Institutiones theologicae auctore fr. Leop. Br. Liebermann ss. theolog. doct. et prof. dioecesis Argentinensis vicario generali. Tomus 1. 5.

발행: 1831년

분량: 389페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

191쪽

Sacrametatum , seu rei sacrae sigia um. Patet ergo tu es

illas in metite Patrum nihil habere, quod cum vera et realii praebentia Puguet. Vid. auelores supra citatos. Neque illud praetermittendum est , antiquos Patreseonfidentius usos fuisse, ejusmodi voeahulis, quae mysterii ipsius natura, et fidelium usus invexerat; cum nondum Saeramentarii exorti essent , qui ea postmodum contra Ecclesiae Doctrinani detorquebant: Adde, quae de arcani

disciplina priore responsione dixi naus. ν it, . t

INsTANT.. II. Si dogma realis praesentiae a primis saeculis fuisset in Ecclesia pervulgatum . id procul dubio scivissent gentiles et Christianis objecissetit : at altum mi apud ilIos de hoc mysterio silentium. Ergo etc. BEsP. I NEGO MAI. Aegumentum ex Paganorum si-Ienito deductum nullius est ponderis: jam enim a notus Probatum est, s V svra Objection. III Item demonst. catholiea J Citristianae Religionis Sacramenta , et praecaeteris illud Eucharistiae non suisse primis saeculis temere propolata. .Hoe Tertullianus in Apol. non dissimulat. ...is Unde, inquit, extraneis notitia8 Cum ei iam piae iniis tiationes arceant profanos, et arbitriis careant ξ . . . - BEsP. II NEGO MIN. Quaecunque fuerit Christianorum in occultando Eucharistiae mysterio sollicitudo, id tamen impedire non potuerunt, ut non aliqua, quamvis obscura et connisa illius cognitio ad gentiles pervenerit. Inde pervagata apud. illos adversus Christianos calumnia, insantem ab iis occisum , et farina obductum manducari. Quid autem egerunt 'Christiani ut hoc a se flagitium repelleretil8 Constanter professi sunt, etiam acerrimis cruciatibus tentati: tantum scelus Christianis per suraranain

calumniam impingi , nihil in eorum ritibus reperiri , quod non esset pietate et sanctitate plauum; attamen my-

192쪽

ster,um non prodiderunt: quod usqua intelligi non poΑ- set , si i. de Eueharistia non aliter ad Calvitiisloe sensissent: in promptu enim suisset responsio: Christianos ver Im Ρ nem manducare, qui siguum esset Christi pro nobis mortui: esm manducalionem nora aIiud quidquam

esse praeter mortis ejus commemorationem, aut meditationem. Ruit ergo Calvinianorum argumentum, aut certueos magis premit, quam Callioli eos. Nam si Eucharistia penitus ineognita fuit Ethnicis, de ea utique loqui non potuerunt: Si autem imperiactnm aliquam ejus notitiam habuerunt, et persuasum illis suit, in coena Eucharisii ea carnem humaua in edi instar.allerius cibi; tunc matii seissium est , Christianos Praesentiam realem agnovisse.

UcaiciuNT IV. Fides Eucharistiae, qualis nunc a Cain tholicis praedicatur; intellectu dissicilior est, quam ut a multitudine capi possit: ergo non potuit ita proponi ah Apostolis, qui rem tam incredibilem praedicando nuspiam

reperissent fidem. Rrap. NEGO coNfEQ Eucharistia id habet eum aliis Beligionis i atholicae mysteriis commune, quod humma ratione capi non possit; ei eam sibi ubique conse utientem non habeat , cum nuda est , et a fide destitui Verum haec ipsa ra P, si Sana est optime novit, se Monposse ultra constitatos a side terminos excurrere, et Deum

multo plura posm sacere, quam illa possit tutelligere. Caelerum de fide mysteriorum in ipso limine harum inrisii tutionum egi nus. Id autem hoc loco observandum putamus, hanc prolestantium concludendi rationem reelavia ad naturnismum ducere, neque mirum esse, si iuhoe luto nioe haereant Plerique eorum Doctores. Lutherani, cum ex ratione Pugnarunt contra transubstantiationem Ctholicorum,. Calvinianis arma subministrarunt contra natem Praesentiam. Sed mox Sociniani ei Nai ratistae iisdem armis usi sunt, ut omnem mIsteriorum

193쪽

fidem everterent. Prehs Christiana fidem revelatis veri vitatibus lihenter adhibet , hac ' ratione 'contenta , quod Deo nihil sit impossibile, neque de modo quo ressieri possit , an e quaerit. Dei et Melesiae auctoritate

munita. Bem ita esse , magno id est argumento, quod totus Christianus orbis usque ad Besor malorum tempora eodem prorsus modo Eucharisti te Sacramentum intellexerit , quod Catholici, et nulla reperiatur Christianorum Societas , quae ante. ZWinglium Sueramentarioriam doctrinam tenuerit. 11NsT. I. Fides , si vere a Do est , non potest ima possibilia proponeret atqui fides realis praesentiae plura continet, quae ratio prorsus judical impossibilia. Ergo eis. PROB. MIN. Illud certe contradictionem implieal; ideoque impossibile judicari debet, quod corpus in loco sit,

et tamen locum non occupet, quod totum adsit cir momnibus suis partibus, et lamen ahsque dimensione et extensione adsil: atqui haec admitterst necesse est in sententia ro alis praesentiae. Ergo etc. Rrsp. AD PRIMUM AB M. Dilo simi in hae materia Drobe examinanda : nempe an fides vere a Deo sit: et

an aliquid proponat intrinsece impossibile. Primum dijudicari potest ex criter iis Bevdalionis, quae eerta sunt, et omnium captui accommodiali: secundum vix unquam cum aliqua certitudine' deerminari potest , quJa rerum etiam naturalium species qtidem intuemur, intimam autem naturam non eognoscim s. Unde ita potius verit debet argumentum. Fides Si v re a Deo est, non potest impossibilia proponere : alqri fides realis Praesentiae vere a Deo est: ergo nihil protonit impossibile. Scilicet sana ratio dictat, ut incertim ex certo

Probetur, tum autem, quod Clarum est, in occulio

194쪽

Helerodoxi de eorporum natura philosophantur iuxtaeonsuetiam naturae ordingm, et eas nisectiones corporum .

quae illis naturaliter insunt. At fides mysteriorum ad Philosophicas rationes exigi non potest; non enim hic quaeritur , quid naturaliter fieri possit; sed quid Deus

possit essicere ut creaturarum dominus e nos autem scia. mus non esse impossibile apud Deum. Omne ver hum. Ille ergo Calvinianis respondere possumus , quae in simili causa Augustinus respondit philosophis Ethnieis Lib. XXI de Civit. Dei ea . VIIIὶ is Sie ut nonis suit impossibile Deo , quas voluit naturas instituere τω ita ei non impossibile . in quidquid voluerit , quas

m instituit , mulare naturas. . . . M. Nihil .ergo evincunt

Adversarii , nisi probent ad essentiam corporum pertinere , ut locum occupent, illas quoque corporis doles , qlias extensionem , impenetrabili talein, et divisibilitatem Nominamus . esse unum quid et idem cum essentia ; et quidem extensionem externam et visibilem , ex qua fluit aetualis impenetralio. Verum id evincere nunquam potu runt. Id potius a nostris Theologis multis argumentis Probatur, ejusmodi proprietates naturaliter quidem corporibus i nesse , ad essentia in autem non pertinere. , Et certe corpus concipi potest absque dimentionibus, et qui cisimul concipiatur occupare locum. Quod autem ad essentiam rei non pertinet, id Deus potest ab ea avellere: ergo Deus potest corpus phisi cum avellere a dimensione, et impedire , ne occupet locum. Porro quod Deus illas Proprietates avellere possit a corporibus, quae illis ex naturali earum conditione insunt, etiam Calviniani negare non possunt, nisi velini Deo potestatem den a re patrandi miracula. Si autem Deus ecticere Potest, ut v. g. grave non Ponderet, ut lucidum ' rion luceat, ut calidum non calcfaeiat etc., quidni et illud essicero poterit, ut corpus in loco sil, quin locum occupet 8 An non

195쪽

Seripi urae ipsae testantun , Christum ingressum esse ad Discipulos per sores clausas 7 Sed. pugnat hoc aperte cum actuali extensione et impenetralione corporis.1usTANT II. Admisso dogmate realis praesentiae, illud quoque necesse est admittere, quod Christi corpus simul Praesens esse possit in pluribus locis et atqui nihil est.

quod magis sana rationi repugnet: sequeretur enim idem corpus simul unum esse et multiplex; seu unum, et norionum , divisum a se, et indivisum , quo nihil potest eo-gitari absurdius. Brap. Nego illud contradictionem involvere, quo corpus in pluribus locis simul esse dicatur. Nam , ut optime ob ,ervat Maldonatus De Meh. P. II a. Araoth. ,

si in eo esset contradiclio, nulla res posset esse simul in pluribus locis: sed anima hominis tota est in singulis corporis partibus , et Deus ipse plane indivisus , totus tamen in coelo est, ei totus in terra; et si alium conderet mundum, ab eo qui creatus est longissime distantem, in eo tamen totus extaret. Frustra hie Ohjiciunt Calviniani , exempla a nobis desumi ex spirituali natura et nihil enim ad hanc quaestionem pertinet, an spiritualis sit, vel corporalis natura quae multis locis simul inesse dicitur. Utrobique enim res a se ipsa divitur, et causa, quae impedire videtur, quominus corpus unum sit in diversis locis simul, non est magnitudo rei, sed

unitas essentiae.

Ergo vanum est adversariorum argumentum ab impossibili duductum. Libenter coneedimur Christi corpus simul in pluribus locis esse nou posse naturaliter ; sed asserimus , id fieri posse divinitus, et per miraculum tita ut, si non sit in iis locis circumscriptive , va pecdimensionem suam , et quantitatem , uti quidam Tlie logi asserunt ; possit tamen in illis esse per suam sub alautiam et indistantiam. Hac ratione euim res potest erse

196쪽

in loco, quin occupet illi im , quemadmodum Deus est in coelo , non quia vel occupat coelum . vel ab illo eicis eum scribitur , sed quia est Praesens. Si haec cogitatione . assequi non Possumus, ratio in mentis nostrae imbecilli tale quaerenda est. Nos de corporum Praesentia ex sensuum impressionibus solemus judicare et sensus autem de iis lanium iudicant, quae apparent; quid intus lateat, qliae intima rerum natura Sit, omnino ignorant. Optime S.

Augustinus sLib. XXI de Cio. Dei e . de Philosophis

ait , qui corporum resurrectionem D Rhant. . . . o Cumis hoc dicunt, quid aliud dicunt, nisi quod sensu cor-- poris homines , et experientia collegerunt 3 Nullam n enim carnem nisi mortalem sciurit, et haec est eorum tota ratio, ut quod ipsi experti non sunt, ne quinquam

is esse posse RPhitrentur . . . m.

IssTANT III. t.' Veteres ut August. , G soςt. ele. di eunt earnem Christi loco circumscribi; Christi corpus ita in eoelum fuisse sublatum, ut jam in terra non sitete. Si corpus Christi praeseus est in Eucharistia . contradictoria praedicari possunt de eodem corpore; idem

enim eOrpus simul moveretur. et Non moveretur, manducaretur et non manducaretur etc.... 5. R Mulla quoque sequuntur Deo prorsus indigna ; ut, Deum in pyxide Includi , corrumpi , conpulcari et . Ergo eae. BESP. AD I. Quis non videt, Veleres ita subinde loriqui , cum de praesentia. Christi in Eucharistia mentio non fiebat ; tune enim de praesentia corporia in loquehan. tur, ut naturaliter se habetit, et sensus nostros assiciunt. Realis Christi in Eucharistia praesentia est extra ualurae ordinem , neque ultro se offert animo , nisi cum actucle hoc Sacramento cogitamus. Patres ergo cum de eor-Porym natura philosophantur, de omnipotentia Dei noudubitant, cui Omtiis natura subiecta est, et Beligionis mysteria ex verbo Dei unice stabili t. de eo parum t

197쪽

solliciti , an illa cum Philosophiae placitis consentiant. Eial quid inter caeteros S. Chrisostomus de corpore Clariasii habet bom. II ad populum Auli heu. ubi Christum

cum Elia comparans ait m Elias vestem discipulo, is filius autem Dei ascendens in coelum suam nobis earis o nem reliqui 3 sed Elias quidem exutus, Christus a m lem ascendens et suam caruem uobis reliquit, et eam is serens ascendit Brap. AD II. Quae de Christi corpore praedicantur, primo intuitu videntur contradictoria , sed non sunt; non enim praedicantur de eodem sub eodem respectu , quia idem Chrisii corpus in variis locis reproductum . non habet eundem praesentiae modum. An non de una eademque anima contradici oria dici possunt relate ad partes corporis diversas 2 Sic potest moveri ita capite , et non moveri in brachio et c. Consuetudo sensuum est.

ut jam diximus, quae impedii, quom in ira meus concipiat, rem unam existere in pluribus locis. Audiamus iterum Augusti , qui Arianos simili ratione argumentantes ita rei undit, L. de MOUe Christ. CV. XVI) ...is Ne- . Miunt quid loquuntur : et de his rebus , quas Perm oculos carneos videre consueverunt, vanas imaginesis ad dispulationes suas transferunt ...uBras. AD III. Praeclare de hac re et luculenter disserit Doctiss. Maldonatus sLoc. cit. II genus arg.); ex quo haec pauca decerpimus. Proprium hoc est Ethnicoruna et haereticorum argumen laudi genus, ut tanquam indigna Deo repellant, quae fides catholica contra humaua eorum commenta doeet 3 alque ita cachinis et praetextu honoris Dei disrumpant Religionem. Sed eonvenit illis responsum , quod Christus oli in Sadducaeis dedii similia garrientibus ... Erratis nescientes Scr*tiaras, et inrtutem Dei. Matth. XXII M. 29. . . . Corpus Christi in Euchari.tia vere sumitur , sed non atteritur a distri-

198쪽

huitur, sed non frangit tir; comeditur , sed in secessum non abit; non corroditur, non corrumpitur etc. Quam quam realiter adsit in Eucharistia, non est lamen in ea more et conditione corporum, Sed potius more Spirituum. Mutationes, quam que illae sint, species tantum attingunt, corpus atliugere nulla ratione possunt. Si illud indignum videtur Calvinianis Deum sul, panis specie la- 'tere, in pyxide includi, per os nostrum ingredi; res Pondeant ipsi Incredulis, qui similia objiciunt ad irridendum Incarnationis mysterium ; indignum nempe esse Deo hi virginis utero includi, sub infantilibus memhriscontineri, cruei clavis effigi etc. Nisi forsan malint, retento Christiatiorum Domine eorum se partibus adjutigere, qui quidquid in Religione sacrosancium est, impio ore

conspuunt.

CL praeter Theologos iam citatos continuatorem Τοurnelii Tom. VIII edit Paris.

Scaocios. Si ulterius quaerunt Heterodoxi, euiusui sit corporalis Christi manducatio; cum vita animae in fide et Charitate sita sit, et tantum quisque fructum corporis Christi et passionis illius percipiat, quanta fides illius est, et Charitas in Christum Τ Respondemus, eadem ratione contra Verbi

incarnationem , contra resurrectionem corporum ,

aliaque Religionis mysteria pugnasse veteres Haereticos. An non potuisset Deus sine incarnatione Filii nos liberare Τ An si Deus homo lactus est, non Potuit nos una sanguinis gutta redimeret Ansi veram Carnem non assumpsisset, sed solam ejus similitudinem, non potuisset seque generi humano Prodesse, cum spiritus sit, qui vivificat, caro autem i

199쪽

non prosit quidquam IIaee, et multa alia quaerere possunt superbi et curiosi rerum divinarum seruislatores ; sed contingit illis, quod Scriptura dieit. Prouerb. cv. XXV 272 . . . . Qui scrutator est majestatis , orerimetrar a gloria Demus Adversariis , nullam probari posse absolutam necessitatem hujus tam admirabilis praesentiae, an non eo magis patet immensa divinae Charitatis in nos profusior. Voluit quippe Christus quam maxime nos sibi non fide tantum, sed .etiam cor ore

copulare: voluit non animas tantum vegetare gratia , sed et carnem carne sua nutrire : voluit, ut

caro ejus incorruptibilis pignus futurae resurrectio. nis . et semen quoddam immortalitatis fieret eo poribus nostris: voluit nobis memoriale relinquere suorum mirabilium, et Sacrificium' in Ecclesia sua instituere eo excellentius, quo magis umbram veritas, et lex nova veterem praecellit. Demum nihil voluit omittere amantissimus Salvator, quo possites suum nobis testari amorem, et vehementius animos nostros ad fiduciam, pietatem, et charitatem accendere.' Hinc etiam abunde constat quotidiano experimento, quantae utilitates, quanta hona ex hoc divino mysterio in fideles Christianos redundent. Cf. Bella M. Maddonatum. etc. . .

200쪽

ARTICULUS II. De Tra substantiatione. OBSERVANDA .

I. Expedita nunc gravissima controversia de re a. li Domini ei corporis' praesentia, Bllera sequitur, quae a priori divelli omnino non potesti Quaeritur nempe, quo Paeto corpus et sanguis Christi adesse incipiant in Eucharistia: an substnnlia panis et vini

permaneat; aut an vera sat et integra ipsius substantiae conversio, ita ut tota panis substantia divina virtute in totam substantiam corporis Christi et tota vini substantia in totam substantiam sanguinis convertatur. Haec ultima sententia sola et antiquissima est, et verissima; hunc tenet et semper tenuit Eeclesia Catholica, quae admirabilem hanc conversionem convenienter et proprie transubstantiationena

appellat, quemadmodum saera Trid. Synodus docet Sess. XIlI cap. IV. II. Quid Lutherus de hoc trans stantiationis dogmate docuerit, supra adnotavimus; ubi eliam de portentoso is anationis systemate quaedam dicta sunt. Haec Osiandri sententia, quae hypostatica patiis cum Christo conjunctio adstruitur, paucos tantum sectatores habuit: caeteri Lutherani omnes de iis loquor, qui adhuc Lutherani sunt,in confvh- stantiationem admittunt, id est, docent panis sub atantiam munere cum substantia corporis Christi: LIER. TOM. IV. in

SEARCH

MENU NAVIGATION