장음표시 사용
551쪽
eetiti δηρον nistris. Et β.2. Fateor quidem interposita Satanae οριι me saepe Deum agere in reprobis: sed ut eius impulsu Satan ipse suas partes agat, o perficiat, quatenus datum est. Et infra : Dicitur satan e caecare infidelium mentes . sed unde hoc, ns quod a Deo ipso manarescacia erroris p Et lib. 3. cap. q. Proprie ergo agere diacitur Satan in reprobis i in quibus regnumsuum , hoc est , nequitiae exercet. Dichur ct Deus no modo agere, quod Satan ipse infra inentum cum H ira ejus pro ejur nazu , atque imperio huc , atque
iliae se in fama ad exequenda ejus iusta judicia. Et β. 1. Porro
Satana ministerium intercedere adirepiabos instigandos, quoties huc s atque illue Dominus providentia sua eor destiluat, vel ei vino loca fatis constiteri . Et insearn Spiritus ergo impurus , Dei Spiriιns vocatur , quιa ad eius nutum , potentiamque responder sinstrumentum magis ipsius kn agendo, quam a seipso ambor .
Et alibi ei. Haec Calu Ini propositio impia est, & Scripturae contra
ria. Scriptura dicit; Ecclesiast. I . 2I. Rex, ini mandaYit Deus ἐmpie agere. Quaero iam ex Calvino ue an Diabolus Impse agat squando ex mandato Dei incitat homines ad peccatum ' Si ima pie agίt: ergo Deus mandat illi impie agere: ergo citata Scripturae verba falsa sunt. Si non impie agite ergo diabolus mulis tum debet Calvino, quem suas innocentiae patronum , ac desen sorem habet Rursum, Scriptura de dἰabolo dic It, Ioann. 3. ε . Cum loquiιur mendaeium ἡ ex propriis loquitur, quia mendax est , σpater eius: At Calvinus dicit s. cum loquitur mendacium snon loquitur ex propriis, sed ex Deo. Quare Quia Dei mandato , R instinctu loquitur. Imo, ut utar verbis Calvini sDeo ipsi manat es cacia errori , ct mendacii. Itaque secundum Calvini Euangelium s non dIabolus, . sed Deus est pater
mendac II, Deus clavum tenete diabolus es tantum Dei ν/isru
4. Tertio ex Calv Ini sententia sequitur, mandata DeI esseeonifaria. Mandat Diabolo, ut Inducat hominem ad peccandum ἔ e contrario mandat homIn I, ut non neceet sed hesistat dia-Lolo. Imo sequitur,1 mandata Dei ,1 quibus praecipit peccata shabere efficaciam a Deo; quia semper effectum sortiuntur, ut vult Calvinή mandata vero, quibus vetat peccata, & praecinit viνtutes snon habere es caciam a Deo: ; quia non semnet essectum haben t , ut docet experientia. Hine usterius sequitur,mum esse prompti tem, ac propencorem ad mala, quam ad bona; quia in ala, quae
prseipit, semper eveniant bona , quae praecipit, non semper
552쪽
De Authoro Peeeati. 49s veniunt r El.quod illa eveniant, haee non evenIant, pendet ex is Ia Dei voluntate, ae beneplacito. Testici sequitur, Deum plustribuere diabolo ι quam bonis Anaelia . Nam tu in mandat diabolo , ut inducat homines ad peccandum ι eis caciter cum illo coi currit . Cum aurem mandat Angelis ι ut indueant homines ad vir tutem , non eoncursit eum illis essicaciter. Et hoc signisca vit Calvinus illis verbis supra citatis 1 se imus sata ..im se earam Deo fie-- ad exeipienda iussa non minus , Ptiam Angelos: diverso quidem id
modo , ac sine , &e. Quis est ille diversus modus Is nimiruin, quod daemon non solum excipiat iussa divina, sed etiam ad essectum perducati manante ab ipso Deci efficacia , ut Calvinus loquitur . Angeli vero accipiant quidem iussa , sed saepe irritci eventu, ut insimet
testantur apud Jerem. e. m. vers. 9. Gravimus sabylonem , ct nora est sanata 3 relinquamur eam . HInc postremo sequitur, Deum omnia simulate nobiscum agere . Quomodo enim potest sincere , dccandide nos hortari ad resistendum diabolo, si diabolus ab ipso Deo habet efficaciam subvertendi cor nostrum Frustra clamat Apostolus Paulus Ephel. 6. II. Induite vos armaturam Deis ut polytissare adversus insidias diaboli . Nam quae est armatura Del contra Deum Si diabolus struit nobis insidias, & Deus p.raebet illi emeaciam; quomodo induemur arma Dei eontia esicaciam Dei' nisi forte regnum Dei in se divisum sit, quod in Evangelio nostro
1. Quarto potest resutari Calv nus ex dictis in praecedentiquaestione . Nam ibi ostensum est , Deum nullo modo velle peccatum , sed potius odisse , Sc execrari, quippe quod ipsius naturae plane contrarium est . Quomodo ergo per diabolum , tanquam ministrum , ac instrumentum suum, potest is ominem ad peccan dum incitare'
ad totum eerta genis3 humanum extendiιων, tantandem que vales s
553쪽
s . rabem III. caput maverat Ius, a senisns pyndentiam et auferre eor prineVib a te νω s t errem per devia. Et infra loquens de Assyriis et Unde apparet cerissa dfinatiune mi impulsos. Et β. q. Homo susto Dei impulsu agis, quod sibi non licet . Et lib. s. e. 23. g. 9. Excujabiles peccando haberi volunt reprobi, quia emadere neqMeunt peccandi neeel Patem , ρ frirm eum ex Dei ordinatione sibi inflciatur huJusmodi necessi:al. Hee vere inde negamus rite excusari , qMandoquidem Dei ordinationi , quae e exilis destinatos conquerunιur a sua constet aequiuras , nobis Incogni-sa , sed tua eerrisma . i. Haee propositio Calvini eodem fere modo te Ilenda ess,
suo praecedens. Nam aperte pugnat cum Scriptura. Eccles. I s. χ I. N. mini mandavit impie agere . Et Iacobi I. 13. Derar intentator malorum es , ipse aurem neminem sentaφ . Notat D. Augustinus l. Σ. de consensu Evangelistarum c. 3. duplex esse genus tentationis . unum ad probandum, alterum ad seducendum : & de oriori scriptum esse , Gen.21. I. Tenta iι Deus braham: De posteriori ve ro 1 eriptum esse , Iacobi I. V. I 3. autem neminem tentay. EN
so ex sententia Augustini Deus neminem tentat ad seducendum . id est, neminem excitat, movet, aut impellit ad peceandum. Imo plus addit D. Paul. I. Cor. I . I 3. Fidelis Deus est,quii non paι Ietur vos tentari supra id , quod potestis. Quasi dieat et tantum abest, ut Deus vos tentet, ut ne patiatur quidem vos tentari, quin eum divina gratia possitis tentationi resistere. a. Addi potest & illud Ierem. 19. s. aedificaverunr exeessa Baalim , qua non pracepi, nec locutus sum , nec ascenderunt in cον meum . Hic quaero ex Calvino , an Iudaei , quando idola errixerunt falso Deo, secerint hoc Deo incitante, impellente, neis cessit ante i si affirmat, salsa est Scriptura, quae id negat. Si autem neoat, fallitur Calvinus, qui id supra esse asseruit. 4. Et sane, si Calvini sententia vera est, quomodo Sanctuas tephanus potuit dicere Iudaeis, Actor. 7. v. s I. Dura cervice , Cytaeiretimcisis eordibus, ct auribus , vos semper Spiritui Ianctor se ιIι: sient Patres vestri, ita o vos. Poterant respondere I udaei ierras Stephane; secimus, quod Spiritus Domini suggessit, & tacitus Inspiravit. Ille nos interna mollone Impulit, ac incitavit,ut Interficeremus Prophetas . Hoc fecimus . Et iam arcana inspirati ne nobis suggerit, ut te lapidibus obruamus . Hoc etiam facimus . In quo ergo resistimus Spiritui sancto ' Haec, inquam. & similia potuissent congerere Iudaei, si Calvini Evangelium audivissent. s . Sed paulo diligentius rem discutiamus . Conatat in Eccletia . Inter eae tera gratiae dona , diseretionem esse spirituum, juxta illud I. Corinth. Iz. vers. q. Dixisiones gratiarum μηνοῦ idem autem
554쪽
cretio spIrituum , &c. Et D. Ioannes Apostolus in E stola I. e. q. 1. monet e Charissimi, noliιe omni Spiriini credere, sed probate Diaritus, si ex Deo Dr. Iam quaero ex Calvino 'unde posshmus drscernere, an Spiritus, qui nos impellit , sit ex Deo, nee ne Exempli gratia. Sisentiam interdum instῖnctum, seu inspirationem , quae ad bellum suscipiendum , aut ad foedus eum hoste ineundum me inclinet, quo pacto sciam , an hie Spiritus ex Deo sit, an ex diabolo' an debeam illi credere, &obedire, vel non debeam rCatholici facile respondent, id ex boni, & mali discrimine pensandum esse. Nam si res In se bona, & holiesta sit, ad quam spiritus me impellie; & si ad bonum finem dirigatur, nec ulla appareat vitiosa circumstantia i signum est , inspirationem a Deo fieri. Si autem res in se mala, & illic Ita sit, aut bona quidem , sed in mal una finem ordinetur ' merito suspectus debet esse Spiritus. At ex Calvini sententia nihil responderi potest. Nam si Deus non solum ad bona , sed etiam ad mala opera , ut ad surta , homicidia , adulteria, nos Interius citat ,& Impellit , lem er potero existimare, ex Deo esse Spiritum; qui me licitat. Quorsum ergo illa Apostoli ea utela : Nolite credere omni spiritia, sed probate spiritus, si ex Deo sint ' Et vero, si utrique proprium est , tam Deo, quam Diabolo incitare ad peccandum, quid refert scire, a Deo, an a diabolo ad peccandum impellaris 6. Ubi iam est illud, toties a Calvinistis decantatum, Sacram
Seripturam intelligi oportere secundum internos Instinctus , Scinterna eritiria ξ Omnes legunt Sacram Scripturam , Catholici, Lutherani, Calvinistae , Ana baptistae . Nec tamen omnes eodem sensu Seripturam, quam legunt, intelligunt. Aliter Catholici, aliter Calvinistae, aliter Lutherani interpretantur Ilaec verba : Hoc es corpus metim . Atqui optime, & sincerissime intelligunt y Pr eul dubio Calvinistae , ut ipsi putant. Unde sciunt ' Ex internis crititiis. A quo spiritu erit tria illis inspiratitur ' Α Deo. At quid tum postea Nam si Deus non solum veram, & lanam doctrianam , sed etiam errores , mendacia, haereses, & fallas Interpretationes interius loquitur, Sc inspirat, imo si efficaela erroris a Deo manat, ut Calvinus ait: unde eonstabit, sensum Scripture, quem Deus Inspirat Calvinistis, esse sanum , verum, legitimum, de non potius salsum , mendacem , & spurium , cum uterque a
Deo insphari soleat 3 Hie respondeat Calvinus , aut pro Calvino Calvinista aliquis .
7. Sed objicit Calvinus quaedam scripturae tessimonia, quibus
555쪽
. Zabo III. caput ma veraciἷus, a senium pundentiam: auferre eor principibus repraes t errem per devia. Et infra loquens de Asyriis et Unde avaret cerissa destinatione Delim . . Et β. q. mmo Insto Dei impulsu agis, quod sibi non liceo. Et lib. a. e. 23. s. 9. Excujabiles peccando haberi volunt reprobi, quia emadere nequeunι peccandi necessPatem , ργα- feriIm eum ex Dei ordiaatione sibi infletatur huIusmodi neces. a1. P ee vere inde negamus rite excusari , qMa doquidem Dei ordinaιioni , quae e exIiis destinatos eonqueruntur a sua constra aeqωras , nobis Incognis. sa , sed illa eertisma . x. Haee propositio Calvini eodem sere modo refellenda est, quo praecedens. Nam aperte pugnat eum scriptura. Eccles. I s. χ I. N.mini mandavit impie agere . Et Iacobi I. 13. Deur intentator malorum est, ipse aurem neminem senται. Notat D. Augustinus I. 2. de consensu Evangelistarum c. 3. duplex esse genus tentationis ounum ad probandum, alterum ad seducendum : & de oriori scriptum esse , Gen.21. I. Tentavit Deus si aham: De posteriori vero s eriptum esse , Iacobi I. V. I 3. Ipse autem neminem tentas. Erispo ex sententia Augustini Deus neminem tentat ad seducendum , id est, neminem excitat, movet, aut impellit ad peceandum . Imo plus addit D. Paul. I. Cor. I . I 3. Fidelis Deus est, qui non pat Ietur vos tentari supra id, quod potestis . Quasi dieat et tantum abest, ut Deus vos tentet, ut ne patiatur quidem vos tentari,
quin cum divina gratia possitis tentationi resistere. a. Addi potest & illud Ierem. 19. s. AEdificaverunx excelsa Raalim , quae non pracepi, nec locutus sum , nec ascenderunt in eos meum. Hic quaero ex Calvino, an Iudaei , quando idola er xerunt falso Deo, secerint hoc Deo incitante, impellente, neiaeessit ante ν si affrmat, falsa est Scriptura , quae id negat ., Si autem negat, fallitur Calvinus, qui id supra esse asseruit. 4. Et sane, si Calvini sententia vera est, quomodo Sanctuas tephanus potuit dicere IudaeiS, Actor. 7. V. I. Dura cervice , ct Incircumcisis eονdibur, ct auribus , vos sempeν Spiritui sanctor Uiatn:sicut Patres vestri, ixa ct vos. Poterant respondere Iudaei terras Stephane, fecimus, quod Spiritus Domini suggessit,& tacitus inspiravit. Ille nos interna motione Impulit, ac incitavit,ut Interficeremus Prophetas . Hoc secimus . Et iam arcana Inspiratii ne nobis suggerit, ut te lapidibus obruamus . Hoc etiani facimus . In quo ergo:esistimus Spiritui sanctor Haec, inquam, & similia potuissent congerere Iudaei, si Calvini Ex angelium audivissent. s. Sed paulo diligentius rem discutiamus . Conitit In Ecclesia . Inter eae tera gratiae dona, diseretionem esse spirituum, juxta illud I. Corinth. Iz. vers. q. Di ν oves grotarum suu ἔ idem autem
556쪽
cretio Οἰνiιuum , Sc. Et D. Ioannes Apostolus in Enistola I. e. 'oll. monet: Charissimi, noliιe omnε Spiritui credere, sed probate Diaritus , si ex Deo sex. Iam qinero ex Calvinor unde possimus dricerinnere, an Spiritus , qui nos impellit, sit ex Deo, nee ne Exempli gratia. Sisentiam interdum instinctum, seu inspirationem , quae ad bellum suscipiendum , aut ad foedus eum hoste ineundum me inclinet, quo pacto sciam , an hie Spiritus ex Deo sit, an ex diabolo: an debeam illi credere, &obedire, vel non debeam rCatholici facile respondent, id ex boni, & mali discrimine pensandum esse. Nam si res in se bona, & honesta sit, ad quain spiritus me impellit; & si ad bonum finem dirigatur, nec ulla appareat vitiosa circumstantia i signum est , inspirationem a Deo fieri. Si autem res in se mala, & illic Ita sit, aut bona quidem , sed In malum finem ordinetur ' merito suspectus debet esse Spi-xitus. At ex Calvini lententia nihil resnonderi potest. Nam si Deus non lotum ad bona , sed etiam ad mala opera , ut ad surta , homicidia, adulteria, nos interius citat ,& impellit , temper potero existimare, ex Deo esse Spiritum; qui me licitat. Quorsum ergo illa A postoli ea utela : Nolite credere omni spiriini, sed probate spiritus, si ex Deo sint f Et vero, si utrique proprium est , tam Deo, quam Diabolo incitare ad peccandum, quid refert scire, a Deo, an a diabolo ad peccandum impellaris 6. Ubi iam est illud, toties a Calvinistis decantatum, Sacram Seripturam intelligi oportere secundum internos instinctus , Scinterna eritiria ξ Omnes legunt Sacram Scripturam , Catholici, Lutherani, Calvinillae . Anabaptistae . Nec tamen omnes eodem sensu Seripturam, quam legunt, intelligunt. Aliter Catholici, aliter Calvinistis, aliter Lutherani interpretantur haec verba : Hoc es corpus meum . At qui optime, & sincerissime intelligunt f Pr euldubio Calvinistae, ut ipsi putant. Unde sciunt ' Ex internis crititiis. A quo spiritu erit tria illis inspirantur ' Α Deo. At quid tum postea Nam si Deus non solum veram, & sanam doctrInam , sed etiam errores, mendacia, haereses , & falsas Interpretationes interius loquitur, Sc inspirat, imo si essicacia erroris a Deo manat, ut Calvinus ait: unde eonstabit, sensum Scripture, quem Deus inspirat Calvinistis, esse sanum , verum, legitimum, di non potius falsum , mendacem , & spuri uin , cum uterque a Deo insphari soleat Hie respondeat Calvinus , aut pro Cauvino Calvin ista aliquis .
7. Sed objicit Calvinus quaedam scripturae tessimonia, quibus
557쪽
peccatum, ut a. Reg. s. o. Dominus praecepit Semei, ut male iee- νει David. Et 3. Regum p . I . commovit Dominus David dicentem rVade, numera Israel, o Iudam . EL Erech. IAE. 2. Ego Dominus de eop. Prophetam illum . Et L. Thes. 2. Io. Miςςex illis Deus operariο-nemerroris , us eredanφ mendacio. Et Psal. 63. versi I'. Declinasti semit s nostras a via tua . Et Psal. I.4. . cΦnvertis cor eorum , Medirenι populum ejus. Et lo n. 13. 27. Odncis , fac ςitius. Respolideo . Deus circa peccata hominum multa facit, ex quibus citata testimonia explicandλ sunt. Primo , Nola impedit conatum eorum, qui parati sunt male agere. Secundo, negat illis speciale auxilium gratiae, quo destituti facile in pecc tum libuntur, Ter. 4Io, Cepe sectit, α gubernat interius humanas voluntates, uslicet vitio proprio masae sint , tamen a divina providentia ad num potius malum , quam ad aliud , non positive ,.sed permissuve ordinentur. Quarto, saepe praebet homini occasionem boni, qua ipse abutitur ad malum . Quinto, peccata impiorum dirigit, Sc ordinat ad salutem electorum. Haec omnia fusius in Scholasti. ea Theologi explicata sunt,
i. ε Alvinus docet, Deum ung nobiscum peeeata nostr pervi: eoque m sis ipsinn, quam nos , quod ipse sit primeipale gens , Roperans, nos mera dunt xat ins rumenta. Uemba ejus sunt hare, lib. I. Instita ea p. I .si. s. Ego ρlus concedo fures, h,mte Hor , ct alios maleficos divinae esse providentia instrμmenta, quibus Momnus ipse ad e eq-nda, quae apμd se eonstituis, sediciAE ,
illa Deciali aestione φanium loqμοr , qu in Μηοqηοqμε sasinora naret. Et plura alibi. a. Hanc doctrin m aecepit Calvinus vvinglio, Luthero, Μelanchthone , & aliis haereticis sui temporis. N m Zvvingliuaser m. de providentia ad Cariorum Principem cap. 6. ait: diu ando
558쪽
De Muthore Peceatῖ. o facimus adullevium L aut omiciLum , Dei Vux est motoris, aurium ris , impulsorii . Lut heres scripsit haec verba, mala Ueva in in piis Deus operatur, quae diu cipuli ejus eraserunt. Philippus Melanehthon ad ca. 8. Epiliolae ad Romanos, editione prima ait: -lia
DVitiis Davidis, o proditio Iuda ita se proprium Uni Dei, sicurvoeatio , ct conversia Pauli. Hos imitatus Calvinus dicit, detestaiabile scelus Absalonis esse opus Deir Deum in omnibus 1 celeribus
clavum tenere: Deum non solum concursum quendam generalem praebere ad agendum , sed specialem quandam actionemre hibere in unoquoque facinore . Quid amplius y Nihil aliud ,quam
ut dicat, Deum non esse Deum .
3. Impia, &blasphema sunt haec. Longe aliter docent Scriapturae, Patres,'ratio ipsa. Ex Scripturis proferam duo testim nia. Sap. II. 26. Nihil oclisti eorum , quae ferim. Et Sap. I . 9. Odio Iunt Deo impius, σ Impietas ejus. Ex his testimoniis ita concludo et Deus nihil eorum odit, quae ipse operatur: sed Deus odit peccatum: ergo Deus non operatur peccatum. Iisdem testimontiguis est D. Augustinus lib. I. ad Simplicianum quaest. 2. ubi di putat de illis verbis , Iacob dilexi, Esau autem odio habui. Et querit, quomodo Deus potuerit odisse Esau, eum tamen dicatur disse nihil eorum, quae fecit Aut quare dixerit Deus, Iacob d lexi , Esau autem odio habui ' Et similiter non dixerit Deus , Solem dilexi, Lunam autem odio habAi Et tandem post multa respondeuhis verbis r uui nodui ita solvitur, ut inteuieamur omniam creaι- rarum esse arι0icem Deum ἰ omnis auιem crea. Ara Dei bona esmnis homo , in quanιum homo est, creatura es , non in quantum peccaror . Est ergo creator Deus ct corporis , ct animi humani. rrum horum malum , dr neutrum odιt Deus . Vibii enim odit eorum, quae fecit. Est autem animus praest.tntior corpore, Deus vero er animo, ct corpore r utriusque ellector , ct conditor 3 nec odit in homine , nisi peccatum. ER autem peccatum hominis inordina ι is, atque perversiaar, idest, a praestantiore condἰι ore aversia , ct adeondita inferiora conveν-sio. Non igitur odit Detis Esau hominem , sed odir Deus Esan peccat rem . Haec Augustinus apertissime contra Calvinum. 4. Ad testimonia Scripturae accedunt Patrum testimonῖa. Τρο- tullian. In libro adversus Hermogenem.' Iam ergo malum ab ipso, qui est mali si non author, quia non elector, cerre permissor, quia d mina ιον. D. Ambrosus lib. de Paradiso , c. I s. mur operarur, quod bonum est non quod malum . Et in lib. in Hexa meron c. 8. NAnquid
malitiam Db us ereavit y sed ea ex nobis orta , non a creatare Deo condira, morum levitate generatur. Et inseat Tradierit hane Deus
559쪽
so . . . Liber III. caput V. Propheta , desinite a mali iis vestria y Et praeipue S. David: Desin. in mala, Ofac bonum. Quomodo ergo ei initium a Domino damus sed hae opinio feratis eorum, qui perturbandam Ecclesiam pmam ωunt. D. Augustinus in epist. Ios. ad Sixtumo Iniquitarem , quam vect sima vertraae improbaν, damnare novir ipse, non facere . Et lib.
. . Hypognostici circa medium: Mala Iudae praescivis, non fecit . Plures ei tabo sequenti quaestione. . e s. Postremo accedunt rationes , Prima: QuicquId Deus operatur , hoe voluntate operatur, Psal. II 3. 3. Omnia quacunque vitiis, fecis. Et Psal. I 84. I e mandavit, o creata sunt. Et Ephes I. vers. II. Qui opera ur omnia fechndum consulum voluntatis suae .
At iam supra ostensum est Deum non velle peccatum , sed potiu vidisse, detestari, & prohibere, quippe quod ipsius naturae planς
repugnans est: ergo Deus non operatur peccatum. 6. Secunda ratio . Si Deus operaretur peccatum, tanquam agens principale, & homo duntaxat esset instrumentum, plane sequeretur, Deum potius peccare, quam hominem ; quod omnino impium est. Nam in opere malo non instrumentum , sed princia Pale operans meretur reprehensionem 3 vel quia ineptum fecit instrumentum; vel quia sciens, ac volens male eo usua est 7. Tertia ratio. Sequeretur hominem perire, ae damnari pro pter pecca a, quae Dei potius, quam ipsius sunt opera . Hoc argu mentum Z vvinglius indigne tulit sibi obiici, & eum stomaclio ait: De hoe ipsum Deum terroga : ego enIm ei non fui a consilia . Calvinus lib. I. instit. c. 18. s. I. proponIt hanc quistionem : quomodo Deus agens per reprobos nullam ex eorum vit Io labem contrahato imo in opere communi ab omni eulpa sit Immunis, ministros autem suos fuste damnet & respondet, ut solet: vix capit sensus carnis. 8. Quarta ratior Peceatum formaliter eonsistit in privatione , et desectu , ut docent Theologicum D. Augustino; ergo non postest esse nisi a causa deficiente: Deus autem non potest In agendo deficere. Hine Aug. lib. I a. de eivit. e. r. ait: Nemo quαrare ausam mala voluntatis: non enim est efiens , sed esciens: quia
neque illa es ellictis , sed defectio. Sed suspicor Calvinum aliter
sentire de formali ratione, seu de malitia peccati. Non enim in privatione, sed in aliqua natura, seu entitate putat eam con-s stere. Notavit hoc Maldonatus , qui probe perspectam h buit sententiam Calvinistarum , quam Parisiis& publice, &pria vatim egregie resutavit. Et facile apparet ex ipsis CalvIni verbis. praesertim ex Illis supra eitatIs ἐν Omhio hic nniversalem Dei mors nem , Μnde creaιBra νmnet ni fistinen-ν , ita gliaciam qnid is α-
560쪽
Da- Hhρνε Heea3I. o σε ndi dueunt: ne tua Deetali a 3Ione tanιnm Iο Μον , qua in Q quoque facinore anareat. Hie Calvinus, praeter generalem illum concursum , quo Deus ad Omnem actionem creaturae concurrit, agnoscit aliquem influxum particularem, quo Deus 1peciali modo effective producit peccatum, quatenus peecatum est , & ab opere bons distinguitur. At quid Opus erat hoe in uxu speeiali , nisi peccatum , quatenus peecatum est, ex sententia Calvi ni, esset entitas realis, ac positiva sed si hoe eoncedit Catulonus, incIdit in errorem Manichaeorum, quem multi Patres, Npraesertim D. Augu stinus multis locis refutavit. 9. Solet objici illud Isaiae v Ego Dominus, ct non est alter δfaciens pacem , ct creans malum . Dominus faciens omnia haesed jam olim a Patribus ad hune locum responsum est. Mala dia cnntur, inquit Τertullianus , ct delicta , ct supplicia. mi, separatis malis delicti, ct malis supplicii, malis eulpa , ct malis a nae suum cuique parri desinimus au rem . malorum Τέrem Reccati εο eulpae , diabolnm : maiorem vero supplicii, pana, Deum creatorem . Similia habet Oriaeues lib.6. contra Celsum; Cassianus eoi-lat.6. cap. s. Hesychius lib. . In Leviticum , cap. I . Damascenus lib. . cap.4o. Haeronymus In Iamentationes Ieremiae cap. 3. Qui omnes duplex distin tuunt malum. alterum culpae , alterum pia nae. Prius negant esse a Deo; posterius concedunt. At, inquit Calvinus, adulterium Absalonis erat malum culpae, & tamen a Deo suit. Sed negamus a Deo suisse . voluit qui aeni Deus praevisa mala voluntate Absalonis uti ad puniendum Davidem , non tamen dedit illi malam voluntatem, sed permisit. Recte enim
August. lib. 1 . de eivit. cap. 3. c inunt omnes potestare' et q-m vis ab Illo non sint omnium volunxares. Et cap.9. SLut omnἰum crea turarum creator e , Aa omnium potestatum dator , non Nolunt αι um o Mala quippe voluntas es ab ulo non sunt , quoniam eonιra naιnram
funi, quae ab illo est . Et in lib. dc spiritu , Ω littera, e . 3t. Nu
quam legimus: Pon est voluntas ni a Deo : Et recte non sc νψrum est, qua verum non est. Alioquin etiam peleatorum , quod absit, a Llar est Deus , si non est voluntas nisi ab illo r quoniam mala voluntas jam sola peccatum est, etiamsi desit essema , id est , s non habeat
potesta 3 em . Et lib. a. de peccatorum metit Is, & remist. e. a 3 -- lam voluntatem ad austistem Deum se referendam nefas est dicere . Item , si ergo voluntas auν bona est, auι mala , ct Μι igno malam non habemuδ ex με , restat, nν bonam habeamn 3 ex Deo .