Tractatus de distributionibus quotidianis. Tres in partes distributus. In quo de quotidianis distributionibus generatim, ac tam in foro conscientiae, quàm contentioso iure, vel acquirendis, vel distrahendis latiùs nunc primum, & aliqua cum methodo di

발행: 1600년

분량: 296페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

et non modo pritii legio Apostolicae cocedi posse huiusnodi Theologo , ut

absens ratione lectitrae percipiat quotidianas di stributiones, etiam dum nolegit, sed Qtum ratione studi) abest, ut constat .ex d. g. I. ad finem iuncta i terpretatione Rebus ibi scin Verbabsens, Verbo habeatur, de Uerb. nihil, ver din etiam conietudine , ac statuto Ecclesiae, ut colligitur ex i)s, quae induabaeqq. quaestionib. latidsdil put bimus. qua ratione in nostra Metro' politana Mediolanensi Ecclesia istaturiam est, ut Canonico Ordinario, qui

praebendam Theologalem obtinet, li- verum sit in singulis matutinis, deprimis horis, praeterquam in Matutinis Natalis Domini, Epiphaniorum, Par Reues, & Sabbati Sanim abesse . Choro, & nihilominus distributiones percipiat, modo in Ciuitate adsit, nec pervinem tunc vagetur, sed muneris sui causa propria in domo ijs horis se contineat; Mod idem statuitur de Vesperis, & completoriis eorum dierum, quibus publicum lectoris munus ei

obeundum erit, exceptis tamen vesperis ferialibus quadragesimar, ob eam nimirum rationem, quod mane tunc vesperae huiusmodi recitentur. Deoiaque illud hac in re probabile puto,

s quod et si Theologus iste, seu Theol

galem praebendam in Cathedralibus, aut Collegiatis Ecclesi s obtinens, vel solis, vel principaliter, ac pro maiori parte Canonicis , aliisq; Clericis Ecclesiae suae sacram paginam, seu Theologiam legeret, ipso iure absq; speti ii priuilegio, statuto, vel consuetudine percipere diueret quotidianas di stria

butiones ; tunc enim Ecclesiae propriae, cui adscriptus est, seruire, remq; Vtileficere censeretur, atque ob hanc fomlaci rationem Sacra CDregatio, quaer est interpretationi Trident. Cocii. oc ipsiim aperte declarauit, dura se C. c. I .in una Abulensi ponit haec verba ocentes,&lectores sacrae seripturae quando legunt , dc illis diebus, quiabus hahelair lectio, licet sint insentes, trabentur tamε pro praesentibus etiam quoad distribi illinies quotidianas. Se cluta autem hac declaratione Sacra: Congregationis, siquis hac in re oppositum tueri voluisset dicere potuis 1 et, ideo Theologum docentem etiam Clericos suae Ecclesiae percipere eoi sono debere quotidianas distributi nes cum ad id tributa sibi fuerit ac signata illa praebenda serid pinguior caeteris, ut doceat partem cleri sua ciuitatis magis proximam Ecclesiae suae,

in qua connumerantur etiam clerici

illius Ecclesiae, in qua is Theologalem lsraebendam obtinet; sic'; officium it

ud illi damnosium non est; mim maxime eadem omnino lectionem haberet etiam pro reliqua parte cleri, quam

suis dumtaxat clericis habet, quod si si pro his spetiale aliquem laborem legendi , ac docendi ijsdem postulatibus

susciperet accedente maxim8 iussu Q- perioris ob iustam aliqua causam , nil . mirum si tunc ab eadem Ecclesia distributiones iure dep'sceret. Atque haec esse potest prior limitatio ad hanc cor clusionem, suam supra in hac illati

ne proposuimus. Limitariir autem 2.

77 vr, t si praebenda haec Theologalis nuhil aliud sit, qu in ipsae distriinitiones ex eo,quia in ea Ecclesia nuli adessent praebendae,quarum aliqua erigi potu rit in Theologalem, tunc indistinctξ huiusmodi Theologus absens muneris sit causa percipere debeat quotidianas

distributiones. ratio clara est, quia tuc distributiones succedunt,& stili roga tur loco prahendae, atque adeo eius naturam sortiri debent iur. viil g.q'lare eius priuilegium de percipi edis fructibus praebendae esset elu rium. estq; id de mete eiusdem Sacrae Congregationis dum ad idem c. i. eiu ciem Gm-cilii, in quo de electione praebendae Theologalis agitur in una Eii bina, de Mediolanensi censuit, quod si nullae stat praebendae, eo quia Gnonicarustaldm distributiones quotidianas h beant,idem statuendum, qliod de prin,endis,cum eamni l o saccedant. laser Diuili; Ni by Coost

132쪽

Infertur declimo, quid dicendum de Vicario Episcopi, qui Canonicus sit, vel habens dignitatem in aliqua Cathedrali, vel Collegiata Ecclesia, num distributiones quotidianas habere debeat dum tempore diuinorum offici rum Vicari j munus exercet; constat. n.

8 ex supradidis t seclusa comerii dine,

statuto, aut priuilegio eas huiusmodi Vicario denegari posse, cum no Ecclesiae, i adscriptus, Eccuius Canonicus est,sed illi, cuius est Vcari iis, per se, ac principaliter deseruire, remque utilem facere comprobetur; idq; reperio in

metie tenere, licci nullam rationem afferat, Iacob. Droz. in tract. de Vicar. Epis lib. I .quaest.43.nu. 3.post Alphon. Carmon. quem reperio esse Hor ed. intrare debenefic. incompatib. par. 2. c. I S. nu. I 6.ubi hoc expressῆ asserit. Alia

etiam ratio huius rei esse potest, quia ciun Episcopus constituit sibi Vicariti, di debeti illi congruum salarium subministrare .cΗ. si Episcopus,&ibi Gl.

officium hoc illi damnosum non est. So Fateor tamen i huiusnodi Vicarium, qui simul Canonicus est, dum bisc po sito in Uicariarias munere inseritit, residere,& percipere mictus sui ben fici j,&Canonicatus, quod satis patet

ex cap.de caetero capia id audientiam

de cler. no resid. ubi Canonicus in Episcopi sui seruitio existens habetur pro residenti, di percipit in absentia tructus prahendar, ac beneficiorum sit rum; idque in spetie docet S broz. d.

tuto a Capitulo Cathedralis Ecclesiae Sede Episcopali vacante per mortem Episcopi, vel eodem Episcopo a Paganis, aut Schisinaticis capto; duo enimii hit casius aequiparantur quo adessectum, ut iuris dictio, & administratio Episcopatus traseat ad Capitulum E elesiae Cathedralis,ut habetur in cap. flEpiscopus de supplen. neglig. praelat.

81 in c.qui quidem Vicarius t potest e de ipso Capitulo , ut Iate ostendunt

num.ε. in maior dissicultas est, alii is debeat habere quotidian xs distributi nes,eb,quia potestas, & Iurisdictio Episcopi traseat in ipsum Capitulum, c. r. de maior.&obed.in 6. d. p. si Epist pus,& seq. de suppl.negliti praelataeo l. lib.&utrobique Glos & Doct. Omnes, atque adeo de ipsa utilitate Capituli, seu Ecclesiae, unius Canonicus est, agi

83 videariir. qua tamen in rei ideirat de hoc vicario Capitulari puto dicedum, Oliod de Vicario Episcopi, ut nimirum distributiones non percipiat dum rotione siti officia abest a Choro, tu quia rinciraliter procurat utilitatem prasaturae, seu Episcopatus vacatis, ut post Paul. in clem. starii tum,de eleta tradit 8 Pauin .d.nu. ex hoc inferentes t pr

laturam ipsam,non autem mensam capitularem subministrare debere sal rium huic vicario,cum,qu i sentit emolumentum,sentire debeat &ontis, Camqui sentit,de reg. iur. in 6. cap.pra si ii g. porro de oss. ordin .e .l ib. cum sis 8s mil. hinc etiam est,t non omnem iurisdictionem, de potestatem Episcopi

transfundi in capitulum sede vacante,

ut patet in casibus, de quibus per Glos

in cap. cum olim. Ueib. Capitulo, de maior.&obed.Sbroz.d. tract. de vicari Epi scop. lib. I .quaest. 3o. num. 3. Sc seq.

&Α. quaest. 13 s. num. c. &qu. aest. Ico. num. 6. Pauin .d. tract. de potest. Capit. Sed. vacan. Des per totum, Doct. d. C.

I.&c. si Episcopus cum se l. de suppl.

negi. praelat. ut non immerito Paulia.d. react. I . par. quaest. I. dubitauerit an c5stituenda esset regula amrmaritia, vel

negativa super huiusnodi tra sinissi ne Episcopalis potestatis &iurisdictionis in Capimium Sede vacante. Tum

quia, cum hic vicarius Capituli , qui

133쪽

Canonicus sit, debeat i habere congruum salari uiri, sicut extraneus,ut tradunt Pati in .d. quaest. Io.num. 1. Iler. super costit. Regn. it. de Sacros. Eccet. nu.7-Sb Z. d. tract. de Vicar. Epiclib. I . quaest. F s. nu.7. dc quaest.co. nu.

contentus esse debet huiusinodi sal 87 rio, ex quo deduci debent expense, quas domi esset faetii rus secundunt Pa

quaest. I. ubi tamen nihil habetur, neq; traditur per Doch. expensis, auis lario iudicis, seu officialis, sed de expensis litigantis; allegat et notat. in c. statutum 3. insuper, se rescript.in s. sed neque ibi aut a Summo Pontifice, aut interpretibus traditur de ex pesis ex salario deducendi, sed de expensis itineris occasione litis, ex quibus Gl. ibi,& Doch. docent deducendas esse in iudice ordinario, non autem delegato illas, quas domi secisset; quare hoc quidem de expensis itineris admitterem 88 in casti nostio cum hic Vicarius ordinarius silino autem quod asserunt Patan.& Sbroa. loco mox alleg. Illud sa-nEadinitio, quod iidem Doeh. ibid. tra89dunt , t hunc Nicarium Capituli percipere debere fruinis beneficiorum,&praebendae per drap.de caetero,&c. ad audientiaini,decter. non resid. cum cc-

statur in seruire Episcopo, seu Episc po, seu Episcopatui in spiritualibus. Infertur undecimo, quid dicendum sit de Canonico, qui tamquam Episcopus Cocilio maxime generali pr sensest, an nimirum percipere debeat dum abest ab Ecclesia sita quotidianas distributiones; nam regulariter dicendum so est, i quod non, tum per rationes; quibus in spetie ad ficinat Tiber. Dec. csis. 69. vol. 2. serὰ per totum, tum quia ut sic non abest causa utilitatis siuae Eccle.

sat, cui adscriptus est, sed tantum E clesse uniuersalis: secus vero dicedum si esset, ' ubi tanactum Theolagus,vel etiam Canonina cocilio litteresset iam mine sui Capituli ab eo missus,oa tunc rem sine Ecclesiae utilem ager

XI. Irst Infertur deniq; eu i qui causa suae

Ecclesiae propriae, cui adicriptus est, a Capitulo iniuiis in aliquo publico munere , puta magistrams, si E Iesia illa haberet iurisdietionem , dc imperium, vel saltem legationis ad summu Iratificem, Principem, Ciuitate causa quoq; gratulationis abesset distributiones p-cipere ; i 3 enim dicuntur rem utilem Ecclesiae suae facere,&abesse causa seqs; Ecclesiae, sicui etiam quit haec agunt pro Rep. siua dicuntur in prophanis abesse causa rei p. &ex eo capite in integra restitu uti ir, sicut late probat Odd. trai'. de restit. in inteem quaest. s. art.

1 o. δἴ de legatione es ex. in l. sed si F. fin. l. legata. l. non verθ, δ I. qui mi tuntur in princip. ff. ex quib. caus mai.& l. i. C. eod. de Magistratus munere est tex. in d. l. qui mitiniatur F. similes; de Asses hibus est rex. in l. si cui in princi p. ff. eod. de Praetoribus, &Uicarijs tradit Ualasi . in l. imperiti num. 186. T de iurisd.omn.iud. Odd. d. arta Io. num. 3 F. Atq; haec de tota hac rt. qu st. prolixiori sertasse quam par esse videretur, ut immuneras sere quaesti nes de absentibus ob Ecclesiae uti Iitatem sivo sinu complecteretur,dicta sint satis.

a Consuetudo Ma contra, atia prater, aliacundum ἔπι.a Consuetudo contra ius requirit Patium annorum, saltem de iure Canonico.

genaria.

. Consuetudo eontra M.qua usus est Papay is esse decennalis. Irim in consuetudi

ne eoutra conmtutionem non receptam.

c Consuetudo eontra , .non autem praeerius

delae necessariὸ σοῦ rati nabilis. Consuetudo rationastis qua sit. iudicis ambitrio relinruitur ι Ex quibus autem informabit iudex animumsuum. num. x. s Consuetudo prater tua inducitur arud rem annorum. Nisi tenderet a traicidiarium iuris Ecclesia. num. re. ιι Consuetudo interpretatiua iuris non requia

134쪽

i.I tu liciarim. num. 1 F. ac Actus mi in re..dam consuetudinem quo requiratur, iudicis arbitrio relinquitur ex

communi.

ad indueenatam consuetud nem. ry Actus consuetussinem inducentes debret esse interpolati. t, unis es. ιν Consuetudo non debet neeusMiὸ esse obtenta in euntradictario iussitio . a s Consuetudo inducta post Iegem tollentrem.

suetudinem in iis quando suismeatur. Et quid si tantum tollat aliquid ιquamise

a a Consuetudo ἰmmemorabita non tollitur terelas. Iam,nen obstante quacunque eo fuetudine, nisi amnetμν taquam ιniqua. as 'Consuetudo centra ius non extendisse δε casu ad casum . nequa de loco ad Deum. Meque de persena ad perfnam. Nisi e -- sus, ad quem sit extensia . comprehenda. ιii sub lata significatione vocabio FUM

as Consuetudo contra ius extenditur ubi unus casus habet se ut eorrelatiuum ad alium, mititat eadem ratio . Aut quando duo

aquiparantur a Iege Antigua. num. as.

Aut ubi et num haber se consecutiuὸ ad

as Censuetudo unius eisitatis, is Dei extenditur ad loea issi subiecta nou habentia spetialem consuetussinem. as Consuetudo extenitur ubi militat aadememnino ratio.

3 o Consuetudo etiam poenalis,sieontineat an ma, aliumve fauorem, extend tur iam milia.

3 c consuetudo, qu)d absens pere iat fructio ιeneficiorum suorum in absentia valet. Idq; etiam po 3 Concit. Trident. num 3 a. mo- do indo E/elsa insignes non patitnturifectum ministrorum , num. 33. aut nisi ebsuetudo inducta essessine causa. nu.3. .

a s Consuetudo, ut omnes clerici abfntes percipiant fructim praebenda . beneficiorum, non est admittenda in Collegiatis in inibus. nsreditus admodum tenuersint.

Ir Consuetudo,quod elericus Ecclesia Collatata percipiar in absentia sine causa quotidianiti l Iributiones non valet. Idque trece it etiam in consuetudio iωmemo rabili. -m.3δ. etiamsi censuetudo fing Hr huiusnodi absentes residere in Lecti.

o IConsuetudo, quod habens plures Canonicatus in Quersis Ecelesbi percipiat di ibutio sin utraque, si una residear .no

valet. or Consuetudo,quod Canonicἰ. qui nolunt Ar moum int=a annum ad ordinem requi tum . percipiant integrm d Hributiones .

non valet.

a Consuetudo, ut assens ructa de causa, pura Hy.visitationis, volsimili percipias δε- stributiones, viael. 3 Consuetudo, quὸddi ibutiones inarues ter asignentur Loria Canonicis, diuinis e iis valet. . Consuetudo interpretativa δειν iuris . a aliqtiibus absentibus tribuenis sint diastributiones mittenda ess. s Consuetudo tribuens disyributiones absentibus .si inducta sit sciente. O patiente

Papa. valet.

- Tolerantia . scientias Pontificis indiuit dianensationem non quo serum conniuet , sed quando icit. se tolerare . nuta tamen expressa rario a Pontifice rerutritur.

M Censueredo immemorabilis tribuens dii butiones et , qui per Mium Ecclesiari; .uit, interess diuinis, admittenda. st Consuetudo. quὸ is, qui abfuit propter L Isaftia utilitarδ,manens domι per duos. vel tres Hespercipiat ictributiones. va- Iet . Idem in eo.qm absciit ob ntiam iust causam.num. Io. Debet autem esse tu rimetraserista, hoe es quadragenaria.

33 Censuetudo, ut νs, qui abfuturisunt ob Ecelsa utilitatem, tres dies tribuantur ad eouuen in sarcinutis, vatit. 13 Tempud moleum eia ovi. θ eomponori sarcinulas, quod abfuturo edeumi, eiq;. qui aduenit, tribuitur, arbitrarium est. so Cosuetudo quadragenaria, quὸd clerici a sentes per duos me s in anno percipiane disributiones admitti poteri .ss Lasora dum,mnunouam interrupim ta tum parit, durabitus non es.sc Liuies necessaria ecthumana vita. sy Gonsuetudo quadregenaria,qua finibus ponseptuagsmum annum licet diuinis non intersi inti dentur disributionei, admitti poteria.

3t Septuage rim ad munera personalia cari

135쪽

quor percipera piassunt distributiones. 'tieti diuinis non intersint. ει clerici , qui diurias Ece a inseruieruntLex consuetudine possunt ab tei laquam emeriti milites percipere istributiones. G Milites Maelestis mititia non debent gaudere

minor3prarogatiua, quam milites armata militia.

a Mortua , seu eius haradibus possunt ex eo fuetudine legitime in dia tribui fructus primi anni. G Fructus primi anni, quomodo diuidendi linter ι nesciaitti . er eum, cui ex eonsuetudiso debentur, cs Mortuo tribui non possun/ Hstributiones primi anni etiaran ex eo uetudine: neque etiam iam hareδι- . Et qua sit vi iussiq;

M, o quomodo confietudine induci posit, ut absentes Distributiones quotidian, percipiant. Guaestio XII.

Idimus hucusq; an, & quando absentes. a diuinis, &ab

Ecclesia iure communi a tento percipere, vel amiti

re debeant quotidianas distributiones; videndum nunc est in tribus sequelib. quaestionibus , quid de iure spetiali,ni- minimconsuetudine, statuto , . vel priuilegio, quid nimirum haec tria possiit in concedendis huiusmodi absentibus quotidianis distributionibus. Et primo in hac quaest. videbimus de consuetudine; & quidem fusius, quoniam est haec imateria quotidiana. In qua ut dilucidius procedatur; Praemitto primo,r quandam esset consiletudinem contra ius, aliam praeter ius, aliam secundum ius,ut tradit Abb. in c. fin. nu.r i .& ibi caeteri Doct. comuniter, maxime vero

de Franc. in cap. fia. d. tit. in6.ilade hoc nemo dubitat; nam de se patet. Praemitto secundo, consuetudinem, qtiae est conita ius, saltem de iure Ca- 1 nonico requirere spatium AO. ann rum.&hoc voluit rex. d. cap. sin. extra de consuetud. dum requirit, cuod

hac costietudo sit legitime praescr pta,& hoc ibi adnotauit Glos& omnes Doctor. mox citati ; consiletudo. enim te .

3 et itime praescripta est, quae inducitur

spatio qo. annorum, ut probat Curi. d. seeh. 3. num. q.& constat ex cap. cum

Ecclesia , de caiis possessi de propri tat. capit. auditis de prascription. de capit. curia de beneficio, te praeben. in 6. cum simit. Verum id dupliciter restringi debet ouatenus ad rem nostra 4 facere potest. Primo nisi Papa usus fuisset tali consuetudinem ain tunc sus.ficerent dece anni; ita post Butr. d. cap. fin. in A. requisito,& alios tradit ibid. r. d. seeh. s. num. 39. Restringe 2. ins consuetudinet contra Canonem, qui nunquam est receptus in obseruantia ;niuntii uc, si Princeps ignoret , susticiunt, & requirutur decem anni;Cald.

sunt qui huius; Papa vero siciente non requiritur decennium, sed per aliquot

aetiis contrarios excluditur const itu tio, ut voluit Abb. & Fel. d. cap. I .qu rum etiam sententiam sequitur C tiari loc. cit . eamq; communem asserit Curi. d. seel. 3. num. 4o. licet ipse de ea dubitare non nihil videatur . Nequirit etiam haec consuetudo contra ius,c t quod sit rationabilis, ut apertὰ deciditur ind. cad. fin. quod quidem non requirit consuetudo , quae est praeterius, ut voluit ibid. Card. Bal. & Barbata quos reseri, & sequi videtur Curi. d.

Praemitto tertio iudicis arbitrio re-7 linqui, quae nam consuetudo sit rationabilis. Abb. d. cap. fin. num. r.&ibi

136쪽

ra a

cap. 2.in Verb. rationabilia de Gnstit. in 6.Archi d. in cap. leges io. dist.&ali quos referunt, & sequutur de commi ni attestantes Roch. Curi. d. cap. lin. sei L 2. num. ΣΟ & Menoch. ali os referens in tract. de arbitr. iud. lib. 2. cas8 81. num. 2. qui quidem iudex ' informando animu suum ponderabit, utru- finis consuetudinis sit bonus; & an ea sit aliqua iusta ratione inducti; & viruius approbet similem consiletudinem, . vel reprobet ut optime adnotauit Abb. d. num. I. illa enim est, dicitiirq; rationabilis consuetudo, quae non est a iure reprobata, ut voluit Glos d. cap. fin. Verb. rationabilis, te consuet. ad id al- Iegans cap. cum dilectit se . tit. cap. cum Ecclesia, de caus possessi. &pro - .priet.&cap. Abbate, de verb. signis cuius opinione sequitur Innoc. d. capia lfi n. dc Bal. cons Ui .vol. 1 sed neq; requiritur expressa de inconuincibilis ra 'tio, sed aliquod bonum motivum, ut' voluit Bal. d. cap. 1in. in Uem. rati nabilis ; qua etiam ratione poterit tu dex arbitrari illam esse rationabilem consuetudinem, quae continet bonum . honestum, vel honorabile, ut tradunt, Barb.at. d. mp. 1in. col. i . de ibi Curi. . d. Oct. 2. nulla. 2o. similiter ea,quae Rabet illas tres comites, ut religioni cotieniat, nomat disciplinae,& s: luti prospiciat, leu peccatiun excludat, ut i

quitur tex. In cap. consiletudo, disti I.

quae verba ibi explicant exempla proferentes Glos. Archi d.&caeteri. iliaemitto quarto consiletudine,inues est pr er ius,' regulariter induci spatio decem annorum;ita Abbd.capit n. nume. i I. N: ibi Io. An. Butr. & alij, quos referunt, & setiuntur comune opinionem asserentes Curr. d. cap. fin. secL 3. num 18. Soa E in Thec recept. se iit. littera C. num. 27s.Villat in com

io Id autem noni procedit,ubi talis con-- saetudo praeterius tendit ad der an- dum iuri alicuius Ecclesiae; runc enim debet esse quadragenaria; ut satis Tonstat ex cap. dilectus,de consueti cap.

de quarta, depraescrip t.&cap. Abbate

decis ,. de consuet .in nou.Curi. d. seeti . nu. 72. Fel. in cap. statuimus limit. i. de maior.&obed. D ten. reg. I 39. cienos fusiosostedimus i trac. de option. can.cap. 2.quaest 2. in princi p. Praemitto quinto, in consiletudine Interpretatiua iuris, seu obseritantia, It vel stu lo no requiri cursit in temporis , sed siuiscere aediis ipfbs; ita

de qui b.isde legi. tradit Roch. Curt d. stetis .num. s. ad id etiam allegans tex. in t .vel uniuer rum T. de pignor. aetide in I. Titianus T. quod cum eo; hoc ipsem etiam adnotauit idem Curi.ead.

I 2 Praemitto sexto, unicum a bim i nosiissicere ad consuetudinem inducendam, , sed plures requiri. id satis probatur in I. i. & 2. C. quae sit longa consilet. adnorauitq; Bart. Ll. de quibust y quaest. r. m. se legi idqire etiam si ' vniacus ille actita sit nodorsus toti populo, seu Collegio,ut monet ibi datari.& a

notauit Petr. Rauenod tit. de consiliet. sech. 3. nu. , .niit tamen ill unicus a misi t esset successivus, & haberet continuati neni per teni pus, intra quod inducitur talis conssietudo; rex. sing.in c.

tam de beneficio, de praeben. in s. dedocet Abb.d. p. fin .num. II. late inter caueros Curi. ibid. Oct. q. num. 3. Veli ueni sit aetiis ille sit iudiciarius secunditiii Abb. l. cadit n. nu. I s. dicens hoc fateri Doct. utriusque iuris ;mo rat men per illum actim tanquam n torium de eae retur consensiis populi, ut ibid. t. Abb.δ Curi .d.s et. . num. fys. I 43. ubi vero plures almis requia I 8runtur, communis opinio est 4 iudiei' arbitrarium esse, quot achias necessa ij

sint, qui quidem iudicare debebit tot

requiri, ut exi s verisimiliter colligo itur consensiis populi seu Collegii. vi constat eri iis, quos refert, Se sequitur

nino

137쪽

p ARS II.

17 nino necessarius ' consensus saltem ta

citus populi , seu Collegij ad induςei

paulo post principiu,&ali J, quos retulimus d. trach de option .quaest. 2. con-18cl. 2 Debent quoque illi actus tesse interpolati, ut voluit Bart. d. l. de quibus quaest. 1. T de legi. lateq; ostendit

Curi. d. stet. q. num. 38. necnon etiam uni sorities, ex di formi enim obseruan-ria nequaquam induci potest cosuetudo,ut plurib. comprobat Rot .Rom .d Cis. I9.num. 1.& decis. 72.num. 28. mse'. 2.par. in nouiss. diuerci Praemitto septimo, t non eme necen se, quod consuetudo obtenta sit in co- tradictorio iudicio. id optimὸ probat

ius opinionem secuti etiam fiunt de comum attestantes Castr. 4. l. de quibus col.2.is de legi. Barbat. d.c. sin. col. 18.& ibi Curt.seeh. num. 3 Α. Eman. Suar.

Prannitto octavo, q, si lex de furiira consuetudine mentionem non faciat, sed simpliciter tollat praeteritam consuetudinem, seu iam introductam, tuc 2o consuetudo i inducta post hac legem eidem legi derogaret, ut singulariter docet Gloc penult. in element. statutude eleist. & λnchar. in cap. I . num. 3O. de constit.in 6. quod idem etiam senti re videtur Butr. d. p. tin. nu. 13. & alij plerique, quos resert Tiraq. de utroq;: retra in praefat. num .i7. sed expressὰ, tuetur Guar. lib. s. var. re l. cap. I .i num. . conci . . licet contrarium tenei . re videantur plures alij , quos reserti idem Tiraq.d. praefat. num. I 8.&Viui. 1 in comm.o n.Veib.consuetudo etiam, futura ; qui tamen potios loquuntur, ι ubi lex consuetudinem reprobauit. Sit vero expressim per legem aliquam toli Ieretur consuetudo sutura, tuc cerimn

est ex eadem causa non posse iterum ea induci,ut tradit Abb.d.cap. fin. nu. 22. Butr.ni m. 13. Bart. d. l. de quibus nu. .

in fin. & Alex. post alios in l. si non spetiali num. q. C. de testam. & alio, quos refert, & sequitur Duen. g. IV. exit oua vero causa poterit; ita Abb. in c.

2.nu.8. Dec.nu. 2. de probat. ubi caeteri, quam opinionem communem asserit alios referens Viti. ubi supr. Vel consuetudo ex noua causa, Duen. d. reg. rq .limit. I.& Couar. d. mi'.q. concl. 3. similiter quando lex reprobat consue- tu linem, tunc consuetudo contraria

postea inducta etiam immemorabilis non valet,nisi Principe sciere . ita post

ai & num. 1. Immo etiam si lex ' non faciat mentionem de consiuetudine, sed sol sim improbet aliquid tanquam i

rationabile , adhuc non valeret consuetudo postea inducta tanquam irrationabilis.opt. tex. in clem. I. de elect. bi id adnotauit Paul. idem etiam tradit Duen. l. reg. I .ampl. 2. post Gem. d. cap. I. num. 3. de constitain 6.&consi.

Is 2.num .7. si suis vero circa haec, quae praemisimus aliaue, quae praemitti posise videbantur,pli ira desiderat, cosulatc u rt. Abb.& caeteros d. cap. fin. Duen. Viti. Couar. & alios supra cit. Praemitto nono, quod, licet canon, aut Summus Ponti sex, ubi tollit consuetudinem, viatur his verbis, non o stante, vel sublata quacunque consue-χὶ tudine, t adhuc non censetur sublata&reuocata consuetudo immemorabilis . nisi consuetudo illa. damnetur, ac reprobetur 1 lege, ut iniqua,& irrati natalis ta post Bal.&' Ang. in l. omnes C.de praescript.3 o. ann. Fel. in rubr. lepraescrip t.col .pen. & alios late tradunt Tiraq.de retract. consang. g. r. Glos a.

138쪽

Praemitto decimo, S: Postremo, P, 13 licEt insuetudo contra iust regulariter non extendatur de casa ad casum, neq; de loco ad lucum neq; de persisnaad personam, ut tradunt Da communiter in l. quod non ratione,& d. l. de qui bidis tr. de legi. de l. 3. f. haec autem verba T de nego t. gest. Archi d. Celmin. an. Jccaeteri in cap. fin. de c5suet. in. 6. satisq; probatur in l. I. C. de emanci p. liber. d. l. quod non rati ne, dc c. fi n. deo T. Archi d. cum sinit. Id tamen non est perpetuum. Nam pri-23 mo non procedit i quando casus, ad quem sit extensio,comprehenditur sublata significatione vocabuli casus expressi. ita singulariter limitat Butr. d.

cap. fin .cOl. 33. quem sequitur Curi. d. cap. fin. feci. q. num. I 2. extra de co-suet. ubi pluribus id comprobat; optimus tex. in Clem. I. de elect. Praeterea

id non procedit et quando casius, ad quem facienda est extensio, habet se ut

correlatiuum cum casu consuetudinis, de eadem ratio militat,ut optime,ac larite comprobat Curi. d. fere q. num. I 3.16 Tertio similiter id no habet locvrquado duo aequiparantur a lege antiqua, quia tunc consuetudo siuperueniens in uno extenditur ad aliud, ita late Butr. d. cap. fin. col. 3 .d Curi. d. sech. q. 27 num. I .c arto ubi unum i venit consecutive . ad aliud, tunc consuetudo eti- amcotra ius introducta in uno extenditur ad consecuti uiam illius, ut fusa tradunt Butr. d. col. 3 .& Curi. d. sect. q. num. ic. Quinto consuetudo unius

28 Ciuitatis, ve oci t extenditur ad oppida, de loca particularia illi subiecta,

quae non habeant consuetudinem propria. ita Bart. in l. 2. mi aest. 36. C. qua sit. long.consuet. late Curti d. num. IdcI7. post Butr. d. cap. fin. Col. 38. secus vero esset si consuetudo illa esset contra ius alicuius Ecclesiae, particularis, nam tunc non extenderetur ad alias Ecclesias,ut notauit idem Cur. d. se n. q. num. 7. dc i7. post Abb. de Vincent. in cap .cum Oli de consuet. Sex-λ to cotauerado q oq; extenditur t ubi militat eadem omnino ratio; Glos in

cap. i. in verb. Italiae, de tempor. ordi

din. Abb. de alij in cap. at si Clerici in princi p. de iudi c. late Curi. d. Oct.

nume. II.&23. Denique consuetudo etiam poenalis, si sit fauorabilis animae, alium e fatiorem continear, extenditur

3ot ad similia, ut latε, de optim coi

frobat Cu G. d. sech. q. num. 2 i. dc seq.lis praemissis iam ad conclusiones ve

niamus .

Prima conclu sio. Lic&valeat consuetudo, quod quis in absentia, seu non residens percipiat fructus beneficiorusuorum; non valet in quod habeat diastributiones quotidianas. Prior pars 3i huius t conclusionis probatur ex rex.

in cap. cum omnes, de constit. ubi id adnotauit Glos fin. Abb. not. I. alia Glos in cap. conquerente,Verb. deseruiat, de Cier. non resid. idq; pro regula ponit alios adducens Duen .reg. I sq. dc Io.Selu.tract.de benes pari. quaest. 322. num. F. Et Puro procedere t etiam post Concit. Trident. sess. 2 . cap. I 2. versic. praeteris obtinentibus, modo

ea cosuetudo te time inducta sit post illud decretum Concilii, quicquid vo-Iuisse videatur Couar. d. cap. I 3. num. '. de ex pressim triadat Alphons Hai ed. in tract. de benes in comparib. I. par. cap. II. num. 2 o. volens post Concilium Triden. no esse admittendam,neq;

valere huiusmodi consuetudinem; cuius ego contrarium iure sustineri posse puto; quamuis enim Trident. synod. d. cap. la. staritat, quod obtinentibus in Cathedralibus, aut Collegiatis tale si s dignitates, Canonicatus , praebendas, aut portiones non liceat vigore cuius libet statuti, aut consuetudinis ultra tres menses ab eiusdem Ecclesiis quolibet anno abesse, alioquin primo anno priuetur via usquisq; di nudia I xte fruinium, quos ratione etia prae-endae,ac residentiae fecit suos; tamen cum neque improbet, seu damnet Coci lium huiusmodi consuetudinem, neque furi iram expressθ tollat, et ii ed

roget , dicendam necessirio est, legitimam

139쪽

PARS IL

ma consuetudine, hoc est quadrapennariam post idem Concilium admittedam Ere per ea, qtiae sit pr. in 1.&8. Demissi. latius adduximus. Veru hanc uae priorem conclusionis partem ita temperandam esse putarem, ut proc 3 3 deret , t modo Ecclesiae Cathedrales, dc Collegiatae praesertim insignes non paterentur defectum ministrorum, ita

post Fel .d. cap. cum omneS num. alios tradunt Selu. d. quaest. L. num. 8. Duen. s. reg. I 3 limit. 2. Guar.d.nu. λ. aut talis consuetudo non praebeat o

casionem vagandi; si enim illam pra beat i quia permittat alique sine causa se absentare a beneficio,tunc no v let cometudo ; ita Innoc. in cap .ex tua num. 3.&ibi Anchar.&caeteri, de cler. non resid.Selu. d. uum. 8. laia Duen. d. reg. i 34. limit. 3. idemq, dicendum es.

3 set,ubi t consuetudo ipsa inducta esset

sine aliqua,eaq; rationabili causa,Dec. d.cap.cum omnes nu. s.Siluest.in Sum. Verb. residentia quaest.2. Duen. d. reg. I 3 . limit. . & ratio est, quia cum haec consuetudo sit contra ius, cap.quia n5- nulli,cap. relatu,& tot. fere sit.de cier. non resid. debet esse rationabilis,ut patet ex d.cap .fin .de consuet. ubi Glos&Doch.omnes id adnotarunt. Atque id quidem procedit, & locu habet quoad absentiam alis toriim singularium, naquoad ab sentiam omnium clericorum Ecclesiae Collegiatae ea consuetudo 31 ' non est admittenda nisi in Ecclesi)s Collegiatis non insignibus,eaque consuetudo debet esse immemorabilis. ita decisum reperio per Sacram Congregationem Tridentini Conc.ad sessi. χ'

cap. t 2 de re mat. in una Burgen . induab. Comen. & in una Mediolanensi, 3 6 aut ubi reditus t ita tenues sint, ut Canonici neque ex iis, neque aliunde habeant , unde vivant, ut censuit eadem Congreg. in d. Burgensi, in altera C men si, dein altera quoq; Mediolanesi. Posterior autem pars huius conclusi 37 nis, quod nimirum ' non valeat consuetudo, quod C. anonicus, aliusve clericus Cithedralis, vel Collegiatae E

clesiae percipiat in absentia sine iusta

causa quotidianas distributiones, aperte constat ex cap. unico in princi p. de cier. non te sid .in 6.ubi a Boni f. 8. penitus improbatur consuetudo, quod clerici Cai hedralium, de Collegiatarum Ecclesiarum etiam prς sentes in ciuitate, & loco Ecclesiarum, qui eisdein Ecclesiis in diuinis ossiciis non in se uterint, percipiant ouotidianas distributiones ; quae quidem constitutio

Bonifacia in nouatur,&in usum reu eatur Tridentina synodo d. sessi. 26. c. I a. versic. distributiones vero; id quidem adnotauit Glos Se Doct. com

mit. vir. Jc reg. 2 ossi in princip. Id vero ita intelligendum est, ut non modo m-blata fuerit consuetudo , quae aderat tempore d. c5stitutionis Bonifacij, v rum etiam nullo modo valeat huiuia modi consuetudo, quae postea inducta fuerit, vel etiam in futurum contingat induci, ut fatis constat ex DOct. supr. cit. sed id in spetie monet Guar. d.

cap. I 3. num. 2. in princi p.&s. ad fin. rest Prob.d.cap .unico num .4I.ob eam nimirum rationem, quod ea consuetudo ob iniquitatem improbetur iuxta latios etiam per nos tradita supr.d. prae missi. 8. Ampliatur vero haec posterior pars primo, ut procedati etiam in c5suetudine immemorabili; ita in spetie tradit Holed. d. cap. II. num. 9. in fin. idque apertὰ const. itex ijs, quae adduximus lupr. hac eadem quaest. praemis s.

39 Secundo, ut locii in habeat, i etiam si consuetudo fingeret absentes residere in Ecclesia; nam nihilominus non percipient quotidianas distributiones,

vi satis probat tex. in cap. de caetero iu- cap. ad audientiam,de cier.non re-sd.& tenet Glosd .cap. unico Verb. adfuerint, eod.tit.in c. HIied .d.capit. l 7. num.8. Duen. d. reg. 2 . num. 3. Ampliatur tertio, ut non valeat consueti dos Zed b, L

140쪽

do, quod habens plures Canonicatus o in dii tersis Ecclesiast percipiat distributiones quotidianas in utraque E clesia, licὰt in una tantum resideat . ita Card.in clei a. f.illi vero num. Io. de aet.&qua l. & ord praeficiend. Holed.

mi. i. De obtinentibus vero duos Canonicatus,vel Canonicatu,& dignitate in eade Ecclesia an salte ex conruetudine

possint duplices distributiones percipere diximus supr. hac eadem 2. par. q.4. concl. vlt. Ampliatur ut etiam non

AI valeat et consiletudo, quod Canonici residentes, qui infra annum non promouentur ad ordines, quos proprius Canonicatus requirit iuxta decreta Ind. Clem. a. & Concit. Trident. sessi 22 cap. q. percipiant integras distributi nes,cum d. Clem. 2. dimidia hisce nonicis subtrahat; id enim in specie docet Curi. d. cap. fin. sect. s. num. 3 9.

Duen. d. reg. 2 .num. I.HOie l. d. cap. II. num. 9. eam rationem asserentes,

quia lex Canonica nimirum d. Clem. 2.) quae subtrahit illis dimidiam partem distributionum, derogat cossietudini; quam quidem rationem optima esse liquet ex adductis per nos d. prinmiss. 8. Limitatur aute primo haec ipsa posterior pars huius conclusionis, ut 42 non habeat locum quoties ' spetialis aliqua consuetudo indueti ut priuil glans aliquem absentem ex iusta cai La. puta studii, vel simili, ut possit percipere quotidianas distributiones. ita

poli Dec. in cap. cum omnes in a. leiff. num. 6.& ibi Andr. ab Ex ea num. so. de costit. tradit in spetie Couar. d. cap. I 3. num. F. ersic. tςrtio eadem ratione Duen. d. reg. 2C6. limi P. I. & Holed. d. cap. I7.num. I o. & ratio illa est, quam

ibid.aiseri Hoted. quia sublata consuetudine potest de nouo introduci eadecora siletudo ex noua causa, quod nos late probauimus sit pr. h. acipia quaest. pr misi 8. Ex qua limitatione insertur, eum, qui abest causa examinis,uisitationis , seruiti j Episcopi, aut Papae, alia sue propter utilitatem Ecclesiae se

civi tatis,aut uniuersalis, stante hac de re spetiali consuetudine legitime prinscripta,cum ea sit rationabilis, ijq; iusta de causa dicantur abesse, percipere posse, ac debere pro tempore talis a sentiae quotidianas distributiones.Idq; quoad absentes propter viii itatem E clesiae suae ciuitatis probari potest ex communi illa doctrina in d. cap. unico quam retulimus, sed reiecimus supr.

quaest. praeceden .concl. I. Iul. 2. abs lute tradentium clericos absentes propter utilitatem Ecclesiae non percipere quotidianas distributiones,msi de hoc adsit conmetudo, in hoc etenim sensiauem diximus, admitti potest. Secuno limitatur, ut valeat etiam consuetudo , quod distributiones quotidianae dividantur inter eos, qui intersunt officio diuino certis horis, licet non omnibus,ut fuse ostendimus supr. d. 2.par.

quaest. 3.conci .vit.& inter caeteros minnet Hoted. d. p. i7.nu. I I . hinc etiam

43 inferens , qtiod ' valebit consuetudo, quod ipsae dii tributiones quotidianae inaequaliter dividantur inter horas canonicas, ita, ut plus, qui in una hora praesentes sunt, quam qui in alia , t crentur , & acquirant. Tertio limita, quod, quando esset dubium in iure, an tales distributiones aliquibus absenti-Α bus deberentur, tunc thaec consuetudo interpretativa huius dubii ii iris

valeret, est e q, admittenda. ita in sp tie tradit Couar. d.cap. I s. nu. . in sin. post Bal. consi. 13. inter consit. Card. Flor. Dec. s.c. cu omnes in I. lech. col. I de ibi Exe. nu. so. idemq; docet Duen. d. reg. 2os, . limit. 3. HOIed. d. cap. II. nu. I 3.&Curi. d. p. f n. sech. I. not. 3. limit. 3. num . qui autem sint casus, in quibus iure Pontificio controue

sum est, neque adhuc expeditum , a sentibus, ct his, qui diuinis ossiciis non fuerint praesentes, deberi quotidianas distributiones deduci tui ex notatis d. cap. Vnico, quod etiam admonet idem Couar. loc. cit. quod vero ibidem asserit hanc consuetudinem uite pret at

SEARCH

MENU NAVIGATION