장음표시 사용
431쪽
ινε . . Liber I. cap. XVIII. ,
I. vos affirmamus contra Calv Inum, & allos AdversarIos . 1 . Et probamus primo ex contrario fundamento. Nam ex fide certum est, In iustificatione tot II omnia peccata, & I fundi gratiam, seu iustitiam inhaerentem , quae faciat hominem Deo guatum, & amieum, Si ab omni contagione mundum, ae Iiberum , ut eam a s. probatum est. Hine contra Calvinum sic argumentor risicut ab homIne iniusto, immundo, & peeeatiso oxio procedunt opera injussa , immunda , R vitiosa; ita ab homine justo, mundo, R internis gratiae donis ornato procedunt opera iusta, munda, & Deo grata. a. me spectat illud Christi Μattn. 7. I 8. Non potes arbor bona malas 'nans facere , neque arbor maia bonos fructus facere . Et Joan. Is . 1 . Ego ona visis , vos palmites : qui manet in me , ct ego .neo, hie θνι frustam mistirem . Ex quibus verbis eliciuntur his duo argumenta eontra Calvinum. Alterum: Arbor bona non potest facere malos fructus: sed homo iustus est arbor bona. Psal.yr. 3. Ergo hor iustus non potest Beere malos fiuctus. Quomodo igitur Calvinus doeet, omnia ipsius opera esse damnabilia y Alterum o omnis palmes, qui est in foecunda vite, potest facere bonum fructum t Sed Apostoli erant palmites in Chriasio , tanquam In foecunda vite ἐν Ergo Apostoli poterant laeere num fructum e Ergo falsum est , omnia justorum opera esse sordes, Inquinamenta , metam iniquitatem . . 3. Potest hoe elarius explIeari in hunc modum. Ut palmes ferat fructum , requiruntur, & sussiciunt haec pavea . I. Ut sit in vite.2.Ut suetum, & humorem ab ea triarat. 3.Ut habeat lassicie tem Solem,a quo exeoquatur. Mi nullum sit Impedimentum quo laedi, aut impedisi possito cujusmodi est nimium frigus, gelu, pru ma, Ventus turbulentior, vermis eorrodens, aut aliquid simile. At luee omnia loeum habent in homine iusto.Nam p1imo est in Chriso, tanquam In vite. Ioari. Ps. . Ego sum λιις, vos palmi es: maneae In me ego in vali. secundo, trahit ab illo laeeum, &Mm stem divinae gratiae. I can. 4. I . quam,quam ego dabo ei, sies in e fons aq a salientis in vitam aeternam. Tertio,habet sufficientem calorem, quo exeoquatur. Luc. I 2. U. Ignem veni mlitere in troam s
432쪽
De Meriso Ranopum operum . 38 eris ardens in uobis y Quarto, nullum est impedimentum . Non in ternum Rom. 8. P. Nihil damnattonis est iis, quἰ Iunt in cluso
sis, qui non secundum carnem ambulant. Nec externum . Rom. 8. 38. Certus sum s quia neqMe more, neque vii a , neque Angeli , neque principatus, neque instantia , neque furura , neque fortitis io , nequq alsitudo , neque profundum , neque creatura alia poterit nos separove a charitate Dei, qua est in christo Iesu Domino nostro . Sequitur ergo, nihil deesse homini justo, quominus possit sacere bo infructum. i se Φ. Idem potest demonstrari & hoc modo. Ubἰcunque sunt sufficientia principia rectae operationis , ibi potest esse recta , & honesta operatio: at in homine justo sunt iussicientsa principia rectae operationis r ergo in homine iusto potest esse recta operatio . Major per se nota est. Μinor probatur; quia ad rectam oner tionem sussiciunt haec tria principia. I. Intellectus , qui intelligat, quid agendum sit, quid fugiendum. 2. Uoluntas , quae amplectatur id, quod ab intellectu, tanquam bonum, & honestum proponitur . 3. Potentia exterior, quae exequatur id, quod voluntas amplexae est, &exequendum imperavis. Haec autem sunt In homine iusto. Nam intellectus ejus lumine divinae fidei illustratus est , ut facillime possit cognoicere, quid honestati sit consentaneum . SI militer
voluntas a Deo excitatur, & juvatur per internam motionem, qua prompta , di robusta essicitur ad desiderandum , & amplectendum id, quod recta ratio faciemium dictat. Denique potentiae exteriores possunt illud exequi. Nihil ergo deest ad bonam, & h
nestam operationem eXercendam.
s. Exemplo res fiet clarior . Sit homo justus, qui audiat, vel l l at haec verba Christi: μιε Etiam 3nam . Certe, si fidem habet , acile. advertet, honestum, & praeelarum opus id eme. Accedat dia
vina motios qua cor eius tangatur , & exstimuletur, ut velit consentire, dc excutionem imperate. Posito hoc consensu , &irrip
rio , quid impedit, quin, si dives sit, & pecunias an ud se habeat , possit pauperi porrigere eleemosynam e Et quod hic peccatum , aut ubi s Non in Intellectu , qui fide collustratus iudicat, & prc. ponit id, quod honestum, laudabile,& Deo beneplacitum est. Nec
in Xoluntate, quae a Deo mota , & corroborata vult illud ipsu in executioni manὸare. Nec in manibus , quibus eleemosyna porrigitur, quia obtemperant iusto voluntatis imperio. i 6. At, inquit Cal visus, deest bona intentio. Imo noli deest. Cum enim Deus movet volun vatem hominis iusti, ut ex vera d
lectione praebeat pauperi eleemosynam, & huic mot Ioni Ipse acquiescit; sane non est mala, sed bona intentio . Hinc sumo novum
433쪽
Libo I. caput XVIII. aro umentum contra Calvinum , hoe mollo: Quando homo iustus facit aliquod opus , quod a Deo praecipitur, & laudatur ,& in ece faciendo habet honam intentionem, tunc terte totum opus bonum, honestum, & laudabile est: sed hoc si, quando ex amore Dei praebet pauperi eleemosynam et ergo tunc facit opus bonum , ho-ilestum, & laudabile . Major patet ex illis Christi verbis Matth. 6.
a. 2. Lucerna corporia qui est oculus tuus. Sε oculus inui fuerit simplex , sotum corptis tuum lucidum evit , id est , si intentio tua sit bona, totum opus tuum erit bonum. Minor etiam patet ex eodem capite ,
Dbi reprehendit Pharisaeos, quod facerent eleemosynas , quta orarent , quod ieiunarent, non bona, sed mala intentione, nempe ad captandam inanem gloriam ex bonis operibus. Contra vero hom statur Apostolos , & alios iustos, ut ipsi bona, non mala Intentione in itidem se exerceant: sic enim fore, ut omnia ipsorum operasiat grata coram Deo . Attendite, inquῖt, ne iustii iam vestram faciatis coram hominibus , ut videamι ni ab eir , &c. Et infra r Te aDiem faciente eleemosynam , nesciat manus sinistra tua , piad faeiar dexιera tua ; ut sit eleemosyna tna in abscondito, ct pater ιuus , Fuiωidet in abscondho , reddet tibi . 7. Hactenus ex contrario fundamento Calvin I sentent Iam r
futavi . Secundo refelli potest ex variis absurdis, quae sequuntur ex illius fundamento, quo asserit omnia justorum operae se In quinata , & consequenter esse peccata . Ac primo sequitur, hominem per peccatum iustificari: quod sic ostendo r Omnia justorum opera sunt peccata, & mera iniquitas: sed fides est opus justorum ergo fides est peccatum ,& mera iniquItas : at sola fide iustificamur: eroo solo peccato , & Iniquitate iustificamur . Quis hoc eredat Et tamen admittunt Calvinistae. Secundo sequitur, iustos non dein here crederet nam omnia peccata sunt prohibita: at si omnia opera iustorum sunt peccata , etiam opus fidei est peccatum d ergo opus fidei est drohibitume ergo non licet eredere . Τertro sequiatur, Deum praecipere, & mandare, ut sani peccata . PraecipIt enim di mandat, ut fiant quaedam opera a justis ι at omnia liqorum opera suntlectara , teste Calvino : Ergo praecipit fieri quaedam peccata: Omitto ςaetera.
8. Videamus quid adversariI pro se asserant. Primo, objic Iunt illud Eceses. 7. v. χ I. don est homo Iustus in ιerra clui faciat bonum,ctnou peccet , Hinc colligitur iustorum opera non esse bona , sed nec ara. Reis deo. Illa verba dupliciter intelligi nossunt. Primo, nullus est justus, qui faciat aliquod bona , & non semper peccet omnI-hus suis actibus . Secundo , nullus est iustus, qui semper faciat b
arum, di non aliquaudo peccet. Plior sensus 3perte salsus est, ut ex
434쪽
patet. Posterius potest iterum duobus modis accipi. I rismo non est iustus, qui semper faciat bonum, & non aliquam peccet mortaliter. Hoc falsum est, &contra illud I. Ioan. 3 9.
Omnis, quι natus est ex Deo, peccatum non fac; M. becundo, non est iustus, qus semper faciat bonum , & non aliqualido deccet venialiter. Hoe verum est, juxta illud Prov. 24. I s. Sepries in dincades iustur, ct resurget. 9. Secundo objiciunt illud Isaiae 6 6. Et facti cumus , ut mundi omnes nos , o quasi pannus menstruata Mniversaestrae In hoc testimonio ponunt victoriam , sed frustra . minia enim ad rem facit. Primo, quia non intellagitur de hominibus Iustis, de quibus est nostra quaestio, sed de impiis , &l celeratis, nec de omnibus, sed tantum de I udaeis. M Nec de omnibus illorum operibus, sed solum de sacrificiis, & neomeniis, in quibus illi maxime iustitiam suam collocabant, suae tamen Deus exe crabatur, iuxta illud Isaiae i. I 3. Osteratis ultra sacratici 1m frustrali incensum abominatio est mihi , &c. i
An iusti bene operando pusint mereri vitam aeternam x. Os asserimus contra Adversarios , ex scripturis, ubi Vita
aeterna vocatur merces , s eu praemium bonorum Operum, Matth. y. Iz. Gaudere , ct exultate , quoniam m rces vestra
copiosa est in caelis. Et Mati. 2o. 8. mea Operarios , ct redde illis
que fecundum opera 'a : iis quidemus qui fecundum par euriam boni operis gloriam , ct honorem , ct incorruptionem quartinis Vi tam aeternam, &c. Et l. Corinth. 3. 8. Unusqμi u propriam merς- .dem accipiet seundum suum laborem. Et Gal. 6. 8. Q ι 'm', a in spiritu , de spirixu meier vitam aeternam . Et 2. Cor. II. si Mod
2. Haec testimonia tam elara, & aperta sunt, ut nullo moco ab adversariis eludi possint. Nam perspicue tradu't vitam δ' ternam esse mercedem, δέ coronam , quae danda sit iustia in
435쪽
tuitu bonorum operum . Unde valde miror CalvInum suisse tam Impudentem, ut hoc ausus sit negare. Nimirum odio Catholi- eorum id fecIt. Nam cum Patres Coneilii Tridentini sess 6. eap.
16. definivissent iuxta verba, &sensurri' Scripturae, vitam aeteris nam esse mercedem bonorum operum ; ille audacter contradicit iii Antidoto his verbis . quod vitam aeternam faciti ut mere edemi,
is eo ab illis dissemio . Cur non dixit: in eo ab illis , & a Scripturis dissentio t Moderatiores sunt alii quidam ex Calvini discipu- Iis , qui quidem fatentur, vitam aeternam esse mercedem, & dari intuitu bonorum operum I eum hoc expresse dicat Scriptura )non tamen dari ex merito , & dignitate ipsorum operum, sed ex mera Dei promissione, dc Iibet alstate ,& indulgentia . Sed & ipsi
errant. Primo, quia si datur intuitu bonorum operum, seu pro. pter bona operat, certe datur ex merito bonorum operum . Haee
enim idem.signiscant. Secundo, quia datur iis, qui dignissint. a. Thessalon. r. s. in digni habeamihi regno Det , pro quo ct paιimini.
At si digni sunt propter bona operae, certe datur illis ex merito , S dionitate bonorum operum. Tertio , non solum datur illistit merces, sed etiam ut coronὲ iustitiae . 2. Timoth. 4. 8.b At corona justitiae non datur ex mera liberalitate, vel indulgentIa , alioquin iroti iustῖtiae , sed liberalitatis corona esset . 'Quarto , sicut te habet aeterna damnatio respectu impiorum, ita vita aeteris nares pectu iustorum : at illa datur impiis pro merito malorum operum: ergo haec justis pro merito bonorum operum . Recte Au iustinus epist. Ios . ad Sixtum t Sicut merito peccati tanquam stIpendium redditnr mors: ipa merira justitiae tanquam stipendium .ita aeterna. Sed frustra haeremus in re clara , 8c perspicua , in qua omnes Parees nobiscum sentiunt. Nec negat Calvinus lib. 3. instit cap. I . s. z. sed dolet. . 3. Variae sunt adversariorum objectione&. Prima. Vita aeterna in Scriptura vocatur haereditas ἰ at haereditas debetur filiis, non
ex merito , & labore, sed ex sola iure filiationis, seu adoptionis qergo, &c. Hoc argumento utitur Calvinus in antidoto sese. 6. cap. 16. cum ait. Vuod vi am mernam faciunt mercedem , in eo ab ilitidissent in . Quin potius haereditatem esse ubique Scriptura elamat, quae non alio , qnam gratuitae, a prionis jure nobis obvenit. Sed retor queo dupliciter . Primo , vita aeterna In Scripturis voeatur etiam merces , ut supra ostendie Ergo datur Intuitu meritorum: Esego non sola iure adoptionis . Secundo, adoptio idem est, quod praedestinatio apud Calvinum, & praedestinationi opponitur reprobatio i utraque autem facta est, secundum Calvinum , ex solo Dei bener tacito, nullo respectu bonorum, aut malorum operum.
436쪽
De Merito bonorum operum. . 3yrta ergo ex eo, quod vita aeterna debetur titulo adoptionis, seu . praedestinationis , bene sequitur , non dari merito bonorum opem
rum; etiam ex eo, quod, poena aeterna debetur istulo reprobatio- Dis , bene sequetur, non dari ex merito malorum operum . At hoc
posterius non audent Calviniste concedere. Unde patet, Calvini argumentum nullius esse roboris . Haec ad hominem. 4. Quod ad rem attine , ita sentiendum est. Primo. Non sua imus Filii Dei per naturam , sed per adoptionem. 2. Alii reipsa adoptantur ante usum rationis in bapti lino, ut parvuli. , alii post usum rationis in prima iustificatione , ut adulti. 3. Parvuli, qui
ante usum rationis ado 'tantur, & moriuntur , accipiunt vitam deteruam solo titulo haereditatis. 4. Adulti qui usu rationis u- , tuntur, & in adoptione filiorum usque ad mortem perleverant, duplici titulo aceipiunt vitam aeternam I altero mercedis; ali rohaereditatis. Hoc indicavit Apostolus ad Coloss. 3. v. 23. Uria unque facitis, exanimo operamini, sicut Domino, ct non hominι- , bus ἰ scientes, quod a Domino accipietis retrιbntionem haereditaris. ubi aperte significat, vitam aeternam non solo titulo hereditatis, sed etiam mercedis, seu retributionis conferri adultis. Nec hoc mirum, aut novum . Primo, quia cum non lint per naturam filii, sed per adoptionem; potuit eos hac conditione Deus adoptare , ut non adirent haereditatem , nili vellent mandatis Dei obtemperare , & obtemperando haereditatem promereri . Secunda ,
quia simile quid Christo aceidit. Nam jure haereditatis luppolita unione hypostat Ica. debebatur ei gloria corporis , & exaltatio nominis: & tamen suis meritis eam obtinuit, iuxta illud Apostoli ad Philippens. i. s. Humiliavit semetipsum , factus obediens usque
illΜm , &c. Si ergo Christo , qui fuit Filius Dei naturalis, data e stgloria corporis, & exaltatio nominis duplici titulo, nempe haeredi- atis , & mercedis quid mirum , si nobis , qui sumus filii tantum adoptionis, utroque titulo conseratur vita aeterna s. Quod vero non nulli ex Calvinistis aiunt, vitam aeternam vocari quidem in Scripturis & haereditatem, & mercedein, sed haereditatem proprie, mercedem tinproprie, omnino frivolum est. Nam primo, unde hoc probant i cur non e contrario dicunt, vocari proprie mercedem , improprie haereditatem Secundo, u gloria corporis, quae Christo data est , proprie habuit rationem mercedis , & haereditatis , eur non gloria animae , quae nobis datur Non enim repugnat, aliquid esse proprie haereditatem , & simu Iproprie mercedem. At si ita est, inquies, feliciores sunt parvuli,
quam adulti . Nam hi suis laboribus xbent acquirere, quod illis
437쪽
39 . . . . I. caput a III. therali donatione tondeditur. Imo adulti sellcIores duplἰci de
causa . Primo, quia suo merito adeunt haereditatem, quod magis honorificum est. Secundo, quo plura, & majora sunt ill rum bona opera , eo majorem hari editatem consequuntur. Hinc
oritur magnumdiscrimen inter illos , & parvulos . Nam parvuli debent esse eontenti Ilsa parte haereditatis, quae illis divina liberalitate obven It . Adulti post uni ad maiorem adspirare.' quo magis crescunt eorum merita , eo major illis portio deputatur, iuxta illud I. Cor. 3. 3. Unusquisque propriam mercedem accipier fecundum suum laborem . 6. Secunda objectio. Scriptura testatur u tam aeternam, etsi corona sit, dari tamen ex misericordia , non ex iustitia . Psal. IOZ. V. A. sim coronat te immisericordia ; ct in miserationabus JEt Matth. cI. Beati miserisordes, quoniam ipsi m Mericordiam consequentur . Respondeo Sicut hic vocatur corona misericordiae, . ita alibi v catur cor ona iustitiae . 2. Τim. q. 8. Reposita es mihi carona justitiae , qtiam νεddet mihι Dominus in illa die justus index . Iam ergo explicandum est, quomodo utrumque verum sit. Nam cum utrumque a Spiritu sandio asseratur, neutrum salsum esse potest. Res ita se habet. Vita aeterna est corona iustitiae, quia ex meritis , & propter merita consertur , servato Ordine iustitiae commutativae, & distributivae. Nam unIcuique pro quantitate meritorum major, aut
inor portio tribuitur: ut ex dictis patet. Unde Augustinus lib. -de natura, & gratia cap. a. Non es injUttis Deus, quἰ iustos fra Eeι mercede ivstiriae. Caeterum, quia ipsa merita, quibus debetur corona iustitiae, habent vim suam ex gratia Dei, & gratia Dei datur ex misericordia Dei, hinc fit, ut corona, quae illis tribuitur, vocari etiam possitatorona misericordiae; non quidem respectu
ipsorum meritorum quia illis debetur ex iustitia sed respectu
nostri, quibus ipsa quoque merita ex misericordia concessa sunt. Ita explicat D. A ugustinus libro de correptione, & gratia, cap 13.&in epistola ros. ad Sixtum . 7. Tertia objectio sumitur ex illo Rom. 6. 23. Si cndium peccati mors; gratia autem Dei vita aeterna. Hinc apparet, mortem aeternam dari propicr mala opera dat vitam aeternam non propter
bona opera, sed ex mera gratia. Quod si Catholicorum sententia esset vera , debuisset Apostolus :ie dicere : Stipendium precaι i
na opera. Respondeo. Solutio hujus argumenti patet ex dictis. Nam Apostolus vitam cternam vocat gratiam eo sensu, quo VO eatur corona misericordiae, quia scilicet datur ex meritis, quq babentur ex gratia, & misericordia. Ita explicat D. August. partim locis ora
438쪽
Ubi etiam aperte latetur, Apostolum recte potuisse dicerer Stipendium Iustitia vita aeserna, sicut dixit, Sιipendium peccatι mors .c Notent hoc Calain istae . Imo iam ante hoc dixerat Apollo rus , si non iisdem verbis., saltem eodem sensu, Roman. 1. 6. Reddes
unicuique fecundum opera ejus et iis quidem , qui secundMm paιι en-riam boni operis gloriam, o honorem , O incorriιριionem qHarum ,
Pie sicunt veritati , iris , ct indignatio: Id est , sicut.Deus damnabit impios propter mala , ita coronabit ivltos, propter bona opera . Ergo simili modo , sicut impiorum stipendium erit mors, ita iustorum stipendium erit vita aeterna . 8. Quarta obiectio sumitur ex illo Isaiae sis. I. Menite, emite asinque argento , ct absque ulla commuratione vinum , lae . Hic
ertur nobis vita aeterna sine nostris meritis Respondeo . Pervinum,&lac non intelligitur hic vIta aeterna , sed gratia praetendis vitae, ut interpretatur D. Hieronymus , & patet ex ipso eo textu, qui sic habet zomnes sitientes venise ad aqnar, o qui non
habetis argentum , prosterate , emite , ct comedite : ven te, em
re ab*Me argento, &c. Simile est illud Ioan. 7. 67. Sι 'uir μ-rir, veniat ad me , ct bibat. Ubi certum est, Chri lium loqui de gratia praesentis, non de gloria futurae viti. Fatemur autem priamam gratiam gratis dari sine meritis , quamvis non sine opere, Nlabore nostro . Nam sicut ills particulε , abseque argento, ulla
commutatione , excludunt nostra merita; ita isti , venite, 9 e- mire , requirunt nostrum laborem. Hoc ergo interest inter gratiam ,&gloriam, quod licet neutra conferatur adultis sine propria cooperationei: gratia tamen consertur sine propriis meritis . gloria per propria merita.
9 Quinta sumitur ex illo Luc. I p. IO. cum feceritis omnia , quae praecepta sunt vobis, dicite: servi inutiles sumus. Certe si inutiles sumus, quid meremur Respondeo . Hinc clare apparet, qu modo adversarii abutantur scripturis . Nam paulo ante objec rant, nos esse filios , & vitam sternam deberi nobis titulo hereditatis, sine ullo nostro labore. Nunc objiciunt, nos esse servos inutiles, quibus nihil debeatur. Nimirum hoc aiunt, ut veritatem oppugnent, quocunq; modo id fiat. Deinde quaero ex ipsis , an Christus vocet illos servos inutiles, qui servant omnia praecep a, an eos, quid non servant si prius, ergo servi Dei possunt omnia praecepta servare, quod est contra Calvinum i ii posterius , nihil contra nos concluditur. Fatemur enim eos, qui no 'servam mandata , servos esse mutiles , & non mereri vitam
439쪽
aeternam, quales sunt Calvinistae. Sed ad rem . Uerba ChrIsti
possunt habere triplicem sensum. Primus est, nos ex nobis esse servos inutiles, quia licet faciamus omnia , quae praecepta sunt , non tamen nostris viribus, sed gratia Dei facimus. Ita expliacat Ambrosius libro octavo in Lucam . Unde dupliciter posti
sumus nos ipsos considerare. Primo, quoad nostras vireS, quatenus ex Adamo nascimur r Et ita sumus servi inutiles . Secundo , quoad cooperationem gratiae divinae , quatenus in Christo renascimur . Et ita lumus servi utiles, juxta illud 2. Tia moti . 2. 1I.'Si quis emundaveris se ab istis, eris vas in honorem fasi catum, o mile Domino, &e. Secundus sensus est , nos esse servos inutiles respectu Dei, etiamsi omnia praecepta servemus, quia nullam utilitatem Deo praestamus , nec ipse bonorum nostrorum indiget. Ita exponit Beda in commentario . Hinc etiam patet, nos posse vocari servos utiles, & inutiles ,
diverso respectu et utiles respectu nostri , quia quicquid boni
facimus per observationem mandatorum , cedit in nostrum commodum , & utilitatem ; nobis serimus , & metimus : inutiles respectu Dei, quia nihil utilitatis Illi accedit ex nostro labore,& indus tria. Tertius sensus est, nos esse servos inutiles , etiamsi omnia praecepta exequamur , quia, nisi Deus liberali pacto nobiscum convenire voluisset, nullam mercedem ex iustitia potui se semus a Deo petere. Ita exponit Augustinus serm. 2. de verb. Domini. Unde rursum apparet, quomodo dicamur utiles , &quomodo inutiles. Nam quicquid facimus, inutiles sumus admireedena vitae aeternae, secluso divino pacto r utiles interveniente pacto , & promissione. Ex his sensibus eligant adversarii, quem velint, & facile advertent , se nihil contra bona opera efficere. Hoc miror, eum tam dilisenter inquirant testimonia Scripturae', quibus vocamur servi inutiles , cur dissimulent ea, quibus vocamur utiles. Sane idem Christus , qui dixit, Luc. i I. I . mcise , servi inuide, sum ui , alibi dixῖt, Matth.
11. 23. Euge ferve bone , ct fidelis, quia super pauca fuisti fidetis , supra mutra te constituam . IO. Sexta sumitur ex illo Romanorum 8. 18. N.n funicondigna passiones*hujus temporis ad Diraram gloriam . Hine patet, nullam esse proportionem inter nostra opera, & vitam aeternam I at inter meritum , & praemium debet esse propo tio . R espondeo . sicut scriptura videtur hic significare , n stra opera non esse digna praemio vitae aeternae dita alibi videtur contrarium asserere , Lu. 2 o. u. 33. QPi vero Ggni habebuntur aeculo illo, o resurrectione, &c. Et i. The si . cap. I. v. s. in
440쪽
digni habeamini regno Dei , pro quo o patimini. Et quia scriptura non est fibi ipsi contraria, explicandum est , quo sensu utrumque verum sit. Ac primo, si spectemus durationem temporis, nulla est proportio inter opera praesentia, & suturam gloriam . Nam haec perpetua est, illa momentanea sunt. Si vero spectemus gratiam, a qua procedunt opera meritoria , iam inter illa , & gloriam coelestem est proportio, quia gratia est semen gloriar, ut loquuntur Theologi . Sicut ergo sufficiens est proportio inter le-Inen, & arborem, ita inter gratiam, & gloriam . mod autem haec proportio sufficiat, licet nulla sit proportio durationiS , Pa. ..tet ex ilici 2. Corinth. q. II. Id , quod in praefienti es momentaneum,
o leve tribAlationis nostra, aeternum gloriae pondus operai Br in nobis.
Hic utrumque, quod diximus, fatetur Apostolus. Alterum , quod opera noth a sint momentanea , gloria vero aeterna . Alterum , quod nihilominus opera momentanea operentur pondus aeternae gloriae . At quomodo operantur procul dubio non physice, sed meritorie. Hae autem vis merendi est a gratia. Secundo, idem patet exemplo Christi. Nam passio ejus fuit momentanea, & tamen per eam meritus est nobis vitam aeternam. Teretio , potest idem confirmari a contrario . Nam peccata impio rum in hac vita transitoria sunt, at poena, quam merentur, ae terna est : quare ' quia sicut opera bona procedunt a gratia Dei , ita peccata ex formali, vel virtuali contemptu Dei. Hic autem contemptus habet proportionem cum aeterna poena, sicut gratia cum aeterna gloria. II. Septima objectio. Christus meruit nobIs vitam aeternam . Ergo eam nostris operibus non meremur. Confirmatur, quia vel
Christi meritum per se sufficit, vel non. Si sustieit, frustra exiguntur nostra merita . Si non suffcit, facimus illi injuriam . Respondeo : Hoc argumento valde triumphant adversarii, cum revera nullius sit roboris. Putant enim merita nostra opponi meratis Christi, ac proinde quantum laudis tribuitur nostris , tantum detrahi meritis ipsius . Non ita est . Contra potius res habet. Merita nostra naicuntur ex meritis Christi, & omnem vim suam inde accipiunt. Unde quicquid laudis, & dignitatis habent, totum redundat in laudem ,&dignitatem meritorum Christi. Hoc optime dcclarat similitudo, qua utitur Christus Ioan . I s. q. Ego
sum vitis, πο/ palmhes . Sicut palmes non potest ferre fructum a Ie mei Ipso , nisi mansirit in vite , sic nec vos , nisi in me manserit 3s .
Quis dicat detrahi aliquid de gloria vitis , si palmites ipsius multum fructum asserant y nemo lanae mentis. Nam quidquid vivi
succi, & humoris habent palmites, hoc totum habent a vite. Unde,