장음표시 사용
211쪽
2 l a formam introducendam, Deus novam substituit materiam,
Vid. Bella min. de Euehar. lib. III. eas XXIV.
ARTICULUS III. An Christus totus premens sit sub utraque Necte, et sub singulis cujuslibet Ueciei Partibus.. OBSERVA.
Hane Catholici dogmatis partem ita explicat Triadent. Sess. XIlI cap. III . . . . Semper haec fidesis in Ecclesia Dei suit, statim post consecrationem is verum Domini nostri corpus; verumque ejus sun-M guinem sub panis et vini specie una cum ipsius in anima, et divinitive existere; sed corpus quidem is sub specie . panis , et sanguinem sub vini specie M ex vi verborum : ipsum autem corpus sub specie M vini, et sanguinem sub specie panis, animamque is sub utraque vi naturalia illius connexionis, et m concomitantiae, qua partes Christi Domini, quin jam ex mortuis surrexit, non amplius moriturus, is inter se copulantur; divinitatem porro propter ad- is mirabilem illam ejus cum corpore et anima hy- αν postaticam unionem: quapropter verissimum est, is tantundem sub alterutra specie, atque sub utram que contineri; totus enim et integer Christus sub
M panis specie, et sub quavis ipsius speciei parte,
212쪽
I i 3 is totus item sub vini specie, et sub ejus partibus
is existit. Haec verba satis clara sunt, neque commenta.
rio indigent. Propterea notandum est, non agi hie de usu calicis , de quo postea occurret disserendi
Christus totus praesens est sub utraque specie, et sub singulis cujuslibet Ueciei Partibus. CodiciLiuM TaivEAT. Sess. XIlI Can. III.
... v Si quis negaverit, in venerabili Sacramentois Eucharistiae sub unaquaque specie, et sub sin. gulis cujusque speciei partibus, separatione fa- ω cta, totum Christum contineri; anathema sit. . . . . . Paoa r. I.' I ad Cor. XI ait Apostolus ... Quicunque maudia caveris panem hunc , vel hiberit calicem indignet reus erit cor oris et sanguinis Domi-M ... Ubi particula Dei indieat Christum integrum occipi sub utraque specie. Quod autem Christustolus sub singulis cujusque speciei partibus contineatur, ex Evangelistis sacile colligitu P. . . .'νε Neque . ,s enim credendum est, ait Calech. Rom. Part. IIis case. IV quoest. XXX in , singula panis seu trais propria verborum sorma a Domino consecrutam esse; sed eadem simul omnem panem, qui adis sacra oysteria conficienda, alque Apostolis di.
213쪽
is stribuenda salis suturus esset; iae quod de calice M Tactum esse apparet; cum ipse dixit: accipite et is dividite inter vos. Accedit Ecclesiae auctoritas. Verba Tridentinigri per retulimus. His 'consonat Decretum Eugeniit V ad Armenos, et veteris Ecclesiae praxis, quae it ud in usu habuit , ut post tonsecrationem eandem Hostium Datigsi et in ' plures partes, easque si delibus distribueret; quemadmodum si calicem eundem distribuit juxta Evangelium. III.' Idem ratio necessario concludit ex fidei principiis. Nam Christus divisus non est; Christus
resurgens ex mortuis iam non moritur. Ergo sicut propter unionem hypos laticam humanitas non potest .a divinitule separari; ita post resurrectionem corpus hon potest esse sine anima et sanguine. Eugo etiam sub qualibet parte totus est Christus, quia in partes dividi non potest corpus vivum Mimmorsale, et ubiculaque est, totum est.
I. Ex institutione Eucharistiae clarum est, corpus Christi sub specie panis contineri, sicut et Sanguis contiu tiir sub vini specie. Ergo non potest. esse tolus Christus sub utraque specie. II Si Dacto Sacramento Christus t tus est sub quavis parte ι sequitur corpus Christi in iIlis particulis praesens fieri per fractionem, non Per consecrationem. Falsum cotis. Ergo etc. BESP. AD I. NEG. CONSEQ. . . . m Sciendum est, ait S.
- Thomas. Pari. III qums. LXXVI are. IJ quod alim quid est in hoc Sacramento duplieiter: uno modii
214쪽
uiso quasi ex vi Sacramenti; alio motio ex naturali conto in is mi tantia : ex vi Sacramenti est sub speciebus id , in is quod directe convertitur Substantia panis, et vini. . . . Ex naturali autem concomi lautia est illud , quod rea M liter est conjunctum ei, in quod praedicta conversio teris minatur. m. Panis directe et vi verborum convertitur in corpus, reliqua per concomitantiam necessario adsunt . ubi Christi eorpus adest verum, et Vivum. Bra P. AD IL NEG. MAIOREM. Christus non est in Eucharistia modo naturali. sed Sacramentali, non circum scriptive, aed definitive modo spirituum, et quomodo anima est in corpore. Ergo etiam antequam Hostia divisa sit in partes , Christus totus est in qualibet parte, quemadmodum anima lota est in toto corpore. Corpus Cli risii praesens est per modum substantiae, ut S. Thomas observat i Loc. est. viri. IIIJ, non per modum dis mensionis : ad rationem autem substantiae pertinet, ut
sil lola sub qualibet parte dimensionum , sub quibus continetur. Cum igitur eorpus Christi succedat in locum
substantiae panis, debet esse, ubi erat Substantia panis : ergo sicut subflautia panis erat aute consecrationem in
singulis partibus pauis ; sic corpus Christi post consecrationem debet essς in omnibus Hostiae hartibus.
An Christus in Eucharistia praueris sit modo Permanenti. OBSERVANDA.
I.' Cum Sacramentariis nobis de hac re controversia non est: eccur enim de praesentia perma-
215쪽
ai finente dispia laremus cum qui Christum etiam
in usu praesentem esse neganti Iam, cum notum
sit Lutheranos hodie passim cum Calvinianis sentire , vix non inutilis videri posset haec quaestio, nisi probanda essent, et ab Haereticorum calumniis vindicanda Ecclesiae Catholicae dogmata. In historica synopsi N.' V et VI ostendimus, Luth naab initio factae scissionis a Catholico dogmate in hac
etiam parte non recessisse; nam corpus Christi in Eucharistia vere eontineri , et extra usum Perma
uere professus est, uti ex libro, quem ad Wal. denses scripsit, Perspicuum est. Anno demum i 536Bucerus, quo Lutheranos eum Zwinglianis facilius conciliaret, hanc excogitavit opinionem, ut Christi corpus in ipsa sumptione adesse diceret, non item extra usum aut sumptionem. Hinc Biacorus primus hujus sententiae auctor dicitur, quam Lutherus, et omnes do inde Lutherani secuti sunt, ea potissimum ratione, quod viderent per eam destrui adorationem Eucharistiae, et alia nonnulla, quae in usu erant apud Catholico . Nolandum tamen Chom ii-tium aliosque ex Lulheri Discipulis, ut Patrum te .s limonia facilius eluderent, nonnihil hanc sententiam
temperasse. Docent enim corpus Christi praesens esse in tota Coenae actione, nimirum , cum benedicitur, frangitur , distribuitur,. manducatur , imo eum statim ad aegrotos desertur manere Sacramentum ; non item , cum in pyxide asservatur. II. Eeelesiae Catholicae doctrinam nusquam molius quam a Coneilio Trident. discimus. Sancta Sy. nodus ita habet Sess. XIlI cap. li I. . . . Sem Per
216쪽
ώ at is haee sides in Ecclesia Dei sciit, . statim post conis secrationem verum Domini nostri corpus, verum- is que ejus sanguinem sub panis, et vini specie, is una cum ipsius anima et divinitate existere.. V. . . Ex hoc dogmate sponte fluunt quaedam consectaria , quae Concilium eadem Sessione explicat Cap. V et VI. Videlicet cultus adorationis, quem. Ecclesia sacrae Eucharistiae semoer exhibuit: consue-
tudo eam asservandi: item ad infirmos deserendi, aut solemni pompa in processionibus circums
Christus in Eucharistia praesens est modo
Concitauu Tain. , Sess. XIII Can. IV , ' . . . . Si quis dixerit, peracta eonsecratione, is in admirabili Eucharistiae Sacramento non es-m se corpus , et sanguinem Domini N. I. C.; sedis tantum in usu , dum . sumitur, non autem anteis vel post; et in hostiis, seu particulis consecratis, quae post communionem reservantur, vel n supersunt, non remanere verum corpus Domi-
m 'ni, anathema sit. . . .. v.
Paoa. I. Argumento ex ipsa institutione Eucharistiae desumpto, quo etiam Tridentina ' Syno. dus utitur, cum Cap. III Xli I. Sess. ait Reli- . qua Sacramenta tune primum sanctificandi vim Lilla. TOM. IV.
217쪽
is habent, eum quis illis utitur; at in Eucharistiam ipse sanctitatis auctor ante usum 'est; nondum,
is enim Euhia ristiam de manu Domni Apostoli
M susceperBnt, com vere tamen ipse assirmaret, ae corpus suum esse, quod praebebat ... N. Et vero
eum Christus tam expresso dixerit: Hoc est Corpus meum, antequam 'Apostoli manducarent: et: me est sanguis meus, nntequam biberent: quis assirmare audebit nec corpus, nec sanguinem tunc adfuisse Novum huic argumento pondus accedit ex eo, quod Christus adeo Apostolos ad manducandum et hi-fiendum hae ratione invitet, quia illud, quod manu tenphat, non jam panis et vinum, sed corpus ejus esset, et sanguis; nam ideo particulam enim usuῬnt.... Bibite ex hoc omnes; hic est enim savgrais meus. . .
Adde, quod verba Christi I ad Cor. XI ita reserantur . . . Hic calix nouum testamentum est in meo franguine ... Ergo sanguis erat in calice, antequam esset in ore sumentium.
Paos. II. Auctoritate Patrum, et Meteris Ecclesiae axi. In hac re testimoniis et exemplis plena est antiquitas, eaque quampliari i reeentiores Theologi contra Novatores collegerunt. Ex innumeris atatem Veterum auctorum locis haec manifesta sunt, quae sequuntur. I.' Mos fuit a Graecis jam antiquitus usitatus, quem etiam Latina Ecclesia in die Parasceves obserudi, ut per totam: Quadragesimam, si Sabbatha et Dominicos dies exceperis, Sacerdos non cons eraret Hostiam, sed iam praesanetificata aut com 'crata uteretur. a.' Fideles non raro sacram Eueharistiam in suis domibus servarunt, ut ea priva-
218쪽
asim vescerentur. Cuius rei prae caeleris testis est Thrtullian. Lib. II au uxorem caP. VJ, qui hortans uxorem, ne. post ejus mortem maritum duceret infidelem, inter alia hoc assert. . Non sciet ma-n ritus, quid secreto ante xmnem es hum gustes... N.
S. Basilius hujus praxis originem repetit ex perseeutionibus iat. 28 3. 3.' Constat, Christianosoli in eum navigarent, aut longius proficiscerentur, Domini eorpus detulisse tanquam siemum in itinere praesidium, ut ex S. Ambrosis patet. orat. de obitu fratris . A prima Ecclesiae aetate consuetudo viguit, ut Eucharistia per Diaconos perferretur ad absentes, et Episcopi eam ad aliarum civitatum Episcopos mitterent in mutuae communionis testi-seationem : Iustin. Apol. II - Danaeus. Epist. ad Victorem, teste Eusebio Lib. V hisma. ea . XXV 5' Communio nullo non tempore aegrotis in extremo vitae positis ministrata fuit; eaque Eucharistite participatio propterea ἐφοδιον, sive riaticum dicebatiar. Huc inter alia illud pertinet, quod Dionysius
Alexandri apud Eusebium Lib. VI cap. XLIV .
de Serapione quodam sene reseri, qui cum morti Proximus esset, rogavit puerum, ut aliquem ex Presbyteris accerseret; Bit autem, Presbyterum qui prae aegritudine incedere non poterat, ν puerois Eucharistiae exiguam partem didisse, praecipien is do , ut eam madefactam in os senis insondrret M. - Narrat . quoque Paulinus in vita S. Ambrosii. Honoratum Presbrterum Dei voce admonitum, ad Sanctum Praesulem iam ultimos spiritus agentem Domini corpus attulisse. Ex his aliisque multis per-
219쪽
2 a I. esse cultu latriae etiam externo adorandum; atqueo ideo nec sestiva peculiari celebritale venerandum; a neque in processionibus , secundum laudabilema et universalem Ecclesiae ritum, et consuetudinems solemniter circumgestandum, vel non publice, ut M ad Oretur, Populo Proponendum, et ejus adorato-
ω res .esse idololatras'; anuthema sit. . . n.
PROB. PRIMA PARS. I.' Argumento, quod Trid. Synodus eIponit Sess. cit. Lapi V...is Illum euoderuis Deum praesentem adesse credimus, quem Paleris introducens in orbem terrarum dicit: Et adorentis eum omnes Angeli Dei; quem Magi prociden-υ tes adoraverunt, quem denique in Galilea ab in Apostolis adoratum fuisse Scriptura testatur. . . . u. Facilis est haec consecutio: Christus in Eucharistia Praesens est non in usu tantum , sed' modo permanente et statim facta consecratione: Christus Deus est vivus et verus: vero Deo debetur adoratio latriae: ergo Christus in Eucharistia etiam extra ustim
est adorandus. Patet ergo adorationem Christi in Eucharistia iisdem omni ho Scripturae testim Piis praecipi , quibus et divinitas Christi, et ejus in Eucharistia praesentia est constituta; et praesentiam realem, cum adoratione ita esse conjunctam, ut una ab altera divelli non possit: Idque nobiscum assirmant Calvin sta', qui Christum ideo tantum non adorant quia praesentem non credunt. B Id enim si ita esses, crederem, ait Beeta De coena DOm. Pag. 27ο.ὶ , is illius prosecto non modo tolerabilem, et religiorn sum sed , etiam necessariam arbitrarem adoratio
220쪽
-Il. Aliud Argumentum non minoris momenti ex teaditione erui posset, si vellemus continuam aetatum seriem pr equi. Quaedam jam indicata fuerunt, cum christi in Eucharistia praesentia demon- atranda erat. Pauca nunc subiiciamus, ex quibus de caeteris poterit aestimari. mos L Hom. XXIV in Cor. ait: is ΗΘ eorpus
. in praesepi reveriti sunt Magi .. . . Imitemur suum tem hyrbaros, nos qui coelorum cives stimus. Ante Chrysostomum Nazianzentis in oratione sun
hri Gorgoniae sororis suae narrat, illam is ad Altare . cum fide procubuisse, ipsumque, qui super eois honoratur, cum ingenti clamore invocasse. . . . MNotum est illud Augustini ita Ps. XCVIII. . . is Nemo
is illam carnem manducat, nisi prius Rdornverit. . . . n. Necesse hon est plura congerere, cum certum
sit nullam ante Novatores Christianam εocietatem , fuisse, quae Christum Dominum in Eucharistia praesentem non adoraverit. Quod Latini omnes ado. ren', in aperto est: hoc ipsum de Armenis, Russis, et Graec. omnibus tot argumentis, et publicis te- alimoniis probatum fuit, ut nihil sit in humanis
saetis certum, et consessum , si . res tam nota, et tam manifesta in dubium revocetur. Pasta T. Mcussa paas. Si Christus in Eucharistia cultu latriae etiam extra usum adorandus est, ut Parte probatum est: quis Ecclesiam reprehendere poterit, si certum aliquem ei publicum ad rationis cultum praescribat, et modum determinet,
, quo hoetipsum ex intimis fidei principiis deductum adorationis obsequium Christo exhibentur 7 Neque