장음표시 사용
421쪽
3 36 Liber I. caput XVII. . ia ipso desiderio pravo, sed in nostra consensione peceamus. Et lib.
. contra Iul Ianum e. 3. Ocliud est habere mala desideria earnis: aliud tradi eis cons. ntiendo , &c. &lib. I. de civit. Dei c. a s. quod si illa eon piri euti alti inobedientia absque eulpa est in eo ore dormienι is , quanto magis asseque en a in corpore non consentientis 'Ex his, mimilibus locis aperte patet, motus concupiscentiae, ex sententia Augustini, non esse peceata, nis accedente libero hominis consensu: ae proinde non prohiberI illo praecepto, ἔχοnconcupiscet, nisi solum consensum. Et hane esse mentem illius fatetur Calvinus lib. 3. instit. c. 3. si. 1 P. A. Accedunt duo efficacissima argumenta . Primum . Deus suo praecepto non obligat nos ad id, quod non est in nostra potestate; sed non est in nostra potestate vitare motus concupiscen-ziae rationem praevenientes ergo Deus suo praecepto non oblia Gai nos ad eos vitandos. Minor per se nota est. Major probatur,
quia esset stulta , & crudelis obligatio. An non stultum est, obligare alium ad id praestandum, quod praestare non potest An non crudele, punire illum, quia non praes iterIt, quod praestare non
Potuiti Perinde est, ac si famulo tuo imperes, ut non esuriat , aron sitiat, non frigeat, non caleat: & nisi obtemperet, cru-αζm, ac supplicium intentes. O. . . ly. Alterum est. Id , quod homini In pu in naturalibus eonstituto esset con naturale , &sine culpa, non potest in nobis esse culpabile, nisi aliunde fiat tale; sed motus rationem praevenientes essent homini in puris naturalibus constituto connaturales , & sua e culpa; ergo in nobis non possunt esse culpabiles, nisi aliunde fiant tales. Major est evidens. Minor probatur, quia si homo crearetur a Deo in puris naturalibus, proculdubio constaret duabus partibus repugnantibus, spiritu, & carne, & haberet duos
appetitus contrarios, rationalem , &sensitivum: ergo naturalia zer haberet quosdam motus repugnantes rationi. Hi autem non
essent peccata in tali homine: Cur ergo in nobis sint , nisi aliunde fiant tales 3 At aliunde non fiunt, nisi per liberum consensum , Praesertim in homine renator ergo solus consensus est, qui eulpam habet, & prohibetur illo praecepto e Non concupisces. 6. Objicit Calvinus. In duobus illis Decalogi praeceptis, Non moechaberis, & non rarium faeiee, prohibitus fuit consensus iaconcupiscentiam uxoris, & rei aIienae: ergo in hoo praecepto , quod in eodem Decalogo sequitur, Hon eanevises, prohibetur motus concupiscentiae sne consensu r aIIoqui idem bis prohiberetur. Resp. In prioribus duobus prohibitum fuit adulterium, resur tum , quod externo opere committitur et in alio, quod solo
422쪽
. De rasematione Legis. 37 consensu perseitur: voluit enim Deus significare , non solum,
peccari externo opere, sed etiam interno consensu, contra divia.
nam legem. Hoc diserte explicat Christus Μatth. s. 22. cudistis,
quia dierum est antiquis e Non occides . Ego autem dico vobis , quia
omnii , qui irascitur fratri suo, reus erit judicio. Et infra, v. 28. Audistis , quia dictum est antiquis: Non moechaberis. Ego autem dico vobis: quia omnis, qui viderit mulierem ad eone viscendum eam , jam moechatus est eam in eorde suo . Hinc collIgi potest disterentia inter te em divinam, &humanam, quod haec circa externa tantum, illa etiam circa interna versetur . Et ratio est, quia solus Deus penetrat Internas hominum cogitationes. Apocal. a. 23. Ego sum serutans renes , O eorda . 7. Ex dictis eoiligo contra Calvinissas, hoc praeceptum, Non concupisces, servari posse in hac vita ab homine justo. Non enim illo prohibetur motus eoncupiscentiae rationem praeveniens, qui vitari nequit , sed consensus voluntatis, qui est in nostra potessa- te. Idem eonvincitur ex illo Sap. 8. 1 I. Et nisivi, quoniam aliter non postem esse eontinens, nisi Deus det, adii Dominum , is dep-eaius sum sitam. Quasi dicat : Scio , Domine , quod quando
Insurgunt in me motus eoncupiscentiae, non possum iis resist re, & continens esse, nisi tua gratia me adjuvet. Supponstemgo, posse aliquem esse.continentem, & resistere illis motibus , ut non consentiat, si adsit Dei gratia. Eodem spectat illud Apost. 2. Cor. ra. 7. Datus est mihi stimians earnis meae angelus Sari nae, qui me colaphine φ. Proprer quod ter Dominum rogavi, ut dias ederer a me; is dixit mihI: Suscis tibi gratia mea. 8. Obiici solet authoritas Augustini lib. I. de nuptiis, &con cupiscent. cap. 23. ubi ait . in si non sis, quod scriptum est, romconcupisces , i saltem fiat, quod alibi legituri Post eoncupiscentias
tuae non eas . Ubi distinguit inter illa duo praecepta, Non concupisces, o, Post concupiscentias tuas non eas , asserens hoc servari
pose in hae vita , illud non posse. Unde in l. de spiritu,&liti c.
36. dicit, alterum pertInere ad vitam mortalem , alterum ad immortalem . Respondeo . Hoc praeceptum, Non concupisces, potest spectari dupliciter . I. Quoad verba, quibu proponitur. 2. Quoad sensum, & obligationem, qua in inducit Au ustInus: ergo cum ait non posse impleri in hae vita, intelligendus est, qu ad verba praecepti, non quoad obligationem. Hoc evidenter ostendo ex duobus principiis . Alterum est, quod motus concupiastentiae rationem praevenientes non sint peccata secundum August. , ut supra monui, & fatetur Calvinus l.3. inst. e. 3. s. Io. AI-
erum est, quod praeceptis divinis nihil prohibeatur, nisi pecca-
423쪽
378 tiber I. caput VII. tum, quod ne adversariI quidem negant. Hine eoneIvdo, ei uia modi motus non prohiberi hoe praecepto, Non concussices , sed solum consensum, ac proinde hoc praeceptum servari posse quoad obligationem , ex sententia Augustini, eum consensus, qui prohibetur, sit in nostra potestate.
An praeceptum illud, Dilies Dominum Deum tuum ex ιοιο eorde tus , fervari polsit.
I. Stendi hactenus , servari posse illud mealogi praece- ptum, quod difficillimum videbatur 3 2 on cone visces.
Nunc de hoe altero videndum est : Diliges Deum ex toxo corde suo . Et quidem Calvinus ait, non posse impleri in hac vita. Catholia eteontra statuunt. Et probant exemplo Davidis , & aliorum is ctorum , qui illud servarunt. Psal. II 8.io. In toto corde meo exf-s y te. Et 3. Reg. I 6.8. Non fuisti siens servus meus David, quicnstodivit mandata mea, o feentus est me in ιοιο eorde suo , faciens quod placiιum est in conspecta meo . Et . Reg. 23. 21. de Iosiae fiamilis IIII non fuis ante eum Rex , qui reverteretur ad Dominum in toto eorde fiso, ct in tota anima sua, ct in universa virtute sua jurira omnem legem Mysis. Et rursus Ecclesiastici 47. Io. de Davide rve omni eoiae Do dilexit Deum . Hie aperte vides Davidem , &Josiam dIlexIsse Deum ex toto corde iuxta praeceptum Decalogi. Nec dubium, quin idem feeerit Abraham, Moyses, Samuel, Helias, Eliisus, Ieremias, εc alii Ρrophetae; & in novo testamento B. virgo, Apostoli, Stephanus, Timotheus, Titus,&alii non pauci, praesertim cum de his praedictum sit De ut. 3Ο. 6.
circumeidet Domiatis eor tuum , ct cor seminis ιῶ, ων diluae eum toto corde, ct in tota anima, Mi possis vivere. a. Pore , ut res tota clarius percipiatur, explicandum est,
ut sit sensus praecepti, quo iubemur diligere Deum ex toto come. Sic enim facile constabit, an servari possit, necne . Potest autem triplex esse sensus. Primus, ut diligamus Deum ex toto corde, idest, ut totum eor nostrum, quantum est, In eo solo diligendo occupetur, nec aliud amemus, aut diligamus , quam ipsum. Hoc sensu non praecipitur Dei dilectior alioqui non liceret proximum diligere, quod tamen facere jubemur. Alter est, ut diligamus Deum ex toto corde, non quod totum cor nostrum in eo diligendo debeat oecupari; sed quod tanto conatu in eum ferri debeat, quanto fieri potest . Nee hoc sensu praeeipitur,
424쪽
De OIservarione Legis. 3 79 quamvIssi praeciperetur, servari posset. Quis enim dieat imposissi, bile sibi esse, diligere Deum tanto conatu, quanto diligere
eum potest Tertius est, ut diligamus Deum ex toto corde , Id- est, ut diligamus eum super omnia; ut praeseramus illum rebus aliis, ut nullius rei amorem Dei amori anteponamus; ut nullius creaturae timore , vel amore velimus Deum ossendere, &ab itinlius amore recedere . Hie verus, ac germanus sensus est. Hunc expressit Apost. Rom. 8. 39. creatura poterit nos separarea charitate Dei, Idest, nulla poterit eis cere, ut ei postponam dilectionem Dei. Et Christus Matth. IO. v. 37. sim amat Patrem saut matrem plur quam me , non es me dignus , id est, qui amorem
parentum praesert amori Dei, non diligit Deum super omnia. Unde e contrario qui amori parentum qui in filiis solet esse maximus praesert amorem Dei, convincitur diligere Deum
3. Hoe sensu laudatur Abraham Gen. 22. quod eum haberet unicum filium Isaac , quem intime diligebat, ejus tamen di-le et Ioni praeserret dilectionem Dei. Nam si inter omnes creaturas nullam tantopere amabat, sicut filium suum unigenitum , &nihilominus hune Ipsum filium paratus erat osserre Deo in sacrissc Ium ; evidens signum erat eum dilexisse Deum super omnia, vel quod idem est , ex toto corde. Hinc concludo , hoc praeceptum non esse impossibile, si eo sensu explicetur, quo iam ex
. Sed objicitur August. in lib. de spiritu , & littera , cap. ulti mo , & in lib. de persectione iustitiae, resp. II. ubi ait, hoc praeceptum non posse impleri in hac vita, sed in alia. At prompta
est responsio . Nam duo nititur ostendere Augustinus, quae veri sinis i unt. Unum est, praeceptum illud , Diliges Deum ex toto eo de , ct ex tora anima , O ex rotis Viribus, posse quidem impleri in hac vita, quoad obligationem, quam Inducit, non tamen quoad verba, quibus proponitur. Alterum est, In hae vita non tam
persecte diligi Deum , quam in altera , quod probat hac rati eo Dilectio su Aponit cognitionem . In hae vita cognoscimus Deum obscure per fidem, in altera clare per visionem . Quid ergo mirum , si in hae vita minus persecte, in altera persectius Deum diligamus Plane esse mentem Augustini, ex ipso Iextu colligi tur. Nec in minimo nobis repugnat.
425쪽
I. T ' X dIctis facile demonstrari potest., totam legem servarari. posse ab homine iusto. Primo , quiae si duo praecipua praeeepta, quae videbantur omnIum dissicillima, servari possunt, cur non etiam reliqua ' Secundo, quia qui diligit Deum ex toto corde, praesert illum omnibus creaturis, nec hituitu ullius creaturae vult illum ostenderer ergo servat omnia illius praecepta quia si vel unam non servaret, iam illum ossenderet. At homo iustus potest illum diligere ex toto corde , ut probatum est: Eringo potest omnia illius praecepta servare . Imo , si proprie Joqu
mur , haec duo , amare Deum ex toto eorde, ct mandata Deι eust dire, reipsa idem sunt: vel certe alteri eum altero neeessario Connexum. Fieri enim non potest, ut quis diligat Deum ex toto Corde, & non servet omnia eius praecepta. Hinc In scripturis fere semper eoniunguntur: ut Exod. 2 . 6. Faciens misericoMiam his , qui diligunx me , ct eustodiunt praTepta mea Et Deut. IO. aE. Et nunc Israel, quid iDominus Deus petit a te, nisi in diligas eum iis τοιο corde tua, ct eustodias mandata ejus L Et eap. II .v. I. Ama
Dominum Deum tuum , ct Observa praecepta ej-. Et Iosue L . s. Ut diligatis Dominum Deum vestrum , ct observetis mandata illius. Et Christus Ioan. Is. Io. Si pracepta meaeservavexitis , manebitis in dilectione mea . t alibi saepe. s 2. Quid multis Scriptura aperte testatur, quosdam totam I gem custodivisse, ut 3. Reg. 14. 8. Non finisti, sient servus meus Mavid , qui custatvis mandata mea , ct seeutus est me in tota earde suo . Et Luc. I. 6. de Zacharia, &Elisabeth d Erans justi ambo ante Meam , incedentes in omnIbus mandaris, o isse ιβ: asionistis Domini fine querela. Et J oan. II.6. de Apostolis: Tui erant,ct mihi eos dedia si, sermonem tuum servaverunt. Quis neget idem fecisse B. Virginem , sanctum Stephanum, Timotheum , & non paucos alios ti 3. Et sane, si lex impossibilis esset, neque servari posset, cuream Deus Opt. Max. nobis imponeret Cur clamaret Cluillus, Matth. II. 3.. uite jugum meum super vos: Iunm enim meum suave es, ct onus meum leve 3 Cur Apostolus I. Ioan. s. 3. Haces charitas Dei, ut mandata ejus eustodiamus, ct mandata ejus gravia non sun ry Cur Propheta David de seipso, Psal. II 8. 32.
Hiam mandasorum tuorum cucnrri , eum dilatasti eor meum Cur a-
vs Propheta de omnibus justis, EZech. 36. 27. Spiritum meum
426쪽
M Observarἰone Legi ἐ. 38 I ponam in medio vesim , ct faciam, ut in praeceptis meis ambuistis certe ex his, & similibus patet, legem Dei non modo possibilem esse s sed etiam facilem, & jucundam iis, qui gratia Dei adjuva rur. Blasphema igitur vox Calvini in antidoto Concilii Trident..i est 6. c. I a. cum ait: Prophetas, o Patriarchas , ct ριοs reges ,ratcunqtie Dei Spiritu ad uvarentur, ferendo legis jugo pares non
δε se. Quid hoc aliud est, quam palam pronunciare, Omnia stripturae testimonia iam citata esse salsa Et Spiritum sanctum non posse hoc essicere per dona gratiar in cordibus iustorum , ut legi satisfaciant ' Multo aliter Apostolus ad Phil. 4. I Omnia pdisium in eo , qui me confortar. An hic regeret Calvinus , mentiri Apostolum, &debuisse dicere, Non possum omnia in eo, qui me eonfortat, quia legem servare non pollum Z Apage . G Sed pressius ad rem. Cum lex Decalogi eontineat decem praecepta, quaeram ex Calvino , an omnia ,& singula , an aliqua duntaxat sint impossibilia ' Scio dicturum, duo haec potissimum
servari non posse, Diliges Dcum ex toto eorde, &, Non concupisces . Sed de his leorsim iam egi. De reliquis quaero, sintne possibilia, necney Negat in antidoto loco citato, cum ait: Minimum legis mandatum onus este aetna gravius . Quid ρ Nemo ergo justorum non homicida est NemoRnon fur, & adulter Nemo non
falsus testis y Absit. Multi commendantur in Scripturis, qui ab iis vitiis fuerunt immunes. in is audeat dicere , Iosephum P triarcham , & Susannam fuisse adulteros, qui tam fortiter pro castitate pugnarunt 3 Quis Apostolos fuisse fures , qui etiam propria teliquerunt ' Quis Euangelistas sui sie falsos testes, qui t standae veritati deputati sunt 3 Dicet, opinor, Calvinista quispiam, eos externo opere non fuisse tales , sed tamen animo, & cogitatione . Sed quisquis hoc dicit, metitur alios suo ingenio, &sicue ipse plenus in dolo, ira, fraude, nequitia, pravis cupiditatibus ; sic alios omnes esse malitiose confingit. Sane Christus in Evangelio, cum dicebat, justitiam Chrisianorum debere persectiore me fle, quam fuerit iustitia Pharisaeorum, hoc agebat, ut
non tan rum e terno opere servaremus mandata legis, sicut Pharisaei servabant, sed etiam interno affectu, & proposito . Unde volebat, discipulos suos non tantum non occidere, sed nec ira scis non tantum non moechari, sed nec mulierem concupiscere. Et quis neget eos cum Dei gratia praestare id potuisse εs. Haec suis ciunt contra adversarios. Videamus nune, quid pro se afferant. Primum objiciunt illud Act. I 1. Io. Quid tentatis imponere jugum super cervicer discipulorum, quod neque patres nostri, neqne nos porιare potuimus 3 Haec sunt verba Petri Apostoli, quia
427쪽
3ga Liber L caput MILquibus testatur legem esse jugum importabile, neque nos posse salvari per observationem legis, cum ea impossibilis sit; sed per gratiam Dei, quae a legis iugo nos liberat. Resp. Certum est ,
Petrum non loqui de lege morali, quae continetur in Decalogo, S de qua hie disputamus I sed tantum de ceremoniali. Contendit enim, Christianos non esse obligandos ad circumcisionem, di similes Ceremonias Iudaicas, idque propter duas causas. Primo, quod sint iugum grave, & importabile. Secundo, quod sint inutiles ad iustificationem. Hane posterioreni causatra clarius
expressit D. Paulus ad Gal. q. 9. NAnc autem eum eognoveritis Deum , imo cogniti fixis a Deoi, quomodo convertiminι iterum ad inis
firma , ct egena elementa , quibus denuo servise vultis ' Porro lex cere monte lis vocatur jugum importabile, non quod portari, mnino non possit, sed quod aegre, ac dissiculter, ut recte exponit D. Thom. in a. dist. 28. qu. I. art. q. ad 3. Lyranus in hunc locum, & alii . Nam si omnino portari non potuisset, mentitus esset Euangelista, cum dixit de Zacharia, &Elisabeth Lue. I. 6. Mane ambo justi ante Deum , ineedentes in omniιus mandatis , ct iustificationibus Domini sine querela. Eodem sensu Christus traditiones Pharisaicas vocat onera importabilia. Matth. 23. F. A. Illant enim onera gravia , ct importabilia , cst imponunt in
humeros hominum: digito autem suo notant ea movere.
6. Secundo objiciunt illud Apostoli ad Galat. 3. Io. qui nque ex Operibus legis suns , sub maledicto sunt. scriptum es enta : Ma- Iediatus amnis, qui non permanseνiι in omnibus, qua scripta sunι in libro legit, Di faciat ea . Hic supponit Apostolus legem Dei esse Impossibilem , ut colligitur ex ipsius discursu, qui eu hujusmo-dI. Quicunque non servat totam legem, est maledictus.' ergo qui volunt iustificari ex operibus letis, seu ex observatione te gis , sunt maledicti . Quae consecutio nulla esset, nis subintelligatur assum p tio ista : atqui nullus potest servare totam legem . Totum ergo argumennum erit tale : Quicunque non servat totam Iegem , est maledictus; at nemo potest servare totam legem; ergo maled ctus omnIs, qui ex observatione legis vult justifimri. Res p.
lic syllogismus non est Apostoli Pauli, sed est alicuius Calvinia
stoe . Et in multis peccatr Primo , in forma . Nam , servata mai ri , & minori propositione, deberet hoc modo concludere : Quia cumque non servat rotam Iegem, est maledictus: sed nullus servat totam Iegemr ergo omnes sunt ma Iedicti. Uel sie : Quicnn-que non servat totam legem, est maledictus: sed fideles praesertim Calvinistae non servant totam legem: ergo fideles praetertim Calvinistae sunt maledieti . Secundo, peccat In explicatio-
428쪽
ne verborum Pauli. Nam illa verba, sivi ex operibus legis sunt ιμό m .iledicta sunt, non significant eos esse maledictos, qui legem implendo justificati volunt, cum dicat idem Apostolus Rom. 2.r 3. Factores legis justificabuntur , sed eos es e maledictos , qui suis
viribus sine fide, &gratia legem implere, &justificari se posse
credunt. Hoc patet ex antillaesi. Nam opera legis opponit fidei, ut patet ex illis verbis, Ex aperibus legis spiritum accepistis ,
an ex auditu mei Similiter eos, qui sunt ex fide, opponit iis, qui sunt ex operibus legis . De prioribus dicit: Qui ex fide sunt , benedicentur eum fideli Israham . De posterioribus vero r qui ex operibus leghons, sub maledicto sunt. Hiue sequitur, minorem Propositionem, quam Apostolus subticuit, non esse hanc Calvianisticam , qui nemo potest seriare legem, sed illam Cathol eam et Ctqui nemo suis viribus sine me , ct gratia pote mereare legem . Itaque argumentum Apostoli habet hanc vime Quscunque vult justificari ex operibus legis, debet totam legem servare. nam si totam non servat, maIedictus est, vel ut loquitur Iacobus, qui ostendi; in uno, factu, es omnium reu, sed sine fide per solas
naturae vires nemo potest servare rotam Iegem t ergo une fide ,
ser solas naturae vires, nemo potest ex operibus Iegis iustificari. inc patet, quo sensu Intellἱgendum sit, quod sequitur: chri. sus nos liberausi de maledicto legis , Onus ργο nobis maledictum a Non enim significat, Christum nos liberasse ab observatione Iegis, quasi ea impossibilis sit, ut fallo interpretantur adversarii: sed liberasse a maledictione, quae praevaricatoribus legis impendet I quia scilicet per sua merita obtinuit nobis fidem, Myratiam, per quaro possimus implere legem, & maledictionem
I. Tertio objiciunt IlIud Rom. 7. I 8. Velle Fuidem adjacer m hi, perfere auιem bonum non invenis. Hinc sequitur , etsi cupias legem implere, non tamen posse . Respondeo: Non loquitur Apostolus de observatione legis, sed de carent Ia motuum Concupiscentiae. Quasi dicat: Uellem quidem carere inordinatis conis cupiscentiae motibus, sed non est in mea potestate. Vel si e rBonum est carere motibus concupiscentiae, & hoc bonum a p. peto , & desidero, sed non possum perficere. 8. Quarto objiciunt. Nemo potest vitare omnia peccata : ergo nemo potest implere totam legem. Si enim totam impleret, iam
vitaret omnem transgressionem legis, & consequenter Omne peccatum . Antecedens patet ex illo Jac. 3. 2. In multis offendimus
omnes . Et I. Ioan . I. S. Si dixerimus, quia peccarnm non habemus , nor Ufον seducimus. Resp. cum dIstinctione . Nam haec pro-
429쪽
positio, Nemo potest vitare omnia peccata, potest duplicIter In telligi. Primo, de peccatis mortalibris, &sic falsa est. Secundo, de venialibus, &sic vera est. Quilibet enim iustus potest
vitare peccata omnia mortalia a nemo autem omnia venialia ,
saltem secundum communem, & ordinarium modum divinae providentiae. De quo plura infra in seq. cap. 9. Quinto objiciunt. Christus est mediator noster, non solum in prima justificatione, qua Deo reconciliamur, sed etiam postea in toto vitae nostrae tempore: ergo semper egemus intercessione Christi: ergo semper peccamus, & legem transgredimure alioqui post primam reconciliationem Christus esset otiosus . Resp. Christus semper est mediator noster, & nunquam est otiosus, duplici de causa. Primo, quia semper nobis vires, & gratiam submini ibat, perquam non peccemus ,&bona opera faciamus. Secundo, Quia emundat nos a quotidianis peccatis venialibus, in quarsrequenter incidimus , juxta illud : Septies in die eadit justias .
O jUi obligentur ad observationem Decalogἰ I. A mersarii putant non obligari. I. Quia talis observatio ' L est impossibilis. a. Quia Christus ab ea nos liberavit. Nos contra statuimus . Primo, observationem Decalogi non esse impossibilem. Hoe iam probatum est. Secundo, nos non esse li- heros ab observatione Decalogi, sed potius obligari ad illius observationem. Hoc diserte habemus in Evangelio , Mati. II.
29. Tollire iugum meum super vos. Et Matth. I9. IT. Si vis ad viatam ingredi , serva mandata . Et Ioan. 11. Iq. Vos amici mei estis , si feceriris, quae ego praecipio vobis. Et Iacobi 2. 1. Si tamen tigempe eitis regalem. An hic dicent adversarii : Non tollimus i ugum tuum, quia nimis grave est: volumus ad vitam ingredi, sed per . solam fidem, non per observationem mandatorum.' erimuS mici tui, etiamsi non fecerimus, quae nobis praecipis 3 non Per ' ficimus legem regalem. Plane novum Euangelium . 2. Accedit efficax ratio In hunc modum: Deus in seripturis i dicat se velle , ut legem servemus, ut patet ex testimoniis citatis δvel ergo serio vult, ut eam servemus,vel ioco.Si serio vult,serio tenemur illam servare: si ioco vult, cur serio punit transgressores h Forte non pudebit hIe CalvInistas dicere , Deum ioco, &ironice loqui,cum proponit nobis observationem legis. Sic enim explicant illud ChristI, Matth. I9. I . Si vis ad vitam ingredi, rva mandara δquasi Christus ironice deluserit adolescentem , qui ab ipso quaere
430쪽
hat, quo pacto posset salvari. Sed valeant hujusmodi seriptur rum interpretes, seu . potius depravatores, t3. Objici solet illud Galat. 3. 13. Christusnος redemit de malediana legit. Respondeo: Aliud est dicere, Christus liberavit nos ab observatione legis, quod falsum este aliud , Christus redemit nos de maledicto legis, quod verum est. Nam per ilia mei ita obtinuit nobIs fidem & gratiam, per quam possimus imp&rs e gem , & maledictione in evadere, ut explicatum est in praecedinti quaestione. . , . Secundo objicitur illud I. Timoth. I. s. ' o nri est x postara , sed injusth, ct non subditis. R espondeo : Duplex est vix, seta potestas legis , ut recte docet D. Thomas in I. 2. quaest. 96ι areas a Una directiva, altera coactiva. Lex ergo posita est omnibus, tam j uitis , quam inj ultis quoad vim directivam; quia scilieet dirigit. N praescribit omnibus quid agere , vel non agere debemus at quoad vim coactivam non est polita iustis , sed tantum impus , quia justi sponte, libenter ,& alacriter ex instinctu Eliaritatis tactantea , quae a lege praescribuntur, nec opus est eos cogere ad legimobservationem. Impii contra saepe recalcitrant ,& a legis obedientia se subducunt, &ideo cogi quodammodo ad obsequiui
Controverita est. An homo iustus eum gratia Dei possit sacere bona opera,qui apud Deum meritoria sint vitet sternae. Negant Adversarii. Fundamentum illorum est, quia putant pec eatum o iginale manere in hominibus iustis, & eius contagione infici omnia eorum opera. Itaque omnia iustorum. Oper ῆ esse contagiosa , infecta , inquinata, damnabilia, metam inΤquitatem , & consequenter non esse meritoria vitae aeternae , sed mox tis , & damnationis . Ita Calvinus lib. a. instit. cap. I. lib. 3. cap. I s. si. 3. & in antidoto Conest. Triden se C s. cap. I l. & Is..& alibi. Nos eontra asserimus . Primod quaedani justorum operae esse bona, honesta ,& Deo grata . Secundo: eadem esse meritoria vitae xternae . Utrumque probandum est... . t