Enchiridion Christianae institutionis in Concilio prouinciali Coloniensi editum , ... In quo haec continentur Expositio simboli apostolici. Assertio et doctrina de .7. ecclesiae sacramentis. De ratione ac modo orandi Deum, cum expositione orationis D

발행: 1543년

분량: 1042페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

701쪽

hiis fide funduta fuerit,qua credat omnia bona a domino petenda esse, Cy deum ipsum,natura bonu,omnibus optime uelle,ac magna Cr inaestimabilia bona suis Melibus

parasse s Dein ste erem sit,qua ea bona uti sibi pardata se capere posse indubitato steret,quod homo Melis, id quod credit, Abi per stem quodammodo uedicet. Deanique etiam charitate inardescat, qua incitata, dicat: Curram igitur, petam, Cr accipiam, quae praeparauit deus diligentibuwse. Nam queddmodum sepe diximus Fid spe, M

ui fides,qua christiani ex Helij dei fumus aliud a ste

m charitate donum sit,spem tamen Cr charitatem coa bς um mites ita coniunctas habet,ut ab eis nequaquam separe α ' 'e' tur,separata uero iam non fides uiuased mortua si crnuncupetur, ad deprecandum deum omnino inepta , sa mortuo pereat consisto ac oratio. Rursus,haec duo π iae:

feriora dona,sdem semper uti sub brniculum stirituatis aedifch necessario praesupponunt,atque etiam ut coneomitetur,postulant. N es enim quis in eumsterat, cui non credit,cui se Crsua non committit. Item nemo βnMcere eum dilexerit,cui fidem non adhibeat, Cr de quo luptime non speret. Denis,frustra quis omnia bona se i deo sperare,ate, etia dea diligere fibi uidebitur,nis utanida quos fides accedat,qua ide ipse,bona in quaecus tande ea fuit uel animi uel corporis,quae a deo petuntur ac nobis in hac uita donantur,a deo etia accipiat,atq; a li in adeo ea bese iam tandem accepisse quandos statuat ac certo credat. Frustra siquidem deum Vidue de pane quoti diano interpellaueras,nisi tandem etia fide accipias quod retis,nimira ut mente bentias hunc pane quo uictitas, it

702쪽

DEM OD O ORANDI Bernaroeser non aliundQq a deo ipso,quem oras 4ccepisse de indies nuntiatioz accipere . itidem stiora de peccatorum remisione deum solicitaueris,nis simul quos credas remisionem pecca torum,qsam fideliter postulapi, te ab ipso deo tandem Debbla etiam .sequutum esse. id enim proderit,si perpetuo inclumes: Remitte domine iniquitatem servi tui, modo 'nunquam desinas de dei erga te misericordia dubitare, aut confidere seu stituere nunquam posts,deum tibi reo

conciliatum se s Atque haec est fides illa singularis erssiecialis,quae non tantum stiritualis aedifici, initiu est. v d. iiij , M spei absolutio,indiuiduam postse trahens chais

fol.i68. Sc se ritatem,qua nobis dei beneficia applicamus, er qgoa 'μ φη ' actioni nostrae deest ex apprehensione insericordii pirchristum supplemus, De qsa superius in tractatu poenia 1.Timoliui tentiae Cr iustifcationis lusius diximus. Ut ergo necesse est haec tria in omni opere bono concurrere, quod finis praecepti sit charitas, de corde puro, conscientia boana, er fee non f m. Ita maxime orationem c ueluinti opus, quo proxime cum deo agimus antecedere eaetatii. Mi oportet,non tempore quidem quod animus fide, ste emtus semper charitate imbutus saltem per coelestium de derium, in . quo tota orationis uri confistit,non posit no orare sed

causa magis eT ratione. 3IAm cum fides in hominis pectore per uerbum 'metur, Cr promisioni dei plane innitatur, quod Pκuoius exemplo Abrahae graui me astruit: in repromisissione inquit dei quascilicet pollicitus erat deus illi uetulo ex Sarra uxore decrepitu utura situ, in cui s seomine benedicerentur oes tribus terrae non haestauit

703쪽

DE VII Abraham diffidentia,nec considerauit corpus suu emor

tuum,quum iamstre centum e flet annorum, Cr emora

.tuam uuluam Sarrae,sed confortatus est fide dans gloria deo,pleni me sciens,quia quaecunq; promisit deus, po

tens est CP facere,conseqvitur certe oraturum in prisanis oportere resticere ad institutionem Cr mundatum det,quo nos orarese Cr praecari docuit,praetates quoq;

exauditurum si promisit. Quod faciens,ac madato proom ionis dei uisentiens deliter accedit,sciens deu pro nobis solicitum esse, er ad dandum paratum qui ad pe

tendum suo uerbo nos cohortatur Cr impellit, huc resticit ecclesia dei quum ante orationem dominicam in saricrosancto missae indisterio in hunc modum prefatur. Ore mus,praeceptis salutaribus moniti ac diuina inflitutione frinat audemus dicere, Puter noster. Sic alibi Omnum canens,deum promisionis suae per fidem commonefacit. Si rennuis inquit)quis tribuet s indulge , quia potenses,si corde rogamus mundo,certe debes expromisso. Ut ergo chrisbis nos Heles faceret praecatores, non tantuorandi mandatum dedit Cy proin ιonem addidit,dices: Petite, Cr accipietis, sed Cr modum orandi docuit, Crfrmulam praescripsi ut citra ullum haesitationem uerobosuo confirmati fideliter peteremus,quod ille praecarinos iusit. SEcundo, qui ad praecundum accedit,infirmitate et indigentiam suam sentire debet,quibus promouearitur ad quaerendum deum, CT potentem Cr uolentem inris is mederi,s indigentibus subuenire. Non. n. Opus

est bene habentibus medicosed male habetibus. Fide era

Prima ala o rationis fides qua matu rus imprimis acuere debet a . Petri. 'MattiusChrus orare iussit ac Oradi formula

praescripssit,

infirmitatem

704쪽

percerit sed pro omnibus nobis tradiderit illum, ut tuis l0lim. 3

piscati insanguine ipsius,eredentes in eum qui iustia ' ' iscat impium,per Mem de concupiscentia,mundo, et diu bolo triumphemus,nt sine timore de manu inimicorum nostrorum liberatiserviamus illi insanclitate er iusti - tia coram ipso omnibus diebus uitae nostrae,quo tandem, consummata militia nostra quae qt super terram, φαμ summo bono,qui est deus in aeternum, fruamur. Ad iob diquem unusne omnia referri oportere fides docet. agi ergo tali side instructus est,hic solus recte ad orandum accedit. Na eu qui petere uult aliquid necesse est ut uno te omnia se discutiat,nu egeat. Secundo,ut apud se Maludi,quid petere uelit, qua nam re opin habeat. Tertio querendus eis,qui inopiam leuare Cr uelit Cr possest,qsae omnia fides oraturo os,ndit,quam qui non Hisbetussiuae fiduciae squae fidei ex diametro opponitur

temere innititur, nondum intelligens se dei donis, beane' s, Cr auxilijs egere. inuamobrem etsi ore prae4ces permurmuret, nihil tamen minus faciet quam ut oret,imo oratio eius sibi in peccatum reputabitur,quia non orat ex Me,nec suam infirmitatem, er inopia, nec dei bonitatem er misericordiam agnoscens, hoc enim

Me fit,quae mi peres 1l iritu,humiles corde Cr contristos animo facit,ad quos solos respicit deus, sicut scriptu Psit si est, Iuxta est dominus his qui tribulato fiunt corde, Crhumilesspiritu saluabit. Et iterum: Super qgem resipiacium,nis super humile Cr contritu er tremente sermo set ianta meos. Respexit inquit Dassii in oratione humilia

705쪽

Pla s

DE MODO ORANDI Cr non streuit praeces eorum. Superbos autem qui inis firmitatem suam praesertim interiorem non sentiunt,qui latentem mentis impuritatem non percipiunt,qui in fortitudine,uiribus, π in multitudine diuitiarumsuarum gloriantur,qui dicunt,quia diuites fumus, eT locupletati, π nstilius egemus,er nesciunt,quia in oculis dei miseri sunt,eT miserabiles σ pauperes,cT caeci, CT nudi, hos desticit deus sicut illos resticit,quemadmodum glos rio fima uirgo uirginum cecinit: Deposuit potentes de sede er exultauit humiles. Esurientes impleuit bonis et diuites dimisi inanes. Deus enim ut Apostilus Petrus dii)superbis resistit, Cy humilibus dat gratiam. Et ideo sequitur,Humiliamini igitur sub potenti manu dei, ut uos exultet in tempore usitationis,omnem solicitudine uestrum proqcientes in eu,quonia ipsi cura e de uobis. 2 zz T Aee ut christus animis nostris perpetuo retinenotitie, & et da infigeret ac inculcaret duas insignes parabolas uς phyis Q adhibuit.Alteram de filio prodigo, Alterum de phari

et det: 's o ei publieano. Filius prodigus portioe paternae sub

nantiae,quae isti obuenerat abutens,non ante uenit ordotum patrem,q in se reuersus π fuam miseriam deploraret CT diuitias bonitatis benignifimi putris agnosceret. I iidem publicanus,proculdubio quod ad mundu attinebat rebus suens. sed quod ad animum pertinet coscientia peccatorum perculus,fuaes indigentiae per β'

Pharouu dei lumen certior redditus,ascendit in templum, orans,

no eode quo pharisaeus affectu. Hic enim fibi fidens, σbonorum operum in steciem diues,inseipsum non descet dit,quominus mentis suae, sed imis concupiscentiae erambitionis

706쪽

D E V M. 29 Tmbition is allictibus corruptae, turpituJinem uideret, stilis apud st orabat elatus, se bum commendans. non

accus iis,quasi a se esset, si quid egisset boni, cum diceaeret,non sum sicut caeteri hominum, cui Cy hic publiis canus. At ille in se reuer*s,G miseriam animi fui per pati icti fidem contemplatus, a longe 'tit,animo deiecto Cr hurnili nolens uel oculos ad coelum leuare Im percutiens pecti s fium,eT ad deum qui cor contritum er humi liatum non desticit conuersi s dixit: Desis , propitii sprii j. His mihi peccatori. Qua uero diuersius fuerit utrii orationis fuctus. sequitur: Amen inquit dominus) diis co uobissescedit hic, nempe publicanus,in domunis aius cuius ab isto, Qui enim ρ exaltat, humiliabitur, Cr qui se humiliat,exultabitur. Hunc Uyctum beatifimas Apostolus in uidua christiana requirens,dit: Quae Timoi ιν autem uere uidua est Cr desolatasseruuit in domino, DTam 'er persipit in oratione die ac nocte. Desiolata uult esse oci: Apostolus uiduam,non q, uiduas secundum hoc siculum esse desoLua diuites ab orando repentsed uult uiduum animo pallurerem, Cr prudenter intectigentem, g, in hoc mundo Crin hac uita nulla anima posit ese ρcura . in hoc ergo orandi genere in uiduis quid electum est,nis dest tutioer desolatios Quapropter si se omnis anima intestigat in hoc seculo dei tutum dis desolatam,quidiu peregri ratur a domino, prosecto quandam uiduitatem Da deo sensiori,Vidua Cr impensi fima precatione commenodat. Neq; enim haec desolatio stu paupertas a censu, Im

707쪽

DE MODO ORANDIer resurrectione atque ascensione glorifcatus, mustos post a diuites,impartito stiritu sanctoscit huius secuisti contemptores, Cr finita diuitiarum cupiditate ditioisgi'' 2. ' res. Diuitibus itas perinde ac pauperibus huius seculi

ea pauperes haec animi desolatio ac paupertas communio est, modo

non superbe sapiant,nes sterent in incerto diuitiam, Sed in deo uiuo, qui pr stit nobis omnia abundater ad fruendum ut diuites sint in operibus bonis, facile trio. - buunt,commutucent,ac thesaurirent Ibi Andamentum bonum in luturum,ut apprehendat uitam aeternam, gratius agentes in omnibus. Quamobre ut diximus in his , , .s praesentis uite tenebris,in quibus peregrinamur a duo,

quamdiu per fidem ambulamus,non per Deciem,desolara Auzni t.im se debet chripiana anima putare, ne desimi or As re, Cr siripturarum diuinarsi sanctarumssermoni dia 'U' ' 'F ιρὶ aues lueernae iii obscuro loco posti dei ocμli mintendere donee dies lucescat, a lucifer oriatur in cordibus notiris, Imo donec hoc mortale immortalitate Crcorruptibile hoc induat incorruptionem, quando nulla erit reliqua carnis,mundi,seu Satanae tentatio,Pando

absorpta erit mors in uictoria, Cy uita selicifima nunqdestura,nudius amodo indigens, sed dei stultione saturata. Huc enim tanq in scopum quendam oem orationextra nostram resticere oportet, Ouemadmodu diuinus Psal le si tes precatur: Unum inquit peiij a domino,hanc requi

rum,ut inhabitem in domo domini omnibus diebus uiotae meae. Quisquis autem hanc unum petit a domino errequirit,is securus petit, Cr si quae alia petuntur,quis est una ista uera Er sola beata pita, ut contemplemi r

708쪽

D E V M. 298 domini dilectionem in aeternum, immortales atque inocorruptibiles corpore σ1'iritu. Ρ qμ in animus ad orandum accessuri, fide rois decunda alaboratus, Cy quemadmodum iam diximus cfα spes ruiniscius es ,stem etiam ut adhibeat, necesse erit, qua quod petitur,cum fiducia expectetur. Adspem enim ῖ primis ricordiae qua

τequiritu animi firmitas, qua homo sibi promissum dei

gratiam quodammodo uendicet,ac tande Per fidem, hac uin iusi ste confirmatam,etiam applicet, ignet,arripiats. Ut iam γω haergo uere G redie oremin, non oportet nos de proonsione ueracis c fidelis dei ullatenus addubitare. Piri litur. Propterea enim be nos exauditurum promisit, ac ut se precaremur iusit,ut certi essemivi ac fortiter Cr conis statersperaremus, forte ut nos exaudiret. Sicut Matra Maii Mi i uigesimoprimo cr Marci undecimo dixit: Dico μxo. tem uobis, omnia quaecunque orantes petitis, crediore quia accipietis, CT euenient vobis. Et Lucae undeci cmo: Ego inquit ueritas)dico uobis, petite er dabitur nobis, quaerite CT inuenietis , pulsate CT aperietur uobis, Omnis enim qui petit, accipit, CT qui quaerit, inovenit, er pulsanti aperietur. Et ut spem nostram corroboraret,similitudine utitur,quae uel deste ratisimi spest praebitura: Quis inquit) ex uobis putrem petit pau Ibidemnem,nunquid lapidem dabit istisaut piscem, niiquid propisce serpentem dabit isti s aut si petierit ouum, nuno quid porriget isti scorpionem ' Si ergo uos quum foto, mali, nostis bona dare flijs uestris, quanto indo Sit pater ue kr coelestis nimirum natura bonus σμὰ 'lud bonus de coelo dabit spiritum bonum petentibus o o ii

709쪽

DE MODO ORANDI 1pei nostra se . Sed hie inierini uidendunt, uispei nostrae scopus sit Gedebeid uita beata per christum,quemadmodum Aphtilus ait.

Coiori , Expectantem beatam stem,de qua Psaltes dixit: Tu es Ubristus vesspes mea a iuuenlule med. Dominus enim ipse stes no o

ipsum nos steremus Letum Euangelij nuntium conse aquuturos,id est remisionem peccatorum gloria sempiternam . consequemur autem quod steramus dubio

procul f tu permaneamus in fide Midati, tibiles Cr A uo emo mobiles ab hac'e Euangelii dei. Qi d si anchora stetis bestiis nostrx in christo stimus,no est periculum, si quae alia

Prim M ad hunc finem nunciscendum accommoda, uti media qν dum a deo steremG,modo absit carnalis concupiscetiέ. CT hoc solum attendatur,ut his secundum deum uti, et

ijsdem proximis prodesseposimus. V Recaturus ergo deu,omni distidentia uacare deabet,nihil dubitare aut haesitare de promisis dei,

Debbia alioqui temere petiturus. Proinde diuus Iacobiis ait: si quis autem uestrum indiget sapientis,postulet adeo, uidui omnibus luenter, er non improperat, Cy dabitur ei. Postulet autem in Me nihil haestans. Qui enim haeis stat finitis est fluctui maris, qui a uento mouetur Crcircumstrtur,no ergo existimet homo ille s aliquid aciscipiat a domino. Que uerba sic exsequentibus intelliogenda sunt. Ideo enim qui haesitat,uihil accipit, quonianir est animo duplex,corde minime certo Cr inquieto, in quod se gratia domini insinuare non potest,quemadmodum maris fluctus non facile formam ullam recipit, Ptim uento mouetur cr circilii rigr. Deinde nullo d.

710쪽

D E V M. 2 9 stio sentit,cuius duxilium implora quasi dui non uelit aut non positfiuis promisiis satisfacere, quod parum abluphemia abest. Simplicem ergo Cr nusquam uacillantem fiduciam nostram esse oportet,qu e deum semper respiciat,qui neminem sibi Mentem desituit sue continugat uiuere fue mori, ut dicere posimus cum David: Pta.*4 Oculi meis emper ad dominum, quoniam ipse euellet de

laqueo pedes meos.

SEcμndo,qgemadmodum necessie est,ut spes orantis certa σ indubitatu sit,ita eandem oportet esse pa :, hi sis

tientem, Cr timori dei innitentem, alioqui non dicenda II 'pq mspesseμ felicisses arrogans praesumptio, quali affeteis 'f'

batur superbus illa Phari . Propterea neque tepus, neque modus deo stitisendus est,qui nouit, quando, Crquomodo nostris precibus satisfacere uelit, ex si no eo

tempore,uel eo modo,quo nos petimus,fati faciat. Hoc ergo deuotionis debemus domino deo nostro,ut no ideo nos ab eo negligi exij limemres si non statim ea dederit, quae petimus, aut abstulerit,que deprecamur,sed potius pia patientia malorum, botrusperemus ampliora. Imo Augustad j aliquid,contra quod oramus acciderit, patienter stae r 'hδ rendo, Cr in omnibus gratias agendo,hoc potius oporotuisse feri quod dei, non quod nostra uoluntas habuit,

minime dubitare debemus . Tale exempli; praebuit nombis ille mediator christus,qui licet deus Cy homo, ta Mit h. 1ς men ut homo suam simper uoluntatem,dei patris uoluti Marcui

tuti submisit. Qui quum humanam in se uolunt diem ex Di 2ν ' hominis silineptione transformans, dixisset: Pater, si feripotest,transeat a me calix illa, continuo subiecit, O o ii i

SEARCH

MENU NAVIGATION