Enchiridion Christianae institutionis in Concilio prouinciali Coloniensi editum , ... In quo haec continentur Expositio simboli apostolici. Assertio et doctrina de .7. ecclesiae sacramentis. De ratione ac modo orandi Deum, cum expositione orationis D

발행: 1543년

분량: 1042페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

461쪽

DE S AC R. A ΜE N. NOVIT EST. Σ. VR ' asectu de reipsa, Dolor eniim unius cordis occultus est alteri nec facile in aliorum notitiam procedit,Ergo saa tisfactione etiam externa opus est,ut sacerdoti animus poenitentis innotescat. Item in ecclesia disciplinam esse η' oportet maxime in eoercendis publicis delictis,quae fatetia satis ecclesiie,in qua remittuntur ipse peccata exotra eam quippe non remittuntur Ha).Denis,ut cstera 3 ria flagitiis dehortentur.

- th. vamctrem in ecclesia semper obseruatu est, moti ' ut episcopi de sacerdotes ecclesse praepositi respiscere cupientibus secundum criminum de P mimia modum poenitentiam darent hoc est,poeniae di tempus constituerent ac castigationes er opera queadam pia que ad eluenda praeteritorum peccatorum reliquias Cr commostrandum peccatoris animum,quama Fatisfactio maxime idonea uiderentur imponerent,lis non potegotii. Σstite humana usurpatum nised potius diuina,nimirum apostolis er eorum successoribus per christum traditu

hisce uerbis,Qnorum remiseritis peccata, Cre, qd'euia

Lia ius denti me doctifimus iste poti ix Leo hisce uerbi quegnu de prae supra attulimus testitur, Mediator dei er homina, bosufficii Le. mo dominus Iesus christus, huc praepositis ecclesiae deo δ in potestitein, ut poenitentibus poenitentiae satisfa&ο-nem darent, CT eadem salubrisatisfactione purgatos ad communionem sacramentorum per ianuam reconcilidationis cmitterent. Qiiicquid ergo seueritatis poenitens quid palis aut uoluntcris aut iniunctum in se reciperet, uel pro peccati reliquiis expiandis,uel poenis temporarijs mitia gandιs uel togendis uel ad animum poenitente homine

462쪽

EN HI. CHRISTI A. IN sTI. dignum declarandum,uel ut ecclesiae satisferet, patres poenitentiaefatisfactionem,atq; adeo poenitentiam uocare nonsunt ueriti. Nec dicere dubitarunt his satisfactio nibvi praeterita delim Cr poenas inde imminetes quoudummodo compensari,peccata purgari,tegi, ac iudicem

quominus de nobri praeteritorum peccatorum ultione quodamoda

sumat placari,non quod opera im satisfactoria remis. Tu ἔ

sonem culpe aut aeterae mortis mereantur na hoc est, Uet ζ' proprium christi meritum ac beneficium ipsius etiam Ambfois ad uirtute nobis per fidem Cysacramenta applicitum Ud

ctione christi ad diluenda peccata, hoc est peccatorum q*P reliquias Cr poenas. Beatus Ambrosius haec duo diserte discernit,remitti iniquitates Cy tegi peccata. Utruns cinquit beatum dixit David, er cui remit e sunt inloquitates,cτ cuius peccatum tegitur bonis operibus, qui enim agit poenitentiam, non solum diluere lachoamri debet peccatum sed etia emendatioribus factis opeor ire Cr tegere delim superiora, ut non ei imputetur 2 peccatum haec isse restities ut putamus in id quod di.

Mus Petrus ait: charitas operit multitudine peccatorsi. anod autem ueteres interdum Aturm gehentis p η - τλνου perpetuas per poenitentiam in hoc paruo uitae stacto eo da poenia dε pensuri dιcunt ad non de merιto operum qiuru,qui 14 ria, Hennaetisseclarid appellamus intelligendum est,nam horμm me . . e aritum et dignitas se eo noporrigunt: ut quod folim chri pi m. pi gloriae ac merito ascribitur ipsis ex debito tribuuint r. in priusquam incipias haec opera peruere iam

463쪽

in interiori poenitentia eulpum remisit deus. Illud ergo rectivis de tota poenitentia intelligitur,quae tropo quo dam compensatoria est aeterna mortis, eo scilicet quo nisi poenituerimus in sternum pereamus,non quod dirignitas m ae poenitentiae mortem aeternum aboleat, sed satisfietione. quod deus non aliter quam per poenitentiam tantu beaa 4,hcletis nesci m nobis impertiat. Interim quoque rememordi n::w6 Modum est quod et upra dictum meminimus)in ueteri ecatap. '6.σα clesia canonici in1titutis cautum sitisse ion aliter rea conciliandos,nec ad communionem admittendos poenissidecreta Pii. tes, quam post peramin poenitentiam, is tamen necem

tus coegisset, Cr periculum mortis instetisset. Deinde et f eis qui post baptisnum omni tempore uitae sue uoluaptatibus dedit in extremo uitasuae poenitentiam expora ferent,poenitentia ab ecclasse anti litibus daretur. Ac postea placuerit,eis etia comunione ac ultimiι illud ac necessariu uiaticu cocedi. id tumen certa lege agebatur, nempe sub ea conditione, ut si eis dominus uita donaueis. reddidrrit secundum delicti qualitate σoeliae indui cassossa instituta poeniteant. Hodie longe remisius agiis iura. tur cum poenitentibus. Na exceptis atrocifimis criminibus publice in totius ecclesiae scandalu comistis, qua etianum publice expiari couenerit,antequa crιminosius, rursus ad comunione admittatur pro caeterii certe delinem oti,ta, ctis ante absolutione imponitur qui sed non exigitur

Pi satisfactio,itimim post absolutione colenda,hoc ergo solam ecclesia nos admodum militer CT indulgenter trua man An miis nunc resticit si congruam satisfactionem non neo-Ψ δ' aleamus,m agendam recipiamus ac Premus, irrcada

464쪽

uidem haere lenitassed interim metant sacerdotes, ne quum in con siderauda de exploratio uita pomitentium ipost absolutionem omnino incuri sunt, tau postremus ilesatisfactionis finis,negligatur.

Em praedictis ergo perspicuum est ecelassiam in

poenitente praeter connionem duo requirere. A s.ci pra n primis propositum deinceps non petrandi,quod in eo ter propos tritioneinsuperius inclusimus,quemadmodum christus ci has ehes vi muliere in adulterio deprehensam dixit. vade id am rii ian factio plius noli peccare,quod notu sequi debet bone conscien Ioba .stiae iustitia ac noua uita, queadmodum vos blas dixit Debitores sumus non cura ut secundum carnem uiua mus Cre. Deinde etiam praeter hec exigit satisfactione me lepra praeteritis delictis secundu eu modu,quem lis ecclea *U ise kraefidens poenitenti praescripserit, Quamobre diffiis . nit non suscere mores in melius comutare, Cr Uuctis malis recedere,nisi etiam,de his que facti sunt aliqui deo perpoenitentiae dolorem, non enim tuitum dicta est:Fιli peccasI non ad cias iterusta Cr adiectim de praeterita deprecare dominum ut tibi dimittuntur. Ohi ο si dicunt hoc Iohannis Baptis praeceptu facite .ctas dignos poenitenti tantum de bonis operibus alio. qui debitis non defatissectori' π poenitet ibus propriessignis intelligi debere j nom tantum suo more ueterunt interpretatione acsentetia in hunc loeu qua supra relua limus temere re ciuntur suus ym , sed etiam uerbueiusmodi madati minus consentanea asserui, quod nemono intelligat. Alios esse bonorum operum stuctus, uno.

quos chri uino dignos,alitassero poenitente dignos. z:, ziz

465쪽

DEisACRAM E N. NOUI TE s T. Nam illi boni hominis ornamenta sunt, hi uero etia re Chryse . ho- media pro peccatis. Quamobrem chos omis homilitam δ' octogesima docet: Non apri'nis tantum mulis defis laure sd etiam meliora sequi cinficia recte poenitentia dici, nec adIanitatem fatis esse nobis extraxisse tantum sagittas uerum σ medicamenta uulneri esse imponenda. Et audim. in vi Airi dinus ait: Non tantum in melius est uita mutuis Encb. . το dased Cr per eleemo Inus de peccatis praeteritis est deo precandus deus,Miserando quide delet iam facta peccata deusMd si satisfactio congrua non negligatur. certe Cane inprimim haec opera poenitentiae non dubitat redepti

mon num, nes delictorum Cr ablutiones uulnerum appellare. V

rum quod nouatores isti has satisfactiones scholasticas

appellant, π e numero truditionum humanum quibus coli nolit deus faciunt,atq; adeo dicunt per ea de opera bona uere obrui praetereasatisfactiones quarum meminerunt.Ecclesias ci scriptores er concilia nihil aliud Disse,quam quendam politicum more eccloie, humana thoritate exempli tantum causa ad dehortandos coteros a flagit s,no etiam ad expiationem usterum relisiati a i , Pi rgm a t etiam poenarum institutum, e qua ratio no M nue ne ita dicant no videmus. Namsupra satis ostendimus, Iis, . . merdotem datum habere non tantum remittendu

ci. .'2 iiDtui Et si uerum est has fatis factiones humais

Cornelium. nitus tantum inuentas,quid est quod prianus dixit,serVR ' in remittenta delictis plusquam oportet pans deliri; ore s nimirum signis ansse leuiori satisfactione quam euangelicum mandatu de remittendis peccatri permittere uideatur,confitentes reciperesositu . ldsstasero

Reselluntur advorsarii.

466쪽

ENc Hr. CHRuTIA. IN STL xyste prompta ac plena dilactione. Qitid quod euangelium postulat,ut euangelii preco prenitentibus iniungat, ut faciant fructιs dignos poenitentiae. id uero miramur,quomodo ita in mentem uenerit ut dicerent satisfamonio his, e ecclesia1rcis obrui opera uere bona eum patres omis μ' ' nes satisfactiones quas plurimis canonibus ut uocat poenitentialibus uni complexio tribus operibis quummaxi Σ μ μ me euangelicis contineri dicunt. Nempe oratione, ieiuomzo,er eleemosina. Et recte quidem. Na in omne quod in mundo eit,aut concupiscentia carnis,aut oculam sit, aut superbia uit quis no uidet concupisentiae carnis, . nulla re melius quam ieiunio concupiscentia oculorum I iu:ium auarmis eleemosina,s si hi uitae qua humili ac pia oratioe mederisAdde quod omnis ire pec 'ς ς uor, im

cet.Oratione itaque quod in desi comissum est. Eleemois M' P ona,quod in proximum. Ieiunio,quod infe fium peccautum est,quodammodo expiatur. Q Aod uero aiunt saltim op - - famones de quibus patres meminerunt apud deum nihil

mionem reliquiarum uel poenarum Te in

pro deuitis debitarum,sed tantum exempli causa imponi solita in hoc ex diametro cum patribus pugnantia diocunt,quemadmodum ex superioribus liquet. Denis demiramur quod putant satisfactiones, quae hodie prius. tim ac secreto imponuntur nihil habere cum uetustis M

s commune, perinde atque ueteribis nutast iam z Iu

ustatuo cognita uerit,quum nessolus Augusttam idoαμ' neus temssit , in ecclesis ueteri non solum nublicam. A L

467쪽

in haec uerba. Ovem mortalia crimina post baptismistoectesita no' commissa premunt hortor prius publica poemitentias a. tisfacere, Cy ita sacerdotis iudicio reconciliatu communiolii sociaris uult non ad iudicium Cr condemnatioanem sui Eucharsim percipere. Sed er ut subiicii secreta satisfactione solui mortalia crimina no negamus Verum mutato prius secuturi habitu cτ confisso reliis L ., ,a sub is hidis per uitae correctionem, Cy iugi, immo perasti.Narbore petuo luctu mistrante deo,ita dumtaxat ut cotraria pro P,R'p' paenitet agat , Meminit quos Leo pris Osr Publio sa/ cessionis ad Rushcum Narbonen. Episcopumeisfactio ue on ignoramus tamen apud ueteressatisfacti

i' ' libyeviluisse quam priuatum, quod interna satisfactio non facite innotesceret ecclesiae praepostis. Proindeque eande imposita etia ijs,qui secreto essent maiora crimis G cost queddmodu Soetomenes in ecclesia ica test historia iidis tur bi; bria, Cr nos una diximus. At plane absurduni nobis apparet, ob id quod ecclesia indulgetius iussaeneritatem ita publicae satisfactionis remiserit,idcirco etiaomne satisfactione iam prorsim plane abolita esse oporis

2: ta iere. Nam ct sacerdos hiritualis medicus censendM est,

ni bouia. β remedia pro modo Cr conditione cuiusq; morbi adbibere si inter soluendos er ligandos discernere dea bet,ias ex mandato dei plane despit qui putat eu debe re poenitenti,nusta prorsus impositasatisfactione praeis 2: I. propere manu imponere. Potius docendum erat quod Π p huiuι ttii emtis omniti sceleru lae corruptifime ratio

468쪽

ENe ΗΙ. CHRISTI A. IN IV I. π orseri posito regredi anniteremur,q ut magis adhuc laxatili habenis ecclesiasticae discipline, ex poenitentia rem

plane ridicula faceremus. Certe iucundu est uidere,qua Patrii dilige ferint patres in remedi' sis imponedis solliciti rude. e ''Utes ac discreti. Non uno coibrio omniti oculos sanabit, non eade seueritate quaelibet crimina expurgida puta' visnt. Non eade tepora poenitedi qbuslibet statuebat, noomnes qui poenitentia recipiebat in unu classem relegaubant,no eade indulgetia in tepore poenitentiae impositae moderado,erga quoslibet citra omne discrimen dilectus

poenitentiu utebanturIed grauiora crimina,acerbiori, Vide Conci

. Z3 . . . . . . Anciranu M

ri poenitentia uindicabunt. Qui lapsi fulsent partici. Λμβλςη ς' pes idolora fucti inter audientes costituebantur. Audierites erunt quibus tantu auditioni uerbi interesse licebat. Interesse aure, Cr eam ob causim ecclesi ingredi ssis obh. ghi cibi usque ad missum catechumenoru permanee qbuslibet g. p.ut ers

segetilibus siue iudaeis sive haereticis p mutebatur. Tu his Sed catechumini q π audietes dicebitu post cotione

manebant,donec sacerdos ad cpsecratione. Eucharistiae neret. Ergo ea pars misse que canone antecedit Mises a cathecumenorum dicebatur, quemadmodum indicat concilium carthaginense quartii capi. LXXX HlI. - ίQuod si qui in foed ima crimina pruissent, ueluti qlli Energum icum pecoribus coitu miscentur, ii tanquam i daemotu.bus correpti in classem Energumenorum relegabantur. Erant autem Energument,qui prius qκidem sacris par. 2 πε 'ticiparat,std postea in grassimas ictatior incidςις γ obhei. An u moi- mxabutim,dia, Energismnei se terruguine cur p. γ

469쪽

. DE SAc RAMEN. NOVI TEs T. tis spiritum immundorum,ueluti tempestite quadam Mactarentur. Posteaquam uero si rei tempus constitutum vel inter audientes, uel inter Energumenos fecundum - delicti rationem complessent,in ordinem Poenitentium Communic sacris quidem intererant sed acerbantur a commμnione recipiebantur,oratione tantum cum ecclasius com P R i*Rς munieaturi dein sacramenin reconciliabuntur, Cr coin

'R' munionem recipiebant,sed sine oblatioe. Postremo pςr fctionem poenitentie recipiebant, Cr quasi in integrum per manus in positione restituebantur,. Idq; non aliter, e uita de conuersatione eorum toto illo tempore ppre. positos ecclesiae diligenter prius instem nensa ac considerata,quemadmodum ex antiquisimis concilijs praeo

Vide eones. sertim primo illo Nicaeno ae Ancirano uidere 6 . Demnici in assione poenitentia ubi tale crimen commisi in RVF- m vn erat, is qui commiserat a christi etiam corpore flavo '' Hyeius non iam episcopi confiderabant mens ram te' poris quam doloris, abbreviantes interdum conplura poenitentiae tempus , si modo ardorem conuersonis in Hodus redi poenitente confiderassent. Restigescente quoque subin- T de charitate constitutus est modus redimendi rigoremissit -- canonis poenitentialis, nempe ut ieiunium redimeretur eleemoona aut oratione, quemadmodum libri uetus se fimi canonum poenitentialium qui apud nosseruantur D uo. i. declarant,quae est rudix indulgentiarum pontificiarum,

ποῖό oua nihil aliud sunt quam canonicarum satisfactionum

vim eondonationes aut redemptiones, illis temporibus m4 pis congruentes , quum adhuc poenitentiae ille canoniacae in ecclesa ustatiores essent. Atque utinum eius ceu modi

470쪽

modi indulgentiis non luissent abusi,qui eas dis Mandas

receperant. Ium eo deuentum est,ut uix ullus sit confise sariussacerdos,qui ueterum canonum ullum notitiam V ψ habeat,multominus ut ad earum normam satis actionis modum imponat,nimirum hominum mulitia ueterescis veritatem non sustinent ,sed magis in omnem licetiam ruente. Ut autem frueritatem illam non reuocemus in usum quod nec nostrum ζt,nec an expediat satis comis pertum habemus hoc tamen a facerdotibus coli farijs ades tata requirimus,ut diligenter coii lderata morbi radice,ido iace cum neum adhibeant medicamentum uel indictionis ieiunii uel eleemos e,uel orationis,doceats ex cup. s. Mat mi Lithaei constentem,quo pacto ipsit ieiunandum eleemosin ira tum spiritualis q corporalis indigenti impertienda ac danda. Denique quomodo orandum sit. Quod si fecerint isti, Cr uicisim poenitentes in siimplicitate cordis verbo sacerdolis uice chri y lungentis obedierint, non dubium opus eorum suturu deo bis gruisi, tum quod sit suapte natura pium,tum qκod habeat obedientia, quae Satis o qcmniu uirtutu mater Cr fons est sibi coniun ita. Vnde . . dilaquos cosequitur eos no satis sibi costire qui putat, toα mxum tu poenitentia poenas teporales mitigari,his uero satisfactionibus ecclesii licis nequaqua, quasi he nullum resipiunt pietatem,cum alioqui pietatis plaene sint, si tume

per expertum magistrum adhibeantur. re

NEς minus di licet nobis, uisatisfactioes istis

alio trabunt,aut eis plusq oportet,iribuunt,ue usus enisti Di in satisfustiones Vtis et culpae remisionem aut qM 'mortis ferar colitione transrat ut euru reste

SEARCH

MENU NAVIGATION