Ioannis Bernardi Diaz de Luco ... Practica criminalis canonica, in qua omnia ferè flagitia, quae à clericis committi possunt, cum eorum poenis describuntur

발행: 1581년

분량: 356페이지

출처: archive.org

분류:

221쪽

Literas ad alios directas aperientes, ct aduersi sesostendentes. cap. XCVI. APeriens literas,& aduersario mittentis ostendens incidit in poenam salsi. ita Bart. in l.qui testimentum. ad I Cornel. de salicisper t. i .g.is qui depositam. . ti. & sequitur Panori in c. Cum olim.lo a.de offici deleg. subi vide glo. & Feli. nu. a. Sylv. in verbo sals rius. F. I .in summa sua,& Iasin g.poenales. nu. 3 6. instit.de actio. &August.in addit.ad Angel.in tracta.de malefici in verbo, falsario. nu. ro.J & lac in LNon dubium. in col.antepen. C.de legi. Clericus vero hoc faciens incurrit poenam depositionis. ita scripsit Rom. cons. 3 63. incip. Quaeritur primis, qua poena.circa si hoc solo fundamento motus,v de iure Canonico poena salsi est depositio in clerico, per text. in c. Ad falsi riorum.de crimi. sal.sed salua eius auctoritate hoc novidetur verum : quia ille textus non imponit poenam depositionis clerico pro qualibet salsitate, sed quando utitur salsis literis Papς: non ergo videtur posse illud extendi ad hoc delictum.Vnde crederem clericum in hoc puniendum esse arbitrarie, consideratis his quae in arbitrarij s poenis consideranda inferius declaris, mus. Si vero aliquis aperuit literas ut videret, de alijs non ostendit, tunc non tenetur poena falsi, sed extraordinarie punietur. ita Batti & Rom. Panor. & Iac ubi supra. & idem notat Feli. post Inn. in d.c.Cum olim. qui dicit, v isto casu poena est arbitratia. Vnde idem dicendum est in clerico . Eces

222쪽

- Ecclesiasticos vires ut sua resignent beneficia, ae ne citati ad curiam accedant capientes . eas. XCVII. ΡΞrsonet Ecclesiasticae hoc ut fiat procurantes, si fuerint prilati inferiores, eo ipso obtentis beneficiis snt priuati. ita disponit text. in Clem. multorum. Gepoenis. Intellige tamen quod per solam capturam sactam ad finem, i quis renunciet, si tamen in effectu non renunciauit, non incurrit capiens istam poenam. Sic declarat Card. ibi post Zenete. in 6. q. & idem ducit post Paul. ibi, in qu st. Ita quando liquidis posset probari, quod detentio non fuit causa, quod captu

non accederet ad curiam, quia tunc capiens non impiit poenam.

Incendiaris. cap. XCVIII.

INcendiariorum malitiam pessimam, depopula trucem ac horrendam appellat tex.in c. Pessimam. I 3. q.8.& in eo describitur poena laicis incendiarsis imponenda per ecclesiam, quae grauior est: Γ & de ea laseseripsit August. in additi ad Angelum, de maleficijs, verbo incendiario,nu.6.J Clericis tamen delicti huius

poena instigenda in canonibus scripta non reperiture forsan enim non sunt arbitrati conditores canonum aliquem clericorum in tantum scelus incursurum, absque xlla sui utilitate seu voluptate, ac magna ali rum iactura: ideo erit arbitrio iudicis relinquenda. iuxta doli,ac loci, & damnorum qualitatem & quam

223쪽

ΡRACT. CRIMIN. CANO. rost

. tandum quod episcopus proprius non potest clericum propter hoc depositum restituere, sed requiritur dispensatio Papae: quod etiam notat Antonius, licet eum Abbas non alleret: in beneficio tamen aedit Abb. quod poterit episcopus dispensare, allegat texta

in cap. Salonitanar.63. distin. & oo. text. in cap.2. de

cleric. pug. in duel. ubi episcopus dispensat cum lio. micida in beneficio, & ad ibi dicta se remittit. Item aduerte v licet raptori vel violatori praedictis qui poenituerunt in morte quando non potuerunt satisfac re , denegetur sepultura in eccleua, coemeterium t

men non denegatur, ut perglo.fin. ibi. Clirici tamen etiam in sepultura coemeterij non debent interesse, vi notat Abb. ubi supra, in D. verbis, quod etiam voluit Anto.ibi. Dum autem supra dictum est qobdialibus non est danda poenitentia in vita, nec in mo te sub poena supra di sta . Intelligant tamen sacerdotes quod possimi admittere dictos raptores seu vita tores ais poenitentiam aliorum criminum sine metui poenae, si ipsi velint de ipsis poenitentiam agere,ut per glossam & doctores ibit quamuis illa ad vitam aeter nam non sit fructuosa, ut per eos ibi. Sortilegi. cap. C.

.rtilegi ut beato Isidoro placulo illi sunt qui sub

in nomine fictae religionis per quasdam, quas sanctorum seu Apostolorum vocant sortes, diuinationis scientiam profitentur, aut quarumcunque scriptu rarum inspectione futura promittunt, ut habetur Inc P Vnoaὸ.quaest. I. Poena clerici sortilegi secundum

224쪽

Antonium de Butrio in cap. At si clerici. de iud. est quod depositus tradatur curiae seculari; pro quo allegat text.in cap. Admoneant. 26. quaest.' & nc addit

ipse quartum casum ad glos in cap. Ad abolendam, de haereticis. in quo quis statim post depositionem traditur curiae eculari. sed Abb. ibi in col. 1 3. credit quod Anton. in hoc non bene dicat: quia illud cap. Admoneant. non dicit quod sortilegus debet secul ri curiae tradi, sed quod debeat degradari si clericus est: & quod cum materia sit odiosa & valde exorbulans , debet intelligi de degradatione verbali. Vnde Abbas videtur cocludere,qubd poena huius delii Fc illa de qua in cap.T-.de petitis.Et quod istud delibucomprehendatur sub verbis magnis sceleribus) ind.cap. sitis, & sic quod clericus in hoc delinquens,

verbaliter degradetur,& in monasterium detrudatur.& istam opinionem Abdi contra Anton. sequitur Areti in cap.Cum non ab homine. colum. Io.de iussi. versici addit etiam. Et sequitur etiam Uecius in cap. At si clerici. l. 22.de Iudi. versicu. Quartus casus. Arnaldus in repeti. cap. Quoniam. de haeret. in 6. incolum. II 4. versicu. Quarto sallit. & vide eundem Abb. in cap. a.de sortileg.in glo. I.ubi ex ea,& ex texta

collisit unum valde notandum, videlicet quod in poena imponenda sortilegis, vel eos consulentibus, debet animaduertere iudex ad qualitatem & quantitatem culicti, &ad animum delinquentis,& secundum hoc

porrum imponere, quandoque accerrimam,quandinque grauem,quandoque levem: ex quo videtur quod non potest dari certa regula: cuius opinionem sequbtur ria Grillan. in tracta. de sortilegijs, in q, II. in

225쪽

PRACT CRIM. CANO. a II col. 2. ver sic. Clerici vero. Quem vide in illo tract. quia per quindecim sella & amplius plura colligit in

materia sertilegiorum, quorum aliqua concernunt clericos, quae quidem transcribere nolui. Et vide ho die decretum Concilij Lateranen. sub Leone decimo celebrati, in nona sessione, ubi disponitur,qubd clerici qui inuenti fuerunt culpabiles in sortilegiis per inuocationem detmonum, incan lationibus, ac diuin tionibus, superstitionibus, arbitrio superiorum infa- a notentur. Si vero non desti terint, deponantur, atque in monasterium ad tempus arbitrio superiorum prifiniendum detrudantur, beneficijsque & OLficijs eccle asticis priuentur. f rex. autem in Canone 68. Concilij Agathensis proijciendos ab Ecclesia iu- bebat clericos magos , aut incantatores siue sacientes

philacteria. J

Consilentesque Aruspices, Incantatores, Ariolos, s Augures, Sortilegos, ac eos qui artem magicam profitentur. Cap. CI. DResbiter, diaconus, vel quilibet de ordinibus cle ricorum qui, fuerit deprehensus consuluisse prindictos, vel aliquos ipserum, ab honore dignitatis suae suspensus monasteris curam excipiat, ibique poenitentiae. perpetuae deditus scelus admissiim facillegij solvat. Ita sanxit quartum concilium Toletanum,

s in Canone 28. J quod refert Gratianus in c. Si quisse

Peccat

226쪽

m ita BERNARD. DIAT HIS P. Teccatores qui sibi cogfessi sunt minis os verbis

Cap. CII. SIcut enim mortalibus cunctis immortalem illam vitam amantibus expedit,ut quae non puduit committere scelera, lateri non erubescant sacerdotibus, uti vetis animarum medicis, & quibus solis illis me. deri concelliam est. Sic enim summe cernitur ne Lsarium sacerdotibus ipsis, reuelatorum sibi scelerum, secretum iudicere,ut tanto apertius sua pandant subnora perpetrantes, quanto securius illa propalare cognouerint: pauci quidem animae suae salutem cum - ' famae, rerum ac vitae dispendioὶ quaererent . Hinc est quod eadem cura qua in sacris canonibus consessio peccatorum fieri praecipitur, reuelari prohibetur, acvltra prohibitionem contrarium sacientibus, condugna poena conscribitur . Vnde Gregor. statuit qubdpeccata sibi confessa reuelans deponatur, & quod omnibus diebus vitae suae peregrinando pergat,ut in cap. Sacerdos. de poeni .distin. 6. Eadem etiam depositi nis poena imposita fuit per concilium generale: δc vltra id fuit additum quod propter hoc depositus in

arctum monasterium ad agendam perpetuam poen, tentiam detrudatur, ut in cap. omnis utriusque de poen. & remis&si timetur de fuga, posset detrudi in strictum carcerem, ut notat ibi Abb. in a. LI. notabit. allegando text. in cap. Vt famae. de sententi ex m. f quod secutus bonus ille praeses, Veronem sis Io.Matthaeus in suis Constitutionibus titul.9. Ca- .Pit.3. Clericum hoc facinus perpetrantem beneficijs,

prodentes.

227쪽

PRACT CRIMIN. CAN. ossici jsque eo ipso suspensum, priuatum, perpetuisq;

addictum vinctilis voluit, ac declarauit. J E t nota Qadcelandum consessionem non solum tenetur qui illam audiuit, verum etiam interpres,& ille qui casu illam audiuit, & is cui de licentia confitentis sacerdos reuelauit,& qui fingit se consessorem esse,& qui latenter absconditus cosessionem audit. Item sacerdos qui dimidiam consessionem audiuit,vel qui alias post a

ditam consessionem non absoluit, ut notat Floren. r

serendo Petrum de Palude in 3 .parte tit. II. P. 22 in M. I .infi.&in g.2. Et Siluessi in summa, verbo consessio. lo 3 .f. I.J Vnde bene crederem quod si aliquis p dictorum, qui clericus esset, reuelaret peccata sic audit puniendus esset praedicta ordinaria rina:quia omnes illi vere dicuntur audire consessionem, licet

interpreti & illi qui casu audit, vel cui de licentia reuelata est consessio, vel qui absconditus audiuit, nota posset dici quod vere fuit poenitens confessiis. Suffcit enim quod verum est illos audisse peccata in consessione dicta,& qtve soli Deo in pr sentia

hominis dicebantur: quamuis bene verum sit quὁd non omnium praedictorum par sit culpa vel dolus in reuelando, quod operabitur, ut in detrusione monasterij vel carceris mitius se habeat iudex cum vno, quam cum alio. Et aduerte quod dicitur sacerdos reuelare confessionem, si diceret quod talis habet peccata nominando euiiij a quibus ipse non potest eum absoluere, ut notat Florentin. in dicto g. I.

referendo Petrum de Palude, qui etiam addit quod idem est si sacerdos dicat, ego audiui talem nominando ςtiam eam in in coniessione, & non absoluio 3 illum.

228쪽

illum. Crederem tamen o in his duobus casibus f cerdos non esset puniendus dicta poena ordinariarquia n5 potest vere dici quod reuelauerit peccata conlatentis, licet si verum reuelasse consessionem:& iura in d. cap. Sacerdos. & in c.Omnis. imponunt poenam reuelanti peccata,non vero reuelanti consessionem, ut patet ex eis: quamuis bene crederem ipsum si Is b,

ne puniendum iuxta qualitatem delicti. Sacerdoti vero bonae famae, de honestae vitae dicenti se habuisse licentiam poenitentis ad reuelandum consessione cro. Hi debeti cum talis histiis licentiae secretb fieri soleat, & nullo interueniente teste, ad hoc saltem ut transforat onus probandi in asserentem sine licentia reuela ' se. ita placuit Lam in allegatione 9 . incipiem. Quudam presbyter. in col.2. qui dicit hoc pr sertim procedere , quando tertius accusat sacerdotem de reuel . tione. nando vero idem qui peccata consessius est, tunc sorte dicit secus esse r quem. de declarantem quomodo possit contra sacerdotem probari, ψ sine

licentia reuelauerit consessionem. Et vide etiam eumdem asserentem post Hostien. qnod si sacerdos assi; mei se aliter sciuille illud quam per confessionem, φvt puniatur poena d. p. omnis. oportet ut probeturm per consessionem illud sciuerit.& vide Abb. in d c. Omnis . in ultima quaest. ubi reserendo Hostien .dicit, v nisi sacerdos doceat aliunde illud habui ite, praes mendum est illud habuisse in confessione, non tamen punitur poena ordinaria illius texti sed poena arbitraria, quia aperte non conuincitur de delicto. Et illud dictum Host. dicit sing. Barba in et .vol. cons.7o. imcip. Sapienter non solior. in col p. in princ. Eosic ad

euitam

229쪽

euitandam poenam arbitrariam tenebitur sacerdos probare q, aliunde sciuerit: quod videtur procedere in proprio sacerdote, ut texti ibi loquitur, & doch Si vero cofessor sit vigore specialis priuilegh assiimptus, vel de licentia proprij sacerdotis, non esset praesuimptio contra eum,nisi peccatum diceretur commissum eo anno quo extraneus sacerdos inculpatus consessionem audivit. Sed in hoc tandem non potest dari ce in doctrina: hanc enim pr sumptionem qualitas peccati, consessistis,& poenitenus augebit aut minuet.

o Lasphemiae scelus temporibus istis ex hoc ut pia D credendum est) tot calamitatibus plenis satis in

usu est Cumque hoc magis quam alia crimina ipsum Deum creatorem omnium offendat, ac ad illud pedipetrandum nullus alliciat carnalis appetitus, nec au titit sitis vlla commoueat,nulla denique instiget astrorum influentia, mitiori plectitur poena. Squiunt ii manae leges communes ac regiae in salsam monetam sabrican tes, extra regna res vetitas deserentes, inqua latrunculorum tures, consuetudinaria poena conua git:mutilantur manibus ac pedibus ob leuiora s piuz homines: Sola blasphemantium lingua peccat impune, quos Iudaeis deteriores vocat Hostien. in sum. ina , de excessibus praelator. clericus. quia frustratim decidunt membra illius, qui eos proprio sangui, ne redemit, cuius corpus saltem Iudari integrum reservarunt. Qui in lege veteri blasphemabat nomen

domini lapidibus opprimebatur ab uniuexso populoo 4 quae

230쪽

quae petna ab ipso omnipotente Deo imposita ei quo

tempore nonclum Deus talia ac tanta concesserat lim

minibus dona.Nunc aute quando Deus homo factus ut hominibus amissum redderet honorem) vitam &sanguinem praestitit, blasphemijs passim ab eisdem hominibus inhonoratur: nec qui blasphemat pqnam, sed qui reprehendjt periculii subit: &, quod deterius

est,audientes qui ad vindictam, seu ad correctionem tatem moueri deberent,prouocantur ad risum. Iustiunianus ille, & si non inter omnes Christianos principes sanctior vltimo supplicio blasphemos damnari censuit, pares eos nefandi criminis reis iudicando, &iuste quidem .Quid enim magis nefarium,quid enim naturet ipsi magis aduersu, quam ut creatura in suum inuehatur creatorem Quid a brutis ipsis alienius quorum nullum quavis innata feritate vigeat, suum offendit benefactore, nec in ostendendo solum se gratum ostendere credit, nisi defendat opportunitate con. cessa,ac membris fere omnibus sui corporis se debitorem fateri conetur. Cumq; lingua id sari natura non dederit, eadem saltem benefactoris pedes lambendo fatetur. In surgit quisque vestrum ac furit principem suum terrenum, si dominum, amicum, famulum, si deniq; seruum iniuria assicere audit. Si creatorem ac sedemptorem vestrum, & pr sentis vitet huius, quet vobis tam dulcis est, quia futuram timetis amaram largitorem & auctorem, ac futurum iudicem asperrimum blasphemare auditis, obmutescitis ὶ Vbi fides rubi religio ὶ Quid prodest Christiani sanguinis antia qui iactantia,quet vobis solum ad neophitorii improbatum seruit contemptum Dedecus ac insemiet no

SEARCH

MENU NAVIGATION