Enchiridion Christianae institutionis in Concilio prouinciali Coloniensi editum , ... In quo haec continentur Expositio simboli apostolici. Assertio et doctrina de .7. ecclesiae sacramentis. De ratione ac modo orandi Deum, cum expositione orationis D

발행: 1543년

분량: 1042페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

541쪽

d. V: gentur a communione prohibent,soluunt uero custis rotulic epist famonem impositum uel ralaxant,uel ea purgatos adfecramentorum communione admittunt,in quo etia chrima ib., 's imbecillitati nostrae pie'ti me consuluit, Nam curet poenitenti non quilibetfled digna poenitentiae opera ut peccati reliquiae eluuntur, π manentes nosmenae,p dei di ..t dimit mi r per g Mus int,nemo aute in casL ci. - ρη iudex uideatur,atq; adeo unusquis emis nitrici dici e. er propriam censuram flectun habeat idcirco chri sile. 's uicarium uum ostendi cuius dicto in hac etiam restaretur,ut Augustinus non temere dixerit, eu ecclesie claues stus ruri,qui uolat sine arbitrio sacerdotis poeis nitentiam agere. Haec autem exterior poenitentia in ueph hiὰ ri 'φ'trit0 cotist AremiDoοὶ culpae sequitur,nem factio remis enιm sacerdos,alijs hanc poenitentiam imponit nisi quosta es di contritos credit. Denis duplex isti potestis p chri m

arus ordi sacerdotibus costata. clauis ista ordinis est de qua supra Ciaia, tuis habunde diximus. clauis iuriflictionis alio res icit, nano proprie,ad poenitentia si emt,nise ut Suocatoria,qQ ut pedagogM,tantisper impoenitentd flagellet, donec poembi ei utissam issgredi faciat er quodimodo copellat.

vi MN G pceptis facile est iterigere quaeae

pieti. . nam sit poenitentia publica uel priuatu. Publi V e Ca ih. . ς φηλ s, 3μα p blicam habet satisfictione, coc.3.crias Privata quc priuata. Publιca item duplicῆ faciunt , so- Iemnem Cr simpliciter publica. Solini poeiusEliu qua olim proprie publica uocabatur ea erat,quae ob enorme Cr uulgati Din ι crime quod multitudine seu tota urbe comouisset extra ecclectra in cinere Cr cilicio publice

542쪽

bit Agaten. concis .c.xi. In capite inquit) quadragesiu ς' rue omnes poenistentes qui pμblicam 'scipiunt aut susce s .dishe.inea

perint poenitentiam,ante fores ecclesiaebe repribentessi ininu. episcopo ciuitatis,sacco induti,nuiis pedibus, uultibus Gipbruin terram prostratis,reos se esse ipso habitu, Cr uultu proclamantes, ibi adesse debent Decaui, id est Archipresisteri parochiarum, esisteri poenitentire, qui eorum coriuersationem insticere diligenter debent qui Cr seacundum modum culpae paenitentiam per praefixos gradus iniungant. Post haec episcopus eos in ecclesiam introduacat, CI cum omni clero septe poenitentis psalmos in ter Septe pulis ram prostratim cum lachrymis pro eorum absolutione ps decantet.Tunc urgens ab oratione, iuxta quod canones iubent,eis manus imponat,aquam benedictam super eos sturgat,cinererem prius mittat,deinde cilicio capita eorum operiat, Cr cum gemitu Cr crebris fusti que denuntiet eis,quod Acut Adam proiectus est de paradiso, ita Cr ipsi pro peccatis ab ecclesia abiiciuntκr,post hoc tuo

beat ministris ut eos extra ianuas ecclesiae expellat, clerus uero proseqxatur eos ci; restosorio. in sudore tι uti Genos tus tui uesceris p ne c.nt uidetes anctam ecclesia pDcinoribus fiuis tremefcta atq; conroti no parvipedant ..poenitentia, In sacra aut dominι coena rursus ab eorum Decanis cir eorum prestoteris,ecclesiae liminibus praeo sententur,Hactenus canon. Hanc solemne poenitetia, ponitentes pro ratione criminu,interdu breuiore, interdu p mi bus Iongiorem plures etiam annos duraturam accipiebant.

543쪽

dis ae pere raturum accepissent,interea teporis ab ecclesiae in reo tur der nide Ilι toto anno,praeter qua a coena domini v ad ossiuas

ψψR DUS Pam abstinebant. Qi a tandem perum aDIo Episco se,. po nyi nec itas dAt pericvlii mortis immineret)p inuisnus impositione idq; ante Ξ δα reconciliabῆtur,ut uel hinc radice casuum Episcopisflectatim reseruatora sua Ambrosius. cile sit intelligere. Talem poenitentiam cogente Ambro; hiis ' Io Theodosius suscepit,tulem egit fabiola, queadmoduch, ,' id. Hiςr mus in Epitaphio eius ad Oceanii scribit de teis ae ad Ocea- 'tu que ιucunda erit insticere,ut intestigas qtu fuerit olim ueteris eccissa seuerita acetia poenium fruor , ad nostroru temporum disciplinam neutiqua costredus. Oc autem habebat poenitentia solenis qua hua missimum Augustinus appellat peculiare, quod semel in ecclesia dabatur non temere uiteranda. Idque ut ide ille testitur)caute salubriters praeuisum est,nestequentius iterata uilesceret. minusculiIis esset media cina nilis aegrotis,quae tuto magis salubris est quato misi ero . ea. Ο ΠΗs coiiteptibilis luerit,quiobrem ut Ambrosiu, in i mom. θ merito reprehenduntur,qui saepius Venda poenitentiam

β' '' putant quid luxuriantur in christo. Nam ut subjiciis

vere agerent poenitentia iterann poska non putaret,qa sicut unii baptisau ita una poenitentia,quae tantu publi. ce agitur, Nam quotidiani nos debet poenitere peccati. Sed haec nimiru quotidiana poenitetia leuiora, ingrah niorum. Vides quemadmodum Ambrosius discernat hae quae publice agitur, c elisolemne a quotidiana. Quin Orig. in L Origenes uidetur etiam hanc solenem a simpliciter puisui nψ qua jtitim diximus discernere, Quia Leuitic.

Aug.I. r.epis. ad Macedonium

ibidem

544쪽

ENCIII. CHRIsTIA. INSTI. Gyhomilia.xv.sic ait: Si nos aliqua culpa mortalis inuenerit,quae nou tu crimine mortali nos iubi hemia filei quae muro ecclesiastici Cr apostilici dogmatis cium uel infermonibus uel in moriι uitio con stat,huoiusmodi culpa semper reparari poteli,nec aliquado tibi

interdicitur de comisis huiusmodi penitudine oerere. 'In grauioribus enim criminibus semel tantum, uel raro poenitentia conceditur locus. ista uero comunia quae Irequenter incurrimus femper poenitentiam recipiunt, Cysine intermisione redimuntur, Verti interim nosse opor mlet,ecclesiam uetere etsi hanc solestera poenitentiam in Auz

pristinis sordes relapsio uel omnino non duret,uel admodum raro asint tamen nulli adse qualibet .epe lapso ac ii nunquam redeunti gremiusuu unqtia penitus seu omnino claus se . Ρα i Qgin potius co tit quo:ies poenitentes et confisi ad ecoclesiam matre reuerterentur ι ste rem ionis peccati, siqua deterritos,bed magis ad deprecanda dei clemenis 'tiam cuius miliericordiae non est finis diligenti ime co monitospisse. Na ut Augustinus ait quis audeat dice ARPsti dre deo: Lucre huic homini qui pit primam poenis uis μ' 'g'φ'tiam rursus se laqueis iniquitatis obstringit adhuc iterupurci Quis audeat dicere erga istos non agi,quod Aps Ro ni Mstilus ait: ignoras,quia patientia dei ad poenitentiam te adducit. min Augustinus ipse thlis est quandos euu dem poenitendi locsi dari posse sed raro ubi uero ide poenitendi locus non dabatur iis omnino reperebantur,sed recipiebantur reuertentes ron tamen sine discipline se. ueritate. Nam et si no daretur eis locus iteru in ecclesia olim iδpii

545쪽

cκncisionem aliquid ualere nespraeputium est D per charitatem operatur,Quod enim Iacobas dixit supinuus Iaco. pletur,Paulus dixit operatur. ' - . Vae omina diligenter intuentibus, persti re

euadii diuum iacobum nihil AMUὶm a Pisis io docuillesed eam quae est ad Romanos epi stolam talem omnino proponere nict s q*sii γα fisubobscurrus docetur,magis explicat lacobm,liber Ararum locet, in nascei in ecclesia primordys grande disis disin a concitatum,qμi disterent usio

nem triuuirrent, pikt renisbe lege sua institia cc uiri Mlitu implere pose,atq; hinc iustis ri, gloria titurque

taliter omni nationi σ iudicias G no transsiluit eis, zzz. Hic error longe pestilenti in qμx Τμῆαι magnum si perbi supercilium addetat,σgen inm cui qum maxime Icprimebat acriter ac sortiter repreheden e

546쪽

ENCIII. CHRISTI A. INyrr. 236Minimo obrueret chripi beneficium, Nam si hoc uerunt homine μα Miribus lege implere possieueetis aure ima tetistoe iustitia ese consequens erat chri uim frustra Mens gratii mortuum esse,nempe si tantum doctrina G cognitιone legis nobis oplis 6t,ut Iegῆ faciamus, nec inerari uoluntu nos Da alio eget adiutorio ut Iego inpleti,g litera mortita magistra,quid erat opus Cirri γ 'tφης meisue σ si Iudei haec no sine manno Gis Lata δι Cr suco externorum opem que ostendebaut per tinaciter rueri pergerent,non δαbium tamen quin eorsi sotis te ti fortiter reclamaret,quod fatu insessis exae perirentur se tametsit quedi opera in speciea persi lina aederent,ea tamen se magis timore inueheu nan e glo

vix obleuru,q amore tu titie facere, Pronindes ex his ' ρ coram deo iustos censerinon pristiquod eo am Deo 'non FIet in eorμm uoluntate,Pod coram hominibus apparebat in opere, quin potius ex isto rei tenebantIr, quod eos nouerat deus malle sit 'riposset peccare ut Cur ' m

547쪽

DE s ACRAMEN. NOVI TE ST. Duo u lux primis,ut Iudaeos Cy Gentes,ssa ipsorκm proprii cona' ista 'ν ' scientis consilicat esse peccatores OccsIta enim cortiamsi RRR- per Euangelium retegens,Iudaeis interna,Gentibus exα ternam etiam immunditie exprobra ac graui 'ime ope a 3 dit naturum humanum primorum parentum uitio tanta corruptione ac imbecillitate laborare,ut ei imposibilesii suis uiribus ad legis impletionem pertingeresst proopterea omnes homines exse coram deo inissitis es e crpeccatores deoque sub legis maledicto consistere , ac proinde opus habere redemptore dc reconciliatore Chri' sto. Secundo doce christi in propterea ueniste,non ut legem nimirum moralem aboleat sed ut magis impleat, utque maledictum legis quae in eo non habet quod accuse factus pro nobis maledictam,avstrat, CT pro pecca siti nostris satisfaciat . Deniquelaui incipalis finis est

ut redemptis 1 iritum innovantem per fidem imperti ut, quo adiutore legem facere incipiamus, atque adeo non nostris quidem uiribus,sed per sduciam iustitiae chriis sit nobis communicatae implemus,utque libera: ι aca ptiuitate peccati,dc nacti pacem er tranquillitatem conscientiae erga deum ex fide serviamus illi in sanctitate er iustitia coram eo omnibus diebus nostris,atque hie

est no stra benientia psi fimus epistola ad Romanos scol du pio de pro morum signim ,Non ergo ostolus bellum

φρο f - i Uiccte bonis operibus,dut ea minus este necessaria nou peta mini christiano docere instituitsed hoc magu docere hq eontendit,quo tandem pacto μι ut a peccat i expi τνη '' ii deo Veconciliati ac si iritu sancto innovati bona πς τι secere er legem implere postmiis, adeo opera bona

548쪽

ENCIII. CARISTI A. INSTI. at qua post ii lificationem fiunt a iustifcatione non diascernens ut paene ineptilia uestibulo palam pronutiet, Non auditores legis tuis elle apud deummia factores

legis iustisecari,ac plane ostendit iust catione eum ma pis iusti. iis operibM nequaq con tire posse, I ru inquies) Cr tri R*bulatio in omnem animam hominis operantis malum. Gloria aut Cr honor Cr pax omni animae operanti botrum.Ieru quo pum lex feri positi posta docet. Eadem omnino docet sacobus in epilla catholis Bebbu, ευ

ea. Facit enim Iacobus perinde ac Paulus non dem Oino

omnes reos ac peccatores, In multis inquit os idimus uti μ'''omnes,docet ueram apientiam qua uolutas nostra corrigitur,ut deinde bene operetur nobis non nostris uiribus sed dei beneficio per fidem contingere,non quamlirabet,sed eam quam supra descripsimus, qua cum desideα Fides ut rio in deum itur,cz certa fiducia quod deus promittit , accipitur. Si quis,inquit,uestrum indiget sapientia ροὰ Rig sulet a deo,qui dat omnibus a uenter,eT non improvi perat cr dabitur ei, Postulet aut in Me nihil haestans, Quem locum beatus Augustinus renarratis,prudenter a. d.s ad Mem iustifcantem refert: Haec est inquit fides, ex & iue. 3λqua iustus uiuit,haec est fides qua creditur in ea qui tuu no τ'

stifc t impium,haec est fides qua excluditur gloriatio, haec est fides qua impetratur largitas sipus, de qua dici- itur: Nos enim piritu ex fide spem iustitiae expectimui.

Haec ille. Rursus apostolus Iacobus hunc finiam confiro inorumans: Omne inquis datum optimum, Cr omne donum

549쪽

DE s Ac RAMEN. NOVI TE ST. tio,Voluntarie enim genuit nos uerbo ueritatis, ut 'mus initiu aliquod creaturae eius. Et post pauca,Susciapite in silum uerbu,quod potest saluare animas uestras. Ergo quum dicit,nos uera sapientia de iustitiam a deo accipere oportere,er uerbo ueritatis iterum gigni,eoademq; nobis insito disimas nostria saluari. aliud dixit, q apostilus Paulus,quum inquit, Arbitramur ho

minem lupiscari per sdem sine operibus legis f

Aug. destie T Erum quum ex hac sententia Faulina no futund. in ledem,quidam occasione acceperint, ut tua puc t episto. qitam securi de salute perinde dis solasdes sulf eret U R' b: fugebant bene uiuere non curarent, coactisse' lacobus fidem secare,in fidem uiuam Cr sdem moro tuum, stu in fidem, quam non ueretur daemoniacum apis pestare, Cr sdem rectam seu no haesitatem de promisisCap.x dei. Eadem ratione discernit legem libertatis a lege sennitutis. Et opera quae sdem antecedut,ab operibus quae fidei cooperantur sies fidem iustifcantem sequuturique omnia etiam apud ipsum Paulum licet quaedam subobo η' ut Durius reperias. Iacobus fidei mortuae quae nihil aliud

Pauiu, ' est uel hisbrica fies,uel stulta quaedam persuasio de

m ericordia det,etiamnum cum alyctia peccidi seu ip sis etiam malis operibus coniunm, iustificationem dein trahit. Idem facit apos,lus Paulus,quum ait: confitentur se nosse deumfactis autem negant Iacobus fidei ui tam seu stiritu, opera charitatis appellat. Fides, inquits non habeat opera mortua est in semetipsa. idem facit mulus quum describit fidem per charitatem escacem.

550쪽

EN cIII. cΗRI STI A. INITI. ais illius, Cr ex operibus fides consummata fit,nimiru quae dem eius sequebantur . Idem alibi testatur apostilus Paulus: Fide inquit,qui uocatur, Abraham obedivit. liab, Iacobus ait: U idetis quoniam ex operibus iupiscatur homo, CT non ex fide tantum,nimirum illa fide qua imis pq becuritatem quandam salutis fibi uendicant, etsi mare uiuant,quos coarguens: Estote inquid factsres veris bi, Cr non auditores tantumsustentes uosmetipsos. I de omnino docet Paulus: Non auditores inquito legis lupi Roma.x sunt apud deum,sed factores legis iustifcabutur. Et aliis bi: Nolite errare,ne fornicarii, Crc.regnum dei posidebunt. Et haec aliquando villis sed abluti estissed uno i I.

ctifcati efffsed ius': scuti estis in nomine domini nostria su christi cr in stiritu dei nostri. Item, Qui talia

agunt,regnum dei non posidebunt. Vides ergo cipulochre coapostilis illis Christi quoru erat una fides, atq; unus spiritus in re iustifcutionis conueniat. I T ut semel hunc articulii filiamus, putamus nos

sunt ante iustificatione fine gr/tia dei in nobis, ad iustitiam imputari, set interim opera fidei quaestiritus in '

nobis operatur,aliam prorsus obtinere ratione,quippe ea a ius casione nullo pactosecerni oportere, quin co riratis,esiu-operntionem istam fidei Cr operum post reconciliatio. Mem,recte uocari iustilum,qua debemus continue iust ratiscari, diu in huc uita superstites sumus,donec scilicet οἱ mortale hoc immortalitatem induat, CI 't sermo qui scriptus est, Absorpta est mors in uisoria, s tum deo, Uptia perscietur in nobis. In eam enim seno

s L.

SEARCH

MENU NAVIGATION