Homeri ... Ilias. Per Laurentium Vallam Latio donata

발행: 1541년

분량: 479페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

στ, ILIADOs HOMERI puta mi in ipsa,quod acus uocant longius copissius,

proiecta,cubrine pricarion cumulos complet, candidioαrcis liciunt. Ilicitas exorto astero priesio, utrinsui malas manus multo cum robore confierebat sed eorum

ocul I AMavors caligine offusa, huc uis illuc discure

bat , adiuuans exhortans. Troianos, ut mutari Apolliam exequeretur, qui er i e i bis Troianis aderat, cum vi erct inuicem Mineruum uersuri in bellosunt 'ixilia Graecis. Infiupor Aeneam uigore animi ac corporis recepto,ex augusto addito eductum pugnae restituit. Quinbi in medio suorum constectus est, non uiuens modo, laertiam rerum incolumis atq; acriter pugnum ciens, mira

omnes socii exultauere laetitia: cupidi etiam percontandi hominem ed id per laborio fimus pugnae occupationes mere non licebat,in quas uocabantur deo Apolline,deo Marte, dea Pervicacia, quae semper insitiam certamine est,certamen accedente,Cr ipsis stem ultoriae ostendete. Graios avicindito Atacta Cr Vidisses de Diomedes ad pugnam urgebat , sua alioqui sponte animatos atq; creoctos. Quippe neq; ad clamorem Troianora territi sunt, neq; ad iialidam impresionem gradu dimoti,in eoia quo institerant uestigio permanebat unquam nubes ad edistisimcru montium uertices,qui in aquilo atque alii venti,

qui Ascas nubes spiritu suo Astellunt, lente Ioue non

Agamemnon hirant. At δgamemnon intre suos vadens,non desineri boreari: Nunc socii estote uir nunc animosi, nμlic frita, reuerentcs inuicem,ne quid indignum uobis coismittatis,tum dccoris,t salutis causa. nam eorum qui iubesso hinaliter agere erubescunt,plures incolumes sunt,

quam inrercidunt contrus *gietium ut decus animum non excias , ita corporis Mires clanguescunt. Haec sim,

112쪽

ac Pergasi filium quem ob singularem in bello praestinistiam Troiani aeque ae Priami filios uenerabantu . Huius scutum,baltheusque thoracis, ictiam inbibere non potuit. quin 'rum ad intimin ventrem usq; penetrare moria hundutiis iuuerim cum uasto corporis annor is fritingore prosterneret.Ηic uicista magnanimm Aeneas duos longe praemittifimos ni ros er in omni genere bellandi periti mos interenu crithona dis Orsilochum, Diomcleo patre genitos,qui habiribat in Phera ora sane inis signi , uiro res=in omnibus ad uitam idoneta circunfluo,ae genim ducente ex fluuio Alpheo,qui lato gurgite terram interfluit PγIlarum. Siquidon Alphcus genuit Orsiloti .ctum,qui magni populi princeps Loqilochus genuit

Diocleum, Diocleus ipsie geminos genuit, crithona Crosilochum qui gratifcures Agamemnoni Menelaos, una cum illis alijsq; principibus ad Troia nauigauoeat:

ad Troiam pariter,er in uno occubitumi horaemomento. Sic enim Aeneae manibus interempti sunt, ut duo leones in arduis nemorosisque motibus sub matre leaena educati,

confici ab his pastoribus solent, quorum stibulantes diuviros oucis ipsi diripuerant. Nenclaus aute ambos stata tres inmota sublimum abietini collapsos uidisse doles illo, uicem, es ubi iacebit, ad primos pugnatores pro reddit, fulgenti circundatus armatura, ae librans dextra telion dabat aut sibi hunc mentem Mars insidians uitae illlius,quo per audacia manibus Aeneae occideretur Huic Antilochus sic in occiirctum Aeneae imparibus uiaribus eunti timens, ne quid mali pateretur is, qui pro ecteris labori confiueuerat,m ipse ad primos procedit.

I am Aeneas ac Menelaus iustius h la alter in altera stis vadebant,

113쪽

ILIADO s HOMERI adebant, it ubi Antilochus adueni proximus 'Meneae lao fleti no expemuit Aeneis: nec cu duobus illis muri tuo auxilio subnixta etsi bellator eximius erct,dimicandia dum sibi pura init. J taq; eo cedete, M enelaus Antilochim, ubi cadauera inplicium si atra ad suos pertracis,in monas fociora de su ad primos pugnatores reuersi sunti I bi latonena Faphlagonin ducem,riusq; auriga Mγα dona Aomni filium intemnunt,utrunq; uirum insigne:

PFumena, Menelaus,Mγdona Antilochus: altern ante currussistitem,alterum in curru illum lancea infixa, ubi humeri ceruixq; cdnutiuntur:hunc iam auertente equos,

ingenti apud medium cubitum saxo:quo icto quusi aena ebore dij incla,e manibus humi decidissent,insiliens Anotilochustempus gladio hausit. Mγdon uero anima cum singultu Mens,i' caput er in humeros ruens, stitutos in alta arena uertice,diu praeposterim mansit,donec equi ab Antilocho agitante uerberati,dum abirent,prostra runt Hector quum oculos per acies circuntulisset,auia

maducri Icts quid Menelaus Antilochusq; egi et,cum

uoci iratione protinus in eos impetu sciti Cum uadeo tem Troianae phalanges cosecutae sun duce Bellona ac Murte: illa immanem tumulium strente, hoc terribilem gestitite bu'm qui manu quatiens, nunc anteibat Heme toren nunc subsequebatur. Hunc deum quum cognorauiset Diomedes,eo terrere obstupuit ac retroce, ut, quo quis rerum impcritus, cum ex urbe iter per campum in αν I sin rapidum flume Cr humosos in mare uortices agens incidi sub illore solet,acsest retrorsum fuga πα

beautorem s Id cause, huic quissum deus Vidue ades, qui

114쪽

LIBER V. ros qui eum a morte tueatur. Et nunc ille qui sub humana specie Hectorem conamur, ipse Mars est. Quocirca ne temerarias cum deo manuε conseramus, auersi, non aiaues,honibus cocedamus. Haec Dicine s. Troia ita proaepinquu iam admodum si iis,Flector duos egregios in re militari uiros erant enim in code cumolaterisui. Q noαrum misertus Aiax Telamonius, illato pede,ac proxime

ad Amphiwm accedequalidam ac lucenti praefixam firmholam in illum conjes ac traiecto baltheo in imo utero demergit.Erat aute tu Selagi illus,perqua diues , quum agre1ubus praedijs,tam xcro omni alio genere Iaculta tu, tristi ata E phoo patria pro retusad auxilia Priamo iafiliis Priamι frenda. I ii hunc cum sonitu collapsium proα Ecurrenti Aiac ut eum pulchris1 oliaret armi S , Troiani tresi uti crebras pro cines rei impedimeto sunt, quo

serius ad cadauer accedat. I de nihilo natius, ira Ires cono

fossio te oculo,ingenti insiliens gradu,impressos supra

iacetem pede,bhtim quam contorserat euelli non auctus etiam spoliare occisum,quodsiequentibus Cr undis uennientibus Maium insilibus obruebatur. Circunsistebant nans virm infestis insicronibus,sedistis uocibus er pluae '

rin ,σ optim quis Teucroruam, e s licet tam exceti sum,tam generopo animo,nm sorte, e timersita v du deiectum retrocedere coegerunt. Interea quum haec ad hunc Iocum geruntur,alio in loco Tlepolemum,pro. cero amplas corpore uirum,ut Herculis filium posis gnoscere, dirum fatum commouit ad pugnaudum cum Saerpedone,nepotem cum filio Iouis qui cum alter in alis rerum tendentes, iam uicini essent, I Iemlamus ad Sampedonem inquit: Quaeritidem Sarpedon Loeclara prinis 222πceps tibi necesiladest, ut ad oppetendam mortem huc

115쪽

ton ILIADOS HOMERI venires homo imbessis, Cr rei mustiris ignarus E tenim

qui te filium I Ouis aiunt baud sancera fide tecum agunt, quum procul absis a uirtute priscorum,qui unt proge rim ex Ioue,ut Ηπcule qui nubi pulcr iit qualis sitiste

' celebratur intrepidi'ualens,Cr qui huc aliquando cinsoc denum nauibu; pauculius comitibinequcru, Laommedontis causa pro 're,Cr urbem euerti G ciuitatera omnem exbacilli. Tu uero imbecillis es,Cyprae tua imberi . cillitate pupini tui comites trucidantur: quos cum tumi. nequeas, quo modo te susticer tuti posse Troianos, quibus ex L cia auxilia deportassis eos te etiam si ualita Afisivi sis nihil reme adiuturn putos d meo telo interrimpium,ad infrnas portas ese descensura . cui restois Izr' sarpedon, Tlepol Ginquit,pater quide tum a notim Troiam excidit Laomesons regis iniustiti qui illi pro benefictis maledicta persoluit, recusans equos

reddere,quora gratia Hercules a longinqua regione ueis tinget d morteciose denucio,nec licere hinc meus euadere munire, veruboe iaculo confossion hi quidem gloriam,in rno auteanimam ese traditurum. Haec cum dixisset,amborulanu' . ceae uireductae, ut manibus excusessimul in alteis rum illatae sin uulnusq; ambae 'cerunL E t fiuo Tlepois lanius uulnere extinctus est, suo Sarpedo I ovis beneficio extinctus non est. Nans, illisticulam huius,ligno tenus in media reruice: huic, illius in sinistro fimore atque in ipso ose defixum est. Vtrunq; fideles accurrentes foribiliter manus, mortuu ni Grici, vulncratum Lγc ,in diauer iam e praelio transpornrunt,nec vacabat Sarpedoanis sociis per trepidationem qua sistinabant,eam regere tu cur in educere, quod ille sichementi cim crini hiatu

116쪽

LIBER V. Ioseli tu tri hebat. Haec Vidisses ubi agnouit, Tles clam oecis , Sarpedonenis abeuntem aegre limis, magno secum animo deliberaba utra Sarpedone insequeretur, an illo praetermiso, complures ex conatibus trucidaret. Eisse ambigeti, N inerua,ut comites potius quam domianwm inuadere animi induxit. Neq; VIUisinde rarat, illum viri priuare. Igitur omisso Sarpedone, in L ses Madi ex bus intcromt cceran ,Alastora chremium, Alcandrum, Halion, Nocmona,er Polaurium: plures adhuc sortisse interempturus,nisi re stitan cognita, Heractor radiantibus armis circundatuue,ad primos pugnat res procurrisci, terrorem inferens Graecis. Ad cuius a

ventum laetatus sarpedoin,cum proximus ibi , ill et Hoctor,ta cum uoce prae cruciatibus uix subsequenteas tus cst I octo noli quaeso me iacentem relinquere hostia S 'pidon E bus, liturum eorum praedam sed auxilla n bi sis,ut bine

ereptu in urbenis perlatus dic moria quandoquid hoc uulnere moriturus sum nec reuersurus ad dulce protrim,ut suum 'imin uxorem,paruulares filium uoluispiate implerem. Haec S pedon. Ille uero nihil restondes, raptim sie proripxi ut q'amprimum in Graecos prori pore illinc uerteret in figam, Cr eoru non paucos tr

cidaret. Eo abeunte,sarpedonem soci, sui ubter dicat I oui Agu collocant,eπ ab eius fimore vir egregius iae, amicisimus Pelagon lancem eduxit qua tau sirpendou doloribus D ctus, tenebris ad oculos obortis, alia quandiu anima destitutus est: hinc resipiscens ventulo, quem seduli socii faciebant, recreabatur. I nterea quam Graeci ad impresionem Hectoris Martis, terga darent,nesbe obuios stri ent acceperunt enim, Martem ad Je .

Troianis retrocesserunt. Quon ibi primum, aut quem

117쪽

IL DOS HOMERI post, evium Hector intremit s Marsq; Theutrante GAmu CT donatore equora Orestem, Cr Trechoi inter Aetolos egregni bellatore,CT Aenoniam, Cr Helenum

Oenopi filii ,er insigne Orcsbium,qui habitans,aeircunfluere cephisi lacu inter diuites lautosque Boeotios uerat cumulandaru opi studio simu Hos intereptos sum Misin conspicata Iuno,ad Minerui cotinuo inquit:s indignu' fcinus Iouis filia Tritoni si titopere Marte insani sevire permittimus,prolicto in nihili recidet stonsio, quam fecimus Menelao,cim Troiaeuma in patrii rem versum. 4geta igitur ipsae quos nostras experiam si quae in bello sunt,uires. Sic locut assentiete huic silio

Ninera ad equos aptidos se cotulit. Quos curni aptaαυ6Hebe rotas strenue currui iunxit, diuina tu materia,tion arte mirabiles. E rant enim auro cinctae, er desuperderea cinctura reuincit odionis etia ex erudijs,AMγα beo axe orbe n quo radij alfixi sunt, CT axis versatur, P ag Et sella ipsa currus duplici munici ambitu, geteis aureisq; Ioris erat intenta: e medio protedebatur argenα reus temo, cuius in Armo alligauit aureum iugum cum decoris capi1bis, auros dialinetis. Iuno ex altera parte quum equos adornasset,iugo iunxi properis quampriaimim ire ad bcili tumultum. Minerua autem deposito suis per pauimetum I ouis discolori amiculo, quo uelata erat, quodsipsa suis manibus artifcisse neuerat, texuerat, tarcinauera tunici σarina sibi induit,quibus Iupiter pater circudatur,cum utili prodire in bellta. Tum aegida

humeris accommodat triticen horredam, Cr undis tera rore redimi . I n ea robu in ea contentio,in ea mgnaxno Datio, Cr atrox clamor, in ea Giis inest gorgoonium caput,dira terribile, Cr quo nullum nouit Iupia

118쪽

. LIBER V. lio; tor horribilius mons, m ars portBini. Deinde imponit capiti Neam aurem,tribusq; cristis insigne, ac tot cais

pitum hinanorim capacem, quot milites centu urbi habent. Post, emo sic armant,laui saltu in currum ascedit, ac lanceam corripit ingentem,ualidan grauem,qua be rom cateruas ut plane filiam Tonant ps agnoscas irata prosternere solet cui Iuno sociam segnauiter praebens, equos ut cursim capest cret,uerboibus urgebat π ct ad coeli porta quas Horae seruant,ventum est, immenso

sono ipse sua stonte put ictae sunt portae. His ingentis

coeli os inpis cura conuba esubit altera nigrates imbre

nubes rebus induca altera reducati Per has igitur poratas I uno Cr Pallas,uolitatibus equis exeuntes numiunt

principe deorum I ouem, seorsim ab alijs dijs in uertice lucentifimi oldimpi sedetem. Atq; illic Iuno equos sistes, ante Iouemfleret,illam, huc in mota lata hi: I upiter pater,non tibi indignu uidetur, quod ita immanitcr agit Mars s qui tot iam escis ex Achivoru exercitu inter α.mi nihil pensi habens,dum Veneri Cr Apollini gratum faciat s a quibus,ut haec ageret, persitasu est: qui nunc ociosi,er tali esticulo,Cr sito consilio,cy' meo etia Dolore pascuntur. Quare I upiter pater,nunquid irabilirciseensvis si iusto dolore commota hunc stolidi ,Cr nullusas nissi s ius divoscentcnhy uui aliqua poena Discit abiga a pugna sHuic restondens Iupiter:Imo povim instiga Minerui ad istud faciensi, siueta iam e- . acerbis afficeresesplicijs. Sic locuto Veni a Iuno, quos ut ire quaris eundi auidos ,flagello uerberas,per liquiis dua 'ri atu tantum sistensi a renta,quantinquu ex edici specula in latum mare prosticere potest. Hoc enim interuasso inter coelum er terra equi deorum

119쪽

w6 ILIADOS HOMERI cursum tenere confiueuerunt. Vbi ureo ad Troiam grues nerunt, ubi Simois Scamandos miscensur, I vim equos Ilit, a curruis disiungit, ac densa nebula, ne quis eos cernere posit, obducit:quibus Simota pubescent ammbrosian qua vescerentur,ex humo produxi deinde alimbae uelut rianae coumbae incedentes, ad exercitum tena nisistinabudae,ut quamprimum auxilio Graecis essent. Et c perrex benteo,ubicr plurimi o praestinis quis Graecorum circa Diomedem in acie mbant, sanis. guinariori iconum aut sirocum aproru ritu pugnanis te hic luno subsistens is imagine magnanimi suntoae 'ris,cum tantus erat uocis sonus, quantuε aliorum quinaequaginta,exclamat,o' pudorio dedecus Argivi princiapta, timuine tantum appetitus principes e autem india vi ed qui contumeliosa qualibet appellatione nomne , mini Quam diu Achilles xcisabesurin bello, nunquam

Troianis statia fuit e portis piam et irendi ta illius

valida lancea refrmidabanti Nunc quia abest,iam longe a muris,uis apud ipsas naues audacisimi pagnant Haec dicetis,animum erexi ardorems singulorum. Minerua autem Diomedem adsens,inuenit flantem apud equos ercurrum,deposito scuto,notas crini cruoris abaetheo abissi gentemsudore persi sum, jumex onerosi scutige, stitione, iduoq; labore dextrae,Cyse vestigerantem oricissantems a dolore uulneris,quod ei 'fragula Pandari in lixerant,quodq; baltheo scuti premente exhulcerab

Minerim caem Ad hunc dea, tutum manu contingens, sic inquit:

TU ui Omnivo pare sint T deus priu simile genuit Fuit enim - ille quide parua stitur ses bellator, Cr talis bellato ut me quoDe uetante, Cr ne in ancipitem nimis dimicationem desis ret, admonente, tamen dimicare Milet. Va

120쪽

LIBER V. ror

lia filiantur,triusvit,qui solus ab Argivis Thebas procuduceatore dimisjus est. Quo quin venisset, CT eioremuenim intere,e conuiuio Thebani iure hostiiij coegistbit, non est pulpis ocium illud genresso ipsius aniamo insen m. Nam hostiles ad certamen prouocauit σnt magnisce prouocauit, Ac sicile uicit, mea operaeon bus, adiutius. Tibi uero ego sedula adrum, cPios ad ij, , iubeo, hortor , ut me autore dimices cum Troαianis: nec quicquam proficio, quoniam neque laborem corpus, neque animus persi re periculum potest, paria ters mos tibi ac membra langues mi. I taque posthac nec magnanimi TFDi te dixerim flium. Ad quam reo spondens Diomedes , Agnosta te, inquit, dea magni Diomedisa oujs filia, eos ingenue tecum loquar, nihil aut finaια

lans, aut disimilans. Equidem dea neque timor natκ me, neque ignauia tenet: sed tua,qvie memori mente curipodio, mandata: quibus me uetuilli 'ro inuadere alia quos hos, qui huc in bello exaduerso venirent, nisi unam Venerrin. Nunc agnosco Martem in hoc praelio uersari, ducemque se hostium praesidems praebere,icci eo ex ipst cedo at hoc deo, Cr idem alios facere iubeo. cui Minerua restondens,Tγdides, inquit, nabi tu is disime, necue Martem, neque alium deum extimueris, fetus praesidio meo, quin in hunc quem verebaris , ima mitte equos: neq; Maa te fui reverentia retines quo timnus eum,quo minus ferias ' dum insanum animi ulignu' caput,uentosum ais uarium quidem hodie prima luce multis uerbre nubi atque Iunoni fidein dedit, pugnatuorum sie Opro Graecis contra Troi nos. En suae proinmisionis immemoria Troianis1tit in acie iatra Graecos.

Haec quin disset, Sth lina tergo prehensum, ut a

SEARCH

MENU NAVIGATION