장음표시 사용
621쪽
Liber m caput L dilex esse explicatio . Una , omnes, & singulos salvari posse In sua fide , modo eredan Christum, iuxta illud Io. 3. U. Is .m,mnis, qui credit in sum, non pereat,sed habeaι vitam dei eo Mnssis ratio friquia qui tenet fundamentum fidei, salvari potest . At Christus est
fundamentum sidet, teste Apost. i. Cor. 3. II. Fundamenrum alitidnam O pope si ponere , praeter id . Fuod positum est , cynod es Christis Iesus ergo qui fenet hoc fundamentum, idest qui credit in Chelia Tm, salvari potest. Iam vero Catholici, Luttierant;&Cal. In istae eredunt in Christum et ergo per fidem in Christum salvari nossunt. x. Altera est, omnes, &singulos salvari posse in sua fide, in do credant duodecim articulos fidei, qui In Symbolo Apostolo rum eomprehensi sunt. Ratio est, Quia in illis articulis continetur summa, istu regula totius fidei Christianae, ut recte notat RAuo. ser. I3 s. de temp. cum ait: Θmbolum est regula mei ,srie
brevia , o grandis : brevis numero Verborum, grandis pondere sensantiarum . Et serm. I 8 I. Apostoli certam regulam Fidei tradiaderunt, Quam fecundum numerum Apostolurum duodeeim sente
iiii compνehensarn , Symbolum ποcaveour : per quam eredentes catholicam tenerenι unitatem , ct haereticam eonvincerent pravia
talem. Nune autem & Catholici, & Lutherani, Be Calvinistae credunx duodecim Articulos Fidei, qui in Symbolo comprehensi sunt; ergo per hanc fidem salvari possunt. Hae duae explica tiones breviter discutiendae sunt. Priον Explicatia discuthur. a. 6 Ior explieatIo potest ductua modis instilles. Riso, Γ mnes Lalu ri posse, qui confuse eredunt ire rapirium, Niἰamsi non cred*nt in particul/ri praeeipua mysteria de Chfisso iseeundo, omnes salvyri posse, qui distmete creaunt in Christum, eredendo Christi divinitatem , tam Ditatem , nativitatem ex V fine, passionem, Mortem, resurrectionem , di alia mysteria, quaen Symbolo Appstoloraim consignara sunt. Si intellitatur hoe smcundo modo, iam convenit cum posteriori explicatione, de qua paulo post. Si autem , fligatur primo mbdo, falsiim est. Non enim susscit ad salutem , si confuse tantum credas in Christum .
Primo , quia alias omnes haeretiei salvari possent, ut ArrIani, Donatistae, Pelastiani, & similes alii. Omnes enim ut minimum conia sese credunt in Christum . At consequens absurdum est. Nam αἰ-xania , quae a diabolo seminantur in media tritici, iubentur. alibrari in fasciculos ad comburendum, Matth. 23 . M. I xretici autem sunt hi dania. Secundo, si Catholici in Catholica, Lutberani
622쪽
nI In Lutherana, & Calvinistae in Calvinistica fide salvari. posissent, eo quod omnes, saltem sonfuse, credant in Christum; quid necesse est et tot lites , &controiersias inter illos excitare Auncur Lutherani excluderem Cati olicos, & Calvinistas , se hi viacusim itios 3 Nam si omnes in sua fide salvari possunt, maneat quisque in sua fide; cessent persecutiones ,& anathemata Iconservetur pax, de tranquiliῖtas. Hoc autem non fit. q. Nec obstant teitimonia scripturae, quae pro priori explicatIone allata Ilint. Non enim Intelliguntur de Christo in confuso , sed distincte , & in particulari quoad praecipua mysteria, quae nobigrevelata fune. Verbi gratia, cum Christus de se ipso dixit, tit Omnis, qui credit in ipsum , non stereat, locutus est speciatim de sua
divinitate, ut natet ex contextu , qui sic habete sic Deus dilexit: mundum, ut Filiam stium unUenitum darer: ut Omnis , qui crevir inii um , non pereat. Et infra si ui eredit in e m , non judicatur e qui antem non credit, jam judicatus est, quia non eredit in nomine unigeniti Filii Dei. Itaque non sufficit ad salutem , si credas In Chriastum in confuso , sed necesse est, ut credas in Christum , quatenuς est unigenitus Dei Filius. Similiter cum Apostolus dixit, christum esse fundamentum fidei, locutus est de praecipuis Christi mysteriis, ut alibi sic explie ait Nempe de Christi divin Itate, Rona. I.
q. s αι praedestinatus est Filius Dei in virtute. De humanitate , G Iat. Φ. q. MUM Dent Filium suum factum ex muliere . De passioris . I. Corint. I. 23. Vos aniem praedicamus Christum cruciflaum . De morte , sepultura, & resurrectione , ibid. cap. I s. 3. Trasia enim vobis in primis , quod o aceepit quoniam Christus mortuus esspro peccatis nostris secundum scripturas: ct quia sepultus es, O quiae resurrexit tertia die . Et infra v. i. 4. Si autem Christut non restiρ vexit , inanis est ergo praedicatio nostra , inauis es o sides νε-yra . De Aleensione, Ephes. q. 8. Ascendem in altum , evtivam duxit eaptivitatem . De fessione ad dexteram Dei Patris , Rom. 8. 36. sita es ad dexteram Dei. Et Colos. 3. I. stuae suo
sum sunx Lipite, tibi Christus est in dextera Dei sedens . Et de aliis similibus, quae sigillatim complexus est Athanasius in Symbolo . Et tandem concludit: Haec est Fides catholica, quam nisi quisque fideliter , si Iterque erediderit, Lalvus ese non poterit rubi per fidem Intelligit mysteria fidei, quae necessario credenda
sunt: Ac potissimum mysteria de Christo , quae fidei Christia ae
623쪽
3. TN posteriorIs explIeatione sumitur hoc prineIpIum ρ omne a1 lal vati posse, qui eredunt 1 1. Articulos Fidei, qui in sym-holo Apostolorum comprehensi sunt. Quod quidem prineipium,
absolute loquendo, verum non est. Verum tamen est eum alIis limitationibus . I. Omnes salvari posse , qui expilaite credunt duodecim articulos symboli , secundum verum, & legitimum sensum. a. Et reliquos ut minimum implieite credunt. 3. Et qui mullum habent errorem verat stat contrarium. 4. Et denique qui servant mandata Dei. An haec Gmnia possint accommodari Lutheratas, & Calvinistis, videndum est. Non posse, sic os en
6. PrImo, Lutheran I, &CalvInistae non eredunt explicIte duo decim Artieulos symbolI Apostolorum. Nam unus ex illis est 3 edo sanctam Ecelesiam callislieam . Hunc verbo tenent 3 reipsa megant. Asserunt enim sanctam Eeclesiam CatholIeam , quae Primis trecentis post Christum annIs floruit, postea a vera fide defecisse, adulteram tactam esse, & multis siculis In illa des ictione, & adulterIo perdurasse : ae proinde non amplius mansis se sanctam, & Catholieam, sicut antea fuerat. Si ita est, nemo multἰstat ulla potuit dicere t credo sanctam Eec am carboueam .
Quid hoe aliud est, quam istum fidei articulum ex symbolo Ap
7. Secundo, LutheranI, & Calvin Istae multos articulos sue, , qui extra symbolum sunt, ne quidem implicite eredunt. Nam is censetur ἱmplieite eredere articulos fideI, qui in eonfuso eredit, quod Eeeletia eredit; & paratus est In partieulari credere, quidquid ab Ecclesia credendum proponitur. At Lutherant, & Cauvinita non sunt parat; eredere in particulari, quidquid ab E elesia credendum proponitur. imo parati potius sunt accusare Eeclesia mi quasi a vera fide desererit, Ee adultera facta sit. 3. Tertio i Lutherani, 3e Calvinita docent multos errores , qui verae sdei contrarii simi. Hoem se ostensum est l. l. a.& 3. Denique non Iervant praeeepta Dei. Imo docent servari non posse. quo sequitur , eos propria conscientia eonvinci, reos, ac transgressbres se esse. Nam qui firmiter credIt in conseientia , mandata Dei a nullo mortalἰum servari posse, necesse est, ut fi miter ci edat In conscientia , nee a se servari posse: & consequenter se illa non servare . Unde ulterius fateri debent, Christum roganti adolescenti: Enid obni faciam , in habeam vitam aereunam f
624쪽
amn recte respondisse et Si uti ad vitam Ingres , serva, mandata .. Nam si impossibile est servare mandata, non potest alicui pruindenter suaderi, ut ea servet: Sicut medicus non potest prudem ter suadere sebricitanti, ut si sanari velit, deglutiat saxum , aut molarem lapidem. Hoe enim impossibile est. s. Ex dictis se eoneludor Illi non possunt sal vari in sua fide, Ruineque explicite credunt duodecim articulos fidei, neque parat sunt alios eredere, qui ab Eeesesia ad credendum proponuntur;& Insuper multos dolent errorea verse fidei eontrarios, neque servant mandata Dei e at Lutherani, &Calvinisti sunt tales ἐν ergo in sua fide salvari non possunt.
. licear negare fidam christi ad vitandam
I olim haereticos, qui doeerent, non peccare eos, qui in persecutionibus negant Cnristum externa voee , dummiaci eum corde eonfiteantur . Idem hoc tempore sentiuns multi Poliatici x. Rectἰus docent nostri Theologi , nullo modo IIcitum eta externa voce negare fidem Christi , ne quidem ad evIrandam mortem. Primo, quia hoe est contra confessionem fidei, qu nos obligat, ut fidem Christi non negemus. Quod Ipsemet Q. sus assirmat, Matth. Io. 31. Omnia, inquit, 'ia eo ιebitnrma
coram hominibus , eo ιἀον is ego eum coro Parre meo , qvi in catlιs est . qui antem negaveνῶν me coram hominibur , negabo in mes eum eoram Patre meo , qui in cassis est . Uode Augustinus tr. 36. In Ioan. ait: Quanta vipa est consi eri chrsum, tanta murr est
negare christum . Eodem spectat illud Apostoli, Rom. io. g. me est verbum μει, quod praedieamus ῆ quia si consitearis in ore sns Dominum Iesωm , re in ratae tho credιderis, quod Deus fissuavis plum a moritiis , salvus eris. Ubi duo requirit ad salutem . Himo, internam sidem in Christum . a. Externam eonfessionem itilius fidei: Non quod h*c duo lassiciant , sed quod necessaria sint.
Unde etiam subdit: carde enim eredhne aὰ just ιεam , ora antemeans es' sit ad DIntem, '. . ., . 3. seeundo, quia est contra virtutem veritaris. Nam vera traobligat nos , ut non mentiamur. Mentiremur auteyi, si externa voce negaremus edem Christi, quam intoeno corde confitemur.
625쪽
Hure sequItur, easdem obeausas non licere negare se esse Cath licum , qui Catholieus est. Prima, quia hoc esset negare fidem risi, quod est contra obligationem eonfessionis fidei. 2. Eset mendaeium, quod est contra obligationem veritatis. Quaeres , an similiter pecearet, qui negaret se Lutheranum, aut Calvinistam esse, si revera talis esset Respondeo: Pecearet quidem contra. eritatem, non tamen contra eonfessionem fidei. Nam consessio fidei non obligat illum ad confitendam salsam fidem, qualis est Lutherana, & Calviniana . Idem dieo de Catholieo, qui negaret se Sacerdotem, aut Religiosum esse , pecearet quidem
contra veritatem , quia mentIretur, non tamen contra conses.sionem fidei, quia non negaret fidem, sed satum.
aliquando iaceat taeere , aut di mulare
et. A Llud est negare fidem, aliud taeere, dissimulare, cieculta- re. Prius nunquam liem, ut dixi. De posteriori disputamus. De auo potest duplex esse quaestis . Una, an alIquis possit tacere, aut dissimulare fidem , quando rogatur a Iudeis, Turcis, aut Gentilibus, an sit Christiantis ' vel al, Haeret Iris, an si Cath Ilaua Altera, an aliquis existens apud sentiles, vel haereticos tempore perseeutionis possit fugere, vel se occultare, ne coga turrespondere de rebus fidei 3 tit se perieulum mortis evadat lx. Prima Conclusio. Ir, qui intuitu fideI, aut religionis in terr gatur ab infidelibus, euiusmodi sint GentIles, I udaei, Tureae,hmrellai ,- an sit Chris Hamis, an Catholicus potest se habere quatuor modis. Primo , si aperte neget se esse talem . Hoc non licet, ut dixi. Meundo, si aperte confitemur. Hoe Iicet, quando fit ad honorem Dei, aut utilitatem proximi. Tertio, si penitus e reat. Quarto, si ambigue .reis rideat, aut interrogantem et dat hoc , vel simili modo e QuM ad te Quorsum me rogas 3 De his duobus posterioribus modis qumstio est. Et respondeo cum distinctione. Qui interrogatur a publiea persona, an sit Christi nus, vel Catholieus , non potest latere , aut ambigue tergive sari 1 sed tenetur aperte eonfiteri, se Christianum , aut Catholia
eum esse, etiam eum periculo vItae. Qui autem interrogatura privata perstna, potest tacere, aut eludere; neque tenetur aperte eonfiteri, se talem esse . Ita Saneheae lib. a. Moralium e. q. n.6.
ubi citat plures authores pro has sententia .
626쪽
De Statilatione Fas e Fidei. II allo se ut urς differentia, quae est inter publicam, & priavatam personam . dilam pηblisa habet jus , ac potestatem in te rosandi .,.. c proinde in terr SatuS tenetur ei respondere . Non
po*m asstem respo r i, niti, quod verum est. Ergo si in terr gatur , an sit Christianus, aut catholicu S, tenetur respondere , se latenrese. At priva 3 homines non habent ius, ac potestatem interrςgandi, & examinandi lios de rebus ad se non pertinentiabus i ac prolude inferrosati non tenentur illis respondere. Potita)x tergo vel acς rei, vel interrogationem eludere, eo modo., quo supra dictum est. Neque suo silentio , aut elusione significant, se non audere rateri veritatem , sed se parvi facere interrogvtionem eorum, quoium nihil interest, quales ipsi sint. q. Dices e Persona publica, de qua hic agimus, est Princeri, vel Magistratus Infidplis, qui non habet potestatem examῖuandi Chrsstianos de sua fide : ergo docti ina nostra nititur falso fund mento , Resp. Prineeps , vel Magistratus infidelis si ve sit gentili, , sive Turca, suebaereticui in ex duplici capite potest habere hujusmodi potestatem. Primo , quando examinat luos subditos , uui legitiive illi subiecti sunt: ut s Rex Augliae examinaret suo subditos de fide, S: Religione. Secundς , quando examinat extraneos , qui y ipsius regno , vel Provincia commorantur : ut si idem Rex examinaret Belgas , aut Germanos , qui in Anglia
mercaturam exercent ali t alterius negotii causa eo veniunt.
Censetur enim habere ius, ac potestatem ex minandi, quid in suo Resnci sive a domesticis, si ve ab extranς is geratur ; & cuius
quisque sit vitae, famae, ac religionis, ut hac ratione conservet pacem, & tranquillitatem in regno tibi commisso. .. Dicea δ. Time tenemur consteri fidem Christianam , qua do id cedit ad honorem Dei: ied non minus id cedit ad honorem Dei quando interrogamur a per ira privata, quam quando a public , quia utroque casu signiscamus, nos magnificare fidem Christi v in , di pro illa paratos esse mori: ergo in utroque casu
tenemur eonfiteri fidem . Respondeo . Negatur maior . Non enim quidquid cedit ad honorem Dei, tenemur facere ex praece
pio. Verbi gratia ' Cedit ad honorem Dei, si Sacerdos quotidiecisserat Deo lacrificium: si Laicus quotidie det eleemosyi0mr siquotidie in memoriam Christi abstineat a vino: & tamen ad haec
praestanda non obligatur ex praecepto . Deinde , minor distinguenda est. Tametsi enim in utroque casu, sive interrogeris a publica , sive a privata persona , consessio cedat ad honorem Deio non tamen in utroque est necessitas confitendi fidem . In ii-no quidem est, quia necesse est respondere ei, qui habet potestate ni
627쪽
Matem ἰnterrogandi: In altero non est, quIa non neeesse est re pondere e I, qui non habet potestatem interrogandi.' AE. 6. Quae dicta sunt, intelligi debent cum hae limitatIone, nisi uintilitas proximorum allud exigat. Nam seri potest, ut Christianus , quando a privatis haereticis, aut gentilibus Interrogatur de sua fide, ex hae parte teneatur eonfiteri se Christianum esse r I cet alias non teneatur . Idque In duobus potissimum easibus. Pr mo, si adessent alἰI Christiani, qui graviter ostenderentur, aut lscandaligarentur eκ ipsus flentio, vel dissimulatione. Secundo, si adessent hqretiel, aut gentiles, qui bene assecti essent ad sidem Christianam ; & propter alterum , qui non auderet eam prosteri, inciperent dubitare de illius veritate. In utroque easu tene tur lateri, se Christianum esse . Et se intelligendus est D. Thom.
Ini. 2. q. 3. art. 2. ΛZor. lib. 2. Moralium cap. 27. qu. I. Toletus r. 4. summae cap. 2.
. Secunda eonclusio. Homo Christianus, tempore persecu-εῖonis, potest sugere, vel se oleret rare, ne eogatur respondere de rebus fidei, & sie pepiculum vitas evadat. Eu eommunis senistentia , tu colligitur ex illo Mati. Io.23. cum antem persequentur vos in civitate Ista , fugite.In aliam . Quod etIam confirmatur ex emplo Paul I Apostoli, qui, eunt custodirentur portae civitatia, per murum Insporta demissus est , ut posset sugere . Actor. s. 2 s. 'i& a. Cor. I l. m. Et ratIo est, quia qui fugit in tali casti non sgnuficat per suam suo am se non esse Christianum, vel negare velle iadem Christi, sed potius contrarium, se. nolle fidem Christi negare , & ideo fugere periculum negandi: vel certe, se cupere aia . . hue diutius vivere, us possit fidem Christi propagare quod omnino Paulum spectata credibile est. Videatur S. Athanasius in Apologia nro sua fuga . 8. Potest tamen serἰ, ut huiusmodi fuga propter aliquam cINeumstantiam sat Illicita ι praesertim in Pastore: , vel Episcopo ,
qui ratione sui officia tenetur manere apud suos subestos tempore persecutionis, etiam cum periculo vitae. Idque ex dupliet eausa. Primo, ne subditi sdeles, qui manent in persecutione, re linqου antur sine pastore, eusus praesentia tune maxime necessarIa est. Nam ut recte argumentatur Nicolaus Papa. e. sel scitatis . q. r. si gubesnator navis in tranquillitate non deuet deserere naavem, multo minus in te stipestate. Ex quo inseri, neque pasto rem in per ἰcul;s perseeutionum debere nos subditos deserere . - cundo, quia si a pastoriuri sint et esse oceasio minoris arsi matῖ nis fidei, ut Iii situlat D. Th. In 1.2. q. 3. art. 2. ad 3. Nam ἰn fidein Iea insultant ChrIssianIs . & eontemnunt eorum religionem ,
628쪽
quando vident eam a propriis pastoribus, in easu necessitatis,
AEn aliquanda liceat simulare alienam fidem , . cly religionem ra. TY Actenus dictum est, quomodo Christianus, aut Cain t 1 licus debeat se serere elam eonsessionem propriae iadei; nunc videndum est, an possit aliquando simulare alienam sectam, seu religionem. inod duplieiter fieri solet. Primo , e
cernis verbis; ut si dicat se Arrianum , aut Iudaeum , aut Turcam, aut gentilem esse . Hoe nunquam licet, ut iupra demonstratum est: tum quia hoe esset negare fidem Christi: tum etiam, quia esset apertum mendacium in re gravi. Meundo, externis signis, cujusmodi sunt fere haec. I. Cum gentilibus adorare idolum, aut Incensum illi osserre. a. Cum haeretieis publiee orare, conci nes audire, sacramenta partIcipare, & quae similia sunt. a. Est ergo quaestio, an lieeat homini Christiano, & Cath lico apud haereticos, vel alios infideles usurpare huiusmodi signa, ut occultet se Christianum, & Catholieum esse, ne forte cognitus oecidatur. Aliqui generatim putant licere, modo fiat animo simulandi tantum absque interna voluntate profitendi salsam sectam, & religionem . Ita Adrianus In 4. quaest. I. de Baptismo, In responsione ad s. argumentum . Et videtur esse sententia D. Hieromymi in c. a. ad Galatas , ubi alto Utilem esse Amniationem, ct assiumendam In rempore . Et excusat Ap stolos, qui per simulationem usurparunt eeremon Ias Mosaicas, quae tamen erant non solum mortuet , sed etiam mortiferet , ut loquuntur Scholastici , Id est , non solum erant .abrogate a
3. Ηec sententIa probatur varIIa modis . Imo , exempl. Iehu Re is Israelitarum , qui simulabat se velle sacrificium offerre idolo Baal , ut haberet occasionem occidendi omnes sacerdotes Baal, qui erant in templo eongregati, A. Reg. Io.as. Quam ipsius simulationem etiam Deus approbavit, cum dixit ad Ienu r sudiose usi , quod rectum ervi , ct placebat
4. Deinde, exemplo Davidis, qui immutando faciem suam coram Rege Achis simulabat se stultum esse, ut evaderet periaculum mortis, quod putabat sibi imminere, a. Reg. 1 r. 3. introque exemplo utitur Hieronymys, dc ex eo Λdrianus, ad hane
629쪽
sententiam ebnsi mandam Et fu bdit Hieronymus t Nee mirum ιjustos homines aliqua simulare ρνο tempore ob suam, θ'aliorum salutem , cum o ipse Dominus nosteν non habe8s peccatum , nec carnem pereati , fiminationem peecatricis earnis a sumpserit , ut condemnans in earne ρδceatum , nos in se facere; iustitiam Dei .
. Testio, exemplo Helisael Prophetes, qui etiam approbavit simulationem in ea usa telisson Is . Nams ut habetur 4. Reg. s. 19. eum Naanaan Syrus ut satisfaceret Regi suo gentiis , statuisset animo simulato Ila templo Remmon adorare, petivit ab He lisaeo, utbpso se oraret Deum , ut haec culpa ipsi ignosceretur . Nelisaeus autem respondit: Vade in pace. Qtiasi diceret, poteris hoe bona conscientia facere, si non habes animum adoran di salsum Deum , sed tantum simulandi adorationem. 6. Quarto probatur a sint ilI, quia n aliis rebus licet uti simillatione , quando non urget praeceptum constendI veritatem Iut si quῖs non legitime examinetur a iudiee , potest dἱssimulare veritatem, & iudicem eludere. Ergo idem licebit facere in rebus fidei, praesertim si fiat sine scandalo. . Notat Ualentia tom. 3. o. 3ι p. l. dub. . hahe op Insonem non videri omnino improbabilim . Primo, propter authorita tem Hieronym I, &AdtIanI. 1. Propter exemplas & argumen ta , quibus confirmata es 3. Quia tametsi videatur lavete sententiae haereticorum, de quIbus e. 2. dactum est, multum tamen ab ea d. fieri . Nam illi dicebant IIcltum estir negare veram fiadem, & salsam profiteri , etiam eum mendacIo, & periurio sui resert D. Augustinus lib. eontra mendacium e. r. & in lib. de haeresibus cap. 7o. ubr citat hoe illorum dogmar pe=iura, secrerum prodere noli. At Hieronymus, & Adrianus non defendunt mendacium , aut periurium , sed solam simulationem squae sine mendacio, & periurio esse potest. 8. Alii tamen authores non probant hinc sentenisam generatim acceptam; sed utuntur distinctione. Nam extetna signa , quiabus simulari potest falsa religio, tametsi multa sint, ut dii tinnest, possunt tamen revocari ad duo capita. Quaedam enim proprie , ac speciatim Instἴtuta sunt ad euitum salsae res totonis j alsa vero, tametsi propria sint Insidelium, non tamen instituta sunt ad cultum falsae religionis, sed ad alium sinem . Docent IgItur, priora esse IllicIta , & eontra eonsessionem sidet , non item posteriora . Ita Alexander Alensis , Antoninus , Navarrus sBannes, & alii apud eun gem Ualentiam loe. cit. 9. Ut haec doctrina melius intelligatur, di ad particulares ea-sus accommodari possit, sigillatim agendum est de illis signis ,
630쪽
gumenta Adriani respondendiim sit. Sic igitur respondeo. , io. Ad I. Iehu per illam simulationem peccavit; ut aperte docet D. Τho m. in 1. 2ι q. II i. art. I. ad a. & D. August. lib. conistra mendacium ea p. i. ubi id confirmat ex illo .Reg. Io. 3I. Iehu non custodivit, ut ambularet in lege DOmrni Dei Israel in toto eorde suo. Nec verum est, quod Deus illam approbaverit. Solum laudavit sactum Iehu in eo, quod omnes Sacerdotes Baal occiderit, &domum Achab funditus deleverit, ut ex contextu patet. Unde D. Thomas , 3t D. Augustinus afrmant, illum accepiste aliquantulam mercedem transitoriam regni temporalis',
non pro illa similatione, sed pro nonnulla obedientia, quam Deo exhibuit in delenda domo Regis Achab. m. Ad E. David coram Rege Aeliis non simulavIt salsam religionem, de qua hic agimus, sed stultitiam , & morbum. An licite, quaestio est D. Thom. loe . cIt. tametsi assierat omnem si- titulat nem esse peccatum, eo quod omnis simulatio sit men dacium, conatur tamen excusare Davidem, quasi ipsius tactum non fuerit proprie smulatio, sed fictio figuralis .i2. Ad Adopatio Naaman Syri non fuit ceremonia retia glosa sed pcilitiea, & lἰcita, ut ostendam cap. 6. Ad 4. Simulatio prophie sumpta semper est illicita, quia semper est mendaeium, ut ex D. Th. dictum est. Simulatio large sumpta, pro quacunque fictione , tune est prohibita , quando
est mendacium: secus, si non est mendacium. Semper autem est mendacium in materIa religionis , quanso fit per eas res squae institutae sunt ad cultum falsae religionis; quia In tali ea su semper signiscat salsam tel;gionem esse veram , Se conera riam esse falsiam. In aliis rebus non semper est mendacium ,
auia potest seri per talia verba, vel signa ι quae non sunt in-ituta ad falsum signiscandum .
hominι αν Iano theat pe= simulationem adorare Mala, vel ineensum illis adolere r. D Espondeo. Non licet. Probatur. I. ex inoa. Cor. 6. IA. Noliae iugum dueere eum infidelisus. quae rium parriri
patio fultitia eum inissultate ρ aut qua aeteras luet ad tenebramy auxquae conventio chris ad Belial ρ aut qua pars fideli eum insidali νUbi Apostolus damnat omnem eommunicationem eum infideli, quatenus infidelis est; ac praesertim communieationem in cultu