Institutiones theologicae auctore fr. Leop. Br. Liebermann ss. theolog. doct. et prof. dioecesis Argentinensis vicario generali. Tomus 1. 5.

91쪽

trium ita flectit, et torquet ibid. n.' 4. ' is Qui Bais plismo initiati erant insantes, quia fidei conses- is sione 'pud Ecclesiam tunc defuncti non erant, is sub Gem pueritiae, aut ineunte adolescentia re. M praesentabantur iterum a parentibus, ab Episcopo

B examinabantur secundum sormulam Catechismi,M quam tum habebant certam et communem. Quo is autem haec actio, quae alioquin grnvis, sanctaques, merito esse dehebat, plus reverentiae haberet, et B dignitatis, caeremonia quoque adhibebatur manus B impositionis. Ita puer ille, fide sua approbata, cum M solemni henedictione dimittebatur M. Hunc mo-

rem n.' i 3 retinendum esse declarat, eumque vocat Catechesin, qua puer , aut ndolescentiae proximi fidei suae rationem, eoram.Ecclesia exponunt. itrii r- Post Calvinum nemo test, qui majori doctritiae apparatu adversus Confirmationis Sacramentum pugnaverit, quam Mannes Dalraeus. In hoc autem a

Calvini sententia dis sedit, quod Confirmationem non aliud quiddam esse pertendat , quam 'ritum Baptismi, eumque ritum dicat non ex Christi, seclex. Eeesesiae institutione , fluxisse. Alios haereueinos , in hae eontroversia Novatoribus . nostris praei-' , is petit, nullos invenimus. Nam Novatiamim in thoe

errore fuisse millo certor argumento inustat. Poste i rea' Haeretici, Waldenses , . Aulenses , misim miliae , circa naturam i et s adminis rationem Confirmationis a Catholica fide aberearunt; at- S

92쪽

PROPOSITIO.

Confirmatis Merum est ae ρωρrie dictvm novae legis Sacramentum a Butismo distinctum.

Conin. Trid. Sess. VII Can. I de Sacram. ingenere, inter Septem Sacramenta N. L. secundo loco' reeenses Confirmationem. Ead. Sess. de Con- simia. ita statuit Can. I . . . is Si quis dixerit Con- ω srmationem haptigatorum otiosam caeremonism as esse, 'et non potius verum , et proprium. Sacram mentum, aut olim nihil aliud fuisse, quam Ca-m techesim quandam , qua adolescentiae. proximi, is fidei suae rationem coram Ecclesia exponebant:

is anathema sit . . . v.

t Argumentum ex Scriρturis. i , E Seripturis apertum est; hane Apostolorum consuetudinem suisse, ut Baptismo initiatis per manus impositionem Sanctum darent Spiritum. Duo tantum . Scripturae loca opponimus, quia ea prae carieris 'essicacius probant , quod volumus. AGO VIII v. 34 et sequentibus legitur ... Ctim audissent Apostoli, qui erant Ieros mis, quia rec isset Samariat νerbtim , mi , miserant ad eos Pera m et Ioannem ν qui cum Memssent, Oraverunt Pro imis, ut aceperent Θωὰum Sanetum; nondum enim in quem-

93쪽

quam iliorum venerat, sed Ivlλati tantum erant in nomine Domini Iesu. Tunc in onebant manus super illos, et accipiebant Diritum Sanctum . . . Iterum cap. XIX narratur, Paulum cum Ephesum vΘnisset, quosdam ibi invenisse discipulos, qui in Ioannis Baptismale lanium erant baptizati, quique, cum ah Apostolo suissent edocti, Christi Buptisma susceperunt ... auditis; ait sacer textus,h tlanti sunι, in nomine Domini Iesu. Et eum im-Posuisset illis manus Paulus; veniι Spiritus Sanctus 3Uer eos, et loquebantur linguis et lynuhetabant . . . En . signum sensibile, et practicum gratiae. . En verum novae legis Sacramentum i Adsunt res, et verba; impositio manuuin, et oratio. Adsunt Μini-atri, nempe Apostoli et eorum Successores. Adeste Dolus Sacramenti; gratia sanctificans, seu Spiritus Sanctus . . . I Onebant manus super eos, et

aecipiebant Diritum Sanctum . . . Cum imposuisset illis mantis Paulus, penit Spiritus Sanctus sVereos ... Superest, quae non minus ad Seurramentum

requiritur, Christi institutio. Hanc si verba non ex- Primunt. certe continent; neque enim Apostoli, nisi iussi a Christo, ejusmodi ritum usurpRssent, et. Ecclesiis, quas fundarunt, reliquissent. Aut quis mortalium potuisset sua auctoritate essicere, ut perimpositionem manuum daretur Spiritus Sanctus r- Quid tergo absurdius, . quam spreto Dei verbo,

in hae manuum in positione meram aliquam Baptismi. caeremonia mi comminisci Τ. Scriptura eodem. modo, quo . docet per lavacrum regenerationis dimitti peccata, videlicet vi Sacramenti; docet etinin.

94쪽

per impositionem manuum datum suisse, Spiriuum sanctum. At si impositioi haec eaeremonia tantum fuisset ad Baptismi administrationem perlinens, pro Deto Apostoli missi non fuissent Samariam, rit manus illis imponerent, qui iam baptimii terant. Nam nulla ratio dari pothst, cur is, qui haptizaverat, non etiam: imposuisset manus' Veb nn mera premonia . maius quid 'est Baptismo ' λ Ilae Aetor. XIX, a quo Ephesii illi baptietati suerint, non diacillim quod autem Paulus illis manus imposuisset, diligenter exprimitur; M. nempe intelligeremus Sacramentum hoc digniorem Ministrum requirere; quod prosecto verum non est, si . ritus . tantum suit

cum Baptismo coniunctus. . ci. .

Argumentum .exi Ecciscae prepetua traditione. .Praecipuum in hac re argumentum non tam ex testimoniis . Patrum singillatim collectis exurgit,

quam ex omnium :per orbem Ecclesiarum i eonsen

sione, et perpetua praxi, cujus origo alia assignari non potest. Praeter. Apostolorum traditionem. Conserantur quaei de Sacramentis in genere dicta sunt

Sed neque testimoniorum copia deesset, si ve fent his armis pugnara Adversarii. Et quidem Patres adduci possent ex primis. Eeclesiae saeculis et plurimorum Ccmciliorum decreta; quae eoli relatir periuntur apud Natat. Alex. Diss. X in saecul. ubi et ea resutantur, quae contra hoc Sacramentum, et Piurum Ssententias Dallaeus commentus est.

95쪽

Liquet autem ex his testimoniis, et usu universalis Ecclesiae, Consirmationem esse signum sensibile, et practicum gratiae sanctificantis. Liquet, eam non raro iseparatim a Baptismo datam fuisse; eam simpliciteris Sacramentum appellari; ad Christum ut Buctorem referri; proprium tui, et in Baptismo distinetuin Enetum attribuit Ministrum quoque assignari a Ministro Baptismi diversum. Qaod manifeste: ostendit, id semper et ubique ab Ecclesia creditum. fuisse, quod Concit. i Tridenti contra Novatores deerevit: Confirmationem non esse oti sani haptiratorvin eaeremonsam, sed verum et Proprium Sacramentum. a

Pauca tantum Patrum testimonia subjicimus. Insigais est Tertulliani locus de resurr. Carnis eBP. I lΙΙ, quem iam alias protulimus ... is Caro abluin tur, ut anima emaculetur: caro ungitur, ut ani-- m. consecretiar: omo signatur, ut et anima mu-M 'niatur: caro manus impositione adumbratur, ut

m et anima S. Spiritu illuminetur: earo eo pore etis: sanguine Christi vescitur ut et anima de Deo

π sagi uetur . . . Non una tantum . vi die de hoe

Sacramento loquitur Gratillum. . . . Omittimuν CD μ ιιum Carthaginensem Epis. et Cornelium R. Pontificetis; et Ierosolni et 'Chrisostom et Aribrosium etc. 'mer mum tantum lieeat paulis Per audire, et Augustinum. Hieronymus Dialogo τersus Luciferianos. inquit, is hane esse Eccle- α' stabum consuetudinem, ut ad eos, qui longe in minoribus urbibus a Presbytero et Diacono ha a 3 Ptiauti sunt, Episcopus ad invocationem Spiritiis:

96쪽

. Sancti manus impositurus excurrat Ex Augus o hoc unum citamus ex lib. II contra litteras Petiliani 'capr CIV. . . In hoc unguento is Sacramentum Chrismatis ultis interpretari, quodn quidem in genere visibilium signaculorum sacro sanctum est, 'sicut ipse Baptismus . . n. NOvatorum est i DicuNT. I. Per Spiritum Sanctum, quem Apostoli imis

positione manuum conserebant, intelligi tantum debent Charismata gratis data. ut donum linguarum, miraculorum etc. .... Εrgo. impositio illa Sacramentum vorari

nulla modo potest, tum quia dona illa iam diu desierunt; tum quia ille essectus externus erat et visibilis rSacramentum autem signum est invisibilis gratiae. . REsP. NEGO ANT. Duplex suit tempore Apostolorum impositionis inamium esseclus; unus est gratia sanctificans , quae baptigatos et roborat, et munite hie esseeius Sacramento essentialis est, et in Ecclesia perpetuus. At illa Charismaia Spiritus gratis data. quae etiam, Peccatoribus coucedi possunt, .quia ad aliorum utilitatem e-- ceduntste , esseclus erant extraordinarius , et ad tempus lautum eoneessus, ad commendationem medis frit, ut

Augustinus ait Lib. III coni. Don. cap. XVIJ, et ' Mmordia Melesine dilauanda. Unde si olim Spiritus Sanctus etiam foras exundavit per signa visibilia, hoc erat wpra Sacramenti naturam , atque primis nascentis Ecclesiaei lemporibus aecommodatum: postquam nutem ad levit, et firmis iam radicibus staret Melesia, desiit, quod

axternum erat et temporarium: mansit autem interna et

invisibilis operatio, tu qua proprie situs est Sacramentiellectus. Vide ergo, quam levisi et lustrieal sit illud Ad

97쪽

versariorum argumentirin: Confirmationem non esse Sae mentum , quia iam Per illam non datur visibiliter

Spiritus Sanctus; nam Potius. Sequinuite magis es- Sacramentum. cum . haec sit natura Sacramenti, ut sit signum externum rei saerae invisibilis. Praeesare Augustinus sonet. VI in I 'At. . mn ὶ ... is Signa erant lem M pori opportuna: oportebat enim significari in omnibus - .. I inguis Spiritum Saneliam, quia Funngeli iam per om-m nes linguas cursurum erat toto orbe terrarum. Si enim sicatum est illud, et transiit. Nunquid modo , quibus m imponitur manus, ut aceipiant Spiritum Saneturn, hoem expectatur , ut linguis loquantur ξ . . μί- Porro illud .citu; ni miserabile commeolum , quod Cousirmatio olini nillil aliud fuerit, quam Cail, hesis . qua illi, qui Baptilamo initiali erant insanies, ineunte adoleseentia si deii suae rationem coram Eerlesia exponerent, ex iis, quae haetenus diela sumunt, facile diluitvrr atque lioe solo argui Dento totum rorruit; quod haee precise veteris Ecclesiae consuetudo fuerit, ut Confirmationis Sacramentum etiam parvulis conjunctim cum Baptismo traderetur. Neque ab hac regula discesserunt Patres , nisi necessitas cogeret, ut eum Presbyteri. aut Diaeoni bapti-χahant nullo praesente Episcopo. 'DIcusT. II. Cathol iei,.dum. dieiant Spiritum Sanetum dari, hominemque mules per Coiis malionem, injuriam Deiuni Baptismo. quasi Baptismus Spiritum Sanetum

non daret, aut baptizatus perfectus Christianus non esset. Deinde si . renati remedio indigent. quo crescere Possint. Et augeri viribus. an sanctius quidquam ei emcacius cogitari potest, quam Euebaristiae Sacramentum, quod vires spirituales nobis suppeditat, ei milites Christianos alit ad Pugnam i Ergo Don videtur, quis Confirmationi locus

RES P. AD I 'Loo ANT. Nos non ideo dieinius homi.

98쪽

nem persei per Confirmatinii em qiiod ante non fuerit perfectus Crissianus per Baptismum,; sed quod plus roboris aecipiat et Per Baptismum datur Spiritus

Sanctus, et g alia sanctificans, qua renaseimur in Claristo Iesu , et Spiritum adoptionis filiorum recipimus: Confirmatio autem gratiates insundit, qua sortes evadimus, et roboramur ad Pugnam; sive .hare gratia specie Hi Versa sit, sive gradu tantum et persectione quadam 'in illa Baptismi distet. Quaedam adhue dicentur, cum deesseetu huius Saeramenti agendum erit. Tum qitoque ad illud respondebitur, quod nicharistia sussciat Christiano

ad robur et augmentum gratiae. DICUNT. IlI. Patres primae aetatis Confirmationis non meminerunt: ergo mera est eaeremonia post Apostolorum tempora ab Ecclesia in sillula. BRSP. NEG. CONSEQ. Paucissima, sunt, quae ex Primo et secundo saeculo su Dersinit Patrum monumenta: Plura

temporum iniuria perierunt. Caeterum . qui prima liae Belate vixerunt Patres, in eo maxime lisborarunt, ut s-dem Christianam contra Ethnicos propugnarent: de Beligionis autem mysteriis obselirius loculi sunt, ut jam alio loeo observatum est. Leve igitur et infirmum est hoc Dallaei arguinenlum, cum ii fere omnes, qui de Confirmatione silent, ne Baptismum quidem commemorent: in Gemens Rom. ι Athenagoras lianus , fae Theoyhi Ius. In rei autem quaedam te limonia ei tantur, quae non obscure Confirmationis Sacramentum . in digilant. Jam qui subsecrati sunt Patres, omnes pene aperte de hoc Sacramento loquuntur : el ita loquuntur , ut clarum sit, id

eos invenisse continua iraditione ab Apostolis deduςluin, et per 'omnes Ecclesias eonstantis usurpatum. DIGAT IV. Inud non potest inter Sacramenta eo Pinari y cujus nec materia, nec . format certa et determi-Nam n signari Polest a atqui Confirmationis nee materia

99쪽

IDonec forma certa est, et . adhuc. hodie in diversas sen-tias distrahuntur Theologi. Ergo ete. . '. Rrap. IbeoIogi Catholici omnes in eo eoneordant. quod Coi, firmatio N. L. Sacrametatum sit , materia et forma colastans. Neque Pro arbitrio materiam aut lar mam arripiunt, sed ad Scripturae et Traditionis regulam omnia deler minant et hinc inter manuum impositionem tantum, eι Unctionem, et verbis cum his ritibus conne Nis quaestio movetur : cum autem utraque sententia in erho De. sundamentum habeat. Melesia utrumque ritum retinuiu ita ut in praxin illa coutroversia non inis fluat. Quotiescuoque enim. Confirmatio juxta Melasim Catholicae ritum data fuerit; certum est, eam ESse Min amentum. Sed de his nunc paulo susius agendum.

De natura Sacramenti Con mationis.

. OB SERVANDA.

- I. Omnes Catholiet, ut Baptismum es Euehari

stiam, ita et Confirmationem inter Sacramenta' novae legis reponunt. Qui contra sentiunt, alieni sunt ab orthodoxa fide. Verum asserta dogmatis veritate, in diversas sententias abeunt Theologi, quam do de materia et sorma huius Sacramenti . quaestio iustituitur. Disceptatur autem potissimum circa a Iateriam, quat inventa, sacilius est sormam deterae minare, quae materiam quodammodo sequitur. Ciun

100쪽

enim viderent Theologi in quibusdam Seripturae

Ioeis de sola impositione manuum mentionem fieri; multos vero sequentium aetatum auctores potiorem Sacramenti partem, si non integrum Sacramentum in .Chrismatis unctione collocare: non parum inenodandis his et explicandis dissicultatibus laboramint , variasque inierunt as, ut Adversariorum abis gumentis Decurrerent a discrepantia testimonia . conelliarenti Inde illae quaestiones ortae sunt: An Chrisma solum siti essentialis Confirmationis materiar An sola manuum impositior An utraque ad tessentiam Sacramentii aeque pertineati Item, quae

manuum impositio hio intelligi debeat Τ An ea, quae unctionem antecedit, et quam facit Episcopus, cum extensa manu orationem fundit δ An ea, per quam ipsa unctio perfieitur Τ .: II. Proi sola manuum . impositions i et quidem illa, quae unctionem praecedit, pugnant Simon sinsignis e Societ. Jesu Theolog., Haberius V abrensis Episcopus, Sanboortis Doctor Sorbonius eis.

Estius econtra , et ex recentioribus plurimi solam unctionem necessariam esse contendunt. Sunt Plurimi qui illeumque conjungunt, et materiam essentialem liam in impositione manuum, tum bintinctione Chrismatis constituunt: quod iterum non

omnes eodem modo explicant. Alii per impositionem manuum illam intelligunt, quae sit ab initio

extensis manibus : alii secundam sussicere conten, dunt, quae est cum tinctione conjuncta. Haec doctiss. Bella tui sentenrin fuit: hanc Illust. de Mamon , Natal. Alex. aliique non pauci tuentur. Qua