장음표시 사용
441쪽
Unde, quo palmites magis frugiseri, eo ritἱr magis laudandae Insant ergo Calvinistae qui clamant detrahi de gloria Christi, si servi eius fructum laetant. Quomodo enim fructum laetum, nisi quia in Chfisto sunt, & ab eo succum, & humorem divinae gratiae participant f Quidquid ergo laudis est In meritis nostris , -- tum ChrIsto adscribendum est. 32. Cum autem obiiciunt, alterutrum sequi, aut meritum no strum non requiri, aut, si requiritur, meritum Christi non esse sufficiens, neganda est consequentia. Nam ex eo, quod meritum nostrum requirixur, non recte eolligunt , meritum Christi esse Insuffieiens. Non enim nostrum requiritur propter alterius insumetentiam , sed quia Deus sie ordinavit. Imo hine colligiatur meritiam Christi esse emeacissimum. Nam non solum obtianuIt nobis ius vitae aeternae, sed etiam vim , & vIrtutem acquirendi vitam aeternam per propria merita. di ,
442쪽
ia funt propria dogmata Luther ana vellaionis . Primum , eουtit, ct finguis cbristi sex mbique, In caelo, in terra, in inferno: ct speciatim in pane , vino, lacte , oleribus , carnibust , in cMlina , maeello, oro . Et ab hoe dogmate πο- eantur Ubiquistae seu Ubiquetarii . rerum , xuod infanses, dum bapti antur, habeant internum actum fidei,
tuo credant in christum , er quod per iliam actum iustificentur . Tertium , quod in Euchariseia maneat substantia panis , ct vini eum substantia eorporis, ae sanguinis civisi i ita ut μι θεrie panis sis duplex substantia , alleva panis , corporis christ Jspecti vini , altera vini , altera sanguinis Christi r o quod hae sit vera propo*io: Panis est earo, vinum est sanguis . metria, Inquam , sunt propria Laetheranorum , ct ex his tanquam propriis, ae nativis eonflata es illorum secta. De quibus ιος liabro di purandum est.
I. T Utherani doeent , ChrIstum secundum humanitatem ent . se ubique. Quod probant variis rationibus . Prima sumiatur ex unione nypostatica, hoc modo . Quando duae res inseparabiliter, & Indistanter inter se unitae sunt, tune ubi est una, ibi necesse est alteνam esse ; alioqui si una esset alicubi, ubi altera non est, iam non essent unitar inseparabilIter , & indistanter , sed una ab altera dIstaret, & separara esset. At humanitas Christi, &persona Uerbi sunt Inseparabiliter, & Indistanter Inter se unitae: Ergo ubi est persona Uerbi, Ibi est humanitas Christi. At pers
ni Verbi efi ubique i Erso 2 humavitat Christi eli ubisue.
443쪽
2. Secunda sumitur ex communicatione Idiomatum , hoe modor Per unionem hypostaticam non solum persona , & divinitas Uerbi communicata est humanitati; sed etiam essentialia attributa divinitatis , ut omnipotentia , omniscientia , &immensitas , seu omnipraesentia Illi communicata sunt . Ergo humanitas per communicatam sibi omnipotentiam secta est omnipotens; & per omnis cientiam omnisciens; & per Immensitatem, ubique praesens. Antecedens patet ex illo Coloss. 2.9. In ipso, id est in Christo secundum humanitatem , Inhabia
at omnis plenitudo divinitali ι corporallier . At plenitudo divinitatis complectitur omnia attributa essentialia . Item ex illo Matili. II. 27. Cmnia mihi tradita sunt a Patre meo . Si omnia: ergo etiam attributa divina, &consequenter immensitas, seu omnipraesentia . Item ex illo Matth. 28. 18. Data es mihi Omnis potestas in eoelo, ct in terra: nempe per communica-tIonem attributorum essentialium.
3. Tertia sumitur ex illo Eph. 4. Io. Zὴ deficendit, ipse essct qui ascendit supra omneι earlos , ut impleret omnia . Hinc colligunt Lutherani , Christum post ascensionem coepisse esse ubiq; secundum humanitatem , quia coepit omnia loca implere. Ideo enim ascendit, ut omnia impleret. q. Quarta sumitur ex iis locis , ubi Christus dicitur sedere ad dexteram Dei Patris. Rom. 8. 3 . christus 3 os , qui es ad dexteram Deἰ. Et Coloss. 3. I. uuae sursum sunt, quaerite , ubi Christus est in dextera Dei sedens. Et Heb. I. I 3. Sede a dextris meis. Hinc etiam colligunt, Christum secundum humanitatem esse ubique , quia sedet ad dexteram Dei, quae est ubique. s. Quinta sumitur ex verbis Christi , Matth. I 8. 2o. inssunt duo , vel tres eongregatἰ in nomine meo , ibi sum in medio eorum . Matth. 28. 2 o. Ecce ego vobiscum sum omnibus diebuen*iιe ad eonsummationem Deuti. Ubi Christus promittit Apostolis, & bonis omnibus, qui in nomine Ipsius congregantur, personalem suam praesentiam: quasi dicat: Ego quidem ascen.-s urus sum in coelum, sed non ideo vos deseram, quia ero ubique praesens, & apud vos, & in coelo, & alibi. o. Hae sunt rationes Lutheranorum pro ubi quitate. Porro quae erit oceasio huius errorIs, sic accipe. Erat lis inter Lutheranos o&Sacramentarios de praesentia corporis Christi in Eucharistia, quam negabant Sacramentarii , asserebant Luther aes Utebantur Sacra inentariI hoc argumento . Unum idemqi corpus non
potest simul esse in diversis locis: sed corpus Christi post ascensi nem est in coelo ς ergo non potest simul esse in altari, seu in
444쪽
Euchar Istla . LutheranI non videbant se posse evadere , nis adhibita gistinctione . Itaque concedebant unum idemque cor pus non posse simul esse In diversis locis , quando non est ubique. Negabant non posse esse simul in diversis locis, quando est ubique . Ut ergo salvarent praesentiam corpodiis Christi in coelo, & in altaris dixerunt corpus illius esse ubique; sed diverso modo: in caelo , localiter , & visibiliter . in Eucharistia , sacramentaliteri ubique illocaliter, & invisibiliter. 7. In hac ipsa tamen assertione inter se discrepant. Nam aliquia si erunt, Christu in secundum humanitatem esse ubiq; vi unionis Itypostaticas. Hi consequenter debent asserere, illum ab instariti conceptionis fuisse ubique . Nam unio hypostatica caepit ab instanti conceptionis . Alii coepisse esse ubique post resurrecti
nem , quando cspit habere corpus gloriosum , ac immortale. Itaque ante resurrectionem, seu, ut ipsi loquuntur, tempore
mortalitatis, & exinanitionis non su Isse ubique. Alii , cspisse esse ubiq; post ascensionem , quod colligitur ex illis verbis supra
citatis r qui ascendἰι super omnes eaelos, ut impleres omnia , nempe
per suam realem praesentiam, ut ipsi interpretantur. Alii deuiaque , quando cepit sedere ad dexteram Dei Patris, quae est ubique . Atque haee est prima dissensio. Rursum, aliqui putant, Illum neces rio esse ubique: alii pro suo arbitrio, quando vult. Haec est altera, quae sequitur ex priori. Nam qui dicunt illum ab instanti conceptionis fuisse ubiq; vi unionis hypostaticae , c guntur fateri, necess ario esse ubiq; durante unione hypostatica . Qui vero alterunt , non fuisse ubique tempore mortalita tis, sed post resurrectionem coepisse esse ubique, consequenter putant , in illius e re arbitrio , ut sit ubique , quando vult,
non sit, quando non vult et voluisse autem post resurrectionemInon voluisse tempore mortalitatis. sententia Lutheranorum de Miqiatate resultur ex Euangelis,
Θmbolo Fiaei. 8. T Tam sententia variis modis reselli potest. Primo , quia L a repugnat Euangelio, & Symbolo fidei. Secundo, quia
nititur falso fundamento. Tertio , quia destruit Saeramentum Eucharistiae. Re primo, constat ex clarissimis verbis EvangeliI, Christu in seeundum humanitatem non esse ubique. Ioan. 6. q. Cum vidisses inrba, quod Iesus non esses ibi, neque Disipuli eius a ascenderum in naviculata , venerum capharnaum , quaere
445쪽
.. vo tibis II. capis Itaris 3essum . Et Marci I 6. 6. Iesum quaerisD 2 'arenum erue fixum et surrexit, non es his. Certe, qui non est hie, non est ubique. Et similiter, qui non erat ibi, ubi turba eum quΞr
i. s. Idem patet ex decursu totitis Euangelii, &symboli Apostolier. Nam ex utroque constat , Christum secundum humanit tem saepe locum mutasse . Ac primo fuisse in utero materno , deinde extra uterum instabulo a mox in AEgypto; iterum ex A Dpto rediisse ; habitasse eum Iosepho, & Maria in Nazareth; seendisse eum illis Hierosolymam ad templum r Inde in Galilaeam reversum esse; ivisse ad Iordanem, ut baptizaretur a Ioanne; mox In desertum secessisset ac deinde mutato identidem loco, nunc fuisse In Iudaea , nune In Galilaea, nunc In Samaria, nunc, in ma ultima, mox in horto: postea ductum esse ad Caipham, &Herodem , inde in Montem Calvariae r denique pependisse in eruee, positum fuisse in sepulchro , surrexisse , ad coelos ascei disse. Quae omnia manifeste doeent, non fuisse ubique . Nam si secundum humanitatem fuisset ubique , seu in omnibus t eis , sicut Deus seeundum divinitatem est ub ue, non potuis set de loco in locum migrare, sevi nec Deus potest. Io. Dupliciter respondent Lutherant. Aliqui dicunt, hoc solum eolligi ex dictis, Christi in nee esse , nec fuisse ubique localiter, & visibiliteri esse tamen, & suisse ubique illocaliter , &invisibIliter. Sed tae distinctio non iuvat. Primo, quia ex illa sequitur, corpus, & sanguinem Christi in instanti conceptionis
fuisse localiter Ili utero matern , & illocaliter In toto mundorae proinde Christum in utero eoneeptum esse localiter, in toto
mundo illoealiter. Item in ervee passiim esse visibiliter, & localiter, in toto mundo invisibIliter , & illocaliter . Imo duplici modo pastuin esse in cruce, semel visihil iter, & localiter; &semel invisibiliter, & illoealiter. Nam si eo tempore, quo fuit visibiliter , & localiter in cruce , fuit ubique invisibiliter , &illocaliter , necesse est suisse etiam in eruce invisibiliter, & localiter. Quae omnia naudita, & absurda sunt. II. Deinde distinctio illa non habet locum in anima Christi,
quando in triduo mortis fuit separata a corpore. Τune enimn uia
quam fuit localiter, Et visibiliter; sed ubie unque tunc fuit, ibi fuit illocaliter, εe invisibiliter. At cortum est, non fuisse tunc ubique , quia quando deseruit eorpus , S descendit ad Ins
ros, non nransit In'eorporer Et similiter quando ab inferis rediit ad corpus, non mansit apud inferos. Quomodo er D pO-- tuit esse ubique si enim invisibilitur , R illocaliter discessit
446쪽
Dε iniquitate o Ia eorpore , certe invIsibiliter: & illocaliter non nransit in eo pore. Et rursus , si invisibiliter , & illocaliter rediit ad corpus, certe invisibiliter, & illocaliter non mansit apud in seros . ix. Denique haec distilustio non solvit disssicultatem, quae lumiatur ex motu locali. Nam si humanitas Christi secundum subnan- . tiam luam est ubique , certum est, quod secundum substantiam suam non possit de loco migrare in locum . Substantia enim , quae ubique est, locum mutare non potest: Nec satis est dicere , non polle locum mutare , quatenus ubi lic est invisibiliter , &ill ciealiter; posse tamen, quatenus alicubi est visibiliter, & localiter. Non enim disputo de modis , vel accidentibus humanitatis Chri- sti, cui ut modi sunt esse visibile, vel invisibile, et se locale , vel illocale , sed de ipsa substantia . Nam si haec re ipsa est ubique, non potest re ipsa moveri de loco n locum. Quod manifeste patet in substantia Dei, quae cum re ipsa iitim me illa, & ubique praesens , nullo modo nec vili biliter, nec invisibiliter potest de loco migrare in locum intellige de motu, vel mutatione proprie
dicta nam metaphorice potest, juxta illud Gen. I 8. IO. Dixistisaque Dominis i : Destendim , ct videbo. At humanitas Christi proprie, & non tantum metaphorice potest moveri de loco in locum. Non ergo pνoprie est ubique. ala ergo respondent, Christum non fuisse ubique tempore suae mortalitatis , &hoc bene probatum esse ex Euangelio , &ia Symbolo fidei; nihilominus coepisse esse ubique post resurre- .ctionem. Haec etiam responsio non valet. Primo , quia ex Euan- - .gelio, Se Symbolo fidei constat, Christum post resurrectione ra, . . - rascendisse ad coelos , ae proinde locum mutasse: Similiter in die iudicii venturum ad nos, & sie iterum locum mutaturum. Secundo, quia plerique Lutherani docent, Humanitatem Christi esse ubique vel vi unionis hypostaticae, vel per realem coin- imunicationem immensitatis , seu omnipraesentiae, quae in instanti unionis hypostaticae facta est. Si ergo nunc est ubique, necesse est fuisse ubique ab instanti conceptionis. Tunc enim hypom-tice unita fuit personae Uerbi, ut omnes fatentur .' & tunc vi istius unionis communicata est illi inline illitas , seu omnlpraesentia, ut Lutherani contendunt. Est autem impossibile, alicui
realiter communicari omni praesentiam, & non esse actu omnia
praesentem: sicuti impossibile est, alicui realiter communicari albedinem, & non esse actu album.
447쪽
a 4. T Utherant putant eommunIcat;onem Id Iomatum In e consistere , quod sicut Persona Divina realiter unita, seu eommunicata est humanitati Christi, sie etiam attributa d
1lter illi unIta, seu eommunicata fuerint. Athoe falsum est eo sensu , quo ab Illis asseritur, iscet alio sensu sit verum . Potest enim triplieiter Intelligi. Primo, quod communicata sint huma nitati, non in se, sed in supposto, seu persona Uerbi. sie v eum est. Nam humanitati datum est, ut subsistat In persona vem hi, qua est omnipotens , omniseia , ubique praesens. vel, ut alit, loquuntur, per unionem hypostaticam factum est, non quidem ut humastitas in se sit omnipotens , omniseia, & ubique praesens , sed ut sit humanitas illius personae, quae est omnipotens, omnIstia, Stibique praesens. Vide Bellar m. lib. 3. de Christo, cap. I s. s. Secundo, quod eommunieata snt humanItati non solum In persona verbi, sed etiam in Ipsa humanitate, non tamen proxime , immediate, & sormaliter , sed tantum mediare, eons f . - quenter, S identice. Sie etiam verum est . Nam sol auidistis αδ-zVerbi proxime , immediate, & sormaliter communicata est hu- smanitati in se, & per Illam proxime , immediate, & sormaliter. - labsistit humanitas . sed quia Illa subs stontia reipsa Idem est eum
essentia, & attributis divInis, ideo eonsequenter, & Identieees- sentia, S attributa divina communicata sunt humanitati; non ut humanitas per illa sit omnipotens, Omnisela, & ubique prae sens , sed ut per illa, quatenus Ident seatur cum subsistentia, subsistat. Vide Valen. to. . qu. 2. puncto 3. 3.16. Tertio , quod eommunieata snt Irs human Ieat I In se proxime , immediate, &realiter, sicut subsistentia illi eommunia cata esto ac proinde sevi recte ἡ;eimus humanitatem Christi subsistere subsistentia divina ι se etiam recte dici humanitatem Christi omnipotentem esse omnipotentIa divina, & ubique praesen rem immensitate divisa. SIe Intelligunt Lutherant. Et hoc sensu nos Illos impugnamus. 7. DieImus ergo, attributa AIvina hoe sensu non esse eom munIca aliumanitati ChristI. Ratio est, quἰa quodlibet artria hutum dIvinum Intrinsece, & essentialiter includit reliqua, ut
ex eommuni sententia suppono; ergo si unum uniatur, seu commmunicetur humanitati, necesse est, ut reliqua omnia illi unian
448쪽
tur, seu eommunἶcentur ἐν at omnia non ponat Illἰ unlrii ergo nullum potest. Minor probatur, quia constat, haec ipsa non posse. I. Esse actum purum. 2. Esse aeternum . Esse in dependentem . Cum enim humanitas essentialiter sit composita, non potest esse actus purus , & cum sit dependeris a Deo , non potest esse independens .iου. Dices I. Subsistentia divina potest substantialiter communieari humanitati, & re ipsa communicata est; ergo etiam potest illi communicari esse actum purum , esse aeternum, ese Independentem. Nam subsistentia divina est actus purus, est aeterna , est independens . Respondeo: Non sequitur , quia licet subsistentia communicetur humanitat I in ratione subsisteniatiae , non tamen in ratione puri actus , aut aeterni, aut in deinpendentis . Non enim repugnat humanitati subsistere per subis sistentiam divinam, sicut repugnat illi esse actum purum, aeternum, independentem .
I9. Dices λ. Ergo salsum est, quod ante diximus , si unum attributum divinum posset communicari humanitati, reliqua mnia posse. Nam subsistentia potest illi communicari, &tamen reliqua non possunt. Respondeo : Subsistentia non est attribu . tum divinum. Primo, quia attributa divina sunt aliquid absolutum in Deo; subsistentia est relativa. 2. Unum attributum est de Intrinseca ratione alterius: at subsistentia Verbi nec est de intrinseca ratione subsistentiae Patris, aut spiritus Sancti, nee de intrinseca ratione ullius attributi. Hine sequituro Pr mo, subsistentiam relativam Verbi posse communicari; &'re- ipsa communicatam esse humanitati Christi sine subsistentia relativa patris, aut Spiritus Sancti, quia una alteram intrinse ee, & essentialiter non includit. 1. Eandem subsistentiam rein lativam communicari posse , & reipsa communicatam esse hum nitati Christi sine attributis divinis , quia relativa subsistentia non includit intrinsece , 8c essentialiter attributa divina. Nec Obstat, quod supra dixi, subsistentiam relativam esse realiter idem cum essentia, & attributis divinis. Est quidem realiter idem eum illis, sed tamen intrinsece , dc eilcntialiter non in eludit illa .
449쪽
ho. 8c potu : qui necesse est ire ad templum pro eorpore , &sanguine Christir Domi haberi potest. Quid necesse est cons ciae panem, & vinum , si sine consecratione eorpus , di anguis Christi praetens est 3 Quid conqueruntur adversarii de subtracto
calice ν Quid tantopere urgent utramque speciem Dona I sumant calicem, sumant utramque speciem , eessent conqueri donobis . Hoc argumentum obiicit sibi In se Lutherus in libello, qui inscribitur : Quod verba Christi, Hoc est corpui meum , adhue 'maseni. Sic enim habet: Si corpur christi est In omnibus Leir, a-oediam devorabo, ct belluabor ipsum in omnibus hospithi, ct Momnibus semellis, poculis, cambaris . Postea sie respondet di tu pore e , eanis fanatice, auν 'Mi uis fueris, insulse in e , aliam si eouui Chrsi H in omnib- locis, non tamen in statim ipsum devorabis, vel helluaberis . Et infra; -les O te in haram
3uam porcorum, Nel in suum sterquilin Mn.
1i. Vult dicere, Corpus quidem Christi esse ubique , non t*men ubique sumi, aut comedi posse. Alii addunt, non posse ubia Mue essicaciter, & utiliter capi, sed in sola Eucharistia. Unde aiunt, hoe distrimen esse inter panem Eucharisticum ,& panem domesticum, quod licet Christus in utroque sit aeque praesens,
non tamen aeque prosit nobis in utroque ς quia in pane Eveh ristico consert aliquem fructum spiritualem, quem non consere
in pane communi, & domestico . Sed quaero , quis sit ille fiuctus spiritualis i sane secundum Luthera nos duo spectari possunt In hac re . Unum est, ut quis excitet in se fidem iustificantem . & actu credat peccata sibi remissa per merita Christi. In hoe enim consistit ratio fidei iustiseantῖs seeundum Adve
sarios . Alterum est, ut revera consequatur hunc fructum remissionis peccatorum . sed utrumque fieri potest in cibo , Et pcitu domestico extra Eucharistiam. Hoe ostendo; quia LutheranI eredunt, Christum esse ubique.' ergo credunt Illum esse in ei bo, & potu domestie ς ergo cum mandueant cibum d inesticum , possunt excitari ad fidem iustificantem , ut credant sibi
remissa esse peccata per merita Christi, qui ibi praesens est. Haee autem fides est certa, infallibilis, ut ipsi volunt: ergo reipsa
consequuntur fiuctum remissionis pecatorum . Quid ergo ne-
450쪽
Ubἰquitatagos tesse est, ad hune fructum consequendum , 'ire ad Eecies amo& Eucharisticum panem manducare Vides, tolli necessitate Eueharistiae, si admittatur Ubiquitas.
pistarica .aa. . IRIma ratio sundatur in hac propositIone ; quando duarx res inseparabilίter, & iudi stanter inter se unitae simi, tunc ubi est una , ibi necesse est alteram esse . Quae propositio, si nihil addatur, sine dubIo falsa est. Nam unio duarum
rerum inseparabilium, & indistantium non requirit, ut ubicunque est una, ibἱ sit altera; sed solum, ut alicubi sint simul,& non distent Si enim nulli bi essent simul, iam essent sep
ratae , & distantes . Hoc patet primo in anima, & eapite Chri ni, quae inseparabiliter, & indistanter unita sunt: & tamen non ubicunque est anima, ibi est caput; cum anima sit In pedibus, ubi caput non est: Sunt tamen alIcubi simul, x non distant quod. satis est ad unionem. Secundo, idem patet In Sole, δέ orbe sesari, quae eodem modo unita sunt , & tamen Sol non est In toto ter eircuitu, sicut est. orbis solarIs. 23. Dices. me exemplum de Sole non est ad rem, quia sol non est unitus toti orbi solari, sed tantum parti . At humanitas Christi unita est toti Verbo . Respondeo : Hoc non obstat, quia etiam caput Christi unItum est toti auimae; & tamen non ub eunque est anima, ibi est caput. Itaque haec regula tenenda est. Quando duae res totaliter, & adaequale inter se unitae sunt, timc ubi est una, ibi est altera. Quando autem non totaliter adaequate unitae sunt, tunc Ma potest esse alicubi, ubi ritera non est. Priori modo unita sunt superficies chartaro&albedo ; materia, & Arma solis; materia, & forma aquae; intellectus , dc voluntas Angeli et PosteriorI caput, & animat sol, & orbis s laris : clavus, & rota '. finitum, & infinitum
14. Dices a. Si persona Uerbi est alicubi, ubI non est humetis nitas, jam Verbum alicubi est homo, & alicubi non est homo, quod est absurdum. Respondeo: Non sequitur; nam hae duae propositiones sunt distin hae : Uerbum alla ubi est sine humanitate , & Uerbum 'alicubi existens non est homo . Priob vera est, & bene sequitur ex illo antecedente . Posterior falsa est ,& non bene sequitur. - . , .