장음표시 사용
161쪽
i si a quendi modo alienus, neque uti imo unquam so OD nisi praejudiciis iam occupato. Atqui sensum Ii auratum in Eucharistiae institutione mors tantum Pasio nulla suadet; b. sed contra saerba christi proprie, et de vero corpore, ac veto saζnguine esse intelligenda omnis ge-ris argumenta evincunt. i. ' Illud exigit. Curi sit . ipsius persona. Si Chri- stus per haec verba: Moc est comtis meiam signum tantum corporis sui instituere voluisset, in errorem ineluctabilem traxisset Apostolos; nam qui hominem. gravem et pruaentem audiunt; hi, nisi prius alium sensum . ventiis subes e praemoniti fuerint, verba accipiunt eo modo; quo. homines cordati et . sapientes vulgo loquunturi Quis, autem vir sapiens, qui serio loquitur, et ea mente, ut tutelligatur, ita sensus suos exprimeret, sicuti Adversarii CL cistum fecisse con- tendunt Τ Qui fieri potuit, ut veritas ipsa et sapientia sub verbis iam apertis, et in quibus nullum. alicujus figurae indicium occurrit, sensum tam ab instrusum , et a sermonis humani ratione tam alte. num reconderet Τ servandum est, quod Christus illos tunc. allocutus fuerit, qui ejus Apostoli erant, et amici, quibus datum erat nosse myheria regni Dei; et quidem eo tempore, quo morti proximus sermonem ad eos habuit amoris, et tenerrimae sollicit dinis plenum. Certe, si quod vitae momentum .est, in quo homines solent aperte loqui amicis suis, et intima mentis areana detegere; tum certe 'ita Ioinquuntur quando ex hac mortali vila excedendum est.. 3.' Firmissimum arguimentum ex eo deducitur,
162쪽
quod Theoti,gi voeant materiam instilulionis. Sei. licet Clisiatus iustituens Eucharistiam r.' Novum
condidit testamentum. Queinadmodum Moyses Exod. . XXIV, quando vetus testamentum sanctium est, sanguinein vituli et hirci sparsit in populum, haec verba proferens : Hic est sanguis testamenti, quod manda ι ad uos Deus Ita Christus eandem sermam adhibuit in coena et non alibi ....ima
est sanguis meus nori testamenti. Iam . vero. testa.
mentum nullum urebis figuratis, sed planis et Apertis perficitur. u. Christus novum percussit foedus, novum doguia tradidit Ecclesiae, novum instituit
Sacramentum. Verum haec omnia non obscuris verbis et metaphori eis, sed propriis et perspicula e primi oportuit. 3.' Accedit summa Evangilistarum consensio in enarranda hujus Sacramenti indititutione. Nam cum Evangelistae in aliis minoribus causis sibi vicissim opitulentur , et siquid ab uno. fuerit obscurius dictum, illud ab alio exponato , omnes' tamen hae in re mira consentiunt, atque tum tres Evangelistae, lum Paulus Apostolus, rem ipsam, iisdem . plano verbis enorrant, quamvis diversis scripserint et .locis et temporibus. Αacuvisu. III. Ex Mectis APOstoli . .
Duo sunt praecipui loci mpud Apostolum , in quibus de usu et fiuctu Eucharistior ita lo quitur; ut . Perspicuum sit, eum de vero Christi corpore loqui, non de ejus figura. Alter cap. X alter XI Epist. I ad Cor. Iesitur. I.' Cop. X ait Apostol. v.
163쪽
I6. . . . Calis benedictionis, cui benedicimus , non . e communicatio sanguinis Christi esti Et Panis' quem frangimus , nonne Partismatio coryoris Domini est 3 . Ex contextu et scbpo Apostoli patet, quod per baec. verba mmunicatis , et Prariispatio, quae Apostol.
Per eandem vocem κοινων ἰα exprimit, a intelligenda 'sit realis inter corpus Christi et corpora no traconjunctio ; non autem 'societas. quaedam , et confoederatio tantum. Illud probant sequentia. . . . QuOnias unus Panis, et unum cor redi musti apum ., qui de uno pane , et uno calice ParriciPanaus . . . et eu quae Apostolus praemittit v. IS. . . . Ut Prudentibias
loquor, vos o si judicate, quod dico . . . . Haec enim ita. dirit, quasi volens loqui de gummo mysterio. Alter. Apostoli locus cap. XI ejusdem Epis t. legituri. Eam partem loci hujus, quae .verba institu- tionis. refert, jam supra ollavimus. Postquam Apostolus commemorarit , parrem et vivum a Domino consecratum fuisse , et da lum Apostolis, subjungit. . . :μφbdi autem se ψmis. honis, et sic de Pane illo edat, et de calice bibal; qui enini mamducat et hibis indignae, rudieiiιm sibi manducat, es bibit . non dijudicans cor us DO Παι . . . ..Luce clarius est, Apostolum hic de reali, et. subsigntiali. praesentia corporis . Christi loqui. - CL. Calech. Roux de Euchar. quaest. XX tu.
164쪽
Etsi Prolestantes veteres Patres contemnere soleant, quando eos sentiunt sibi adversari, in hae tamen quaestione aliquid eis tribuere videntur. Certe laborant, quantum possunt, ut eos ad se pertrahant, et Catholicos a veteriam doctrina recessisseere dialis saltem , et ignaris honi inibus persti adeant. Caluinus in ultima admonitione ad inest phalum ita scribit. . . . Constiti, vel ustos omnes Scriptores, qui totis quinqire saeculis post Apostolos vixerunt, tino ore nobis patrocinari. .Haec tam n per in falsa sunt, ut etiam in Calvino vix credibilis videatur tanta impudentia. Qui Patrum testimonia, quae realem praesentiam adstruunt, eruamerare' vellet, et expendere , opus susciperet immensi laboris , et integra volumina impleret. Sunt autem haec testimonia non omnia ejusdem g oneris ., ita ut iacile possent incerta oppita distribui. I' Alia Scripturae sensum interpretantur, et verba. promissionis et institutionis docent de vero cor Pors et sanguine Christi. esse . intelligenda. 2.' Alia hoc ipsum dogma tam- claree dicunt, ut nonnisi de vero ac Proprio: corPOre, intelligi possint. 3.' Sunt iterum, quae expresse si-guram excludunt. Demum quam plurima occurrunt, in quibus Patres de S. Eucharistia ea adsstriau ut, quae necessario ex uni realem praesentin m.
. Nobis, ne propositast brevitatia limites egredia-
165쪽
mur, duae tantum erunt testimoniorum classes. μιυιa' quaedam exhibebit ex tribus capitibus supra. indicatis selecta. Secundia ea, quae ad caput pertinent, summatim pomplectetur. Ex prioribus tantum saeculis testes citabimus , quoniam ad haea potissimum appellant Adversarii. Porro non desunt ex nostris magni nominis theologi, tum sueerioris, tum et nostrae aetatis, qui hac de re docte et cois piose traeiurunt. Inter caeteros nominamus Emilieri, tiss. Cardinales Perronium et Bella ., deinde Tournelium, Auctores praeclari operis: Per eluseg de lassi elo. opus majus D. ymest tom. HI 3. 345, Discussion amicale, lettre X etc.
I.' Testimoniorum classis., Sigeu L. I et II S. Ignatius, qui S. Ioannis Di seipulus fuit, in Epist. ad Siorrnaeos de quibusdam
temporis sui haereticis nit B Eucharistias et . oblatione' non admittunt, eo quod non confi-n tepntur, . Eucharistiam esse carnem Salvatoris is nostri Jesu Christi, quae pro peccatis nostris is passa est M. S. Iustinus Philosophus et Martyr in Apol. II ad imperatorem Antoninum ita de sacra Eucharistia loquitur. . . . . Non ut communem pa-n Dem, neque commonem potum haec sumimus; . sed, quemadmodum per verbum Dei caro faelusis Iesus Christus . Servator noster et carnem et san- n guinem salutis nostrae eausa hahuit; sic etiam n erem, iii qua per praeces verbi ejus ab .ipso pron secti gratiae actae sunt, alimoniam, unde sanguis
166쪽
G. et caro nostea per niu talionem aluntur, incarnatiis illius Iesu carnem et sanguinem esse edoeli sun mias. . . . n. d. Icenoeto S. Ρolycarpi Dis et pulu, disputans contra liaereticos, qui resurrectionem carnis negabant lib. IV ad vers. haeres. cap . XVIII bare habet ...is Quomodo dicunt carnem in coris, ruptionem devenire, et non percipere vitam, 'ltu is a sanguine. Domini , et corpore Blitur 7 . . n. Et . Iib V cap. II ... n Quomodo carnem negant ca-n pacem esse donationis Dei, quae est vita selerna, u quae sanguino et corpore. Christi nutritur is ΤSaeco L. III. Tertullianus, qui inetrale saec ulo tertio floruit, plura habet Bd .hoc argumentiam 'per linentia. Sic lib. IV contra Marcionem cap. XLait . v Acceptum panem, et distributum Di qci-M pulis, corpus suum fecit, hoc est corpus meum, is dicendo . . . n. Et lib. de resurrectionst carnis . . . M Caro corpore. et sanguine Christi pascitur, litis anima de Deo saginetur . . . n. Origenis quoque plura sunt testimonia. . Duo haec sussiciant: 'primum
ex homil. V in Diversa, ubi de puero centurio uis trBctat. . . n Quando vitae pane, inquit , et poculo is seuerἱs, manducas et bibis. corpus et sanguinemo Domini; tune Dominus sub te e tum tuum.ingre- is ditur: et tu ergo humilians teipsum, imitare huncis Centurionem, et dicito: Dpmine, 'on sum dignus,m ut intres sub tectum meum. Ubi enim indigne M ingreditur, ibi ad ἰ judicium ingreditur acci-n pienti. . . n. Secundum ex Hom. VII in lib. Nu-
Ner. desumptum e t . . . . . Tunc in aenigmateis est Manua cibus; nunc autem in Specie caro
167쪽
i 68 'is Verbi Dei est verus. cibu . sicut ipse dicit, quia
n caro me R vere est Cibus . . . 33. Tertius testis
hujus Saeculi est S. Caprianus, .quir multis in locis de reali praesentia loquitur. Serm. V de lapsis eos reprehendit, qui post negatum Christum ad Sacramen luna Eucharistiae nondum poenitentia perfuncti accedebant . . . si Corpus Domini invadunt, is vis insertur corpori ejus, et sanguini, et Plusis modo in Dominum, manibus, atque ore delin-
υ quunt, quis m cum . Dominum negurunt . . . v.
SAEcu L. IV et V. In sinitus esset, qui omnia vellet horum, et sequentium saeculorum Patres recensere, aut singula clijusque testimonia colligere. Insignia
extant loca ex Saec. IV Concilii Nicaeni I, Albanas, Hilarii, Cyrilli, Ambrotii, Basilii, tati, utriusque Gregorii, Durem, Em hausi, etc. Ex saec. V Gaudentia, Nieronymi, Augustini, Grilii Alexandrini,
et Conril. sies. . Therodoreti, LUsuist M. et . . . .
Quae legi possunt apud Bestiaminiam. pauca tantum bio posita sint exempli loco. Sic Cyrillus Ierosol. . cuius laus. est m II Synodo Generali, tam diserte et proprie de hac re locului est, ut nihil possit
apertius diei. Catechesi IV mystagogi en uit . . . is Cum Christus ipse sic assii mei, atque dicat da. pane: IIoc est corpus meum, quis deinceps . M audeat dubitare Τ Αc eodem quoque consar hacte is ac dicente: Hic est sanguis meus, quis inquamn dubitet, et dicat, non esse illius sanguinem 'M Et ibidem . . . Sic Christopliori erimus, hoc est, is Christum ferentes, cum ejus corpus et sangui
168쪽
S. Ambrositis lib. de iniliandis cap. IX. . . M IIo is inquit, quod conficimus corpus ex Virgine est...is Vera utique caro Christi, quae crucifixa est, quae M sepulta Δ'. Chrysostomus Hom. LXXXIII in Matth. . . . n Multae Matres post partum aliis mu- ,, lieribus itisantes dederutit, quod ipse facere non luit, sed proprio corpore nos alit . . . v. Constat ergo vetustissimos Patres realem Christi praesentiam clare , frequenter, et constanter docuisse ; neque illud quisquam nisi ostinatae mentis sit, inficiari potest. II. Tessimonion clanis. Et hoc argumentorum genus varium est, et multiplex, ita ut ejus partes praecipuas indicare tantum possimus, adjectis paucis testimoniis. I.' veteres omnes existimarunt, in Eucharistia summum esse miraculum. Hinc maxima quaeque miracula congerunt ex Scriptura, ut probent, illud quoque fieri a Deo posse, ut corpus Christi vere , sub specie panis contineatur. Sic Iustinus in Apologia antea citata exemplum usseri Incarnationis Ver
tii. Et S. Hilarius de Trinit. lib. VIII n.' XIII
ait . . . n Vere Verbum caro factum est, et nos vere,, Verbum carnem cibo. dominico fiumimua... n.
Ita et Ambros., Chosost. etc. - Αlio exemplo utitur risius Ieros. Catech. IV . . . is Aquam aliquandon mutavit in vinum in Cana Galilaeae Lola voluntate, . et non erit dignus, ςui credamus., quod vinum
169쪽
37obrositis cap. XI de iis, qiri mysteriis initiantur ... M Quantis igitur utemur exemplis, ait, ut probemus,M non hoc esse, quod natura formavit, sed quod
is benedictio consecravit, majoremque vim essem benedictionis, quam naturae: quia benedictioneis etiam natura ipsa mutatur. Virgam tenebat Moy- is ses Projecit eam, et sacta est serpens ..... Deinde enumeratis multis V. T. miraculis concludit . . .
. Quodsi tantum valuit humana benedictio, ut
in naturam converteret, quid dicimus de ipsa conis secratione divina, ubi verba ipsa Domini Sal-n vatoris operantur 3. . . a
II:' Notum est, nullum ex Veteribus reperiri, qui verba Christi: Hoc est comus meum , vel iri Homitiis, vel in Seripturae commentariis, vel in Catechesibus in sensu figurato interpretatus fuerit, aut fideles admonuerit, ne ista verba in gensu litterati , et omnibus obvio intelligerenti Contrarium prorsus in eorum operibus reperimus. De S. Eueharistia passim loquuntur tanqua in de mystcrio , quod sensus omnes, rationemque hominum excedit. Ideo frequenter monent, sensibus fidem adhibendam non esse, neque humana ratione metienda , quae divina auctoritate firmantur; Deo credendum,
apud quem non est impossibile omne verbum: quod utique hon fecissent, si in ea fuissent sententia , quod panis sola significatione et figura eorpus Christi esset. Ne in colligendis Testimoniis nimium o
cupemur, unum audiamus S. Chrysostomum , Η mil. LXXXIII in Matth. . . . . Credam is ubique. De , .nea repugnemus, netiamsi sensui, et cogi-
170쪽
i iis talioni nostrae absurdum esse videatur, quod diam et t. . . Nam verbis ejus defraudari non possumus, ae sensus vero noster deeeptu facillimus esti illa. salsa esse non possunt; hic saepius, atque saepius
M sallitur. Quoniam ergo ille dixit, hoc est corpus
m meum, nulla teneamur ambiguitate ...is CL praeter
aucti iam est. Mai nou. de Euchar. pnrt. II quaesti II Tertii gen. arg. - Gerberium tom. XII cap.
Ill. Aliud, illudque certissimum argumentum ex veneratione depromitur, quam antiqui Patres Eucharistiae tribuebant; quae tanta est, ut majorem ei non tribuerent Sacramentarii, si erederent corpus Christi adesse. Et certe Calvinus Lutherum aeriter
reprehendit, quod , cum asserat corpus Christi in Eucharistia dari, eam tamen adorari prohibeat. Sed Patres id non tantum non prohibent, sed etiam docent, et exigunt. Vid. Chruost. Hom. LXl ad popul. Antioch. -- Theodoret. Dial. II Cyrae. Iemis ses'. Cat. V. Ambros. lib. III de Spir. S. August. p. CXX etc. Quae autem a patribus Eucharistiae tribuitur adoratio, ea ipsa est, quae cultus Latriae vocatur; idque tum ex Patrum acopo et contextu manifestum est, tum ex Concilio Nicaeno II Generali III, quod. Sess. VI deelarat Eucharistiam propterea semper fuisse adoratam a Christianis vere et proprie, quia non fisura esset eorporis, sed ipsum corpus Christi. IV. Patres passim doeent in tota veteri Ecelesia tantum venerationis tributum Eucharistiae, ut gravis culpae rei putarentur, qui eam negligenter tracta-
