장음표시 사용
641쪽
eultum false reli Ionis, & Ideo semper illicitas tamen actio a dIendi eon elones haeretieas non est determἱnata ad unum sinem , sed ad varibs ordInari potest. Primo ad cultum talis religionis et se illieita est. secundo ad consutationem effosis r se vata est, modo absit seandalum, & periculum. Idem sit In contra so. Nam
etIam audite cdem Christi potest referri ad duos diversos sines . Pr Imo , ad distendam sidem Ch=istir sie olim saeίebant multi Judaei , & Gentiles , qui a Christo , & Apostolis convertebantur . Seeundo, ad oppugnandam fidem Christi sie siciebant pharisaei,& nune PraedIeantes Lutherans, & Calvinita .
An tieeat sacramenta eum haereticis parthipare
's. T Utherani, & Calvinissae agnoscunt duo tantum Sacra menta, Baptismum, & Eucharistiam . Est ergo duplex quaestio. r. An Cathol cI possint Baptismum petere a Lutheranis, & Calvinistis r 1. An possint eum illli EucsatistIam papilaipare De quibus se statuo L. Pr Ima Conclusio . Certum est, non lIcere Baptismum peterea LutheranIs , aut Calyinistis extra ea sum necessitatis r quia licet Ipsi verum Baptismum administrent, adhibίta legitima materia, &forma eum Intentione baptizandi; tamen cum eundem Bapissmum possimus petere a Catholicis, smpium,& scandalosum ess eonsuis gere ad haereticos . Dixi, exora euum neesharL . Nam si esset u gens necessitas, & non adesset Catholleus, qui Baptismum conse
rei, ikeret aeeipere ab haeretico. Ratio est, quIa Baptismus, quia Lutheranis, & Calvinistis consertur, non est Inststutus ad cultum salsie, sed verae religionis. Est enim idem Baptismus eum nostro , nee in eo dIsserunt a nobIs Lurhetani, & CalvInista. Igitur in necessitate possismus Illum ab ipsis petere. 3. Meunda Conclusio. AEque certum est, non Iieere eum L theeanis , & Calvinistis Eucharissiam participale; quia vel ipsi non habent verum Saeramentum Eueharistiae ex desectu Sacerdotum coniserantium, vel f alIquando habent, quod rarum est, profitemur peculiarem errorem circa idem sacramentum. Nam Calvianistae negant eorpus, & sanguinem Christi realitet adesse in Saer mento : Lutherani eoneedunt quidem adesse, sed simul affirmant, manere substantiam panli, & vini cum substantia corporis ,&sanguinis Christi. Si ergo CathoIIci cum IlIis communicarent, vide
rentur favere ipsorum et rorI.
642쪽
t. A LIqui putant lieere, quia nihil mali apparet In eo, quod
quis sepeliat mortuos, aut lanera eorum prosequatur. Alii non licere, quia qui hoc facit , videtur Illorum haeresim approbare. Sed distinguendum est. Nam in iis Ioeis , ubi Catholici eum haereticis promiscue vivunt, & quotidie sine prohibitione , aut excommunitationis periculo cum illis conversantur, iscitum est Catholicis prosequi ,& comitarI funera haereticorum, si praecise spectetur thpultura . Ηἰmo, quia in eiusmodi locis, ubi nulla est prohibitio, nullum potest esse seandalum di ergo saltem ex hac parte licitum est. Secundo, quia sepelire mortuos est opus misericordiae at opera miserieordiae possunt exhiberἱ non tantum Catholi- eis , sed etiam haereticis, x aliis Infidelibus , nἱs In aliquo easu id prohibeatus. Quis enim neget, laudabiliter fieri, si infidelibus fame , se sit; labosantibus ei bum, & potum adnlinistres ρ si infirmos visite; ρ Si liospitio suscipias Si In careere detentos consoleris Cur ergo simit Iter laudabile non sit, si ex eodem affectu miseria eordiae sepelias mortuos , aut funera eorum prosequaris' Certe Tobias hoe maxime nomine laudatur in scr*turis, de verIsimile est, eum non ilitum Israeliticos , sed etiam Assyrios, apud quos In exillo erat, sepelIvliis , Assyris autem erant infidelea .' a. At In aliis loe is , ubi prohibItum est Catholieis eonversarἱ eum hqretic Is sub poena exeommunicationss. non licitum est Cain thoiseishqretieorum funera prosequi, aut comitari. Primo , quia talli prohibitio eum iusta sit η obligat in conscientia ; ergo contrae selentiam faceret, qui illam prohibitionem tean Oreduretur. Secundo, quia tametsi sepelire mortuos sit opus misericordi , quando silex:interno assectu misericordis di non tamen est laudabile, si sat contra prohibitio'em Ecclesis . Habemus simile exemplum in seriptura. Osserre Deo holocaustum , erat opus pium ,
aerei iosum in Iege Mosaica, & qui illud o serebat ex assectu dia vini eultus, laudabiliter saeiebat . At Saul, qui Illud obtuli econtra prohibitionem Samuelis, graviter peceavit, & in poenam peccati regno privatus est . r. Reg. I3.9. ει e. t 1.11. Quo spectaς illud r Meuor est Obediemia , 'nam visima.
643쪽
.An liceat earnes eomedere eum harettas
1. CEnsus est, an lictat homini Catholico diebus ab Ecelesia
o prohibitis eomedere carnes in hospitiis haereticorum , ut hoe modo dissimulet se esse Catholicum , ad vitandum perie tum , quod illi creari posset, si cognosceretur esse Catholicus.Ratio dubitandi est, quia non licet negare veram fidem, &salsam profiteri .At si Catholicus tali tempore comederet earnes , iam ipso facto significaret se non esse Catholicum, sed Lutheranum ,
aut Calvinistam . Et confirmatur exemplo Eleazari, qui in simili casu elegit mori potius, quam suillam carnem comedere , quae Iudaeis erat prohibita . 2. Machab. 6. v. I 8.1. Respondso: Catholicus in tali casu potest duobus modis se gerere . Primo, potest praetexere aliam causam, cur velit abstinere a carnibus, ut v. g. debilitatem stomachi, vel nauseain, vel alia
quid simile; modo fiat sine mendacio . Secundo, si vel non Oeeus rit, vel eerte non putatur sufficiens hujusmodi excusatio, tune distinguendum est. Nam si sit apud Lutheranos, ubi non est periaculum vitae, sed tantum irrisionis, debet abstinere a carnibus, & se Catholicum lateri: eum irrisio non sit tanti momenti, ut propter
illam debeat violari lex Ee lesiae. Si autem sit apud Calvinistas , Rc maxime in Anglia , ubi viget persecutio , ita ut fine vitae periculo non possit lateri se esse Catholicum, licebit illi, secluso sta
dato, vesti carnibus, & hoc modo, ad vitandam mortem , Catholicam fidem dissimulare. Ita AZor. lib. s. cap. 17. qu. 3.3. Ratis est, quia eius earnium non est institutus ad prosessi nem salsae religionis, eum sit ex se indifferens: nee abstinentia acarnibus instituta est ab Ecelesa ad discernendos Catholicos ab haereticis, sed ob alium finem, nempe ad castigandam carnem, &immoderatam ejus libidinem refrinandam . Lex autem humana non obligat eum periculo vitae, quando utilitas, quae nascitur ex legis observatione, non est tanti momenti, quantἰ est vita hominia Catholici, ut in Scholastica Theologia tract. de legib. cap. 6.qu. 4. explicatum est. In hoc autem casu quae utillias sperari potest , si Catholicus abstinendo a carnibus prodat se Catholieum esse ρ Vix alia, quam ut acuat in se furorem Calvinitarum , Meogatur alios Catholicos patefaeere, ac in idem vitae diserimen addueere. Hoc enim In Anglia usitatum est.
4 De EleaΣaro suit alia ratio. Primo, quia non erat lex huis
644쪽
tem magis obligat , quam humana. Secundo, publice constabae Ueriarum esse Iudaeum t &hoc agebatur, ut Iudaicam religi nem , quae erat vera, transgressione legis palam abiuraret : ex quo magnum stafidalum apud alios Iudaeos, qui praesentes aderant, fuisset secutum, ut ipsemet fatebatur. Si nune eodem modo constaret, aliquem esse Catholicum, & in odium Catholicae religionis publice iuberetur iegem Melesiastieam violare , deberet mortem potius eligere , quam id sacere. Aliud est, quandRId non constat, & sine ullo standalo , & contemptu omitx,sue id , quod lege humana eonstitutum est.
tieeat eum haeretieis disputare de Fide .
I. Editum est aliquando licere, alIquando non licere. Non licet in his ea sibus. Primo, quando Catholicus , qui dis putat cum haeretieis de fide, non habet rectam intentionem . 2. Quando in iure non eensetur idoneus, aut sufficiens ad disputandum. 3. Quando est periculum ex parte auditorum , qui disputationi Intersunt. 4. Quando haereticus, eum quo disputatur, eis pertInax ,& aliunde nulla vinitas ex disputatione sperari potest. Haee brevit. explicanda sunt. ix. Prima Conclusio. Catholicus peceat dIsputando eum haer licis, quando non habet bonam intentionem , idest quando dίsputat tanquam de Fiae dubisans , ct veritatem Dei pro certo non sup ponens, sed argumentis experiri intendens, ut loquitur D. Tho. in . a. qu. TO. art. 7. Rat Io est, quia quἰ sie disputat, est dubius in
sua fide, R eoniicit se in perῖeulum defieiendi a fidet ergo peccata Ηoe intellige de eo, eui fides ChristIana suseienter proposita est, ita ut eneatur credere. Nam si esset Gentilis, aut Iudaeus. cui fides nondum suffie enter esset proposta , &solum eo fine diseputaret, ut posset invenire veritatem, non peccaret disputando . Ita Bannes qu. Iq. art. 7. In Commentario, valentIa qu. IO. Riseri: I. Sanehius lib. 2. morat. cap. 6. num. I.
3. Seeunda Cone lusio . Catholicus peceat dIsputando cum haereticis, si Ipse est laicus; quia sub poena excommunieationis Interdicta est lateo huiusmodi disputatio, ut patet ex ea. Quisu que de haeret. in ε. ubi Alexander Papa sie statuiti Inhibemm quο- - , ne cuiquam iastae personae liceat publiee , vel pri,arim da μη'atholica dis utare. Qui verax comra fecerit, excommunicationis
645쪽
.81 Iiber m caput M. γIaqueo Innodetuν. Ratio inhibitionis est, quia tales ut suusIm insunt indocti, ae proinde in iure praesumuntur , tanquam minus idonei, & suffieientes ad disputandum de mytterus fidei. Vide
. Dices. Aliquando contIugit, aliquem Iaicum non minus el- se doctum , quam Clericum , aut Religiosum : ergo illi saltem non est inhibita disputatio de fide. Hoc aliqui concedunt.' quia inhibitio solum facta est ex ea praesumptione, quod Iaici solent esse in docti s ergo , si contingat aliquem esse doctum , non comprehenditur sub illa prohibitione. Ita Bannes loco citato. Et confirmat exemplo Alberti Pii Comitis , & Henrici Octavi Regis Angliae, qui fuerunt Laici,& tamen cum Lutheranis disputarunt de fide' s. Alii contra sentiunt, omnes omnino laicos comprehendi illa inhibitione; quia leges, quα seruntur pro com nriinitate , non solent i pectare, quid aliquando fieri possit in hoc , vel illo casu particulari, sed quid fiat ut plurimum . At laici ut plurimum sunt indocti, licet aliquando contingat hunc, vel illum esse do. ctum tergo omnes tenentur legem inhibitionis servare . Ita Navar-rtis, & asti citati a Sanchio n. s. Quae sententia probabilior est. 6. Dices 2. Ηine sequitur, omnes laicos, quantumvis doctos,qui In Germania disputant cum haereticis de fide, non solum peccare , sed e Pam excommunicatos esse , quod est absurdum , & centrae ommunem hominum opinionem. Respondeo . Id mm isqvitiir, ouia in Germania, & aliis quibus i in lo*s, ubi Catho i,S haeretici permixti sunt, non est in usu supradicta inhibitio , sed per eo
trariam consuetudinem abrogata, ac proinde non obligat . ita V
lentia ibidem asserit. 2. Deinde potest contingere casus magne alis cui us necestitatis,aut utilitatis, in quo non habeat locum illa inlii
bitto ; ut si aliquis esset haerexicus, qui perverteret fideles, & nulIus Reelesiasticus . vel religiosus adesset, qui posset illi resistere , tune etiam Lateo, si alioqui sussicienter esset doctui, id liceret ,& ex oblis arione charitatis. incumberet. Ita Valentia, &Sanchius.7 'Dices 3. Si laicus , quia indoctus est , peccat disputando de lide, etiam Clericus peccabit, si indoctus sit. Et sic erit par utriuia
utieratio. Respondeo.' Clericus non pζccat coutra illam inbibitionem Alexandri Papae, quia illa comprehendit solos lateos, ted tamen peccat contra iuS natur te, quia exponit se periculo erroris . HInc sequitur , tam laicum, quam Clericum indoctum pec- e re , sed lateum contra legem naturalem, & Ecclesiasticam , Elericum eontra alter in tantum. Deinde t icum excommunicari, non autem Clericum Quamquam haec excommunicatio non est latae sententiae, sed serendae. Vel, quod idem est, non incurritur ipso
646쪽
De diHut. eum HareHeἰs.sacto , sed est comminatoria. Quod recte colligunt authores ex ipso loquendi modo, quo Pontifex usus est. Non enim dixit, Excommunicationi t laqueo innodatur, sed innodetur. 8. Dices 4. Etiam Clericis prohibita est publica disputatio de Fide, ut patet ex L. Nemo Clericus,C. de summa Trinitate: ergo&illi peccant,non tantum contra legem naturalem, sed etiam contra civilem. Respondeo e Lex civilis, quae disponit de rebus spiritualibus, non obligat Clericos, nisi iure Canonico confirmetur. Ita ΑZor. lib. 8. Moral. c. 26. qu. 2.&Sanchius loco citato, nu. 8. 9. Tertia Cones usio . Catholici peccant disputando cum haereticis de Fide, quando disputant coram siinplicioribus. Ita D. rh. in 2.2. q. Io. ar. 7. Ratio est, quia est periculum, ne simpliciores ex tali disputatione pervertantur. Nam facilius percipiunt plausibilia haereticorum argumenta, quam subtiles, ae solidas Catholicorum solutiones; & ideo incipiunt dubitare, aut vacillare in Fide' . ..... a Io. Excipiuntur tamen duo casus, an quibus licita est lius ut
modi disputatio. Prior, quando Catholicus, qui disputat cum haereticis, est vir non solum doctus , sed etiam clarus, Sperspiacuus, qui possit se accommodare ad captum singulorum, &itares suas explicare , ut omnes, quantumvis rudes, &indocti, sa-cile eas percipiant. Posterior, quando simpliciores ab haereticis sollicitantur ad desectionem. Tunc en Im tenentur viri docti coram simplicioribus opponere se haereticis, & veram Fidem disputando defendere. Ita D. Thom. ibidem. D. Quarta Conclusio. Catholici peccant disputando de Fiade cum haereticis pertinacibus, praesertim si aliunde non appareat ulla utilitas. Nam quando haeretici sunt pertinaces, tunc
nec facile convertuntur, nec tam pugnant firmitate argumentorum, quam contentione vocis, & acerbitate verborum, ex
qua potius pacis perturbatio , quam unio, & concordia spe rari potest. Uide D. Tho m. ibid. ad I. I 2. Ex dictis colligItur, quando lscitum, & honestum sit disputare cum haereticis, nempe quando viri docti, quibus id concessum est, disputant contra haereticos ad confutandos e rum errores; idque coram prudentibus auditoribus, qui vim argumentorum, &. responsionum utriusque partis recte percipiunt, &de tota re aesti inare possunt Q Aut certe, quarado diis sputant coram si inplicioribus , qui ab haereticis sollicitantur ad defectionem, ut huic periculo occurratur.
647쪽
mεν V. caput XII. 'CAPUT XII. κ
r. A Ffirmant PolitieI. Nox distinguImus. ΑlIquando non. tolum licet, sed etiam necessarium est, legere Iibros
reti eorum, phaesertim quando errores illorum refutandi sunt,
i Indi, eoru m Abr)l in regre, ae certo cognosci
non possunt. Undem Concilio Carthaginiensi . ean. 16. admo .pro necessitate, & tempore legant hujuia Et Eusebius lib. 7. histe. 6. resert, Dionysium Α- lexandrinum ad eosdem legendos divina visione fuisse addu- tum. Aliquando non licet, sed prohibitum est. Et quidem Iure naturali, ac divino in uno casu est prohibitum , nempir quando esset periculum defectionis a fide. De iure humano Qicendum est per sequentes eonelusiones. 1. Prima eo nelusio. Lectio IIbrorum haereticorum prohibItaen iure humano diversis locis, ac temporibus . Haec propositi duplex est e una specialis, qua certi tantum libri: altera genera- Iis , qua omnes prohibentur. Quaeri solet, quando primum coeperit haec gener2lIs prohibitio 3 Alphonis a Castro l. a. de justa haereticorum punitione e. II. putat eoepisse sub Iulio III. Pontifice . Et recte. Nam si spectemus leges eiviles , quae antea latae sunt, in illis certorum tantum haereticorum libri prohibentur, ut Arrii aut Eunomii, aut PorphyrII, aut Nestorii, & similium . Similiter B spectemus deereta Eeclesiastica, ea vel prosecta sunt a Concia Ilis ProvIncialibus, vel a Generalibus , vel a summIs Pontificibus. mereta primi generis non obligant omnes Christianos. Relia qua non prohibent omnes libros haereticos , sed tantum aliquos Wv. g. Synodus septima prohibet tantum libros Ieonoe lassatum Moneilium Constantiense libros V UIelessi i Gelasius Pontisex eos tantum, quos in suo Decreto nominat; Leo X. & Paulus III. lIbros tantum Luthera nos. Primus ergo fuit Iulius III. qui tulit generalem legem, qua sine ullo discrimine omnibus prohibetur lectio quoruntunque librorum haeretIcorum, idque
i 'por ii, &spi iritali, quae in haereticos eonstituta
idem fecerunt Paulus IV. Pius IV. & eae- tot subsequentes Pontifiees In Bulla Crenae Domini. 3. Secunda conclusio e Generalis prohibitio librorum haeretiae rum hoc tempore duplex est: Una eontinetur in bulla Cc nae Donum, cum adjuntia excommunicatione, reservata Pontu- s, fiet: Dissiligod by Corali
648쪽
D. LibrIs haretIeorum . scii Altera In Indice librorum prohibitorum, cum adiuncta excommunicatione non reservata Pontifici. Hinc sequitur primo, legentem libros haereticorum sine iacultate incurrere duplicem excommunicationem s alteram bullae , alteram indicist N ab una posse absolvi a proprio consessario r ab altera non nisi a Pontifice, aut habente privilegium a Pontifice. Secundo sequiis tur , posse at quem incidere in excommunicationem IndicIs , ita ut non incidat in excommunicationem Bullat; si nimirum legati
libros , qui prohibiti sunt in Indice , non tamen prohibiti sunt in Bulla. Nam in Bulla tantum prohibiti sunt libri manifeste haeretici; in Indiee non solum manifeste haeretici, sed etiam illi,
qui continent aliquos errores , tametsi non haereticos, aut errorum suspicionem , ut notat Τoletus in explicatione Bullae. 4. Quaeres I. An Catholici In Germania incurrant utramque excommunicationem, quando legunt libros haereticorum y Duplex regula servanda est. Una, ubicunque Bulla, & Index obligant, ibi Catholici incurrunt utramque excommunicati nem , si legant libros haereticos sine speciali facultate. Altera, ubicumque lex, vel constituita Pontificis usu recepta est, ibi obli- at, ubi recepta non est, non obligat, ut suppono ex Tractatu nostro Scholastico de Legibus cap. 6. quaest. g. Rex Navarro in
Manuali cap. 23. num. I. Dicitur autem ulu recepta, qua do a maiori parte communitatis recipitur, &:approbatur.
Hinc sequitur, si Bulla Coenae Domini, vel Index librorum haereticorum In Germania receptus non est, Catholicos in Germania non excommunicar , qui legunt libros haereticorum; tamet fi peccent mortaliter, si eos legant cum periculo erroris, aut deception Is, quod saepe fit. s. Quaeres 2. An incurrat excommunicationem, qui paucos versiculos legit in libro haeretico Respondeo : Haec regula servanda est, excommunicationem non incurri, nisi propter peccatum mortale. Prius ergo videndum est, an peccet mortaliter, qui contra praeceptum Ecclesiae legit paucos versiculos in libro haeretico . UIdetur autem esse eadem ratio in hoc peccato, quae
est in furto , & aliis similibus . At in his potest aliquis dupliciter
excusari a mortali. Primo propter parvitatem materiae; quo pacto furtum unius oboli est tantum veniale . Secundo , propter Inde liberationem actus; ut si aliquis ex subita passione alterum nercutiat sine praevia deliberatione . Idem ergo dicendum est in pronosito . Nam si quis paucos tantum versiculos legat, aut sine deliberatione, &quasi imprudenter incidat in librum haeret Iecia um , non peccabit mortaliter, ac proinde non excommunicabio
649쪽
m Liber V. cap. xm Nam quidquid excusat a peteato mortali, hoe etiam exensae ab
annexa excommunicatione. At unde, inquies, cognosci potest quam multi, aut pauci versiculi essiciant peccatum mortale , aut veniale . Respondeo . Sicut In furto aestimari hoc debet ex notabili damno, quod insertur proximo : ita in hac materia aestimandum est ex notabili periculo, cui se exponitis , qui legit librum haereticum . Hoc autem periculum non est aequale in omnibus legentibus, quia alii facilius decipiuntur, quam alii: Sicut etiam non est aequale damnum divitis, & pauperis, si quis utrique auferat urium coronatum. Omnes ergo circumstantiae spectari debent, de sic prudenter de tota re iudicandum. 6. Quaeres 3. An haec prohibitio librorum haereticorum sit iusta, & legitima Respondeo a firmative et & probatur ex perpetuo usu Ecclesiae. Nam tempore Apostolorum multi curioli , &vani libri combusti sunt coram omnibus , ut habetur Act. I9. I9. Et Constautinus Imperator ex decreto Concilii Nicet ni jussit libros Arrii comburi, poena capitis in eos constituta , qui libros Occultarent. Item mandato Theodosi, & Ualentiniani combusti sunt libri Nestorii in Concilio Ephesino damnati, teste Liberato in Breviario c. Io. quod etiam resertur In L. Damnato , c. de Haereticis, & Manichaeis . Similiter Valentinianus, & Marcianus iusserunt comburi libros Eutychetis damnatos in Concilio Chalcedonensi, ut patet ex L. Quicunque, C. eodem titui. Vide plura exempla apud Bellar. l. 3. de Laicis , cap. 2O.
haereticorum, tanquam noxii, &pestilentes; multo magis ipsorum libri postulat prohiberi ; quia libri plus nocent, quam sermo nes. I. quia libri diutius durant . 2. ad plura loca perveniunt. 3. quae in iis scripta sunt, magis haerent in animo, si attente legantur , quam quae obiter audiuntur . q. facilius etiam persuadentur; cum accuratius meditata, & ad persuadendum composita sint. Idque confrmat experientia; quia Ioannes V viciessus viva voce paucissimos pervertit. Docuit enim in sola Anglia, & ibi pene nullos reliquit sui erroris haeredes. At per scriptos a se libros totam Bohemiam pervertit, ut videre est apud Coclaeum in historia Hussitarum. s. Dices I. Libri haeret Icorum contInent multa vera , & utilia: ergo non debent prohiberi, quia stultum est, propter aliqua falsa& inutilia, privare se etῖam veris, &utilibus. Et confirmatur ex illo I. Ilies. s. a I. Omnia probaιe , Pod bonum est, tenere . Resp. Hinc potius sequitur, non debere legi haereticorum libros ,
eo quod veta falsis, & bona malia permisceant. Sic enim decipiunt
650쪽
De Libris meretieorum . 38 Ipitarit Lectorem . Nam si sola salsa , & mala dicerent, statim ab omnibus reiicerentur ; si sola vera, &bona, laetretici non essent. Itaque de industria omnia miscem, ut ex mali bona inficiant, Sper bona mala sua ab stondant. Unde Hieron. ep. I. ad Laetam , Venena, inquit, non dantur, nisi melle circumlinita . Deinde si bona& ver volumus cognoscere, facilius, & securius ex Catholicorum , quam haereticorum libris cognoicemus , iuxta illud ejusdem
Hieronymi epith. Io. ad Furiam : Eornm duntaxat tractatus lege , quo rvm fide s nota est . Non necesse habes , aurum in luto quaerere .
ficat omnia, quae dubia, R ineerta sunt, debere ex antinari , nsm ab omnibus , & singulis , sed ab iis , qui possunt, & quibus ex omcio incumbit. Sicut enim non est omnium, sed Medicorum explor re, qhi morbi sint contagiosi , qui non sint ; ita non est omnium , sed p ucorum examinare, quid sit haereticum , quid non sit. Quo sensu dixit Hieronymus epist. 7. ad Laetani: Grandir es prudentiae, aurum in luto quaerere . Quando autem facto examine quae-d 4m approbata, δέ quaedam reiecta sunt, tunc non opus est ite orum examinare, sed standum est examini, & sententiae semel factae. Lodem modo quando libri haereticorum semel ab Ecclesia examinati, & damnati sunt, tunc non debet quilibet eos iterum examinam , nisi forte ad refelle udum, si hoc alicui speciatim imponeretur a Praelatis Ecclesiae. Io. Dices x. Ecclesia tolerat libros Gentillum, Iudaeorum , Turcarum, &quorundam etiam veterum haereticorum , ut ori genis, Tertulliani , Eusebii , R Pelagii et ergo ea em ratione potest tolerare libros aliorum haereticorum. Respondeo I. Libri Gentilium ideo toleranτur, quia non nocent. Nam errore. , qui in illorμm libris continenturi, iam mortui, &extincti sunt Ines lia bent ullos amplius propugnatores. Quod c inter Christianos aliqui essent qui Gentilium dogmata propugnarent, tunc merito proluberentur ipsorum libri, scut factum est tempore Apostolorum, ut refert Clemens lib. I. Const. Apost. c. 6.ὲ1. Respondeo l. Libri Turcirum , & Iudaeorum sunt duplices . Alii continent blasphemias in christum, di ideo iudicantur esse perniciosi Christiam se Alii non continent hujusmodi blasphemias . Priores prohibentur in Indice a Clemente Octavo edito re nominatim Talnaud Iudaeorum posteriores non item . Id. Respondea 3. Libri Origenis , Tertulliani, Eusebii , &Pelagii ideo permittuntur, tum quia haereses illorum iam sunt eX- timctae , tum quia illorum lisri prosum propter antiquitatem S tum denique, quia non videtur hoc tempore esse ullum periculum , nequis