장음표시 사용
251쪽
tur ... v. C Mecratio quibus verbis est, et cujus is sermonibusΤ Domini Iesu. Nam per reliqua omtiis, i, quae dicuntur, laus, Deo- desertur, oratio praemit. π tilur pro populo , pro regibus, pro caeteris; ubi' is veni ur, ut conficiatur veneam hi te Sacramentum,n jam non suis sermonibus sacerdos, sed utituris sermonibus Christi ... -υPstoam. III. Eae praxi et traditione Ecclesiae. Et quidem Latinae Ecclesiae doctrina Mianifesta est omnibus, eamque disertis verbis .exprimit IV in decreto. ad Armeten. dato Florentiae, praesentibus adhuc Oecidentis Episcopi q. . . ,, Forma hujus,s Sacramenti, ait, sunt verba Salvatoris, quibus is hoc Sacramentum conficitur. . Sacerdos enim in in persona Christi loquens hoc conficit Saramen-π' tui'; nam ipsorum verborum virlule substantia ,s' panis in corpus Christi, et substantia vini in san-n guinem eonvertuntur. Hoc Idem tradit, et
Pgregie evolvit Catechis. Rom. quaest. XVIII de Euchar. Quin etiam ad oculum demonstrat ritus ille per totam Occidentalem Ecclesiam dissu sus, quod in Missa verbis Dominicis prolatis, .statim Hostia populo adoranda proponatur. Quod Graecos attinet, Πulla videtur inter eos, et occidentales hac de re controversia fuisse nn te Concilium Horentinum. In hoc autem Conculo Grae- ci cum Latinis suspecti essent, uti nigenio TU non
semel mertini interrogali : sed ita mentem suam explicarunt, ut eos Dalres in fide secum conjunctos appellare non dubitaverit. Declararunt autem,
e Per preces , quas post Christi verba ndjiciunt,
252쪽
. non postulare, ut sina plieiter sat corpus Christi , sed ut nobis fiat; id est, sit nos fructum ejus spi- ritualem percipiamus. Et paulo post aiunt . . . n Deis mysteriis autem satemur ea consecrari per Do- is mini voces: licet nos postea in voeando dicamus: is Fiat' corpus et sanguis Christi. M Cum aut eu Marcus Ephesinus, ut pacem disrumpere adjectas
Preces ad consecrationem necessarias esse aperuisset , ita eum ex ipsa Graecorum liturgia consutavit Cardinalis Bessario i, . . . . Sacerdote verba illa. Hoc ose comus meum) alla voce, ut vos Graeciis soletis, pronuntiante, assistens populus respon-n det: Amen: qtia si dicat: .vere ita est, ut dicis. Μ Αmen enim cum 'assi mandi opud Hebraeos ad- is vel bium sit, graece idem quod Meta signiscat. isIdem legitur apud Goarium in notis ad MisS. S. .
Chrysost. , qui et illud ex S. Chrysostomi liturgia assert, quo statim: prolatis verbis Evangelicis , Diaconus ad Sacerdotem vicinius accedat, et um holer adorent ante sanctam mensam.
Adde, quod communis Ecclesiarum fides sem. per suerit, duplicem seri consecrationem in Eucha ristia; id est, primum panem in corpus Christi converti, deinde vinum in .sanguinem, quem ad in Odi tu . a Christo tactum esse Scripturae omnes testantur. Sed una tantum est oratio apud Graecos, quae post omnia verba Evangelica pronuntiatur. oc quo se queretur, una et eadem oratione simul sieri panis et vini consecrationem.
253쪽
tro strae assertionis os tunsum est. Patres per cora Secratio nem interdum accipiunt totam liturgia , aut certe lotam actionem , quam Nos canonem vocamus ; et quia in ea acli e sunt preces, invocationes etc., ideo Dilhc ah una parte, nunc ab alia lothm actionem denominant. Caeleriam
liliis io locis , ubi indieare volunt, quibus verbis proprie fiat consecratio, sep 'ant Verlaa Evangelica a preci-hus , quae ha comitantur. Ita Bellarminus De Euchar. lib. IV ea . XtV J,. qui huic rationi ita ne alteram adjungit : a Patribus nen pe Sacramentorum formas Saepe precum I inoocationis , benediationis . nominibus designa isri r quod ex multis Veterum testimo Iliis colligitur. Sic Smr ost. hori. de proditione Judae iam sv p.ra laudata ait, stare Sacerdotem, qui siguram, implet, et deyrecatur, illa verba pronuntians Hac est comus meum. Eh Augustin tιs lib. V de Bapt..... 31 Quomodo ergo is exaudit Deus homicidam deprecantem vel super nquamis BaptismI , vel super oleum , vel super Eliel, arim si iam p . . . m Uhi etiam formam Baptismi deprecationem vocat. Et vere' ita vocantur omnes Sacramentorum formae: nam eum a Ministro proseruntur cum intentione Sacramentum Iaciendi, ei mphicite continent invocationem divinae virtutis, quae est cqusa. primaria effectus Sacramentalis. .
Nora. Qua ratione . Graecorum ritus explicari
254쪽
eomno de possit, superius dictum est. Plura ex Bella ino et Perronio affert ' Tournei. de Euch.
OBIIcyTUR. II. Molii et magui. nominis Theologi in- ea suerunt sententia, quod Christus in ultima coena panem ei vinum it terna et occuli a benedictione consecraverit. aut certa aliis vectiI, ume Evangelistae non reserunt, et qtue prolata .suerunt a Christo, antequari carnem suam sub speeie panis Discipulis tradens dice ei: est corpus meum. Ergo in his verbis sita non est sorma eons
REsP. GEGO CONS. I. Haec sententia non est nostrae asser ioni coirnria. Nos de sorma consecrationis. agimus ,
quam Christus Ecelesiae reliquit .... is Dici potest, ait - Innocent. ΙΙΙ ρLib. IV Amiteriorum Missos ea . Iὶ, ε, quod Christus virtute divitia cotincit, et postea sor-m maria expressit , sub qua posteri benedicerent. Ipsem namque Per Se. virtute propria heri edixit , nos autem is ex illa virtute, quam indidit verbis. . . . m. II. 'Fale nisum equidem est , in hac sententia Dei sius elidi Haereticorum argutias circa Significationem Pron minis mc , et alior uin verborum , quae a Christo pr Ista sunt. Ita.enim Cla istus corpus Suum Primum i praesens essecisset per benedictionem , idque Apostolis . lantum deela asset per haec verba : Accipite et comedite, hoc est cor tis meum. Sed Theologi. est inquirere, non quid sit facilius ad intelligeni sim, sed quid ad regulam Scripturae et Traditionis sit verius. quis autem sensus sue irit veteris Ecclesiae ex prohatione patet. Non alia de cauissa Ecclesia semper his verbis rora secraviis Hoc coryti meum, quam quia, ut Prianus declarat , ' Persuasum illi orat, christum his A ei bis conscerasse. ,
INSTANT. Christus pane in prius benedixit; Benedictio
255쪽
sulem illa non potuit non esse essica x. Ergo benedictione tronse Mus est pauis in aulequam Christus - illum distribuens diceret: Hoc est cq us meum. RESP. Non desunt, qui vel ba Evangelistar in ita interpretantur : Aceepit panem , et gratilis agens benedixit dicens , id est henedixit , haec verba proserendo : Hoc et corpus meum. In hac sententia benedictio esset ipsa consecratio. Sed necesse non est ad .harie interpretatiu-ne n reeurrere o quam et textus vix patitur. Benedictio Christi fuit quasi .. praeparatosta quaedam divinae polentiae itavocatio, quae essicax quidem non fuit per se sola, sed verbis eonsecrationis vim et emdaciam impetravit. Sic Chrisins, quando Lagarum suscitavit dicitur elevatis sursum oculis Patrem orasse. Ioan. XI Quam haec oratioessicax fuerit, monstravit eventus. Attamen non statim effectum est assecula, sed lutic tantum,.quando Christus voce magna clamavit Lazare , veni Dras....
I.' Quaeri soles, an Merba Christi sola ita sus clant, ut haec, quae praemum riura Qui pridie quam
pateretur, accepit panem etc. necessaria non sint ad Sacramentum pREsp. Fuerunt, qui ea necessaria esse existimarunt ea ratione moti, quod , . nisi praetinit tantur , Sacerdos magis in sua quam in Christi phrsona loqui videatur ' At aliter nobis sentiendum videtur; nam omnes Veteres eonsecrati 'nem solis Christi verbis fieri censuerunt, et intentio Mim stri satis
est, ut verba dini posenl ex persona Christi prolato.
256쪽
tradetur.: sint omnino necessaria pBash. Graeci quidem illa Asiarpant verba , non item Latini. Servet quaelibet Ecclesia suos usitatos ritus. Non leguntor apud Mattheum et Marciam :et quamvis certum sit, ea suis te pro lata a Cliri siti,
non sunt tamen necessaria ad formae essentiam . .
Forma Sacramenti ea est, quae esscit Mod significat: sed illa Christi verba. Hoc est corPus meum: .id satis significant, quod essicitur. III. An Merba omnia, quae nunc in consecratione adhibentur, ad formae essentiam Pertineant pBEsp. Ita quidem visum est D. ' Thomae, et nonnullis aliis ex Schola Τbologis. Sed ' eorum uis
Dis sententia est, necessuriam consecrationis formatu in his solis verbis esse constitutam: corPus
meum. Hic est sanguis meus. Et quidem de consecratione panis non est disputandi locus; nam pat-ticula enim ideo tantum addita fuit, ut verba consecrationis cum antecedentibu conjungerentur ; vangelis lae ea m in consecratione panis non reserunt; solus S. Matthaeus ea utitur in consecratione calicis. Forma consecrationis calicis, quam Ecclesia Romana ab antiquissimis saeculis usurpavit, et 'quam occidentales Ecclesiis omnes a Cominunt matre acceperunt, partim ex Scripturae v bis, partim ex antiqua traditione mixit. I.' Ad consecrationem procul dubio verba haec sussicerent a Matthaeo et Marico nilatu: Hic est enim sanguis meus. Sed maluit Ecclesia ita formam enun-
tiare . . . Hic est enim calix sanguinis mel. . . Nomen
257쪽
u6o enim calicis apud Lucam et Paulum legitur ac mutito .magis, iit Mali natus observat s De Euchari P. I. Q. VII , hae vcme exprimitur Sacramenti significatio. Nomen enim sanguinis, absolute sanguianem significat; pt ubi nomen calicis additur, magis Passionis Christi admonemue juxta illud: Transeat a. me calix iste, et sanguinem cogitamus ut pota: bilem , .siccit . nobis in Eucharistiae Sacramento exhibetur.
. ru' Verba ista: Qui Pro vobis. et pro multis effundetor: nullus Evangelista habet simul; sed Matth. Et Marc. dixerunt, pro multis ι Lucas et multis, ' Pro uobis. Ecclesia illa coniunxit, ut declararet, haeci verba Pro vobis, etiamsi ad personas Apostolorum dicta videantur, non tam individue accipienda esse, sed generaliter, ut sit senuus: Pro Mobis , id est, pro hominibus. Hinc S. Lucas dixit: Pro natistis. Constat autem ex aliis Scripturae locis Rom. VJ,
multos etiam poni pro omnibus. 3.' Continet quoque sorma nostra verba aliqua, quae nec ab Evangelistis, neque a S. Paula reseruntur. Mailli. ait: Sanguis meus noui Testa: nienti, in forma consecrationis dicitur: noui et aetemni Tesιamenti. Verbum aeterni ab Eeclesia additum est, ut magis declararet .utriusque testamenti disserentiam; vetus enim sanguine victimarum. dedicatum, aliquando desisti rum emt:. novum autern dedicatum. est sanguine Christi, aeternum duraturum. Illud
etiam verb9m , mysterium sidet, in Fcripturis non legitur, sed ab Ecclesia fuit adjunctum: significat autem non tantum occultum esse hoc Sacramentum,
258쪽
aique ab oculorum sensu remoti s simum; sed in mysterio hoc veluti summavi, et sandamentum coci sistere nostrae fidei. Hic enim agitur redemptionis
opus, et illud magnum Pietatis Saucramentum , da quo Paulus ad Timotheum loquitur: atque inde sucile judicari potest , , cur in coniec ratione calicis
tantum haec verba adjiciantur; hac enim consecratione repraesental str sanguinis effusio, et mors cruenta victimae nostrae piacularis Christi ...is iti quom habemuζς redemptio nem per Sanguinem ejus re . . M missionem peccatorum . . . tu quo comPlacia itis mim. . . reconciliare omnia in ipsum, pacificans M per sanguinem crucis ejus, sive quae in. terris, is ιive quae in coelis SVnt . . . .. n.
Porro certum erat, hanc additionem , quemadmodum et integrum formam , qua Ecclesia latina Dtitur, in antiquissimis Lirurgiis reperiri, neque post Apostoltis vestigium aliquod: Dictae mutationis occurrere: ut igitur non improbabilis sententia sit, ceam fuisse a s Petro Ecclesiae Romanae traditani. II inc et gravis peccati se reum taceret, qui in sorma Consecrationis aliquid omitteret, aut immutaret Contra . prEceptum , ' et osum. cons antem Ecclesiae. .. De illa parti ola: mysterimm doctissime . pro more suo disserit
259쪽
I. Eucharistiae Ministbe duplex distiugui potest; unus qui conficis Sacram nium, ulter qui distribuit. Antiqui quidam Haeretici, quorum errores Irenaeus f Lib. I caP. XII 2.ὶ, Augustin.s Hebr. XXXVIIJ , aliique - Veteres recensent, Christiano cuilibet potestatem secerunt consecrandi Eucharistiam , nimirum sublato inter Populum et . Clerum, Laicos et Sacerdotes discrimitio. II ic quo-
quae Novatorum saeculi XVI communis .eσον fuit, quod omnes Christianos Saperdotes 'esse dicerent, quamvis ad evitandam confusionem eos tantum ndLucharistiae administrationem admittendos esse ve Iint, qui ad hoc munus legitiine sint vocati Waldenses Laicos quidem ad Sacerdotale munus admittunt sed . ii in alio errore versantur; nam vim et ossicaciam Sacramento runt a fide et probitale Mini, iri suspen- ducit, quod a nobrs alio loco resutatum est. In Ecclesia Cotholica nur uam dubitatum est, quin soli Sacerdotes divinam potestatem haberent consecrandae Eucharistiae. . II. Extra controversiam est, Episcopos et Presbyteros, qui soli Eucharistiam conficiunt, es m quoque dispensandi facultatem habere. Constnt
260쪽
eliam munus dispennindar Eucharistiae a primis Ee. clesiae temporibus Diaconis 'commissum fuisse tum in Oriente lum in occidente ...is Qui apud nos o can- ,, tur Diaconi atque I Iinistri, ali Itillinus olog. o II) di stribui in t .unicuique praesentium ... Et ud Bb- seMes perserunt ... D. Q cci lentalium Ecclesiarum . usum multa et evidentissimul testimonia probant.. V August. de S. Laurent. Serm. XXXVII. - Orci. . Roman. - Concilium Aquisgranense 8IO cap. V I sin loquitur .. ,, Sicut in Sacerdote .consecratio, is ita in i sinistro dispensatio Sacramenti est: illeis oblata sanctificat, hic saucii sicula Qispensat M. Non inmen proprio jore' et ordinario boo sibi ossietum nrrogare possunt Diaconi; ministri enim sunt, et ad. hoc ordinati, -ut possint ab Episeopis et Presbyteris ad id 'munus assumi ...is Diaconus, ait Consi. is Carthdg. IV Can. XXXVIIIJ . . praesente Presby-M tero Eueboristiam corporis Christi populo, si neu cessstas cognt; jussus' erogat . . . u. Patet ergo Diaeonum vi ordinationis ministrum quidem esse dispeqsandae Euch aristiae, sed extraordinurium
Ad solos Sacerdotes Pertineι confisere Sacramentum cor oris et sanguinis Domini. . .
'Paoa. I. IIujus doctrinae fundamentuhi in Eucha- .ristiae iustitutione reperimus; nam Christus Dominus