Homeri ... Ilias. Per Laurentium Vallam Latio donata

131쪽

i iis ILIADOx HOMERI lapide quisquaginta stami,hngustrie cohaeretiles, iit: quibus si reni cum uxoribire e regione, duodecim itiisi sim horio in quibus filiae regis cam uiris cubabant.Hose in laco matre cum Laodicen filiarum pulcherrimam uia -- Ut obuium filio: prehensu, illiu3 manu, Quid tum dem fit,in ut relicto nunc ancipiti praelio , huc te conas,ssium ibi ex mina arce supplicaturus, quoniam βια pra muros execrandi Graeci palantes Troianos fugant atque inmimunti Mane igitur paulisper dum uiris tibi ostvro,quo primum patri Iovi libra,caeteras, μs immori tilibus: deinde te recrees. Nam me miserum, ut desit diu' tu ut exhaustus cis Tu pro uniuersis ciuibus ac forijs solicitii dine geris ac pugnas.Recreabit auton te imbi cretam vim potus. Hominis navis; defatigati ac de vi suaui uino

elanguescat Et nefas censeo ac piaculi ,illatis manibus sanguine ac fidore concretis,Iovi supplicare. Tu mater, tu potius,coactis primarijs foeminis, cum libam tu disodoribus pergas ad inclatae M ineruae teplum zz p tu,

que in penatibus preciosis in amplisimu ,s eciosi 'iamus habes,palladio induas numinis stodeas duodenos, qui nondu iugum subierat,boues quotannis te eode tephimmolaturis nasiemta nostrae urbis ferta n rara ux rum, miserta paruulorum, a muris Troianis scea Diota medem, ferium terribilemque bellatorem. Tu itaque mater illuc ibis, ego uero ad lares Paridis pergam, ut accersam eum ad praelium, si me tamen audire uolet: cui utinam stitim terra dehisceret, eumq; ego in ipsam scituris uois rasium uiderm ire praecipitem, quem Iiliter in Priam

132쪽

L. IlB E. R VI. . missior is eirus ac Troianorum perniciem si uoluit,

carentem, caecum, Cr nullum ut arbitrari sensum suo, rim malorum habentem. His dictis,regressa icta domum, ancillas arce, item ire ex tota urbe primarias forminas iu 'bet. Tum descendes in thalamum odoratum a st ranaei scrinia adi aperitq; n quibus pepli doctifimis. Sidniarum foeminarum elaborati manibus, repositi erant. Quos ex sidone speciosus Alexando attulerat,ea nautigatione, qua ad Troiam redist, Helena abduri Ex his Hecaba eum elegi qui ultimo loco sedcbat, specios fruniam , amplifimum, er in s h litudinem tari mirantem: atq; boclumpto inter munerosum con uentium focinii rura comitatum ad templum Mineruae,quod erat in si is .ma arcessie contulit. OF in veniset, ins nis Theano chlcis genita σsummi Antenoris coniunx,quam Troiam sacerdotio Mineruae praefeceran ualuas aperuit. Alscum caeterae ingresse pusis manibus ante numen orantes, Prece, volitemplum omne muliebri uociferatione implarent,ipsa de de Indi

manibus fiumptum peplum Palladio induit, dein Patari um. da bii uerbis obsecrabat: Armipotens,Cr alma I οω filia dia dearum Pallas, excute illud tremensi fri Diomedis tela eamq; pronum ante portas Scaeus sola spera ut tibi uoti copotes nuc duodecim qui iugum nondu subierunt boues, quotannis totide in hoc tepla immolemus,m'tae huius uisu,Troiatiorumque,matronarii, acparuuloria liberoni.Sic illa precabatur. Passu uero Cr huis σalios preces abnuebat. I nterea cu id mulieres agunt,Hector gerens manu dece cubitorum pium, vigentisticulacu circula aureo praefixu,ad aedes coc it extari,quit ille sibi inserima arcae iuxta Priamu atq; Hectore,inatimmo, in irata praeclaras aedificauerat,actis praestatis

133쪽

do,omando scuto, thorace, arcu occupatum, Helenam quos flant aer orictis quomodo scientifime operar tu praeripietem ais iubentem. Euma ianua IIecior misaxasty Mi. tuitus foedis in hunc modum increpuit uerbis: Daemonis, quid hic te contines s promo non probe t rem contra xisti animo indignationem. Tua causu tantum belli inceradium conflatu tua causa ciues sociis ad muros in acie stant,praeliantur,occumbunL Tua ea a iam urbs cincta a uictoribus Graecis est,ae clamor bellantia sonitus, a morum undicti ex urbe exauditur. Cr tu domi ocium tra

ntis Qui si in praelio adeses, alij quoque si quos cessare

eerneres,σ ipsi pugnarent, Cr nisi facerent castigares. Tolle igitur moras,egredere in bellum ne forte haec urbs pati, REMil. concidat incendio conflagratura. Ad huc restonias franio inius Alexander,Onandoquide,inquit,ex aequo me Hector increpasti, non praeter aequum tecum ita loquar,

ut uelim temeis uerbis aures accommodare atque attenudere.Ego uero nequaquam tantopere, quemadmodum tu

existimas, iratus sim atq; succenseo, ut propterea intra cubiculum manendum nasi putu sed acerbitate animi mei mpescere uolebam. Nunc vero uxor budis me affuisnfermonibus,ad repetenta bellum me induxit.id quod et mihi uidetursatius fore. Nu uictoria in hominibus altera res est: ρο ut modo victus sum, in rursus uincere potero. Quare age, dum mihi arma circundo,paulister expecta: aut asi,Cr ego in via te ascquarillaec Alexaderi cui nita nin agresto,idente Hector Helena mitibus eum sic allocuta

est uerbis:Leuirmis te leuis um meum nubi appellare fas hi catellae miserae vis injici oportebat quide, quod uti

nam,

134쪽

LIBER VI - Aissis, ut quo die primum me parens in lacon ediis dit, eo die insu aliquis uentorum turbo aut in desertatim montem, aut in mare nos fluctus astoriasset, ubi deis mos essem, priusquam isti quae sunt, contigissent.Ve α quando consitum deorum ait, ut in haec mala in

derem, debueram certe mestorem sortiri maritum, cui emita uerborim Actorum di contumesia ab omnibus Mamnibus atq; ignominia doleret, er qui probra more bonminum intelligeret. quod hic non facit, nullum nes haribens neque habiturus homnis sensium. Quo mam reor ab omni eum negocio cum dedecore discessurum sed ei age mi leui ingredere quaeso, ut sedeas parumper in hac sella. Tu enim es,quem praecipua rerum agendarum cura solicitatus angit, eν qui plus laboris fustines propter nos duos, me catellam,o hunc improbam qui me addi xi ambos in sto genitos sim,er a Ioue insendae morati destinatos, ac pon mortem apud omnem posteritatem futuros fabulam atque cantilmam. Ad hanc restondens Hector, Noli me,sequi Helen etsi amiti limo ficisaniae H doriseisemo nuitare adsedendum. Non enim acquiesca, solicitus ' 'ut quamprim redeam ad auxilium Troianora, qui inuis igno mei absentis desiderio tenentur. potius illum, ut in turet, hortare. φρ quos sibi hortator sit, quo me adhue

intra urberi consequi posit. Nam antequamuros erudia ibo domu,victurus domesticos meos, ac Auram uxorurem cum paruulo filio. enim scio an e praelio amri .plius ad constectum eorum redit in sim, an in acie Graecorum manibus confictus occubam. Haec locutus Hector,

abjLer ad insignes lares suos perrexit. I bi non inuenta intus Androma a exierat enim illa, Cr in turri φαba cum ancilla er filio plorans, er Iachontis madens

135쪽

m a AD Os Π ONERI prostellarus erat er cum ad ostium uenisse sub Plemiapygis' pedisseqvis inquit: Agedum .e, sine mendacio trabires ona Litis,quonam e domo Andinomacha professit ensad aliquam ne aut glorum, aut nutricam , an ad Fallais templum, ubi aliae fananae immanem deam placare nitunm s. alle tur cui propere respondens prepo situ Aruli Quonia, inqui Hector tam impense nos cogis ueritatem sequialianes ad aliquam uel glorum uel nutricum,nes ad Pallaadis temphin ubi aliae foeminae immanem deum placare nitunt scd una nutrice comite,quae puerum gestat,adi, teram murorum turrim prosia G, properans, attoniai cr insanientis ilim qu)d audisset uehementer urgere Graecos,profligari Troianos. His auestis exilla, Hericior ensis domo abiba qua uenerare ui per mediae urbis insignes Nattas tondens ad Scaeam portam, qua crat: in ca sim proditurus. Ad quam aduentanti de Limam

egresuro uxor rapido cursu obviam fertur.Haec est Anta dromacha Eetionis filia, qui apud opulentas Thebas

agens,cilicensibus imperauit. comitabatur autem e finuda, eatims nutrix cum alumno suo Hectoris er Anadromachaestio quem ad sinam baiula paruulim, teneri rura, Quam ocula,c toto ore sidereo, cui pater Cariactio imposuerat nomenses eum caeteri Ianactem uota . , .. care maluerunt, quod solus illi ater urbem dimetur. Hoc constedio arridens Hectoritaritos in eo oculos defri dromacha gebat. Tum Andromacha,lit crat obsta Iachramis, accra: dens anums uiri proberidens,inquit Daeisonis,ma ista. te ad interitu praecipitabit audacia. Crudelis, non te mise; ret paruuli fili ,non te miseret me quae infucifima proris linivis egredens,*turasum uiduas continuo nas omnibus in unum ingruentibus Graecis trucidabere, ut mihi

ante

136쪽

antequam hoc uidem, utilius sit ab ipsa retare sorberi

Quod enim crae,si te antat siperest gaudium quae uoluptousquae uitae iucunditas Quid nisi Viduus dolor

continuus moeror perpetuae lachrγntie An obsessime aetatem meu cu altero uiro An vero istinere posem alijs menas comittere amplexibus An paretion contubernio uterersas illi in i ereptisunt. An statra solatio animi tormeri mitigare sat eos,quinabi septe crat,uno die cran.cs anus, omnes crudelisimus Achi re, cu armeta bou atq; ouiu greges pas eret riteremit. I de illoru meus paretem uita

priuaui euersi prius pulchcrrima aedifrijs crstequetis, sma populis urbe Theban ubi pater regnauera ubi Crortali ,ubi nunc circas ulabrum patris consitis ulmis nγmphae oreades Iouuflix habitant. Neq; huc postquavita exui exuere etiam armis uoluit religiosim nans id

fibi putauiosed armutam combini eis bustu 'it. Idem

matrem mea in uniuersis regni opibus abduxi qua immesus amna res pia Diana apud aedes paternas commorat sigittis interficit. Nunc mi Hector unus mihi reliactus es,tu nubi es omnia. I de pater es ide mater dem mihi

iucund2fimus es maritus. iniare infercre quaeso huic in serae ine orbata uiro fat miserior. Miserere comunis snj, ne infinie pupita pater uiduae matri relinquas. Mane hic apud tureris,ac caeteros coge ad caprificum,ut hinc urbe destnda ubi muri minus ardui ιn QT qua urbs maxime a disium entibus hostibus circinise inuad Cr expugnari potest: qua etiam βnfimi quique Graecorum, ducibum viros Aiace, utros Atrida, Idomeneosti ac Diomede, ter sera pere tentarat, siue admonitu alicuius auguris se

137쪽

xx 4 ILIADOs HOMERI connumerasti, Cr mihi curae sunt: don ipse cogito, eisde moneor. Sed Troianos Troianiss erubesco,si uelut imbellis quida eminus a caetens subterfugiam pugna. Et nihilominus non patitur animus ignauiae sibi ese cona

scim, cr ne mihi di imilis sim, qui consi is per gna

uiter agere, Cr in primis strenue pugnare, ut Cr mihi σpatriae magnae gloriae essem. Iam uero non me praeterit, Fre,ut aliquando illustris Troia cum sapientifimo Pria

ino alijsq; Troianis excindatur a Graecis. Qua ex calamita se ego non tantopere doleo vicem aut meorum ciuiuent, aut germanorum, qui Cr complures nubi sunt er everus , hostilibus manibus mamndi, inhumati, relinquenis

d aut Prianu patris,aut Hecubae genitricis:quantum tuum, quod in alicuius hostium malim captiua peruenies, quod feres ac lugens in Graeciam transtortabere, quod ibi inter gregem ancillaru texes:quod aquam seruilon in si modum,nunc prima luce,nuc meridie 'H:inusti tu quia dem,er quantu in te eri renitens: sed acerba seruiiij neacositate cogeris. Atq; erunt qui tunc dicant, cum tantant nim lac amaru decurrere per Minus tuos intuebuntur: En uxor Hectoris, qui in bello Troiano praestintifimas inter uos operas edidit.Ηaec illi cum dicen uulnus doloaris tui iterum rescindetur desiderio huiusmodi mariti, erquisi uiueret, te pollet a tristi seruitute liberare. Verum tune subter hiam luce viduus lateam potius, quam uiues

tuam eaptiuiritem tuas, lamentationes, aut per me, aut per alium auria. Sic locutuε Hector,utrans manu filium amplexaturus extendit. Ille aversans patrem, ais exclaamans,in sinum sese nutriis infudit.Expauerat enim clau sam patris galea Sciei uicantenis seo bucculum, teraribilem siper conum, ex motu ipso minaces cristas. Ad

138쪽

ani dinon pater ac mater cubinnos sustulerunti nox Hector, pri capiti galea, humi, depositi ilia

iam nihil timentem pinquam obsculatus est, atq; in in rivis psit, bis verbis Iouem aliosq; deos precatus est: Iupiter pater, uosq; alij velitis meum hune filium in ri Niori. hac urbe regnantem,ea virtute in tu da patria, atq; earlaria fore, qua nunc est pater suus curus redierit uia .ctor a caede hostium cruenta referens stolia, sint qui diata Prosino hic multo est, quam pater ili in marte prae'ntiori Quod uidens audiens, mater, gaudio impletitur.Haec precatu in manibus chari irae umoris colloc

uit. Illa ad uerba uuari, cum infantem filisset amplexa, eum risu in lachomas erupit. Eam intuens Hector aemseratus,manu cepi res ita affatus est: Daemoma, nonici mihi te maceres. Nihil est quod te supra modum ast ita Hector morictes timore mortis meae. Mortem quidem effugere datum est nemini,siue ignauussit irrisiue strenuus. In communi nos unusquiis nascitur conditione mortilitatis. Mihi tautem quisquis eripiet vitra certe sine dedecore morien 'tis eripiet. Tu uem,quod ad te attinet, abi domu: Cr quae tibi curanda sint,cura: telam Cr colum, anctitas exerinecem ut opori domestico incumbunt iubae. Hoc osticium munus, tuum esti Uiris autem suum relinque,ut current bella. God cum omnium aliorum proprium, tum inter Troianos praecipue meu est. Haec locum Hectore,Cr eas fidei qui deposiverat humi, tollere, uxor digressu e Et erupente maiorem in mota fetu, mum redijt. Qui cum intrauit,ubi chorus amulam aderat,ingentem iactis ploratum rectauit. Videres ibi funebrem timenditionem,e uiuens adhue Hector,quasi mortuus domi siuae plangeba iuri Aiebant enim non posse eum uim uires, Graecorum

139쪽

ILI A D. HO M. LIB. VI.

effugere, nec ad suos amplius esse e pratio reuer urinti Vix Andromacha pro ria ecce ibi Alexander , qui non diu moratus, cum primum decora sibi arma circundedit, egrejus pleno ueniebat gradu, illinus equo,qui diutur' no octo pastus ad plena praesepia, tandem ruptia uincula fugit:nactus p planitiem, erectis crepiti tibi us pedibus, sublimi ceruice in urgentibus iubis, currit aut in assueta. pascuis Ioc aut in assileta lauationistum ita, aut uirib s 'tus in polias equari .Talis Paris asiumma Pergamo, per urbem fulgentibus armis uadebat, veluti gallus quia dum latus er aeuco atque sic celeransfatri praesto luit, iam illinc proficisci uolenti ubi cum uxore su rat ille congressu.Ad quemfic prior locutus est Maior natu stater,

fistinantem ego te quam primum prodire tarditate mea remoratus sum neque celere,ut me iusseras,adueni Cui respondens Hector, Daemonie, inquit, tibi quidem nemo aequus rerum aestimator belllicam laude detraxit. Es er in balo strenuus,sed libenter cessas,Cr ad bellum venis inuitalus, coactus, segnis. Qua ex re,cum te pusim male a dire a caeteris Troianis,qui tua causa plurimas patiuntur

aerumnas, Cr carpi conuicijs audio, uror animo, ae

crucior. Sed age eamuK in praelium, ista posteririus mitigaturi,cu domi fugatis e Troia..tia terra hostibus, cratera dijs imis mortalibus ex more statuemus,

si quando nobis hoc .

Iupiter concesis, serit.

140쪽

belum animo uadentes, imit aliter se in conspecti sucis 'nim dederunt exoptatos, quam . conflari tussiunt,quos deus dat nautis per tam maris 1yatia defatigatis in remigandinas exhaustis. Hic in ipso statis aduentu duos principes uter p intcremit: Alexander Menesthium ex Arna urbe, atque Arrithoi CrPhilamedusae lilium:Hector E laneum ancea inter casiadcin thoracevis in iugulum adam. Glaucus quoque iumedia pugna Iphinoum Dextadem pilo percusit: cr ab equorum dorso,in quod illa insilierat,moribundum deterrebat. Haec ut Pallas aduertit, dolans Achivos inanibus Troianorum interfici,protinus adsicram Troiam de cie ,

lo delapsa est. Cui Apollo, qui e Pergamo pugnam inspectabat, cupidus uictoriae Troianorum, obuium pro Eff. Quum ambo apud Iagum congre i csens, rior spol 'lo, Oi id tu, inquit, magni Iovis filia coelitus ueniens

proheras ageres quid contraria es s Ingens te,ut uideo, trabit affictus. N uid ut uictoriam de munibus Troiuis horum, quos tu immitis destructos omnino uis, eripias,

reddus Argivis s Cnod si mihi acduiescis, mussio praeaestiterit: dirimamus praelium, nec sinamus hos ulterius hodie pugna fruire, pugnaturos postea eo, donec Arae 'Σ gisti quoniam ita uobis dijs est cordi sacram Troiam euertant. Ad quem reston PAEM,Sic, inquit Apollo, Pallata ut di illo er animo a coelo ad Graecos Troianossilescen