장음표시 사용
61쪽
De Traditionibus. 3s ad tradita eustodimisi , quae quidem toto terrarum orbe observa iur, dantur intelligi ab ipsis . Ubiis , vel plenariis comitiis ,
quorum est in Ecclesia faliserrima authoritas , commendara , a I-que statuta retinerν; sicut quod Domini passio , ct resurrecyio , orascensio in eoelum anniversaria solemnitate celebramur . Et si quid aliud sale oecurrerit, quod servatur ab universa , quocuuque se diffundit, Ecclesia. Nam per illam particulam, Vel ab ipsis cpostolis, intelligit Traditiones Anostolicas : Et per illam, Helplenariis Concili Is , intelligit Ecclesiasticas . De quibus lubdit In lentissimae insania est , disiptitare , an faciendum H, quod ιο- να per orbem frequentat Ecclesia . 29. Atque haec est Catholicorum sententia de Traditionibus , tam Apostolicis, quam Ecclesiast cis, quae ex Apostoli, &sauctorum Patrum authoritate confirmata est . Videamus nunc , quid sentiant Adversarii , ut postea constet ex collatione utriusque partis, utri potius adhaerendum sit.
3o. AdversarIi passim reiiciunt TraditIones, & nihil, nisi quod
In Scriptura veteris, ac novi Testamenti eGntinetur, volunt admittere . Peccant tamen quadrupliciter . I. Quia in haere Imia tantur antiquos haereticos. 2. Ipsi inter se dissentiunt. q. Multa falso, ac mendaciter assingunt Catholicis . 4. Ineptissime ex quibusdam Seripturae locis argumentantur contra Traditi nes . Haec sigillatim demonstranda sunt. 3I. Primo igitur , sicut Catholici in asserendis TradIlIonibus se-vuntur communem consensum antiquorum Patrum , se adversarii in iisdem reiiciendis sequuntur communem consensum antiquorum haereticorum . Nam etiam antiqui haeretIcI provocabant ad Scripturam,& aditiones respuebant: Ae potissimum hI., 32. Primo Arriani, qui disputantes de Divinitate Christi nia hil volebant admittere, nisi Seripturam. Unde Maximinus Arrianorum Episcopus, disputaturus eum Augustino dicebat Sῖ quid do divinti Seripitiris protuleris , quod commune est cum omnibus , necesse est, ut audiamus. Hae vero voces , qua extra Scripturam sunt, nullo e s a nobis suscipiantur. Resert Λugustianus lib. I. contra Maximinum, in principio. 33. Secundo Macedonianes, &Eunominiani, qui nolebant admittere hane loquutionem : Gloria Patri, ct Filio, o viritia sancto, eo quod non haberetur in Scriptura. De quibus Basilius in lib. de Spiritu sancto, e.x s. eirea finem: - non desinunt si fumum 46rsum iamre , Dei eum sancto Spiritu glorificationem carere.
62쪽
stemmomo, earere Scr-tura. Et initis ea p. 29. Sane eontra Id, quia dicunt, praepositionem, cum, earoe testimonio, nee in scripturis exst is , illud dicimus : Si nihil aliud est Meeptnm absque scripturis , nafMe quidem recipiatur: Sin plurima areana circa Seripturam reeepta sum nobis, cnm aliti plurimia ct hoc recipiamus. Arbitror au- . rem . Psolicum esse , esiam non seriptis Traditionibus adharere .... 3 . Tertio, Eutyches , qui negans in Christo duas naturas ineebat: Ego a sacrIs Scripturis non didici de duabist naiuris .
Cui respondit Mamas Presbyterr Neque de Homusion a Saneus Scripstiris edocti sumus. Ita habetur in generali Coneilio Chaiacedonensi, Act. I. ubi Actio quinta Constantinopolitani Co cilii relicta est. 33. arto, Pelagiani, qui dicebant: Credamus igitur, quod: IegimAs; O quod . non legimur, nefas credamus astruere z quod νda. cuncti, etiam dixisse sussciat . Ut refert Augustinus in lib.
36. His, & similibus haeretis is olim ab Ecclesia damnatis simἰ-les sunt nostri Lutherani, & Calvinistae, qui eodem, quo illi,spia ritu amati, repudiant Apostolicas, & Ecclesiasticas Tradit
nes, Rad solam Scripturam contentiose provocant; quam tamen, ut supra dixi, resectis aliquot partibus, mutilarunt, &novis versionibus, ac ἐnterpretationibus corruperunt.
3 p. Sed neque Inter se consentῖvnt. Nam alIqui, sine ulla exce-ytione , rejiciunt omnes omnino Traditiones, sive ad fidem , sive ad externum Dei cultum pertinentes. Et nihil aliud volunt esse credendum, aut faciendum, quam quod in Scriptura credendum , aut faciendum praecipitiir . Ita Calvinus lib. q. instit. cap. 8. n. 8. Esto, ino iiit, hoc firmum axioma , non alind habendnm Dei verbum , eui dextir in Ecclesia loeus , quam quod lege primum , ac pν be-isis, deinde seriptis . solis is eontinetur e nee alium este rite docendi in Ecclesia mσdum , nisi ex ejus verbi praescripxο , o norma . Et in libfo de neeessitate resormandae Ecclesiae r Deus non medo irritum habet , quidquid euleia; sui studio praeter mandatum Dum suscipimus , sed palam quoque abominatur . Et in Epist. 87. ad protectorem Angliae: Gm de legitima reformatione agi ur , ad ipsum ptirxm Dei verbum redeundum nobis est . Et similiter Calvinita in synodo Ultrajectina, in prologo suarum ordinationum , n. a. Obstringimtis nos , inquiunt, in forma juramenti, bobligationis, quod in hac provincia non aliam velimus amplecti, re. o serui
63쪽
De Traditionibur. sysequi doctrinam , regulam , mensuram , ct amussim fidei, O viatae Christianae , quam solum verbum Dei , quod in libris veteris,ae nsvi Testamenti expressum es . 38. Alii quasdam saltem admittunt Traditiones, ut Kemnitius in Examine Concilii Tridentini sest. q. in secundo genere Traditionum, ubi ait: Hanc traditionem , qua nobit in manum dan-rue Sacrae Scripturae libri, reverenter accepimur. Et in s. seuere : infirmant Origenes , cugustinue Baptismum parvulorum, ese Traditionem Apostolicam . Hoc recipimus. Et in I. genere et
ex scrip is eorum certe constat . Ex verisimile est, quosdam etiam alios externos ritur , qui in scriptura annotati non sunt, ab se postolis traditos ese . Et infra : Tales ritus merito amamus, ct
retinemus, quales sunt confessio Dei , abrenuntiatio Satana, e alii ritti, in actione Baptismi .
3 . Alii denique utuntur distinctione . Aiunt admitti possis Traditiones de rebus ad raphoris P seu indifferentibus, non autem de rebus ad salutem necessariis. Nam in his suffieienter nobi prospectum esse perscripturam, quippe quae perfecte tradat ea Omnia, quae ad salutem necessaria lunt, ita ut Tradit ne minimo sit opus. Sed qui hoc dicunt, augent dissensionem , & mani sest
repugnant Luthero, &Κemnitio. Nam Kemnitius fatetur, Lu- thera nos reverenter accipere Traditionem illam , qua nobis in manus datur sacra Scriptura . At Scriptura Sacra secundum ipsos ad salutem necessaria est: Ergo admittunt aliquam Traditionem de re ad salutem necessaria.
o. Similiter Lutherus docet , Infantes non iustificari per Baptismum, sed per actualem fidem , quae ipsis infunditur vi ex o cismi, ante Baptismum , & sine hac fide non posse eos salvari, aut Baptismum suscipere . Unde sequitur, salutem infantium , Osontentia Lutheri , pendere ab actuali ipsorum fide , & fidem
ab Exorcismo, & consequenter Exorcismum esse necessarimn ad salutem infantium . Exorcismus autem habetur ex Traditione, non ex Scriptura, ut constat: Ergo secundum Luthorum admitatenda est aliqua Traditio de re ad salutem necellaria is VerbaLutheri citabo tuo loco, lib. a. cap. 2.
I. Uideamus nunc, quid falso nobis astingant adversarii Ac primo,ut invid am nobis concilient, ajunt nos docere cripturam sine Τraditionibus humanis insufficientem esse,ac imperfectam. Falsunν
est. Non dolemus hoc de Traditionibus humanis . Distinguimus.
64쪽
postolieas , quae parem eum Scriptura authoritatem habent: Alteras Eetlesiasticas, quae tantam authoritatem non habent.
Dicimus ergo Scripturam per se non suffeere , nisi accedant Tradit nes Apostolicae, quae non censentur humanae, sed divinae. Ratio duplex est . Frior , quia seriptura non lassicit , nisi constet de legitimo illius sensu. At saepe non constat nisi ex Apostolica Traditione, ut supra dictum est. Posterior, quia multa creduntur a Christianis, quae non habentur ex scriptu- ea , sed ex Apostolica Traditione . Exempla iam ante allata
42. Seeundo aiunt, nos docere, quod per Traditiones humanas mereamur gratiam iustificationis, & remissionem peccatorum τει quod huiusmodI Traditiones agnoscamus pro nostro Mediatore, & Iustiscatore . Ita Philippus Melanchion In Apologia Confessionis Augustanae , art. I 1. de Traditionibus humanis . Hoc etiam falsum est , quia aperte docemus , nullo modo nos mereri iustificatIonem, aut remissionem peccatorum , sed eam Eratis nobis conferri per merita Christi, ut patet ex Concilio Trid. seg. s. cap. g. ubi se habet: Gatis axiem iustificari ideo dicimur, quia niail eorum , quae iustificationem prace nr, sive fidei, sive spera , ipsam iustificationis gratiam promeretur. 43. Tertio aiunt, nos docere, quod omnes nostrae vaditInes sint Apostolicae. Ita Calvinus lib. 4. Instit. cap. g. s. I9. --anenser, Inquit, Magistri exto=Dere volians, ut nulla sis apud
eos ceremoniola, quae non cpostoliea eenseatur. Et hoc falsum .
Agnoscimus enim , ut saepe dixi, duplices Gaditiones r Alteras, ab Apostolis acceptast Alteras, post tempora Apostolorum a Praelatis Eeelesiae introductas . De Inde , pugnat haec Calvini
calumnia cum Melanchione. Nam Melancheon omnes nostras Traditiones vocat humanas , Calvinus omnes Apostolicas . Neutrum concedimus. Vide alsa Kemniti I mendacia apud Cardinalem Bellar min. lib. 4. De verbo Dei e. Reliquum est , in diIuantur objectIones adversariorum, quibus conantur Tr ditiones subvertere .
PHma objectio .. 44. Pr a sumItur ex IIIo De ut. q. 2. Non addeth ad verbum , quod loquor vobia, nec auferetis ex eo. Hinc collIgunt Advem fami , omnes Traditiones repudiandas esse, & Catholicos peceare,
qui illas admittunt. Quare quia nihil ad verbum Deiscriptum
65쪽
De Traditionina. 3'iddendum est. IneptIssime. Primo, quis dum volunt oppugnare Catholicos, oppugnat ipsos Apostolos , a qnibus Traditiones 1ecepimus : Et nominatim Paulum, qui dixit, Tenete Traditiones, quas accepistis. Oppugnant Augustinum , & alios Patres, qui Traditiones amplexi sunt. Oppugnant seipsos , quia & ipsi , ut loquitur Κemnitius, Traditionem de Scriptura, de Exorcismo, &plures alias reverenter accipiunt . Si ergo Catholici peccant admittendo Traditiones , peccant etiam Apostoli , Patres , Lutherani Ipsi . Aut si hi innocentes sunt, cur illi damnantur 4s. Deinde, non intelligunt sensum allati testimonii ex Deuteronomio . Sensus colligitur ex ipso contextu, qui sic habete Et nune Israel audi praecepta , ct judicia , quae ego doceo te , uo faeiens ea vivas, ct ingrediens possideas terram , quam Dominus Deus Patrum vestrorum darurus es vobis. Non addetis ad verbum , quod vobis loquor , nec auferetis exes: C Odite mandata Domiui
Dei vesyri, quae ego praecipio vobis. Quasi dieat: Ego do vobis praeceptaceremonialia, & iudicialia, quae debetis inteare, &perse te servare. Hoc enim significat illa phrasis: Non addetιs, nec auferetis . Quod quidem aliis verbis , sed tamen eodem sensu explicatur alibi, cum dicItur: Non declinabis ab eis , vel ad dexιeram, vel ad sinistram . Ut De ut. II. ao. Di eat timere Dominum Denm suum , ct custodire verba, ct ceremonias ejus , neque declianet in pariem dextram , vel sinistram . Et e. 18. I . Si audieris mandata Domini Dei tui , quae ego praecipio tibi hodie , ct non declinaveris ab eis, neque ad dextram, neque ad sinistram , &c. Et Ios. I. 7. confortare, ct esto robustut valde, ur custodias , ct faciat omnem legem , quam praecepit tibi Moses servus meui r nee declines ab ea ad dextram , vel ad sinistram . 66 Igitur haec tria idem valent. r. Integre, & persecte servare praecepta Mosaica. 2. Non declinare ab eis vel ad dextram, vel ad sinistram . 3. Nihil In eorum observatione vel addere ,
vel detrahere. Quod non sic Intelligendum est, quasi non liceret addere nova praecepta, alioqui non licuisset addere pr2cepta Euangelica de fide Ttinitatis, de Baptismo , de Eucharistia sed quod praecepta Moselea in sui observatione non sint eorrumpenda vel additione, vel detractione , sed integre custodienda. v. g. Erat praeceptum Mosaicum: Mulier si DKepta semine pepererit masniam , immunda erit septem diebus , ct die otia-- eircumcidetur in antulus c Lev t. I 2. I a. Ad hoc praeceptum
non lieebat aliquid addere, vel auferre , idest, non licebat, nec ante, nee post ὸiem octavum, eircumcidere infantulum : Nec immunὸitia matris poterat paucioribus, vel pluribus diebus durare
66쪽
taber I. caput II. quam septem. Eadem est ratio de aliis praeceptis; ut videbImu
in sequenti objectione. 47. I ine patet, testimonium Deuteronomii, quod tantope. re urgent adversarii, nihil ad rem facere; NIsi velint sie argume xari: Iudaei debebant persecte, & integre servare praecepta Mosaica: Ergo ChristIani non debent admittere Traditiones Apost Iicas , sed sola scriptura esse contenti. Quae sane eonsequentia absurda, & ridicula est, ut omnes vident. Ut tamen res fiat clarior , quaero ab adversariis, an ipsi putent hoe testimonium pertinere ad solos Iudaeos, an etiam ad Christianos si pertinee ad solos Iudaeos, cur adducItur contra Christianos Aut eur v Iunt Lumerant, &Calvmistae, ut nos ad Illud servandum obIU mur Si etiam pertinet ad Christianos, eur adversarii non se vant praecepta Mosaica cur non circumcIdunt se cur alias c remonias legales intermittunt Cur denique, sicut contra nos urgent illam particulam, Non addetis, non similiter contra se ursenr alteram, non auferetis Hic haerent.
Secunda obiectio . 48. seeunda sumItur ex illo De ut. Ia. 32. Quod tibi praeci is, hoe tantum facito Domino : nec addas quidquam , nee minuas. Hinc iterum colligunt ad versarii, omnes Traditiones, & praecepta humana esse irrita , & contemnenda . Quare quia hoc tantum faciendum est, quod Deus praecepiti Ergo quod homines praeciapiunt, faciendum non est . Non minus inepte, quam supra. Primo, quia si omnia praeeepta humana sunt irrita, & contemnenda , quid dicemus de Iudaeis , qui accurate servarunt praeceptum de sto Encaeniorum, quod non erat divinum, sed humanum rQuid de Rechabitis, qui accuratissime servarunt praeceptum parentis sui Ionadab de perpetua abstinentia a vino Ierem .3s .6. Quid de Apostolis, qui in Concilio Ierosolymitano praeceperunt abstinentiam a sanguIne, & suffocato Aet .s .29. Quid de Paulo, ut distinguit inter sua, &Christi praecepta I. Cor. I. I a. o QuIde Magistratibus , qui fingunt mandata humana ad conservat dam pacem, & iustitIam in Republica Quid denique de ipsis Adversariis , qui In Synodis, & eonventiculis suis condunt leges, di statuta Ecclesiastiea, quae ab omnibus observari volunt 9. secvngo, sensus illius loci non est ille, quem fingunt Aiaversarii, sed longe alius 1 Nam sicut in praecedenti testimonio Mgebatur gen atim de praeceptis Mosaicis integre observandis . Ita hic agitur speciatim de uno praecepto ceremoniali , nempe
67쪽
Da Traditῖonigas. 4r de praecepto sacrificiI interre observando . Textus sic habet rQuando disperdiderit Dominus Deus tutis gentes , ad gnas ingredieris possidendas , O possederis eas, atque habisaveris in terra ea
rum, cave, ne imiserti eas, ct requiras ceremonias earum, ata
cens s sicut coluisunt gentes Istae Deeroos , ita ct ego colam. In facies similiter DomIno Deo tuo . cmnes enim abominatione , quas aver ιur Domisius, Deertini DKs suis, osserentes filios , ct filiai , comburentea igni . Qitie praecipio ital, Lec iamum facis a Domiano , nec addo quidquam, nec minuas.
O. Sensus est : Quando veneris in terram Palaestinam, quam tendis, & obtuleris Domino Deo tuo sacrificium , non imitaberis gentiles, qui falsis Diis osterunt suos filios , & filias per ignem; sed hoe tantum offeres , quod ego tibi praecipio et NempQ
exanimalibus, oves, ea pras, haedos, boves, vituloS , colum- has , Passeres, turtures: Ex fructibus terrae, panem, similam , salem , thus , manipulum spicarum virentium , & triticum r Ex liquoribus , sanguinem , vinum, oleum , aquam . Hoc xantism fac φo , idest , osterio Domino . Nee addas quIdquam ex sacrisci.S gentilium, Nec minuas ex eis, uuae jam enumerata sunt. I. Quid hinc concludent Adversarii' Non video ; nisi sic inferant: Iudaei debebant ea tantum osserre in sacrificium , quae a Deo erant determinata tiErgo Christiani non debent servare Praecepta humana , sive civilia, sive Ecclesiastica. De ιnm assismo risum tenearti amicI Terita obii ctis . 2. Tertia sumItur ex Illo Galat. Is . Neet nos , ans in ge-lur de conis evangel'et υοόIs , praeterquam qnoa euangeliRgrim δ vobis, anathema sit: Et infra: SI quia ena,jgen'a,erit vobis prae rer id, quod aceepsti, anathema sit . Ergo, InquIunt adversa. Hi, praeter Evangelium non licet admittere Traditiones . Rem
spondeo I. Haec objectio retorqueri potest In adversarios, hos modo: Si quis euangolizaverit vobis praeter id , quod Apostolu Qvangelizavit, anathema sit f Adversarii euangeliZant aliquid praeter id , quod Apostolus eua elizavit, quia oppugnant Traditiones, eontra id, quod Apostolus dixit, Tenere Tradisioncst Ergo anathema sit. 13. Respondeo, ex scopo Apostoli aestimandum est, an damnentur hoc loco Traditiones neene. scopus Apostoli est hie a Galatae docti erant a Paulo, eeremonias legis Mosaicae abrogaIa
Ge , dc neminςm posio per huiusmodi cere nias justificari,
68쪽
61 Iure I. Opus II. sed per sdem In ChrIstum . eap. x. I S. Ab hae doctrIna suerunt postea abducti per quosdam falsos Apostolos , qui docebant, eos non posse sal vari per sdem in Christum, nisi simul circuneideret
& cap. q. 9. &cap. s. I.) Contra liuiusmodi falsos Apostolos agit Paulus , cum ait: M qtiti euangelitveris vοιὼ praeter id, quod a Cepipis, axi athema sit. q. d. Accepistis a me, hominem iustificari per fidem in Christum , non autem per observantiam legis Mosaicae. Si quis aliter vos instruit, anathema sit. 14. At hine non sequitur, Traditiones Apostolicas esse rei IcIen das, sed potius conservandas, quia non sunt praeter, aut contra
id , quod Paulus euangelizavit Galatis de iustificatione , sed potius istit id , quod ipse Τhessalonicensibus euangeliaavit,
bIs librI Prophetlat huius, sed totum librum suspectum habent ,
nee eum pro eanonico, sed pro apocrypho agnoscunt. Non tamen condemnat traditiones, quIa non prohibet, ne praeter Pt
lihetiam Apocalypticam admittatur alIquid aliud, calioqui noniceret addere Prophetias Isaiae, Ier. , &aliorum Prophetarum veteris Testamenti, nec item EuangelIa, Epistolas, Symbolum iadei sed, solum prohibet, ne verba Prophetiae Apoealypticae ab alIquo depraventur. Quod duobus modis fierI posse insinuati Primo, additione; ut si quis apponat aliquid ad Prophetiam Mpocalypticam, quasi pars illius sit, quae revera pars non est. secundo , diminutione ; ut si aliquid detrahat, quasi ad illam non pertiis
meat, quod revera ad eam pertinet. Neutrum faciunt CatholIeI. 6. Exemplo rem declarabo. Praedicit Ioannes cap. II. fore
aliquando, ut veniant duo Prophetae, amicti saccis, qui propheis tabunt d Iebus Ia6o. & habebunt potestatem claudendi eoeIum, ne pluat d Iebus prophetiae Ipsorum, &votestatem eonvertendi aquas in sanguInem , &e. Ad hane prophetiam nihIl addunt C tholici, quod ad eam non pertineat, sed derelinquunt integram, sicut a Joanne perscripta est.. At contra factuat adversarii, quIdia
69쪽
De navi landus 63gIcunt hos duos Prophetas fuisse Lutherum, & Calvisum
Nam qui hoc dicunt, necessario dImInuunt de verbis Prophetiae hujus, eum constet Lutherum, & Calvinum non suisse amictos saecis, nec habuisse potestatem claudendi coelum. Et quae ibidem sequuntur. quinta Objeerio. 1 7. QuInra sum tur ex IIIo 2. TIm. 3. 16. Omnis Seriptura divia nixus inspirata utilis est ad docendum , ad aettiendum , ad eorripiaendum , ad erudiendam in iustitia, in perfectus βι homo Dei , ad omne opus bonum insisnaus. Ex quo loco dupliciter argumenta tur ad versarii. Aliqui si e r omnis Seriptura est utilis ad doce dum , & arguendum: Ergo supervacaneae sunt TraditIones. P rinde ac si dicas: Omnibus claus est utilis ad nutriendum: Ergo supervacaneus est potus. Vel, omnis eleemosyna est utilis ad salutem Lue. I r. I.&Dan. .a . Ergo supervacanea oratio, s pervacanea sacramenta. Miseret me illorum hominum.
13. Alii sie. omnIs SerIptura est utilis, id est sufficiens: Ergo supervacaneae Gadstlanes. Sed quae haec Interpretallo est An Idem sunt, utilem esse, & sussicientem esse ν Si idem sunt, iam i
lud I. ΤIm. 4. s. Platas ad omnia inissa est, IIcebit sie interpretarpe Pietas ad omnia sufficiens esti Ergo reliqua omnla supervacanea sunt . Et smiliter illud 2. Tim. 4. II. Maνctim assume, ct adduc τω
eum: Est enim mihi nidis ad ministerium, Id est, sussciens : Ergo Timotheus, Τῖtus , Onesimus , & alii supervacanei sunt, Quis non videt, si haec licentia interpretandi Seripturam semel ad-m ttatur, totam corrumpi, & adulterari posset 19. Sed ut clarius res Ipsa percIpiatur, textus Apostoli contaderandus est. Igitur Apostolus incitato capite hortatur Tim theum Episcopum, ut suos subditos Instruat in fide, & bonis peribus, & redarguat adversarios, qui corrupti mente, & r probi circa fidem , resistunt veritati. Et ut ostendat eum id posse praestare, subdit: Tn veνo permane in iis , qωae didie i, ω erediata sunt ribi , Iciens a quo didiceris: Et quia ab infantia tisa sacras Γιteras nosti, quae te possunt instruere ad salutem, per fidem , quae .s In Christo Iesu . Omnis enim Seriptura divialius insepisara utilis est ad docendum , & eaetera . Ubi per sacras literas, quas ait Tiamotheum ab infantia novisse, intelligit seripturam veteris te
flamentI. Nam eo tempore, quo Timotheus erat Infans, nondum extabat scriptura novi Testamenti. a 6o. Apostolus ergo In illo textu argumentatur. Omnis Ser
plura divinitus inspirata utilis est ad docendos subditos, &redar.
70쪽
4 Liter I. caput II. guendos adversarios: At Scriptura veterli Testamenu, quam ab infantia didicisti, est divinitus inspirata r Ergo est utilis ad docendos subditos, & redarguendos adversarios . Cum ergo cognitione illius ScrIpturae instructus sis, magnum ex ea praesidium habes ad praestandum, quod dixi. 6 i. Ex eodem principio licebit sic concludere. Omnis Seria plura divinitus inspirata utilis est ad docendum, & arguendum rAt Seriptura novi Testamenti est divinitus inspirata: Ergo est utilis ad docendum, & arguendum. Qui ergo cognitione:hujus Scripturae instructus est, magnum ex ea praesidium liabet ad
62. Porro ex utroque discursu patet , has tres propositiones veras esse, secundum Apostolum. I. Omnis scriptura divinitus inspirata utilis est ad docendum, & arguendum. 2. Scriptura veteris Testamenti utilis est ad docendum , & arguendum. 3. Scruptura novi Testamenti utilis est ad docendum, & arguendum. Sicut ergo non sequitur : Scriptura veteris Testamenti utilis est: Ergo Scriptura novi Testamenti est supervacanea et Nee contra Scriptura novi Testamen hi est utilis: Ergo Scriptura veteris Testamenti est supervacanea: Sic etiam non sequitur: Utraque Scriptura est utilis: Ergo Traditio est supervacanea. Alioqui supervacaneum esset, quod dicit Apostolus, Tenete Traditionas. o Sexta objectio. 63. Sexta sumitur ex illo Matth. Is. 6. Irritum fecistis mandatum Dei propter Traditionem vestram . Et Colos. 2. 8. Videte , ne iavos decipiar perPhilinubiam , ct inanem fallaciam secundum Traditionem hominum . Et I. Petr. I. 18. Redem νιδ sit de vana vestra conversatione Parern Traditionis . Hinc colligunt adversarii,
annes Traditiones a Christo, & Apostolis damnatas esse. At non recte. Nam Christus, de Apostoli solum loquuntur, vel de TraditIonibus Iudaeorum, quibus Pharisaei male utebantur, ut supra explicatum est i Uel de Traditionibus Gentilium, quae fidat Christianae repugnabant 1 Attales non sunt, quas hoc loco nOS defendimus. Nos defendimus divinas , & Apostolicas , quae supra enumeratae sunt.
- ος. Atque hae sunt praecipuae obiectiones adversariorum eo era authoritatem Tt aditionum Apostolicarum . A lues quae sunt , In capite de Iudice controversarum discutIentur. Ibi enim adducam testi inonia Scripturae, quibus Ipsi conantur probare, solam Seripturam, thel ulis Traditionibur, eAe. normam,