Non aemrinet ad me , quamdiu in as habeam, si tamen ad 'uam Heman. perrexero . Nemo hoe dieat, fratris ebarissimi, quia ille Purga-
βε tu ignis durior erit , quam quidPid potest in Me oenopaen
217쪽
vum videri, aut cogitari, am sentiri. Et in Psalm. 3 7. statIm post initium: Dicitur enim, Ipse antem salvus evir, sic rαmen quasister
ignem. Et quia dicitur, duisus erit, eontemnitur ille lanis. δεα plane, salv3 per ignem ; gr Nor tamen erit ille in f,
quam quidquid potest homo paιν in hac vita . Et ratio est, quia ae- uitas postulat, ut qui in hac vita neglexerunt agere poenite u- etiam pro suis peccatis, cogantur postea graviorem poenam sultinere, quam hic sustinuissent. Nam in hac vita est tempus misericordiae , in quo facilius expiantur peccata per ieiunia, &alia opera poenalia o post hanc vitam est tempus justitiae, in quo rimidius agitur cum illis, qui poenam meriti sunt.' s. Secunda Conelusio. Manent autem In illa poena msi aliunde iuventur donec persecte expiatae sint per sufficientem passionem, quae sit proportionata reatui poenae temporalis, cui obnoxiae sunt. Unde sicut aliae cum majori reatu poenae temporalis , aliae cum minori veniunt ad illum locum; sie aliae citius, aliae tardius inde liberantur. Hoc docet Augustinus i. o. Honullarum, hom. I6. quanta, inquit, Derio Peccato matersa , tanta o pertranseundi mora. Et sermone: I. de Sanctis r Tanditi in illo Ptirpatorio igne moras habebimus , quamdiu supra d cta peceata minuta , tanquam lignum, fanum , sipula consumantur . Et manifeste' colligitur ex Euangelio Matth. s. v. 2 s. ubi Christus ait:
Esto eo entiens adversario ruo eno, dum es νnma cum eo ne forte tradat te adversarius iudici, o judex xradat te mimbro, rein carcerem mittaris. Amen dico tibi, non exibιs inde , donec redis
das novissim tim quadrantem . Hic per adversari una urielsigitur Deus, quem peccator offendit: per judicem, Chrutus: per carcerem Pur atorium o per ultimum quadrantem , minuta ima
neccata. ΕΙ ergo sensus: Quandiu es in hac vita, satisfacias
Deo pro peccatis tuis, dum locus est misericordiae: quia alias nost hane vitam totum debitum, etiam minorum peccatorum, rigidissime a te exigetur in Purgatorio . Sic explicat Bellarnunis, lib. i. de Purgatorio, e. Φ. & citat pro se antiquos Patres, Τertullianum, Origenem, Cyprianum, Eusebium Emysienum, Ambrosium , Hieronymum s Bernardum . .. 6. Tertia Conclusio. Posunt vero iuvari per sussragia viventium, ut citius liberentur ex illa poena, quam alioqui liberarentur, si susiragia pro illis non fierent. Sunt autem tria genera su iaraorum. I. Sacrificium Misis. 2. Oratio . 3. Opera qu'libet
noenalia, de satisfactoria, ut eleemosynae, ieiunia, peregrinatio. . nes, & limilia. Pro hac conclusione habemus communem con .sensum aliquorum Patrum, & totius Eccleis, ut astirniate
218쪽
De Purgatorio . I9 fustInus sem. 32. de verbis Apostoli, ubi sic habet di Opationnus vero San Le Ecclesiae, o sacrificio salutari, ct eleemo isti,
quae pro eorum spiritibu/ eroganiur , non es dubitandum mortuos adjuvari, ut cum eis misericordius agglur a Domino , quam eο--m peccata meruerunt . Hoc enim a Patribus traditum unive fa observat Ecclesia , Oc. Et ibidem z cum vero eorum eommemdandornm causa opera misericordi celebrantur , quis eis dubia
sat suffragari, pro quibus orariones Deo non inaniter allegant&γ rrion omnino ambigendum est , isa prodesse defunctis , sed latibuι , qui ita vixerunι ante mortem , ut posui eis haec utilia esse posmor:em . Et alibi sepius . 7. Ratio vero duplex est. Una sumitur ex symbolo sideI, In quo prostemur communionem Sanctorum . Altera ex Apostolo Paulo , qui ait, Ecclesiani es, unum corpDs , euius captit os christus , & omnes fideles, qui in Ecclesia sunt, esse membra allius eorporis. Rom. m. s. & I. Cor. I 2. II. Unde sic argumentor: Membra unius corporis, propter arctissimam unionem, quam Inter se habent, sollicita sunt pro se invicem , &unum alterisu currit, quando necesse est, ut diserte scribit Apostolus ti Cor. I a. 16. At nos, & illi, qui in Purgatorio morantur, sumus me misbra unius corporis Ecclesiae, quia utrique adliaeremus christo, qui est caput illius corporis, & inter nos mutuo per charitatem uniti, ac devincti sumus : Ergo propter hanc unionem debemus nos mutuo juvare, quando necesse est, & alii aliis succurrere. Est autem maxime necesse , ut succurramus illis, qui in Puroatorio detinentur : Ergo, &c. Huc spectat illud Augustini lib.
1o. de Civitate Dei, cap. 9. 2 eque en m piorum anima mortuo νnm sparantur ab Ecclesia r alioqui nec ad altare fieret eo um
8. Hoc argumentum , sicut ex Scriptura sun ptum est, ita exscriptura confirmari potest . Nam fideles propter hanc uni nem , de qua dixi , quatuor modis possunt pro se invicem esse solliciti . Primo , viventes pro viventibus , quo pacto Paulus Apostolus sollicitus erat pro Corinthiis , orabat pro Colosiensibus, & totum se omnibus impendebat. Uuis, inquit, infirmatur , ct ego non infirmor si quis scandalitatur , ct ego non nror a. Cor. II. 29. o Secundo, mortui pro mortuis, qt o pacto Abraham recepit Lazarum in sinum suum . Lucaeae. 23. o Et Heliseus mortuus sulcitavit alium mortuum. 6. Reg. a 3. 2I. J Tertio, mortui pro viventibus,r quo pacto Onias, S Jeremias visi sunt orare pro populo Iudaeorum . 2. Mach. I Ιχ. Quarto, viventes pr9moxtuis, quo pacto Iudas MachabaeusN cura-
219쪽
is Liber I. caput VIII. euravit osterri sacrIsclum pro peccatis mortuorum. 2. Machab.
I a. 439. Haec omnia Christus suo exemplo eonfirmavit, ut bene advertit Bellar minus. Primo, quia vivens sollicitus fuit pro suis Apostolis viventibus, ut ex Euangelio notum est . Secundo, mortuus descendit ad Inseros , S ibi mortuos consolatus est , Nexcaicere, in quo detinebantur, i Iberavit, I. Petri 3. I9. Tertio, vivens multos mortuos ad vitam revocavit, ut LaZarum, S alios. Quarto, moriens pro viventibus passiis est. Io. Quarta Concl. De apparitione animarum Purgatorii tria potissimum disputari solent. I. An aliquando appareant viventibus I 2. Si apparent, an propria virtute naturali moveant se de loco in locum, &sic ex Purgatorio ad nos veniant f 3. Ancum ad nos veniunt, possint propria virtute naturali movere res corporeas a se distinctas, & sic strepitum excItare , aut januas aperire a II. Quod ad primum attinet, aliquIeum Tertuli Iano In libro de anima circa sinem, negant ullas animas defunctorum apparere viventibus. Alii rectius assirmant cum Augustino In lib. de cura pro mortuis gerenda c. s. st I 6. Et multa ejus rei exempla exstant apud Gregorium ii. 4. Dialosorum cap. 6o. S f. & apud alios authores . Et sane, si anima Samuelis apparuit olim Regi Sauli lib. I. Reg. eap. 28. cur animae aliorum non similiter possint apparere viventibus ' Unde August. loco citato, e. I s. a te Mixtἰ quoque ad vivos aliquos ea mortuis, sic Ir e contrario Paulus ex vivit in Paradigum raptus es , dixti et Scriptura ι est. tur . Nam Samtiel propheta defunctus vivo Sauli futura praedi
is. De altero puncto est aliqua dissicultas, sed potius Philosophica, quam Theologica . Aliqui ex sectatoribus D. Thomae
generatim docent , animas a corporibus separatas non habere vim movendi se localiter; ae proinde vel ab Angelo, si bonae sunt, vel a Dcemonibus, si malae, ad diversa loca deportari. Ratio est, quia si extra eorpus possent se movere de loco in locum, possent etiam in corpore, transserendo se a capite ad solos pedes, vela pedibus ad solum caput; vel etiam relinquendo i xum corpus, & transferendci se alio, cum sit par ratio . At coiis equens est salsum , ergo & antecedenS. 13. Nihilominus verior, & communior sententia est, animam rationalem extra eorpus posse se movere localiter, scet in corpore non possit. Ratio est, quia cum extra corpus est, iam noluest alligata corpori, iud omnino libera , & expedita. At in corpore s
220쪽
De surgato νἱο . s sste, proptet realem informationem, qua per naturales qualita tes , dc dispositiones alligata est corpori, non poFest se transferre, simulςorpus transferendo. Unde sequitur, si In eorpore existens potest & se, & corpus localiter movere, sicut quotidie saeit, multo magis, si extra eorpus existat, posse seipsam solam movere localiter . Hoc enim non magis difficile apparet , quam
illud a14. De tertIo maior est quaestior An anima separata a corpore
possit naturali sua vIrtute res eorporeas movete, januas aperiate , commovere scamnas excitare strepitum, turbare dormientes . Multi affirmant. Primo, quIa experientia docet, ista fieri. a. Quia natural Iter fierI possunt Nam si AngeII ea faciunt, cission animae separatae a corpore Et si seipsas movere possunt localiter , . eur non alia a se distincta ἔis. NihIlominus contrarIum tenet D. Thomas in prima p. q. Iro. a. 3. ad 3. Sc q. III. a. . Ratio eius est, quia anima non potest naturaliter movere ullum corpua, uisi quod ipsa informae, &Zirificat e sed quando est separata a eorpore, tune nullam corpus informat, & vivificat. Eroci tune nullum potest movere localiis tet . Maiorem probat ab effectu , qusa anima existens In humano
corpore movet quIdem illa membra , quae sunt vIva , seu.aninia ata, non tamen ea , quae sunt mortua . Non enim potest movere brachium mortuum , vel puriefactum, nisi ad motum totius coris poris , cul eonnexum est . Et tamen potest movere brachium vivum , etiamsi reliquum corpus maneat immotum . Ergo si
gnum est, quod nihil a se distinctum immediate movere possit, nisi ab Ipsa insormatum, & vivificatum . I s. Ηine eolligit, magnum esse discrimen inter Angesum , Se
animam rationalem. Nam Angelus est substant Ia per se natural ter su bsistens, neque ad ullum corpus determinata. At animex natura sua est serma informans, & ad certum corpus de temminata. Cuin ergo virtus motiva debeat esse proportionata sommae moventi, omnino sequitur, Angelum posse quodlibet co pus localiter movete , animam vero non nisi illud, ad quod
I . Quod objicitur de experientia, purat Ipse non tam ansmas defunctorum, quam potius Daemones ista perpetrare, quis uomiseros mortales decipiant, fingunt se esse, quod non sunt. sic
enim ait q. II . art. q. ad 2. Frequenter Daemones μηtant se Ie animas mortuorum , ad eonfirmandum gentilium errorems,dcc
Et hoc confirmat authoritate duorum Patrum, Augustini s Chrysostomi.