장음표시 사용
141쪽
uam debere esse legitime praescriptam, hoc est quadragenariam iuxta id quod
praemisimus pr. hac ead. quaest. praemisso. 2.id ego non ita accipio, quan sumat ibi Couar. consilietudinem legitime praescriptam pro quadragenaria sed , cum de consuetudine interpret riua loquatur, quae vel nullum temporis curuina,vel tantina requirit decenniunt,ut supr. praemissi. q. & 1. Ostendimus, iuxta subiectam materia ad sum-
muinde decennali est intelligendus, alias fallitur. Limitatur qliarto , qu5d, ubi hari: -Gsuetudo indueta esset sciente, &patiente Papa post illam constitutionem 1 Bonifaci), tunc t dii tributiones quotidianae deberetur etiam absentibus adiuinis Oilici js; nam per hii iusmodi
scientiam,& tolerantiam Summi Pontificis censeretur indueta dispensatio. ita post Abb. consi.'q. vol. i. Andr. ab
nosq; docuimus Q p. praemiis. S. & post
ubi ramen subdit este aduertendum; 6 quod' ex hac scientia, & tolerantia Romani Pontificis tunc demum inducitur dispensatio, quando ipse Romanus Pontifex dicit, se tolerare,aut dis
simulare, non autem quando tanto mconniuer, dicens ita tenere Fel. ex comuni sententia in cap. l. col. 6. de treg.& pac. Guar. lib. q. Decreta l. Epiton. desponsal. 2 par.cap. L . ΙΟ.num. I s.de Eman.Soarez. in Thesaur. recepi. sentent.Verb. dispensationum. 8 . ipse v se Couar. d. cap. I 3. num. e. non solum
idem tenere videtur, quod nimirum sola conniventia no sumeiat,dum requi-ritconsensum Romani Pontificis; sed etiam ait oportere hanc cometudinem aliqua ratione, &causa ab iniquitate defendi, cui alioqui iniqua esse videas Iur. Verum puto e o. quo si si adsit expressus consensus Pontificis,non requiratur aliqua alia ratio; nam eo ipsis censetur habere aliquem rationem iustam; praesiuinitur enim pro Principe, eiusq; racto, late Menoch. tract.de pro
quinto,&postremo, quod, licet regu lariter seruienti per alium, seu interes.senti diuinis non debeantur distribu
o mel admonuisse memini, tamen i ubi adsit cosuetudo immemorabilis, quod uis per alium interessendo, & seruie-o Ecclesiae lucretur etiam distribi itiones,ea erit admittenda, ut pluribus cω probat August. Bero. quaest. Ir . Drὰ
49 Secunda conclusio. Valeti conssu ludo,quod aliquis, qui abfuit propter
Ecclesiae siuae uti litate, redies per duos, vel tres dies domi manere possit ant quam Ecclesiam adeat, & tamen illorum dierum distributionem percipiar. ita in spetie tradit Gemin. d. cap. viii in princi p. num. 3. & ibi Franc. num. I. Philip . Prob. in addit. ad Io. Monach.
lect. ad ius Canon. par. collect. I I. nume. 7. circa medium post Cosm. inpragmat. Sanct. tit. quo temp. quisque deb. esse in Chor. g. tollens in Glos percipiunt,& sentiunt etiam M. An. & Io. Mon. inst. citandi. probari autem p rest hax conclusio ex rex. in I. ab hostibus β. sed quod simplici: ter, T quod
mei .caus ubi ei, qui ab filii ob iustam causam, datur reuerse modicum tempus ad componendas sarcinulas,idque tempus subducitur ab usucapione, illumq; textu praerapue intelligit Odd.
in tract. le restit. in integrum quest. 27. art. . num. 34.S 18. de eo,qui abniit ob publicum negotium. Immo vero id
Io etiam procedere ' puto, si is no abfuit ob Ecclesiae utilitatem, sed ob aliam iustam causam, ob qu.am etiam non perciperet quotidianas distributiones; nasi rediens domi se contineret per dum,
142쪽
aut tres dies ad res suas componendas antequam ad Ecclesiam accedat, vat rct consuetudo, ut pro iis quoque di bus distributionibus gaudere debeat, ac si diuinis interfuisset, ita Io. Monac. d. cap.vniconum. .& ibid. Io. An. dicentes huiusinodi consiletudinem non
tolli, aut improbari a Bonificio 8. ind. eius constitutione , quae intelligitur de his, ut continenter,& perpetuo huiusmodi distributiones habere vellent
domi remanentes; nam verbum simpliciter dichim, inquiunt ipsi, intelligitur cum continuatione l. in quis in princi p. ff. de Qtiit. I. Seio g. medico,& g. fin. ff. de ann. legat. capit. ne quis arbitretur 22. quaest. 2. in princi p.&c. quemadmodum in princi p. de iureiur.
in c. alijs adductis per Phili p. Prob.
ip cap. I .in Verb. assistentes, & in verb. cum perseuerantia,de schismat. in 6. dein cap. statutum it r. de haeret. eod. lib. Adducunt etiam Io. An. & Io. Mon. ad id tex. in d. l. ab hostibus f. sed quod simpliciter, seu fin. paulo ante alleg to si ex quib. cauc maior. qui quidem absolute loquitur de eo, qui abfuit ob iustam causam,&non solum in casu, quo quis abfuit causa rei p. seu propter publicam utilitatem; facit etiam tex. in cap.quinauis de ost ordin .in 6.in ijs verbis,&cotinuatis diebus, quam cito commode poterunt, se A stolico c specimi representent,ubi Glos.& Docti Omnes tradunt in eo casu ,& similibus dandum esse aliquod tempus ad qui scendum; dicitur enim aliquid continuum, licet modicum interuallum admittat cap. sint tibi, de consecr. dist. s.cum simit. & illud dicimur posse,quod commode possumus, capi r. faciat 12. tiaest. 1. l. nepos Proculo T de verbor. s .dc in cap. cupientes in princi p. de elech. in c. ibi quam cito poterunt commode locorum 'considerata distantia& c.ubi etiam Glo in Veib. commode, & Dochaidnotarunt, ei, qui logum iter facit, dari aliquot dies ad quie edum. Ex his igitur iuribus, aliisq, mox deductis constat consuetrudinem hac rationabilem reddi etiam in iis, qui ob quamuis iustam causam abfuerunt, ut per duos , aut tres dies domi se continentes ad res suas componendas in t gre percipiant quotidianas distribu- si tiones, modo sit 'legitime praescripta. hoc est, per quadraginta annos obseruata,iuxta latilis per nos tradita sit pr. hac ipsa quaest. praemiss 2. cum saltem quoad hoc cotra ius esse comperiatur ,
uod per huiusmodi codsuetudinem
e tur distributiones absentibus ab Ecclesia ob nullam ex illis causis in d. c. unico expressis, quae solae tamen excisa piuntur. Eade fere ratione puto t dinci posse, quod valeat quoque tanquam rationabilis,modo sit lepiti me priscripta, consuetudo illa, ut us, qui absum-ri fiunt ob Ecclesiae utilitatem, duo, vel tres dies dentur ante discessum ad conligendas sarcinulas, & tamen pro eo tepore percipiant quotidianas distributione s, sicut pro toto eo, quo abfuturi sunt; satis id colligitur ab opposito iuxta regulam l.fin .f. vlt. T. deleg.
Gleg. penult. ff. de milit. testam. cum
sinit. exd. l. ab hostibus M. sed quod
sinpliciter Tex quibus causimai. iupr. alleg. ubi redeunti non c5putatur m dicum tempus ad complendam contra. eum usucapionem; id vero etiam de modico tempore ante discessum tradit ibidBart. nu. 3.& . dicens in hoc omnes concordare, quem etiam sequitur
stat ex tex. in l. qui mittuntur M. fin. Teod.& l. legato fi de legation. Erit au-1 3 tem t tempus hoc modicum tum colligendi sarcinulas,prςparandiq; itineris , tum etiam post reditum, aut inter ipsum quoque iter, si longum sit, arbitrio iudicis relinquendum, ut sere in
his terminis tradunt Odd. d. art. . nu. 36. Menoch. de arbit r. iudici cas. 3 3.
tes ad verb.commodῆ, de elect. in 6. de cap. quamuis in Veib. continuatis, deost ordin an 6.
Tertia conclusio. Probabile mihi est, et valere consiletudinem legiti E
143쪽
pris p ,hoc est,quadrapenariam;
ut Canonici , vel Mansionari j absortes per duos menses indisciti sit anni percipiant quotidianas distributiones. ita in spetie tradit Petr. a Cened. s.colle LII. num.7. idem etiam aperte vult C Uar. d. cap. I 3. nu. s. Vers. tertio eadem
ratione, dum post Dec.in cap. cum Omnes in a. lech.num. 1. & ibi And.ab Exe. num. Jo. de constit. docet, valere consuetudinem Ecclesiae, subd absentibus ad bretie tempus quotidianae distributiones debeantur ; est autem breue te pus tempus duorum mensium, ut constat ex Rip. in l. si insulam num. 36. T. de verb. oblig. & ali)s, quos restri,&sequitur Corb. de caus priuat.emphit.
Ob non tui. non. limit. Vlt.nu. 2I. ω facit tex. in l. aufertur . qui compensationem T. de iure fisc. & in cap. praeseniarium . qilaesi. i. facit vero magis Concitari l. sessi. 1 3.cap. I. de reform .versi. quoniam autem iuncto maxime versi.
eadem omnino, ubi statuit breue tempus, quod ijs, qui curam h. abent animarum , indulgetur, ut abeste singulis annis possint, esse duorum, vel trium mensium in haec verba; quoniam autequi aliquantisper tant diri abstini, ex
veterum canonum sententia non videtur abesse, Quia reuersiuri sunt, sacrosancta synodus vult illud absentiae spatium singulis annis, siue continuum, siue interruptum extra praedictas causas nimirum Christianae charitatis, urgentis neeessitatis, debit ae obedientiae, ac eui desitis Ecclesiae uti litatis, de quibus paulo ante mentio haberurinnullo pacto debere duos, aut ad sitiminum tres meas excedere. quod idem quoad obtinentes dignitates, Canonicatus, praebendas, aut portiones in E clesijs Cathedralibus, aut Collegiatis, statuit eade sancta synodus insess. 1 .
cap. I 2. de rem . versic. pr. aeterea Obtinentibus . Rursus vero haec eadem conclusio ex eo etiam probati ir, tum
quod valet consuetudo legitime prinscripta, ut tribuantur distributiones quotidianae ios, qui non onuribus , dcertis dumtaxat horis intersiint, ut m-sε ostendimus supr. quaesi. . concl. vlt.&paulo ante hac eadem quaest. coc I. l. limit. r. admonuimus; Tum quod valet etiam huiusnodi legitima consu tudo, quod ei, qui abfuit, vel abfuturus est propter Ecclesiae sitae utilitate lante, vel post absentiam, duorum, ve, trium dierum , aliudue modicum tempus indulgeatur ad colligendas , ver componendas sarcinulas, tamen distributiones quotidianae pro eo quQq;
tempore tribuantur, ut uir. liacea a. quaest. Concl. 2. xlv. ae praecedens est, lati sis ostendimus. Tum denique quia valet, admittiturq; consuetudo legiti inὰ praescripta, quόd absentes ob qu uis iustam, & rationabile caiisam percipiant quotidianas distributiones , ut supr. hac ipsa quaest. concl. I. limit. Mdemonstrauimus; Verum satis videtur iusta causa absentiae, de rationabilis consuetudo, qua illi duo menses con ceduntur ad res familiares componendas, de honestam animi oblectatione, ut sic ex interuallo ministri regredientes ad cultum diuinum alacriori spiri-1s tu illi se tradant, cum ' assidua denu- uam interrupta intelio in officiorum
ecantatione plerumq; t dium pariat; ut satis constat ex cap .non mediocriter de cosecrat. list. . cuius ea sunt verba nonne rationabilis homo dignitatem amititit,qui vel ieiunium charitati, aut vigilias priae fert sensus integritati, ut propter abstinentiam immoderatam atque indiscretam psalmorum , vel os fictoriam decantationem,aut amentiae, aut tristitiae notam incurrat Z perdura-req; no potest, quod caret quiete aptis sma ad vires reficiendas iuxta viligatum illud Ouidij Nasonis disticum in Epist.
Quod earet alterna requie durabile non est Hae reparat vires , fes s mPura nouat.
Cui consi,nat quod scriptum reliquit
Senec. de tranquillitate . inimi; datusa,
inquit, est remissio animis; meliores namq; dc acriores resurgunt; quodq; de se ipso scripsit S. Gregor. Nazi E.
144쪽
in oratione postquam reuerteretur ex agro habit. i; deambulabant,ait, otiosius in littore maris inclinante iam die; c sueuieta ina sempei curas talibus dissoluere remissionibus; nam nec arcus su D ferre poteti, ut assidue intendatur, sed indiget, ut parumper Quandoq; laxetur,u rursus usui esse debeat,& nequaquam inutilis sagittario suo in tem p re necessitaris. Quin etiam necessaria 1st esse quietem in vita nos docuit Aristoteles Et hic. . qua ratione Leo In perator in l. praesenti M. ex his ergo i cis aequiparauit requie vesti,ac victu libus,quasi ira c atque necessaria sint,ut in spetie adnotauit Cain n. in Catalog.
Neque huic conclusioni oberit, quod Sacra Congre*atio, quae praeest in te pretationi Tridentini Concili decidit
teste Flam. Paris tract. de resign.beneflib. I. quaest. I O. nu. 61. Canonicos non
posse percipere quotidianas distributiones pro illis tri Dus mensibus quibus
abesse permittitur a Trident. Conc. d. sess. 14. cap. I 2. de reform. idque eciam vigore cuiuslibet consuetudinis; nam ut admittamus extare hac decisionein Sacrae Congregationis, ea intelligenda est de contietudine non quidem quadragenaria, legitimcq; p scripta,&rationabili, de qua hucusque locuti sumus, sed de decennali,& interpretativa, quae nimirum interpretatur, ut indistincte liceat pro illis tribus melibus abesse, ct tamen percipere distributi nes, aut eo ipso permittatur per illud spatiu percipere distributiones,quod 1 Trid. Conc. per ide spatii a permittatur impune abesse quoad fructus praebendae, ac residentiae; quod sane longῆ diuersu. D est ab ea coclusione.quam pro posuimus. Haec tamen opinio, qua probabilem diximus, ita demu iure sustineri poterit, si propter hanc absentia Ecclesia ministrorum defectu non Patiatur; atq; ita Petra Cened. liuius sei
teti. e auctor. d. collectan. I I. nu.7. eam
intellexit; idque aperte conuincitur ex rex. i a c. cum ad hoc, quod est peiam de cler. no resid. i clerici priuilegiati,φabessepossint ab Ecclesijs suis,relioca debent clim ob eorum absentiam Ecclesia defectum patiturministrorum. rta conclusio. Probabile quo-1 7 que mihi est admittendam t esse consuetudinem legitime pr scriptam,qua senibus clericis saltem post septuagesimum annum, lices Ecclesias, diuinis'; osticios non intersint, quotidianae distri biviones dentur; ea enim rationabilem esse constat ex l. 2. g. vir. in fin. f.
de decur. & l. 3. seu fin. C. qui aetat. vel professt se excusant, ubi ille, qui maior est o. annis, vocari t ad munera pe senalia inuitus non potest, seu a muta ribus personalibus excu satur, &alis, quae latius adduximus supr. hac ead. par. 2. quae st. T. a princi p. usque ad medium . Accedit, quod valet consuetudo legitimὰ praescripta,ut absens ex iusta causa percipiat distributioues quotidianas; hanc vero absentiae causam iustam esse nemo inficiari potest; est 19 enim senectus ipsa t morbus, ut ait Comicus Poeta in Phormion. eamque insanabile morbum appellauit Senec. Epist. i . de D. August. in lib. de C thech. rud. cum sibi, inquit, homines optant senectutem, quid aliud optant, nisi longa infirmitatem λ&Bion apud Diogen. lib- senectus omnium mal rum est portus; si quide ad ipsam cuncta confugiant; Quare labores corporis minuendos illi esse scriptu reliquit M. Tullius in i . ossic. lib. Hanc vero 6o conclusionem' absolute quoad senes tenet Petr. a Cened. d. 3. par. Collech. I S. num. 8. cum enim ibi qii aestionem proposuisset,an, quemadmodum in fi mi lucrantur distributiones quotidi nas , sic etiam eas lucretur senex, licet non residarat in Choro, subdit, quod licci ex communi Doctorum opinione regulariter senes non connumerentur
in ter infirmos; in casibus tame, in quibus a iure, vel consuetudine flatum inest, quod senes habeantur pro infirmis. iudex id seruare tenetur. Ampliaturci ver6 linc ipsa cocluso,ut locum t lx beat
145쪽
at non solum in senibus, dc anti is
ratione aetatis, sed etiam ratione Iadoris, ac servitii diu Ecclesiae praestiti, ut
nimirum valeat consilietudo legitimὰ praescripta, seu quadragenaria, quod clerici, qui per diuturnia tempus personaliter in Ecclesia Collegiata residentes eidem assiduum seruitium exhibuerunt, possint in absentia laquain veterani,&emeriti milites quotidianas distributiones, ac stipendia percipere ; satis id voluit Cened. d. num. 8.ad fin. dum refert , dc approbat statutu Dioece sanum cuiusdem Ecclesiae haede re editum, cuius verba nos quoque cessiimus d.quaest.7. in fin .nain quod
particulari statuto fieri potest, potest etiam consuetudine legitime praescrista induci, licet non contra, ut quaest. Uuent.in princi p. fusus ostendemus.
Id ipsitim quoque, qu5d huiusmodi c5suetudo quoad eos, qui diu in Ecclesia domini usq; Castris militates suani fere consumpserunt aetatem, adinitte'dast, ex eo probatur, quod tradit Iu- reconsultus in l. 1 muneribus T.de muner.&hor. ex decreto, ac litteris S ueri Augusti veteranos milites muneribus personalibus excusari; neque enim minori praerogativa, ac priuit 61rior gaudere debent milites coelestis, suam armatae militiae iuxta Glos. sing.
in laniles in princip.in Verb. potest,dere iudi c. cuius opinionem communem testatur ibid. A lex.num. 3. Iasnum. II. Zacnum. s. idem Alex. in l. Centurionum. I ff. de vulg. & pii pili. & sequitur Barbat.&ali; in cap. Odoardus, de tui. Ex quo fit,vi Nauar. consi. I 2.decter.non resid. vol. I. licet recte dixerit
non reperiri iure cannim, quod qui per s. annos Ecclesiae inseruiuit, percipiat postea distributiones absens, ac D intersit diuinis, tamen male ibid. innuat,
non valere h. ac de re consiletudinem.
Quinta, de postrema coclusio: Licet σ3 valeat consuetudo, i quod mortuo, sui eius haeredibus dentur fructus primi anni, ut latios tradit Io. An. in q. ad reo nemo potest de reg. iur. in o. &
tenet etiam idem Io. An. d. cap. unico num. 3. Anchar. num. 2.in fine,&ibid. Franc. in princ. num. 2.&Gemin. in . qui vero num . . te cier. non resid. in 6.
tenetq; apertὰ Sacra Cogregatio, quae praeest interpretationi Tridentini G-cilii in una Mediolanensi ad se si . 1
cap. I A. de reformat. de expresse habetur in Extra v. susicepti regiminis,quae est 2.Io. 21. de elech. de eleel. potest, de unica siti, tit. ne sied vac. intercoria. ubi 6 et Sisimus Pontifex t decernit quomodo diuidatur inter eis,cui de consuetudine competiit huiusinodi fluctus primi anni, seu annalia, Se eum,qui beneficiu obtinet, ne Ecclesiae debitae fraudentur obsequio; Tamen huiusnodi 61 suetudo' non erit admitte da qu ad quotidianas distributiones, ut in
gat. & quidem quoad mortuum ratio 66' optima est, quam amertit ibid. ijdem DOM. quia nimirum distributiones nodanturnis Canonicis, dc beneficiatis in Ecclesijs Cathedralibus, vel Collo
latis,ut constat ex d.cap.vnico, Sc nos iup. hac eadem par. quaest. r. latius ostedimus; certum est autem Canonicum, seu Clericum mortuum non esse velόCanonicum, vel clericum, tum per illud vulgatum Philo phi diebam, homo mortuus non est homo; tum quia forma est, quae dat esse rei, & co seruat eam in esse l. sape T. de aur. & argen.
Ieg.& l. Iulianus sicribit g. sed si quis
T. ad exhiben. anima vero rarionalis est per se,& essentialiter corporis, de hominis serina, ut in Clem. I. in 1. respons de Sum. Trinit. de fid. Cathol. quare clim non entis nullae sint qualitates cap. ad dis lue dum, de desponsimpub.cum sinit . quid mirum, si mo tuo distributiones nulla rati ea OG sunt conuenire 3 ad haeredes vero, cum eaedem distributiones dentur obseruitium per nate Ecclesiae ultuiq;
diuino praestitum At si pr. I.par. qiuast. .in fin.& quaest. q. circa medium sitis
ostendimus: huiusnodi vero fiet redes R i nequa
146쪽
neque ipsimet Ecclesiae , cultui uedulino personale seruitium exhibuerint; neqne ei succedat, qui illud seruitium
pro eo anno praestiterint,reliquum est, ut etiam praetextu cuiuscunque cosuetudinis , quae potius corruptela vocanda erit, distributiones pro ijs instituras, qui Ecclesiae inseruiunt, nequeant vlla ratione percipere. Illud sane di iac scultatem non habet, quodi pro eo anno, quo Canonici, vel Mansionarij inseruiunt, si in eo decedant ad ratam illius anni distributiones quotidianas eorum haeredes percipient etiam si per Clericum de funerum exactae non fuerint siue propter difficultatem exiῖen di , siue propter eiusdem de filiam negligentiam, siue quia ex consuetudine, aut statuto alicuius Ecclesiae distributiones, quas quis lucratus est in uno apno,recipiat in sequenti; ut lati iis infra. 3. par. qtiaest. q. demonstrabimus. Nunc vero ad sequentem quaestionem veniamus.
oones eo uetuinem induceres non tamen regulariter statuere. num, a.
st rario diuersitatis, num.I.θseqq. Canones pleriqua ad marum fauorem cleri eorum eonditi sunt.1 Papa concedit clericis,ut eonsuetudinem in
ducant contra canones, IroLibet autem. ne eontra eersaluaui.
Infriores pratili Summo Pontifice pessun/
Πatuere contra canones ex causa urgenti
morisimiliter non est,tara per canonem. Modo tamen superior alias consuli n spessit. nu. r. Et causa ipsa exprimatu . nu. s.s Inferiores statuere possunt contra canones inquarendis Episcopo, et Ecclesia secundum Fel. cuius opinio rei,citur. num. ι o. rr Intellectus eap. eum dilectus eumfua Glos extra δε eo uet. θ Glos in b. ex his a quass. .as Inseriores statuere possunt eontra ea nono quando reduciat rem ad ius commune an liquum secundum aliquos. quorum opinio
ν- Episcopus, ct aiij inferiores Ratuere possune contra canones conditor principalitre i
fauorem eleritorum ι modo naturum ab ipsis clericis acceptetur.3s Ius publicum pactis priuatorum tolli non potess. rc Statutum elericorum editum ante canonem fustinetur, nisi ei per eanonem expressa derogetur. Idem si essitum sit contra tua
1ι Episcopus poteis natuere contra eanones ira , casibus, in quibus potect contra eos iusserasara. Ωm aut irisint, remissu λ n . ιβ.ao Inferiores possisnt adaera iuri communi novuam unam. ax Infriores statuere possunt circa aliquo dubium iuris. a a Statutum inseriorum contra ius admittitur quando eis eonforma eonsuetudini, quaontra idem ius inducta eis.
3I Episcopin sine Capitulo,aut Capitulum sine Episcopo non potes Raturea in his , qu
θι ut ad tum Ecclesia. 3 Capitulum seda varetrasto poterit nauuere qua pertinent adflatum Ecclesia durat se etiam tempore Epsopi succedentis as Statutum elericorum circa modum Quide di quotidianas distributiones malet si consensu Episcopis non autem de Ysdem . ut concernunt parum Musa, ae aut e la .nu. ac. item limita, ut inst. Nu.Iνωa Capitulum solum statuere non potes qua ἰδuma esta, Ecelesiamcumq=-m
at Concilia prouincialia aliquid definire p.
sunt,contra Gratio. Non tamen maiora negotia.num. as.
3a canonici vocanda sunt adf)no m. ubi in ea Miruid sit fatuendum, quod ad Capi , tuti,dr Ecclesias Collegiaras pertineat. 31 Episcopus solus potess aliquid tureo de tiatis a bibutionibus. q- sunt ex tertia
parte proventuum Aignitatum, trabe darum,ac portimum. 33 Stairutum, quod absentibus tribuantur diasributiones,regulariternon valet.
33 Vacationes duorum, vel trium mensium in anno quoad distributiones percipiendiis sublata sunt par Tradent. Concilium.I etiam si omnes rediim Canonicat in Min ἀβributionibus.num. 3 . secus verὸβ in Dudatione erant concessa. nu.33.3c Absens per duos. aut tres menses in anno propter Alectationam animi, is ad res fu- componendaι non potest vigore σπιν, Hrcipera distributiones. contra Petri cmed.
147쪽
Intellectin G .in eap. Ratutum soraterum de verb.A.inc. o Intellectus Couar. lib. s. vari re . eap. F3. . num.3.vers primasanὸ. θ num. iversi decimo terti. illud se. σι Statutum tribuens distributiones finibus. Per benemeritis . qui saltem per .anno Ecclesia inseruierunt, toleraripo ess. Statuisi, qu)ddentur di ibutiones assentι' iusta aliqua, or urgenti de causa non com rta perea nouem, tit. 6 statutum tribuens disributiones absenti sine iusta eausa non excusat etiam in δε-
os Causa iussita. os quas Haria queacut absentibus dentur distributiones male rece fiur a Nauarro resecario barba, in risis amicorum, is similia. aurem s. possint.nu. --. Tempus modico dierum, qui astatuto imsta absentia tribuuntur,eonsumens in o du.luith tamen preeipit dimisurione . l
o Statutum non extendatur in casu vero ad Ictum. Extenditin tamen ad eum, euia . iura aquiparatur inmis . .
I. Statutum tribuere poten absentibus dimia butiones in dis casibus, in qui ι infri rei possunt flatuere contracanones.
An, o qtrando steti ui constitutisne
decerniposit, τι absentibus den- itur quotidiana distributiones.
XIII. ID IMVS in siti eriori q. quid Ῥssit consuetudo in tribuedis ijs, qui absiant ab Ecclesia quotidianis distria
butionibus, videamus nuc in hac quaestione quid possit statutum, seu speti iis consti tutio. Pro cuius resolutione pri emitto prii mo,quod,licet possint i clerici,& Prγuci inferiores Summo Pontifice indi
cere consuetudinem contra ius Can nicum, seu contra canones, ut in c.tin.
de consilet. ubi Glosm Doct.omnes,delatilis patet ex is,quae tradidimus d. q. a praeced.fere per tota, non tamen ' post sunt regulariter contra eosdem nes statuere, ut constat ex cap. instit tionis 23.quaest.2. cap. quod super his , de maiorae obed.&clem. ne Romani, de elect cum simit. &pro regula ponit, an capaeum dilectus,de consuet. d. p. fin .num. IM . ubi taeteri, inaxis me Roch. de Curi. se sinu.7.9.6 1 I rel. q. sap. quod super his nu. 2. Duen. res 1 Io Henr. it. in tra in de synod. Episc. . par. art. I .c cl. 8. num. 36. M seqq.& Liber. de Rosat.in tract.de ii tui.I lar. quast . . vers. sed quid si sta-3 tutum. Ratio vero idiuertitatis, cur nimirum possint inferiores inducere
consuetuatnem contra canones, non autem statuere,triplex assignatur;quarum prima est A .d. 8.O.num. λae Curt.d.sect. 3.num. λ. quia nimiru co
suetudo insurgit ex tacito consensu, de non praesumitur tata ambitio in intro centibus iplam suetudinem, sicut in ficientibus statutum contra Cano nes quod praesumitur temerariu, ambitio uin, fini aeterno contraruitn,ad quem finem, & simul ad bonum publia cum Eccclesiasticum dirigitur ius Caanonicum; verom haec ratio nulla vera, ac solida ratione nititur, & optimὰ restillim ei Fel .d. c. quod super his nil. 3 nam nςque verum est semperi ius nonicum praecise per se, ac principaliter dirigere ad Deum,sed multi Can nes maxilis iudiciales ad merum fauorem Clericorum codici sunt,ut ibid. inquit Fel. neque video,cur maior praesumeda sit temeritas,& ambitio in it tuentibus,quam in inducentibus comsuetudinem ; immo maior videtur esse
in his, cum sint priuatae, de sitim lares personae, quam in illis, qui ut plurima sunt Praelati, de Discopi, qui siuamin Ecclesiarum sunt sponsi ,&iudices, ac legialatores, ideoq; videntur illis legem ferre posse, quam volunt, modorati
148쪽
rationabilis sit. Altera ratio est, quam assert idem Abb. d.mim. 9. dc Curi. d. sere'. num. 9. Quia, inquiunt , esset timor scandali, D consuetudo imyrob retur, quae haberet tacitum contensum diuturno tempore continuatum; Sed praeterqua quod haec ratio potids pr hat consuetudinem non debere repro bari,quam,quod non possit ab inferi ribus contra Canones statui,adhuc videtur maius scandalum, quod clerici Ecclesiae alicuius Collegiatae singula riter contra canones veniant, quam, quod omnes simul c6ueniant accedente maxime consensu Episcopi, ut statuant contra Canones; nam prcsuine tur potius moti iusta aliqua, urgentiq; ratione, quo casu ipse etiam Abb. d. c. fin .num. Io. concedit inferioribus, ut dotra canones statuere possint, & a diuina inspiratione impulsi, ut estra canones statuerent, iuxta illud Math. i 8. ubi sunt duo, vel tres congregati in nomine meo ibi sum in medio eorum, cum im8 contra eosdem canones saere
etiam ipsi Summi Pontificis alia iura
condiderint, ut costat ex capalma m
ter de sent .excom. in 6.&alijs sexcentis. Tertia igitur, S postrema, eaque optima ratio est , quam indicant idem Abb. d.cap. fin. nu. 8. in fin. dc sequitur
Fel. d. p. quod super his,num. s. quod consuetudo contra Canones non tam assumit vires ex tacito consensu vir rum Ecclesiasticorum, eortimue pote state, quam ex auctibritate Summi Pons tilicis seria ittentis,&c5cedentis i induci consuetudinem contra Canonesin d .cap.fin. de consiletud. cum tamen id non permiserit in statutis, immo expresse prohibuerit d.ciem .ne Romani, de alios iuribus fit pr. allegat. Praemitto secundo,'trod. licet regu- Iariter non possint inferiores statuere eontra canones &constitutiones Summorum Pontificu, ut mox ostendimus,
6 possit ut tamen i in aliquibus casibus; quorum praecipuos lubet hic subi core, quoniam plurinatim faciunt ad materiam, de qua in hac quaest.agimus. Primus igitur casus est, quem asset
sita venio ad secundum tr. de iureiur. I ro quo etiam est optima Glos in cap.
alprem 3 3 . quaest.2.δ in cap mesuram velis. doloris de poenit. dist. r. quando nimirum staturum contra canones fi rei per inferiores ex causa urgenti verisimiliter non cogitata per canonem.
bonus ad id tex. in s.si homine Tmand. quem pro hac decisione ponderant, &explicant Curi. 5 Fel. loc. cit. Qis t 7 men decisio limitatur tyrimo, ut m cedat,modo ipei halias consuli non possit; ita lare Fel. s. num .4.&Curri d. 8 sect. 3 .num. I 3: Secundo, ut i in huiusmodi statuto contra canones ex Vrginii causa codito ipsa causa exprimatur, propter quam conditur statutum, ita limitant fiise id comprobantes Curti d. nulla. I s. & Fel. in cap. r. fallentia I. de constit. Secundus casus secundum Filia .capit. quod super his num.. est,
s quando i Episcopus statueret contraeanones resectu iuris qiuerendi ipsi Episcopo, vel Ecclesiae; allegat primo
capit. cum dilectias,de consuet. iuncta Glos ibi in Verb. constitu inm; deinde allegat Glos in g. ex his i 6. quati . c. Fedae sen. consi.9.de alios plerosq; docentes posse Episcopum ,& Prauatum inferiorem pra iudicare. Ecclesiae sit Q. in quaerendis, licet non:in quaesitis Verum ab hac .decissione huius cassis io ' iure opimo recedit Curi. d. seel. 3.
nume. ΙΑ. nam st.Huttim hoc generaleraeiudicans Ecclesijs esset irrationa-ile, ideoq; non valeret, p. I . Cum ibi not. de constit. in s. S cap. erit aurem
lex dist. .cum simi I. nam & consuetudo ipsa, quae lainen magis est priuilegiata. maioremq; vim habet, si gratia nacti Ecclesi s inferat, ta quam irratio nabalis debet iudicis olscio tolli c. r. de consiletudin. neque obstat d.c. cum ii dilectus cuin sit a Glo. ideo enim V lunt
149쪽
P. AER SOLI lunt valuisse illud statutum, per quod
aliquod praeiudicium generabatur E cle suae in quarendis disponens, quod ius confimiandi ad alium praelatum spectaret; ea inquam ratione id volui, ilia patronus id peti)t tempore fit nationis ab Episcopo, qui potest consentire fauore fundationis, &constructionis nouarii in Ecclesiarum; non o nant etiam decisiones il lς, quibus probatur,Praelatum pome praeiudicare Ecclesiae inqua rendis; procedunt enim
in casibus particularibus , in quibus nulla fit proli ibitio a iure, dc possunt. Praelati desistere a tali praeiudicio; nos vero loquimur, ubi fieret stata tum g nerale, per quod fieret prς iudicium ioreparabile, M illud quide in omnibus casibus contingentibus. Tertius casus ii est, quando i inferiores Praelati, seu
clerici statuentes contra canones reducerent rem ad terminos iuris communis antiqui . Hunc casum asserunt Fel. d. p.qiiod super his num. o.&Curt.d. sech.3.nu. Io. & approbat Marian. Soc. in c. qualiter. & quando it a. quaest. s. 13 de accusat. Verona huius qtioqiiec sus decisionem iure refellunt Fel.&Curt.loc. cit. nam attendendum est ius corrigens, non correctum, & sic vere hoc statutum esset contra ius ; ideoq; non valeret deciso d. cap. quod super his cum si init. praeterea ex alia Opini ne sequeretur, posse interiores Papa iuxta canones antiquos ad septimum gradum reducere impedimentum c&languinitatis quoad matrimonium , quod extenditur solum ad quartu gradum de iure nouo cap. non debet, dedon angula.&affin. quod tamen fieri posse nemo dixerit, ut optime arguunt praecitati Doα qui etiam soluunt ea, quae pro contraria opinione facere videbantur. Quartus igitur casus est,
A quando i Episcopiis, vel alii in seriores statuerent contra canones, qui co-diti sitiat principaliter in fatiorem ci ricorum, & illud statutum a subditis clericis acceptaretur; ita post Archi d.
in cap.certe, I 2. quaest. I .R Gemin .in c.
iacuit 31. distini'. tradit,& satis pro-
at Curi. d. se El. 3 .num. I S. de ratio est, iquia fauori suo quilibet potest renunciare,cap. ad Apostolicam, se regular. . c l. si quis in conscribendo C. de pact. suis concord . secus vem esset, uando principaliter conditi fuissent illi canones in fauorem pii blicum,uel Ecclesiae, ut optime explicat Curi. loc. cit. idque dumtaxat concludunt quinque rationes, quas contra hunc quartum casum, seu limitationem adducit Fel. d. cap. quod super his, num .7. probatur
Is ex eo, quod ius t publicum pactis priuatorum tolli, vel mutari non potest l. ius publicum T. de pach. cap. si diligenti , de Dr. competen. & cap. requisisti, detestam. Quintus casus est, quando is statutum clericorum t est editum ante canonem; nam sustinetur statutum nisi in canone illo spetialiter tollatur. tex. est in cap. r. de constit. in &adnotarunt Fel .d. c. quod super his, nu. . lver fallit quinto,& Curi. d. sech. 3. nu. Ist. Sextum casum afferunt idem Curi. d. sech. .nuin. 2o.& Fel .d.cap. quod Q-r7 per his nu. 8. quando i in seriores st
tuerent contra ius consuetudinarium per cap. cum omnes, & c. cii in M. Femrariensis, de constit. sed hic casus nonficit ad rem nostram, neque ad regu lam,quain se pr.cum i isdem mct. promisimus; quinauis enim consuetudo sit quoddam ius, non tamen proprid estius commune, neque canon dici potest cum non sit communis regula. Septi-i8 mus igitur casus est quando i Episc
pus statueret cotra canones in casibas,
in quibus de iure potest dispensare. ita
isi sint casus, in quibus potest Epi se
pus dispensare contra ius c immune, ponunt Doch. in ciat si clerici, de iudi c. A luar. Pelag. de planet. Eccles. lib. I. M t. so. Bertach. in trare de Episcop. a. par. lib. nil m. l . & Specul. in tit. de dispensat. f. nunc de Episcoporum anu me. I. usqtie ad χχ. alijque passim .ao Octauus casius est, quando i statutum adderet iuri communi imponendo nouam Duili D. COOs
150쪽
uammmam. ita Glos. quam sequuntur Doct. communiter clem. ne R inani , de elect. late Fel. d. capit. quod super num. 9. Curi. d. seel. 3. nume. 22. Duen. reg. 2 si . & Henr. Bott. in tracti de synod. pis. 3. par. arti c. I. ncl. I 3. sed hoc proprio non est cotra canonem statuere, sed ei addere. Nonus est ca-xi sus, qua do'cletici Geu alij inferiores
statuerent circa aliquod dubium iuris. ita Curi. d. ct. 3.num. 2 3 .dc Fel. d. cap. quod sit per his num. v. circa fin. Butr.in
patib. I. par. cap. I . nu. I 2. exemplum
afferunt Curi.& Fel. in articia Io de cle rico sine iusta causa no residente , mimipso iure sit priuatus beneficio, ut viil
tur innuere tex .in capit. conquerente, cap. qualiter,& cap.ex tuae, te cler.non
resid. vel debeat priuari per sentetiam praemissa etiam monitione,vr in cap.ex parte it t.cap. inter ouatuor,&cap.fn. d. tit. nam super noc dubio valeret statutum dispones in alteram partem, ut late comprobat Curi. dc pel. I .cit. 22 Decimus casius est,quando statutum inferiorum contra ius esset conformecim siletudini quae contra ius in illa Ecclesia inducta est; ita post Butr. d. cap. cum dilei bis col. Io.vers. ex quo infertur, de consuet. tradit Curi. d. seel. 3. num. 24. & Fe I. daeapit.quod super hisnum. Io. in sin. dicens, & optime timevaIere statutum ex vi consiletudinis. ratio quoque Curr. est optima, quia si consiletudo derogat iuri,statutu,quod post consuetudinem fieret, non posset amplius dici contra ius; attento, quod illii dius iam sublatum est per consu
tudinem . Alias limitationes huius eiusdem regu I. r, ita ante pr. ae is mus, videre poteris apud alios Doct. praecipue vero apud Henr. Boit d. 3. par.ar I .conci 8. Alber. de Rom. in I par. statui.quaest.7.& Rom. in l. i. ir de iuri Q.
Prae initio tertiδ quod super statu gei 3 clesiae t neq; Episcopus sine Capitulo, neque Capitulum sine Episcopo statue re aliquid potest. Prior pars probatur
in cap. nouit,di cap. quanto,de his, quae fiun .a praelat. sin .cons capit. idque a
notarunt Io. An. d. cap. Vnicorium. I. Franc.ibi d. g. statuimus num. 2. Gemin. num. 4.nec non Fel. in cap. cum omnes num. 9. de constit. Vbi Dec. num. 7. in
2. lect. Abb. in cap. ad audientiam col. 2.de cler.non resid. hoc ipsium limitan tes i casu, quo Epi scopus tollere vellet consuetudinem super non residentia Canonicoru; nam, i Ecclesia valde indigeret ministris, posset soliis Episco pus per statutum tollere huiusim die 5 suetudinem . Posterior pars probatut m c.cum consiletudinis, de consuetud. quem tex. ita inteli ni hanc opini nem latius tuentes Doct. ibid. Fα d. α
cum omnes num. ro. Abb.num. q.&ibi exteri scriben res,Glosin capit. 2. g. cae rerum Veib. statutum; quam ibi omnes sequuntus dου verb.signis in s. idq; loci im habet iis sol dira quoad clericos Ecclesiarum Cathedralium, sed etiam
inferiorum, ut inter caeteros pluribus comprobant rel. d. capit. cum omnes num. II. Abb. num. A. ibique But de
Inrol. utraque vero pars simul probatur in Conc Trident. sesr1 .cap. I 2. in fili. citius verba insta in secunda conclusione referemus. de latius explicabimus. Sede antem Episcopali vacanter poterit ' Capitulum, in quo etiam residet potestas Episcopalis, ea statuere,
quae ad stata Ecclesis pertineant, qu '
durare debeant enam tempore E pN oportim succedentium, ut post alios Iate tradunt pluribus id declarantes ;
nino pro isto articulo cosulendi erunt Reliqua,quq generatim dici possent de facultate Clericorii, seu Episcopi qu
ad condenda statuta or ter citatos Do- ι'. in allegatis iurib. videri possunt apud scribentes in sitim. i8. dist. Cap. I. δί tot. sere tit. de his, qtiae si .a prael. sin. conccap. c.cum accessissent de constit. cap.