장음표시 사용
121쪽
que absque haesitatione stutui potest, hoc Sacramentum , quamvis necessarium non sit necessitate medii, ut vocant; tamen necessarium esso ex praecepto tum divino tum Ecclesiastico; ac gravia negligentiae reum se iaceret, qui dum illius copia adest, illud suscipere contemneret. Atque, cum Christus Sacramentum Consi mationis ad eum sinem instituerit, ut praemunirentur fideles contra tentationes adversus fidem; sequitur, magis urgerct hujus Sacramenti percipiendi mundulum, cum amittendae aut negandae fidei pericula instant. Tunc quippe, si non adest Episcopus , qui hoc Saccumentum dispeuset, illud in volo saltem suscipere oportet. V. Nunc illud expositione indiget raulo uberiore , quis hujus Sacramenti Minister sit. Parum hic curare debemus Novatorum convitia, et pueriles euvillationes. Nam non tantum discrimen omne tollunt inter Episcopos et Presbyteros, sed etiam inter plebem et ministros; et Sacramentiam ipsum Confirmationis irrident. Illuc quando Culvinus cou- suetudinem Ecclesiae, qua Episcopi tantum hoc Sacrame utum administrant, suo more sugillans ait In Antidoto Conc. Trid.): is Digni sunt cornutia, insulatique asini tali praerogativa, is haec ex improbi cordis thesuaro profert scurrilis homo. Nobis quae Catholicae Ecclesiae doctrina sit, tuquirendum, et dissicultates quaedam, quae ita hac re occurrunt, enodandae. Primum consentiens omnium opinio est, solum Episcopum Ministrum esse ordinarium hujus
122쪽
I 23 Sacramenti. Deinde quaeritur utrum simplex Presbyter possit ex delegulione , et tanquam Minister extraordinarius hoo Sacramentum valide conserre. Hac de re contentio est inter Theologos. Id quidem negant aliqui : alii autem multo plures assirmant. Ita S. Thomas, Bellarm., Muldonat. , Tonmel. etc. et haec sententia jam videtur esse communi.r.
Solus Discoρus ordinarius Consirmationis Ministerest; at valde probabile est simplicem Presbyterum extra ordinem , et ex delegatione hoc Sacramen. tum administrare PO54e. PROB. I. pAas. Haec pars assertionis a Concilio Trident. ut sidet dogma sancita est, Sess. VII Cau. II de Consti m. ...is Si quis disierit, sanctae Con- is firmationis ordinarium Ministrum non esse sO- is tum Pontificem , 'sed quemvis simplicem Sacer
is dotem , anathema Sit. . . . Na
Hanc doetrinam hausit Synodus ex perpetua Ecclesiae consuetudine ab Apostolorum usque lemporibus ducta. Hanc continent loca illa, quae ex Actis Apostolorum protulimus: tum et veterum Patrum, Conciliorum, et Summorum Pontificum testimonia. Sic Innocentius I Epist. ad Decentium ait . . . M Haec Pontificibus solis deberi, ut in vel consignent, vel Paracletum Spiritum tradant, , non solum consuetudo Ecclesiastica demonstrat,
123쪽
is verum et illa lectio Acinum Apostolorum , . . N. Sie et Chosostom. in cap. III Actuum Apost....is Hoc erat Apostolis singulare; unde et fraecipuos, M et non alios videmus hoc facere..... n. Mitto
Hieronymum Dialogo adversus Luciferianos, loco jam citulo; et Concilii Eliberitani decreta Can.
XXXVIII et LXXVII. Ubi jubet Concilium bapti.
gatos a Laicis aut Diaconis ad Discopum duci, ιν ut per impositionem manuum, et benedictionem
Ρaos. II pKas. Praecipuum hujus partis argumentum desumitur ex praxi Ecclesiae Graecae. Nam Graecorum Presbyteri solent consignare unctione confirmatoria; nec tamen Latini ν cum de unione . restituenda qnaestio suit, unquam illis objecerunt, quod nullum haberent Confirmationis Sacramentum. Vid. Goarium in notis ad Lucolog. Habentur etiam Latinorum expressa testimonia. I.' Gregorius Magnus cum Sardiniae Episcopis primum vetasset Epist. IX), ne in fronte deinceps consignent; postmodum, cum accepisset, multos suisse ex hac prohibitione offensos, id concessit, Epist. XXVI rescribens ... Et ilos qHidem Se-- cundum usum veterem Ecclesiae nostrae iacimus :ω sed si omni uo hae de re aliqui contris antur . ., ubi Episcopi desunt. ut Presbyteri etiam in fronis tibus buptietatos ungere debeant, concedimus Hoc Argumentum nulla videtur tergiversatione posse eludi. Nam vera non est interpretatio eorum,
qu legendum putant butitandos Io eo baytizatos. Ui quid enim summus Ponti sex tanquam Novum,
124쪽
et inusi latum concessisset Presbyteris, ut eos, quihnptietandi erat, in fronte signarent ' An forsan illud novum erat, ut Presbyteri signum crucis darent Catechumenis Τ Deinde id concessit eo loco, quod prohibuerat Epist. IX: ibi autem prohibuit, is ne Presbyteri haptietatos insantes signare sacron chrismate in frontibus praesumant Ergo
suerat in Concilio Florentino , Eugenius IV Decretum edidit ad Armenos, quod a Patribus Latinis, qui tum adhue Florentiae congregati erant, proba tum sitit. In eo Decreto Summias Pontifex, postquam dixerat, solum Episcopum ordinarium Confirmationis Ministrum esse, statim addit . . . . Legiturn tamen, aliquando per Apostolicae sedis dispeciis sationem , ex rationahili et urgente admodum causa, simplicem Sacerdotem chrismate per Epi-
n scopum consecto hoc administrasse Confirmano.'M nis Sacramentum n.
eum decernit solum Episcopum ordinarium Ministrum esse, an non salis clare indicat, posse extraordinaria potestate idem fieri a Presbytero Τ
diplomatibus Romanorum Pontificum, qui Pres hyteris confirmandi licentium dederunt. Illud de Missionariis apud Brasilianos testatur P. Fonseca S.I. - Idem pluribus Franciscanis concessum suisse V ingus in Annalibus Fratrum Min. refert. V Arcadium lib. II de Confirm.
125쪽
OppoNUNT cONTRA. I. Proy3sitionis partem i.' Ahanias, qui nec Pros hyler , nec Episcopus erat , Acl. IX. manus imposuit Paulo, ut impleretur Spiritu Sancto. S. Hieronrmus Ep. ad Evagrium ait Quid iacit ex-ν. cepta ordinntione Episcopus , quod Presbyter tion sa- s ciat ξ . . . . ιν. 5.' Apud Graecos Pres h3leri propria et ordinaria potestate Sacramentum Coi urinationis dispen.
BYsP. AD I. Nescio, unde id habeant Adversarii, quod Ananias nec Presbyter fuerit, neque Episcopias. Sed quidquid sit, illa manus imposilio nou suit confirmnloria , cuin Buptismum praeeraserit; sed ideo lacla stat, ut Pau. Ius visum reciperet. Neque illud obest quod dicitur . . . Ut rideas , et imρlearis Spiritu Nam Ananias his
verbis simul sanem proximum , et remotum sui adventus exponit. Finis proximus erat curatio a caecitale, remotus autem perfecta justificalio, et infusio Spiritus Sancti, quam paulo Post consecutus est Paulus per Baptismum. Ita Bellarm. BESP. AD II. Sensus S. Ilieronymi est , nihil esse ei iam Episcopalis ordinis, quod Pre, byter non possit ex delegatione sacere . excepta Ordinatione : aut illa verba usitato , et recepto loquendi modo ita intelligenda stitit, quod , pene, omnium Sacramentorum administratio sit Episcopis et Presbyteris communis. Confirmationem ut Episcopis propriam excipit in Dial. adversus Luciferianos. RES P. AD III. Concedimus , quod in Ecclosia Graeca adhuc hodiedum ea consuetudo. oblineat, ut simplices Sacerdotes flatirn post Baptismum eonfirment. Neque legimus Ecelesiam in Concilio Florentino nullum et irritum declarasse istud Sacramentum : ex q uo illud tantum
126쪽
interre Iicet, tau Goarius observat, Graecos Presbyteros, ex potestate delegata . et extraordinaria Confirmationem administrare , accedente lacito saltem Ee lesiae Romanae consensu: Illis autem , qui cum Pliotio, nitisque Seliis-maticis Presbyteris ordinariam confirmandi potestatem altrihuerunt, semper se opposuerunt Rom. Pontifices. Vid. Toti eL de Ministro Confirm. IssTAT DALLaeus. Α Christi institulo alienum est, ut oli Episeopi Confirmationem administrent; tum edetera Sacramenta necessitate et dignitate potiora , ut Baptisma et Eucharistia a quolibet Presbytero eonfici possint. Deinde Episcopi plerumque magnis Dioecesibus praesunt, ac gentes integrae sine ullis Episcopis agitiit; quo fit ut ingeris hominum multiti do neeessario omni eo careat spirituali praesidio, quod huie Sacramento iri huitur. Unde spertum est, Confirmationisi ritum apud Catholi eos potius
Episcoporum honori atque dignitati, quam plebis saluti,
atqne usui fuisse inventum. BESP. Non salis est ealumniari. et sanctissἰma Religionis instituta maledictis impetere. Ostendendum esset , quo primum tempore inventa sit Confirmatio ad Episcoporum ostentationem et honorem: cum sancti Patres, et
antiquissima Coneilia illius ut rei notissimae meminerint; his autem Apostoli ipsi facem praetulerint. Quod addit Ir, reliqua Saeramenta a Presbyteris ndministrari, hoc primum salsum est , non enim Presbyteri ordinationem conserunt e deinde in rebus hujusmodi omnia a Christi voluntate pendent, quam ex Scripturis, et constanti traditione eolligit raelesta. Qui aliter ageret, omDia in summam. Confusionem adduceret; pari enim iure concIudere liceret, etiam laicos confirmare posse, quemadmodum
possunt baptizare; imo 'simplices Sacerdotes . qni ordinarii Baptismi Ministri sunt, etiam posse ordinare Presbyteros etc. : quo quid ahsurdius 3
127쪽
. Neque illa valet consequentiae praescriptior in provinciis quibusdam desunt Episcopi, aut dissusiores sunt Dice-eeses, quam ut omnibus hoc Sacramentum administrare poessit solus Episcopus. Persuasum nobis est in ulla posse Episcopum , qsiem Zelus animarum extimulat ; atque merito haec Episcoporum eurae an vigilantiae permittimus. Notandum praeterea hoc Sacramentum non esse absolutae
Necessitatis, neque urgere praeceptum illud suscipiendi, cum deest occasio. Tum enim illius percipiendi votum
OPPONUNT contra II. pro . Partem. Episcopus auctoritatem coufirmandi non potest habere, nisi vi Ordibationis: ergo non potest ea committi Presbyteris; nam quae Ordinationis propria sunt, non committuutur. PROBAT. ANT. Si ad ordinem non pertineret illa aucto illas , ergo esset Iurisdietioqis opus; verum ex hoc absurda plurima sequerentur: sequeretur nempe auctori talem confirmandi etiam aliis, quam Presbyteris eommitti posse, quemadmodum committi potest auctoritas ex communicandi: sequeretur Episeopo nondum consecrato confirmare ex ossicio fas essa, ubi a summo Pontifice eius electio tali confirmata et . Brapo DENT THEOL. Confirmationis administrationem ad potesialem ordinis omnino pertinere , sic tamen ut Episcopus sit Minister ordinarius 'ex jure divino et Pre-Sbyier vero extraordinarius Ox speciali mandato. Unda nec sola iurisdietio sussicii, nec solus Presbyteri character. Id est: Potestas confirmandi a Summo Pontisce alicui committi potest . qui non est Episcopus , Rinon pro libitu; sed requiritur, ut, qui delegatur, sacerdotali charactere sit insignitus. Atque hoc ex perpetua Eeclesiae traditione colligitur, quae optima est divini juris interpres. Sic potestas remittendi precata a iurisdictione pendet; hujus autem jurisdicii olais capax non es ,
128쪽
qui ordinem non habet sacerdotalem. Unde forsan et ilia lud dici potest; Preshyleros potestatem aliquam confirmandi haptiχatos vi ordinis habere, sed imperfectam, et radicate in lanium; aut eos per ordinationem capaceaessici, ui possint ab Ecclesia ad hoc munus' deputari.
ARTICULUS III. De Nectis Confirmationis.
Duplex ut Baptismi, sic Confirmationis essectus est: unus Primarius, nempe gratia sanctificans, et huic Sacramento propria: alter secundarius, character nimirum, et velut nota Christianae militiae... g. I.
De primo Confirmationis amotu,
. I. In confirmatione insunditur gratia sanctificans, non ea, quae vitam tribuit per peccatum amissam; sed quae datam auget et perficit, et ideo secunda gratia dicitur. Praeter hunc effectum, qRi Sacramentis vivorum communis est, singula Sacramenta propriam aliquam, et, peculiarem gratiam conserunt, ut I.' i Darie ostensum est. Propria autem Considimationis' gratia est, quod homini virtutem insundat;
129쪽
i3o et robur ad sidem sortiter pro silendam , et dura quaeque pro Christi nomine perserenda. Quod Apostolorum exemplo ostenditur, quibus Chris lux in Coelum a sqen qui us dixit Lucae XXIV. . . Sedete in ivitate quoadusque induamini Distrate ex alto . . . Hae e gratia a Scriptoribus Ecclesiasticis ideo vocatur gratia yerfectionis, et consummationis, ad discrimen gratiae haptismalis, quae spiritualis infantiae est. Iuxta illud I Petri II ....H Quasi modo geniti insanies, is rationabile, sine dolo lac concupiscite, ut in eois crescatis in salutem . . . Ex ipso nomine Fonsiris mationis, apparet, ait S. Thomas Part. III. quaest. art. VII , hoc Sacramentum is dari ad confirmandum, quod pril s, invenBrit . . . se a Eadem ratione vocatur gratia roborans et consor. tans. Ita S. Cyrillus Ierosodim. Calech. III. mising. . . .n Post sacrum Baptisma, et chrisma mysticum in- is duti armis Spiritus Sancti adversus oppositam Μ vobis potestatem praelia mini dicentes: omnia pos-- sum in eo, qui me confortat, Christo. IIujusis sancti chrismalis dono accepto merito appellam mini Christiani, veram esse ientes' appellationem is in ipsa regeneratione sacceptam)... N.
II. Neque illud obest, quod a quibusdam objicitur, panem Eucharisticum' id omne essicere, quod Confirmationi tribuitur; nam vires et robur praebet, atque miro quodam modo vitam gratiae auget, et perseiti Haec minime insciamur: nt non eodem plane modo utrumque Sacramentum robur, et Brigmentum , imo et persectionem tribuit charistia id essistit ut alimentum, et adversus morbos int
130쪽
i3triores nos munit. Confirmatio. ut quid intrinsecum adversus exteriores hostes nos firmat, ac pleni ludinem aetatis Christianae nobis confert. Utrumque ad persectum Christianum requiritur: quemadmodum ut corpus viribus et robore vigeat, non satis est, iit cibis etiam optimis nutriatur, nisi firma simul valetudine gaudent. Rem optime explicat s. Thomas de Eucharistiae Sacramento agens Part. III quaest. LXXIX art. I in is Restat, inquit, ut cum ipsum. Sacramentum realiter sumitur, quod gratia num gentur, et vita spiritualis perficiatur; aliter tamen is quam per Sacramentum Confirmationis, in quom augetur, et perscitur gratia ad persistendumis contra exseriores impugnationes inimicorum Chri- is sit. Per hoc autem Sacramentum augetur gratia, . et perficitur spiritualis vita , ad hoc quod homo. in se ipso perseclus existat per conjunctionem
De dotiis et si uel thus Spiritus Sancti abunde et egregie disserit Natal. Aiaxand. Traei. de Confirm. cap. III ari. II. et III. g. II.
Secundus Confirmationis sectus, qui
I. Fidei dogma est, Confirmationem charactein rem imprimere: idque a nobis parte t.' hujus libri