Institutiones theologicae auctore fr. Leop. Br. Liebermann ss. theolog. doct. et prof. dioecesis Argentinensis vicario generali. Tomus 1. 5.

111쪽

I 1 a

is impositio actione duplier adhiberenturi' octavum l-m meu Chrismatio et manus impositio cou tractae sunt. - Unde scriptores ecclesiastici medii aevi non dicunt uti in clionem et manus impositionem in Confirmalione exhiam heri, sed unctionem manus impositione, et manus im-m positionem unctione n. Sie Beda in Ps. XX X . . . - Ilia unetio quae per manus impositionem ab Episcopsis fit, et vulgo Confirmatio dicitur Rabantra mur. lib. I de institui. inerte. cap. XXVIII. . . Episcopus m baptim tum per manus impositionem cum ipso Chriss smate consignat . . . tio CamoL de Convenien . V. Et N. T...is Per manus impositionem merci chrismatam confirmantuT etc. ιInterim illor tam sententiai qui primam ninnuum impositionem vel solam, vel certa una eum uuetione Chri Smatis ut necessariam materiam Sacramenti assignant se non potest omnino negligi, aut tanquam omni probab;-Iitate destituta re pudiat i; et mister utique ageret Episeopiis, qui ad onetionem Chrismalis eos admittaret, qui Primae manus impositioni non adsuexunt ... M In Sacramentia

- quippe administrandis et pereipientis, ais Doctiss. - Mnes. De Conflam. g. I ara III. , nihil plana eo-

rum, quae observat, et mandaι Ecelesia, omitti debet: is maxime quando nulla praelucente riclesiae desinitione; D dubia est, et controversa ister Theologoa Saeramenti in alicuius materia vel forma M. OBIICIUNT. contra tertiam P ms. Mira est, cum de Confirmationis sarma agitur, inter Catholicos opinionum e susio; .et cum alii orationem, quae Chrismatis unctionem pr-edit, formae rationem habere Degent; alii autem Xerba , quae unetionem comitantur ad Saeramenti essenistiam non pertinere assirinent, vix tutelligitur, quae huic Meramento forma maneat. RESP. Falsa est Ilaec argumentandi ratio. Nemo enim

112쪽

eri, qui non aliquam formam Sacrainenlo assigneti uirin: aleriam Consirinationis essentialem in ipsa chrismatione eonstituunt, solam legitimam et necessariam formam hanc esse piMant: Simo te signo erucis ele. Qui autemmauuum impositionem materiae loeo his rit, ii orationem, quae lum fundituri vim forma habere contendunt. Porro qui duplicem materiam admittunt, utrumque die uni adiutegram Saetamenti formam requiri , et invocationem unctioni praeviam, et verba unctionem eo mi latitia: quamvis illa oratio, qua ante chrismalionem Spiritus Sanctuainvocatur , tunc adhue posset ad sermam , et essentiam Sacramenti per inere, si materia in sola unctἰone constia lueretur, aut aeris in illa impositione manus, quae cum

I T. Orationis, aut formae deprecatoriae Veteres on Nes meminerunt, eaque in Scripturim clare expressa esu: at formae, quam hodie Latini eum unelione eonjungum, DuIlum extat in tota antiquita e vestigium. Ergo illa' sola ut essentialis hahendis est; hare, autem pars tantum in i gratis eriἔ Sacramenti. BEsp. Non dissitemur, sermas depreealoriae, aut ora tionis ium in Seri pluris, tum in SS. Patrihus expressam haberi metitionem. Id quoque certum est, eam eouStanterfuisse ad haec usque tempora non a Latinis solum, Sest Etiam a Graecis usurpalam, qui in verhis invocationis multo magis eum Lati s convenitant, quam in forma un-etionis. Verum probandum esset Graecos et Latinos illam S. Spiritus invocationem lan quam partam Saern menti ne cessariam adhibuisse, ei non ut orationem aliquam pra viam, quales plurimae in Sacramentorum administra tona adhibentur: probandum esset Conurmationi& formam iis misse a Christo in specie determinatam, ut non liberum Emesiae relielum fuerit eam, prout res postulare videretur, immulare: probaudum esset hanc Latinorum sor

113쪽

rnam: Signo te signo emcis etc., non posse pro . ratione haberi; si quidem, ut ait Bellarminus De Confrm. ea . xl, is formae Sacramentorum passi in a Patribus dicunturue, praeces misticae, licet interdum proserantur per verbum is indicantis: nam semper a Deo expectatur , et peti iuris principalis operatio in Saeramentis Illud, quod secundo loco' Tertur, argumentum, maioris videtur esse difficultatis: atque ita eo vim magnameollocant ii , qui nobis in hac parte adversantur is Peris septem priora saecula , ait Seli agoo Antiq. lib. Im- east. VI f Vὶ, ne vola quidem, aut vestigium ceriae is cujusdam formulae, quae RPud occidentales unelionem is comitaretur, prorsus apparet M. Sed respondent alii, semper ea sorma datum fuisse Sacramentum, quae nune ab Ecclesia usurpatur. m Quod semper suerit in usu isoris is ma haec), ait Maldonat. U. quo st. IIJ, argumento est, quod origo nusquam reperiatur. Certe Amhrosius

M lib. de iis, qui Mysteriis in iliantur, eap. VII ad sor.

.. mam allusit, si e ut saepe alias solet, cum dixit: Conis is signaoit te Deus Pater, confirmapit te Christus Rationes autem, cur Patres formam expresse non posti

rint , has assert Beliarmin. Loco est. 3 ; tum quia Sacramentorum formae Christianis notae erant; tum propter legem silentii de non evulgandis fidei mysteriis. Sic in aliquibus eo dicibus forma Baptismi desideratur e et ita multis manu scriptis ritualibus, ubi ritus Confirmationis deseribitur, nulla fit mentio impositionis manuum. Vid. Martene de antiquis Melesiae rilibus t Lib. I ev. IIart. IID. Quinto adhuc saeculo Innocent. I. Epist. ad

Deeentium de Confirmatione loquens , ait. . . . N Ver ha, dicere non Possum . ne magis prodere videae, quam, ad consultationem respondere. INN. I.φ Formulae unctionis quae in antiquis rituali-hus reperiuntur, valde inter se discrepant. a.' Graeci

114쪽

inter . ungendum his tantum verbis utuntur: Sinoreulum doni Spiritus Sancti , ubi nulla . est in voealio sanctiss. Trinitatis , neque Confirmationis ipsiusν aut subjeeii in quo recipitur , ulla sit mentio. Ergo etc. BEsP. AD I. Et si in Ecclesiis olim aliqua varietas

fuerit in vocibus, modo maneat eadem sententia, semper conficitur Sacramentum. Brap. AD II. Forma Graecorum antiquissima est, et satis exprimit, quae ad Sacramen ii sormam Sunt necessaria; actionem scilicet confirmandi , et Sacramen i esseentiam. Neque illud ossicit, quod sensus videatur suspensus a verbum enim Per i Psam actionem Suppletur ,

ut si quis inopi stipem porrigens dicat i En nummum. Neque ideo rejici forma illa potest , quod tres personae non nominentur: id enim nulla lex divi nn iubet, ei ex Baptismate argumentum duci non potest, quia ratio discriminis satis aperta est. Per Baptismum primum Christiani essicimur, unde expresse profitenda est hare fides. quae Religionis Christianae sundamentum est: verum iu

Confirmatione, praesertim cum haec antiquitus stati in post susceptum Baptisma daretur , eandem professionem repetere necessarium visum non est. Nota autem y apud

Graecos adhuc hac ae te Confirmationem cum Baptismo conjungi.

I. An balsamum necessarium sit ad . Consirmationis materiam 8BEsp. Constat chrisma Confirmationis esse aliquid ex oleo, et halsamo mixtum: is Conficitur ex oleo, is ait Eugenius in Decreto, quod nitorem conscien-

115쪽

In tiae, ex balsamo, quod odorem honae. Isam inae significat Verum probabile non est, admixtionem balsami ita necessaeiam esse, ut citra eam mixturam nullum esset Sacramentum. Nam et Patres et Concilia persaepe olei tantum meminerun non balsami; quin et antiqui auctores Chrismatis nomine saepe DIeum simpIex, non mixturam ali quam designant; ut tat. lib. VII, et Innocentius I qui etiam oleum infirmorum chrisma appellat. Accedit etiam , balsamum variis modis adesterari, nec constare nobis posse, au illud sit genuinum tmateria porro Sacramenti aphrsa, et omnibus nota esse debet. Hinc et illa triginta. quinque aromsta, quae. a Graecis cum oleo miscentur, divini juris nota sunt, sed EccIesiastici tacitum II. An necessaria sit bene Glio chrismatis

Bxsν. Chrisma benedici aut consecrari oporterriuniversae Ecclesiae constans est, et perpetua tradi- π lio ... n. Perungimur benedicta unctione, is ait Tertulitan. de Bapt. et Basilius de Spiritu S. cap. XXVII. . . . M gene diei mus et aquam Baptismatis

is et oleum unctionis . . . n. Si Rutem quaeritur, urahenedictio haec sit de Decessitate Sacramenti, uri praecepti dumistrat Ecclesiastici habeat rationem, posteriorem amplectimur sententiam; nam divinae in- alitu tociis nullium satis firmum argumentum nec ex Scriphuris, raee ex traditione proferri potest. Ex

his quoque perspieuum est quod Eeel in Presby-

116쪽

teris ebrisma is consecrandi potestatem sacere posset: quod autem id factum non sit, constans utriusque Ecclesiae praxis demonstrat. Graeci ita hanehenedietionem Episcopis adjudicant, ut teste It natidotio, Alexandriae uni Patriarchae ea reservetur; et C. P. Patriarcha Metropolitanis, eorumque Sunfraganeis stipatus solemni pompa Chrismatis benedictionem celebret.

IlI. Qua parte eo oris faetenda sit

tinctio confrmatoria pDis . Non idem in Latina atque in Εeelesia

Graeca servatur ritus. Graeci non frontem modo ungunt, sed et oeulas, nares , os . pectus etc. Latini frontem tantummodo inungunt antiquissima, et

eonstanti disciplina. Vide quae supra citata sunt ex Innocentu I epist. ad Decentium. IV. An necesse sit. Mifrons Per modum erucis inungatur Bxsp. Signum crucis adhibent tum orientalestum oecidentales, atque hujus ritus post Apostolorum tempora origo assignari non potest: unde quidam pulant eum ad essentiam Sacramenti pertinere. Lecedit et illud, quod haee verba formae sacramentalis : Signo te signo crucis, salsa essent, et illusoria nisi simul crucis figura fronti ithprimeretur. Valeret utique hoc argumentum, si probari posset, haec verba: Signo te sum crueis, partem assa formae eonfirmatoriae essentialem. Quidquid sit:

117쪽

I 18 necessarius est ritus ille saltem necessitate praecepti Ecclesiastici; ac praeterea antiquissimus, atque ad declarandum Confirmalionis essectum maxime accommodalus. . . . v Quil in fronte erubescitur, ait

M Augustinus in Psal. , ille qui dixit: Qui mois erit buerit coram hominibus. erubescam eum coinis ram Patre meo, qui in coelis est, ipsam crucis. ignominiam quodammodo, et quam psgani deis rident, in loco pudoris nostri constituit Et Engenius IV ad Armenos. ...is Ideo in fronte, is ubi verecundiae sedes est, confirmandus inungiis tur, ne Christi nomen confiteri erubescat, et M praecipue crucem ejus, qui judaeis est scandalum, is gentibus autem stultitia secundum . Apostolum , - propter quod signo crucis signatur . . . n. v. Bellam. timet. , Catechis. Rom., Natalem Alex.,

item Selψregio loco jam citato, ubi etiam de caeremoniis agitur, quae in Chrismatis henedictione

usurPuntur.

ARTICULUS II. De Causis Confirmationis extrinsecis. OBSERVANDA .

Notum est, causas Sacramentorum editeriores tres assignari; Auctorem , subjectum et Ministrum. De causa Confirmationis effectrice primaria, seu de auctore nihil necesse est hoc loco disserere ,

118쪽

339 cum parte prima probatum fuerit, Christum Sacra. menta omnia novae legis immediale et pee se ipsunt instituisse. Si tempus quaeritur, quo Confirmatio instituta fuerit a Christo , libenter concedimus id plane incertum esse. Nihil ex traditione , et Veterum scriptis colligi potest. II. Circa Subjectum Sacramenti quaeri potest. i.' Quis capax sit excipiendae Confirmationis. a.' Quae dispositiones huic Sacramento , ut par est, suscipiendo sint necessariae. 3.' Quaenam sit hujus Sacramenti necessitas. Pauca de his et veluti in transitu dicemus; nam quae ad fidei dominium spectant, ea clara sun te et obvia: reliqua ad disciplinam Ecclesiae pertinent, et curam pastoralis officii. Primum quidem constat, nonnisi baptizatum idoneum hujus Sacramenti subjectum esse; cum ulique nasci ante oporteat, cluam nugeri et rotat rari. Baptizatos autem nulla etiam insaniitis aetas a Confirmatione excludit. Hodie adhuc apud Graecos mos est, ut insantes statim post Baptisma sacra unctione perficiantur; neque alia erat Ecclesiae latinae consuetudo per duodecim saecula. Quando in mi Doribus urbibus, ut 6'. Hieronym. narrat Dial. ade.

Lucis. c . IV. J, Buptisma a Presbyteris aut Dia . conis conseret,ntur, Episcopus post Pascha ad invocationem Sancti Spiritus manum impositu hus excurrebat. Ex quo Di saltem sequitur, quod Sacramentum hoc etiam hodies posset insantibus administrari ; et Episcopus, qcii morituris insantibus

illud conseri et, adeo non esset reprehendendus, ut laudem potius hinc magum mereretur. a. .

119쪽

- Euam moti tibis ait S. Tlaomas . Pars. III q. LXXII αA. VIIIJ, hoe Sacramentum dandis in

is est, ut in resurrectione perfecti appareant, se- ω eundum illud ad Ephes. IV, donec Oecurramusis in virum perfectum. Quando in occidentali Eeelegia mor Confirmationem simul cum Baptismate conserendi obsolevit, variis tamen Synodorum statutis consultum est, ne longius, quam par est, a Baptismo distraheretur. An septimus, an duodeeimus annus aetatis sit expe-etandus, id ob uniuscuiusque Ecclesiae consuetudine pendet. Nobis , si licet quae sentimus adjicere, valde illorum sententia probatur, qui annum duodecimum praescribunt, quo tempore pueri ad primam communionem recipiuntur. Catechismus Rom.

in hane sententiam propendet. Nam si merito tem pus discretionis expectatur, quo pueri fidem lihera mente profiteri, et rite se ad capienda coelestia dona praeparare possint; minus congrua videtur septenaria selas . in qua peccandi cultas plerumque supponi potest, at raro discretio, et ingenii maturitas, quae ad vecipiendum digne poenitentiae Sacramentum requiritur: Unde saepe anxius haeret animarum Pastor ex una parte, ne Prier cuto

inquinata conscientia accedens Spiritui Sancto contumeliam faciat; ex hiltera ne di positiones desint ad absolutionem requisitae. His ut obviam eatur, et simul inconsultis, quibus Pastores plerumque exantur, parentum Postulationibus, in multis dico. oesibus statutum est, ut nullus, nisi peracta primae eommunione, ad Confirmationis Sacramentum admitteretur.

120쪽

III. Eos, qui adulta jam aetate confirmandi sunt, si hujus Sacramenti gratiam, et dona consequi cupiant,m non solum fidem, et pietatem asserre, sed

M' graviora etiam peccata, quae admiserunt, dolereis oportet. Qua . in re elaborandum est, ut peccata is etiam prius confIteantur , et Pastorum cohorta v tione ad jejunia, et alia pietatis opera suscipienis ida incitentur M. Ila Catechis. Rom. Confirmatio

in numero illorum Sacramentorum est, quae vivorum nominantur: quomodo autem gratiae augmen-

tum, aut ejus plenitudinem consequi . potest, qui primam gratiam, qua vita animae infunditur , non habet 8 An non potius gravi se se obstringit scele- , re, et Sacramento magnam inseri injuriam, qui impurus accedit Τ Idem Catechis m. valde laudat

et . commendat antiquam. Ecclesiae consuetudinem, quae ussiae ad duodecimum saeculum dur vit, ut nonnisi jejuni hoc Sacramentum susciperent. IV. De necessitate quoque hujus Sacramenti disputatum .est inter Theologos. An necessarium sit saltem ex praecepto Τ Αn gravis culpae reum se

faciat, qui illud negligit Τ En verba Catechiam. Rom. is Illud in primis docendum. est, hoc Sacramentuma, ejusmodi necessitatem non habere, ut sine eois salvus quis esse non posset: quamquam verom necessarium non est, nemine tamen praeteris mitti debet; sed potius maxime cavendum, nen in re sanctitatis plena , per quam nobis. divinais munera tam laine impertiuntur, aliqua negligen- , tia comitatur: quod enim omnibus communitenis ad sanctificationem Deus proposuit, ab omnibus Liga. TOM. IV. 9