장음표시 사용
631쪽
idololatris, seu adoratione falsorum Deorum . Deinde , exemplo Marcellini Pontificis, quem omnes fatentur gravissime Peccasse, quod ob metum mortis idolis sacrificaverit, ut constat ex Pontificali Damasi, & Concilio Sinuessano, &ex epistola Nie lai Primi ad Michaelem. Tertio, exemplo multorum Μartyrum , ut potuissent per simulatam actione ni saerifieandi, aut adorat i efiugere mortem, & tamen mori maluerunt, quam hoc fa--re ἱ quia putarunt hane simulationem esse prohibitam. a. Et ratio est , quia nullo modo licitum eu mendacium . Atqui per fictionem, aut per simulationem adorat idola, commi tit mendacium, non quidem verbo , sed facto , quia significatis esse idololatram , cum non sit o ergo nullo modo hoc illi licet. Nee obstat exemplum Naaman Syri , qui adoravit in templo Remmoria Nam ipsius adoratio, ut dixi, non fuit ceremonia r
ligiosa, sed politica: quod sequenti eapite susus explicabo.
n I eas arare eam haeretieis, aut aliti infideli, in publιιο loeo ρEspondeo. Si naturam rei spectes, non est per se m Ium, sed indifferens , ire ad templa haereticorum , aut gentilium. Potest ergo, ratione cireumstantiarum , vel bene, vel male fieri. Male quidem, si fiat vel animo profitendi fausam religionem, vel cum UIorum ostensione, & scandalo, vel denique cum nostro, vel alieno perieulo . Bene , si , his omnibus seclusis , bona intentione oremus Deum, & aliunde sit rationalis aliqua necessitas , cur ibi potius , quam alibi , id
. v. Quod duplici exemplo deeIarari potest. Primo, exemplo Catholicorum, qui habitant permixti eum haeretieis . Nam fi Princeps illorum sit haeret Ieus, & mandet , ut omnes subditi, eviustuaque sint fide , orationis eausa ad unum idemque templum eonveniant, poterunt Catholici bona consitientia id pr stare r. modo Princeps non mandet hoc in odium , aut detrimentum relIgionis, sed ob alium finem licitum, & honestum. Ita Αχω. lib. 8. Moral. eap. IX. quaest. F. Deinde, exempl.
servi Christiani , qui apud Turcas , vel gentiles captus est ἰnam fi dominus illius velit uti ipsius servitio , non solum d mi , sed etiam in templo , ptat est servitium illi praestare , didum praestat , simul animum orandi sudio ad Deum attolle te . Ita Λaor. ibidem quaestione ν. 3. Et
632쪽
Ne concionibus Heretἰeorum . s 3. Et hoc fecit Naaman Syrus, quando adoraule in templo Remmon . Nam adoratio ipsius non erat actus religionis , quo
colebat fallum Deum . sed erat servisium politicum, quod licite praestabat suo Regi. Unde magna suit differentia inter ipsum , &Regem . Nam adoratio Regis fiebat intuitu religionis . Cum enim esset homo gentilis, colebat idolum externa adoratione , t eu genu flexione. Adoratio vero alterius fiebat intuitu ei kilia obsequii. Cum ergo nectebat genti ante idolum , non alio animo faciebat, quam ut suo Reoi similiter genuflectenti semula di studio subserviret. Ita Abulentis in lib. . Reg. cap. s. qu. 1 F. Lyranus ibid. circa textum , & AZor. loc. cit. . Pro quo notandum est, fuisse morem Regis SyrIae, ut Inia niteretur humeris alterius, sive in templo, sive in foro; & ideo famulum, cujus humeris innitebatur , debuisse ex officio hoc obsequium illi praestare , ubicunque Rex esset. Si ergo Rex vel staret, vel ambularet, vel genuflecteret, necesse erat iam Ium etiam stare, vel ambulare, vel genuflectere, non intuitu religionis, sed ratione civilis obsequii, quod quilibet servus tenetur exhibere suo domino. . Dices, si Naaman potu It adorare in templo Remmon eo modo, quo jam explicatum est a quare ergo petigit ab Heliseo , ut a Deo impetraret illi remissioneni, seu condonationem hujux
facti Respondeo: Hoc ideo fecit, quia putabat esse peccatum .' Helisaeus autem respondit, non esse .
liceat conciones Haret leorum audiret
r. T TOe intellige In Illis loe Is, ubi Catho'iei: eum haeretie Is ρομI I mixti sunt, ut In Germania, Gallia, Polonia, Belgio.
Ratio dubitandi est, qaia talis ceremonia est instituta ad cultum falsae religionis: ergo semper est illicita , iuxta regulam Aleis xandri, AntoninI, Navarri, & aliorum, qui eap. 4.ή8. c talli sunt. Contra vero est, quia multi viri boni sine serupulo
audiunt concionea haereticas, quos damuare non possimus.
a. Respondeor Aliud est, habere eonciones haeretieas, etialiud audire. Prius per se malum est, quia nunquam licet doe re haeresim . Posterius ex se indisterens est,& potest bene, ae male fieri r male quidem, si fiat vel animo discendi haeresim , vel eum scandalo aliorum, vel cum periculo subversonis: b ne, si his malis seclusis, fiat in eum finem, ut haereticorum e rores facilius, ae securius relateatur . .
633쪽
ι Lἰbεν eaput VIII. 3. Igitur , tametsi actio doeendi naeresim per se Instituta sie aae ultum falsa relisionis, & ideo semper Iliscitas tamen actio au-dIendἱ conciones haeretieas non est determinata ad unum finem , sed ad varios ordInari potest. Primo ad cultum fals, religionis ese illicita est. Secundo ad consutationem errosis se Iscita est, modo absit seandalum, Se periculum . Idem sit In eontra so. Nam etIam audihe cdem Chriui potest resetri ad duos diversos sines . Primo , ad discendam sdem Christit se olimsaelebant multi I daei ,& Gentiles , qui a Christo , & Apostolis convertebantur . Secundo, ad oppugnandam fidem Chrim: t se faciebant Pharisaei,& nune Praedicantes Lutherans, & Calvinita .
lieeat Sacramenta eum haereticis parthipare
r. T Utherani, & Calvinissae agnoscunt duo tantum Sacrais menta, Baptismum, & Eucharistiam . Est ergo duplex quaestio. r. An Catholisi possint Eaptismuis petere a Lutheranis, & Calvinsilis ρ L. An possint eum Illli EucharistIam pati seiparet De quibus se status.
L. Pr Ima Concluso . Certum est, non Ilaere Baptismum peterea Luisieranis , aut Calvinistis extra easum necessitatIs r quia licet Ipsi verum Baptismum administrent, adhiblia legitima materia, &forma eum Intentione baptizandI; tamen cum eundem Bapt Ismum possimus petere a Catholieis, Impium,& scandalosum ess eonfugere ad haereticos . Dixs, exisa ealum necessis ath . Nam si esset u gens necessitas, &non adesset Catholleus, qui Baptismum conse ret, isceret aeeipere ab haeretico. Ratio est, quIa Baptismus, quia Lutheranis, & Calusnistis consertur, non est insisturus ad cultum fallae, sed verae religionis. Est en Im idem Baptismus eum nostro , nec in eo dIsterunt a nobIs Lurhetani, & CalvIniuar. Igitur in necessitate possismus Illum ab ipsis petere.
theranis , & Calvinistis Eveharissiam participare; quia vel ipsi non habent verum Saeramentum Eueharistiae ex desectu Sacerdotum consecrantsum, vel si alIquando habent, quod rarum est, proia tentur peculiarem errorem circa idem sacramentum. Nam Calvianistae negant corpus, & sanguinem Christi realiter adesse in Saer mento et Lutherani eoneedunt quidem adesse, sed simul affirmant, manere substantiam panis, & vini eum substantia corporis ,&sanguinis Christi. Si ergo CathoIIci cum illls communicarent, vide rentur favere ipsorum errorI.CΑ-
634쪽
Ocn liceat e. tari haretieo ad sepulturam t. A LIqui putant sieete, quia nihil inali apparet In eo , quod L L quis sepeliat mortuos , aut lanera eorum prosequatur. Alii non licere, quia qui hoc facit, videtur Illorum haeresim approbare. Sed ἡitiinguendum est. Nam in iis loeis , ubi Catholici eum haereticis promiscue vivunt, & quotidie cne prohibitione , aut excommunieationἰs pericillo cum iIlis conversantur , isti tum est Catholicis prosequi, & comitarI sunera haereticorum, ς praeei. spectetur sepultura . Ηἰmo, quia in eiusmodi locis, ubi nulla est prohibitio, nullum potest e sie seandalum ergo saltem ex hac parte licitum est. Seeundo, quia sepelire mortuos est opus misericordiae: at opera miserieordiae possunt exhiberἱ non tantum Catholi-eIs , sia etiam haereticis , M aliis infidelibus , nἱsi In aliquo eatu id prohibeatus. Quis enim neget, laudabiliter fieri, si infidelibus f me , si siti labosantibus cibum , & potum administres si infimos visites ρ si hospitio suscipias Si in eareere detentos consoleris Cur ergo simillier laudabile non sit , si ex eodem affectu miseria eordiae sepelias mortuos , aut funera eorum prosequaris' Certe Tobias hoe maxime nomine laudatus in scrIpturis, 34 verisimile est, eum non iliIum Israeliticos, sed etiam AssyrIos , apud quos in exillo erat, sepelIvlile , Assyris autem erant infideles .' a. At sn aliis loe is , ubi prohibitum est Catholicis eoinversaraeum hqreticIs sub poena excommunicationss , non lieitum est C tholicishqreticorum funera prosequi , aut comitari. Primo , quia talis prohibitio eum iusta sit , obligat in conscientIa ; ergo contraeonsesentiam saceret, qui illam prohibitionem transgredςretur is Secundo , quia tametsi sepelire mortuos si opus miserIcordis , quando sit eclinterno affectu misericordis r non tamen est laudabile , si gat contra prohibitionem Ecclesiς Mabemus sim Ile exemplum In Seriptura. Osterre Deo holocaustum , erat opus pium , ac relIgiosum in Iege Mosaica, & qui illud offerebat ex affectu ilia vini e ultus, laudabiliter saeiebat . At Saul, qui Illud obtuli e eontra prohibitionem Samuelis, graviter peccavit, Ad In poenam peccati regno privatus est . I. Reg. I 3. 9. dde. t s. . Quo spem*1llud di Melior est obediemia , qnam victima.
635쪽
r. CEnsus est, an lleeat homini Catholico diebus ab Ecelesia di h ohibitis eomedere carnes in hospitiis haereticorum , uxhoe inodo dissimulet se esse Catholicum , ad vitandum peric lum, quod illi creari posset, si cognosceretur esse Catholicus.Otio dubitandi est, quia non licet negare veram fidem, & falsam profiteri .At si Catholicus tali tempore comederet carnes , iam Ipso facto significaret se non esse Catholicum, sed Lutheranum , aut Calvinistam . Et confirmatur exemplo Eleazari, qui in simili casu et eoit m epotius, quam suillam carnem eo medere , uuae Iudaeis erat prohibita. 2. Machab. o. v. I 8.1. ResponMo: Catholicus in tali casu potest duobus modis se serere . Prim , potest praetexere aliam causam, cur velit abstine re a earnibus, ut v. g. debilitatem stomachi, vel nauseam, vel ali- uuid simile; modo fiat sine mendacio . Secundo, si vel non occurrit vel certe non putatur lassiciens huiusmodi excusatio, tune distinguendum est. Nam si sit apud Lutheranos , ubi non est periaculum vitae, sed tantum irrisionis, debet abstinere a carnibus, & se Catholicum fateri: eum irrisio non sit tanti momenti, ut propter illam debeat violari lex Ecclesiae. Si autem sit apud Calvinistas , di maxime in Anglia , ubi viget persecutio , ita Et fine vitae peric lo non possit fateri se esse Catholicum, licebit illi, secluso sea dato, vesci carnibus, & hoc modo, ad vitandam mortem , CatholIeam fidem dissimulare. Ita AZor. lib. 8. cap. 17. qu. 3. . Ratis est, quia eius earnium non est institutus ad professi ne falsae religionis, eum sit ex se indifferenso nec abstinentia acarnibus instituta est ab Ecelesa ad discernendos Catholicos ab haereticis, sed ob alium finem , nempei ad castigandam carnem, dc immoderatam ejus libidinem refrinandam . Lex autem humana non obligat cum periculo vitae, quando utilitas, quae nascitur ex testis observatione, non est tanti momenti, quanti est vita homianis Catholici, ut in Scholastica Theologia tract. de legib. cap. 6.qu. 4. explicatum est. In hoc autem casu quae utilitas sperari potest , si Catholicus abstinendo a carnibus prodat se Catholicum esse ' Vix alia, quam ut acuat in se furorem Calvinistarum , Meogatur alios Catholicos patefacere, ac in idem vitae diserimen adὸueere . Hoc enim in Anglia usitatum est . 4 De Eleataro suit alia ratio. Primo, quia non erat Iex huis
636쪽
tem magis obligat, quam humana . Secundo, publice constabae EleaΣarum esse Iudaeum r &hoc agebatur, ut Iudaicam religi nem , quae erat vera, transgressione legis palam abiuraret : ex quo magnum sta alam apud alios Iudaeos, qui praesentes aderant, fuisset secutum , ut insemet fatebatur. Si nune eodem modo constaret, aliquem esse Catholicum, & in odium Catholicae religionis publice 'iuberetur hegem Melesiasticam violare , deberet mortem potius eligere , quam Id facere. Aliud est , quando id non constat, & sine ulici standalo , & contemptu omittitue id , quod lege humana eonstitutum est.
Iieeat eum haeretieis disputare de Fide . I. Ertum est aliquando licere, alἴquando non licere. Non licet In his casibus. Primo, quando Catholicus , qui di putat eum haereticis de fide, non habet rectam intentionem . I. Quando in iure non censetur idoneus, aut lassiciens ad disputandum. 3. Quando est periculum ex parte auditorum, qui disputationI Intersunt. θ. Quando haereticus , eum quo disputatur , et pertinax ,& aliunde nulla utilitas ex disputatione sperari potest Isaee brevitat explicanda sunt. 2. Prima Cone lusio. Catholims peeeat dIsputando eum haereticis, quando non habet bonam intentionem, idest quando disputat tanquam de Fide dubisans , o veritatem fidei pro ereis non sup ponens, sed argumentis experiri intendens , ut loquitur D. Tho. in 1. z. qu. To. art. 7. Ratio est, quia qui sic disputat, est dubius in
sua fide, R eoniicit se in periculum deficiendi a fidei ergo peceat. Hoe Intellige de eo, cui fides ChrIstiana suscienter proposita est, ita ut teneatur credere . Nam si esset Gentilis, aut Judaeus. cui fides nondum suffielanter esset proposita , de solum eo sine diseputaret, ut posset invenire veritatem, non pecearet disputando . Ita Bannes qu. I . art. 7. In Commentario, valentIa qu. IO. al-stri: r. Sanenius lib. a. morat. cap. s. num. I.
3. Seeunda Conclusio . Catholleus peceat dIsputando cum haereticis, si Ipse est laicus; quia sub poena excommunitationis Interdicta est lateo huiusmodi disputatio, ut patet ex ea. Qui Μ que de haeret. in ε. ubi Alexander Papa siestatuiti Inhibemus quo- - , ne emiquam larcae personae liueat publhe , vel privatim da με
637쪽
sgi . Liber m caput XI. Iaqueo Innodetin . Ratio inhibitionis est, quἰa tales ut plurImum sunt indocti, ac proinde in iure praesumuntur , tanquam minus
Idonei, & sufficientes ad disputandum de mysteriis fidei. Vido
. Dices. Aliquando coniiugit, aliquem laicum non mInus eia se doctum, quam Clericum, aut Religiosum: ergo illi saltem non est inhibita disputatio de fide. Hoc aliqui concedunt o quia inli bitio solum facta est ex ea praesumptione, quod Iaici solent esse in docti ι ergo, si contingat aliquem esse doctum, non comprehen ditur sub illa prohibitione. Ita Bannes loco citato. Et confirmat exemplo Alberti Pii Comitis , & Henrici Octavi Regis Angliae, qui suerunt Laici,& tamen eum Lutheranis disputarunt de fide. 1. Alii contra sentiunt, omnes om uino laicos comprehendi illa inhibitione; quia leges , quae feruntur pro communitate , non solent spectare, quus aliquando fieri possit in hoe, vel illo eam particulari, sed quid fiat ut plurimum . At latet ut plurimum sunt Noeti, licet aliquando contingat hunc, vel illum essedo.ctum t er o omnes tenentur legem inhibitionis servare. Ita Navar-rus,&alii eitati a Sanchio n. s. Quae t ntentia probabilior est. 6. Dices x. Hinc sequitur, omnes laicos, quantumvis doctos,qui In Germani disputant cum baereticis de fide, non solum peccare . sed etiam excommunicatos esse , quod ea absurdum , δέ contra communem hominum opinionem. Respondeo . Id non sequitur, quia in Germania, & aliis quibusdam locis, ubi Catholici, haeretici permixti sunt, non est in usu iupradict inhibitio , sed per eo trarIam eonsuetudinem abrog ta, ac proinde pon obligat . Ita V lentia ibidem asserit . r. Deinde potest contingere e sus magne aliaeui ut necessitatis,aut utilitati , in quo non habeat locum illa inhAb Illo ; ut si aliquis esset haereticus, qui perverteret fideles, & nullua Eeelesiastieus . vel religiosus adesset, qui posset illi resistere , tunc etiam Lateo, si alioqui sufficienter esset doctui, Id liceret, & ex obligatione charit1tia laeumbereti. Ita valentia, di Sanctius. 7. Dices 3. Sitalcm , quia indoctus es , peccat disputando de e- de , etiam Clericus peccabit, si indoetus sit. Et sic erit par utrius. que ratio . It spondeo ἰ Clericus non pς at coutra illam inbibiationem Alexandri Papati quia illa comprehendit solos Ialacis, sed
tamen peee t contra iuS M tur te, quia exponit se periculo erroris . Ηἰnc sequitur, tam laicum, quam Clericum indoctum pec- eare , sed lateum contra legem naturalem, & Ecclesiasticam , Clericum eonera alter ita tantum . Deinde igicum excommunicari, non autem Clerieum Quamquam haec excommunicatio pon est I
638쪽
De di put. eum meretIcἰs.sacto , sed est comminatoria. Quod recte collἰgunt authores ex ipso loquendi modo, quo Pontifex usus est. Non enim dixit, Excommunicationis laqueo innodatur, sed innodetur . 8. Dices 4. Etiam Clericis prohibita est publica disputatio do Fide, ut patet ex L. Nemo Clericus,C. de summa Trinitate: ergo &illi peccant, non tantum contra legem naturalem, sed etiam contra civilem. Respondeo e Lex civilis, quae disponit de rebus spiritualibus , non obligat Clericos, nisi jure Canonico confirmetur. Ita ΑZor. lib. 8. Moral. c. 26. qu. a. &Sanchius loco citato, nu. 8. 9. Tertia Cones usio . Catholici peccant disputando cum haereticis de Fide, quando disputant coram simplicioribus. Ita D. rh. in 2.2. q. IO. ar. 7. Ratio est, quia est periculum, nosimpliciores ex tali disputatione pervertantur. Nam Acilius percipiunt plausibilia haereticorum argumenta, quam subtiles, ae solidas Catholicorum solutiones; & ideo incipiunt dubitare, aut vacillare in Fide. IO. Excipiuntur tamen duo casus, in quibus lIcIta est huius. modi disputatio. Prior, quando Catholicus, qui disputat cum haereticis, est vir non solum doctus, sed etiam clarus, & perspiacuus, qui possit se accommodare ad captum lingulorum, & ita res suas explicare, ut omnes, quantumvis rudes, &indocti, sa-cile eas percipiant. Posterior, quando simpliciores ab haereticis i ollicitantur ad desectionem. Tunc enῖm tenentur viri docti coram simplicioribus opponere se haereticis, & veram Fidem disputando defendere. Ita D. Tho m. ibidem. II. Quarta Conclusio. Catholici peccant disputando de Fiade cum haereticis pertinacibus , praesertim si aliunde non appareat ulla utilItas. Nam quando haeretici sunt pertinaces, tunc
nec facile convertuntur, nec tam pugnant firmitate argumen torum, quam contentione vocis, & acerbitate verborum, ex
qua potius pacis perturbatio , quam unio, & concordia spe rari potest. Uide D. Tho m. ibid. ad I. I 2. Ex dictis colligitur, quando lscitum, & honestum sit disputare cum haereticis, nempe quando viri docti, quibus id
concessum est, disputant contra haereticos ad confutandos e rum errores; idque coram prudentibus auditoribus, qui vina argumentorum, &. responsionum utriusque partis recte percipiunt, &de tota re aestimare possunt. Aut certe, quando diis sputant coram simplicioribus , qui ab haereticis sollicitantur ad defectionem , ut huic periculo occurratur.
639쪽
3 6 Lbeν V. caput VI. idololatrie , seu adoratione falsorum Deorum . DeInde, exemplo Marcellini Pontifieis, quem omnes fatentur gravissime peccasse, quod ob metum mortis idolis sacrificaverit, ut constat ex Pontificali Damasi, & Concilio Sinuessano, &ex epistola Nie Iai Primi ad Michaelem . Tertio , exemplo multorum Martyrum , ut potuissent per simulatam actionem sacrificandi, aut adorat i efiugere mortem, & tamen mori maluerunt, quam hoc sa-eere; quia putarunt hane simulationem esse prohibitam. 1. Et ratio est , quia nullo modo licitum eu mendacium . Atqui per fictionem, aut per simulationem adorat idola, committit mendacium , non quidem verbo , sed facto , quia si nificae se esse idololatram , cum non sit i ergo nullo modo hoc illi licet. Nee obstat exemplum Naaman Syri , qui adoravit in temptri
Remmon. Nam ipsius adoratio, ut dixi, non fuit ceremonia religiosa, sed politicae quod sequenti eapite fusius explicabo.
I eas orare eum h reticis, aest aliti infideli sim publico laeo Pr. H Ese deo . Si naturam rei spectes, non e st per se mais tum , sed indisterens , ire ad templa haereticorum , aut gentilium. Potest ergo, ratione cireum stantiarum , vel bene, vel male fieri. Male quidem, si fiat vel animo profitendi talissam religionem, vel cum aliorum ossensione, & scandalo, vel denique eum nostro, vel alieno perieulo . Bene , si , his ova nibus seelusis , bona intentione oremus Deum, & aliunde sit rationalis aliqua necessitas , eur ibi potius , quam alibi , id
- Quod duplici exemplo deelarari potest. Primo, exemplo Catholicorum, qui habitant permixti eum haeretieis . Nam fiprineeps illorum sit lueret Iens, & mandet , ut omnes subditi, eujustuaque sint fide , orationis eausa ad unum idemque templum eonveniant, poterunt Catholici bona conscientia id prPsare r. modo Princeps non mandet hoc in odium , aut detrimentum religionis, sed ob alium finem licitum, & honestum. Ita a Zor. lib. 8. Moral. eap. II. quaest. F. Deinde, exempluservi Giristiani , qui apud Turcas , vel gentiles captus est Inam fi dominus illius velit uti ipsius servitio , non solum d mi , sed etiam in templo , potest servitium illi praestare , α dum praestat , simul anImum orandi sudio ad Delim attolle te . Ita Λaor. ibidem quaestione F. 3. Et
640쪽
concionibus Herelliorum s , 3. Et hoc fecit Naaman Syrus, quando adoravit in templo Remmon . Nam adoratio ipsius non erat actus religionis , quo colebat falsum Deum . sed erat servitium politicum, quod licite praestabat suo Regi. Unde magna fuit disterentia inter ipsum , &Regem . Nam adoratio Regis fiebat intuitu religionis . Cum enim esset homo gentilis, colebat idolum externa adoratione , seu genuflexione. Adoratio vero alterius fiebat Intuitu eivilia obsequii. Cum ergo flectebat genu ante idolum , 'non alio animo iaciebat, quam ut suo Re i similiter genuflectenti famula di studio subserviret. Ita Abulensis in lib. Reg. cap. s. qu. As.
Lyranus ibid. circa textum , 8c AZor. loc. cit.
4. Pro quo notandum est, fuisse morem Regis SyrIae, ut In niteretur humeris alterius, sive in templo, sive in foro; & ideo famulum, euius humeris innitebatur, debuisse ex officio hoc obsequium illi praestare, ubicunque Rex e siet. Si ergo Rex vel staret, vel ambularet, vel genuflecteret, necesse erat tam Ium etiam stare, vel ambulare, vel genuflectere, non latuitu religionis, sed ratione civilis obsequii, quod quilibet servus tenetur exhibere suo domino. . s. Dices, si Naaman potuit adorare in templo Rem moneo modo, quo jam explicatum est a quare ergo petivit ab Hesi seo, ut a Deo impetraret illi remissionent, seu condonationem huius facti Respondeo: Hoc ideo fecit, quia putabat esse pece tum. Heli us autem respondit, non esse .
- liceat conciones Haretie orum audiret
r. TTOe intellige in illis locis, ubi Catho'ie; eum haereticis peria o mixti sunt, ut In Germania, Gallia, Polonia, Belgio.
Ratio dubitandi est, quia talis ceremonia est instituta ad cultum falsae religionis: ergo semper est illicita , iuxta regulam Aleis xandri, AntoninI, Navarri, & aliorum, qui cap. 4. C 8. eit xi sunt. Contra vero est, quia multi viri boni sine serupulo audiunt conciones haereticas, quos damuare non possiimus. a. Respondeor Aliud est, habere eonciones haeretieas, ataliud audire. Prius per se malum est, quia nunquam licet doe re haeresim . Posterius ex se indisterens est,& potest bene, ae malefieri: male quidem, si fiat vel animo discendi heresim, vel eum scandalo aliorum, veI eum periculo subversonis r b ne, si his malis seclusis , fiat in eum finem, ut haereticorum e rores facilius , ae securius relateatur.