Magna Bibliotheca Veterum Patrum et antiquorum scriptorum ecclesiasticorum. Primo quidem a Margarino de La Bigne ... composita, postea studio doctis simorum Coloniensium theologorum ac professorum aucta nunc vero additione duocentorum circiter author

발행: 1644년

분량: 472페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

391쪽

tinguitur, non illud dicendum quod non- ρ nulli, qui arbitrantur se aliquid afferre. scripsere, cum dicerent: Ergo cum deflv. xerit pars sanguinis . animae pars defluxerit i Leuis enim est , & sutilis ista responsio : Nam in his quae particularum sunt similium inter se, reliqua pars eadem est cum tota: Nam de multum perpaulum aquae aqua est , argentum itidem ec aurum.& omnia quorum partes essentia inter se non differunt. Itaque & sanguis qui relin-

quitur quantumcunque sit, anima est i si--. ψ l l

quidem sanguis anima est. Illud igitur ..potius dicendum est, Si hoc est anima, quo detracho, animal interit, sane & pituita anima est , 8c bilis utraque: Nam norum utrumcumque defecerit, uiuendi finem ani mali asseret. Quod & in iecore valet, dccerebro , dc corde, & stomacho , & renibus M. intestinis, dc aliis permultis. Quo enim horum sublato non ad interitum animal dilabetur Praeterea multa carent sanguine, quae tamen animata sunt, ut carti

Iaginea . Ed mollia , ut sepiae dc loligines,& muri: εc omnia quibus testa pro tegmia Cne est, quaeque crusta integuntur, ut cara-bi, & cancri , dc gam mari. Si igitur haec animata sunt, nec sanguinem habent, tamen patet animam non esse sanaverδ qui dicunt aquam esse' animam . quoniam vitam omnibus largiri videtur, nec fieri potest ut sine aqua vita ducatur: multa sunt quae aduersen tur: neque enim sine alimentis possis viuere quare horum sententia omnes, sinsulique cibi anima sunt. Deinde multa sunt animalia quae non bibant, ut de quodam aquilarum genere traditum est. Perdix etiam sine potu viuere Verum cur aqua potius anima est quam aer 3 Ab aqua enim perquamdiu abstinere te Possis . at a ducendo syiritu ne ad breuissimum quidem tempus: quamquam nec aer anima est r multa enim sunt quae vivunt, neque ramea respirant , Ut insecta omnia, ut apes&vespae,&formicae, dc quae sanguine carent, se pleraeque animantes marinae, & omnia quae pulmonem non habent .: nihil enim quod pulmonem non habet, spirat aerem. Quae recipro' ucatur enunciatio . Nihil quod acrem non ς

..iso pulmonem habet. Sed quoniam Grego; Cleanthis Stoici, dc Chrysippi feruntur

lanasisset rationes quae iam non contemnendae,

etiam harum dissolutiones asserendae sunt, ut a Platonicis sunt expositae. Cleanthes ratiocinationem nectit eiusmodi, Non soldm, inquit, corpore parentum similes nascimur, sed etiam animo , assectionibus, moribus, habitibus: Similitudo porro, ει dissimilitudo in corpore, non in non corpore spectantur: corpus igitur anima est.

392쪽

x λα- μ - ἔλου A Primum ex partibus uniuersum genus non

IIII dc VI, nam II ad Irii. & III ad VI. proportio est: in duplici enim ratione sunt polita: I III, enim II duplicia, Ec v I, HI.& tamen numeri corporis sunt experies. Figurae quoque , figuris sint similes , quae

de angulos aequales habent, Sc latera, quae aequales angulos continent, sibi proporti .. ne respondentes. Figuram autem etiam ipsi esse non corpus confitentur. Accedit huc,

quod ut quantitatis est proprium, aequale esse. & non aequale , ita qualitatis simile, de dissimile. Non corpus autem qualitas: Est igitur etiam non corpus non corpinsimile. Addit Cleanthes, Nullum non eorpus consentit cum corpore, sed corpus corpore. Consentit autem anima cum coris 'pore, dum aegrotat ec secatur: Corpus item cum anima, quod dum pudore afficitur,

ο - οὐ δει γ . --φιcαμ' ων - αμν Γις α'ογεομιμ' gitur anima. Est autem altera sumptio non vera, quae in astum prione est haec Nullum non corpus, cum corpore consentit. Quid enim si in solam animam hoc conuenit Similiterque dicunt ut si quis ita ratioci-etur, Nullum animal s uperiorem maxillam mouet, crocodilus autem superiorem maxil tam mouet,Non ergo animal est eroe lius. Falsa est enim enutiatio in assumptione ista, Nullum animal superiorem maxillam mouet: nam crocodilus de animal est,& superiorem maxillam mouet. Idem euenit in istam Cleanthis enunciationem . Nullum non corpus cum corpore consentire. quod inducitur non est concessum , Consentire animam cum corpore dum aegrotat vel secatatur. Dubium enim est virlim eorpus tantum sit quod doleat, accepto sensu ab anima quae omnis doloris sit expers, an etiam ipsa cum corpore dolore afficiatur. Atque aded prius

illud nobilioribus Philosophis magis probatur. Atqui non ex ambiguis,& controuerss. sed ex concessis omnis ratio cocludenda est, si οισαι θ δεικνυται g Illud etiam etsi necesse non est , tamen

velut ornandae cumulandaeque rationis nostrae causa ostenditur, Non corpora aliqua cum corpore consentire t Nam qualitatesquq Vacant corpore cum corporibus consenistiunt, chim &in interitu & in ortu eum corpore commutentur.Chrysippus ait mortem esse separationem animae a cyForer nullum autem non corpus a corpore separatur neque enim non corpus, corpus attingit, at

anima oc tangit, dc separatur a corporet:

393쪽

ergo corpuς anima: Quorum illud quidem,

mortem esse separationem animae a corpore, verum est. At non corpur, non agere corpu',

saliam quid est uniuerse dicatur: sed mamma veru est, falsum uniuerse. quin linea cu sit no corpus,t agri corpus, abeόq. separatur: simil:-tet S albedo: In anima verum quonia anima corpus no tagit: si enim tagat,nimiru ad illudae posita est: quod si est non ad totu apposita et t. Fieri enim nequit ut tota corpus ad totucorpus apponatur,& Ita non erit tot u animal animarum. Quare sit 1git , corpus anima est, sed animal no erit totu animatum: sin totum est animatum, neq; tangit,neque corpus ani- Bma est. Est autena animal totum animatum, neque ergo sagit,neque corpus eth anima. Et cum sit n5 corpus, corpore separatur. Quare olivam non esse corpus ex his quae diximus. perspici potest. A t vero neque esse non substatiam deinceps explicandum est Quoniam ergob Dinarchus harmoniam animam definiuit,& Simmias contradicens Socrati, anima harmoniam esse asserebat , quis dania mam harmoniae similem esib diceret, corpus lyrae: horum di Glutiones affer edae stini quae in Platonis Phaedone sunt expositae. Quarum rvna utitur iis quae supra co firmata 5 deinon strata erant. Erat autem demostratum disci plinas esse recordationes. Hoc igitur sumpto vic5fessio, rationem instituit sic, si disciplinae

sunt recordationes, ante erat nostra anima,

quam in humana specie generaretur. Ac si harmonia est,prius no erat, sed posterius cor pore iam composito genita est. Omnis enimc 5 positio no aliter habet, quam se illa habet ex quibus conflata est. Est enim compositio, quippe quae harmonia sit quaedam comunio

πινυ ον Uc', Lec ει-ουτως. Et aiia υχής εἰαν , GO Iι αμώνια ecp Me νπος et Η-πασα si μίλας Coc α'ως-ς eoru quae coponantur, eam q. no antecedere δέων M lGιτ . υινωνια. zς σω/- illa ex quibus costat, sed consequi contingit. Quare inter se pugnant, animam harmoniam esse, scdisciplinas recordationes. Veiarum autem illud de recordationibus: falsum igitur animam esse harmoniam. Praeterea anima,&aduersatur corpori,&imperatoris lGcum obtinet, quod corpori imperet,& dominetur: Harmonia veris neque praeest, neque aduersatur. Non est igitur harmonia anima. Deinde una harmonia, magis & minus har monia est alia,quod remittatur,& intcdatur, non quidem ratione harmoniae: fieri enim Enequir,ut ratio magis minuise dicatur ratio, sed propter aptationem. Si enim acuta vox cum graui permixta remittatur , rationem quiderandeseruant in vocum magnitudini bux, sed variatur harmonia ex aptatione,dum magis minus,e intεditur. Vna porro anima non est maos miri sisve anima,quam alia non est ergo anima harmonia. Ad haec,in animam virtus cadit,& vitium,in harmoniam harmo nia,ec quod ei contrarium est non cadit: non ergo anima harmonia. Praeterea anima quod in eam eotraria vicissim cadant, substacia est μωλας e μονια οἶ- υ- ου, λύψg-πεω , μεδεων ἀφ' ων '

dclubiectum

394쪽

DE ANIMA

A & subiectum, harmonia verb qualitas Se in subieisto. Est aute substatia aliud a qualitate: quare&anima, ab harmonia aliud est: &si

participem esse animam harmoniae non est absurdum, non tamen idcirco harmonia est: no enim quonia virtutis anima ost particeps, virtus est.Galenus vero nihil quidem pronu-ciat, sed testatur in libro de demonstratione, 1 e nihil de anima affirmasse, atramen quae dicit,declarat eum magis probare animam esse temperamentum, utpote chira motum differentia intemperamentum sequatur.Quod ex Hippocratis dictis cofirmare nititur. Versim) si ita est, certe etiaUmortale eam opinatur, non tamen omnem, sed tam tantum quaera se tionis est expers. Nam de rationis participe addubitat, his quide verbis.' Verum corpo- saisi .., ris temperamentum non posse esse anmum, ba,itimque se hinc patet. Omne corpus, & animatu icina Mide demon-nimatum,ex quatuor elementis temperatum deinest inorum enim temperatio corpora efficit. Si igitur corporis temperametum est anima, nihil erit inanimum: & concluditur ratio sic Si temperamentu corporis anima est, Omne porro Corpus temperamerum habet, omneia corpus anima habet: Si omne corpus anima habet, nullum est corpus inanimum neque lapis igitur neque lignum,neque serrum .neque aliud qui pyiam inanima est. Si vero n onvuluerse omne temperationem corporis dixerit esseanimam. sed certam qu1dam, quaerendum qualis temperatio sit,quae animal enficiar ec animae loco numeretur. Qualecumque enim temperamentum dixerit. tale & in animis reperiemus. Cum enim nouem rcperamenta unt,ut ipse in libris de temperamentis ostendit octo quidem incommoda, unum commodum, eo quod commodum est, dicit hominem esse temperatum, non omnem tamen, sed eum qui medio temperamento esti' reliquis incommodis temperamentis caetera animalia pro cuiusque specie, alia magis alia minus esse concreta inueniuntur autem etiain inanimis nouem haec temperam ra,Vt ipse rursus in simplicibus ostedit. Praeterea si antia ina temperamentum est, temperamenta autem aetatibus,temporibus, Victuque mutantur, emcitur mutari animam si mutaturani ma, non eandem habemus animam, sed pro temperamento aliquando leonis, aliquando ouis, aliquando alterius cuiusdam animalis, quodabsurd Lim est. Deinde temperatio nociaduersatur cupiditatib. corporis, sed adiuuat etiam. Ipsa enim est quae mouet,&incitatranima autem aduersatur, non est ergo anima temperatio. Praeterea si anima temperamentum est, remperamentum autem qualitas, qualitas rursus & aduenit, & recedit, sicut iubiectum nihilo magis intereat. item anima

quoque separabitur, sicut subiectum non

intereat. Hoc autem verum non est. Non ergo temperamentum, aut qualitas anima.

395쪽

Non enim alterum eontrariorum na- Ituraliter adesse animali dicent, ut calorem igni. Hic enim mutari non potest, at temperatio mutatur: imo hi ipli sunt, qui meadendi scientia, temperationes mutant. Omnes insuper corporis qualitates sensu percipiuntur anima vero non sub sensum, sed suo intelligentiam cadit non erso corporis qualitas anima est. Praeterea languinis Ecspiritus .adiuncta carne, neruis, caeteris, bona temperat O , robur est: caloris, frigoris, siceitatis, & humoris, sanitas: membrorum autem apta compositio cum coloris suauitate, corporis pulcnritudinem gignit. Quare si

harmonia suauitatis Ec roboris.& pulchritudinis, anima est, necesse est hominem, quoad vivit, neque aegrotum esse neque infirmum, neque deformem: Contingit autem saeph non unam tantum, sed omnes pariter has tres nas temperationes perire, dc hominem tamen vivere: Accidit enim ut idem simul & turpissit. & infirmus, Ec aegrotus: non ergo corporis bona temperatio anima est. Sed inquies, quomodo ergo naturales virtutes .vitiaque naturalia hominem inse-uuntur Id verb ex corporis temperamento t. Vt enim naturaliter ex temperamento

salubri sunt, Minsalubri corpore, ita alij naturaliter amara bile abundanteς, ad iracundiam, alij ad timorem, alij ad venerem propensi sunt. Verum aliqui coercent, Ec superant Dubium autem non est, quin tempera mentum coerceant atque aliud est quod coercet, aliud est quod coercetur: aliud erpotemperamentum, aliud anima, Cum enim corpus animae sit instrumentum, si idoneEinmum suerit, adiuuat animam . insumque se commodE habet: Sin non idoneὸ, impedit animam , ac tum satis negotii ha- abet anima, dum cum ineptia sui instrua menti luctatur, ac nisi admodum sit sobria, etiam cum eo peruertitur: quomodo musicum lyraeterversio in errorem inducit, nisi eam primum rectE composuerit. Quamobrem animae adhibenda cura est, ut corpus accommodatum sibi instrumentum restit, quod per rationem , bc mores assequetur, ut in harmonia, ita hic alia laxans, alia intendens , quo ipsum sibi aptum essiciat, eoque ut commodo instrumento utatur, nisiic ipsa cum eo peruersa fuerit, quando etiam hoc aliquando usa venit. Aristoteles rqui animam dicit entelechiam , nihilominus idem sentit, quod qui qualitatem eam esse volunt.Sed explicemus prilis, quam en. telechiam vocet.Substantiam trifariam dicit intelligi, unam, quae ut materia subiecta sit, quae per se quidem, nihil est, potestatem ta

men ad rerum ortum habeat : Alteram, formam,&speciem, perquam materia forma tur 'Tertiam,quoa ex utrisque specie&materia conflatur, quod demum animatum est.

396쪽

chia. Et ista quide olfariam quoq;aecipitur, tu ut scientia,tum ut ex scientia conreptatio, hoc est, tum ut habitus,tum ut usus habitus. Anima igitur, ut scientia est,quonia hoc ipsisqubdanima est, M somnus&vigilia est. Vigilia autem cotemplationi, somnus visui,qui tamen iam no fungatur suo munere,propor tione respondet. Atque scientia usu scientiae prior est propterea primam entelechiam vocat speciem secundam,Vsum, atque muneris functionem. madmodum oculus ex subisiecto est,&specie: atque id quidem quod in eo subiicitur,vissimque accepit,materia eius est quae ipsa quoque comuni nomine oculus dicitur. Speetes verb,&entelechia prima oculi, ipsemet visus qui videdi vim oculo imper tit. Secunda aute entelechia oculi,est functio muneris qua videt. Ut igitur paulo ante natus catulus,neutra praedit'est entelechia,sed vim habet accipi edi entelechiam, ita de anima intelligendu est. Vt enim illic vide di sensias dum est ortus,oculum absoluit,ita hic da corpori anima ingenita est,animal perficit,ut neque sine corpore unquam sit anima neque corpus sine anima e corpus enim non est, sed corporis: ide6que in corpore es , Ec quidem corpore tali: per se Veris, suaque vi nulla est.

Sed primum quide patibilem animae partem animam vocat, diseludens ab ea quae rationis est particeps. Atqui omnis simul hominis anima sumeda erat neq; ex una eius parte, es que infirmissima de uniuerso pronunciandsi. Deinde corpus ait potestate habere,ut uiuar. etiam antequam generetur anima. Ait enim corpus potestate vita in seipso habere. Oporistet autem corpus quod potestate vita haue prasis actu esse corpus. No potest autem actu esse corpus, antequam sormam accipiat. Est enim corpus, materia omnis qualitatis ex- Iers .Fieri ergo nequit ut quod actu no est,

i quid ex se creadi vim habeat. Quδd si etiam

corpus potestate est,quomodo quod potesta. te corpus est potestate vitam habere in seipsbpotest praesertim cum in caeteris fieri ponit, ut qui habeat aliquid, eo no utatur,ut in quo visus sit, non fungatur munere oculor Diti anima id fieri nequeat: non enim in dormiente nullum animae munus est: Nam &alitur,ta augescit,& phantasia utitur, de resipirat, quod in primis vitae argumentum est.

re ex his manifesta est nulli adesse posse

ut vivat potestate , sed omnino actu vivet. Quod enim potissimum anima format, nihil aliud praeter vitam est: animae enim cognata vita est. Corpori vero non aliter adest, quamqubdeius quod amodo est particeps. inareui dicit sanitatem vitae proportione responere, non animae vitam, sed corporis intelligit, & ita fallax eius est oratio. Nam in coriapoream si1bstantiam vicissim cadunt comtrarias in eam quae species est, non cadunt.

397쪽

18 NEM

Si enim disserentia quae specie essicit, mute- Atur,etia animal mutabitur Itaque no in sub stantiam quς species est, cotraria cadunt,sed Asima ν eam quae iubiectum est, id est corpoream. 'Nullo igitur modo anima corporis entele

esse potest sed substatia est omnib parti-

sabsoluta,vacas corpore .Nam vicissim in eam cadulco traria virtus&vitiu, quo species longissimhaberrat. Deinde ait,animam, quae silentelechia, esse immobilem, persermoveri tamen,ex accideti, neque esse ablur-dum,eam motu amerre nobis,etsi ipsa omnis motionis sit expers. Etenim pulchrirudo mo- suet nos,quς tamen ipsa nullo mDtu agitatur. Verum ut ita si non mouet pulchritudo rem immobilem,sed quae ea natura est,ut mouea

tur. Itaque si corpus qudque per se motum haberet, nihil esset absurdum moueri ipsum ab eo quod sit immobile. N uc fieri nequit,ut immobile ab immobili moueatur. Vnde igitur motus proficiscitur nisi ab anima Non enim per se corpus mouetur. Itaque dum primum motionis ortu vult ostendere, non primum sed secundum ost id Si enim moueret

eam rem quae non mouetu primum modum

faceret Sin alio quod modo mouet id quod CL seipib mouetur, secudi mptus ortum exponit. Unde igitur primus orty motionis corpo ri N a dicere a seipso moueri elementa,qu δd alia natura sint leuia,alia grauia,falsum est. Si enim leuitas & grauitas motus ei ,minquam leuia & grauia consis ent: consistunt autem eum suum locum occupauerint: Non ergo M/t se leuitas&grauitas, causae primi motus sunr, sed qualitates sunt elementorsi. Sed tameVt etiam hoc detur, quomodo ratiocinari, Opinam iudicare, grauitatis ic leuitatis opera esse possunt Sinon sunt grauitatis & leuitatis

opera, neque elementorum sunt. s non elementoria,neque certe corporum. Praeterea si ex accidenti mouetur anima, corpus per se,

essicieturvi etiam si absit anima,per se cortus moueatur. Quod si est,etiam animal erit sine anima. Haec autem absurda sunt,absurdum ergo quod initio dicebatur. Veru ne libidquidem veru est quod dicitur: Quicquid natura mouetur,etiam per vim moueri,& qui c. quid per vim mouetur, etiam moueri natura. Mudus enim clim natura moueatur,per Vim mouetur. Neq; siquid natura mouetur, id etiam natura e5ssistit: nam 5 mundus, Zc ibi,& Eluna, cum secundum natura moueantur, se cundlim naturam stare non possunt. Eodem modo M anima,cum secudum naturam semper moueatur, secundum naturam consistere non potest. Na status animae est interitus, ut cuiuslibet rei quς semper moueatur. Accedit eodem, qubditIud quod ab initioqiiaerebatur, non dissoluitur unde corpus cotineatur,

quod natura suadi Colubile est&dissipabi te. Atque haec quidem selecta de multis,saris sunt, Vt animam neque entelectuam esse,

398쪽

DE ANI

. neque immobilem, neque in eorpore gigni

ostendamus. Pythagoras vero, per quandam significationem dc Deum,& omnia alia,cum numeris semper evarare solitus , etiam animam numerum esse seipsum mouentem definiuiti quem Xenocrates sequutus est, non quod numerus sit anima, sed in iis quae numerantur,& multiplicata sunt, reperiatur, α quoniam anima est, quae res inuice secernat, quδd formas cuique ec notas imprimat. Hςc

enim est quae speetem a specie distinguat, h

eas eum dissimilitudine formarum , tum numeri multitudine discrepates efficiat, e m q. ob rem numerum in rebus constituat. Vnde non omnino a societate dc coniunctione numerorum aliena est. Caeterlim immortalem eam esse 5 per se moueri, tuo quoque iudicio de testimomo comprobauit. Verumtamen st,ihin numerum eam non esse,hinc Clarum & aper- s. initatum est: Numerus enim quantitas est, an Ima θωtur. autem non est quantitas, sed substantia,non ergo numerus anima est: etsi vel maxim Eetiam numerum in iis quae intelligentia ceris nuntur substantiam esse volunt, ut deinceps dicemus. Deinde anima c5tinua est num et 'continuus non est,non ergo anima numerus.

Praeterea numerus addendo crescit,at anima addendo non crescit. Numerus item, Vel par. is est,uel impar:anima neque par neque impar, ergo anima non est numerus. Anima insit per per se mouetur numerus autem definit E es L se; .am hic 1mmobilis. Adde quod numerus unus, idem I gemesius orisque natura permanes, null1 qualitat ε quae in multis numeris sit mutare potest: Anima aut evna, eriist eademq. permanens essentia,mutat qualita tes,du ex inscitia,inscientiam, ex vitio in virtutem comutatur. non ergo anima, numeruF. existitia amisItaque veterum dogmata de anima hqc l unt. nuarum ante Eunomius cum Platone simul & Aristotele corpora,eena consentiens, animam substatiam esse corpo 'p 'ris experte, quae in corpore creatur, definiui ia' Nam quod ait, substariam corporis experte. I. . sed a Platone accepit. ut illud alterum,quae creatur in corpore, ex Aristotelis disciplina me omiso er ρα que vidit quamuis acutus sit, ut est,se ea con var, temp. iungere quae conuenire nullo modo possunt. rasu in c. o Quidquid enim corporeum habet ortum, ec

abaliquo teporis principatu genitum est, id τι 'T.

fragiledccaduc si est. His consentanea sunt quae aMqyie sunt prodita:nam ortum eorum huise Nemesii quae sensu in mouent, describens,non diserte laesi notat sub dixit, in eo etiam illorum naturam existere, nom/-S. Gre' quae ratione sapientisque comprehendlitur: etsi aliqui sunt qui hoc opinione auguretur, sed his no omnes assentiuntur. Quod si q a II natara homi. ex eo quod post efictum corpus anima im- .useu Gani missa est, eam post corpus generata esse pu ma, f. 7 S. tat, a vero aberrat. Non enim Moyses erra Gruor . mystam dicit tum cum in corpus impacta est,nec quae ratio seri,utata seres habeat. Quare aut mortalem animam dicat, ut Aristoteles,&Stoici qui voluerunt effin corpore generari; 'paratum.

399쪽

aut si dicit substitiam eo oris opertem, ne

dicat eam in corpore creari , ne In mentibus nostris mortalis animae notionem gignat, atque adeo quae prorsus ratione sit vacua. Praeterea eius lententia nondum plenus mundus

est, sed etiamnum inchoatus, ac dimidia sui parte persectus. accessionemq; semper desiderat, nam quinquaginta millium substatiarum,quae ratione percipiuntur, ut minimum quotidie ad ea fit accestio : de quod grauisti. mum est cum absolutus erit,ium illo auctore diis luetur, ultimis hominibus qui erunt ad illa tempora, cum mortui ad vitam reuoc buntur , animarum numerum explentibus. Quo quid ratione magis auersuin esse pos sit, dicere tum mundum interire cum omni . bus suis partibus expletus tuerit Omnino enim hoc inibar lutionis pueroru m arena est, qui statim ut opus perfecerunt,ea quae fabri- Carant,perturbat Nam aiserere prouidentiae ratione animas nune gigni , non creationis, non enim nouam substantiam, neque aliam

ab ea quae est, importari, sed eam quae sit per

prouidentiam multiplicari, ignorantium est aliferentiam creationis'prouidentiV. Pro - uidentiae enim opus eth, per unius ortum ex 'altero, conseruare substantiam caducorum animalium dico eoru quae ex putredine non nascuntur. Nam horum propagationem alia creatis rursus putrefactio coseruat. Creationis vero prae ilantissimum ossicium est,ex nihilo aliud Cnicere. Si ergo animae ex ortu fiunt mutuo, ratione prouidentiae fiunt, ec caducae sunt ut C tera quae ex propagatione generis ornitur: Sin fiunt ex nihilo,creatio haec est, neque ve- f rum est quod dicit Moyses,Cessauit Deus ab omnibus operibus sitis sed horum utrumque ablhrdum est . Non ergo nunc animae fiunt. LNam illud, Pater meus operatur, no de creatione, sed de prouidentia dictum esse, etiam. ipsi Eunomio videtur. Apollinarius verbpu bria animos ab animis gigni, ut a corporibus Mutatur. . compora. Progredi enim ut propagationem primi hominis in omnes qui ex illo generantur. Neque enim sepositas este & conditas a Dimas, neque nunc gigni. Eos enim qui hoc dicant, Deum moechis operam naualuem se cere,propterea quδd ex his pueri nascantur. Mendac ij eti conuinci illud, Cellauit Deus ab omnibus operibus suis quae coepi ζ facere, siquidem nunc etiam facit animas. velum si omnia quae per propagatione ex ortu mutuo gignatur,oiicia sunt est emortalia propterea μenim generant 8c generantur, ut caducorum genus permaneat necesse est etia istum,aut mortale dicere esse animam,cum fiat ex ortu mutuo aut non per propagatione istiusmodi ortu gigni animas. Nade iis qui ex adulterionas clitur prouidentiae rationi quae incoSmta nobis eth relinquamus. Verumtamenti aliquid de prouidelia coniiciendia est,plane coa

ο Θεος ἀπη

400쪽

' ora A aut sibi ipsi utile suturum , ideisque ani

se mam subire corpus permittit. Cuius abun-- , O argumentum licet arripere Πυ υ- πν CD-- ουυου του Salomonem, qui ex Vriae uxore & Davide Δαcι. t natus est. Nunc Manichaeorum opinio λιξ - ' qualis sit inspicianius. Aiunt enim animam

- h e . immortalem & corporis expertem esset sed

-mν μιαν γ εθ N πυτα- ' 'U' animam minutatim concerptam, dc distri-χίω - - butam in singula corpora , tam inanimam si . . , - animata , re eius in aliis plus , in

, σμ- ν ι vocem in iis Cui eam auribus accipiunt.

, t M. vocem in iis qui eam auribus accipiunt.

γ - .i ι ' i bus & in ortu corporum diuidatur, de --ερι εα b-yis eorumdem dissolutionem coeat: Ii, non secus atque aqua quae diuiditur, muαταιν ως--λιν συυμ iterum contrahitur, & permiscetur. Ac

ιδιον ----- C puras quidem animas in lucem excedere,

.. - cum sint lux i quae verb a materia con-

d , - - - --. facientes, Immortalem esse aiunt. Ve- f- . 1 t rum eo delabuntur, ut secum pugnantia

πες--απε δν - μερολυσμενς contaminatae sunt, reuocari in elementa, τα ηπιχεῖα νώ υιπισυμμειγνυοθαι , πα- & sibI mutuis misceri : rursus eas pro ma-- λι,-- O gnitudine cuiusque peccatorum , dum ab

- o ut - . uno Corpore in aliud transieruntur, puniri

Q censent i earum naturam , tum contun oλιν μωζοντες ic 'O gunt, tum separant. Nam quod umbrae lu- ω οχιας Αἰώ ονγι θριζε, υ, cente sole separantur, coelo nubibus obdu- ενο ceras , οέ άδε λαγν Ghi: iunguntur, id in natura quae mente cer-

cadunt, et in si concedat quispiam eas mν, εἱ--, παλι νοι ' separari, rursusque coniungi. Plato&vnam Ediu. Πλs 3 I 'ας ω ψυ- 6 multas esse animas, assirmat. Vnam enim scite νε- ωυ , ' Pin'. h G si νέι esse huius uniuersi animam , ese etiam alias

. νοι - ' extensionis quendam modum, quem mens α νοητως' v I His ται πε- ratio assequatur r atque hanc esse ani-εια Πυ μ ρος es γλ g -εχυ mam quae in orbem , rerum uniuersitatem S mmmuis a is ob contorqueat, mutndique corpus contineat,

quii aqua contineantur, idque praestare an cu3 πιι 3 I mam,quq speciemessicit,supra ostensum est.

SEARCH

MENU NAVIGATION