장음표시 사용
171쪽
I7arent. Sie oomnes Hom. XIII in Exod....is Nostis,. inquit, qui divinis mysteriis interesse consuevistis,m quomodo, cum suscipitis corpus Christi , eum is omni cautela et veneratione servatis , ne ex eo M parum quid decidat, ne eonsecrati muneris aliis 'quid dilabatur. Reos enim vos ereditis, siquidis inde per neg igentiam decidat. . . . . Dicunt item Christum unum nobiscum seri, non tantum per dilectionem et fidem, sed corporaliter: Nos fieri eum Christo concomoratia: Christum se ipsum in ultima Coena propriis gestasse manibus: nos, cum Eueharistiam manthus tenemus , ipsum Christum manibus contrectaret Eueharistiam corporibus nostris immortalitatem imprimere, haecque corpore et sanguine Christi alta, veluti sermentari ad resur. rectionem suturam. Haec aliaque ejus generis Patrum dicta certo argumento sunt, Veleres exstimasse, Christum vere et substantialiter praesentem esse in Eueharistia. : Vid. Tertuli. de corona militis cap. XII l, Item de resurrect. carnis cap. VIII Cyrilli. Ierosodim. Catech. IV et V - Iraeneum lib. IV iconi. Haeret. cap. XVIII et XXoI - Gregorisiis. Orat. eatechetica magna cap. . XXXVIII
August. in Psalmo XXXIII Chrysost. pluribus . in
IIaelenus in via discussionis iversati sumus. Huius argumenti magna utique est utilitas, si ii qui
172쪽
convincendi sunt, aequos se praebent veritatis indagatores,' talesque sint, qui animum possint ad longiorem , et dissiciliorem eontroversiam intendere. Verum plerisque ad instituendum examen aut otium, aut doctrina, aut ingenii acumen deest; alii non veritatem, sed effugiu, et. erroris sui latibula quaerunt, et cum Scripturae loca, et Patrum testimonia sigillatim in contentionem vocantur, intrum est , quot exceptionibus et cavillationibus illi sciant res etiam claras et obvias pervertere et implicare. Agunt
enim quodi causarum . malarum patronos agere no-
seimus, qui, cum rationibus vincere non possunt, in seliei prorsus et iniqua arte moras nectere sciunt,
et lites ex litibus trahere k ut ita ab uno ad aliud transcureendo saltem permisceant quaestionem , et eos, qui examen instituunt, novis semper dissicubtatibus saligent. Nune aliud argumenti genus proponimus, quo nullum est refellendis erroribus magis idoneum. Nam facillimum est, et compendiosum, atque ila
invicium , ut repugnare nemo possit, nisi nervos omnes adversus veritatis evidentiam intendat. Hoc argumentum Praesc tionis vocatur, et in hanc pene sormam ineluditur: Quando Saeculo. XVL Sacramentarii impios et nefundos circa Ε charistiam Errores spargere cceperunt, is erat universae Ecclesiae sensus , Eorpus et sanguinem Christi Domini, vere et realiter in Eucharistiae Sacramento conti-
neri Ergo haee sdes eadem semper fuit, neque alium praeter Christum habere potuit auctorem. PaoaAT. I ANTEcgogas iisdem sere rationibus, quas
173쪽
supra retulimus eum de septenario Sacramentomim
numero ageretur Pari. I cm. II pag. 2 . . Notum est, quae univer occidentalis Ecclesiae docti ina suerit, quando initium sumpsit nova reformatio. Illud quoque certum est, nullam suisse Christiani
nominis Ecclesiam in toto terrarum orbe, quae cum Ecclesia Romana-in hoc dogmate non consenserit. Graecorum schismaticorum fides ex antiquissimis eorum Liturgiis et Eucliologiis manifesta est, idque disertis verbis eonfitetur Apologia Augustanae Consos. in Art. X. a. Comperimus, ajunt, non tantum
. . Romanam Ecclesiam assirmare corporalem prae- ω sentiam Christi, sed idem et nunc aetati re, et is olim sensisse Graecam, Ecclesiam, ut testatur cam non Missae apud. Graecos . . In hac fide, constanter permanserunt Graeci omnes; quamvis a Novatoribus multis artibus tentati suerint et pellecti. Imo hae occasione nova dederunt fidei suae praeclara urgumenta. Sic Ieremias Patriarcha Cp. anno II ohaeo rescripsit novis Haereticis....is Multa de vobis. reseruntur, quae a nobis nullo pacto probari pos- . sunt. Ecclesiae igitur sanctae illud judicium est, . in sacra coena post consecrationem et benedictio.. nem panem in illud ipsum corpus Iesu Christi, M. et vinum in illum sanguinem virtute Spiritus San-- cu transire, et immutari. . ..is. Haec fidei professio confirmata fuit in Synodo Graecorum Ierosolymit.anno i 668, et altera Bethlehemitica anno
Eandem cum Graecis fidem profitentur Russi, seu Mosco vitae. Haec Ecclesia Graecae propago est,
174쪽
et quamvis hodie propriam Synodum habeat, cujus
auctoritate res Ecclesiasticae reguntur, ritus tamen, et doctrinam Graecorum constanter retinet, neque
a fide, quam ab illis didicit, avelli se unquam
passa est. Certa quoque est Ecclesiarum omnium Orientalium cum Eeelesia Catholi ea de Sacramento Altaris consensio. Et quoniam longum esset ire per singulas sectas, quarum aliquae a quinto jam sae- eulo a communi matre acissae sunt, Adversarios ad illos remittimus, qui in hoc genere demonstrationis felicius versali sunt, imprimis ad egregium opus,
Perpetuis de la Hi Catholique svr r Eueharistis ,
quod novis testimoniis auxit, et a Novatorum cavillationibus vindicavit Clariss. RenaudOL. Pana1Tua II. cons quasTra. Invicta est, quae ex praemissis eruitur consequentia. Nunquam totius o his Christiani, et omnium aetatum ac regionum consensus potuisset in unam praesentiae realis fidem
conspirare, nisi ab initio dogma illud suisset omni-hus Ecelesiis traditum. Aut dicant Adversarii, qua ratione fieri potuerit, ut tota Ecelesia post Apostolorum tempora in novum dogma eoncesserit, ab antiqua fide aeque, quam a sensibus, et communi judieandi ratione remotum. Quis sibi persuadeut,
tantam subito conversionem saetam in re tanti momenti atque ad praxim et usum quotidianum pertinente; quin aliqua tam insolitae mutationis in Ecclesiarum monumentis mentio oecurrat, quin ulla Synodus novitatem proscripserit, ulli Episcopi assiversus eam se armarint. Sed reponunt, Saeculo nono innovationem factam esse, eamque ex Paschasii
175쪽
libro .de corpore et sanguine Domini fluxisse. Qtiam insutium sit ejusmodi commentum, jam, supra monstratum fuit. Quis enim id in animum suum indu- eat, illorum temporum Episcopos, Presbyteros, Monachos omnes inauditam hactenus doctrinam ultius amplexos, Ettra ullam disceptationem, et contentionem Τ Et quod magis mirere, id ipsum evenisse in omnibus seetis Orientalium tot retro saeculis a Romana Earclesia divulsis, neque lallam extare hujus innovationis memoriam ' Quid Τ Ineunte
Saeculo undecimo nemo mutationem ejusmodi suspicatus est. Nam cum Berengaritis contra realem praesentiam docere coepit, omnes . ejus doctrinam exhorruerunt, et qui contra eam stylum verte-τunt , omnes testati sunt, neminem ante ipsnmin hunc surorem insanii me Magna iterum eo tempore inter Graecos et Latinos conlentio examserat : at quamvis sibi multa mutuo exprobrarent, atque etiam de azymo et fermentato in Eucharistia magna esset dissensio; tamen circa realem corporis
et sanguinis Christi. praesentiam nullum alicujus dissidii vestigium reperitur. Constat ergo dygma realis praesentiae, cum Ecclesia Catholica initium sumpsisse, neque fieri unquam potuisse, ut propagata jam et stabilita per Apostolos Christi doctrina , contra antiquam fidem irreperet, ac totam Ecclesiam pervagaret. Accedit, quoa eon gensus tam constanx et
unanimis in ea tantum doctrina haberi possit, quae vere divina est, et ex uno sonte ad omnes dimanat. At nunquam tanta cogitari potest in errorem consensio, quia error multiplex est, et ab humanis
176쪽
anetioniblis pendens. Hi ne optime Tertullianus est
de Praescrip t..cap. XXVIII . . . M Ecquid enim v is risimile est, ut tot et tantae Ecclesiae in unam is fidem erraverintl Nullus inter multos eventus unus is exitus est; variasse debuerat error doctrinae Ee
. clesiarum. Quod apud multos unum invenitur,
is non est erratum , sed traditum . . . n.
OBIECTIONES II ERETICORUM. REFELLUNTUR. .
OBIICIUNT I. contra Argument. ex uerbis 'romissionis deductum. Caput VI Joanitis Ad Sacramentum Euchariis sitae non pertinet, sed de cibo spirituali agit, seu de spirituali manducatione, quae sit per fidem in Christum ;Dii ex multis locis patet. Sic, v. 55 dicitur . . . Ego sum Panis escae , qui penit ad me, non esuriet, et qui eredit , in me, non sitiae unquam .... quod aliter, quam deside intelligi non potest. ' , . RESP. Non unum est hujus capitis argumen inm: id que obvium est omnibus, qui illud paulo attentius per- legunt. Agitur autem IF da, cibo materiali, Seu de illustri miraculo, quo Christus quinque hominum millia quinque panibus satiavit. v. 26 transitus sit ad rarixum spiritualium studium : a cibi materialis et eorruptibilis appetitione, ad cibum spiritalem et lucorruptum, alque imprimis fides eommendatur in Christum incarna-tiam . . . . Hoc est Opus Dei, ut credatis in eum , quem misit ille ... IIoci argumentum continuatur usquθ ad F. 52 Hac ratione Christus animos praeparare voluit , ad ea quae postea sequuntur de manducatione sui corporis sacramentali. Ut nempe prius fidem haberent in rem ipsam Sacramenti, seu in Verbum incarnatum , et ita
177쪽
aptiores fierent ad tam sublime mysteri vin intelligendum. Prius mi in est si de credere; deinde ore sumere, et praeclare S. Leo Serm. VI de jejun. sutimin mensis. J , is frustra de corpora et sanguiue in Eucharistia salagi-- mus, si contra illa de propria Christi persona dispu-- tamus, hoc enim ore sumitur: quod fide creditur ... M.
- ΙΝgT. I. Christus de illa manducatione loquitur, quae dat vitam aeternam, et sine qua nemo potest habere vitam aeternam. Atqui utrumque de manducatione tantum spirituali dici potest , non de sacramentali r nam multi corpus Christi manducant et moriuntur: multi etiam tron manducaui, et vivunt, ut Parvuli, qui ad hoc Sacramentum non admittuntur.
BEsP. NEGO HIN. Utrymque de Eucharistiae sacramento
optime dicitur. Primo, si qui sunt, qui corpus Domini in iudieium sibi manducant, illud provenit ex indispositione suscipientis, non ex ipso Sacramento, quod exso semper est efficax. Unde cum Christus ait v. 59. . . Otii manducat Hanc panem, es et in raeternum. . . illud, si h ut aliae promissiones omnes sub aliqua conditione vel
intellecta , vel expressa accipi debet. Sic Lueas XI diei-iur . . . . Omnis , via petit, accirit . . . id est quῖ bene petit. Et Joelis II. . . Omnis, qui invocarerit nomen mamini salaus erit . . . id est, qui invocaverit, sieut opor tel. Et si Christus ipse pronuntiat. . . Qui crediderit et ba'tizatus fuerit salous erit . . . . Quis non conditionem Suhesse videi ξα. Verba Christi r Nisi manduca restis etc. ex qui-hvs Adversarii argumentantur; necessitalem quidem im-limnunt mandueandi carnem Filii homitati, sed iis tantum, qui possunt manducare; semper enim praecepta assirmaliva sic intelliguntur. Nihil ergo cogit. verba illa domanducatione per fident intelligere; neque hae ratione tolleretur dissicultas. Fam si sermo est de manducalione,
178쪽
quae per fidem sit, et sina ea nemo potest vitam aetertiam habere, quomodo habent vitam aeterna in insantes Iqui moriuntur antequam per fidem manducaverint ear-Nem Christi INSTANT. II. In postrema parte eapitis VI Christus
satis aperie declarat se da manducatione carnis sgurata et metaphorica per fidem locutum esse. Ergo eis. PROB. ANT. Cum Christus vidisset . ea . quae de car. nis suae manducatione dixerat, male luisse a Iudaeis intel- Iecia : salsam eorum opinionem corrigetas addit . . . mesos scandalizat 8 Si ergo Mideritis Filium hominis ascen- dentem tibi eraI yrius p id est . quando videritis eor-Pus hoc sursum elevari in coelum, tunc tandem tutelliis gelis, non posse illud a vobis manducari carnaliter:
adeoque spiritualiter sumenda esse, quae de manducatione carnis meae ad vos loculus sum. Ergo etc. BED. Nego eum esse sensum verborum Christi; quem
Adversarii illis affingunt. Si Christus voluisset de spiria tuali manducatione intelligi, facillimum illi fuisset unieo
verbo omnem dubitationem a Iudaeorum cordibus austerre: illud autem Christus non egit, sed, quae dixerat, magis adhue inculcavit, uli in probatione die tum est. Nunc ad objectum ex eap. VI locum quaedam respondenda sunt. Illius Ioel: Hoc pos scandalitas etc., duplex tantum interpretatio dari potest, quae cum verborum eontextu cohaereat. Prima, quam plures Veterum feeuti sunt, ait, Christum addueto in medium majori et splenis dido miraculo, Ascensionis nempe, Probare voluisse, se posse etiam id sapere, de quo Iudaei dubita hant, videlicet dare carnem suam ad manducandum. Altera Senientia est, verba Christi non docentis esse, sed reprehen dentis; ita ut Primum augeat dissicultatem, deinde solvat. Ait enim: si hoc vos nunc scaudatigat, quod carnem meam me daturum dixerim , eum lamen me praesentem
179쪽
i 8o ceruilis: quid ergo iacturi estis, cum in eoelum abiero
Quomodo credetis earnem meam a vobis manducari, eum
eam videbitis in coelum illatam ξ Hoc ipsula est, quod hodie ostendit Haereticos. IΝsTANT. II l. Quod Christus de spirituali manducat; otia corporis sui iti telligi voluerit , apertum est ex his ejus
verbis, . quibus Iudaeos obmurmurantes repressit. ... 6'
ritus est qui Dioiseat etc. Ergo etc. RES P. NEGO ANT. Ex illis Christi verbis id tantum sequitur , quod corporis et sanguinis mysterium neque eredi, neque percipi possit eum fructu, nisi ab iis quos Spiritus vivificat. Nam cum Iudaei existimarent, Chrisium daturum esse carnem suam in frusta concisam , et more aliorum ciborum manducandam, hunc pravum eo rum intellectum correxit, eosque docuit. Se corpus suum traditurum , vere quidem . , sed noli carnali medo man duca dum e neque omnes , qui carnem eius acceperint,
Vitam. habituros, sed. qui digne, id est. eum fide et diis
lectione acceperint. Quod Augustin. pulchre explieat. Trach. XLVII in I o. . . . ,. Quid . est ergo : Caro noum prodest quidquamῖ Non prodest quidquam, sed quo
in modo illi intellexerunt, quomodo in eadavere dilani ais . tur,' aut in macello vendi sur; non quomodo spiritu vegeta ur. Proinde sic dictum est: Caro non prodestae quidquam , quomodo dictum est, Seientia inflat. . . NSola sine charilate . . . Ideo adiunxit: Charilas vero. . aedificat. Adda seientiae Charitatem, et utilis erit scien- v tia . . . . Accedat spiritus ad carnem, quomodo aereditis Charitas ad scientiam . et prodest plurimum. Nam si is caro nihil prodesset, Verbum caro non fieret, ut in-m habitaret in nobis Potest etiam per haec verba: Caro non prodest qui, quam, humanum ingenium, aut carnalis sensus intelligi, qui mysteria divina non assequitur, nisi spiritus excitet
180쪽
i8 isdem es intelligentiam. Quod hie sensus sit hujus loel valde vobis probabile vi detur. Quomodo enim Christus
de sua carne dixisset, eam nihil prodesse Z Nam et naia, et crucifixa mullum profuit. Constat etiam carnem , quando in Seripturis spiritui opponitur , non pro natura carnis, sed pro infirmitate: et earnali intelligentia sumi, quae ex corruptione humanae uaturae Dascitur; ut multis Scripturae locis probari potest. Sic Ioan . IlI ... QMod natum est ex carne, caro est, et quod natum ex Spiritu, Spiritus est . . . Cf. Maldonia. de Euchar. quaest. II. Inu. IV. Complures ex sanctis Patribus tui urn caput VI Joannis spirituali quodam modo sunt interpretali,
vel de verbo Dei , quo alimur , vel de doctrina Christi, aut ejus adventu. Imo S. Augustin. manducationem realem expressis verbis excludit Tract. XXV in Joann.uhi in haee Ct,risii verba. ineramini escam . quin non perit, ait . . . Quid Paras dentes , et Mentrem p Crede,
. . RESP. Nolum est, Scripturas a Patrihus, et litterati, et spiritali spnsu exponi a sed nusquam illi litteralem hujus es pilis sensum rejiciunt. imo adstruunt potius innumeris in locis. Id etiam ultro constemur . Chriatum, cum de manduealiove sacramentali eorporis sui loquitur, spiritualem naso ducationem non excludere, ped exigere magis. Porro a versu usi usque. ad 5 I tantummodo de ei ho spirituli et fide in Chrisium sermo habetur; hue et illa. verba versus Pertinent. . . . OPeramini cium sim non Perit . . . Eaque S. Augusι. optime est inieris Prelatus. Quoeriιis me , ait Christus v. 96 quia manducassis ex. panibus, et saturati enim Omramini cibum meliorem, qui dentibus non teritur , neque in veniremabit sed ci m quo mentes reficium ur, et qui perma,