장음표시 사용
291쪽
ωna, non Deo. Dio autem vos Deios fieri daemoniorum . Non pe-eesiis calicem Domini bibere, ct ealicem Daemoniorum . Non possis mense Domini participes Q. , O mense Daemoniorum .
3 a. Hic agnoscit Apostolus triplicem mensam, seu triplex altare. Unum, in quo gentiles sacrificant idolis, seu daemoniis et Alterum, in quo Iudaei offerunt Deo victimas ex animalibus τΤertium, in quo Christiani offerunt corpus & sanguinem Chriasti , sub specie panis, & vini. At quorsum vult probare, Corinthios debere abstinere ab idolothytis, id est, a carnibus , quae idolis, seu daemoniis sunt oblatae . Hoe sic prohat: Qui comedit de victimis, quae in altari idololatrico immolatae sunt idolis , seu daemoniis, ille est particeps altaris, seu sacrificii idololatrici, Sconlequenter est cultor idolorum , seu daemoniorum et Sed vos, cum sitis Christiani, non debetis esse participes altaris , seu sacrificii idololatrici, neque cultores idolorum: fugit , inquit, σbidsIortim enitura . Ergo non debetis comedere de victimis , quae
immolatae sunt Idolis. Majorem probat a simili; & utitur duplici exemplo, altero Christianorum, altero Iudaeorum , hoc modo. Christiani, qui sumunt de corpore, & sanguine Christi , sunt participes altaris, seu sacrificii Christir & Iudaei, qui comedunt devictimis Mosaicis, sunt participes altaris, seu sacrificii Mosaici: Ergo similiter qui comedunt de victimis, quae immolatae sunt Idolis, seu daemoniis, sunt participes altaris , seu sacrificii idololatrici. At nemo potest esse sina ut particeps altaris Christi, ct idolorum t Ergo si vultis esse participes altaris Christi, debetis abstinere ab altari, & sacrificio idolorum : aut si ab hoc non abstinetis, non potestis esse participes altaris Christi. Hic est disi cursus Apostoli: ex eo patet, non minus apud Christianos, quam apud Judaeos, &gentiles esse altare, sacrificium , & participanus de sacrificio : Et quidem factisciuin Christianorum consistere in oblatione corporis, & sanguinis Christi sub specie panis, & vini. Hoc en Im expresse significat Apostolus, cum ait r calix be-
med tionis, ta benedicimus, nonne communieatio sanguinis Christit Et panis, que frangimus , nonne participatio eorporis Domini es 3 3 . A iter locus est Hebr. 7. I a. Translato sacerdoιio, necesse est,
vi Iegis iranslatio fiat. Ubi sub nomine sacerdotii comprehenditur etiam sacrificium, & per legem intelligitur Iex divini cultus . Estergo h Ic sensus verborum Apostoli: 'Sacrificium , & lex
divini cultus ita connexa sunt, ut unum sine altero esse non possit: & uno translato, alterum quoque transferri necesse sit. Unde sciit est triplex lex , quae praescribit divinum cultum ς una naturalis ah Adamo usque ad Moysen et altera Mosa ca, a Moyse
292쪽
nem mundi: Ita triplex debet eise sacrificium: unum, iluo co litur Deus iuxta Iegem naturalem οῦ alterum , quo colitur iuxta Mosaicam di tertium, quo iuxta Euangelicam : Et quotiescunquς
lex divini cultus mutatur, toties sacrificium mutari necesse est . 3 4. Hoc clarius sic explico . Sicut homo constat duplici parte, Nempe anima, Ec corpore; ita lex praescribit illi duplicem cultum, quem tenetur Deo exhibere; unum internum , alterum
externum . Internus consistit in actu fidei, spei, timoris, dilectionis . Externus in solo sacrificio . Nam reliqui externi cultus , quicumque illi sint, possunt etiam hominibus exhiberi. Solum sacrificium peculiariter institutum est ad eolendum Deum. Eo igitur sublato, nihil relIquum est, quo Deum speciali ratione colamus. Hinc sequitur , legem, quae praescribit externum cultum Dei, non alium praeteribere , nisi sacrificium , quia nullus alius
est. Deinde eiusmodi legem nec mutari, nec abrogarI, nec restaurari posse, nisi mutato, aut abrogato , aut restaurato sacrificio .
3s. Hinc tandem ita conetudo. Ubicunq; est peculiaris lex,& religio , ibi debet esse peculiare sacrificium , quo Deus ex prae scripto illius te Is colitur. Sed apud Chrisianos est peculiaris ira , & religio, nempe Euangeliea, distincta a lege naturali, & Mosaica. Ergo apud Christianos est peculive sacrificium , quo Deus colitur, distinctum a naturali, &Mosaico. At hoc non potest esse aliud, quam incruentum sacrificium Eutharistiae. Ergo illud est . Maior patet ex dictis. Minorem probo, quia si esset aliud,
niaxime esset cruentum, quod semel in cruce peractum est. Sed hoc non est . Primo , quia illud a Christo, tanquam communi redemptore, pro omnibus oblatum est, tam pro iis, qui vixerunt in lege naturae, & Mosaica , quam qui vivunt in Evangelica . Pro omnibus enim es mortunt chritus . Sicut ergo, praeter illud,
fuit aliud in lege naturae, & aliud in Mosaica ; sic etiam aliud est ' In Euangelica . Et ficut sacrificium legis naturae, & Mosaicae erat rypus, seu figura futurI sacrificii eruenti. Heb. Io. sic nostrum est imago, seu repraesentatio praeteriti. I. Corinth. M. Secundo , quia lex divini cultus debet obligare eos , qui subjecti sunt legi. Sicut ergo PatrIarchae, & Prophetae qui subjecti erant legi naturali, &Mosaicae, non obligabantur Deum colere, nisi per sacriscia , quae repraesentabant futurum sacrificium crucis rita nos, qui subjecti sumus legi Euan elicae , non obligamur Deum eolere, nisi per sacrificium Eucharistiae, quod repraesentat praeteritum sacrificium crucis. Ergo signum, est, quod lex di- viri cultus , tam in veteri, quamin novo Testime uto, no a rise
293쪽
. us GAE L caput X. Ileiat tamedἰate eluentum sacrificium erucis, sed potius alta inerificia , quatenus illius, sive suturi, sive praeteriti, repraesent tiva sunt. C
36. A Ni uI Patres tam diserte loquuntur de sacrifieis Eucharistiae, In quo Christus sub specie panis , & vinἱ
quotidie ossertur In Eeelelia, ut nemo, qui illos aspexerit, de Lipsorum sententia dubitare possit. Hoc quinque modis ostendo is Primo, quia quando Ioquuntur de Eucharistia, passim usum Pant has voces, Sacrificiam , Obiario , Immolatis , hestia , victima , Ferre , secrificare , immolare. Ita ΗIppolytus Martyr , Ambrosius, Gregorius Nyssenus, Chrysostomus, Augustinus, Cyri lus, Leo, Fulgentias, & alii apud Bellarminum ii. I. de Mise
Secundo , quIa requIrunt AltarIa ad celebrandam Eucharianiam. Αl ria autem non eriguntur, nisi ratione sacrificii. Supponunt ergo Eucharistiam esse laetificium . Ita Cyprianus, E sebius, Optatus Mileνitanus , Ambrosius, NaZianaeenus, Nyia enus, Chrysostomus, Hieronymus , Augustinus, & alii apud
Tertio, quia ministros , quI Eucharistiam osserunt, vocant Sacerdores , & eorum ministerium Saee-οι iam o Proprium a tem munus Sacerdotis est, Merre sacrificium , Ηebr. 1. I. & e. 8. 3. Ita Gaudentius, Hieronymus, Ambrosius, Eusebius, Cyprianus, Tertullianus , Augustinus, Chrysostomus , & alii apud eundem c. II. arto, quia docent Eucharistiam eelebrari, & oeerri posse Pro vivis, de defunctῖs, pro pace, & Incolumitate 3 & gener tim pro omnibus necessitatibus, tam corporIs, quam animae quod sane non dicerent, nisi putarent esse verum sacrificium. -hrysostomus , & Augustinus variis locIs apud eundem c. s. into, quia dicunt Melchisedechum fuisse verum Sacerdotem, S obtulisse panem, & vinum in saerificium: Et hoc modo praefigurasse ῖncruentum sacrifieium, quod Christus sub specie panis, & vini institu It in ultima eoena . Eamque ob causam , mrinum in scriptura vocari Saeerdotem secundum indinem. M. ehi deeb . Ita Clemens AlexandrInus, Cyprianus , Eusebius sHieronymus, Augustinus , & alii supra eitati . His addi possunt, qui vaticinium Malachiae, de quo supra dictum est, i
294쪽
v. saeHRA MUN. e 263terpretantur de saerssic Io Eucharistiae , ut Iustinus Martyr, Irenaeus , Tertullianus, Cyprianus , Eusebius , Chrysostomus , Hieronymus, Augustinus , & plures alii apud Bellarminum ,
37. Ex quibus omnibus abunde constat de sententia antiquorum Patrum. Neque nccesse est integra eorum testimonia huc transcribere, eum Adversarii concedant, eos ita sentire . Nam
Xemnitius in Examine Concilii Tridentini de illis scribIt : He
mini e , tis .im vocabula sacri mii, immolationis , via a. Item, uti verbis offerre , scrificare, immolare Similia habent L sterus, & Calvinus, ut jam videbimus. Quid Mntians Adversa νιi de sacrificio Atiaris . ,
38 Utherani, & Cal vinita negant esse sacrificium. Et quod
mirum est , per contemptum vocant horribile Derile sitim , idololatriam, saerificii cris is christi abnegatione m, eomine tum Papistieum, abomina ionem , exitialem voraginem , & si uuae similia eositari possunt. Nec curant authoritatem Patrum, quam nos allegamus . Sic enim scribit Lutherus in libro de abroganda Missar Propteor in prι is asiersvr eos , qui clamaraeri sunι, quod confra starma Patrum docuerιm , nihli horum ' me anditurum. Et in libro de Misia privata: Hic non moram Ar, si elamirans Psime ἔEcclesia , Ecessa : Patres, Paιre3 3 quia , B: dixi, bominum dicta, aut facta nἰhil in ram m etnis ca-r enramus . Setintis Ipsos etiam γνονbeιas lamos esse, adeoqMe Apostolos , nota tamen Lutherum ,
si Dus placet, qui Prophetis, & Apostolis major est Et Calvianus I. . inst. cap. 18. g. I. Pestilentis o errore Satan ιοιtim pene o .em excaecavi. ; ωι credereι sam sacrisicitim . Et infra s. ra. Non est , cur ulla hominum ainboritote , vel annorum praescriptione pari mur nes moveri. Μira res: Lutherus, & Calvinus non volunt
ulla hominum authorirate moveri, ne quidem Prophetarum,& Apostolorum , & tamen ipsi sua authoritate volunt alios movere, quasi ipsi homines non essent , sed Dii . Provocant ad solam Seripturam. Esto, Sed quomodo ex ea probant blitalam non esse sacrificium y Hoc patebit ex ipsorum argumentis, quae vel ex Scriptura apicem non habento vel si habent, nullius certe momenti sunt. Audiamus singula separatim .
295쪽
39. . I Rimum: Sacrificlum debet oferri Deo, non autem coa.
1 medi ab hominibus f At Eucharistia comeditur ab hominibus. Ergo non est sacrificium. Respondeor Maior, quoad posteriorem partem , aperte falsa est. Nam Agnus Paschalis erae verum saerificium , & tamen comedebatur ab Hebraeis . Nec enim pugnant haec duo inter se r Totum sacrifieium ostertur Deo, &totum sacrifitium, vel pars eomeditur ab hominibus. Hoc non solum patet in Agno Paschali, qui totus osterebatur Deo, & t tus comedebatur a populo, sed etiam in hostiis pacificis, quae integrae osserebantur Deo, & tamen pars earum tedebat in usum Sacerdotum , & hsserentium. Eodem modo sit In Eucharistia. T ta offertur Deo, &ipta sumitur a fidelibus ad eorum salutem , &utilitatem : Potest enim una, eademque res, quatenus honosisea est, servire uni: & quatenus utit Is est, servire alterI. Imo eo m-mune est omnibus ereaturis Inserioribus , ut serviant Deo ad ipsius gloriam , & honorem ; nobis autem, ad nostram commoditatem, & salutem. Dices: Holocaustum non comeditur ab homin
hiis , sed totum consumitu ad honorem Deir Ergo saltem EueharistIa non est holocaustum,quod tamen docent Catholici. Respondeo : Catholiti non docent esse holocaustum Mosaicum, quod totum debebat eomburi , Si in fumum resolvi, sed esse perfectius omnibus sacrificiis Mosaicis, etiam holocaustist quia Christus , qui ostertur in Eucharistia, est persectior omnibus animalibus , quae osserebantur in sacrificῖIs, & holocaustis Mosaicis.
O. Secundum et Id , quod est Saeramentum, non potest simul esse sacrificium . Sed EucharistIa est sacramentum . Ergo nou p. est simul esse lacificium . Maior probatur, quia Sacramentum s& Sacrificium opponuntur .' Nam in Sareamento accipimus aliquid a Deo ; In sacriῖeio damus aliquid Deo. At ratio accepti, & rati dati non possunt simul in una, eademque re consistere. Respo deo . Maior salsa est, etiam Adversariorum eoncessione . Nam Ples us Calvinista, cum tota Synodo Gapicensi , lib. Iz. de Eucharist. e. I. expresse ait: Agnum Paschalem fuisse simul saeramentum , & sacrificium . Quod etiam ex Scholasticis doeet D. Th.& alii plures. Si ergo Agno Paschali non repugnat, simul esse sacramentum ,& sacrificium s cur repugnet Eucharistiae, non video Nee obstat, quod in Sacramento aliquid accipiamus a Deo, & in
sacriscin aliquid osteramus. Nam haee duo posse simul eonsistere iam ostensum ea in aeno Paschali: qui totus osserebatur Deo ad i-
296쪽
psius honorem e & totus comedebatur a IudaeIs ad illorum salutent. Idem fit In Eucharistia. Et sane, si id, quod a Deo accepimus, non liceret Ogerre Deo, nullum foret sacrificium , iuxta illud I.
Paralip. 29. I 4. Tua sunt omnia: Et quae de manu rua accepta ux , dedisnut tibi.
qi. Τertium e Christus in ultima caena, quando instituit Eucharistiam , non dixit, offerte , sed comedite , ct bibite r Ergo Eucharistia ex institutione Christi non est sacrificium, sed Sacramentum
tantum . Respondeo : Tametsi non sit usus illo vocabulo , Oferte :usus tamen est alici aequi pollente, cum dixit: me facite in meam commemorationem , id est, posthac celelebrate Eucharistiam, quam nunc instituo , pio gratiarum actione in memoriam meae mortis , quam pro vobis, & toto humano genere subiturus sum . Est autem duplex gratiarum actio. Una interna, quando quis interno affectu gratum se exhibet Deo pro accepto beneficio . Altera externa, quando externo , di sensibili signo declarat internum animi affectum, & gratificandi voluntatem . Utramque requirit Christus a nobis pro beneficio tuae mortis . at Passionis. Et quidem internam vult fieri per internum animi affectum: Externam , per celebrati nem Eucharistiae Porro sicut interna gratiarum actio consstit in interna oblatione, qua quis affectum suum offert Deo pro accepto beneficio : sic etiam externa consistit in oblatione, qua externum signum sui affectus exhibet Deo . Unde sequitur , omnem gratiarum actionem consistere In quadam oblatione, respectu Dei benefactoris. Cum ergo celebratio Eucharissiae, ex Christi institutione, sit quaedam externa gratiarum actio,iaecesse est, eam in externa oblatione consistere. Unde, cum dixit Christus, me facite in meam commemorationem I plus dAcit, quam si solum dixisset, eserte . Hoc enim amplius dixit: csterte in memoriam san: ἰ beneficii a me accepit .
42. Idem alia via sic offendo . Christus obtulit seipsum Deo in
ara crucis per modum veri, & cruenti sacrificii, ut omnea fatentur cum Apollolo Hebraeor. 9. & io. ) Ac simul voluit, ut haec
cruenta oblatio representaretur nobis, & quotidie in memoriam revocaretur per celebrationem Eucharistiae, cum dixit: mc δε- cite In meam commemorationi m. Ereto necesse est, in celebratione Eucharistiae fieri aliquam oblationem incruent*m , quae streprx sentatio illius cruentae oblationis in cruce. Et hoc significat D. Augustinus Ilib. 2 o. contra paustu , cap. I 8. cum alto chrisiani jam peracti sacrificii in ca sece memoriam celebran fac volonfia Oblaιione , ct participaiione corporis , or sanguinis
christi. .Ubi in Eucharistia coniungit haec duo , orax Dein sti parm
297쪽
Augustinum& offertur Christus In Eucharistia, &sumIturr ostie tur Deo, ad ipsius honorem e sumitur a fidelibus ad Ipsorum salutem, & utilitatem . Et hoc est, qudd supra dixi in soluxione primi, di secundi argumentI. Unde patet, in his omnibus Augustinum
nobiscum sentire contra Novatores, quod ipsi negare non audent ι 3. Quartum: Christus est Saterdos in aeternum. Ergo nullum habet Successorem,aut Uicurium in Sacerdotio:Ergo iam nulli sun Sacerdotes in terris r Ergo nec sacrificia proprie dicta. Et eonfrinmatur ex Apostolo , slebraeor. y. ubi dicit, ideo in veteri testamento fuisse plures Sacerdotes, quorum tinus alteri meeederet; quia singuli erant mortales, ac proinde debebant alii, atque adii semper succedere. Christus autem est immortalis r Elgo non Indiget Suecessoribus, & VicarIi,. Rei pondeo : Aliud est, esse Successtarem alterIus; aliud, esse Ministrum, seu Uicarium . Dupliaciter enim haee dicth t. Primo, quia Sueeessor est eiusdem diagnItatis,ae potestatis tum eo, cui succedit; non item Minister, seu VIcarius eum eo,culus Minister, audivicarius est. Seeundo, Successor non nisi post mortem , aut depositionem alterius eonstituitur 4
At VIearius, seu Minister solet conssitiit, dum adhue vivit, euisubservit. Utrumque patet in Rese . Is , quamdiu vivit, & in ossicio manet, non habet suecessorem eum pari potestate; habet laamen VIcarios, &Ministros, qui illi subserviunt. Similiter sit in nostro proposito. Christus non habet Successorem In Saeerdotio cum pari notestate, quia semper vivit, ut recte argumentatur Apostolus. Habet tamen Ministros,seu vicarios, qui alli subserviuntis ossicio sacerdotali. 1dem actum est In Aaronos servata pro pomtione . Quamdiu vixit, non habuIt Suecessores cum potestate thabuit tamen inferiores Sacerdotes , & Levitas, qui illi ministra
bant. Et quid hie difficultatis est Nihil sane. Sed Novatores Oamnia confundunt, ut facilius decipiant Incauto .
- . Quintum t Sacrificium crucis habet vim infinitam, & retemnam: Ergo non Indigemus alio lactἰficio : Ergo multiplicare tot sacrificia Missae, nihil es aliud, quam negare virtutem, & sunficientiam sacrificii Crucis . Et confirmatur ex Apostolo , qui saepe afferἰt , unam oblationem Christi in Cruce lassicere , nee alia opus esse . Fleb. 9. Lex semel ad destructionem pe eati φλεν hostiam avariat. Et vers. 18.ehνisus semel oblatus est admiatorBm exhaurienda Reecata . Et cap. IO. IO. Sanctisi uti sumis18M oblationem corporii christi semel. Et vers. 16. Una oblatione consummavit in sempiternam sanctificatos. QuId euo opus est sacrificio
blisiatico Respondeo: noc arguineutum dupliciter potest re-
298쪽
orqueri. primo se e Sacriscium Crucis habet vIm Infinitam s& aeternam: Ergo non opus est Baptismo, & Eucharistia: Ergo multiplIcare haec omnia, nihil aliud est, quam negare virtutem , Ω iurulentiam sacrificii Crucis . Secundo sic: Sacrificium Crucis habet vim infinitam, aeternam respectu omnium homῖnum, ab ini- o mundi usque ad finem. Erget omnia alia sacrificia sunt super ira. Ergo multiplicare tot sacrificia Mosaica, nihil aliud est, quam negare vim, & sufficientiam sacrificii Crucis. Quid hie dicent
Sed ad rem . sacrificium Crucis habet Infinitam, & aetemnam vim sanctificandi homines nee opus est allo sacriscio Crucis, aut eiusdem sacri hcii Crucis repetitione. Ves, quod idem est. non opus est, ut alitis Christus moriatur pro nobis, aut, ut idem Christus saepius moriatur . Nam semel moriendo , tussicientissime satisfecit Deo Patri pso nobis. Et hoc vult Apostolus loco citato. Duo tamen necessaria sunt . Unum, ut simus memoretillius tanti beneficii accepti iam, Sc olim promissi. Alterum, ut fructus Ili Ius beneficii, & satissamonis in partIculari nobis applicetur. Utruntque fit per fidem, sacramenta, sacrificia, praedicationem Verbi, &similia instrumenta a Deo ordinata, noli solum In veteri, sed etiam in novo Testamento. Ergo nihil illorum super suum est. Sicut ergo non sequitur : Sacrificium CrucIs habeti fiat tam vim: Ergo superflua sunt sacramenta novae legis: Ita uotist quitur: Habet Infinitam vim i Efgo superfluum est sacrificium novae legῖs. Nec hoe nec illa superflua sunt. Non enim ordina tur ad augendam vim sacri cli Crucis, quae cum Infinita sit, rion Indἰget augmento, sed partim ad illam repraesentandam, partim
ad fructum eius nobIs applicandum . Dices t Quid opus est applicare fructum sacri scii CrucIs per sacriscium Misi e , eum tu frienter applicari possit per sdem , Baptismum , & Eucharias iam Ego v IcIsm dicam : Quid opus est applicare per Ba ptismum , & Eucharistiam , eum suis cienter applicari posset
per fidem, & saeriseium Missae' O homo, tu quis es, us dic Deo , quare ordinasti sis ν46. Haec sunt praecipua argumenta contra sacrificium Missae. Alia vel eontinent mera mendacia , quibus resutandis libenter supersedebo.' Vel solum contendunt, Missam non esse sacrificium propitiatori una pro peccatis: Cujusmodi sunt haec duo. 47. Pri . Nulla si remiso peccatorum sine sanguinis effusione, Hebraeor. 9. 22. At in Euchar Istia non est sanguinis effusio . Ergo in Eucharistia non stremisso peccatorum. Ergo non ests crificium propitiatorium . Ita post Cairinum Balduinus in
299쪽
272 Liber I. caput X. Notis ad Disputat Ionem meam de Communione sub utraque speeie , David Peraeus in e. q. Epist. ad Hebraeos , & alii. Respondeo . Hoc argumentum sic potest retorqueri. Nulla stremissio peccatorum sine sanguinis effusione. At in fide iustificante non est sanguinis effusio. Eryo per fidem iustifieante in non si remissio peccatorum . Ergo fallum est , quod dicunt Adversarii, peceatores ju- sificari per fidem. Fallum est, quod clamant, fidem iustificatsetem in eo consistere, quod quis certo eredat, remitti fibi pecea ea , dum credit. Quid hic dicent Sed ad rem . Verba Apostoli sie sunt intelligenda . Non fit remissio peccatorum, In veteri lege ,sne effusione sanguinis. Loquitur enim de Judaeis, non de Chrisianis: Omnia pene, inquit, inflautiine fecundu Legem mundant ur, o sine farininis Uisione non sit remissio . Sensus est. Secundum letem Mosaicam , nullum erat sacrificium pro pecca- to, sine egusione sensu inis hircorum, aut aliorum animal rum.
Quid hinc colligent Ad vessarii contra sacrificium M Ista Non
Plus sane, quam contra sacrificium crucis . Sic enim deberent argumentari . Nulla fiebat reniissio peccatorum in veteri Test melito sine effusione sanguinis hircorum , aut aliorum anima-
Iium . At in sacrificio Missae non est effuso sanguinis hircorum νaut aliorum animalium . Ergo in sacrificio Misae non fit remissio Peccatorum. Ineptissime . Nec In sacrificio , cujus facta est estii-so sanguinis hircorum , aut aliorum animalium . A t ideo non est facta remissio peccatorum ' Viderint Adversarii, qui sic ludunt in Scripturis. 48. Addo , tametsi Apostolus loquatur de remissione peccat rum in veteri Τestamento, quae non fiebat sine effusione stans uinis animalium , verba tamen ejus posse accipi generatim hoc sensu Nulla fit remissio peccatorum , sue in veteri, si ve in novo Testamento, sine eflusione sanguinis Christi, nisi enim Christus suum
sanguinem pro nobis effudisset, nemo nec in veteri, uec in nOVO Testamento potuisset Deo reconciliari, & peccatorum remissi nem accipere . Haec taman reconciliatio , & peccatorum remissio ,
quae peressii sionem sanguῖnis Christi secta est, non eodem modo applicatur nobis in novo Testamento, quo Judaeis applicata fuit in veteri. Illis enim applicabatur per eruenta sacriscia animalium, ut ex Apostolo dictum di nobis per sacrificium Missis incruentum,& per sacramenta Baptismi, & Poenitentiae. 49. Poster us. Nu llum sacrificium tantus iteratum potest perficere cultores, teste Apostolo. At Mist, sacrificiua est saepius iteratum . Ergo non potest perficere cultores , ac proinde Dee Peccata remittere. Ita David Peraeus in e . 1 o. ad Hebrae S
300쪽
De sacramentis. 2 γ8t alII. Respondeo : Et hoe argumentum sic retorquerἰ potes tNullum sacrificium saepius iteratum potest perficere cultores, teste Apostolor At fides, & alia pia opera, quae secundum Adversarios sunt sacrificia Christianorum, saepius iterant i Ergo non possunt perficere cultores. In utroque syllogismo neganda est major propositio, quae falso tribuitur Apostolo . Nam Apostolus solum confert sacrificia Mosaica cum sacrificIo Cruclx Christi. Et dicit hoc interesse, quod Mosaica, tametsi saepius fuerint re iterata , non tamen potuerint per se perficere, & justificare J udaeos iquod verissimum est riserificium .autem Crucis, quod semel oblatum est, per se fuerit infiniti valoris, ac proinde lassicientis- sinium ad homines justiseandos, quod etiam verissimum est . Eo tamen non obstante necesse est, fructum sacrificii Crucis nobis applicari, nec semel tantum , sed quoties indigemus. Sicut ergo potest applicari per fidem, & Eucharistiam saepius iteratam, ut fatentur Adversarii: cur non similiter per sacrificium Missae saepius Iteratum ' Et sie factum est in veteri Testamento. Nam quoties J udaei in certa quaedam peccata prolapsi erant , jubebantur offer te sacrificium propitiatorium.
Uplicia solent distingui saeramenta δε alIa vetera , seu M
Est laica : alia nova, seu Evangeliea. Vetera sunt. I. Circum tisio. 2. Esus Agni Pasthalis . 3. Purificationes ab externis immum ditiis. 4. Expiationes a peccatis. s. Consecratio, seu ordinatio sa-eerdotum . 6. Eius panum propositionis , & quorundam aliorum , quae Sacerdotum usibus deputabantur. Ita D. Tho m. in I. 2. quaest. Ioa. art. s. Nova sunt, Baptismus , Confirmatio , Eucharistia , Poenirentia, ordo, Extrema unctio, Matrimonium . iata Coneil. Trident. se si Can. I. a. Uetera fuerunt typi,umbrae, seu Figurae novorum. Nam priamo , Circumcisio fuit Figura baptismi. 1. Esus Agni paschalis, reeius panum propositionis, FIgura Eucharistiae.3. Puriscationes, &expiationes , Figura poenitentiae. 4. Conseeratio Sacerdotum, Fiagura ordinis. Ita D. Thom. ibidem art. s. ad 3. Quaeres, cur mveteri Testamento nulla fuerit Figura Confirmationis , Extremae ctionIs , & Matrimonii D. Τhom. assignat hane causam, quia confirmatio est sacramentum plenitudinis gratiae . At vetera
sacramenta nullam conferebant gratiam, & ideo ab Apostolo V s rantur