장음표시 사용
91쪽
mod5 debeantur simpliciter aegrota tibus, sed et ijs, qui ex propria culpa in morbum inciderunt, quicquid in hoc
voluerit Phili p. Prob. d. cap. unico nu. IT. nam verius est, quod nos dicimus cum Couar. l. cap. I 3 .num. 8. Versici septinii, quotidianae disti ibutioncs, nam licet hi propria culpa sint impediti; hoc
tamen impedimentum nec, iure, nec
ab homine, sed ab ipsis Deo illatum
filii, neque in id aegrotantium Culma praecessit, ut morbo impediti non ponsent personaliter interesse, Sc ministrare, ut ait ibi Couar. seu, ut ali; loquuntur,culpa non fuit praeordinata ad ca- is sum,quo cassi t culpam no obesse,quin possi quis uti priuilegio 1 iure cocesso, constat acclatrario sensu ex ijs, qtiis de paupertate respondit Iurecosultus in l. pen.1fide iure dot.& post Castr.in l. etias. vlt. & in l.rei iudic. fin. Q sol. mair. Iasin l. sicut autem col. 2. C. de re iud.& alios tradit idem Couar. lib. 2. Var.
lud adnotandum, & in sensu directo uoad restitutionem in integrum idem e paupere late Ostendit Oad. d. tracti
de restit. in integr. lilaest. I I. artic. IO. de quamuis idem Couar. l. num.'. vers.
terito est in eadem quaestione non omittendum post Glos. Abb.& l. in capit. quae in Ecclesiarum, de constit. & alios velit priuilegia a iure concessa ijs, qui inopia opprimuntur, non esse sertranda, si pauperes in inopiam ob scelera deuenerunt, quoties alteri fit praeiudicium; tamen vel id est intelligendii ubi de magno praeiudicio agitur, no autem modico, quod quidem non attenditur iuxta vulgatas iuris resulas, S versatur in nostra facti specie, cum agatur de detrahe da infirmo distributionum portione, quς respectu caeterarum γει. tionum, quas ipse sanus,& alijsinguli percipiunt, modica est, ct valde ex LPa ; alias idem Couar. sibi ipsi adue
1aretur ind. num. 8. versiculo septimo quotidianae distributiones,vbi etiam se resert ad id , quod dixerat d. nu. 3. Velia certe hoc adhuc non obest huic nostiae ampliationi, siciit neque ei, quod paulo ante non semel admonuimus, iuste, sed
ex culpa pulsum a Ciuitate,bannitu, relegatum,&carceratum non percipere . quotidianas distributiones, sicut & infra dicemus de iusic exc unicato, suspenso, &interdicto,na haec omnia linpedimenta referuntur ad corporale necessitate,quae debet esse iusta,& rationabilis, ut expressim habet tex. in d .c. Vntiaco M.qui vero; quod quide esse non potest, cum culpa praecellit; at vero cumide te x .ait, infirmitatem excusare, non
requirit, quod ea iusta, seu sine culpar sit. Ampliatur c. idem dicendiit de debili in cruribus, seu tibi;s, ita ut no ponsit in Ecclesia conuenire; percipierin .distributionesina licet ab infirmitate dic ferat debilit as, tamen, cum ea prouenita corporis dispositione, neq; qui ea amechis est, potest muneri , de quo agitur, II incumbere,' tunc omnino aequiparadisunt in priuile pijs ut late, & optimc cS-
probat Menocn. tria n. de arbitr.iud. lib. 2.cas. . nu. I S seqq. Ampliatur'. in Is, eo, qui t utroq; lumine orbatus est pertex.optimii in l. I. C.qulmorb. se excuclib. Io. ubi qui utriusq; oculi aciem amist, leuamen sentit munerum pers alium eo in nimirum, quς corpore in
plenda sunt, ubi ibid. Glos. I. explicat. qua etia ratione idem probabiliter dici 17 potest ' de eo, si artiollari morbo, hoc
est arthetica, ita torquetur, ut debilitatus maneat, per tex. in l. 2.C.e .ubi istea muneribus personalibus vacationem
18habet; ideq; de i l lo, i qui podagra, vel ζ edum valetudine ita est amictus,ut reus proprios superesse,seu, ut cum Imperatorib. loquar.in l. 3 Ceo.intercessiim. vel t ali 3 legunt. intercessionem commodare non possit, quo loco Diocletia . nus,& Maxim. AA. huiusnodi virum madat ad psim alia munera ne vocetur. Ampliatur 8.&postremo, ut proced tis etia si Canonicus infirmus absit a Ciuitate, quo casu Couar a equirit,lut id conssuetudine inductum, & obtentumst per rex. in capit. cum non deceat
de eleia . in o. adiuncta interpretatione in
92쪽
lla d.c. laico. g. I . seu potius. g. qui vero
tr.caus pest. num. IAI. sed certe tex. d.
cap.ctim non deceat nihil habet dea sentilius propter infirmitatem, sed p tilis propter Ecclesiae utilitatem, ut infra quaest. I i. sito loco dicemus, d. vero cap. unico procedit etiam nulla stante consuetudine saltem quoad infirmos,ut ipse Couar.probat.d. inum .8. in princi p.
sed neque distingui tibi tex. in dispotitione de absentibus a Cillitate, vel non; sed Qt sim in praefatione illius constitutionis refert prauam consuetudine quorundam locorum, ut qui praesentes ensent in Citii rate, de loco Ecclesiarum, eo solo perciperent qilotidianas distributiones, quam consuetudinem penitus improbat ibi miramus Pontifex; quare lege non distinguente, nec nos distinguere debemus, ur. Vulg. neque id ex Glos ibi colligere ullo modo possit , . Io. vero Andr. in spetie quidem loquitur de absentiatdiuinis, non a Ciuitate, tamen inquit solum opinionem A chi d. posse congruere litterae. Gemin.
autem nihil habet de infirmitate, sed louitur dumtaxat de absentia propter cclesiae utilitatem; maior autem est ratio in absentia propter infimnitate, quapropter Ecclesiae utilitatem,cuin illa absentia necessiria olnnino sit, haec voluntaria ; quamuis de in hac puto iton esse necessariam consuetudinem, ut infra quas . it. stio loco dicetinis. Rip. denuque,d. num. 143. loquitur &ipse de a sentia causa peltis,quς non Omnino neces arta est, ut sit pra etiam admonuimus , praeterquam quod videtur esse in opinione Archi d. Franc. & aliorum in s. cap. unico,qui voluerunt absolute c6sumidinem necessariam esse ad hoc, ut absens ex tribus illis causis in d. cap. unico expressis pcipere possit quotidi
nas distributiones, cui nos ab se lute c6trarium qiiaest. praeced. conclus. . circa
princ. docuimus, & in causa infirmit iis contendit etiam ipse Couai .ut sit praro vidimus. Ex quo fit , ut ' non si admittendum statutu iri, quod alicubi est a se lute. &indistincte disponens, infirmos , si absint extra ciuitatem, percipere non debere quotidianas distributi
nes; licet enim id admitti possit,ubi iste
infirmus absens 1 Ciuitate licet infirm non esset, non interesset ditiinis, vel alias non soleret interesse ex eo, quia tuc infirmitas non esset causa absentiae per ea, quae statim d icam in i . t imit. tamen
sustineri non postst ubi iste absens alias diuinis interesset tu per praedicta; tum
tria textus d. cap. unico madans tribuiistributiones absentibus causa infirmitatis indistincte loquitur, lex autem in 'distincte loquens indistincte intelligenda est cap. Romanorum seu i. I9. dist. cum ii mil.
Limitatur autem p rimo haec ipsa conai clusiot ut non procedat,quando infimmitas non est Et vera causa absentiae, mi non interessentiae, ut pote, quia is, qui modo aegrotat, non con siteli erit vis integra valetudine diuinis ossi ijs interesse, tunc enim durante ςgritudine distributioiles quotidianas nequaquam pemcipiet.ita in spetie post Io. And.Card. Δ
Abb.in cap. ad audie aliam de cler. non resid. eundem Io. Aiad Gemin.3 Franc. d.cap. unico Glos in pragmar. sin h. ti . quo temp. quisque deluat ei se in Cho-ro,versic. percipiunt, Corset. in sitis singui. Verb. infirmus, Felv. de communi
attestantem in cap. A tholicae num. I 2. de excepi. 5c alios tradiant Prob. d. cap.
sexto hoc ipsum erit intellige in ; optimus ad id tex. in l. 1. 3. si quis iudicio,&seq. F. si quis caul. l. 3. g. si quis sic acceperit, Sc l. . .Stachus si liaeredi. is de istatu I: b.&probari potest ex iis, quae generatim de iusto impedimeto tradidimus
quaest. praeceden. concl. 2. Limitatur 2.11 niodo infirmitas talis sit, quae vero impediat, ut non postit Clericus in E
clesiam comtenire, tum per ea, quae in
hac spetie de obligatione recitandi h
93쪽
seqq. tuin quia inficinitas ideo Sericu excusat ab amissione quotidianam distributionum,quia diuinis no potest interesse; quare, D potest ob leuitate infirmitatis interesse, cessat causa huius priuilegi),re sic cessare debet essectus, nocest priuilegium ipse iri,cap.cum cessa te de appell.cii in suis stoncord . idem et
voluerunt Io. Aia. d. c. unico uti. 3. A chi d. num. 2. Gemin. d. g. qui vero nu. s.
dum infirmitatem graiiem requirunt per rex. in cap. fi quis Episcoporum i s. dist.¬. in cap.placuit, &c. si Episcopus I .dist. Limitant s. Gemin. ibid.5c Io.An. num. 3.& Archi d. nil. 2. modo23t infirmitas haec sit manifesta,&ali gant cap.praesentium p. quaest. I. in quo canone sumpto ex Greg. i. lib. 3. Epist. I . mandat Pontifex Maximiano Episcopo Suracusano, ut restituat in locummum Adeo datum Clericum , quem suus Episcopus propter duorum mensium aegritudinem beneficio priuauerat, si repererit eum manifestae aegritudinis causa Ecclesiae suae demisse. Sed certe canon ille, parum facit pro hac limitatione Gemin. & aliorum cum lo- uati irin casu plane diuersb, nimirum e restitutione, seu recuperatione non distributionum, aut fruemum, sed benefici j . Verum neque limitationem ipsam veram puto, si per infirmitatem manifestam intelligant notoriam, tum quod haec opinio nullo iure fulcitur,tu quod tex. ipse d. f. qui vero absblute dicat infirmitatem excusare ab amissione distributionum , quare si quis eas piaetextu infirmitatis perceperit in foro quidem conscientia poterit retinere si is sciat,S asserat vere se filis se ita in si naum , ut Ecclesiam adire non potuerit iuxta supra dicta; in soro autem colentioso, si legitime hii iusmodi in sirmit tem probarit,per quam verὰ sine dispe-dio niae salutis in i clesiam conuenire,& diuinis officijs interesse non pol 14 rat. Quis autem ' dicatur ita infirmus, ut non possit diuinis adesse, atque adeo quotidianis distribi uiouibus priuadus non si, iudicis arbitrio relinquitur se
test.&post Bal. iii Auth. sed dc si quis ab
aliquo nia. t 3.C.detest. Marsil .in 1.quq-stionis modum nia. 20. m. de quaest. Soc. sen .consi. 2 q. l.ψ. lib. 2. & alios tradit Hole s. d.tra aede incompatib. benef. I. par.cap. II.num. I 6. de constat ex traditis per D. Menoch. de arbitr. iud. lib. 2. Cent. I .cas. . num. s. . seqq. ubi plurimbus reIatis opinionibus tandem c5cludit iudicis arbitrio relinquendum esse, Quando quis dicatur infirmus, vel valetudinariti , licet plura quoque a fiferat,quibus iudex se informare, & a bitrium suum dirigere, ac regulare possit.
1 Senes, ut senes sunt, non possunt in assentia peropere quotidiaxuti Iributiones. er
s.Senes pro in mu ρarando hMeritosint. c Senex percipere potera disi ibutiones quando ita fimo conse es, ut non posit dimnis interesse.
94쪽
ac Octogenarim excusatur ab interessentia . ortamen dim;butiones percipere debet. Immo or alismindo infra eam atatem eonm- tutus. num. ιr. in quot sici iudicio LMn
r 3 Periti in quaque arte tu licio standum est. ao Consuetudine. vel Haruto an in ei posit. ut, qui per multos annos Ecclesia ferui runt, in absentia percipiant disribvii nes quotissianas. at Milites veteram. a muneribus per alibin
An ,' quando senes , su absentes proptersnectutem percipere possint quotidianas diseributiones. entio VII. GCERTISSIMA in hoc sta
I menda est Coclusio senes, ut senes sunt , non posse in absentia percipere quotidianas distributiones; quod a riὰ voluerunt Alphon Hoted .d.trach. de incom
Petr.a Cened.in Colleci . ad ius Canon. 3. par. collech. I s. num. 8. & constat ex regula tex. d.cap.unico g. statuimus iu-cto g. seq. de cler. non resid .in 6.ubi generaliter statuit Summus Pontifex Clericum Ecclesiae Collegiatae, qui non adfuerit diuinis ossici)s, non posse recipere, neque retinere alicuid de quotidi nis distributionibus, a qua repula eos dumtaxat excipit , qu's infrinitas, vel corporalis necessitas iusta,& ratron bilis, vel euidens Ecclesiae utilitas cxcusaret; Senes autem, neque comprehenduit mr in hoc postremo capite utilitatis Ecclesiae, ut de se patet; neque enim ut sic circa rem Ecclesiae utilem distinentur,& occupati sunt; neque in hosteriori, nam etiam ex se per vi res eis in Ecclesiam,vi supponimus, comienire licet, & diuinis officijs interesse, neque vi,bello, iusto timore,aut alia ex causis relatis in superiori quaestione detinentur. Denique contineri non possunt in primo capite , nimirum infirmitatis ;quamuis enim senes videantur inter in-2 firmos connumerandi; ideo ;l senec rem ipsiam perse morbii esse scripsi rit Comicus, & apud M. Tulliu in or tore de Q utio loquentem legamus,&ille senectistis morbus non quidem incidens est, &transiens, de Abb. in c.
magnae col. I . de vor. docii erit statutum
loquens de infirmis in senibus locu habere , idq; etiam probari videatur in c. I .F.sin autem Episcopus de Cier.a 3rol. vel debit. in Cuni di situm in Epi sic
pia qgrotante, ut pomi coadiutorem impetrare,statutum quoque est in Epist po, qui senio conreetiis sit. Veriori 3 men, de recepta sententia est i inter i firmos, de valetudinarios non esse con- numerandos senes, quam probat Fel. deS .d.c.quoniam frequenter, ut lite no contest. per illum textum, qui ponit c puta,&, inter senes, & valetudinarios, quae quide copula ponitur inter diue sa, Vt probatur in cap. querelam de Simon. & latὰ inter alios idem Fel .in cap. ex parte ii I. num. 1 i. de re scri pt. Me
noch. d. s. 6o.num. 8.& Hote d. d. . II. num. eod. eandem sententiam probat
Gomes in reg.Caceli. de infirm. resign. quaest. 7. dum pluribus affirmat regula illam non habere locum in senibus resignantibus, qui vere infirmi non dicu-tur, quod etia placuit Rebus. in Pr. axi benefac. ad eandem reg. Cancell. Glos. 2.num. I . idem quoque sentit Alciat. dum intract. de praesumpt. reg. I. yra sump. vir. scriptum reliquit definiti nem infirmitatis no comi enire senibus;
est enim infirmitas, seu morbus t habitus cuiusq; corporis contra naturam ,
ut desinit Ulpianus I.C in l. i. . sed sci Edum is de aedit. edict. quod sanὰ senectuti nequaquam congruit, citin il la noc atra natura, sed ex natura sit: probatur etia eade opinio in I. cui dens T. eod. in illis verbis finalibus,alioquin nullus senex sanus esset, de in d.3. sin autem Episcopus in contrarium allegato, du inter senem ,& infirmum ponit disiunctiva.
1 Possunt tamen ' hae opiniones inter se dissidentes, ct contrariae conciliari se dere distinitionis,quam post alios assi
95쪽
runt Holed. d. num. II.&Monoch. d. Cas. . num. ro. ut prior locum habeat quando senex ita senio consectus est, ut
illi negotio, de quo agitur, superesse
non possit; posterior vero, ubi comm de superesse potest; sic sane in casu nostro tunc Clericus senex pro infirmo habebitur, ita, ut proptet senectuten possit percipere distributiones in absenc tia, t quando ita senio affectus, de grauatus est, ut in Ecclesiam conuenire, de diuinis interesse non possit; sic intelligendus est tex. d. cap. quonia fiesuenter in princip.ut litato contest .vbi tunc demum senes, sicut valetudinari j examinandi sunt ante litem contestatam contra communes iuris resulas, cum de eorum morte rationabili de causa timetur. sic etiam in ii. g. sin aute Episcopus trunc potest Episcopus senex ad ex plum Urotantis coadiutorem impetrare , cuin senio grauatus est, ut ibi Loquitur mirimus Pontifex. sic loquitur quoq; rex. qui maxinis ad remn stram facit in l. 1. quem ita senio T. de vac. muner. ubi habetur senio confectu excusari a munere persionali ', certuest autem interessentiam diuinorii , ac residentiam esse munus quoddam personale; sic denique intelligendi sunt
Comicus, 1. linis δε quotquot sene-ehitem ipsim morbum appellarunt, Vt id accipiant, cu senectiis vel morti proxima est, vel ita quemcit, afficiat, ut rebus sit peresse non possit; quamquam
nectutem morbum dici non propriε, sed methaphorice; atq; adeo non esse extendendam constitutione disponentem de infirmis ad senes salte in odi sis, i n quibus versatur casus noster, Curegula iuris in contrarium sit, & agatur de diminutione diuini cultus. ciso γ autem pacto et cognoscatur huiusmodi senectus, per quam non potest quis rebus superesse, iudicis arbitrio relinquitur,vijost Bam. in cap. sedes num 3.
de rescrip t. eundem consi. 2I. colum. n. lib. a. de conssi 22. colum. . lib. . Io.'An. d. capit. quoniam Dequenter,&ibi Marian. Soc. col. 3. verss. sectin- do declaratur,l l .col. versi. ad tertia quaestione,ut lit.no contest.Bal. in Marrarita ad Innocentiu Verb. senex.Flor.
l.in lege Aquilias deletum T. ad leg.
S ita est accipiendii, ut i iudicis arbitrio
relinqtianir in casibus dia taxat in quibus nulla clara extat iuris constitutio, ut ibidem optime Holed. & Menoch. adnotarunt exemplum afferetes in ex-s elisatione a tutela, & cura, quae t requirit in selle annum septuagesimum I. 3. T. de iur. immunit. & g. item maior Instit.de excus tui. δ in excit sati ne a muneribus per natibus,ad quamio secundu eos sussicit annus quintus supra quinqua simum per text. in I. 3. seu finc. qui aetat. vel professi se ex s. lib. ro.Sed certθqtiamuis communis Iemo illius text. sic habeat; manifesti iuris est, maiores 1 s. annis inuitos ad munera per nati a vocari non posse; tamen Contius legit, maiores 7o. annis, quae quidem ieetiira magis congruit verbis hisce sequetibus eius. dem textus;ctim itaque septuagenario maiorem te esse profitearis, si , nominatione Dista appellationis auxiliu interresiuisti, tueri te notione praesidis prouinciae potes iure concesso; & concordat cum tex. in l. 2.3.vit.in fine fide deelirion. ibi, si maiores annis septuaginta sint, munera quide ciuilia subiren 6 coguntur; per nate aut munus sub ciuilibus est laqua species sub genere ,
ut constat ex l. I. g. l. &l. munerues uilium in princ.sside muner.& hon. nullumq; aliud inanis: stu, seu concessum, ius, ad quod referre se potuerit Imperator d. i. fi. datur,in quo generatim in quolibet munere ciuili, seu personali
excuset aetas 1I.annom n, praeterquam
d. g. vlt. in fine; ubi tamen requirunturro. anni quod enim habetur d. g. vlta in princ. t de decurion .dc colligitur ex II l.3.C. eod. spetiatinat loquitur in munere decurionatus; praeterea tutela,de
96쪽
cura inter munera per nalia, dc ciuilia coniiunarraturi Iureconssilio in d. l. i . 3 aequὰ personale,& d. l. munerum ciuilium is de muner.& honor. & tamen ab ea non excu santur ex aetate ,
nisi qui maiores sint ro. annis, d. L 3. st de iur. immunit.&β. item maior Instit. de ex s. iiii. restimendus igitur est ille tex. in d. l. seu fin. C. qui artat. vel profi se cus iuxta lectionem Coniij, dc textum d. l. 2. I. vlt. in fine, ad que . nse retulisse Imperatorein dice dum est, dum ait manifesti id iuris esse inimirum legatur non maiores 11.annis, sed maiores γα annis inuitos ad munera per nati a vocari non posse. Stet ergo , a muneribus persisnalibus ob aet tem aliquem non excusari, nisi maior sit 'o annis per d. l. a. g. vlt. in fin. is dedecur.&d. i. 3. seu fin. C. qui aetat.vel pro se si . te excus lib. io. Ex quo textis
I 3 posset fortasse aliquis, & quidem no improbabiliter bi statuendus esset annorum temni nu&, vltra quem excus
retur clericus ab obligatione intereqsendi Choro, ac diuinis officios tanqua, persbnali munere ob senectute, quae
infirmitati aequiparetur, eum comti tuere in septuagesimo anno. Sed quia nemo percipere potest quotidianas diastributiones in absentia, nisi excusetur aliqua ex illis tribus causis expressi; inda Anico g. qui vero, lecter.non res d.. in nimirum iusta, & rationabili comporis necessitate, infirmitate, vel euidenti taclesiae utilitate, quarum milia. cadit regulariter in septi lagenari uiri, ut ut plurimum conuenire posset incclesani,& di lini Sinteresse; ideo no. absolute admitterem,utis, qui septuagesimum aeratis sitae anni uri excedit,no teneatur omnino diuinis officiis ad ec se, sed vel tunc, cum propter complexionis imbecillitatem in ea aetate ita. senio confectus est, ut sine salutis inc modo Ecclesiam adire non postit i vel, ut non teneatur ea munera in Ecclesijs obire, qu .e, Canonicis corporale obsequium, seu corporis laborem reqtii ritu pura canendi Missanconventat
lem, Euangelium, aut Epistolam, verthurificandi ,&caetera huiusmodi fa-1.ciendi; nam & per inaIia munera ' ex
simi, quaecum corporis labore,&s Istitii dine minii, ac vi Iantia princia paliter existunt, ut ait Hermogeni nus I C. d. l. I. 3 illud terrenduin,is de muner dc honori seu que animi prouisione,& corporali intentione sine aliquo gerentis detrimento pertractantur, ut definit Arcadius Charinus Iu- reconsili us d. l. munerum ciuilium in
princ. fC eod. Illud vero indubitarum i s ' existili , senio ita consectim, ut residere, de interesse diuinis non possi , modo alias interesse consueuerit, percipere debere quotidianas distributi nes: ita censiuit Congregatio praeiecta interpretationi. ident. Concilii ad
sessa .cap i 2. de re forinat. in una R IVuen naten si . qua ratione puto, tqui octuagesimum annii expleuit omnino etiam ab interessentia ipsa diutinorum ossiciorum excusari , & tamen
percipere debere quotidianas distribatio Vs; hic enim praesiamptione imis,&de iure iudicatur non posse intaclesia
conuenire, diuinisq; interessemam, ut
inquit Regius Propheta Psal.89. Dies
annorum nostroriun in ipsis septuaginta anni, si autem in potentatibus, s hoc est, robustioribus,ut explicat Tite lina mis,Genebrarae& ali,csistati ex Catadaeae uersione) octoginta anni, & amplius eoru labor,& dolor, hoc est,quicquid vitae ultra hos annos relinquitur, laboriosum est, & doloris planum, ut conssat ex eadem Paraphrati Caldaea , versioneq; D. Hieronymi, ac septuaginta tuterpretii, dc inter alios Genebrar.
ac Titellionia expositertint tunc enim
ob continens defluuium, calorisq; natiui,& spirituum i inbecillitatein,ecteta, aegra, languidaq; est senectus,utillius vita sit quasi non vita, sed mors, mortisq; expectatio certa, no vitet Pr ductio, ut optimc ibid. it Genebrara. cum autem senectus morti proxima est tunc omnino aegritudini aequiparatair, quodcostat ex d. c. quoniam si equenter
97쪽
ter in princi p. vi litanon 'contest. &supralatiis adnotaui uius. Non negare
tamen sid quod supra etiam attigi) ci-
robustiorem post Onore simithi, quod
sati constat ei loco Psal .cit. si in poteratibus, octoginta; & sicut eum in E 'clesiam ciuilienire non posse'tq; adeo tanquam infirmum reputari, ita ut in
absen in percipiat quotidianas distr I 8 tiones: in quo san Physici iudi-
ciis standum est nim ex eo, quod de i
firniis' riunali obligationem recitatidi l tas mitti licis tradit in hac spetie i
quia i in quaque re , cuius cognitione itidEx non habet, periti in arte iudicio stadum est l. hac edictati β. his illud C.
de sec. nupt. cap. staternitatis, de ibi Doc. de Die id. dc malefic. Bart.& caetera iri l. Theopompus is de dor. pr les. Abb. Sc Canon istae in c. proposuisti, de probat. vel etiam assertioni,&iuramento sic infirmi attenta pers nar qualitate, ut in spetie monet Prob. d.
Denique quod velle videtur Petr. a
1o consiletudine, dc spetiali starii to alicuius Ecclesiae maxime syn d. ali induci, ac decerni posse , ut clerici in cicris ordinibuς constituti,q ii diutius,ac t ro fere vitae silli spatio Ec lesiae in se Dierunt in absentia quotidian .is distria butiones percipiant, dum tamen E clesia ministrorum desectum non patiatur; id inquam quoad consuetudinem indubitatum puto iuxta tex .dcibi
not. in cap. fi n. de consuet.cum nec O
nino a iure abhorreat, sed rationabilis sit huiusnodi consuetudo, ut constat ex supra deditetis, & ijs, quae mox adducemus ; Quoad statutum vero E clesiae, seu constitutionem synodalem id etiam valde probabile existimo, tu per ea, quae inst. quaest. I . asseremus,
dum latilis disserernus, quid circa perceptionem distributionum quotidi narum in absentia possit statutum E clesiae, tuin per dispositionem Concit. Trident. Gess. 1 fcap. I a.de re rm .in fine,Prouinciali synodo facultatem dantis statuendi in his, quae ad debitum in diuinis ostici μ regimen spectar, de ce ta lege in Choro conueniendi,&permanendi , simulq; de omnibus Ecclesiae ministris, iuncto maxime, quod ait Iureconsultus in I. 1 muneribus is de muner. & honor. ex decreto, acliti ai ris Seueri Au gusti l veteranos milites a muneribus personalibus excusari. Lubet autem hoc loco verba si nodalis constitutionis in Cςsar Augustano Archiepiscopatu editae anno IIIJ. a Ceneae ubi supra relata pro coronidesv-bi; re tanquam formulam quandam ulcherrimam , quae in alios Dice ita us, ac prouinci)s, cum hac de restatuendum erit, poterit obseruari; eius vero verba haec sunt. Cum senes communiter reputentur infirmi, S qui labore prolixiori in Castris Di minicis laudabiliter militando suam sere consumpserunt Gatem, aliqua iuxta an
nicas sanistiones debeant praerogatiua gaudere, sinista synodo approba e st tuimus, quod Clericus in sacris ordinibus constitutus in quacunque Ecclesia nostrae Dioecesis beneficiatus,qui in eadem per quadraginta annos pers naliter residentiam fecerit, eidem deseruiendo, ab inde, et t. im si Chorum non continuauerit, dum tamen Ecclesia ministrorum non pallatur de M. distributiones quotidianas cum caeteris fructibus, ct emolumentis dieti sui benefici, contraria quacunq; consuetudine, scii constitutione non obstante satisnetis tamen ali soneribus dicti beneficia integrὰ percipiant, & eidem sine aliqua diminutione persoluantur. Hactenus illa constitutio, & hic quoq; finis sit huius quaestionis.
98쪽
praeben νῶι etiam non H in uminum. a. Immo esiam grossos sture M. -m.3. I ἔticet in ea Ecclesia est eUittitio δε iuramento, vel sedis Apostilica confirmatione roborataQuod non residentes nom percipiat
3 Clericus eximus inseruitio Episcopi dicitur inseruire Ecclesia. Canonici omnes existentes inseruitio sui Episcopiam percipiant sine rabendarM,Q
δ' Maissionaris Minentes ire servisio Episcopi non percipiunt in absentiastu sprasen
y Absens in seruitio A hir sevi pere is βα-
IL Clericus existens inseruitio Arhiepiscopi ipropritu nonsit ia non percipit stucius pra-
sa Ab eo inseruitia vi rapi non ob loercipit
An Astates in seruitio Episcopipe cipere debeant quotidianis di Lybibutiones . Guaestio VIII.
tissima in hoc est iuriscon clusio, absentibus inseruiatio Episcopi, licci debean-itia r frucius praeben darum, non tamen deberi quotidianas distributionesi Prior parsi huius conclusionis patet
ex tex. in capit. de Gaetero, de cler. non
resid .ubi Alex. 3. ad Eboracenscin Episcoporum scribes decernit in haec ve ba; statuimus, ne Canonicis, donec iniservitio tuo fuerint, Micquam stibir hi debeat, vel auferri, Quod de coi munitatis sibi beneficio debetur , dum autem dicit, qnod de communitatis beneficio debetur, comprehendi intur et 1 t praebedae illiae, quaen uni distinctae 3 seu etiani torossuli fruetus, qui loco prahendaru, vel etia ultra praenendas, distincti tamen a quotidianis distrib*tionibus tribuuntur praesentibus, seu residentibus, no aut diuinis officiis in- . teressentibus,ac quotidianu ministeriuexilibentibus, ut inter caeteros adnotauit ibi Abb. nu.3. de quibus fiuctibus. ac prςbendis indistinctis latius egimus
superius. I. par. huius trach q. 3. Idein etiam apertius disponitur in c. ad audientiam eod. tit. extra de cler. non resid.ubi Innoc. 3. Meldensi Episcopo rescribens decernit, ut duo ex Canonicis Ecclesiae suae in seruitio suo existente suarum mictus integre percipiant praebendarum, cum absentes, inquit, dici non debeant, sed praesentes, qui tecurri
pro tuo, & ipsius Ecclesiae sentitio com morantur; idq; procediti qua inuis in
ea Ecclesia esset constitutio etiam iuramento vallata,& auctoritate SedisjAeqstolicae confinnata, ut Canonici . Aut in ea non resden maluin prςbe
99쪽
darum mictibus priuentur, ut aperidconstat ex eiusdem tex. praecedenti bissverbis quo loco,& d.c. de catero Glos. 1 de Doct. comuniter adnotarunt si xistenterei inseruitio viscopi diei etiam
in seruire Ecclesiae; sed ex utroque tex. c. ego conigor quod , licEt probia ite sit solos Canonicos Ecclesiae Cathedralis gaudere hoc priui Iegio, ut dum ab Ecclesia absentes Episcopo inseruiunt, fruetiis praebcdarum, & mensam Vos sana hercipere ppssint, cum viro que rescribat Summus Pontifex Episcopis, i&ind. capit. ad audientiam expremui loquatur de Canonicis Ecclesiae C thedralis , tamen probabilius est omnes Canonicos non modo Ecclesiarum
cillegiatarum Ciuitatis , sed etiam . dioecesis huiusmodi priuilegio priuados non esse, cum in d. cap. de caetero abselute id dicatur de Canonicis, rum appelIatione non modo Ciuitatis, sed etiam forenses Canonicos c&prehendi nemo dubitare potest; suod vero in L capit ad audientiam sermo dumtaxat habeatur de Canonicis E eles Cathedruis, id euenit, ut casui de Canonicis Ecclesiae cathedralis inposito responsum Pontificium conueniret; non autem ibi expressim excluduntur caeterarum Ecclesiaruna Can 7 nici. Pari rationet ad Ecclesia dumtaxat Cathedralem referendum est', quod ex eodem capit. ad audientiam aperte colligitur, duos tantum Can
nicos eodem priuilegio potiri posse; idq; propter haerogatiuam Ecclesiae, quae propter siti dignitatem maiorem
etiam habere debet copiam ministrorum unde in ali 7s 'Ecclesiis Coi Ieraatis plures duobus Canonieis assumere
poterit Episcopus pro seruitio sito, li iramen integre percipient in absentia fructus prmendarum per text. in docapit. de caetero absolute ,atque indistincte de Canonicis loquentem, neque ad certum se Canonicorum nutuetum adstringentem, quicquid in contrarium voluerit Abb.&caeteri Doct.. magis comi uuniter d. cap. ad audien-
8 tiam. Illud sanὸ certum ' mihi quicquid voluisse videantur Abb. α
nonnulIi aIij d. cap. de caetero, & cap. ad audientiam,) solos Canonicos,non autein alios Clerici,s Collegiatarum. Eccsesiarum, puta M. insionario quos assisios vocant, huiusinodi praerogatiua gaudere posse, ut Episcopo seruientes, licEt: absint ab Ecclesia, praeben- darum, seu portionum suarum fritebis percipiant; nam uterque tex. sit pra cui latus praecise loquitur de Canonicis. quorum appellatione certum est non posse comprehendi alios clericos ; non est autem facienda extensio de peti in ad per nam in odiosis , Ad a iure exorbitantibus etiam ex idelitate, aut maioritate rationis iuxta Iato tradita per Euerar. in loc. aratione legis lar. & c. ninne. i. s. &dubb. seqq. quod autem nos simus in odiosis, constat, nam agitur de diminutione cultus diuini, qui tamen potias debet augeri
capit. nn. de rescript in C. ciim suis simi I. res etiam a iure exorbitans est a sentia ab Ecclesia, in eaque non residere, ut constat ex tot. tit. de cler.non resia. Sc ex Concit. Triden. scir. 24. c.' rh. Denique adnotanduin est, ' h. anc
riorem concrusionis partem Iocum abere tam in Archiepiscopo, quam in Episcopo, cum e. adem pland , quia vere,ac proe id Episcopus est,imo in ior sit ratio in Archiepiscopo, quia &magis inseruit Ecclasiae, Ac pluribus ministris indaget; licci contrarium v iuerit Host. in cap. cum dilectus,quem etiam tibi sequi videtur Io. An. de cheri non resid. per rex in cap duo simul dec.
selum dicitur claricos Archiepiscopo, quamdiu vo Iuerint coram ipt stare iu xi , compessi non debere iudicium tri- triarchae sit bire, nisi catisa per appella- tionem ad eius audientiam perserariam
aut ei aliquid silper hoc a Sede Ap stolica sit indultum; nihil vero ibi defiuctibiis prςbendarum;immo etia per
claricos Archiepistopi intelligant ibi
100쪽
DOct. magis communiter Clericos illi subditos, non autem qui ctim eo cona orantur; in d .vero c. pastoralis nihil plone ad re habetur , ut facit E patebit textum illum perpe denti,nisi sertia velint Doct. citati id intelligendum esse de Clericis sum aganeoru inseruientibus ii Archiepiscopo,qiuod veri; in t est,colligi ii videtur ex dictis iuribus,& aper
admittit Abb. d. c.cum dilectus nu.'.
docens nobisiciliri cierichs proprios,
hoc est, ipsius Dioecesis Archiepiseopi
hoc priuilegio Gudere t in eius seruitio existentes, dum absunt a filia Ecclesia,percipiant fructus suarum praebendarum per easdem fere rationes, quas nos sup. attulimus. Posterior aute passii ' hq iv ςoii lusiqnis probatur ex eod. tex. in a. p de cirem; nam vesta hii-
'iu tex. relatis in principio li. aesti': iis sit bi cit Pontifex, nisi sorte sint victu
li y , quae non consit Aieri int absentibus
exhiberi,qtio locs per vi alia intenigendae sunt quotidinnς distributiones,
ut ibi explicarunt Glos& Doct. com-niunt ter,& constat ex d. capit.unico in princip. Vbi Bonis s. aperte asserit distributiones quotidianas victualia nucupari ,3c ibi Glos& Doct. omnes,dum' tex .aiferre volunt, ad quem reserre potuit Summus Pontifex, allegant . .
cap.de caetero, de cler. non resident. in milio enim alio tex .excepto d. cap.Vnico, quotidianae distributiones victu a- .liuiti nomine appellatur, praeterquam . in d. cap. de caetero. Id vero ipsum, nimiruabsentes in seruitio Epi siccipi non percipere quotidianas .distributiones, expressim tradiderunt Doct. omnel ind.cap.de caetero, plerique in d. cap. ad ridicut iam,decter. non resident. i in 'd .cap.,nico eod. tit. in s. ed adnotavit Naam Couarid. lib. 3 Var. resbi. cff. Inum. 2. ali 'l; passiin; 5 aperte colli ri tur quo exlex. t in daea p. ad audita' tiam, dum Summus Poti sex ibi decernit dumtaxat, ut huiusmodi absentes in Epis pi seruitio fiuctus pra bendarum percipiant, costat autem ex latilis deductis ui pr. i . par. quaest. 6. per tota ,
appellatione fiuctuum prabendae, aut benefici) non cotineri quotidianas distributiones. Neque obstat vectum il- lud, integrὰ, ibid. appositum, nam adhuc refertur tu ad ipsos fructus praebendarum, ut nimirum eos sine ulla diminutione percipiant, ut ibi Glo.&ω-
teri tradiderunt,uel integro, in tellige- dum ita erit, ut includantur etiam praebendet distinctae, vel fructus illi grossi . loco praebendariam succedentes in ali quibus Ecclesias, de quibus paulo ante dicebamus,& latius alibi disseruimus.
Mimis etiam obstat, quod ex eod. cap.
tum ibi, tum in d. cap. de caetero ad norarunt, illum, tui est in seruitio Episcopi, censeri Ecclesiae qu6que inseruire; ad quod etiam Clos r . s. p. te caetero' allegat rex. in eap. sci re d)bes r. quaest. i dap. haec huius placiti ra. quaest. 2.&
cap. similiter r6. quaest. i. ex alia vero
barte certum nihi est, elini, qui abest in semitio, de propter utilitatem Ecclesiae, secluea quoque quavis consuetudine quotidianas distributiones percipere debere, in inna quaest. ii . latius demonstrabitur . Respondetur enim primo in d. c. ap. ad audientiam noli im habe i. quod absentes dici non debεt, sed presentes,qui cit in Episcopo pro illius,&Ecelesiae serit itio commorantur ; ex
quibus verbis potius colligitur oppositum, quod iai minim serii ilium Epi- 'scopi, α Ecclesiae hoc in cassi diuersat hiat, cum ii iter visumque ponarure
pula, de , liae regulariter habet copu- la e dii terra cap. querenam, de Simon. cum sidii l. vel certe colli aitur, quod iuxta castim ibi propositum utruntque copulatiuὸ requiritur,nimirum, quod duo Canonici Ecclesi. e Cathedralis si- mul sint in seruies , Epistori, de eius Ecclesiae absentes, ut haberi debeant pro praesentibus, ubi in ea E lesia cxtet constitutio etiatri iuramento valla-2 ta,& auctoritate sedis Apostolicae c5- firmata,vi Canonici qui in Ecclesia nores dent, priuentur mictibus stiarum praebendarum; praeterquam quod esse