Homeri ... Ilias. Per Laurentium Vallam Latio donata

161쪽

LIBER VIII. et smetem dedisse ut prope intermissa pugna,caeteror Gr

eos ad cernam incendbet. Itaque Agamemnon continuo ante naues uadens atque tentoria, purpureumq; amiculuae satis ampl- manu tenenssuper nauem Vissis, quae media omnium erat,stetit, er in dextram de sinictram ea voce, qua is omnibm exaudiretur, exclamauit: Pudeat Agameninis.

uos Argivi tanti flagitii quod admittim gnatii et imbetiles, praesertim uos ances,non re, sed nomine duces. Quo abierunt uom illa quae in Lemno Aciebatu, ut uobis foret copia cum Troianis aequo Marte pugnaris Vbi sint

magnifica ista promissa, quibus se quisque fresimi in praelio fore spondebais V bi uerba Aa serocia,cum iacta

batis singulos uestrum pares esse in bello cententa duce nis ue Troianis s Haec super eoena ante opimos cibos e ronatus, craterus, caerne vinos distenti gloriaba,ianti N une in certamine ne lini quidem Hectori centeni pares

sinus,qui nobis inuitis iamia ut uideo naues deflagratabit Iupiter pater, quem unquam regμ post homines naistos tanta calamitate onerastis aut quem ninta gloria Ira dasti, quanta me hodie s quod nunquam pumii fre, nee meabem credidi possestustrari. Quoties apud aras tuas eum ingenti uictimarum vi tibi Eoire persuadebam miribi Troiam me prorsus euersuris: Nunc e diuerso Troaeiani nos tuo praesidio steti, euertunt. Verum te Iupiter quaeso,ta mibi hane uenia, hoe meae gratificare solicit dini, ut infandiu hoc lunestae cladis taberi Graeci discrime effugiunt, nec sinas ut ab immanibus Troianis trucide

tur. Hunc ita cum Iacbrdimu orantem Iupiter mistratus,

auguria dedi signiferas Graecos a praesenti periculo iri liberatu. Siquide immissa ab eo agi ita praestintifima uoa lucra,cerum hinnulum,que arreptu unguibus gestabat,

162쪽

er o i ILIADOs HOMERI insolertes idiast, ubi Graeci hodiis Ioui, cuius in horanore arae Extrudiae erant, molauer L Hoc auguriu ab Iove iriis ost sum Graeci inreaigentcs,in mi pedem: ae resumpta animis audacis, acri pugna in Troianos hisciunt in rcfionem inter eos tamen,licet tot naria essent, Diomedes sine controuersia ac longe primus pagnabat,

ac biga sua inunitiones Assurus transilies, in hostes stra

tur, er illic extra castra procul a sua hostes fugare eo pit. Quor- unus fili egregius bellator, Agelaus Phradamonides. Huic terga danti, Diomedes intorto iaculo temga ipse inter hineros una cis pectore transfigit, quo inere ille ad terram de curru e ui ingenti armoru preopitu procubuit. Secundum Diomedem processerant duo

Atridae, Agamemnon Menelaus et Tum duo Aiaces,uiaribus atauiacis magis armati, quam 'ro: Tum Idomeαncia Cr Idomenei βmulus punceps Meriones, Erilistro marti comparandim: Tam inciditus Eurγpγlus. Nonas quos accesit Teucer,intento arcu instructus.Ηie subter scutum fratris Aiacis delitescebat: deinde illo scutum,ubi tempus erat,subducenti,strieba quem serienda prouiderira Occidebat autem qucmcuns ferieba quod ut consto cerat terum ad scutum fratris, quam puer ad pis ni matris se recipiebat:Cr sub eo se raptim, ratre illud prointendente, recondebat. Vbi quemnam fugitta primum ex Troianis interemit s Nempe Orsilochum, deinde Ormeri

non,ium Ophelestem,tum Daetora,tam chromium,tum Lγcophontem,tum Polaemonide Amoprona, tam Meralanippum,uiros omnes eximios. Hunc ita uexate Tromphclanges Agamemnon iastica ,π ob id mirifice g nictus,adit hominem de iuxta ossiens, in est eum alloc ruNTeucer princeps iaciat tam mihi caput,perge,ut

163쪽

diseriminesulum ostende virermetii pagri Telamoni,cuhaec in patria audiet angeli ct gloriae cr uoluptati. chararium enim iac te habet icet illegitimis sis. Nam te ab inritante aetare fuscepit in donum, er apud se diligeter edain

cauit. Ego uero,quod ad me attine tibi recipio aestonis deos mihi a upiter maximus, Neprunusq; ac Minerua, ncesserint, ut opulissimam hanc urbem expugnem,tueris a me secundus,quem honesi mo remunere praemior' Cr quidem meu manibus tibi in manus tradam aut tripotadu,aut bigam cara equis, aut Troiana aliquam quam obdeeore tuo Iecto digneris. cui restodens egregius Tm; Gue r.etri QSi inqui illusrficie Agamemnon mea mes otio te properantem oratione hac incitassi es enim pro mea uirili relinquo aliquid aut intcirratio: Qxippe ex quo coepimus a castris repellere Troianos, quotctragido hoc

arcu emisi erunt aut octo totide bones, egramgios bellatores percusi, imo occidi , explorata ficultate friendi, hunc autem Anestis canem strire non pos ..Haec cum dixisset, impositam neruo sagittam, in aduerissum Hectora expulit: sed ste deceptus, non eum,ut optarabat, sed Gorgγ:hiona percusit in pectore, vir semiviribus p praestimem,Prian sitim circanianirae,quam

ex Aeonio Thraciae urbe Priamus duxit uxorem deabus

ipsis formae uenustite comparandem. E t quemadmodum pipauer in buberi horto pubesces, ad iniustum ueris inmbrem,in latus demittere caput silet,sic Gorgγthion,'rarivante coll- galea,caput in alteram scapulammoriendo subim P. Teucer iterum in aduco Hectora fastrem expulit: iterum spe deceptus duertit enim eam Aporubn non hanc, quem optabat ei ipsius aurigam Ariberi

164쪽

ILIADOs HOMERI ptolemum uenietem ad ceramen, per fit in pectore eo eundum pupilla. Eo in terram collapso, i curru equi praehonore in sublime se attollentes, rem discutere coepearunt. Hector eximii aurigae ne e combus,es em cupieri bat attollere, tamen coactus est relinquere, ut alterin inde mortuitora fusceret. Ius j cebrione fratre,qui iurixta adera moderari quadrigam,prout ille ejeci ipsi in terram desiij truci clamore uoci'ans:arrepto' mola ri saxo fertur in Teucrin, id imus Irrire homine, tam

male meritum de Troiam. Hic aliam e pharetra sagitomn eduxerat,eam, neruo aptatam ad clauem hineri reistro tHebal,quempiam ex bonibus percus M,cumctor ita parato molarem intorsit, ac conclis exteriore manius parte, eonfracta chorda,excisso arcu, pectus Otia milum, per fit, ubi maxime letifer ictuκ est. Qua

percusione Teucer obortis ante ocidos tenebris, pronius ingenua procidit. sed Aiax nequaquam immemor isterni amoris accurrit, ac lacentem obiecto protegit Emispeo. T subeuntes duo sociorum Necistem Ecbjfissius,Cr dias Aluctor, aetillarunt,ac uehementes cruciam gemitu testante ad naues deportant. Hinc rursus Troidam,I oue uniuersis uires ad audaciumsuggerente, Graios ad I bam retro munitioncis propellunt. Et inter priamos Hector fidutia uiri ardens, ac fugientes urgens, veluti uenaticias canis conuersum in fuga aprum,aut Ιωαnem insequitur fretus pernicitate currendi, nunc β mora, nune clunes mordens: etsi quando ille conuersus irruat,

tamen ipse rotato cursiu posteriora ferae Vidue edet: sic Hector fugientes agitans, postremos quosque nra bat. Atque ubi dueeformidine Graeci esuba fuga fossam transcenderunt, er ad Adam ex tentoria

165쪽

mustis amisis ibi gradum Ilunt:s pro nauibus stintes,

tum se mutua exhorruione recitabant, tum deos omnes,

sublum in coelum manibus, una uniuersi rivisione pre cubantur. Hector autem eos praefulgenti laminis Dei, quadriga uectus,hinc illinc, obibat,uis oculis collustraba oculis inqua, aut Gorgoneae Medusae, i sanguina rio Marti finalimines uno aute haec contemplans,nustra ta casum Graecora 1une stitim in mota Pallade est asso. curi:Uri indignam Iouis Asia, nonnenuesulte Danais Immis ultimo periodo positis ego er tu fremus suppetus, an potius teterrimam eos mortem oppetere sustinebimus, er hoc sub unius hominis manibuss Vides ut Hector multos trucidauit, ut insana flagrat cupiditate occidendi, ut multos trucidaturus esti Nihil enim sibi resipere potest. Ad hanc restondes Palla Ue,inquit, qui tantopere mus Paris. Eladis Achiuis debacchatuitiis uicifiminia itum m nibus Argivori ,er quidcm in ipsius putria. Verum ab

isto,ad quod me tua cohortatur oratio,deterret me Iupi tersemper meoru conatuum remorator, mihisemper fieri verus,immitis, Cr meoru etiam immemor meritorii, quae in eum plurima contui toties erepto ab aeranosis laboriabus Herculastis,quos insilia iuuenis iubente E vostheo suscipere cogebatur. Quoties enim iste ob aerumnarumn molem plores at, eis pater me hinc ad opem fitq demi, lebat in terras. Quod si haec quae nune agit,acturum essee

praesaga mete diuinasse proficto quodstri,no scissem,

nec per me Hercules as erebo er atris instrat portis, quo eum Euostheus abducendi canis gratia miserat, redhibet incolumis. Tune liberaui issim a Sogis aquis, er ut abaduceret cerberum esci: er tamen eius pater non uere

tuo mam mihi reddere Iratia dis licens nubi, ut The-

166쪽

tidi placeat:quae complexa altera manu gerum eius,alteorabarbam, clade Graecora in honore Achillis exorauit. sed scio aliquando turum,ut mea ope indiges I piter, dilectam sibi Parida uocet: tuc ego habebo unde hanc dei se ulcisco iniuria. Verunt me tum tu instruas nihilo misnus egisos,tim ego pro hi in domum Iouis,ibi mihi φαβus arma circvdabo. Volo enim intelligere, num Hector conspectu nostro in belluin euntiu cir ab hospitus Entia ' Letetur,mm aliqui etia de Troianis occubere queant, et inebris eoru canes dis alites pasce, L Haec locum Pallas, i l unone acquiesrete, ais ut admonita est instruere equos obsequete,ipsa epud patris domum deposito super pausementum I oujs discolori arictu, quo uelata erat, quoius ipsa sub manibus artificiost nccera texuerat, sarcinaue ora tunici Cr arma sibi induit, quibus I upiter pater cirricundatu cum vult prodire in bes tuis. Ais ita armam,in ardentem βιlgore cuimn ardens ipsa iracundia insiliit., Tion lanceam corripit ingente, validi, grauem, qua he roas in modu patris irata prosternere solet. Cui l uno. μα gnauiter praebcs, equos ut cursim capesseret,u eraberibus urgebat. Et ea ad coeli portu quas Horae seruit,

ventu est,cu immenso sono ipse sua stonte pate Sinae sunt

portae.PIta ingens coeli Ol3mpi, cura commulsa est,ut tera nigrates imbre nubes rebus inducat, altera reducat. Per has igitur portas Iuno et Pallas uolitibus equis exiabant,cum eas I upiter a monte I deo,ubi edebat,prosteri xit:ac maiore in modii indignatus, Iris axi eis alis praedic ,illis obuiam festinare ii fit, haec verba tinxnciatuia, Iuster Iri. inquiens,Abi Iris propere obuia ut eus ab in litum uia reuoces,nec sinus in occurson meum pergere. N es enim

reae crit, si ego er illae praelium inermus. Atque illud

167쪽

LIBER VII L ii nune edico, Cr iis mox obtemperent, prorctus ex quar:cusati,s ut sunt iuncti ad rhed crura su rino gam, ipsas a fessis deturbabo,ac rhedam praecipite agam in torvino si eas fulmine perstrinxero, ne intra decem

scidem annos a uulneribu sconualescent, ut intelligat Pallas, quid sit cum Ioue parente velle certare. N

Iunoni non ita, succenseo nes irascor, quod nunc tu, nostris refragatur. Est enim sini similis. IIce Iupiter.

Irta dumit aereis peditus in occaei sum deamam ex Idaeis notitibus eorum versu abjjt, nacta*ctus pro portu olγmpi, inhibito Haram cursu, mandata Iouis exposuit, inquiens, tande properatis deae quae lips quaeso tanαta cepit insania, ut auxilium periclitantibus Graecis 'reconeminis Non enim istud Iupiter agere sinet, qui nisi natur uobis se, nisi obtemperetis, prorsus executuru boequod dicam: caballis ut fiunt iuncti ad rhedam, crura suffringet, ambas de rhesu deturbabit, ac rhedam praescipitem aget in terras, Cr si uos perstrinxerit sultancne intra decem quidem annos a uulneribus eoitu es elis, ut intestim Pallas quid sit cum Ioue parentecertare. Nam I unoni non ira succensire, nes irascitur, quod nunc iusta rrefragatur: esse enim ei ait fui simile tibi pallu illa suracensie tibi inqua contumaciatq; imo pertinaci canicula fi aduersius Iouem uris institu telum audeas sine. Sic Iois exta Iris abscesst,er Iuno ad PGaia,O indigna res, ina it, Piilla ,non possis nos implere quod eupimus aduerti μ' 'η sante Iolle,contra que non1tituo nobis esse pugnandian mortalium causa rivoris,ut fors siret, alij occaerebat,aelij a periculo evadant, quando ita illi libet. de Graecis ier Troiam arbitratu suo qui arbiter rerum est, decero i

equos

168쪽

uo ILIADOs HOMERI equos eo qua uenerat. Eosdem Horae ein dii lanxissent a curru,ad plena ambrosiae praesepia diligarunt, currum,

pro more acclinauerunt, ita ut Algidus eius nitor ei neu ret, Iuno autem Cr Pallas inter coetum aliorrum deorum

aurcis insessu rectederunt,ob decepta spem castigationes

Ioups tristes ac moerore conjectae. Eis tacuociturnitate sedentibus, ecce lupiter ab Ida in coeum reuersus, cuius equos cum Neptunus a curru soluisset, er currum apud

altaria collocasset, inducto defiuper linteo, ipso in aureo solio subter pedes eius obmpo uehemeter contrenuscente considit. Afidebant aute illi sola hine ais hine Iuno ac

Ninerra,nihilnes erum Ioue, inter se colloquetes. lupiter. Hoc cssim animaduertisset Iupiter,Quid,inqui Iuno erParas in nouus uos moeror tenets In indo contra Trori

ianos odio defatigari bello nequitis, eos trucidandi finini non scitis,cupi ia omnes ad uitrum interire, idq; iniussu meo omnino s Quibus viribus ego sum, non cuncti, qui elam incolunt dii, a proposito me recedere cogerent. Vos quos ambus tremor inuasit ex sola comminatione: quid icturas,si me accinctum ad pugnam contra uos via diibetis, Cr quatu in pugna polleo, letis expertaesau circa iam nunc edico uobu, quod re exequar,nisi obtent perabitis:si pergitis aduersari mihi,ta uos fulmine freta, ut nequaqua uestris curribus hue ad domicilia deorure vertamini. Haec locuto Ioue,illae apud se tacitaefremebat stomachantes atque iratae. E t Passas quide ob nimium indignationem in silentio perstitit, Iuno aute uirus acerbi tu pectore continere non fustinens, m anquit,quaeso Iupiter locutus es orationems Tuus equidem uires pro ualidas etiam super omnia ars immensas, er nos etiam

optime scintis,intelligilarus, costemn caetera quicquid irimus

169쪽

LIBER VIII. r17cimgs, en a mi erora Graecorusrinm, quora cladis taindigno si 'inacido tabescimM. cui restonias Iupiter, cotabescis,inquit,Iuno Graecora cladis stinaculo cr pino dissi tibi uacabit,inllpicies Ioue mulio bisgrauiora friete. Neo nis numine Hector no prius as taeda Grais sera clade cessabit, quum post acerrimu ad naves praeliuAchille excitet nece Patrocli sivi, Cr cruda abaru parti upugna circa cadaueri sic enim nubi ex fartis agere decreritum est. Nec ullum apud me momentum Scit, quod tu ob id macereris,no si etia hine a coclitium migres, vanum, Cr incerim exigas peregrinationem:non denis, si proopterea ad extremos terrarum ae maris princtura sis temmnos,ut satae nus Cr Iapetus pro*ndo circuiati tarditis ro sedent, neglecto solus hora, nec iucunda ventorum aura Dentcs. Et cur ita nullam tui doloris rationem baisbeos Qilia nihil est te durius dis malignius. Haec Iupister. Ad quem nihil Iuno restondit. Et iam occidente sola nox aderat, Troianis quide ingrati sane cr inuisa, Gr cis aut peroptin ac propicis Hector aute ubi nocturae ius tenebris necessario dirimi bellum uidit, copias siuas a nauibus reduxit, Cr ad ripam fluminis in loco ab omnisi hominum Cr equorum cadaueribus distante subsedit. Ibi Trρlani si mi atq; ex equis descenderuntun concion veniunt. Ad quos Hector innitente manu hastae,quam feὰ nebat undecim cubitis, θ'icillo fulgenti cum circulo duoreo,sic locutus est: Audite Troiam me Dardanijs,et uos socij qui uensis auxilio: spem ego conceperam, ac pro certo existimabam 're, ut hodie Graecis omnibus una caipsorum nauibuη delatis Ilion reuerteremur. Sed eis in extrema certe omnia compullis ,iamiam, mortem adit

nas nox auxilio Ast. Nunc quod reliquum est, quoniam nocti

170쪽

r1s ILIADOS HOMERI nocti parendi; est, iam primu citremm corpor er nostri Cr equorum: Istos a cumribus solvite, solutis 3 apponite pili tum , panem uinum s ilico ex urbe subvehendum bouesq; atq; oues opimas adducendis eurate, sinita ino enim uim lignorum legendam, dis ex his pγras pssim extruendus, quae tota nocte ardetes in coelim iaciant

globos flammarum,neystin Graeci beneficio noctis inrin i muris,fugiant nobis ignaris. Volo pateant oculis nostris us' enim uigilabimus uolo cogantur manere, io si firtim abire tentiuerilit, ne sine noxa βgiant, sed inter fetiendi trepidationem, Cr cum naues constra

fimascendent, nonnullos eorum insilibus lanceis uestrarismus, qui uel satis, uel domum reuersi animam amaratant uolo exemplo sint alijs, ut ne quis non posthac rea frinidet bellum infir e Troianis Iam uero dura nos abrisu mus, oper preciam est providere, ne uacum urbemela d niue insidiis hostes intrare posint. Idcirco pr.

renes illuc ire placet,denunciatim ut deligantur ex pueris qui relicti sunt am pubescentes ac senes ad irinorum custodiam, utq; faeminae incenso quam maxime possistit igne, me quaes domi custodias agant, ac ne quid ad noriournas urbis excubias diligetia praeter itur. Sie ergo fiant omnia ut dixi. Et haec puto optima factu esse,quam tum ad hanc noctem pertinet. Cras ante prima luce uoabiscum caetera quae agenda fiunt, colloquar. At confido magnanimi Troiani ae socij, love aliisq; dijs ducibus, sera ina luce de*ncturos esse omni belli discrimine. Hos enim canes,qui finesti huc aduecti sunt fris,funesta μι perpe os exterminabimus,quod in tenebras Acere noposunm. Temperandum est nans a nocturno praelio,ut nos ad diem re emen . Tu sub ortu rorae s ptisam