장음표시 사용
151쪽
tap. I.& 2. eod. tir. in c. cap. unico de Cieri non res d. eod. lib. & alibi sepe.
His praemissis sit. 11 Prima Gnclusio. Valet' statutum
Canonicorum,&clericorum sine con-
. seni Episcopi circa modu distribuendi quotidianas distrivbutiones . ita
Glos. in d. cap. 2. g. caeterum verb. statutum, de verb. sign. in 6. quam ibi alijsequuntur, Abb. d. c. cum consuetudinis num. q. de consuet. Franc. d. cap. unicos statuimus num. a. de cler. non
res d. in ratio est, quia in pertinentibus non ad statum Ecclesiae, vel ad
Episcopum, sed solum ad ipsum Cadirutum, possiani Canonici statuere sine Episcopo, ut satis etiam patet ex cap. ex litteris, de constit.&cap.edoceri, de rescrip t. notatque Glos & Doct. d. g. caeterum, Abb. d. num. 4.& post alios
Fel. d. cap. cum omnes num.'. in lin.
Hinc infertur, quod poterit solum C pitulum statuere, ut tantum detur ei, qui intererit Missae, latum ei, qui in te
fuerit Matutino,& sic de singulis horis ; id aperte sequitur ex supradictis
iuncta Glos d. cap.unico Verb.ord In tionem, nemine quem viderim reprobata ita explicante illa verba tex. distributiones tribuantur iuxta rationabi- . Iem cuiuslibet Ecclesiae ordinationem clericis Colliniatarum Ecclesiarii in ,
qui dii linis osticijs in eisdem Ecclesijs
ad fuerint, prout etiam ita explicanda sunt, quicquid voluerit Petr. a Cened. i Collech. adius Canon. 3. par. Collect. I I .num.I. dum ea detorquet ad alium sensium, de quo in 3. conclus. Secunda Conchi sio. Solum Capitu- actum, seu clerici in seriorest sine Episcopo no possunt statuere de quotidianis distributionibus quatenus eam distributio pertingit, aut concernit si tum uniuersalem Ecclesiae, diuinaque ossicia,eorumve regimen. Id aperta cω stat ex decreto Concit. Trid. sessi. 24. cap. II. in fin. cuius haec sunt verba;
tera, quae ad debitum in diuinis of- Mi s regimen spectant, deque Co grua in his canendi ,seu modulandi r
lione, de certa lege in Choro conueniendi, & permanendi, simulque de omnibus Ecclesiae ministris, quae neces.saria sunt, & si qua huiusmodi, syn dus prouincialis pro cuiusque prouinciae utilitate, &mbri is certam cuiq; formulam praesicribet. Interea vero Episcopus non minsis, quam cum duobus Canonicis, quorum unus ab Episcopo, altera Capitulo eligatur, in os, quae expedire videbuntur, poterit prouid re . hactenus sacrosancta Trident. synod. d. p. t L. in fin. Ex quo decreto 17 duo colligiuntur. Primum est, non ad solum Capitulum spem redeus statuere, quae ad diuina ossicia, Eccle fi sticumque ministerium pertinent, sed ad synoduin Prouincialem, ac Metro politanam , interim vero dum celebr tur synodus, etiam ad Epistopum, ex eoqtie, sui id nunc obiter adnotemus)28 improbari t sententiam Gratian. qui dist. r8. in summa volebat Concilia etiam prouincialia non valere ad definiendum , ct constituendum, quod i men etiam prios reprobauit ibid. Glos εἴ caeteri in Uerb. constituendum periura antiqua, nimirum cap. ius ciuile dist. io p. quae contra,8.dis .capit. C tholica, I r .dist. p. illa,dist. I 2. cap. I.
de consecr. dist. 3 & capita conquestus, ast extra de fer. de maioribus t vero negotis fateor cum ead. Glos per illa Concilia non posse statui, ut in capita praeceptis r 1. dist. c. I.&seqq. dist. II. Alterinn est neque etiam solum Episcopum sine Capitulo in his posse statuere, quia nimirum sunt ex i)s, quae 'ectant ad statum Ecclesiae, in quinus solus Episcopus non potest sine Capitulo aliquid statuere, visu pr. hac ipsa q. praemis s. s. latitis ostendimus; idque ex eo patet, quod interim, dum stii
diis prouincialis celebretur,vult ei larident.qtrod ea tractentur, ac per
152쪽
aut tractandiam de negoti s ad ipsa Capiti ita, A Ecclesias pertinentibus, aut denique condenda sunt statuta, ut satis comprobat Henric.Boit. l. trae . de syan .Epi sc. 2. par. num. 2 3. & pluribus seqq. Hac ratione multa videmus de diuinis ossicios, eorumq; regimine tu in alijs plerisq; tum vero maxime in Mediolanensibus tum Prouincialibu . tum Dic e sanis Concilijs constituta praecipue sub tit. quae ad divin. ossic. pertin.quς omnia in hoc tractarii, in se xere non decreui, quoniam non immediate ad quotidianas di stributiones,de quibus agimus, sed remotὰ pertinere videntur , i)sque adeo contentus ero, quae ad ipsa sinet distributiones spectant. Poterit tamen solus Episcopus
3i t circa illas distributiones quotidi
nas,quae de nouo fiunt per detractione rertiae partis redituum,dc proventuum quarumcunqtie dignitatum, &porri nnm,praebedarum, & officiorum iuxta decretum Trident. Concit. T. 2 I. c. 3. de resorna. eas proportionabi liter in
ipsa prima michium deductione diuidere,&assignare tam per Gnis Ecclesiarum,quam ipsis horis, ac diuinis offici s , ut citis patet ex d. capit. s. de re so .ibi separare debere,dc iter dignitates obtinentes, & caeteros diuinis ii teressentes proportionabi liter iuxta diuisionem ab Episcopo etiam laquam Apostolicae Sed is delegato in ipsa prima fluctuum deductione faciendam dividantur, quod maxime notandum est etiam pro limitatione praecedentis conclusionis. Tertia,&postrema Conclusio. R 31gulariter non valet i statutum, per quod tribuantur absentibus quotidianae distributiones . id aper id voluit
Franc. d. c.vnicos statuimus num. 2. lecter. nina resid. in s.cum enim retulisset
dictum Glossin cap. 1. de verb. sig. in s. de quo supr.concl. I. quod nimiru posist Capitulum sine Episcopo inducere
ordinationem. ' consuetudinem circα quotidianas distributiones certo m
do distribuendas inter illos de Capiatulo, subdit, intellige dummodo non
sit contra dispositionem istius rex. nimirum d .cap. vnic. ubi expressὰ disponitur, ne distributiones vlla ratione tribuantur ijs, qui diuinis officiis non adfuerint, exceptis tribus illis casibus, hoc est corporalis necessitatis, infir miratis , dc utilitatis Ecclesiae. Probatur etiam haec concitisio ex cap. quod super his, de maior. de Obed. cum albs iuribus, qui b. supta hac ipsa quas . in
princ.ostendimus regulariter non ponse inferiores contra canones statuere; ubi etiam diuersitatis rationem attulimus, cur possint contra canones con suetudinem inducere, non autem condere statuta. Idem quoque censuit Sacra Congregatio Tradent. acii. dum ad sess. 2 capit. t.1. de reibri t. in una
33 Mediolanensi respondit per Concit
Tridenta eo loco sublatas esse onanes vacationes, per quas licebat Canonicis duos, aut tres meses absentibus distributiones percipere; id quod verum 34 quoque esse ait , licet tomnes fi iustus
Canonicatuum consistant in distributionibus; nam etiam hoc casu, inquit, omnes vacationes sunt sublatae; secus
3 1 vero t si in fundatione huiusmodi vacationes essent concessae. Idem etiam statuit Concit. Prouinc. Mediol. I. sub titide ministr.Ecclesiae, de diuinis ossiacijs irritans, de tollens omne statutum, quo aut absenti quavis de causa eius diei, vel sacrae horae, in qua muneri suo defuerit, aut omnino cuiquam contra quam iii re c5muni,& Tridentini Concili 3 & Prouincialibus Mediol. Concialiis definitum sit, distributiones quot dianae dari iterent; statuὸns j, quod
si datae fuerint, qui acceperit, imas non faciat, sed eas restituere teneatur. 36 Quare laxe nimis' locimis est Petr. 1 Cened .d .3 . par. lleel. II.num . . dum voluit Ecclesiae staturo caueri possa , ut absens ob sbiam animi oblectationem, resque suas componedas per duos, aut etiam tresvienses in anno integre percipere possit quotidianas distributi nes,ac si semper, &assidue diuinis os.
153쪽
scijs interesset. Neque, ut ipse putat, 37 pro eius opinione t facit rex. d. capit. unico g. statuimus,dum disponit, distributiones esse dandas. & recipiendas iuxta rationabilem cuiusque Lelesiae
ordinationem ; haec autem ordinatio, qua illi duo menses conceduntur ad res familiares componendas, & hon stam animi oblectatione, rationabilis videatur, ut sic ex interuallo ministri regredientes ad cultum diuinum at criori spiritu illi inci bant; na, ut asmittamus id rationabile esse iuxta ea, quae in praecedetiq.c l. s. latius dedu3 8.ximus; sbia rationibilitas i cum lapsu
legitimi temporis sufficit in consuet
dine contra ius, ut patet ex tex. in cap.
fin. de consuet.& ibi. voluit Glos. fin. in m. cuius opinionem satis sequitur Abb. ibid.num. Ide statilio vero hoc non habemus ; sed vel regulariter non valere statutum inferiotii in contra iusCammicum, vel ubi causa aliqua ad mittatur ad validandum staturum co-tra Canonem, ea debet esse urguens, neque cogitata per Canonem, per ea, qtiς paulo ante p&rmis s. 2.in primo cani adduximus . Prieterea quod dicit rex. d. g. statuimus de ordinatione ration bili cuiustibet Ecclesiae, id intelia ligendum est quoad hoc, ut Mime, &Ligulis horis Canonicis certa distribution una portio assignetur, quam a
quirat qui illis interfuerit, ut ibi expliacat Glos in verbo ordinationem an mine quem vidὰrim reprobata, sed in spetie approbata per Anchar. ibid. nil. 1. in initio. Minus etiam pro illa Petri 39 opinione facit tGlos. d. cap. 2. . rum Verb. statutum de verb. su. in solii in enim vult posse capitulum sin Episcopo statuere, quod certis modis quotistianae obuentiones distribuatur, quatenus tamen id non statum E
clesia sed singularia Capituli negotia
tangit;vt patet ex eiusdem Glo. verbis;
at vero, quod hς distributiones dentur absentibus, seu magis huic, quam illi, quis dubitat ad Ecclesiae statum pertin re uar. vero, qui Pro eadem orianione 1 Cened. adducitur d. lib. 3. Varere l. Cap. I . num. 3. Versic. prima
o sine i solum docet consuetudinem interpretari posse in casu dubio iuris, an absentibus distributiones quotidianae debeantur, nec ne; quodproculdubio ad rem non facit, tum quod non sumus in casu dubio iuris, sed manifesto , quod absensibus regulariter no debeatur distributiones, tum quod diuersa ratio est consuetudinis, & statuti, ut antea diximus . Idem autem Couarinum. 8. versic. decimoterito illud est. simi liter loquitur de consuetudine; &praeterea de absente , parte unius hore. qui etiam ad otium non diuertat. Sol.
postremum denique dubium huc pertinens, loquitur similiter de eo, qui abest a parte unius horς, quod tame noprobat, & praeterea de statuto , cui adiuncta sit consuetudo, quod facile admittemus per ea,quae tradidimus supta hac ipsa quaest. primis s. 2. in Io. casu. Denique quod idem Petr.a Cened. pro sua opinione adducit valere consueti
dinem, quod ille, qui abfuit pro utilitate Ecclesiae de foris veniens per paucos dies faciens moram in domo sua, licet diuinis non intersit, distributiones percipiat; 5 generatim valere coissuetudinem, ut ex iusta causa absens
easdem recipiat, id utrunque saltem in consuetudine legitime praescripta gratis damus,& place denti quaest. suis i
cis demonstrauimus; verum non recta insertur a conssuetudine ad statutum, tum quod diuersa sint iuxta vulgatam I. Papinianus T. de minor. tu quod regulariter posse quidem in seriores contra can es legitimam cosuetudinem inducere, non autem statuere su p. hae
eadem quaest.in princi p. discriminis rationem afferentes ostendinalis.
Limitari autem potest haec nostra Ar tertia conclusio primo, uti tolerari possit statutum, per quod senibus, de benemeritis,qiii salte per quadraginta
annos continuos Ecclesiae inseriti erunt
diuinis interessendo, dentur distrib S a tiones DGi ou by oos le
154쪽
tiones, licet amplius diuinis non inter snt, tum per ea, quae attulimus sirpra hac ead. a. pari quaest. I. sere per totam
maxime vero ad fili. tum quia id satis patet ex declaratione Sacr. Congreg. quae praeest interpretationi Tridentini
Concilia,cuius ad sessa . cap. I 2. de reformat .in una Oscensi haec uant verba.
licet statuta sint sublata, per quae a sentibus dantur distributiones,nihil minus Gregor. I 3. senibus, & benem ritis misertus mandauit statutum Co- postellanum tolerari, per quod debentur distributiones non seruietibus, qui Per M. annos iam seruierunt. Iamitatur secundb eadem conclusio, Vt va- εχ leat statutu, quod dentur quotidi nae distribi itiones absenti urgenti aliqua de causa verisimiliter non cogit in per canonem, quod probatur ex ijs, quae latius adduximus supr. in hac q.
praemissa cas. IIbi satis demonstrauimus posse inferiores clericos ex huiuL. modi causa contra canones statuere; idem aperte volueret Palud. in . dist. 11. quae st. s. concl. 9. Sol. d. versic. po stremum denique dubium, Cened. d.
43 nu. 6ς. No admitterem t tamen, quod post Palud. docet Nauar. ibid. nimiru , quod stante huiusmodi statuto de percipiendis in absentia sine iusta causa distributionibus, licet no possit hic a sens eas percipere in foro conscientiae; in sero tamen exteriori non esset ei detrahenda sita portio. na rationes mox adductae initio huius coclusionis procedunt in utroque sero, & maxime in sero exteriori. Minus vero ad initten- dum t est,quod idem Nauar.d. cap.1. num. 2 I .docet, quod, ubi se aliquis visore statuti excusat, quin talicui horae intersit ob aliquam causam 1 statuto probatam, modo ea causa subsit, licet implementum postea di Gratur, poterit licitὰ illius norae distributione per cipere, ut si quis se excuset 1 vemeris causa studii, vel lectionis, &differat
studium, vel lectionem longe post
steras.obstat enim illa ratio quod cet sante causa cessare debet effectus, Cap. cum cessante,de appellat. cum simi liv. distributiones vero dantur 1 statuto huic absenti ob tale causam, ergo de C.
41 Denique laxὰ nimis i loquitur idem
Nauar. dum d.num. 2I.&d. capit. 2I .nu.6q. inter causas iustas, quas pos
sunt ό statuto dari absenti distribi iti
nes,enumerat resecationem barbae,aduentum homilis, uisere cognatos, vel amicos, Sc D milia; nemo enim non via
delatas esse leuissimas causas; quarum implementum cu in aliud tempus dita serri possit, & debeatio est,quod propter eas Ecclesia, diuinus'; cultus d seratur, cu et seclusis distributionibus maxima sit obligatio Canonicorum in
Ecclesiam diuinoriam officiorum cel brandorum Sratia conueniendi, Vip tet ex cap. nn. 92. dist. dc adnotauit idem Nauar. d. cap. s. num. I 8. Dillis vero cum eode Nauar. ibid. recensere
M inter has causas i studiu,idq; propter
eius uti litatem, de qua per D . in C. IicEt, de praeb.&c. fin. de magi str. aut peregrinationem maxime necessariam ex uoto iuxta tradita per Doctan tit.devot. dc Odd. traeti de restit. in integri quaest. 7. art. 13. Idemque eadem ratione dici posset de eo, qui abest propter utilitatem communis Ecclesiae suo ciuitatis , prout pleraque huiusmodi statuta sunt tum in alios plerisque, tum praecipue in Ecclesia Metropolitana Mediolanensi. Illud sanὰ admittenduest , quod docet Nauar. d. num. 6 quod i ubi statutu ob aliquam iustam cautan dat aliquos dies absentiae, licti Clericus aliquas ex illis diebus horas , quibus etiam diuina officia in choro recitantur, malὰ consiuinat in ludis, &similibus; tamen pro eo tempore licitὰ percipit distributiones; tum quod principaliter illi dies accipiuntur pro iustis occupationibus; tu quod neq; et minus principaliter sumuntur ad illa mala, vel vana, sed haec incidunt incumbenti principaliter rebus, ac negoti js iustis
155쪽
8 regulariter statutum t no extendatur ad casum tamen ubi duo aequiparantur a iure, statutum disponens in 'uno casui extendetur ad alium, ut in hac spetie adnotauit Anchar. d. cap. uniconum. 2.& probatur ex lati sis per nos adductis in tract. de option. p. q. quaest. Concl. 2. circa medium. Limi tari potest tertio haec eade prin-somi palis conclusio ' iuxta tertium,& sequentes omnes carus, in quibus supra hac ipsa quaest. in a. praemissi. ostendiamus posse inferiores statuere contra canones, ad quos breuitatis causas studiosiim lectorem remito; sequens enim questio iam diu nos ad se vocat.
1 Priuilutam . is bonoseium quomois inter ne disserant, or num serr. . ia qui sit. a Privilegium quidsit. Beneficium Principis quidsit. a Din Uitio strictismam patitur interpetra
c Ben rarum Lui me ess interpretam m. r Priuitigium mictam haset interpetrati nem ι etiamsi agatur da modico pratu. cio, num. δ. illoque motu proprio eone deretur perfnaua actas priminiata . . . Vel si contineret fusorem, illius. eui conceditur, πιιt inciperet esse darannosum Myti
νι Privilegium non extenditur etiam ex idenritate, aut maioritate rationis. ra Privilegium extenditur quando alias νει deretur in utile Aut naiudicaretPetiali statuto,reβι reduceretur adim communenum. II. aut priuιlegium contra im iura suadente coneessitur . num. I- aut ubi
censeat, qu)d Princeps vult praiudieare
3c Privilegium refringi non Lbet ultra id, quodproprietas verborum patitur.3Z Concesso distributionum ab .ntibus a Ponti P. facta neque dissensatio, qua beneficium, sed propriὸ priuilegium d citur , frictams habet interpretrarionem , O
/s Papa potes aliquibus clericis priuilegio eo cedere.ut absentes percipiant vi Dibuti n/s quotidianas.
dit, ressi. ar Privilegium alieni eDessum a Papa , ut seipiat in absentiafrum sui benese, iuretrὸ .aesiis Ecclesia sua resideret. non comprehenssit quatitanas distributiones. Idem ubi priuilesiustam haberet . quῖd percipere ructus,ac siprocns esset. num
as Mortuaria, is anniuersaria non eo rehenduntur in priuilegio alicui concesse , vepossit in absentia percipera fructus, redia
tus,prouentus, obuenis menis emolumen
r atq; etiam distributiones quotidianarias Privilegium concessum aliquibus Ecclesiis. ut earum clerici posint,abesse per duos mensis in anno,is tamen percipere dis,ibutiones, sumit interpretationem ab ea rundem msuto, di consuetudine rati nabili .ao Mens Principis in priuilegys maximo es
as Statuta, o consuetumes rationabiles elbiarum in dubio eensetur Papa veta eruare illasas. ac Muttirium intelligitur iuxta flaturum aeoq; sumit interpretarionem. a Privilegium concessum aliquibus, ut post abesse per duos, aut tres menses in anno, di tamen percipere distributiones, intell-gendum, is practica dum est μι dimia nutione eulam disini.
An, o quando priuigio concedi possit, ut absentes distributiones quotidiamo percipiant.
XIV., X tribus quςstionibus,quas
: supr.in initio quq st. I 2.co rinenter tractandas proposuimus, reliqua est haec de priuilegio, quid nimirum possit in tria Duendis ijs, qui ' diuinis officiis non imtersunt, quotidianis distributionibus. Pr 'aittendum autem est primo disii serre inter se ista tria, i dispensatione, seu indulgentiam,priuilegium, Mneficium ; si enim Principis conce suo
a 'simpliciter aduersiis ius commune, , quod vi plurimum accidit, ad tau rem unius nat, in dispensationem, &
3 indulgentiam transit , si vero in tal- uitiaco by Corale
156쪽
terius praeiudicium conceditur, tunc A primi legi uappellatur, deniq; sit neo; iuris communis det inrentrum,neq; alterius damnum huiusnodi concessio contineat, beneficium propriὰ nunc patur, ut tum alibi tare, tum fis quentissime testantur scribentes in l. lin. m. de constit. Princi p. l. si quando C. dehon.Vacan. lib. Io. cap. cum dilecti,de donat. cap. olim,de verb. fgn.& capit. priuilegium,de reg iur. in c. idque in1petie tradiderunt Camerar. in repet. p. Imperiale mi.63. de prohib. mi d. alien . per rider.&Carol. pia ad ru-hr. st de constit. Princip. cap . nu. I IO. adfin. Praemi inedum secundo dispensati neni t strictissime esse interpretandam tex. est in cap. a. de fi L presbyt. in 6. idque adnotauit Io. An. Abb. Fel.&alij in cap .at si clerici g. de adulteri;s,extra de iudic. late Carol.Tap. d. rubr. p. s. mina. r. cum sit qo. ubi id optinis decla-c rar. beneficiu vero latissime est interpetrandum,d. cap. cum dilecti,de donat. cap. olim,de Verb. sig.& cap . quia circa de priuil. cum simit . fuse Tapia d. rub. cap. . per totum,&Doct. in praecitatis tutibus,& alibi saepe: priuilesium denique, proniam in alterius detrimentum 7 vergit, strictet est interpretandum, ut colligitur ex cap. sane, ubi Abb. dc Dec.de priuil. latissime Felan cap causam, quae,num. ΣΑ. de rescript. S: Iapia d. mbr. capit. 5. num. I. idq; procedit 8 letia si agatur de modico praeiudicio,' aut motu proprio ' concederetur, ρογI o sonaeue alias priuiligiatae; vel si 'co tineret fauorem eius, cui conceditur,
vel si etiam ex post facto incipiat alteri praeiudicare, vel si praeiudicet habenti
indultum generale, ut optime probatClaud.d. g. nn. l. s.ὸ.&7. is de covsitit. ix Princi p. ubi etiam probat, 'non esse extendendu m ad causam similem ex identitate, vel maioritate rationis. Idiripsum, vero non procedit i quando ialias redderetur in viile priuilegium, nisi extenderetur,cap. in his, ubi Doetide priuil. Claud. d. col. I. aut quando .i3t derogaret spetiat i statuto.& res redu
ceretur ad ius commune, Gloc in cap. statutum verarumerandum deproen. in c. late Tapia d. cap. 6. num. s. auti quando i priuilegium contamus iure suadente conceditur, Butr. dc Abb. in cap.rua nCbis,de verb.sg. Claud.d. col. I 1 7. I it. 2.aut quotiescunquet consit rei de mente Principis volentis praeiudicare tertio, Claud. d. col. 6. limit. I.
Is Denique restringi non debet et vltra id quod propriet verborum patitur.
d. I. fin. T de constit. princip. Aret. in 1. cum lege T de testam. Sc Rube. consi. I 3 1. ntum 3. Q iam vero concessi' de percipiendis in absentia quotidi
nis distributionibus, de qua hic agimus, est contra ius commune; ut patet exlex. d.cap. unico cum ibi traditis per i Doch. de cler non res d. iii 6.ideo ' b neficii nomen non meretur; sc quia tedit aci praeiudicium quamuis modi . tertij,cum per huiusnodi cocessionem
fiat,ut portio huius absentis, quae ali qui regulariter accrescere deberet interessentibus, propter huiusinodi co cessionem non accrescat, hinc fit, uti si non dispensationis sed priuilegii nomen haec ipsa concessio nam oscatur,&iuxta sit pra dicta strichian habeari
terpretationem, neq; extensionem alia quam mox comemoratum admittat . .
Prima concluso. Certum est posse Is Summum Pontificem t alicui, vel aliquibus clericis Ecclesiarum Collegi tarii in priuilegio concedere, ut absentes percipiat quotidianas distributi hes. ita in spetie tradit Glos Io. An. d.
nain distributiones quotidianae iure humano introducte sunt, eodemq; iure induebam est, ut eae solum interes.sentibus verε, vel fias diuinis officiis tribuantur, ut patet ex d.cap.Vnico, Mi s. quae latius adduximus supta l. pari quaest.
157쪽
quaest. s.concLI. & 2. ius autem hum 2o nuinit potest ab eo,qui illud condidit tolli, Ut probatur in cap. proposuit de concessi. praeben.& tradunt ibi Doeti dein cap. quae in Ecclesiamin, de constita de in cap.alma mater,ubi inter caeteros Couar. de sent.excorn. in 6. quare licti Summus Pontifex daeapit. unico, de in ali in iuribus statuerit,ut regulariter noni si interessentibus detur distributi nes; contra id tamen poterit aliquem priuilegiare , immo & statuere, idque maxime cum Papa summam habeat in beneficialibus potestatem, capit. 2. deprie n. in 6. cum alijs, quib. id fuse ostendimus in tra a. de option. cap. 8.
Secunda Conclusio . Si Papa alicui clerico Ecclesiae Collegiata concedat, ut percipiat filicius benecti sui in absentia integro,ac si in eadem Ecclesia resua I deret, adhuc ' non censeretur illic cessum, ut possit in absentia percipere
quotidianas distributiones. Ita Io.An. d. cap. unico in nouell. num. 3. quem sequitur ibi Gemin. in g. statuimus nu..dc Uiu. in commvn.opin. Verb. distri-utiones quotidianae in sin. Couar. d.
lib. 3. var. resol. cap. I 3. num. 2. post
Cassa d. decis unic. uub tit.de Cier.non resid. de alios. Ratioque esse potest, tum quod distributiones nomine fructuum beneficii non continetur, vid. I. par.quaest. 6. latilis ostendimus, tum quod aliud est residere, aliud diuinis interesse, distributiones vero dantur tantum interessentibur, ut fit silis demonstrauimus d. I. par. 'uaest. . post medium,neque obstat verbum inte rE, quia tale verbum non includit distributiones quotidianas, ut adnotarunt Io. An.&Gemin. locci t.per teX.in cap. licet,de praeben. qui apertus est, cui ego addo alium in cap. fin. de ma*istr.&in cap. 2. de priuil. in s. ex quo duo colliguntur; alterum errasse Glos. r. in cap. cum dilectus, lecter.non resid.Vinc. in c. Excommunicamus f. Catholici, de haeret. &Host. ii cap. ad liberandum,
deludae. qui coistratium senserunt; se-
cundo colligitur idem mi illo magis dicendum ubi priuilegium sol dira contineret, quod posset quis perci re fruebis beneficii, ac si praesens emet, tum per supradicta, tum per ea, quae adduximus supr. hac eade a. par. praemiis. . ubi ostendimus distere p&aesentiam ab intere sentia; Iim quia ita in spetie tr dit Viti. d. Verb. distributiones ad fin.
de Couar. d. num. 2. post Glos communiter receptam d. p. unico vem.
ad fuerint. Multo autem fortius idem dicendiam erit, ubi Paξa solum concederet priuilegium, quod quis posset in absentia percipere michiis benefici, sui, ut est tex. ubi Glos communi tecapprobata in cap. fin .de resicripi. in 6.de constat ex supradictis. i Tertia Conclusio. Priuilegium t alicui concessum a summo Pontifice, ut possit in absentia percipere fructias, re
ditus, prouentus, obuentiones,& em luntienta sui Canonicatus; atque etiam distributiones quotidianas,ad huc non comprehendit mortuaria, seu anniuem saria.Moveor autem tum quod in hane sententiam inclinare videtur Nauata inagnae auctoritatis vir. in cons i 3. de cler.non resid. lib. 3 vol. I.eamq; quoad priorem partem apertὰ tuetur Boer. deci L 11 . loqiiens in locatione, quae proculdubio laxiorem interpretationem
admittet, quam priuilegium, quod strictξ sumendum est , ut paulo antZostendimus. idem quoque voluerunt Old r. cons II 6. num. I. Fel. in cap. ad aureS num. I A. de rescrip t. & Anchari in clem. unica nu. I. & 41. de concess. praeben .post Io. An .in addit.ad Specul. eod. tit.col.6. Add. ad Rot. decis 8. de praeben. in nou. Bellen E. in tract. de charit. subsid.& post alios Couar. d. lib.
var.re l. ap. I 3.num. I .ad fin. dum tradunt appellatione redituum,&val ris benenci; non contineri morti raria,&anniuersaria; idem denique ex eo probatur, quod distributiones nomine
proventuum, redituum obuention lim,
Canonicarus, seu beneficij no veniunt Vt d. I .par.quaest.7. Iatias ostendimus; aequis
158쪽
equi paratur aut inter se distributiones
Quotidianae, & mortuariaseu anniue saria, ut constat ex d. cap. unico in f .vbi λα communiter id adnotarunt, immo maior ratio est de his, quam de distributionibus, cum magis incerta
sint,vi constat ex Io. An Boer.& Anch. l .cit. qua ratione non chstat, quodd. quast. . concl. vlt. docuimus distria butiones cotineri nomine emolumentore benefici 3,&Canonicatus: adhuc
enim di spar est ratio propter maiorem incertitudinem momiariorum, sed &illa disparitas est, quod percipere a niuersaria, & mortuaria non ita praeci se, de per se conuenit ratione Can nicatus, & beneficij in Ecclesia Collegiata, sicut de perceptione distributionum constat ex cap. dilectu sit r. &cap. pro illorum de praeben. nam etiam Re res Parochialium, & alii clerici aliarum Ecclesiarum, quam quae Collegiatae sunt, percipere possunt, & habere huiusnodi mortuaria,&anniue saria, ut quotidie videmus. Posterior vero pars huius conclusionis, quod nimirum ista mortuaria, seu anniuers ria non contineantur in priuilegio de
percipiendis in absentia quotidianis distributionibus,probatur ex eo, quod haec diuersa simi inter se: na distributiones quotidianae illae sunt, quae quotidie distribuuntur, vel distribui ponsunt, ut in spetie tradunt inter caeteros Prob.d. cap. unico nu. I. & 2. constatq;
ex iis, quae nos lati sis adduximus su p. r. art. quaest. I. ad fin4 q. circamediu;aec autem imortuaria non quotidie, neque etiam certis diebus distribuuntur, aut lucri fiunt, vel lucri fieri poc
13 QDrta conclusio. Priuilegi ii t absolute cocessum aliquibus clericis, vel etiam uniuersis, ac langulis alicuius Ecclesiae Collegiatae, ut possint per duos menses in anno abesse, de tamen percipere quotidianas distributiones, sim re debet interpretationem a statuto, &consiletudine rationabili illius Ecclesiae,cui conceditur, puta, quod diebus
festis duplex distributio, pontificali
bus triplex assignata sit, de qua ratio nabilitate diximus supta hac eadem 2 pari. quaest. 3. concl. s. ad fin. ideoque in hoc casu duorum mensium isti a sentes non habebunt dumtaxat sexaginta dies naturales ex ijs, quibus simplex portio assignata sit , sed neque ex is, quibus duplex, aut triplex; sed ex omnibus hisce communiter; ex quibus in fine anni unica fiamma constituenda erit,ex qua deinde subducenda erit sexta pars, quam si non excedat tempus absentiae alicuius in toto anno, in quo integro habebatius percipiendi distributiones, habendus erit pro praesente,&. interessente, atq; adeo integras i lius anni distributiones percipiet: atq;. ita alicubi practicatur. quς praxis una cum hac conclusione eam rationem habet, quod sic nihil violatur mens ripae concedentis huiusnodi priuilegium , nam ita in casu huius conis tudinis, seu statuti cuius mox menti nem fecimus , habet clericus sextam dumtaxat partem totius anni, sicut in casu verborum priuilegii de duobus a mensibus . mens autem Principis in priuile js maxime attendenda est, j. inconditionibus primum locum T de condit.& demostr. in alias,de quibus
per Iacin l. 3. num. I. C. de lib. praeteri&Paris consi. sq.num. II. & Iq. lib. 2Franc. Marc. decis. Delph. 363. nu. 32. I .par.&ex eo etiam probatur, in Papars indubio i mandare videtur, ut Ecclesiae statura rationabilia, dc consuetudines seruentur, ut constat ex cap. 6 n. de conciet. in 6.cap. cum Ecclesia de praeben.& cap. l .de con stit. in adnotauit Abb. in c. possessiones, de reb. Eccl. non alien .& Frac. Marc. decis. Delphin. 26 i 269.nu .r. immo & priuilegium t intelligitur iuxta statutum, ab e )que sumit interpretationem, ut probat latεpursat.conc8s.nu. I 2.l ib. I .& Menoch. cons. 227 num. 3 I. & consi. 266. nu .P.
17 uilegium huiusnodit liquibus
159쪽
ricis,vel toti Ecclesia Collegiatae concessum, ut possint abesse per duos, aut plures menses in anno, d tamen clu'tidianas distributiones integre percipere , ita intelligi, & pratacari debet,
ne Ecclesia patiariir ministrorum desectum, & une diminutione cultus diuini. optimus ad id lex .in cap. cum ad hoc quod est pen .de cler. n resid.ubi priuilegiati in per absentia per Summum Pontificem, reuocari debent, si Ecclesia patiatur ministroru desectum item tex. in cap. suggestum, dedecim. cum simit . ubi reuocatur priuilegium, clim incipit eme Ecclesiae damnosum. facit etiam quia Papa intendit, ut diuinus cultus potids augeatur, qtiam
minuatur cap. pen. extr. de constit. dccap.fin .de rescript. lib. 6. ex quo fit, ut
huiusmodi priuilegia semper hibeant illam clausulam, sine praeiudicio cultus diuini, & praeterea contineant etiaillam, de licentia ordinarii, quoniam ad eum spectat iudicare, de arbitrari, quando propter absentiam clericorum Ecclesia patiatur desectum ministi ris,diuinum; cultus minuatur, & prouidere, ne id fiat iuxta tex .cum ibi note
d. cap.pen .de cler. non res poterit autein hoc cam arbitrari iudicio meo tunc non esse diminutum diuinum cultum, seu Ecclesiam non pati deseruina miniastrorum, quando maior pars Cleric rum diuinis interest , per regulam tex. in cap. r. & seqq. de his, quae fi . 1 mai. par.c.8cl. I. cum seqq. is quod cuiusq; uniuers. nom. in sinit .in quibus probatur,id quod fit a maiori parte Collegis; a toto Collegio factum censeri, in
qua maiori parte computandos puto
illos quoque, qui absentes habentur pro praesentibus in Choro. Quod si
hoc no sufficiat, poterit etiam Episcopus mandare,ut ouet partes clericorum ex tribus semper diuinis intersint; vel ubi hoc remedium non prosit, poterit iubere, ut eo maxime tempore, quo plurimi abesse solet, puta tempore vindemiarum,tot numero omnino intersint,
illi numero assignando suas hebdoni:
das donec illud tempus transadba sue rit; idque propter potestatem Episcopis ad id attributam a saeris canonibustum alibi, tum maximὸ d.capit. pen. de cler.non resid. Atque haec de hac quaestione dicta sint satis.
εν Interdidium Ecclesiasticum quidsit. sa Inrerdictum duplex. locale. er personate. II Exemunieattonem quibus casibus quu ipso iure incurrat. remis λ. ι Suspensio quibus ea*m ipse iure in carratur,vel' infligenda, remisse .rs Interdictus quando quis is ipse ab imgressu Ecclesia,remisuὸ.ιε App. ιι o sequens non fustendit Usctum excommunicasionuininensionu ab escio.
At. Item . quamuis tempore eollasionis dis more fuerit absolutus .num. a .a eo ualearin i γ. licet fuerit absolutus, non recuperat stuctus ben 'ν. as Excommunicarus non ratu erat distributi - sulcet diuinu interesset . ac Excommunicato da rigore non ea subueni
160쪽
interdis' nu. s . poterit tamen qtribu sed festis dieb/ra quamcunque ingredi. edi
as Excommimicaram non amittit fructuι anto exeommunicationem perceptos. 3 o Exeommum eat- non amittit redιtω ben
μν creditori iam assignaros, ita, ut ex eis non possit satisfacere eratiori . feeis verὸomu i ibutionibus quotidianis . num.
sa Excommunicatsu iniuΠὸ recuperat quotia Lanas distributiones eonctito de iniustitia. Et a quibuε reperat. num. 33. Idem in excommunicato nussiter declarata nullitate.num. 3 .semus non euret eaus mcognosci. num. 31. -t non soleret Quinis interesse.num.3C
cio. num 3Τ. Item etia sis pensus interesset diuinu .num. I s.
a Sus ensem intusa recuperat distributionea
a Fructus conseruari debent donee dis institia. vel iniustitia eensura, qua contra clericatara fuerit, cognoscatur. Distributiones a quo recuperet excom ni-eatus,orseus ensus iniusὸ. θ nu. seq.-s Interictus cap. sacro f. cumque aduersus,defint. excom. 6 Gufine .a.verb. occasionem, L Og ordin.in c. - Interiuctus iniuriὸ as ingressu Eretim re-everat dictributiones quotidianas ea dis caussa amissas seem esinimus. intem
- Interdictus as ingressu Teclesia an Melesiam aliquando ingredi post, diuinaque audire, T quomodo. eia diuina, qua interdicto asi ingressu Gelsa prohibentur, quanam sint. Io Interdictus ιum ab ingressu Ecclesia amittit dis,ibutiones, siue interictum sit latum
a iure , e ab homine. Inrerdictum tamen iuru requirit declaratoriam facti.
An, Ur quando excommunicanu, sa-sten ,vel interdictus ab inires Ecclesiae percipere post quotidi nas distributioues. 4aestio X ni XIM V S hucusque in hac
2. par. tractatus primo depraesentibus, de inde de a sentibus ab Ecclesia an, Mquando destributiones quotidianas percipere possint, videndum nunc est de ijs, quibus tum absentibus, tum praesentibus euenire potest, ut eas dem quotidianas distributiones percipiant, & primo de excommunicatis , sumensis,&interdictis. De quibus Prςmittendum estpriino admodumi inter se differre tres nas censeras ter communicationem, suspensonem, de Interdictum,ut tradunt Do . Canonialiae in cap. querenti, de verb. signis &mbr. de sentent. ex m. extra , in 6. Ecla Clement. Summi stς in Verb. cessura, excommunicatio, suspensio, vel In te
dichim, Theologi in ψ.sent. listi i
x seqq. est enim excommunicatio i qua tenus tam maiorem, quam minorem includit, censura Ecclesiastica , qua homo baptizatus ab aliqua communione Ecclesiastica separatur, vel secramentorti participatione tantum qua tum ad fruebim, vel ab hac, & simul 1 suifragis generalibus,& a conuictu Gdelium; quam definitionem asserunt, de ex Doctoribus colligunt Sor. in
dist. 22.qua si . I .art. I .& Hertc. Henriq. in tona. I. Theolog. mor. lib. I 3. cap. I.
3.1. Maior vero excommunicatio quae 3 t communiter intelligitur nomnine excommunicationis simpliciter, ut constat ex cap. n. de sent. ex m. de post