장음표시 사용
501쪽
tune defend rit claristit ad inferos, etina mortem deprecatus est: respondeo hoc fuisse exordium. Unde colligi potest ue quam diros, o horribiIes eruciatus perpessius fuerit, eum se ad tribunal Der reum stare cognoscere; nostra causa: nempe post momtem , usque ad resurrectionem . q. Tertio docet, corporalem Christi mortem nihil nobis suis. se profuturam , si non etiam post mortem perpessus fuisset poenas damnatorum , quando coram Dei judicio comparebat. Nam s. Io. sic habet: Nihil actum erat , si corporea tantum morte deo Erui fui ei christus: sed veri simul pretium erat, ut divime ultionis severitatem sentiret, quo ct irae ipsius intercederet, o Latii faceret 1usto judicἰo. Unde etiam eum Oporinis cum inferorum copiis, aetern que mortis horrore, quasi confertis manibus, luctari. . Haec doctrina continet tres errores. Primus est, quod de scendere ad inferos nihil aliud sit, quam perpeti poenas, Reruciatus damnatorum . Quod est contra Scripturam , & Patres, qui descensum Christi proprie interpretamur, asserentes illum descendisse ad loca subterranea , ubi animae Veterum detinebantur. Ex Scriptura habemus tria testimon Ia . Primum, Matth. 12. 6O. Sicut fuit Ionas in Yentre ceri tribus diebus , ct xxibus noctibus , Fc erit Filius hominis in corde terrae tribus diebus, ct tribur noeyibus. Alterum Ephes. 6.9. Quod autem ascendit , quides , nisi quia ct d
scendi: primum in inferiores partes reprae 3 Tertium , I. Dei. 3. IX. μονιψkatus quidem earne , vivificatus aurem spiritu e in quo O his, qtii in carcere erant, spiritibur veniens praedicavit ' Ubi tres partiacular notandae sunt. i. Quod Christus secundum spiritum, idest, secundum animam, descenderit in carcerem , in quo erant an mae veteris Testamenti. 2. Quod carcer ille fuerit in eorde, idest, in medio terrae, vel, ut Apostolus loquitur, in inferioribus terrae partibus. 3. Quod ibi manserit tribus diebus, ac noctibus . Nulla fit hic mentio cruciatuum, quos Christus illo triduo passius sit. Calvῖni hoc figmentum est.
6. Accedit consensus Patrum . Clemens Alexandrinus lib. s.str matum c. 2. Si ergo Dominus ntilla alta de eausa descendit ad infero , quam rit annuntiarer Euangelium , sicut certe descendir; aut desie dit , Dι annuntiaret omnibur, aut solis Hebraeis, &c. Greg. Neocaesai tensis orat. in Epiphaniam oportet me , inquis christus, in infe ni profundum descendere, ut eos, qui illic detinentur, eripiam . Damascentis lib. 3. de Fide, cap. 29. Ob Id porro de cata chriasi anima ad inferos defendit, ut quemadmodum sis, qui in temra versabantur, justiti .e sol ortus erat, ita etiam iis, qui infra terram In tenebrἰs, o umbra sedebant, illuceret.
502쪽
ης Libeν III. caput II. Theophylactus in cap. 4. ad Ephes. Qus defendii Chrsus ad
inferos. Has enim insimae terra partes appellat. Et paulo post : Descendiς igitur ad insimas partes, post quas non es aliud quid ; O α-
scend ς super omnia , iatra qua non sunφ alia . Tertullianus in lib. de anima cap. si me ante ascendit in oblimia coelorum , quam desiendit in inferiora terrarum , ut illic Parriarcha , o Prophetas eompotes sui faceret. Ambrosius de mysterio Paschae , cap. q. Expers peceati Chrsus ctim ad Tartari ima descenderet, feras inferni, fanuasque confrin-Sens , vinaas peccato animas , morati damnaιioue defrticta , e Dia- Ἀοli faucibus revocavis ad viram .
Hieronymus circa illud Psal. 11. Io. Quoniam non derelinques animam meam in inferno r si uia propιerea illuc descendit , ut ele- .ctos suos inde ejiceret, diabolum ligaret. Augustinus Epist. 3 p. ad Dardanum, quaest. I. Neque enim ipsodia in caelo futtirus erat homo Chrisus Iesus : sed in inferno fecundu animam, in sepulchro autem secundum carnem. Fulgentius lib. I. ad Thrasymundum Regem , cap. 3 . Humanisas ergo vera Filii Dei, nee tota in sepulchro fuit, nec tota in inferno : sed in sepulchro secundum veram earnem Chrsus moranus iacuit, ct fecundum animam ad infernum Christus .esendit . . Omitto reliquos Patres. Omnes in eo conspirant, quod Chi iassus post mortem secundum carnem jacueritin sepulchro: secundum animam descenderit in inseriores terrae partes, ut ince animas sanctorum veteris Testamenti liberaret. Nullus ex omnibus est,
qui sentiat cum Calvino, Christum post mortem diros in anima
cruciatus perpessiam esse, & eoram severo Dei tribunali tanquam reum aeternae mortis compatuisse. Novum hoc phantasma est . 8. Sequitur alter Calvini error, quod Christus coeperit descendere ad inferos, quando In horto mortem deprecatus est, his ve
his : Pater, siposbde est , transeat a me Calix se . Qui error facile
is refellitur. Primo , quia novus, 3cante Calvinum inauditus est, ἐdeoque merito su spectus . Secundo, quia pervertit ordinem Symboli. Nam in Symbolo habemus, Christum descendisse ad inferos post mortem , & sepulturam . 9. Tertius error est, Christum nihil suisse nobis prolaturum sua passione, & morte, nisi etiam post mortem coram irato Deo comparuisset, & poenas damnatorum passus esset. Qui error dire- Qe pugnat cum Scriptura, ex qua habemus haec duo principia. Priamo, quod Christus sua passione, & sanguine perfecerit, seu con- si maverit opus nostrae redemptionis. Secundo , quod post moν-
503쪽
tem nihil amplIus nerpessus sit , neque eomparuerἰt eoram Deo,
tanq am reus, sed tanquam victor, & triumphator. Io. Prius patet ex illo Hebr. h. v. Ie. Decebat eum , quἰ multorfidor ingloviam add-evar, autherem salutis eorum per Passionem consummare . Et Hebr. F . v.f. Et eo ummatus per mortem factus est omnibue obtemperantibus sibi eausa δεδε is κιernae . Et Ephes. I. v. I. In qno babemus redempιionem per sanguimem ejus. Et Coloss. I. v. 2o. Pacificans per sanguinem ejus, qua in caesis, inquinin ιerra sunx. Et I. Pet. l. v. I 8. Scientes, quia non corrupι uili-bΜν auro , vel argento redempti esti, sed preriosa savianae christi . Ex Apoc. s. v. s. Ddemisti nos Domine in sanguine ιΜΟ - i 3 I. Posterius, quod stitieet Christus nihil amplius passus siepost mortem, eonstat ex propria ipsius consessione. Nam in amticulo mortis dicebat, consummatum est. Quasi diceret: nihil jam mihi patiendum is per est: lastinui omnia pro redemptione humani generis, quae mihi erant imposita. Simili sere sensu diacebat A post. I. TImol. 4. vers. 6. Tempus resolutionis mea instat in Bonum certamen eenavi, eursenni consummavi, fidem servav.
Quo etiam spectat illud Philip. 1. 8. Humiliavit memMipsum Diactar obedient .siqua ad mortem, morιem autem crucis, pro μνquod Detis exaltavit illum. Ubi consummatio meritorum Christi tribuitur morti Ipsius: & post mortem non sequitur alius adiimae cruciatus, sed exaltatio . a. ObiieIt Calvinus illud Actor. a. v. D . Quem Deur fuscis .it soluiti doloribus Inserui. Certe, si Christus, antequam resurgeret, solutus , seu IIberatus fuit a doloribus In rni, neeesisse est illum prius fuisse In doloribus inserta, id est, passum suisse eruciatus damnatorum. Respondeo: Τextus nondicit, Chriastum fuisse solutum , seu liberatum a doloribus inserni, qaibus aut ea tenebatur: sed dolores Inserni suisse solutos a Chritto , vel Christum solvisse dolores inseres. Quod dupliciter intelligi potest. Primo, quod solverIt, id est, irritos secerit, ct evitaverit dolores in serni, non quibus tenebatur, sed ne teneretur P. Sicut si dieerem, Leo solvit laqueos venantium; id est, rupit ,stu evitavit, ne eaperetur. Secundo, quod solverit dolores in forni, quibus animae iustorum veteris Testamenti tenebam,tur, idest, quod libexaverit illas animas a doloribus in serni . Utrumque sensum approbat Augustinus ep. 9'. ad Evodium .. Prior tamen videtur conformior textui, qui sic habet ueras Deus fusiliaviι solutis doloribus Inferni, juxta quod imp. Fbile -- teneri iliam ab ea.
504쪽
n christus sua passisne, ae mes te aliquid sibi
I. Alvinus lib. x. instIt. erip. I . g. 6. docet , Christum nobis tantum meruisse, non sbi. Nos contra asserimus e Iam sibi aisquid meruisse, nempe glosiam eo poris, exaltati nem nominis, & alia multa, quae ei data sunt post passionem. Ita D. Τso. in qu. I s. ara 3 . & quaest. 3 3. art. 4. ad 1. Et apem te colligitur ex SerIptura , Phili p. l. v. g. Humiliavit semet sim
factus abedienς Que δε mortem , mortem autem crucis. Pro-ειεν quod o Deus exaltavit illum , ct donauli illi nomen , quod os μιρεν omne nomen . Et Hebr. 2. v. q. Videmur Iesum proprerpasonem morιι, gloria , ct honore eoronaιum . Ubi particula propier significat causam meritoriam .. 2. Hane gloriam x exaltationem petiverat a Patre, Io. D. ag. eum dixit t Pater clarifica nomen tuum , nempe in me . Et
Pater promiserat illam ibidem : Et elavificavi , ct iterum elaνι- Mabs , id est, elarificavs te hactenus: tum voce de coelo mi sa; me est Filis, meus ditestas, in quo mihi eo laeuid tum v stiis signis , & miraculis: Et herum elarificabo te. post mortem, ut Omnes evidentes intellἰgant , te verum esse Dei filium . Quam promissionem postea exigit a patre Ioam II. v. i. Pare , venit Ia sar eιarima filirum ι utim , ut filiis, inui elari et re r quali dicate Eece nunc tempus illud venit, quo maxime indigeo tua clarIficatisne, quia nune imminet mihi mors ade' probrosa, Be Kn miniosa, ut nisi me elatiscaveris, & certis signis, ae miraculis filium tuum esse declaraveris, omnes me pro scelesto , ac Impio homine habiturI sint. Itaque et arisca glium tuum . Quod factum est, quando sol tempore passionis fuit obscuratus ἔ quando terra contremuit , R sepulcra aperta sunt; quando tertia die resurrexit a mortuis e quando gloriosus in coelum alcendit; quando a Stephano vIsus est stare ad dexteham Dei Patris . Et sic
3. Eodem spectat illud, quod sequitur apud Ioannem, cap.
I . v. 4. Ego te elar; a A super te'amr opus eon Gmmo , νοσἀedis mihi, ni faeiam e Et nune elarifiea me tis Pater apud remet- sum claritate , quam basia, priusquam mundus esset apud νe.
Sensus est: Ego elarificavi te, id est, nomen, Si gloriam tuam hominibus manifestavi. Et ideo quasi mercedis loco a te ph
505쪽
IIa cluisto . 4s tto, ut me vicissim clarifices post mortem: quod fiet, si ea
claritatem, quam secundum divinitatem ab aeterno habui, de deris etiam mihi secundum humanitatem t Si quemadmodum ab aetesno sedi ad dexteram tuam , ut Deus , ita post asce sionem sedeam ad dexteram , ut homo .
. Objicit Calvinus 1. Quid opus suit descendere Filium Dei, ut sibi acquireret aliquid novi et pondeo . Calvinus vel non intelligit, quod objicit , vel vult simplices decipere . Nam aliud est loqui de Filio Dei, quatenus praeci te Deus est , aliud de Christo , quatenus est homo. Nos non ὀicimus, Filium Dei descendisse de coelo, seu carnem assumpsisse, ut sibi
tanquam Deo aliquid novi acquireret per meritum t sed dicimus , Christum, lupposita iam incarnatione, voluntariam mortem suscepisse , ut sibi tanquam homini aliquid novi acquireret per meritum, nempe, ut acquireret sibi gloriam corporis s& exaltationem nominis.
Objicit 2. Scriptura testatur , Chr stum non venisse propter suam utilitatem, sed solum propter nos: Imo adeo se totum addixisse in nostram salutem , ut quodammodo sui oblitus sit. Isaiae
9. v. 6. Puer natus est nobis . Et gacia. 9. v. 9. Ecce texmeniet tibi iustus , ct Salvator. Et Io. II. v. I9. Pro eis ego sanctis o me ilium. Respondeo . Scriptura testatur quidem, Chri 1 tum vesaisse propter nos; non tamen negat etiam pro se suisse sollicitum . Imo diserte hoe affirmat verbis supra eitatis : Pater, venit hora , clarifica Filiam tuum . Non ergo sui fuit oblitus o. Objicit 3. Paulus commendat charitatem Christi, quod pro Inimicis mortem subierit. Rom. s. vers. 8. Haec autem commendatio frIgeret, si etiam pro se mortuus esset. Respondeo οNon sequitur, quia tametsi Christus pro se aliquid meruerit,hoc tamen non derogat cla aritati ipsius erga nos: imo auget potius. I. quia potuisset ab instanti conceptionis habere gloriam corporis ,& exaltationem nominis ἐν sed in gratiam nostri elegit potius pati, & humiliari, ut se a servitute peccat; nos liberaret. a. Quod autem postea per proprium meritum acquisiverit sibi gloriam ,
R exaltationem , quapropter nos tamdiu caruerat, hoc etiam saetum est ex charitate nostri r nimirum ut nos etiam in ipso , tanquam in nostro capite, essemus gloriosis & exaltati.
7. Objicit ε. Quibus meritis assequi potuit homo , ut esset tua dex muniis, ut esset caput Angelorum , ut potiretur summo Dei Imperio , ut in eo resideret Maiestas Dei Respond. Nos non a serimus , Christum haec omnia meruisse . Meruit quidem , ut esset judex mundi: quia si potuit mereri, ut mundus reconciliare . . F f 1 tur
506쪽
-, Ino Im caput III. . me ino, potuit etiam mereri, ut i pie mundum i udiearet . Re Noua tria non meruit, sed ex vi Incarnationis illi concessa sunt , Nam vi inearnationis factum est , ut homo esset Deus , ac proi ae ut esset caput Angelorum , &summo Dei imperio potiretur, R in eo resideret Maiestas Dei. Potuit tamen mereri externam inanifestationem horum omnium. Vide BelIarminum lib. s. de christo, cap. s. & Io. Et Suareae disp. U. lect. a.
is, Eoant CalvInistae. Et quidem David Paratus CalvInista . in cap. r. ep. ad Romanos , dub. I 8. diserte ait, . Omnes Idololatras esse,qui tuentur imaginem Christi,sicut idololatrε sunt, cui colunt imagines bestiarum . Sic enim scribit: Mutant glor/am F.; ct idololatrae sunt non soli gentiles, qui vel homines, boves,
volucres, fermn es, solem , lunam , stellas, herbas, fortunam , vel harum rerum imagines pro Deo coluno I sed eιiam inter Ch ianos omnes tui, qui imaginam christi crucimi in templis ad repraeseniam dum christ.m , ct ad docendum rediores rasio tuentur. Et ante Illum Bega lii Colloquio Mompelgartensi : Fateox me ex ammo c-cifixi imaginem desesari. Horribilis Blasphemia . 2. Nos contra afferimus . I. Imaginem Christi tolerandam eta . a. Imo etiam colendam , & honorandam. 3. Idque duplici titulor tum quia est imago Christi, tum quia beneficia Christi nobis re-oraesentat, & in memoriam revocat. Tres sunt partes huius asseristionis . ouae singulae probandae sunt. Prius tamen notandum est,
mota pota thisilieiter spectari. Primo, qualetrus est
aurea, vel argentea, Vel lignea, vel ex alia materia . Secundo , Quatenus artiticiose facta est. Τertio, quatenus Christum repra lentat. Hoc tertio modo loquimur de imagine Christi. Non enim colimus illam, quia ex pretiosa constat materia, neque quia aia
fabre facta est ; sed quia est imago Christi. Alioqui etiam imago Diaboli, vel Antichristi, si ex pretiosa constaret materia , & an fabre facta effet, deberet eoli ,& honorario quod est absurdum . .et. Hoe posito, probatur prima pars assertioniS, quia inveteri Testamento tolerabantur imagines Angelorum , & aenei serpe tis eroo etiam in novo tolerari potest imago Christi. Haec enim non est deterioris conditionis, quam erant illae . Antecedens p tet . quia de imaginibus Angelorum scriptum en Exod. 2s.JE.
507쪽
ctiles, ex utraqi parto oraculi. cherab unus sis in latere uno, O alte in altero. Ubi per duos Cherubim aureos intelliguntur due statuSyVel imagines aureae, repraesentantes duos Angulos Cherubino , quae pomae erant in Tabernaculo fi per arcam foederis, Sex pansis alis tegebant Arcam . Similiter de imagine sierpentis aenei scriptum est Num. 2 l. 8. Fac Serpentem aeneum, κst pone eum pro segno , qui percustus aspexerit eum , vivet. Hoc fadium est in dese to , seu solitudine, ubi multi ex populo mordebantur ab ignitis
serpentibus, & moriebantur. Deus, ut occurreret huic malo.
mandavit fieri imaginem , vel statuam serpentis ex aere, quam limor si ab Ignitis serpentibus alpicerent' satiabantur . Hic autem serpens aeneus erat figura Christi crucifixi . Nam qui peccato mortali obnoxii sunt, si aspiciunt Christum crucifixum, sanantur . Ioan. 3. I . Sisut Ues exaltavit Serpentem in deserto , Da exaltari oportet Filium hominis, ut omnis , qud credἰt in ipsum , nompereat, sed habeat viιam aeternam .
. Dices: Ezechias Rex confregit Serpentem aeneum , & laudabiliter fecit. 4. Reg.H8. . Ergo signum est non debuisse tot rari . Igitur nec imago Christi toleranda, sed confringenda. est . Respondeo, non sequitur. Primo, quia imago serpentis aenei, ut iam insinuavi, facta fuit in eum finem ut morsi ab ignitis serpentibus illam aspicerent , 8c sanarentur . Itaque , durante illo sne ,
durabat imago r cessante, confringebatur. Duravit autem finis
ille, quamdiu Iudaei erant in solitudine , ubi erant serpentes venenati: cessavit, quando ingressi sunt terram promissionis, tibi non erat periculum ab hujusmodi serpentibus . At imago Christi erucifixi in eum finem solet fieri, ut repraesentet nobis Christum Salvatorem, ia eius beneficia in memoriam revocet. Hic finis durabit usque ad finem mundi. Semper enim memoria Christi, tabeneficiorum eius ob oculos ponenda est . Semper igitur imaginillius habenda,& toleranda. Deinde, serpens aeneus, testant σfine propter quem erat factus, coepit esse occasio idololatriae. q. Reg. IS. q. Et ex hac etiam parte debuit confringi. Imago autem Christi non est occasio idololatriae apud nos Catholicos, quia non alium ob finem eam retinemus, quam ut nobis Clis stum Salvatorem, & beneficia ejus repraesentet. . Altera pars assertionis probatur simili argumento et quia Dagines Angelorum , & serpentis aenei erant apud Iudama in magn honore , ac veneratione et ergo etiam imago Christi apud Christianos debet esse in magno honore , ae veneratione r rmo haec in majori, quam illae. Et quIdem de imaginibus Angelorum, quae e tant super arcam , res certa est. Nam istae imagines erant quasi
508쪽
praecipua pars , & ornamentum Arcae. At tota Arca honorab
lura Iudaeis, ergo A imagines, quae erant super Arcam . Minor variis modis ostendi potest. Primo , quia Arca ponebatur in Sallacta Sanctorum, tanquam in lodi honoratissimo . Heb. 9, . 9 1ecundo, quando translata fuit de domo Abinadab in domum Obededom , David eum universo populo eam honoravit, psallendo, de cantando citharis, & aliis musicis instrumentis . a. Reg. 6. .) Tertio, qui laicis non licebat portare Arcam , sed tantum Levitis , & Sacerdotibus propper veraerationem illi debitam e ideo-nue Oga morte: punitus est, quod ausus sui siet manibus eam attino ere, tarraeis bona intefltione id fecisset. a. Reg. 6, 7. Quarto Psimiliter Philissitari, quia apud sh retinebant illam sine debito honore , ac reverentia, variis modii a Deo attriti sunt. i. Reg. . & 6. E contrario Obededom, qui illam tribus mentibus in sua domo honorifice detinuet 4t, benedictionem divinam consecutus est. 1. Reg. 6. I I. Denique huc spect tillud Psalmi 98. I. Exaltat. DOmInum Deum nostrum , ct adoras e scabellum pedum ejus, quo--kiam sanctum est: Scabellum, idest, Arcam . Nota. Quando Deus in rebus dii hiis consulebatur a populo per Pontificem, & dabat responsa, seu or cula, sedet, t super alas imaginum Cherubim, tan- ouam super solium mare statis suae, & pedibu4 contingebat Arcam, tanquam scabellum PC 98. I.& I. Par. 28. 2. & alibi θ Si ergo scabellium debebat adorari, multo magis solium, quod plus eli, quam scabellum . Sicut ergo de Arca dictum est: -lorate seabinum pedum eju/: ita poterat dici de alis Angel. dorate filium ejus. 6. Idem statuendum de imagine serpentis arnei. Erat in pretio. N honore apud Iudaeos duplici de causa. I. Quia ad alpe tum illius sanabantur omnes , qui morti erant serpentibus, a. Quia erat fi ura Christi in Cruce pendentis. Io n.3.Iq. Unde sic coime ludo: Fioura est minoris pretii, qu m res figurata: quo pacto Moyses, qui erat figura Christi, minoris erat pretii, quam Christus; & Agnus Palchalis, quq in Eucharistia; R Orcumcisio , quam Baptismus : si ergo imago figurae honoranda est, multo magis imago rei figuratae r ideli, si imago serpentis ae nei, multo magis imago Christi. Nemo lanus dubitat . Imo ima oo serpentia non suisset honorata , nisi suis et figura', sequmna imaginis Christi , nec sanasset morsos a serpentibus , nisi virtute Christi, qui sanat morsos a Diabolo, qui in spe pie serpentis primos parentes momordit in Paradisb.
pter quem dixi imaginem Christi honorandam esse , sufficiens est. Potest enim honorari I. quia est imago Christi. a. Quia bene ficia
509쪽
qui exhibetur imagies, 'redundat in eum , cujus est imagor sicute contrario contumelia, quae insertur statuae, redundat in eum, cujus est statua. Recte Ambros. ser. IO. in Psal. II 8. sui imaginem eoronat Imperatoris, uιἰque illum honorat , cujus imagianem eoronavit . Et qui statuam eontempsis Imperatoria , Impera-xovi utique videtur fecisse injuriam . Addo ego , qui colit imaginem Christi, Christum eo lit: & qui contemnit Imaginem Chri-1hi, Christum contemnit. Tales sunt Calvinis . 8. De posteriori similiter patet, quia illud in pretio haberi potis est , quod per se revocat nobis in memoriam beneficia Dei, & est
Dcca: io, ut pro iis acceptis grati existamus t at imago Christi per se revocat nobis in memoriam beneficium nωstrae redemptIonis , quod est maximum t ergo in pretio haberi potest: Imo & debet . Et confirmatur a simili, quia ob eandem causam apud nos In pretio , ac honore sunt lacra Biblia, itemque Festa Paschatis, Pentecostes, Nativitatis, & Passionis Christi. 9. Si Calvinistae, quia caeci sunt, haec non vident, agnoscant saltem quid ipsi facere consueverunt: Ipsi curant erigi statuas Regum , & Principum , formari, ac artificiose depingi imagines suorum parentum , uxorum , liberorum , imo & praedicantium , ut Calvini, Bea ae , & aliorum . Nec solum erigi, & formari, sed etiam magno studio conservari. Quae ergo insania est has tueri, ac in pretio habere, & imaginem Christi conspuere, confringere, abolere' Nimirum volunt memoriam Christi abolitam, Calvini, & BeZae conservatam. O temporal o mores: multo aliter antiqui, & Sanctae Ecclesiae Doctores, quorum testimonia vide-eti pollunt apud Bellarminum , Coccium, & Ualentiam. ID. Sed quaeres, quo cultu debeat imago Christi honorarI 3 Calvinistae, qui illam conspuunt , & confringunt , nullo culta
honorandam ccnsent. Nos cultu religioso eam honoramus, sicut imaginem Caesaris cultu civili, ac politico . Ratio est, quia sicut colimus imaginem Caesaris propter Caesarem, ita imaginem Christi propter Christum. At Caesarem colimus cultu civili, &Christum cultu religioso et ergo etiam imaginem Caesaris cultu ei vili , & imaginem Christi cultu religioso. Quomodo autem cultus ille resigiosus appellandus sit , parum resert. Sufficit , quod debeat servari proportio inter imagines, quae servatur ii tet illos, quorum sunt imagines . Sicut ergo major cultus deberitur Christo, quam Sanctis in Coelo cum Christo regnantibus , & major his, quam aliis hominibus : ita, servata proportione,
de imaginibus illorum statuendum est.
510쪽
T. sunt partes doctrinae CalvisI de PraedestinatIone .l I Una, Deum aeterno suo decreto quosdam homines ad
vItam aeternam, alios ad mortem, & damnationem praedestinaΩse , nullo ipsorum merito, aut culpa, solum quia ipsi ita plaeuit. Altera, hoc Dei decrerum adeo fotum, ac immutabIle esse, ut tollat omnem arbitrii nostri libertatem In negotio praedestinati nis, nec ullo modo in nostra potestate sit, salvari, aut perirς, Ied inevitabili quadam neeessitate hi salventur, illi pereant. x. Ex utraque deduci solet hoc dilemma hominum desperat tume Velium praedestinatus, velreprobatus . Si praedestinatus , certissime salvabor, quomodocunque tandem vixero. Si reprohatus, necessario damnabor, quocumq; me vertero . Fruar ergo voluptatibus , quandiu liuet: quia nee obesse possunt praedestinato; & reprobum solari possunt, saltem In hae vita. Iloe dilem ma ete misere torquentur miseri, dum se expedire nequeunt. Et re--t Aug. l. de bono perseu. c. I . quendam Monachum sui monasterii eo sitisse deductum hae argumentatione, ut tandem deserta vita religiosa ad saeculum reverteretur, & periret. Nempe is fructus est doctrinae haereticorum, quos Calvinus imitatur.3. Haec omniaexaminanda sunt hoc ordine . 1. Λn Deus aeter no suo decreto quosdam homines ad vitam , alios ad interitum , di damnationem praedestitiaverit citra ullum ipsorum meritum ra. An hoc decretum adeo sit immutabile, ut in negotio praedest
nationis tollat libertatem nostri arbitrii 3. Quid ad dilemma hominum desperatorum respondendum sit
Dens aeterno suo decreto quindam hominer ad vitam , alios ad damnationem praedestin erit si nlio is mm meros , ang
r. a Ffijmat Calvinus lib. I. Institutionum cap. r. s . s. I x his verbis e Praedestinationem voeamma aetereum Dei de crerrim , quo a Md se conflixurum habuit, quid de Μηονορne bom με fieri vellet. - enim ρατι eonditisne ereanxnν omnea, sed aliis