장음표시 사용
231쪽
Guillelmus Bibliothecarius, Rupertus Linconiensis , Glibertus Abbas , &plures alii apud Henriq. I. s. e. 16. in glossa marginali. i19. Et tribus modis probari potest. Primo, aut horitate Patrum . sic enim explicant D. Hieron. in Epitaph. Paulae ad E stochium , Author oper. Imp. In Matth. hom. II. infin Aug. lib. 3. de consensi Euang. c. 2I. Hesych. Hierosolymitanus quem alii Isychium vocanto lib. a. in Levit. c. s. Beda , Euthymius , Theophylactus, Strabus in cap. 2 . Lucae , & ani. Proferam
Eo. Hieronymus de Paula Eustochsi matre se scribit: Repeties
ἐitiere venit Nicopolim , quae prius Emmauoe vocabatur, apud quam in fractione panis e renitus Dominus, Cleophae domum in Eeclesiam dedie tr. Quomodo dedicavit f An fractione panis quotidiani ρ Nihil minus: Alioqui omnia hospitia, in quibus frangiatur , & comeditur panis quotidianus, dicerentur in Ecesesias ge- dicari , quod absurdum, & a mente Hieronymi alienum est. De dieavit ergo fractione panis Eucharistici. Nam Ecclesia proprie est locus, ubi Eucharistia conficitur, & administratur. 2I. Author operis imperfecti cum dixisset, panem EuchariasIeum non dari nisi fidelibus, subiunxit haec verba : Aliud esse m ario , aliud sanctimatum . Sanelisicatio enim est, quod alteram sancti ar ; Santi ai Am autem alterum sanctificare non potest, quamvis ipsum sir sanctum: in puta, signas panem tuum, qnem man- eas sicur ait Paulus: SanctificatAr enim per verbum Det, is varionem J sanctificasti eum, non fecisti sanctificationem . sinod amffem Sacerdos de manu sua dat, non solum sancti Fatum est, sed et iam sanctificatio es a quoniam hoc non Dium datum , quod videtur, sed etiam iutid, quod intelligitur. De Lanmficato ergo pane licet σαώmalibus jactare, ct insidelibus ea re, quia non Lanctificat acetapientem . Si autem tale esset , quod de manu Sacerdo is accipitur , ynale es, quod in mensa manducatur, omnes de mensa manducarent, ct nemo de manu sacerdotis acciperet. Unde ct Dominus in via non
filum benedixit panem , sed de manu sua dedit cle hae, o sieso ius. Quod aurem de manu porrigitur , nec animalibus dandum es , nec Melibus porrigendum , quia non solum Lanctificatum , sed et iam sancti alio est , ct sanct eat accipientem . zz. Hic manifeste dIstinguit duplicem panem sanctificatum: ΑΙ- erum domesticum, qui quidem a patresamilias per communem orationem sanctificatur, sed tamen non sanctificat accipientem;
di idem potest dari animalibus, & infidelibus d Alterum Eucharia
232쪽
De Commun. Db utraque specie. 2 emcum, qui non solum sanctificatur a Sacerdote, sed etIam sat Aificat accipientem; ideoque non datur, nisi fidelibus. Et ta-dem ait fuisse, quem Christus porrexit Discipulis in Emmaus. 23. Augustinus loco citato docet ex Luca Christum a Distia pulistion fulsie cognitum, nisi in fractione panis, ac deinde adiadit: Ne quisquam se chrisium agnovisse arbitretur , si ejus eοπα-τis particeξs non est, id est, Ecclesiae , cujus unitatem in Sacram e to panis commendat postolus I. Corintla. IO. IZ. dicens : Unus pariis , unum corpus multi fumus, ur , eis benedictum panem porrigeret, aperirentur oculi eorum , ct agnoscerent eum . Et paulo post e Non autem incongruenter accipimus hoc impedimentum in
oculis eorum a Sathana factum fuisse , ne agnosceretur Ira Saladtamen a chrim es facta permiso , usque ad Sacramentum panis ,
ut unitate corporis ejur participata , removere intelligatur impedimentnm inimici, christus agnosci ρόP. 1 . His verbis duo significat Augustinus. Unum est , quod discipuli non agnoverint Christum, nisi infractione, & porrectione panis Eucharistici. Nam per hunc panem sublatum fuse impedimentum, quod diabolus in eorum Oculis posuerat, n Christum agnoscerent. Alterum, quod per hanc ipsam rem, quά tunc vere , ac historice gesta est, aliquid aliud allegorice significatum sit, nempe quod nemo possit interna fide Christum agnoscere, nisi sit particeps corporis ipsius Mystici, id est , Ecclesiae. De hoc posteriori puncto non est quaestio . Quod autem In priori lciis quatur de pane Eucharistico , dupliciter probo . Primo , quia vocat illum non modo panem benedictum , sed etiam Sacramentum panis. Fatetur autem, per Sacramentum panis se idem intelligere , quod Apostolus intellexit in his verbIs . At panis, unume Orpus multi sumus, omnes, qui de uno pane participamus . Ac
ibi Apostolus loquitur de pane Eucharistico.
21. Idem patet ex allegoria, qua utitur Augustinus. Est autem haec . Quod Discipuli non potuerint externis oculis Christum agnoscere, nisi prius facti participes veri Corporis Christi, quod est Eucharistia, per hoc significatum fuit, quod infideles non possint internis oculis Christum agnoscere , nisi prius facti participes Mystici ipsius Corporis, quod est Ecesesia . 16. Beda, & Strabus habent idem , quod Augustinus. Theophylactus sic scribit: Insinuatur ct aliud quiddam , nempe quod
oculι eortim , yui benedictum panem assumti,t, aperiuntur, ut agno-
feani illum . Magnam enim , ct indicibilem υim habet earet DominI .
Hesychius sic : Invenimus autem ct Christum similiter ps resurrectionem , per rustica coenae , dilani ramonem manifessatum , quod
233쪽
aos giber L caput M. Meyte quum tradit Lucas. Ubi per mysticam eoenam, sine duis his , intelligit Eucharistiam. . 27. Atque hae sit prima probatio nossi ae sententiae , desumpta
ex authorItate Patrum . ecundo probatur ex ipso contextu . ΛcIingula pene verba ponderanda sunt: Et factum es, InquIt. Ita loqui solet Scriptura, quando grande aliquod mysterium etiam
randum est. SequItur autem mysterium . ccepit panem , ct be
nedixit, ae fregit, ct porpigebas illis. Utitur iis leni plane vere his , quibus usus est Matthaeus in ultIma coena describenda, cum ait r Aeevit panem , ct benedixit, ae stetit, deditque Disipulis Dis. Si ergo haec verba intelliguntur de pane Eucharistico, ut omnes satentur, cur non similiter Illa Nihil enim Inter se di fierunt. Unde Insero, Christum bis porrexisse Eucharistiam rsemel Hierosolymia in ultima coena, ante passionem 3 8c semel in Emmaus , post tesurrectIonem : illic sub utraque specie ; Ille sub unas Illie adsuisse Apostolos, qui tune sebant Sacerdotes; hic duos DIse Ipulos, qui nondum erant in illo gradu .
28. Tertio probatur essectu: L erri, Inquit, Dut Mus eois rum , ct cognoverunt eum . Unde autem aperti sunt Ex sumptione panis Eucharistiei. sie Augustinus loco citato, eum ait rin , enm eis benedictum panem porrigeret, aperirentur oculi eorum , ct eognoscerent eum . Et Theophylactus et Magnam, ct in dieiLIem ,im habet earo Domini.
29. HIs tribus argumentis nihil habent Adversaris, quod so-nde respondeant. Conam ut tamen effugere, ut possunt; & si gulla alIquid opponunt. Ac primo dicunt, tametsi aliqui Patres illum loeum intelligant de pane Eucharistico, alios tamen essest quI aliter sensant . Nihil ergo ceris ex Patribus haberi posse. Mgo eontra se urgeo. SI Divus Hieronymus , Augustinus, & alii Patres citati, quidIversis saeculis vixerunt, putarunt Christum sub una speela dedisse Eucharistiam Discipulis In Emmaus, cons
quenter putarunt communionem sub una specie non esse irrohuhItam iure divIno , sed a ChrIsso probatam. Ergo five Cnrissus dederIt Eueharistiam sub una speeIe, sive non dederIt; tamen
Patrum antiquorum sententia est, unam speclem licite usurpa-tI posse. Hoc nos eontendImus. Et salie dicant Adversarsi, an putent Augus um, Hieronymum, & reliquos Patres In hae reerrasse, nee ne ρ S I putant errasse, quomodo hoe probant SinmInus; neque nos erramus, qui illos sequImur.3 o. Alterum essuglum est, ex illis verbis, Ademit panem , bene dixit , fregis, porrexit, non posse quicquam convisci. Nam simi- Iia verba reperiuntur Marc. 6. I. Acoeptis quinque panibus, σ
234쪽
De commvn. sub utraque Speeἰe. ro duobus pr ibist , intiιenata caelum benedixit, o fregli ρ es, dit Discipulis suis , ut ρonerent ante eos. At haec verba non Intellia guntur de pane Eucharistico, sed de panibus per miraculum mulistiplicatis . Ergo nec priora necesse est inteli I de pane Eucharissiaco . Facilis est responsio. Christus In Euangelio ter legItur beneis dixisse panem . r. In MultIplicatione panum , 3ζ pIstium . 2. In urintima coena . 3. In Emmaus. Et semper alIquid mystersi, seu miraculi operatus est. Unde evidenter eoncludimus, benedictionem ChrIsti circa panem quantum ex Scriptura colligitur J se imper fuisse essicacem , & alicuius mysterii, seu mIraculi essectriacem . Solum potest esse quaestio de qualitate mysterii ; an scilicet in illa trIplIei benedictione, quae diverso loco, ac tempore a Christo secta est, semper fuerit idem mysterium, seu mIraculum,
an potIus diversum Hoc autem non allunde melius, quam ex circumstantiis, & Patrum interpretatione discerni notest. 3I. Et quIdem In prima benedictIone, satIs conssat ex ipso contextu , fuisse m raculum multiplicatIonis panum . Nam quinque panes ita multIplicati sunt, ut ex iis non modo satiata fuerint quinque naillia visorum , sed etiam collecti duodecim cophini fragmentorum , quae supererant. In altera, quae facta est in ultima coena, panis, & vinum in earnem, &sanguinem Christi eo n- versa sunt, ut patet ex illis verbis: me est corpus meum: me est sat gula meus: Et te Patres Omnes , ut suo loco videbimus, interpretantur . In terisa, quae in Emmaus contIgit, de uno constat, de altero disputamus constat,oculos Discipulorum apertos fuisse. Hoc enim expresse Scriptura illait. Disputamus, an hoc tribuendum sit pani Eucharistico ρ assirmant Augustinus, & Theophylactus is Et quae causa est, cur negemus' Adversarii nullam adferunt:
Nam illi, qui nutant ideo dici apertos fuisse Discipulorum oci Ios, quod Christum agnoverint ex peculiari modo frangendi panem , non causam, sed sabulam adferre mihi videntur. Unde enim habent, Christum solitum esse tam artificiose panem frangere manibus , ae si e ultra divisus esset Euangelisti nihil huius meminerunt. Mera eoniectura est. Et sane, s quid taIe praeter morem aliorum secIsset Christus , Phariisi minime dissimulassene. Solebant enim , etiam In rebus minimis, Illum reprehendere, si
quid novum, aut a Iienum ab eorum consuetudine usurparet. Non
ergo Discipuli agnoverunt Christum ex artisetosa panis fracti ne , quae nullum in Scriptura fundamentum habet; sed ex sum. ptione panis Eucharistici, cuius ea vis suit, ut eorum oculi, non solum corporis, sed etiam mentis, repente fuerInt Illuminati.
32. Atque haee dicta sint contra eos, qui negant loco citaIo
235쪽
agi de Eucharἰfila. Sunt alii, qui quidem id concedunt quia
vident non nisi temere negari posse negant tamen inde colligitisum unius speciei , quia volunt in fractione panis per Synecdochen intelligi totum Sacramentum sub utraque specie. Sed hoc neque probare possunt ex Scriptura , neque ab ullo probato A iliore asseritur e nee omnino verisimile est. Nam Lucas scribit, Christum, porrecto pane benedicto , evanuisse ex oculis eorum . Ergo post porrectum panem non consecravit Calicem , ut bene advertit Cardinalis Bellarminus. 33. Unum objici potest, quia si non admittimus hie synecdo-ehen , ergo sicut ex illo loco colligimus usum unius speciei, sic et iam colligere poterimus consecrationem unius speciei. At Catholici negant unam speciem sine altera consecrari poste . Ergo etiam negare debent, Christum sub una specie Eucharistia in porrexisse . Respondeo . Si spectemus naturam rei, fateor unam speciem sine altera consecrari posse, &hoe.a Christo factum e se. Si autem spectemus jus Ecclesiasticum, una species sine autera consecrari non debet: & hoc volunt Catholici. De haere iterum dicemus in sequenti conclusione.
Tempore . solωrum usurpata fuit una species . 34. TTOe eoli Itur ex duplici Scripturae Ioco . Prior habetur in Actorum feeundo, qa. ubi Lucas sic scribit: Erant
autem perseverantes in domina Gos linum , ct communieatione fractionis panis, ct orationibus : Hic agi de Eucharistia latentur Adversarii, Lutherus in sermone de Eucharistia, Xemnitius in secunda parte examinis, Calvinus l. 4. Inst. c. I T. g. 31. & plures alii. Et probatur variis modis . Primo , quia fractio panis conjungitur cum doctrina, & oratione, tanquam res sacra cum rebus
saeris. Non ergo sermo est de communi, &domestico pane , sed de Eucharistico . Secundo, quia Syrus interpres sic vertit: Dcommunieagant in precibus , ct fractione Eueharistia. mod satetur Bela in illum locum, & Plesiaeus i. a. de Eucharistia cap. ἔ.Τertio, quia Lucas agit de novis Christianis, qui tum primum ceant conversi , & baptiZati. Sic enim loquitur: sui ergo recepe Fum sermonem ejus nempe Petri concionantis bapthari sun ,
Et statim subdit et Erant autem perseveranses in dourina . ψοἰο-rum , ct eommunicatione framonis panis. Porro constat, Ne
pistos in primitiva Ecclesia statim post' Baptisinum solitos
236쪽
eTe Euchar Istiam percipere . Quarto, quia non fuisset na agi a
laus , primos illos Christianos perseverasse in cibo corporali Imo nec opus fuisset Lucam id eommemorare, quia satis constat homines suo tidie vesci solere pane domestico . Atrarum, &commemoratione , ac laude dignum est , perseverare in oratione, & Eucharistiae perceptione. 31. Posterior locus habetur Actor. 2 o. T. Una autem Sabbat/eum convenissemus ad frangendum panem , Paulus disputabas cum eis, profecturi in crastinum , protraxitque sermonem usque
ad mediam noctem. Hic etiam agi de Eucharistia, fatentur Calvinus , & Be Ea in illum locum , Kemnitius in secunda partae Examinis, & alii. Et patet ex ipso contextu. Primo, quia diligenter notatur dies ille, quo in primitiva Ecesesia solebant m deles convenire ad sacros conventus, qui erat prima Sabbati , idest , dies Dominicus, ut docent Chrysostomus ibidem, Justinus Apol. 2 & Augustinus epist. 86. ad Casulanum. Secundo, quia Paulus dicitur mansisse Troade septem diebus, & exspectasse primam Sabbati, ut tunc fideles convenirent. ad frangendum panem in magno coenaculo, lampadibus copiosissi ite ill
strato; idque nocturno tempore , propter metum persecutio-ois . At certe, si fuisset prophanum convivium, quorsum adhibitae essent tot ceremoniae φ36. Nunc ex utroque loco sic argumentor et Lucas utroqu
loco agit de pane Eucharistico, ut Adversarii fatentur, & nullam facit ment nem eaticis : Ergo omnino credibile est, prisos
illos Christianos, qui ex Judaeis conversi erant, sub una specio
37. Dices forte , Lucam in fractisne panis totum Sacramentum intellexisse per Synecdochen i Sed ex triplieῖ eapite refelli potest. Primo, quia sine fundamento asseritur. Et si 1 ola coisiectura Iusticit, eur non similiter dicamus, Christum in deserto non solum panes, sed etiam aliquot cados vini multipliacasse ' Tam enim hoc , quam illud dici potest . At neutrum probatur. Secundo, quia Lucas diversis locis, ter minimum,s non saepius, agit de usu Eucharistiae, & nunquam meminit, nisi uniux speciei . Quis autem ere at, praesertim in re tam timomenti, nunquam illum proprie, sed semper Synecdochice loqui voluisse Tertio, quia Iudaei, qui recens conversi erant, adhuc in multis rebus servabant legem Mosaicam , iuxta il- Iud Actorum vigesimopr i di, rigesimo : Mides , frater, quovmillia sunt in Iudaeis , qui crediderunt , er omnes aemulatoressum tisis. At secundum legem Mosaicam solebaut abstinere a
237쪽
eeptione Eucharistiae a calIce abstinuisse . Et sane de quibusdam id negat; non potest. Multi enim ex IlI s erant NaZaraei, qui non hibebant vinum , nee radebant ea pur,. iisque ad finem dierum voti sui, ut patet Actorum dee mo octavo, Hecsmo octavo, &Rctorum vigesimo primo, vlaesimo tertio . Dei Is quaero , an, durante voto, sumpserint Eucharistiam , nec nay sumpsisse eo
sat, quia Lucas de omnibus dIcstr Erant antem perseverantes in doctria a Apostolorum , ct communieatione 'actio sispariis. At, durante voto , non sumpserunt calicem . Ergo In sola' fractione panis communicarunt .
3ῖ. Diees : si Ita est, ergo Apostoli consecrarunt Euchariasiam sub una specῖe, quod Cathol ei negant fieri posse . Respondeo. Quid mirum, Apostolos hoc secisse, cum ante Illos hoc ses erit Christus in Emmaus, ut paulo ante ostensum est Annon sceat Discipulis ImItari Magistrum situm I Nec sol; Aposto-Is, sed etiam alli post tempora Apostolorum id sece tint, si credendum est Volater anno , qui lib. ν. Geograph Iae refert , Innocenti itin VIII. permisse Norve iris, Tit sine vino sicriseium celebrarent. Et sane, quidquid sit de isto Aut fore , multi Cathol M-ci docent, id permitti posse. Tametsi enim lupe Eceses asties
prohibitum sit , unam speciem consecrare sine astera ue tamen neque ex nitura tei malum est, & in iure Ecclesiastico potest se ridispensat o. Atque Ita sentiunt Anton. 3. p. tit. 13. e. 6. g. Iocire a finem , Genebraidus in cfaronico , Claudius reper. IO. de Eucharistia capit. & q. Tapperiis artic. 14. Nesselsus de Com munione sub utraque specie , Henrique Z libr. S. Theologis
moraiss capit. II. numer. I. Ainhonsis sal meron. to m. non
tract. 3 s. qui pro eadem sententia ei at Innocentsum III. Albertum Magnum , Alexandrum Alensem, Ioannem de Turre- cremata, AngeIum , Gabrielem Bier, Adrianum Papam , &Authorem lanimae Pisanae .
γορ tempora , Uyour. m fuit una specus in usu.33L T Yoe duplIcIordine ostendI potest. Pr mo incipiendo a L I prim stIeta Ecclesia, & progrediendo usque ad nostra
tempora. Secungo, inc lando a nostris temporibus , & progre-8iendo ad prImItivam EccIesiam . Hune posteriorem ordinem
servabo ad redarguendum Plesi ei mendacium, qui lib. I. de Eu-
238쪽
eharist. eap. tot asserit, communionem sub una specie tam novam esse, ut holminis aetatem vix excedat . Quod a nerte falsum est. Nam D. Tholaias qui ante tercentos annos vix It) in 3. parte quaest. 8o art. 1 i. de ea sic scribit: U 1Multarum Ecclesiarum tis , ut populo e smmunia ansi deιur corpus Christi sumendum , non aritem sanguis. Et iterum : Quia crevit multitudo putili Christia-hi , in qua continentur senes, ct jisvenes ε o parvuli, guorum
quidam non sunt tanta discvetἰonti, ut cautelam debἱlam circa uinsum huius Saeramenti adhibeant ; Ideo proviae in qu busdam Ee-elesiis fermatur , ut populo sanguit sumendus non d tur , sd -- lum a Sacerdote stimatur. Et rursum: NihIl derogat persectionι huius Sacramenti , si populus fumar corpus sine sanguine . Et denique : Potest a populo sumi eorput sine angulae . Nee exsude sequitur aliquod detrimentum , quia sub visa Decie tοι ut Chpisius
eontinetur. Haec ante trecentos annos a doctissimo pariter, ac
sanctissimo Theologo scripta sunt. o. Sed ulterius progredior. Ante annos mille, & amplius publIee In Ecclesia tam Orientali , quam Occidentali usitata
fuit communio sub una specie. Hoc variis argumentis convinci
potest. Primum est, quia Manichaei communicabant os;m inter Catholicos occultata haeresi sub una specie, ut testatur Leo Papa sermone quarto de Quadragesima : Et tamen nunquam ab Ecclesia propter hanc causam reprehensi, aut damnati sunt ι Ergo eommunio sub una specie non putabatur olliri Illicita ι Ηoe t eonfirmo. Augustinus, Epiphanius, &alii plures accurate scrupserunt de efroribus Manichaeorum . At nemo illorum scripsit eos errasse, quod sub una specie communicarenti Ergo communicare sub una loecie non censebatur tunc erroneum . Hoc argumentum magni ponderis apud omnes esse debet. Quis enim credet, vigilantissimos Ecelenae passores , qui in notandis, Neonsutandis haereticorum dogmatibus fuerunt diligentissimi , non notaturos fuisse hoc gogma de una specie, si putasse ut esse haeret;cum y At nemo ut haereticum notavit. 6 I. Imo, Inquies, duo Pontisces notatunt , Leo , & Gesacus. Uterque enim gamnavit Manichaeos , quod abstinerent a Calice. Et quidem Leci Papa seem. 4. de quadragesima sic habet rore Indigno rIsti eorpus Manichaei aecipiunt , Langu nem au
ιem redemptionis nostra haurire omnino declinant. Gelasius versapud Gratianum cap. Comperimus , de consecratione dista 2. comperimus, inquit, quod quidam, 'm ta tantummodo eo oris sacri portione , a ealice saeri eruisti abstiae.=t. qui pro Bltu bis
239쪽
.. 42. Verum haec objectio, quam Lutherani, & Calvinis v eon tra nos urgent, plane eonfirmat nostram sententiam . Ac priamum , quod attinet ad Leonem Papam , res sic habet. Erant tune temporis Romae multi Manichari ex Afraea profugi, qui, ut suam haeresim occultarent, & se Catholicos esse mentirentur salioqui admissi, & tolerati non fuissent) publice cum Catholicis templa adibant, & cum eIs communicabant. At privatim in elandestinis conventiculis suam haeresim exercebant. Ut igitur Cives Romani, qui vere Catholici erant, possent sibi ea vere ab huius. modi hominum genere, Pontifex publice pro concione monuit, eos pro Manichaeis habendos esse, qui in communione semperaealiee abstinerent. Hane enim suffieientem esse notam, qua ab aliis disternI queant. Alios enim non semper, sed aIiquando, NanIchaeos semper abstinere a calice. Verba Leonis sunt haec ictimque ad tegendam insidelitatem suam nostris andeant inseνέμmysteriis, ita In Sacramentorum communione se temperan3 , ut i aerdum intitis lareant, ore Indigno Chrsi eorpus accipiant, famouinem autem redemptionis nostrae haurire omnino declinens. Quod idea vestram voluimus scire sanctitatem , ut nolis hujusmodi homines
in his manifestentur indiciis , ct quorum deprehensa fuerit faerii Xa simulatio, norati, o proditi, a Sanctorum societate Saeer tali
3. Hine sumo efficax argumentum pro nobis . Et quidemerIplex. Unum est i Manichaei , qui Romae volebant esse o cultI, non fuissent ausi publiee absistere a Calice , si omnes Catholici eoacti suissent sumere ealicem . Sic enim statim suissent agniti. Ergo evidens fgnum est, usum eaticis suisse Iiberum apud Catholieos. Alterum .' Leo Papa non monuit Romanos, ut notarent eos, qui abstinerent a Calice, sed eos, qui semper abstinerent . Hoc enim significat per illam partiaculam , Omnino, cum ait: Sanguinem redemptδonis nostrae hau.
νire omnino declinans. Ergo hoc suit discrimen inter veros Ca thol Ieos, & occultos Manistaeos , quod hi semper , illi alia quando sub una speeie communicarent . Una igitur speetea fuit tune lIeita. TettIum t Dicane Lutherani , & Calvinistae , an eommunio sub una specie suerit Romae tunc temporIs noeva , & primum introducta a Manichaeis, i an etiam prius usitat a Catholicis Si nova, facile poterant notari a Romanis, nec
240쪽
De eommun. Iub utraque speeis. mus hoe tempore, quod olim a Catholicis factum non sie..44: Aecedit, quod idem Leo in aliis concionibus popuIo ex plicarit, quinam essent errores Manichaeorum , ut patet ex serni 4. de tollectis , &serm.1- de jejunio decim iniensis . Romani enim nesciebant, quibus punctis Manichaei dissentirent a Catholicis. Igitur a Leone Papa instructi sunt. At Leo nunquam dixit, eogerrare in usu unIus speciei, quod tamen sine dubio secisset, si una species divino iure esset interdicha , praesertIm cum tam
serio, & paterne h rtaretur suos cives, ut ab omni Manichae rum errore essent alieni. Quomodo autem poterant esse ali ni, nisi speciatim de unoquoque monerentur
Uen Iamus ad Gelasium Papam, qui successit Leon in Pon tificatu post annos triginta duos. Ille igitur, quia videbat Catholicos aliquando abstinere a calice , sicut secetant tempore Le nis, & aliorum Pontificum, qui Leonem proxime secuti sunt, ideoque non satis facile discerni posse a Manichaeis, tulit novam legem , ut deinceps Catholici numquam abstinerent a calice. Sic enim putabat fore, ut statim , quo quot abstinerent a calIce, noscerentur Manichaei esse, non Catholici. Nec tamen hoc ideo fecit , quod existimares unam speciem licite sumi non posse rsed ne Catholici, si pergerent abstinere a calice cum Manichaeis , paulatim imbuerentur errore Manichaeorunt . Hi enim duplici de eausa abstinebant a calice. Primo , quod putarent vinum esse fel Draconis. Secundo , quod negarent Christum esse Per
mortuum , & verum sanguinem effudisse. In utroque errabans.
Ne ergo Catholici viderentur ob easdem causas abstinere, iussit Pontifex, ne deinceps abstinerent ad praecavendam utriusque erroris suspieionem . Itaque illa verba Gelani, Divisio unius, eju demque rusterii sine grandi sacrilegio nonpora' provenire , non significant, unam speciem non posse sumi sine sacrilegio, ut fallo interpretantur Lutherani, & Calvinistae; sed opInionem IlIsm , qua Manichaei putabant abstinendum esse a ealice, non posse pro venire sine suspicione uesandae haeresis . Vide Baron. tom. 6. An nal. an. Chr. 496. ubi docte , & prolixe de hac re disputat contra
6. Porro , quod Manichaei suerint In IIIo duplIci errore, de
quo dixi, patet ex August. lib. de haeres. e. 46. ubi sie ait: Mamo vinum non bibunt, dicentes fel esse Princvum tenebrarum. Et ibidem : Affirmanr christum non fuisse ιn earne vera , sed simulatam speciem earnis humanis sensibus praeluisse , ut mortem , ct re με rectionem menrirentur. Similia de iis scrIbit Leo Papa ser. q. ducollectis , & serm. 6. de Nat. Dona. circa medium, & ser. q. de