장음표시 사용
451쪽
solvitur secunda vario sumpta ex communieatione
, s. Ecunda ratio sendatur an eommunieatIone Idiomatum , I quam Lutherani putant In eo eonsistere , quod attria huta divina , cujusmodi sun omnipotentia , omniscientia , &omnipraesentia , realiter communicata sint humanitati Chriapi ae proinde quod vera sit haee propositIo r Humanitas chjsi est omnipotent , omniscia , obique praesens. Hoe iam relatatum est. Vera communicatio idiomatum, quam antiqui P . tres , & Concilia agnoscunt , se explicanda est a Unio hypo stillea hoe efficit, ut humana Christi natura immediate uniatur personae verbi, & coniequenter ut duae naturae , dIvina , S humana uniantur in eadem persona Verbi , & in illa simul labsistant . Hinc oritur duplex communicatio respectu illius
personae ; una duarum naturarum , altera proprietatum , seu attributorum utriusque naturae. Et haec Graece voeatur κειν-ια Φων ἰδιωμsτω . Prior in eo consistit , quod duae naturae praedia centur de persona Verbi in conereto r posterior in eo , quod etiam attributa utriusque naturae praedicentur de eadem pers ita in concreto
16. Iuxta priorem recte dicimus: Persona VerbI est Deus ,&persona Verbi est homo. Item: Verbum est Deus, & Uerbum est homo. Item: Filius Dei est Deus, & Filius Dei est homo. Item: Christus est Deus,& Christus est homo. Item: Iesus est Deus , & Iesus est homo. Denique et Deus est homo, & homo
est Deus . Iuxta posteriorem : Christus est aeternus , immortalis , infinitus : & Christus est temporalis, mortalis, finitus : Quod se intellige i Est aeternus secundum divinam naturam , temporalis se eundum humanam; & sic de eaeteris. Et hoe modo eo ciliantur illa duo Scriptura testimo sua; QO , ct Pater unum smanus. & Paxer major me est. Nam in priorI Ioquitur ChrIstus de se se eundum divinitatem, in posteriori secundum humaniatatem. Vide Aligust lib. I. de Trinit. eap. m.& 13. ar. Hare est recepta Catholicorum sententia apud D. Thomam in a. p. quaest. Io art. q. Et ratio est, quia quando plures naturet, vel krmae in iuntur in una eademque persona, tune possunt de illa in eoncreto haedicari: sicut in persona Petri uniuntur compus, anima, intellactus, seientia, probitas , albedo ; 8t Ideo vecte dicimus: Petrus est eorporeus, animatus, intellectualis,
scientificus, probus , albus. Eodem modo fit in persona Christi,
452쪽
In qua unIuntur humanitas ,&divinitas , mortale , &ἰmmortale , finitum, & infinitum . Unde similiter recte dicimus t Christus est homo, &D us, mortalis, & immortalis, finitus, 3c infinitatus . Quae omnia perinde valent, ac si dicas et Petrus , seu pe sona Petri, habet corpus, animam, intellectum, Virtutem , scien tiam, probitatem, albedinem. Item, Christus, leu persona Christi habet divinitatem, humanitatem, mortalitatem ,&immorta Alitatem, finitatem, go infinitatem , quod verissimum eli. 18. Nec testimonia Scripturae, quae superius allata lunt a Luia
theranis, pro reali communicatione attributorum facta humanitati, quicquam convincunt. Primum est . In ipso inhadii. at omnia plen. tuto divinitasti corporali ιer . Resbondeo . Hoc irupliciter
potest intelligi. i 'rimo , quod plenitudo divinitatis habitet inhumanitate Christi. Ηoe quidem Apostolus ex resse non dicit a sed tamen aliquo sentu verum est . Habitat enim inhumanitate, non perie, &formaliter, sed identice, seu ner aliquid , quod est idem cum divinitate, nempe per subsistentiam rela ivam verbi. Nam haec subsistentia per se, & sormaliter communieata est humanitati, & quia identificatur cum essentia, &.it tributis, ideo est entia, & attributa sunt ipsi communicata per subli stentiam, quae est realiter idem cum illi S. Vide sunrasi. Is . S sic exponit Ualentia quaest. 2. puncto 2. β. 2.&II. Secundo, quod plenitudo divinitatis habitet in ipso Christo. Cum enim Christus sit verus Deus, & verus homo, nece sie est, ut sicut in eo est plenitudo humanitatis , sic etiam sit plenitudo divinitatis e Vel, quod idem est, sicut in eo est natura humana cum suis pro prietatibus , & attributis; sic extam sit natura divina cuin suis proprietatibus, & attributis.1 s. Hinc constat discrimen inter Christum, di humanitatem Christi. Nam essentia, & attributa divitia non sunt formaliter , & per se communicata humanitati, sed tantum identice , quat nus furit realiter idem cum l ubsistentia relativa, ut dictum est . at Christo per se, & formaliter communicata lunt in perlona Uerbi. Nam persona Uerbi lubsistit in vera divinitate, & vera humanitate: & sicut subsistentia relativa per se , Se formaliter est in perissona Uerbi; sic etiam essentia divina, Sc omnia illius attributa.
Unde etiam fit, quod sola subsistentia Verbi possit in concreto
praedicari de humanitate, non autem essentia, aut attributa. Nain
verum est dicere, humanitas Christi subsistit per subiistentiam Verbi, falsum , humanitas Christi est Deus, est omnipotens, inis
finita , independens . Quae tamen omnia possitne praedicari de μpso Christo. Nam omnia per se, bc formaliter iunt in Cluillo.
453쪽
in Itaque verum est dIcere, Christus est Deus, omnIpotens, inmnatus , independens , subsistens . 3 Q. Notandae iunt autem duae istae particulae . I. Aenhudo dia inhalis. 2. Corporaliter. Nam illae significant, aliter in Christo, aliter in aliis Sanctis habitare divinitatem. In Chrῖsso hab tat per plenitudinem a in aliis per divisionem . I. Cor. I a. q. In Christo corporaliter , Id est, vere , & substantialiter; in aliis participative. Nam ipsa divinitas vere, & substantialiter est in Christo, in a i iis per dona quaedam a divin Ita te participata.
3I. Alterum testimonium est, Omnia mihi tradita sunt a Patre meo: ergo etiam attributa divina. Respondeo. Hoc dictum est
Christo , non de humanitate Christ. Potest autem duplici-- aer intelligi. I. Quod omnia sint illi tradita per aeternam genera tionem. Et sic non est ad propositum . Σ. Quod omnia hint illi tradita per unionem hypostaticam i non tamen in ipsa humanitate, sed in persona verbi, quae subsistit in humanitate. Vide supras. I . Eodem modo explicari potest illud Joan. I 3. 3. αmnia dedit ei Pateν in manus.
32. Tertium est, Data es mihi omnis potestas in coelo , ct in temva . Respondeo . Hoc etiam de Christo, non de humanitate diactum est. Et potest etiam dupliciter intelligi. I. De potestate divina , seu Increata , quae data est Christo, non in humanitate, sed in persona Verbi. a. De Imperio, quod datum est Illi in mnes creaturas ς juxta illud Hebr. a. . constiruisti eum super Ueva manutim Inarum . Et ibidem et Omnia subjecisti sub pedibus ejus .
se est qui ascendit seper omnet carios , ut impleΥe omnia . Respondeo. Sensus est , Christum prIus descendisse ad inferos, ac deinde ascendisse supra omnes coelos, ut omnia loca , antima , media, luprema, successive Impleret per suam praesen tiam, virtutem, gloriam , victoriam, & trium plium : & sic cape-yet possessionem sui imperii in omnes creaturas , & tanquam Rex solemni pompa inauguraretus. Ste explicant Theophylactus, Oeevmenius, Cornelius in commentario, & sanctus Bernardus
serm. 2. de Astens. Dcim, ubi ait: stendit 'per omnes coelos , Dς adimpleret omnia. Iam enim eum se Dominum universorum, 'Mae
454쪽
sentire. Inter se quidem, quia multi docent humanitatem taxesti in unionis hypostaticae esse ubique.' ae proinde ab instanticon ceptionis, quo facta est unio hypostatica, coepisse esse ubique. Non ergo post Asce usionem coepit esse ubique .. Ab Apostolo autem , quia Apostolus dicit , Christum secundum lium alutate in descendisse ad inferos; ergo prius non erat apud inferos. Item , ascendisse ad coelos.' ergo prius non erat in coelis : Ergo vi unionis hypostaticae non erat ubique . Solvitur quarta Ratio desumpta ex fis na ad
. Uarta ratio fundatur in iis Seripturae locis, ubi Christus dicitur sedere ad dexteram Dei Patris. Respondeo. Duplex est explicatio illius sessionis. Una, quod per dexteram Dei intelligatur beatitudo aeterna. Ita Hieron. in c. I. ad Ephes. Se Augustin. lib. de Fide, & Symbolo e. 7. & lib. de agone chriastiano e. a 6. qui non solum Christum sed etiam alios beatos vult sedere ad dexteram Dei, juxta Illud Ephes. a. 6. co .dere nos f eit in caelestibus in chrso . Et Μatth. 21. 33. Statuet oves a deXtris fiat: haedor autem a pnistris . Haec expolitio nihil favet Ubique ri
3 7. Altera est probabilior, quod per dexteram .Dei intellisai
tur aequalitas.potentiae, gloriae, εἰ majestatis Dei, ut sensus sit , christum sedere ad dexteram Dei, id est , aequalem ede Deo In potentia , gloria, & majestate ἰ vel pari potentia, gloria, & maiestate regnare, & gubernare cum Deo Patre . Ita Athanasius , Bari silius, uterque Cyrillus , Damasc., Chrysost. , Ambrosius, &a lii apud Bellarmin. lib. 3. de Christoc. i l . Haec expositio videturiavere Lutheranis, sed revera non favet. Tametsi enim haec aequalitas data sit Christo homini, non tamen data est illi In humanitate, sed in persona Uerbi. Non enim factu in est, ut hi antitas in te ipsa sit aequalis Deo in potentia, gloria, & majestate, sed ut sit humanitas personae verbi, quae habet aequalem pote tiam, gloriam, & majestatem eum persona Parris . V. supra g. I . 37. Dices, hoe iactum est in instanti incarnationis, quando humanitas Christi unita suit personae verbi. Apost. autem loquiatur de sessione ad dexteram Dei Patris , quae eontἰgit post ascensionem . Ros'. in illa sessione duo spectati debent. t. Equalitas
Christi eum Deo Patre . Haec illi data est in instauti In ςarnationis . Manristatio illius aequalitatis. Ηxe facta est per astensionem,
455쪽
io ε Lὁeν II. caput II. 'uando messius tanquam victor, & triumphator eum solamnIpompa ascendit In coelum . Tune en Im coepit, quoad externam celebritatem, sedere a dextHs Dei Patrῖs, id est , tunc coepit a gnosci, & honorari tanquam Deus ; ut patet-illo Philipp. 2. 9. Propter quod ct Deus exaltavit illium , ct donavis illi nomen , quod est super omne nomen e ut in nomine Iesu omne genu 'ectatur , caelestiΜm, errestrium , ct infernortim , edi omnis lingua eoUBeatur , quia Dominus Iesus christur in glaria est Dei Patris. Nota : ut omnis lingua confiteatur, Christum e se in gloria Patris, quod
antea confessa non erat; quia antea non Innotuerat omnibuS.
Solvitur quinta Ratio desumpta ex verbis Christi . 33. incla ratio sumItur ex verbὀs Christi, Matth. i g. ab. UM .ae sunt duo vel trer eongregati in nomine meo, tu sum
medio eorum. Et e. 28.2O. Ego vobiscnm sum omnibus dieburn ' ead tonsummationem seculi. Resp. Hinc solum colligitur , Chrianum adesse omnibus bonis, & fidelibus per suam gratiam , de directionemr non tamen per praesentiam eorporalem. Nam si Christus loqueretur de praesentiat eorporali, non tantum adessethonis, sed etiam improbis, secundum expositionem Lutheran rum , quod tamen est alienum at mente christi. Ille iterum patet . Lutheranos & sibi ipsis, & Christo contradicere . Sibi, quia paulo ante asserebant, Christum post aseensionem coepisse esse tibIque. At hie contendunt, eum antea fuisse ubique . Christo autem, quia Christus solum asserit, se prae lentem esse, & fore
honis.' at Lucterani volunt eonvIncere, praesentem esse omnibus, tam bonis , quam malis: nec tantum hominibus, sed etiam aliis creaturis, quod nullo modo eonvInei potest nee ex verbis Chriam , neque ex ipsius mente, ae intentione.
De fide Infantiam. I. V Ieam primo, quta sentiat Lutherus . a. Quid LutheranI. L AE 3. Quid Catholici. q. Solvam obiectiones Lutheri, & Luia theranorum . Igitur Lutherus docet, infantes habere fidem actu Iem, qua eredant in Christum ,& per illam Ipsos iustificari. Hane autem fidem gignI in infantibus. ante Baptismum , partim vi exo eismi, partim orationibus Ecelesiae . Sie enim se ibit in libro eo tra armatum virum CochIaeum .' mn negamus parvia s es. bapii
456쪽
mur, ad baptismum eos credere per vim verbi , quo exori antur .
per fidem Ecclesiae eos e remis , o eis fidem suti orationibus implorantia. Et in lib. de capi. Babylonica , c. de Baptismo : Per ora-sionem Ecclesiae ollerentis, edi e redentis, cin omnιa primitia sunt , parvulus fide infusa muta ιuν , mundatur , er re ovatur. Loquitur de fide actuali, ut patet ex praecedenti testimonio . Σ. Ηxe sententia iacile refellitur. Primo, quia excepto Luthero, nemo eam defendit . 1. Nullum habet fundamentum in Scripturis. 3. Repugnat Patribus . 6. Multa absurda ex ea le- .uuntur. s. Nititur falsis principiis. Singula ostendo . I'rimo, nee Catbolici, nec Lutherant eam defendunt , ut paulo poli videbimus. Secundo, non fundatur in Scriptura. Nam Scriptura novi testamenti, quandocunque loquitur de actu credendi, leude fide actuali, semper loquitur de fide adultorum, quae oritur ex auditu , doctrina, & nraedicatione Euangelii. Marci I 6. v. q.
Funtes In mundum universum praedicare Euangelium . qui credide.
eri . sint verant,n messideris, vobIs Euangelium prndicantibus 9 condemnabstur . Signa aucem eos, qui crediderint, haec Imventur: in nomine meo Daemonια eficieno, linguis loquentur noῬιs , Sc. Iis non videt haec dici de adultis non de infantibus ' Item Koman. IO. Iq. sinomodo ergo invocabnnx, in quem non credιderunt I μι quomodo credens ei, quem non audierunς φ Quomodo autem audiens sine praedicante Et postea concludit: Ergo sides ex audιτυ ζ anduus autem per verbum Christi . Haec Apostoli sententia directe est contra Lucterum . Et potest lic applicari. Quomodo infantes credent Christo, quem non audierunt ' quomodo autem audient sine praedicante 3. Tertio repugnat Patribus, qui negant Insantes habere actum fidei, quando banti Eantur. Certe Augustinus, ut alios omittam, epist. 23. ad Bonifacium Eniscopum circa finem sic ait et Laque parvulum, etsi nondum sides illa, quae in eredentium volunxare Onsistit, jam tamen insius sedet Geramentum id est bapti l mus side-lc m facit . Et epist. s T. ad Dardanum , quaest. 2. asserit, eos , qui putant insantes credere, quando baptiZantur , injuriam facere humanis sensibus . Videmus enim infantes, partim vocis ejulatu, part Im motu corporis reludiari, quando baptismum aquae sulcipiunt: quod sane non sacerent, s crederent se per baptismum rege nediari , & filios Dei serἰ. Et lib. . de Baptismo eontra Donatistas, c. 2 . ait: infantes baptietati, non ex Impia voluntaιe, sed ex atatis indigeηιia , nec carie credere ad justitiam possum , neς
457쪽
. Quarto , multa absurda sequuntur ex sententia Lutheri. Nam meo, quod asserit, infantibus dari sidem in exorcismo an te baptismum , sequuntur haec tria. Primo, infantes exorciZatos , si moriantur ante bapti imum , salvari poste per sdem in Exorcismo acceptam ἔ, ac proinde baptismum non esse necessarium . Nam ut idem Lutherus scribit in libro contra Coelarum e Ba-
pii ui sine me non iustimat 1 fides autem sine baptismo justificat . .
Secundo , exorcismum magis esse necessarium ad salutem , quam Baptismum. Nam exorcismus confert infantibus fidem iustificantem, quam baptismus non consert. Et, sine exorcismo infantes salvari non possunt; sine baptismo possitnt. Tertio , nos habere aliquod medium necessarium ad salutem, extra scripturam, Nper solam traditionem , nempe exorcismum. Quod Lutherani
s. Quinto, nῖtitur falsis principiis. Nam primo falsum est, Gdem insantium gigni per vim verbi , quo exorsiZantur. Quod potest dupliciter intelligi. Primo, ut verbum exorcismi habeat vim gignendi actum fidei; quatenus auditur, &intelligitur ab
Infantibus: quo pacto verbum Evangelii , quando praealcatur, habet talem vim respectu adultorum , juxta illud o Fides ex audiistra za auditus autem per verbum Chrisii. Secundo, ut habeat vim
gignendi actum fidei, non quatenus auditur, & intelligitur, sed per modum instrumenti. Quo pacto nos dicimus , verbum baptismi, per modum instrumenti, habere vim conferendi gratiam . Utroque sensu falsum est. Priori quidem , quia constat infantes
non intelligere verbum exorcismi, quod latine recitatur a miniastro exorciae ante: Imo nec audire quidem , praesertim quando vel dormientes, vel surdi exorcidantur: vel etiam, quando minister submissa.voce pronunciat verbum exorcismi in magno populi strepitu , & concursu . Posteriori, quia si verbum exorcismi per modum instrumenti conferret fidem, haberet hanc vim conferendi ex institutione Christi; at non haset, quia neque ex scriptura , neque ex traditione probari potest, Christum instituisse , ut verbum exorcismi habeat vim conserendi insantibus actum fidei. solus Lutherus Id asserit, sine fundamento. 6. Addo, si fides infantium gigneretur per verbum exorcismi, sive priori, sive posteriori modo, Baptismum nihil profuturum Insantibus sine exorcismo . Nam baptismus, ex sententia Lutheri, non prodest sine fide suscipientis: at sides suscipientis acquiritur per exorcismum t ergo baptismus nihil prodest sine exorcismo. Cur
458쪽
De Flae Infantium . 413 Cur eroo multi Lutherani omittunt exorcismum y Cur omnes, tam Catholici, quam Lutherani docent , mulieres in ne eessitate baptizare posse infantem, non praemisso exorcismo ' Cur olim in primitiva Ecclesia id saepe factum est 7. Secundo falsum est, fidem insantium impetrari per fidem ,& orationem Ecclesiae . Quod dupliciter ostendo. Primo, ex ipso Luthero . Nam ipse asserit, infantes credere per vim verbi , quo exorcizantur . Uerbum exorcismi est lioe . Gore's te , ἰmmunde θiritus, in nomine Patrii, o Filii , ct Spiritui san-EL , ut exeas, ct recedat ab hoe famulo Dei N. Si ergo per vim hujus verbi accipiunt fidem, qua credunt in Christum ; certe non aecipiunt per orationes Ecclesiae, quae sequuntur exosci Lmum . Aut, si Ecclesia per suas orationes impetrat illIs fidem post verbum exoreismi, non accipiunt fidem per vim verbi exorcismi. Ut hoc melius intelligatur, notandum est, in baptismo Insantium servari hunc ordinem . I. Petitur nomen infantis . 2. Fit insufflatio. 3. Signum crucis imprimitur in fronte , S corde . q. Datur illi gustandum sal beneὸ ictum . s. Sequitur
exorcismus. 6. Recitantur orationes. I. Nares , & aures in fantis tinguntur sputo, seu saliva . Haec omnia fiunt ante Ingressum in Ecclesiam . Post infremam servatur hie ordo. I. Fit abrenunciatio Satanae. 2. Professo Mel. 3. Ungitur pectus infantis oleo salutis. q. Sequitur Baptismus . Hi ne constat verbum exorcismi prius recitari, quam orationes Ecclesiae; & eon sequenter, si fides infantium consertur per verbum exorcismi, non opus esse ut eonseratur per orationes Ecelesiae. 8. Deinde, neque ex Scriptura, neque ex Traditione ostendi potest, Deum infallibiliter , & quasi certa lege velle infantiabus dare fidem propter orationem Ecclesiae . Unde ergo id asserit Lutherus ρ Aut quo praeceptore id didicit Nullum authorem, qui ante ipsum vixerit, citare pro se potest . Et sane, si semel dicamus , Ecclesiam habere infallibilem vim persuas orationes impetrandi fidem infantibus in exoreismo, poterimus similiter dicere, habere vim impetrandi fidem infantibus in utero materno existentibus , aut etiam infallibiliter impetrandi fidem Turcis , haereticis , di infidelibus . Non quidem Ite o , quin Ecclesia multa possit impetrare a Deo per suas
orationes: sed quod in hoc casu , re ipsa, & infallibit ter impetret fidem insantibus, indiget probatione .
459쪽
Quid sentiano Luthe amriis. T Utherant In tres partes divisi sunt e Aliquἰ dorent eum Luthoo , infantes in baptismo habere veram fidem , qua credant in Christum. Alii habere pios quosdam motus , seu InclinatIones in Deum si sicut habuit Ioannes BaptIsta , quando exultavit in utero matris. Alli habere utrumque , 3t veram fidem , qua credant in Christum , & pios motus , seu ἰnelinationes In Deum . Omnes tamen dissentiunt a Luthero meo. quod dicant huiusmodi sdem, vel motus non gigni in Infant; bus per vim verbi Exoreismi , sed in baptismate perspIritus sancti virtutem, & operationem. Io. Primam partem tenet Leonardus Ilutterus in compe dio locorum Theologiae e. 2o. de baptismo , quaest. II. ubi introdueit D; seipulum se proponestem o Videris hae pacto ast , re infames ισιi ιas vere eredeis in christum . Et respondet , DED . Nam infantes per bapιismum minute spiritus famat vera fide donari, vel inde patet, quod regenerantur : Iam autem vera regeneratis sne me esse nequit . Utitur autem dupliei testimonio Scripturae. Uno , uui erediderit , s baptigatus fueriν , salvabitur . Altero , Qui sandaligaverit -- de pusillia sis, qui in me credisnt, &e.ri. Alteram Philippus in loeis anni rues 8. tit. de baptismo parvulorum. De infantibus, inquit, hae saras est senere . spi-Hina sanctus per Baριirimum eis datur , vi emit in eis novos motrus , ct novas inclinasiones in Deum pro Usvum modo . Et
Lutherani in eoneiliabulo Oittembergensi apud Cochlatum lib. 3. Mistellaneorum, tract. 8. cae. 1.ra. Tertiam David Chytraeua In Catechesi annI Is 89. e. 7. de BaptIsino , ubi ait : Es autem chri s e ax in infamibus per baptimum , ct Ueinatur in iis fidem , ct alias motui pro 's rum modo . mith. I a. ilia Uenderit unum ex parvulis sis ,
13. Remnitius, R Iacobus Herbrandus latentur , hane d ctrInam nec intelligi, nee explieari posse. Et quidem xemnitius
in x. p. ExamInis ConeIl. Trident. seg. 7. Can. I 3. de Baptismo se scribiti Licet nee salis intelligamus, nee verbis explicare ρομ-us, qualis sit illa virisus Sancti actio , o Uevatio in infantiabns , qui bapti antur : esse tamen, o fieri ex verbo Dei eertum . Illam autem actionem , fem operationem Spiriιus sancti in iminian ibin voeamur sidem, o dicimust ραννώοι eradere . Herbran-
460쪽
infantium : Eisi , inquit, quomodo eredant infantes , scire non 'fumus , tamen fidem eos habere certum est , christo affirmante, estimoniumqtie inii perhibente. Sicut Spiritus sanctui pronunc ἰat ,
pullos eονvorum Deum in ocare . Et Paulus Apostolus, creatura
'mnem ingemiscere testatur . Quali dicat : Sicut non possumus intelligere, quomodo pulli corvorum invocent Deum, & quo modo omnis creatura ingemiscat e sic etiam non possumus intelligere , quomodo infantes credant. Certum est tamen , eos credere, sicut illa duo priora. certa sunt.14. HI Onanes facile refelluntur. Uel enim volunt hos motus,
seu inclinationes infantium distinguia vera fide iustificante, vel non; si volunt non distingui, iam ex hac parte sentiunt eum L thero, ac proinde eodem modo , quo Luti erus , resutandἱ sunt. Si tamen volunt distingui, quod verisimilius est, magis errant, quam Lutherus. Primo, quia sibi ipsis contradicunt. Nam alibi communi consensu docent , hominem sola sde justificari . Hie docent infantes iustificari per novos motus, & inclinatio ues, qui juxta suppositionem a sde distinguuntur. Quae duci non cosae rent. Secundo, quia sicut Lutherus pro fide infantium astruenda utitur quibusdam lacripturae testimoniis, quae revera intelligi debent de fide iustificante ;.sie etiam Lutherani ad astruendos infantium motus, & inclinationes, utuntur iisdem testimoniis. Asfieri non potest, ut testimonia, quae intelliti debent de vera fide justificante, intelligantur de motibus, seu inclinationibus disti ctis a fide iustificante. 'dunt autem haec testimonia. I. qui er d deris, o baptiqatus fuerit, salvus erit. 1. Sine me impossibiles placere Deo . 3. Qui scandali'averis unum de pusillis istis , yui
in me e redunt. In bis , & similibus agi rur de vera fide a non au tem de motibus , aut inclinationibus distinctis a vera fide. Ergo Lutherus maiori probabilitate potuit illis uti, quam Lutherant. Neutri tamen recte . Non quidem Lutherus, quia in supra dictis testimoniis agitur de fide adultorum tantum . Nec Lutherani. Pi i- .m propter eandem causa in . Secundo, quia fides ex suppositione distinguitur a motibus, & inclinationibus , quas fingunt Lutherant. Ergo ex illis testimoniis, ubi agitur tantum de fide, non
potest quicquain convinci de motibus , qui distincti sunt a fide. suid sentiant caiholici. s. 'Atholici doeent, infantes, dum baptizantur, tametsi a non habeam propriam fidem actualem, ut volebat Lethe