장음표시 사용
241쪽
eul dubio , quoniam nescist qua supersti Ione docemur adstringi , cte Iline iterum concludo pro nobis : Gelasius, Augustinus,& Leo damnarunt quidem errores, seu superstitiones, propter oua, Manichaei abstinebant a calice; non tamen damnarunt i pum abstinenti*m a calice et Prgo putarunt communionem subtili, specie non esse illicitam . . ' Hactenus primum argumentum, quod eκ facto Manichaeisorum delum plum est . Alterum sumi potest ex usu Ecclesiae Ofἰ-ntalis , praesertim Constantinopolit gnae . Nam sie ut Ro- 'emnore Leonis Papae liberum fuit sub una, vel utraque pecie eommunicare , sic etiam Constantinopoli tempore D.
ch .sostomi. Hoc evidenter convincit Historia, quam refert So- omenus lib. 8. cap. s. Nicephorus lib. I 3. cap. 7. Baron. tom. s. Annal an Chr. hoo. in fin. & alii complures. Est autem haec eouidam , inquit Nicephorus , Macedonii morδο laborans, ux νem e dem eontagione infecto habebaν me cum aliqMando in
maphum silum visum Nempe D. Chrysostomum ineidissei,
olus tentati, nIs,u effecit . postremo e denunciam ι , nisi commmmem atque eandem Lecum de Deo teneret Opinionem , mι ni me he
in secum hab: rare pasurum e*e , Mulier postquam id per semulationi m annuit , ex ancillis quam fidam sibi esse eredebat , ni . quId factura esset, eredidit', ut per fraudem visum falleret. E sacrorum mUeriirum xem Ore accedens lla , donum , muls
α ι ancilla , pro eo panem communem domu allatum obtulit , Duem illa ori admovens , in lapidis naturam indoratum isto dum Iemibus a r.erere Mona=ur , se φ . Itaque Umore percita, nequιdoravius per Dei vindictam paeretur, prυρ er miracumm , quod Laeor σι taxon m accidera. , nulla inter 'fisa mora , ad masn milium accedis Paι rem, rem octam et evomι , ct taphdem ostendit, eerio . o ast ri. mors is indi tum exb bentem , quι 1gm priorem materiam ignoraret , norumque , o alienum colorem obnneret. Eιπenia i licti peilia, deincepi in eadem cum marito σι nrone perdura
242쪽
48. Ex hac historia. tria coli Imus, quae ad rem faciunt. Priamo , quod tunc Lemporis Eucharistia stib specie panis data fuerit
compunicantibu in manu, ut eam postea i umerent, quisque pro lita c. evotione. Secundo,.quod illa. foemina linetica, ut ingratiam mariti simularetis Catholicam esse, publice in manu acceperit pane in Eucharisti cuna a Sacerdote, tanquam paulo post eum comestura . Tertio, quod digresta a Sacerdote, clam abia conderit panem Eucharisticum,i& pro eo communem, ac prOs anum ora admoverit, ut saltem communicalle videri posset. inc concludo. , tunc temporis liberum fuisse, vel sub una, vel sub utraque specie communicare. Nam si omnes coacti fuissendsumere de calice, non potuisset illa mulier distimulare suam fraudem , quia calix non dabatus communieantibus in manu, sed a Diacono eorum ori admovebatur, ut habet Cyrillus Catechesi . mystagogica.
9. Nihil habent hie adversarii , quod solIde respondeant .
Plesi,us lib. i. de Eucharistia c. I a. pag. ID. sola interrogationae conatur eludere . In illa, inquit, narratione de muliere insideli, qua corysostomum decipere conara est, liceς SoRome nus pauis ι autum m minerro in lapidem eonversi, an non de publica Ecessae constantἰ-- politanae eommunione agi ιur , in qua utramq; speciem adminis ram, quἰt unquam dubitavis At, mi Plestaee, non cit quaestio,
an utraque s necies publice fuerit administrata , sed potius ,
an liberum fuerit communicantibus vel unam , vel utramque speciem accipere. Hoc ausem liberum suis le , ontinie convincitur cx historia citata. Nec quisquam ., salva historiae veritate,
O. Tertium argumentum sumitur ex communione domestiaca , quae olim apud Catholicos sub altera specie fuit usitata. S Iebant enim fideles Eucharistiam domum deferre, & ibi pro sua opportunitate sumere, ut tradunt Tertullianus, Basilius , Cleis mens Alexandrinus, Cyprianus , Hieronymus , Augustinus , S alii antiqui Patres. Et quidem Tertullianus lib. 2. ad uxorem, ubi hortatur eam, ne, cum Christiana sit, nubat gentili niarito , eo quod non possit exercere officia Christianae religionis, quin
maritus gentilis advertat, inter caetera sic ait.' Latebis ne tu, cum lectulum , eum eorpusculum tuum signas y non sciet maritus ,
quid secreto ante omnem cibum gustes 3 Ex si staeriς , panem non illum eredis esse, qui diciιur . Hinc apparet , fideles solitos ille domi ante alium cibum sumere panem Eucharist O cum .
243쪽
eum. Idem Tertuli. in lib. de oratione, In sine, Meeepto, Imquῖt, corpore Domini, O reservato , n rnmyne salvum est , Opaνιieipastu Gaerificii, ct executio Ofit . Disputat eo Ioco, an ieiunium solvatur sumptione Eucharistiae Aliqui affirmabant lideoque Mebus ieiuniorum putabant abstinendum esse a commuam one: Geurrit Tertullian. eorpus Domini, quod in templo istribuItur, domum deserri posse, & reservari ad horam commssionisi sie enim fore, ut nec ieiunium vIoletur, nec communio
. s I. De eadem reservatione Basilius In Epistola ad Caesarsam PMdiiciam se scribit e vilia autem , in perseeutionis temporsias
necessitate e Vi quempiam , non pr ento Sacerdote, aut ministro, commωhionem ρνορria manu sumere, nequaquam esse roe , 1upervac ne u est demonstrare , propierea quod longa eonsuetudinae hae ipso rerum issem eo νmatum est. Omnet enim in eremis olita iam unam agentes, Mi non est Sacerdos, commisnionem domi servantes a seipsis commvnhans. In Alexandria vero, O in Ru pro ,ώ-'m qme eorum , qui suns de populo , ni plurimum haber cam--nionem in domo se a. 1 2. Consentiunt alii Patres citati. Clemens Alexandrinus Iib. T. Stromatum, non longe a principio ait: Etiam Eucharistiam caem 'iadam , nι mor est , diviserint, permδιttini unisuique ex populo ejur smere. Et Cypr. sedim. de lapsis r cum quaedam mulier )aveam suam , In qua Domini sanerum fuit , manibus indignis se fasset aperise, Igna Inde surgente deteritia est, ne auderet arti gere . Et alims, gni ct ipse maeniatus , de Sacrificia a Saeeν te celebraro partem - e sevis adistis est latenter accipere , se
Etam Domini edere, O eontrectave non potuit, ct eInerem ferre se apertis manibus invenis. Et Hieronymus in ApologIa ad Pammachium pro libris suis eontra Iovinianum: An alius in publieo, alias in domo Chri ses od in Melesia non licet, nec domi licet. Et Augustinus serm. 232. de tempore t omnes viri, quando communicare daesiderant, lavans man&s suas: Et omnes missieres
nisida exhibent linteola , tibi corpus Christi aecipian .s 3. Ex his Parrum testimoniis perspicuum est, fideles olim λαxtos esse Eucharistiam domum deferre, ibique asservare ad pria vatam eommunionem. Quod autem soliti sint unam tantum in elem deferre, & conservare , facillime ostendi potest. Primo, quia citati Patres unius tantum speciei meminerunt . Secun-Ho , quia plerique non nisi de una specie intelligi possunt . Quis enim credat , sanguinem Christi sub specie vini a fidelitus perlatum esse in manibus , area , vel linteolo
244쪽
, De commvn. sub utraque speeἰe. 2I Corpus Christi portari se potuit, non sanguis . Tert Io, quia D.
Athan. apolog. 2. contra Arianos diserte aῖt,' nullum eaAcem,
aut poculum msteum alibi reperiri potuisse , nisi in Ecelesia , Quomodo erso in domibus Laicorum asservari potuisset sanguis Christi sine poculo, aut ςalice
s . Hoc argumento convicti adversar Ii sate utur, unam speciem fuisse olim usurpat am privatim in domibus , non tamen publice in Ecesesia . . Add It Xemnitius, eos ipsos, qui privatim sumebant Eucharist atra 'sub specie panis, prius in Ecesesia sumpsi Gis sub specie vini; ae proinde utramque speciem per intervalla temporum usurpasse . Deinde, se non disputare de privata, sed de publica coenae administratione . sed primum quaero ex Xqmiai-tio , unde sciat, prius calicem in Ecesesia , de Itide panem Eucha diisti cum in privatis domibus sumptum fuisse a fidelibus r contrarium plane colligitur ex Τertulliano. , cum ait ' eodem die &ieiunium , & eommunionem servari posse, si corpus Domini ad horam comestionis asservetur. Quid opus erat ratione ieiunii tamdiu abstinere a corpore Christi, . si iam nec calix fuisset degust ius y De Eremitis res Marior est. Quomodo potuissent ea licem sumere in Ecesesia , qui toto anno communicabant in eremo,
non nisi rarissime ad Ecesesiam veniebant Addo Xemnitium sibi ipsi repugnare . Nam ex una parte ait, se tantum disputare de eo, quod publiee fiebat in Eeilesiae Et ex altera fatetur fideles publiace in Ecclesia soluin calicem sumpsisse , pane Eucharistico domum' a mortato: Ergo fateri deber, usum unlus speciei suisse publice usurpatum in Ecesesia, quod tamen vult negare . Denique quidquid sit de eontradictione Xenandi II, si communio sub una 1 peeIe Iicita, & usitata fuit in privatis Laicorum domibus , certe divino praecepto prohibita esse non potuit. Quod enim simpliciter a Deo prohibitum est , nec privatim , nee publice recte fieri potest . Hoc sensi dixit Hieron. loe. cit. Quod in Ecclesia non
Iliet , nee domi licet. ss. Plestaeus Calvἰnist. lm. 1. de Euchar. cap. I a. pa. I 62. prope
finem, quia facile advertebat hane Κemnitii solutionem defendi non posse; aliam viam Ingressus est. Ait, quae hactenus ex Patribus allata sunt, nihil aliud, quam muliercularum, & idiotarum extraordinarIos quosdam abusus esse. Et hoc probat, quia communio privata, de qua hactenus locuti sumus, fuit postea damnata ab Emesia in Concit. Tolet. l. ean. 14. & in Gesar Au gusta iaci can. 3. At nou esset damnata, si liceret domi communicare . Sed valde errat Plesiaeus. Primo, quia citati Patres loquuu-tur de privata communione, tanquam de re sancta, de longo fid )lum
245쪽
tum usu comprobata. Et sane, si res m 1la est, cur Alexandris,& in tota Agypto tamdiu suat tolerata cur Tertullianus eam sua- Iit in me ieiunii; cur Basilius definivst, posiὸ Laicos ex propria manu communicare , sicut eo tempore faciebant eremitari Secundo fallum est, in citat. Conei liis damnatam esse privatam cominum onem. Non suit damnata , sed prosibita r nec ideo prohibi-ra , quia in se mala , sed propter Irreverentiam, & varios abusus , qui inde sequebantur : Hoc patet ex ipsis verbis. Sic eniim loquiatur Conci I. ToIet. can. Iq. Si quis accepιam a Sacerdote Euchariamam non sumpserit, velut sacrilegur propellatur . q. d. Hactenus multi reperti sunt, qui Eueharistiam acciperent a Sacerdote, non ad sacram reseae in , sed ad Illic Itos abusus . Deinceps ne id fiat amplius, singuli pari Icipent Eucla aristIam a Sacerdote acceptam ; nec domum secum afferant I alioqui qui secus fecerit, de sacrilegi' lui pectus erit , & pro sacrilego reputabitur , ac punietur .modem sensu definivit Concit. Caesaraugussanum can. 2. quis I robatur aeceptam in Maesia non sim- V e , anaιDemas ι ιn perpetrium . Nimirum contra Priscillianistas , qua ut suam Iaaeresi in occultarent, publice eum CatholicIs accia Pleuant Eucharistiam a Sacerdote, & nunquam postea sumebant:
ς. V sunt ex uissoriis. Unde miror Plesi eum, quod in re
inanifesta sucum facere voluerit. 66. Quartum argumentum sum I potest ex communione laica. quae in poenam magni alIcuius delicti olim dabatur Clericis , ab Iata eis communione clericali. Huius crebra mentio est in decretis antiquissimorum Pontificum , & Coneiliorum. Vide siricium I'apam Cp. a. c. H. Fel Icem m. ep. a. e. t. Concilium Eliberita- IT 1ς V, Hrdicense, can. I. & a. Agathense cap. 33. ΤOletanum I. c. q. Toletan. q. II. Braccarense I .c.3I. Cyprianum l. q. ep. a. & allos. Hoc argumento utitur Bellarm. lib. q. de Eucharistia , c. 2 q. asserens nomine Laleae communῖonli intelluendam esse
eo nam unionem sub una specie. Quod si verum est, krgumentum est acacissura una I:ro usu unius speciei. Aliqui tamen non solum ex ad vel sartis, sed etiam Catholicis aliter se diuinis nempe communionem Laicam fuisse illam , quam sumebant olim Laici extracliorum I Clericalem vero , quam sumebant Clerici In choro . Utramque t inen sub specie panis, & vini. Constat enim fuissἡ
Iimmo V, ud Iaici orarent, & commvn Icarent extra cancellos,
per ministerium Archidiaconi o Episcopi vero , Sacerdotes, Sreliqui Clerici inter cancellos. Huc spectat illud ex Cone. Tolet.
q. c. II. Saeerdotes Levitae ante altare eommunicent: in chor
246쪽
stae: Itaque iuxta hanc sententiam, poena Clericorum, qui deliquerant , in eo erat posita, ut, exclusi ex choro . cogerentur estra chorum communicare inter Laicos , & quasi in ordinem Laicorum redigerentur. Quod si ita est, non videtur hinc sumi posse argumentum pro communione sub una speete . 17. Ego de hac re, salvo meliori jud Icio, sic sentio. Primo, verum esse, quod olim Laici extra chorum, Clerici in choro com- inuniearint; Et hoc sensu aliam fuisse communionem Laicam , aliam clericalem ; quarum una fuerit distincta ab alia , ratione loci ; Utramque tamen fuisse publicam . Secundo, verum quoque
esse, quod Clerici, in poenam alicujus delicti, soliti sint privati
communione Clericorum, quae fiebat in elioro i R remitti adeommunionem Lalcorum, quae fiebat extra chorum . Utrumque patet ex Conciliis citatis, Toletano, dc Braccarensi. Addo tertio, praeter hanc poenam fuisse aliam non nomine, sed siauificatione ) qua nImirum Clerici, propter Unorm a Quaedam Hagi tia, privabantur communione Clericali, & remittebantur ad Laicam , longe alio sensu . Hoc facile ostendo. Nam Felix III. loco citat, vult Clericos rebaptiratos abstinere ab omni comi Iunione usque ad diem obitus, & in ipsa morte non dari illis nisi communionem Laicam . Et concit. Sardi cense ea p. et . ne in morte quidem dari illam permittit, ob crimin quaedam graviora . Sic enim
gem testimonia non possunt intelligi de eum munione Laica ivxta priorem sensum . quia illa fiebat pii blice in templo, &dis inguebatur a Clericali, quod haec fieret in choro, illa extra chorum . Nihil tale diei potest de communione Lalca , quae privatim
dabatur , vel negabatur clericis in articulo mortis . Ibi enim non habet locum distinctio communionis in choro, & extra chorum. Unde necesse est, fuisse more ni, ut tu articulo mortis Clerici sub utraque, Laici sub una Ipecie communicarent. Nam alias non video , quid intelligi possit per Laicam communionem , quae privatim aegrotantibus dari solet. Et hoc optime confirmant illa verba Concilii Sardicensis , qtiae paulo ante citavi: ἐta ut nee Laicam in fine communionem talis accipias, quasi dicat et Episcopus, qui tam
grande crimen de quo ibi sermo est admiserit, non scit una Clericali, sed etiam Laica communione privabitur in fine vitae : id est, non solum Communione utriusque , sed etiam unius speciei in poenam tanti delicti, abstinebit. Si hic sensus non est, quis alius este potest 3 Si autem hic est, quid amplius requirimus' 18. Addi possent alia alam lenta desumpta ex communione λ
247쪽
U tiber I. cap. IX. aegrotorum, ex communione Infantium, & eommunione ex πει sanctifieatis, quae Bellarminus loeo eitato persequitur. Sed i henvea omitto; quIa quae hactenus allata sunt, abunde nobis lassiciunt. Ex Iis enIm perspIeue constat, usum unius speeiei a te mille annos, & eo amplius In Ecclesia Catholica, tum publice Romae, & Constanimo oli, tum privatim In Eremo , & in domubus Laicorum , & in articulo mortis , fuisse receptum, & apDrυ-batum; tametsi propter varios abusus fuerit aliquando, ad breve tempus , prohibitus, & Intermissus . Quod in aliis quoque rebus evenire inles . An non trina Immersio , quis fit in Baptismo, recepta, &usitata fuit tempore Tertulliani' Negari non potest. Et tamen postea in Concilio Toletano A. can. s. propter te ritimam causam fuit Interdicta.
19. StendI hactenus unam speciem usurpatam fuisse , pria mo a DiscIpulis in Emmaus: de Inde a fidelibus arta te Apostolorum i denique ab aliis , qui postea sueeesierunt e Nune duae causae explicandae sunt, cur id recte factum sit .
Una est, quia sub una specla non minus continetur totus Chriastus, quam sub utraque. Altera, quia non minor fructus perei pitur ex una , quam ex utraque, caeterIs paribus . Priorem hie explicabo, posteriorem In sequenti eonelusione. . Circa priorem causam , primo videndum est, quid sentiane
CatholicI. III ergo siestatuunt. Primo, In Christo spectari posse
Carnem , sanguinem, animam rationalem, & divinitatem , seu personam Verbi. Secundo, Christum secundum haec omnia contineri in sacramento Eucharistiae, & hoe esse, quod diei solet Christum totum contineri In hoe sacramento . Τertio, Christum non solum sub utraque specie simul sumpta , sed etiam sub una specie separatim aecepta totum contineri, id est, totum sub spe cῖe panis, & totum sub specie vini. Quarto , aliter tamen contuneri sub speele panis, aliter sub specie vIni. Nam sub specie panis contineri solam earnem vi saeramentit reliqua per naturalem concomitantiam: Contra, sub specie vini contineri solum sanguinem vi saeramenti, reliqua per concomitantiam. Haec O
248쪽
De eommvn. sub utraque sprete . am6 I. Calvinisti Ionge aliter sentiunt . Primo , ChrIstum secundum carnem, sanguinem, & animam rationalem , non esse nisi In coelo, ae proinde tanto intervallo abesse ab Euchar Istia, quanto coelum distata terra. Secundo, hinc fieri, ut nec sub una, nee sub utraque specie dicatur contineri. Tertio, riadiculum esse , quod docent Catholici de concomitantia. Vide Calvinum l. q. inst. c. II. β. i 8. 31. & 47. & in consessione de re sacramentaria in fine.
62. Lutherani divisi sunt. Nam aliqui partim eum Catholiacis, partim cum Calvinistis conspirant. Cum Catholic Is fatentur , Christum esse praesentem in Eucharistia , eum Calvinistis negant conco initantiam . Itaque secundum illos dicendum eiaset, solam carnem Christi esse sub specie panis, & solum sanguinem sub specie vini, Animam rationalem sub neutra contineri. Ita videtur sentire Tilmanus Heshusius in libr. de sexcentis erroribus Pontificiorum, tit. II. errore q. & 18. Hermannus
Flammel mannus in lib. de communione sub utraque specie, NIllyricus in lib. contra Sacramentarios parte 2. arg. 21. & Parte 3. in solutione 3. obiectionis. 63. Alii eum Catholicis simpliciter asserunt, totum Christum contineti sub unaquaque specie , etiam separatim sumpta I ut Ioannes Brentius in conseritone Uvirtembergensi , articulo de Eucharistia, gemnitius in disputatione de utraque specie, S Omnes alii, qui defendunt tabiquitatem . Nam si totus Christus secundum divinitatem, & humanitatem ubique est, ut ipsi volunt, necesse est totum in pane, & similiter totum In calice esse . 64. Calvinistae alibi resutandi sunt. Satis sit hoe loco monuisese, eos in Eucharistiae sacramento nihil reliquum habere , praeter nuda symbola panis, & vinI, quia totam ejus substantiam turpissime abnegarunt, contra expressa Christi verba: Hoc es
corpus meum . Hic es Languis meur.
Lutherani, qui fatentur Christum In Eucharistia praesentem esse, & tamen negant concomitantiam, hoc uno scriptura loco refelluntur, Rom. 6. s. Christus resurgens ex mortuis , jam non moritur , mors illi ultra non dominabhrer . Nam quaero ex ipsis , an
caro Christi sit sola sub specie panis, an conjuncta cum sanῖuine , anima rationali, & divinitate 3 Si sola est, mortua est. At Christus non morItur, ut inquit Apostolus. Si coniuncta cum sanguine , anima, & divInitate; iam totus Christus e st sub specie panis,
quod contendimus : Et non est totus vi sacramenti, quia vis sacramenti consistit In illis verbis, me est corpus meum . Haec autem Verba vi sua non significant totum Christum, sed tantum corpus,
249쪽
arx Liber I. caput Ixseu carn m. Ergo earo Christi est sub speeli panis, vi verbi
rum sacramenti reliqua per concomitantiam ι66. Hoc clarius explico. Sicut in pomo mu Ita spectari posisunt, color, odos, sapor, quantItas, substantia; si e etiam in Christo divἱn tas , anima rationalis, caro, sanpuis . Rurium ssicut ocul; vi sua non vident totum pomum , sed solum colorem ς& tamen, qu Ia color realiter coniunctus es eum odore , sapores quantitate , & substantsa , censetur videri totum pomum per
naturalem concomitantiam e Sic et Iam verba illa , me est corpua
meum , vi sua non sgnificant totum Christum , sed tantum carnem Christi; & tamen, quia caro Christi realiter unita est sanguini, animae rationali, & personae Uerbi, censetur totus Chri illis significari per realem un Ionem, seu concomitantiam . Porro , quia verba, quod significant, hoc efficiunt, quod designi eatione dictum est , de eis cientia quoque intelligi debet.. Ee quid hic monstri est, quod tantopere metuunt adversarii , i hil sane. Perinde est, ae si dIcam, me quidem Invitasse solum Ioannem ad prandium, sed tamen , quia Petrus cum eo erat, a quo nolebat divelli, venisse cum eo petrum. 6 . Ex dictis se concludo Si totus Christus non minus contunetur sub una speele, quam sub utraque, perinde erit, caeteris paribus, sive sub una, sive sub utraque Eucharistiam accipia mus . Semper enim accἴpiemus evngem Christum, & quidem totum, ae integrum. At prius verum est. Ergo & posterius. 68. Et confirmari potest a similἱ. Faciamus legatum n Ille floretiorum a testatore relictum tib s esse, & totum In dupisci codia cillo descriptum conisuerI, nee minus tibi profuturum, si unum stquam si utrumque codicillum ab haeredibus testatoris aecipias o Sane, si haeredes alterum codIcillum tibἱ ostetant, cujus vigore torum legatum percepturus sis, quId habes , quod queraria Nihil video. Nam aeque eertus es de tota pecuniae summa per unum, quam per utrumque cod Ic Illum , nec aliunde quicquam pateris detrimenti . Plane sic res habet in nostro proposito a Totum Christum aec spἴs, non m Inus sub una, quam sub utraque specie. Quid ergo queri potes
69. Sed multo suculentius Scripturet nobῖs hoc explicat cmilia tudine Mannm, quae su It fietura Eucharistiae. Sic enim legimus
Exod. 26. I . Feceruntque ita filii Israel , ct eblIegerunt , alius plu3, alma minue. Et mensi sunt ad mensuram gomor . De qui plus collegerat, habuit ampliur e nee qui mrnus paraverat , repe vii minus: sed sivnti iuxta II , quod edere poterant, congret re
runt. Nimirum voluit Deus quasi in figura multo ante significare,
250쪽
De commhn. sus utraque specie. MI Un mῖnus percepturos ex Eucharistia, qui unam , quam qui duas species accepturi essent: nec plus, qui duas, quam qui unam nim plurI. o. Hine ulterIus Insero, Cathoi cos meri lci beatos, Luthe ranos, & Calvinistas infelices esse. Nam Cathollat iuxta Scripturam non mi uus sub una, quam sub utraque specie percipiunt. Semper enim exhibetur illis totus, & integei Christus. Lutherani vero, sive sub una, sive sub utraque specie communicent, nunquam totum Christuna , sed sub una specie solam carnem,& sub altera sollim sanguinem putant se accipere. Et quia id salso putant Christus enim non morItur, ut ait Apostolus: Ide que caro non est sine sanguine, anima, & div Initate in non plus accipiunt, quam Calvinistae, idest, nihil. Perinde enim est, sive dicas cum Calvinistis, Christum omnino praesentem non esse in Eucharistia, sive eum LutheranIs, Christum mortuum praesen tem esse. Utrumque enim impium , & sacrilegum est .
I. T TDc plane eongcItur ex dictis. Nam si totus Christus , qisi
EI est sona omnium donorum supernaturalium, non mi nus continetur sub una , quam sub utraque specie, certe non minor fructus ex una , quam ex utraque sperari potest . Hoc seniudixit D. Th. in 3. p. q. 8o. M. i 2. ad 3. Potesta populo sumi coetus sine sanguiae , nee exinde sequitur aliquod detriment m , quia subistraque specie totus Gripus eontinetur. Et Christus Ipse, cum de fructu Eucharistiae loquitur, eundem plane effectum tribuit uni speciei, quem utrique, Ioan .sei: Si quis manducaverit ex hoe psene , viver in aeternum . Et tusea I. Non sicut manducavernnt Patres vostri manna , ct marini M. Pui manducas Lune panem , vivet in serernum. Huc etiam spectat fgura , quae de Ganna supra allata est. sicut enim manna erat cibus cor μοι Is: ita Eucharistia est cibus an;mae. Et sicut manna non minus satiabat, & reficiebat vires cor
Ioris, sive quis plus, sive minus collegisset ; sic etiam Eucharia Ianon minus reficit mentem, sive sub una, sive sub utraque specie sumatur, inodo aliunde non sit impedimeotum. a. Sed ut clarius IntelligiItur, quod dIcimus, explicandum es, quid quisque sent sat de fructu Eucharistiae. Lutherani putant, totum illius fructum in eo consistere, ut fides in nobis excitetur, aut confirmetur. Fundamentum eorum duplex est . in