장음표시 사용
391쪽
r. A Fgrmant Adversarii. Potest autem duplieiter Intellis gi. Primo, quod sola fides iustificet formaliter, se quod sola fides sit illa forma, a qua homo formaliter vocatur justus i se ut sola albedo est illa forma, a qua homo vocatur albus. Secundo, quod sola fides iustificet, non formaliter , sed dispositive, vel antecedenter, vel eausaliter , Idest quod sola Gdes esciat , ut iustitiam acquIramus. Hoe posteriori modo d*eent adversa ii, solam fidem justi eare, non priori. Putant enim hominem formaliter iusti cari per iustitiam Christi, quatenus nobis Imputatur; per fidem vero, quatenus apprehendit iustitiam christi, ut nobis Imputetur. - r. Ηxe doctrina eontinet duas partes . Prior asserit, solam dem iustistare. Posterior explicat modum , quo sola fides iustimeat. Utraque refutanda est. Et quidem prior tribus argumentis refutaes potest. Primum est i Nihil ab adversariis debet asseri, praesertim in rebus ad salutem spectantibus , nisi habeatur Inscriptura, ut ipsi contendunt: A t nusquam habetur in scHptura, solam fidem justificare. Ergo hoe non debet asserἱ ab adversariis. Minor ptobatur, quia nullus locus In tota scriptura citari
potest, in quo sola fides dkatur iustificare. .
3. Hoc argumentum nec Lutherus, nee Calvinus potuit dil- solvere. Et quIdem Lutherus, cum illam particulam Diab non posset uspiam in saetis literis reperIre , usus est lita authoritate,& audacter illam posuIt In tertio capite Epistolae ad Romanos rEt cum postea de hae remonitus esset, nihil aliud , quam hoc responsuin dedit: se volo, sic jubeo , sit pyo raιione voluntas. Calvinus autem lib. 3. Instit. cap. II. g. 19. produeit quaedam Ioca ex
D. Paulo; quibus asseritur, fidem iustificarwsine operibus. Unde consei vult, solam sdem iustificare . seg quam recte, vide-bImus paulo post in solutisne obiectionum .
. Alterum argumentum. Scriptura non mInus requirit actum tImoris, spei, eharitatis, & poenitentiae ab eo , qui vult iustificari,ntiam actum fidele ergo sola sides secundum scripturam non suia fiet ad iustificat Ionem. Antecedens patet ex Illo Eccles. I. 28. sine timore esi, non poterit justificari. Et Prov. 28. . si ρο sperat in Domias, sanabitur. Et I. Ioan. 3.14. Qui non diligit, manet inmorιe. Et Actor. 1. 38. Pa. ιen iam agite,ct baptixeturun qui 'Me
392쪽
,virum ιn remis em peccatorum . Et actor. 3. I9. Panἰνemini, o convertimini, uι deleantur peccara vestra.
1. Res pondet Calvinus , se non negare , quin praeter sdem requirantur actus aliarum virtutum ; sed hoc negare, alios actus nabere vim iustificandi , sicut habet fides. Sie enim Ioqu Itur in Antid.Cone. Trid. seg. 6.ad Can. 9. Adde, quod hominem sola me iusti meari cum dicιmD3, 3dem.non sinymus eharitate vacuam, sid ipsam sola justificationis ι ausam esse intelligimus . Et ad Can. II. Adetergo laesi , q-ae Iust caι: fides tamen , quae justificat, non es sola . Sed hoc Calvini estiigium nullum est; nam scriptura non minus aliarum vartutum actibus tribuit vini justifieandi, & remittendi peccata, quam fidei. Eccles. I. 17. Timor Domini expellis peeeatum . Quid apertius SI ergo timor habet vim expellendi peccata r Ergo non lota fidis .Et Luc. 7. 47. Remittuntur eipeee ara multa,quoniam dilexit mnisum . Flie quaero, quare Magdalenae remissa sunt multa peceat a 3 An quia multum credidit' Non negaversm . Sed tamen Christus respondet: uia mulitim dilexit. Uides ergo, etiam dilecti ni tribui, quod Calvinus soli si ei tribuendum contendit. Omitto alia testImonia, quae passim obvia sunt. Forte occurret Calvinus, nee timorem, nec charitatem , nee rimiles actus iustificare, nIsi in vistute fidei; ac proinde soli fidei totum esse adscribenduin . Ego contra objicio , fidem potius in virilite charitatis iustiscare . Hoe aperte docet August. lib. is . de Trinit. cap. I 8. cum ait o Ipsam fidem non facit utilem, nisi charitas rsne charitare quippe fides potes quidem esse, sed non prodest e. Et probataexillo Apost. ad Galat. 1 . 6. In riso Iesu neque circumcisio aliquid valet, neque praeputium , sed fides , qua per charitatem operarur . Quare Apostolus nominat fidem, quae per charitatein Operatur Τ quia fides non est efficax ad iustificandum sine charIta in Enchirid. cap. 8. Siae amope, inquit, , λ. p. V . Hinc apparet calumnia Calvins, qui in materia de iusti hcatione ridet Catholicos, quod distinguant fidem Insormem , & formatam , cum Ipse potius sit ridendus. Nam Catholies docent, fidem non justificare, nisi sit formata charitate: Imo non eue esticacem, nisi quatenus per charItatem operatur. Calvia , nus vero, dum ait fidem iusti hcate sine charItate, quamvIs non ut line charitate, videtur potius fidem informem agnoscere, &ei tribuere vIm iusti scandi . Nam si sola iustificat sine charitate ', necesse est informem iustiscaret & si sola non existit, sed euinctialitate, necessc est formatam existere. CatholicI contra docent cum Augustino, sidem posse Insormem existere, non tamen, nisi formatam iustificare.
393쪽
hil ad hane rem. Ae primum obilai solet Illud Roman. q. s.
credenti in eum , qvi justificat impium , reputarin fides ejus ad justitiam . Sed frustra. Nam allud est, fidem, quae in nobis est, imputari nobis ad iussitiam et aliud, iustitiam Christi, quae extra nos est, imputari nobIs ad iustitiam. Illud prius asserit Paulus: hoe posterius non asserit. Quid porro sit, fidem,' quae in nobis
est, reputari nobis ad iustitiam, patet ex scopo Apostoli. Uult in illo capite probare, non ex operibus, sed ex fide hominem iustificarI apud Deum . Hoe inter caetera probat exemplo Α-brami, cui non opera, sed fides reputata est ad iustitiam . Ig tur haee tria, quae saepe oecurrunt in Apostolo, pro eodem sumuntur . I. Non ex operibus, sed ex fide iustificatur homo. x. Fides iustifieat, non opera. 3. Non opera, sed fides reputatur ad iustitiam . Hine apparet , quam frivolum sit argumentum Calvini, eum sie colligit i Fides imputatur ad iustItiam: ergo iustitia Christi nobis Imputatur. Perinde ac si dicat: Fides iustiis Mat. Ergo iustitia Christi nobis imputatur: Aut, ex fide iust ficatur homo ; ergo iustitia Christi nobis imputatur. Hae coib.
14. Obiicitur & allud Rom. s. Is. Per unius obeditionem justi eonstituuntnν multi. Hinc eonsei putant, ipsam Christi ob dientiam nostram esse iustitiam; quia scilicet per Illam nos iusti constituimur. At non recte. Quod probo ex antithesi, qua ut
tur Apostolus . opponit enim obedientiam Christi inobedientis Adami, & Mut per hane injustos , ita per illam iustos constitui
nos asserit. At vero per Inobedientlam Adami, non formaliter, sed effieienter, & meritorla constituimur injustir ergo similiter per obedientiam Christi, non formaliter, sed efficienter,& --ritorie constitvImur ius I. Hine sumo novum argumentum contra Calvinum. Nam sicut Adam per suam inobedientiam mer tus est posteris, qui ex illo earnaliter nascuntur, ut singuli in s ipsis contrahant peceatum originale, &in seipsis iniusti, ac pece tores existante ita e eontrario Christus per suam obedientiam meritus est omnibus, qui per illum spiritualiter renascuntur, ut si
guli in seipsis iustitiam, &sanctitatem participent, qua in seipsis,
Se non tantum extra se , iusti, & sancti censeantur . De hac re v de D. Aug. l. I. de peceatorum meritis , &remisi . c. s.
t. Is . Tertis , objieitur IlIud I. Cor. I. 3 o. christus factus est nobis a Deo sapiensia, ct justitia, o redemptio . Respondeo : Non ruaeritur, an ChrIstus sit nostra iustitia a sed an iustitia Christit nostra iustitIa. Illud prius fatemur eum Apostolo , hoc P sterius negamus contra Calvinum. Ratio est, quia quo sensiu
394쪽
dicitur esse nostra iustitia, eodem dicitur esse nostra sapientia, Rredemptio et At non dicitur esse nostra sapientia , S redemptio imputative , quasi per illius sapientiam, &redemptionem fide apprehensam ei sciamur sapientes ,& redemptores: sed effective, quia scilicet nos redemit, ac sapientes fecit: Ergo similiter non dicitur esse nostra iustitia imputative, quasi per illius justitiam s. de apprehensam fiamus justi: sed essective, quia scilicet nos iustos estecit. Similes locutiones sunt v si latae in Scripturis. Psalm.
II. vers. I. Diligam te, Domine, forιitudo mea . Et Psalm. 7O. vers. . Tu es parienιia mea Dιmine . Et Psalm. 26. v. I. Dominus illum
natio mea , o salus mea. At quomodo Deus est sortitudo nostra , patientia nostra, illuminatio nostra , salus nostra An imputative Miui me; sed effective, quod alio loco explicat Scriptura, cum ait Psalm. 36. vers. 39. Salio autem justorum a Domino . Et Ioannis I. 9. Illuminat omnem hominem venienιem in hune mundum. Et Psalm. 6 I. vers. 6. Veruntamen Deo subjecta aeso anima mea, quoniam ab ipso patientia mea. Et E. Reg. 22. Vcr I. 38. Deus, qui me accinxis fortiιudine . Ergo eodem sensu
Christus est justitia, & sapientia nostra , quia iustitiam , &sapientiam nobis impertivit. 16. Hic quaeri potest,.an nullo modo concedi possit, iustiatiam Christi nobis imputari omnino potest; sed non eo sensu, quo Adversarii id asserunt. Nam ex eorum sententia iustitia Christi ita nobis imputatur, ut per eam formaliter justi cense mur, quod hactenus resutatum est. At Catholicorum sententia est, Chi istum sua passione pro nobis satisfecisse Deo Patri, &impetrasse remissionem peccatorum, de omnia dona gratiae, &justitiae inhaerentis: Et hoc sensu, passionem Christi, quia pro nobis facta est, nobis imputari, non quod per illam formaliter justi silaus, sed quia ex merito, & efficacia ejus donatur nobis gratia, sanctitas, & justitia inhaerens , qua Deo grati, sancti, & iusti constituimur. Hoc modo intelligendus est D. Besen ardus in epist. I9o. ad Innocentium, cum ait': Si unt 3 pro Omnibus marruus est, ergo omnes mortui sunt, ut videlices fatis Dei unius omnibur imputeiur , sicut omnium peccata unus ille portaviι. II. Quarto objicitur illud 2. Corinth. f. vers. 2I. Tum , qui nounοπera, peccaιum, pro nobis peccatum fecis: ut nos est eremur j
sitia Dei in ipso. Hine eolligunt Adversarii, nos ita iustos esse justitia Dei, quae est in Christo, sicut ipse dicitur peccatum, id est, peccator, per peccata, quae sunt in nobis: at nostra peccata imputantur illit ergo similiter ipsus iustitia nobis imputatur. Respondeo. Hic duo explicanda sunt. Unum, quomodo
395쪽
Christus dicitur factus esse pro nobis peceatum. Alterum, quoamodo nos efficiamur iustitIa Dei In Christo . Adversarii se Interpretantur, quod pecellum nostrum Christo imputetur, & ab eo voeetus ipse peccator, seu peccatum r & similiter, quod
iustitia Christi nobis imputet iis, & ab eo vocemiis hos iustis seu iustitia . At non ita Est. Nam quamul eoncedi possit, peccatum nostrum Christo Imputast quoad debitum satIssaciendi a quod ille sponte suscepit , non tamen concedendum est i ita illi imputari, ut ab eo peceatos, aut iniquus eenseri posse. SImiliter, quamvis verum si , iustitiam Christi nosIs imputari
quoad satisfactionem , quam pro nobis praestitit; salsum tamen est , ita nobis imputarI, ut ab ea justi, & sancti tenseamus ι28. Catholici melius rem explicant ι Aeph Imum aiunt, Christum vocarI peceatum duplici sensit . Uno, quia pasticipavit camnem similem earni peceati, iuxta illud Rom. 8. vers A. μιι mi pens filium num in fimilitudinem eainis pereati. Et Hebr. 2. vers. I . quia ereo pueri tommtin arunt earni, ct languini , σψμμεmiliter 'aristipavit eisdem . Altero, quia factus e1ε hostia pso pec cato . Nam hoc sensu interdum aceipi nomen peccati, eonssat eri illo Oseae 4. vers. 7. Peecata populi meἰ eomedent . Loquitur doesacerdotibus , qui eo medebant hostias pro peeeato populi obIaras . Christus ergo factus est pro nobis peecatum , id est, assu mpsi e similitudinem eatnispeecati, Ut fieret victima pro peccator quod
ν- ἱn ea e . Quasi dicat: Ideo ChrIstus venIt In earne passibili, ut in carne sua posset patI , 8t mori pro nobis , & pro Oflensa Deo Patri satisfacere . 1 Ine iam facile intelligitur altera pals eitati te stimon II. Nos enim efficimur justitia Dei per similem loquend; modum, quia scit Icet accipimus iustItiam inlimentem, quae est si-msistudo quasdam , 8t effectus iustillae Des , ut exponit Augustinus In lib. ἡe spiritu, & littera , cap. 18. At evr dicimur potἰus iustitia, quam iusti Nimirum ut servetur antithesis. Quia enim disehat Apostolus, Christum factum esse peccatum , id est, assumpsisse similitudinem earnis peccati, ut esset hostIa pro Deeato, maluit subiungere, nos esse sustillam , quam iustos. Neque hie loque dI moflus Inusitatus est. Nam sieut homInes iusti solent appellari lux, iuxta illud Matth. s . versis ι Vos estis tua mundi: 8c ad Ephess . vers. 8. Eratis aliquando fenebra, nute autem lux in Demino e stae iam possunt voeari iustIlla. u ,
396쪽
no videtur indicare, nos iustificari per iustitiam extrinsecam, quam fide apprehendimus , & induimus ad tegendam turpitudinem nostram, ne oculos Dei ossendat. Et pote st confirmari exemplo I cob, qui indutus vestimento primogeniti, ac pro primogenito reputatus, benedictionem,&haereditatem a Patre obtinuit. Respo deo e Apostolus expresse loquitur de interna renovatione per justitiam inhaerentem, ut patet ex ipso contextu, qui sic habet: Ren mamini spiritu mentis vestrae,ct induite novum hominem,qui secundum Deum creatus est Ins ista, cte. Et similitudo indumenti aptissime
convenit iustillae inhaerenti ex duplici capite . PtImo, quia ζcut in
dumentum non est naturale corpori, neque eum eo nascitur, sed
extrinsecus assumitur; ita justitia, &sanctitas se habet respecta animi. non enim illi naturalis est, isd extrinsecus advenit ex infusione Spiritus sancti. Hoc sensu D. Augustinus ser. I 3. deverb.
Domini explicat Illud Psal. I 3 I. vers. 6. Sacerdotet tui induantur juis μι iam, cum altr Hylis aecipAur, non cum capsilis nascitur: pecorace suo vestiuntών. Secundo, quia sicut indumenta distinguunt homines, ut alii ab aliis discernantur a ita iustitia distinguit justos ab impiis per exercitium boMorum operum, juxta illud Matth. .
t . Omni ι arbor bona bonos fructus facit: mala autem arbor malos fructus faeir. Item In eodem loco . fructibus eorum cognoscetis eos . Haec responsio confirmatur ex illo Colossi 3. vers. I 3. Induiremiscera misericordiae, benignitatem, humilitatem, modestam, patiem.
ι iam, ore. Hie etiam utitur Apostolus similitudine indumentI,& tamen non licet inde colligere , euin loqui de externa benignitate , humilitate , & patientia , quam fide apprehendimus , usper se clarum est i Ergo illa similitudo non repugnat justitiae inhaerenti, neque astruit iustitiam imputativam . 2o. od attinet ad exemplum Iacob, potest dapliciter acco modari ad propositum . Primo , ut reseratur ad justitiam, quo somm aliter iustifieamur : & hoc modo reiiciendum est. non enim formal Iter justi sumus per externam Christi iustitiam , quam fide apprehendimus, ut saepe dictum est. Secundo, ut reseratur ad iustitiam satisfactionis, qua Christus pro culpa nostra Deo Patris at issecit; & sic admitti potest . Dum enim sumus in statu peecati, non possumus ipsi per nos reconciliari Deo; &Ideo fide apprehendImus merita Christi, quibuε quasi tecti, ae induti r missionem culpae, & infusionem gratiae iustificantis consequimur. Haec ex dictis perspicua sunt. Aliae obiectiones, quae occurrunt, commodius diluentur inserius , praesertim qu. 3.&1.
397쪽
1. Λ Dversarii doeent, hominem In iustificatIone non seria ac iustum in seipso, sed manere peceatorem, iniustum, Immundum , & solum eenseri iustum in Christo. Ita Calvinus lib.
3. instit. cap. II. s. 3. ubi ait: in ρνο justisin christo censeamur,qm in nobis non iamus . Et s. 4. Nee sane, quod alibi Oradis, staret, obedientia christi nos eonstitui iusto, , ni in Us , o extra nox justi mpntaremur eoram Deo. Et si. 13. me modo justus est, non re 'o , sed imputatione . Et si. 13. Hine O Illud eonficiiων , sola intereeoA- me Hylia christi no . obtinere , in eoram Deo iustificemur : quod perinde valet , ae si diceretur , hominem non in se ipse justum esse, sed quia Christi instilia imputatione eiam illo eommunιeatin . Et In Antidoto Concilii TridentIni ses . 6. ad cap. 3. confugiamns ad δε- ιum christum, ut in ipso justi censeamur , quod in nobis nonomus. Et alibi plura. 2. Hie error refellitur primo ex dictis. Nam si Christi pretioso sanguine vere lavamur ,& sanamur a peccatis nostris; item si iustitia, & sanctitas ex Christi merito per Spiritum Sanctum Nobis infunditur, terre non manemus peccatores, & injusti, sed effieimur mundi, iusti, innocentes, in quibus nihil damnatio. nis reliquum est. Et hoc aperte testatur Scriptura Psalm. Fo. 9.. speetes me hyssopo, ct mundabονr lavabis me, o per nivem deatibabor. Sane qui mundatur, & dealbatur, non manet immundus, di contaminatus . Neque illud effugium hie valet, hominem mu
dari , & dealbari in Christo, non in se ipso. Non enim dixit David , A*erges christium , ct mundabor In Claristo e ravabis Chrias- , ct in christa dealbabον Sed lia pollus , Myeetes me , ct in
me mundabor : lavabir me in me dealbabον. Hoc confirmant verba sequentia i cor mundiam erea In me Deus, ct visitum rectum innova In visceribus meis. Nota has particulas, In me , &invise Uibut meis . Conspirat Apostolus I. Corinth. 6. I I. Et haec quidem
fusis, sed abluit si, , sanctimari estis , instimati estis . Quasi ducat e Fuistis in vobis ipsis peteatores, nune estis abluti, sancti, iussi, utique in vobis ipsis. Unde& illud Ephes. r. vers. 4. Hegis reos, dit e stemur sanctι , ct immaculati in eonspectis Hus . 3. Res non indiget longiori resuratione . Solum ror, Calvianum non advertisse, ex hac sua doctrina aperte sequi, Calvinistas simia
398쪽
De Iustificatione is miles esse sepulchris dealbatis, quae intus plena sunt ossibus
mortuorum, & omnI spurcitia. Similes Virginibus fatuis, quae non habent oleum iustitiae in lampadibus suis,existimantes alienum oleum sibi sufficere. SImiles haedis foetentibus , qui ovium numero a pastore censentur. Similes lupis, qui veniunt in vestimentis ovium , intrinsecus autem sunt ferae rapaces . ini denim aliud est homo iustificatus apud Calvinistas ' Interni peccatis , ac flagitiis plenus est: oleum iustitiae , ae sanctitatis in corde non habet: hirci instar foetorem flagitiorum exhalat .
contumeliis, & convitiis non aliter quam lupus mordacitatem ostendit. Et tamen, quia innocentis agni vestimento te texit,
inter agnos , si Diis placet, reputari vult: quia stulte pr.esumit, alienum oleum sibi profuturum , de acquirendo proprio sollicitus non est , quia exteriorem par Ietem veste candida obduxit , internam spurcitiam latere posse existimat. 4. Illud magis miror , homines, qui suo judicis spinei ,& quinati sunt, etiam ex scripturis patrocinium pro te quaerere. Nimirum citant illud Ephes. I. 6. Gras ibis a At nos in Glem Filio suo . Uude colligunt, nos iustos, & gratos esse in Christo, non in
nobisi piis: At nos contra colligimus. Nam Graecus textus ita habet, ην πηανύω , idest , fecit nos gratiosos iu dueers, ut interpretatur Chrysostomus . At quomodo secie gratiosos, nisi infundendo gratiam, &iustitiam, ut idem autor
exponit: Et hoc in dilecto Filio sua, idest propter merita Chrisν. s. Ex dictis patet discrimen inter Catholieorum , & Adversariorum doctrinam. Illi docent, nos fieri justos, &sanctos per inhaerentem justitiam, & sanctitatem; quo pacto Christus in foetustus,& sanctus est: nempe, ut membra sint conformia suo capiti; ut sponsa sit sermosa, cuius sponsus formosus est; ut fratres non sint dissimiles primogenito , & vertam sit illud Apostoli ito inan. 8. 29. Praedesina vis nos conformes fierἰ imagἰnis
Gai sui , ut sit sese primogenitur in multis fratribus . Adversarii
contra sentiunt, nos manere immundos , & inquinatos in nobis i plis, & solum censeri iustos extra nos in Christo . Unde sequitur, ex Christo, & fidelibus conflari mirabile monstrum: Caput esse formosissimum , reliqua membra foedissima: Sponsam pulcherrimum, sponsam inquinatistunam.
399쪽
. An seu Fides justi et . ι . A Ffirmant AdversarII. Potest autem duplIeiter Intellia gi. HImo, quod sola fides iustificet formaliter, seu
quod sola fides sit it Ia sorma, a qua homo se maliter vocatur justus di sicut sola albedo est illa serma, a qua homo vocatur albus. Secundo, quod sola fides iustificet, non formal Iter, sed diasnosi rive, vel antecedenter , vel causaliter, idest quod sola Gdes esciat, ut iustitiam acquIramus. Ηoe posteriori modo dPcent adversarii, solam fidem justiseare, non priori. Putantenta hominem sormaliter iustiscari per iustitiam Christi, quatenus nobis imputatur ; per fidem vero, quatenus apprehendit iustitiam c hsisti, ut nobis imputetur. a. Ηxedoetfina eontinet duas partes . Prior asserit, solam Gdem iustifieare. Posterior explicat modum , quo sola fides iustificat. Utraque resutanda est. Et quidem prior tribus argumentis refutars potest. Primum est i Nihil ab adversariis debet asseri, praesertim In rebus ad salutem speetantibus , nisi habeatur Inscriptura, ut ipsi contendunt : A t nusquam habetur in scrIptura, solam fidem iustificare. Ergo hoc non debet asserἱ ab advers rils . Minor probatur, quIa nullus locus In tota scriptura citari potest, In quo sola fides dIeatur iustificare. 3. Hoc argumentum nee Lutherus, nec Calvinus potuli dic solvere. Et quIdem Lutherus, cum illam partieulam sola b non posset uspiam in saetis literis reperbe, usus est sua authoritate, S audacter illam posuit In tertio eapite Epistolae ad Romanos τει cum postea de hac remon Irus esset, nῖhilal Iud, quam hoc responsu in dedit: ne volo, sic jubeo, uel pyo ratione voluntas. Gl- v nus autem lib. 3. Instit. cap. II. g. I9. producit quaedam Ioca ex D. Paulo; quibus asserit ur, fidem iustificarwsine operibus. Unde consei vult, solam sidem iustificare . Sed quam recte, videbimus naulo post in solutisne obiectionum.
. Alterum argumentum. Scriptura non mInus requirIt actum tImor Is, spei, eharitatis, & poenitentiae ab eo , qui vult iustificari,nuam actum fidele ergo sola fides secundum scripturam non sitia fieit ad iustificat Ionem . Anteeedens patet ex Illo Eceles. I. 28. Qui sine timore es, non poterit justifcari. Et Prov. 28. 2 s. qui sperat in DomIno, sanabit tir. Et I. Ioan. 3.14. qui non diligit, manet inmorιe. Et Actor. 1. 38. Pa. tenιiam agite,ct baptiUturun qui 'Me
400쪽
convertimini, uι deleanιur peccara vestra.
s. Respondet Calvinus, se non negare , quin praeter sdem requirantur actus aliarum virtutum ; sed hoc negare , alios actus habere vim iustificandi, sicut habet sdes. Sic enim loqu tur in Antid.Cone. Trid. seg.6.ad Can. 9. Adde, quod hominem sola me iustimeapicum dic ιmur,sidem non singimus eharitate vacuam, scd ipsam sita rustificationis ι au Iam ese intelissimus. Et ad Can. II. pMer ergo laesi, qμα Iustificas: fides tamen , qua justificat , non est Hla . Sed hoc Calvini effugium nullum est; nam scriptura non minus aliarum virtutum actibus tribuit ulm justificandi, & remittendi peccata , quam fidei. Eccles. I. 17. Timor Domini expellis peecatum . Quid apertius Si ergo timor habet vim expellendi peccata : Ergo non
sola fides.Et Luc. p. 67. Remittunt kr etpeccara multa,quoniam dilexit mulium . Hie quaero, quare Magdalenae remissa sunt multa peccata An quia multum credidit' Non negaversm . Sed tamen Christus respondet: Quia multrim diti xit. Uides ergo, etiam dilecti ni. tribui, quod Calvinus soli si ei tribuendum contendit. Omitto alia testimonia, quae passim obvia sunt. 16. Forte occurret Calvinus, nee t Imorem, nec charitatem , nee similes actus iustificare, nisi in virtute fidei; ae proinde soli fidei totum esse ad Icribendum . Ego contra objicio, fidem potius in virtute charitatis iustificare . Hoc aperte docet August. lib. is . de Trinit. cap. I 8. cum ait: Ipsam fidem non facit vimem, nisi charitast sine charitate quippe fides potes quidem esse, sed non prodest e. Et probat ex illo Apost. ad Galat. 1 . 6. In chriso Iesu neque eircumcisio aliquid valet , neque praeputium , sed fides , qua per charitatem ope-varur . Quare Apostolus nominat fidem, quae per charitatem Operat urs quia fide on est efficax ad iustificandum sine charit te . Unde idem August. in Enchirid. cap. 8. Sine amose , inquit, fidei nihil prodes. Hine apparet calumnia Calvini, qui in materia de justificatione ridet Catholicos, quod distInguant fidem Insormem , & formatam , eum ipse potius sit ridendus. Nam Catholici docent, fidem non iustificare, nisi sit formata charitate: imo non eise essicacem, nisi quatenus per charItatem speratur. Calvi- .nus vero, dum ait fidem iustificare sine charitate, quamvIs non sit sine charitate, videtur potius fidem informem agnoscere , Scel tribuere vim iustiscandi. Nam si sola iustificat sine char Itate ', necesse est Insormem iustiscare & si sola non ediistit, sed cum Uintitate, necesse est formatam existere. CatholicI contra docent cum AugustIno, sdem posse Insormem existere, non tamen, nisi formatam justificare. I, Tem