Institutiones theologicae auctore fr. Leop. Br. Liebermann ss. theolog. doct. et prof. dioecesis Argentinensis vicario generali. Tomus 1. 5.

발행: 1831년

분량: 389페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

271쪽

ae ipsa Consessio auctori latis est apud Prolestantes Art. de Euchar. dicitur . is Loquimur de praeis sentia vivi Christi ; scimus enim, quod mors et M ultra non dominatur . . . In ut ergo incum-hunt, ut ostendant, praeceptum Domini esse, ut Sacramentum Eucharistiae sub utraque specie populo porrigatur. Verum in huc etiam sententia non parum nutarunt sectae principes. Melancton, in locis commonibus, hanc quaestionem inter adlaphora ponit. Luthero nihil fixum firmumque suit, praeter contradicendi studium. Nola sunt haec ejus verba In formula Missari ... is Si quod Concilium stan tueret, aut pcrmitteret utramque speciem, nosis nequaquam utraque uti vellemus, sed in despem e tum Concilii, ejusque statuli, aut una, aut neutram et minime utraque uti vellemns ..... Caloinus lib.

IV institui. cap. XVII n.' 4 et seq. in Ecclesiam Catholicam acerbissime invehitur, quod partem Sacramenti, ut ait, populo fideli eripia erit. Non inepte quidem ratiocinatur, posito, quod Eucharistia Christum re ipsa non contineat, sed figura tantum sit, et symbolum ejus, quod pro nobis traditum est, corporis; ejus, qui pro uobis effusus est, sanguinis. Sed hane ipsam ejus sententiam salsam, et

haereticam esse supra ostendimus.

272쪽

quia tune sacrificii rationem habet; potest, inmensu h.una specie , distribui, quia i ad Sacramentum proseeto nihil deest, clim una 'tantum species 'gu. mitur. Adest signum exlernum, species scilicet panis , aut vini; adest Christus integer sub utraque specie; nil est idem essectus, non enim parte n liqua gratiae si ustrari potest, qui Christum ipsum auctorem gratiae sub una specie integrum sumit; adest significatio resectionis spiritualis animae, quae in specie patiis sus cietitor indientur; hil est etiam sigi, ismatis unionis fidelium inter se' et cumi Christo , in una pnnis'specie, juxta illud I ad Cor. X. . . . Unus Panis et tinum comus 'multi stinius L qui de uno

Paos. III. phas.' r. ' Cone dimus Iultr6 . Ad. ersn-riis, Sacrnmenium Eucharisti se in Ditima coena . a Christo Domino si h Dira quo spe ole 'sitisse celebratum. In illa enim solemni actione simu Sacerdotium inovae legis institulum est, atque omne illud Apostolis truditum, quod postmodum 'non, tantum

sumi debuit a fideli populo , sed etiam in Altarin Sacerdo libris os serri. Nunquam . igitur Ad v rsarii ex verbis Christi evincent, praeceptum esse fidelia hiis , ut Diraque specie uterentur. Neque ex eo, luod Christus Eucharistiam instituens, Apostolis Utramque speciem porrexerit, Inserre licet, utram que nunc divino jure esse necessariam: ον Non quae- is cunque Christus iacit, dixit, , in stiloit, adi ipsam, ' institutionis substansam pertinent. Fregit quoque

panem, nec sine mysterio , cum et illud addid/rinis Hoc est corseus meum, quod pro nolis frangitur. Et

273쪽

278B tamen Lutheram non urgent, neque usurp in is fractionem illum dominicae in cruce fractionis, is et vulnerationis ; testem. Unde fixum illud, ad sa. o lutem sussicere coenam, eo modo sumptBm, quaen ipsam rei substantiam, atque institutionis sum. is matu complectatur. Substantia autem hujus Sa. o. cramenti ipse Christus u. Ita Bossuet in resp. ad

cogitationes privatas Abbatis Molani Edit. de Le-bel. tOm. XXV. pag. 44o idem Illustriss. Praesul. fusius probat, Protestantes, nisi in hanc regulam nobiscum consentiant, in se ipsos judicium ferre; cum apertum sit, in Baptismi et Eucharistiae celebratione plura, ab eis servari, qriae eum Christi instituto parum videntur cohaei ererea Traim deau commun. 3Otis te deuae e Ppces et: La traditisn defendue, fur L matipres de la com

XXIII et XXIV . ' .

a.' Quid . in . Eucharistiae celebratione necessurium sit, et ex divitio praecepto servandum , non

potest certius colligi quam ex verbis et factis Christi, et iis, quae ab Apostolis acta legimus. Nihil autem a Christo aut Apostolis dicium vel laetum reperimus, quod necessitatem Probet utriusque speciei, idque manifestius siet, quando ad Adversariorum argumenta respondebimus. Plura econtra reperiuntur communionis sub una specie non ob-

scura indicia. Probabile est Christum Liae. XXIV. Eueharistiam Discipulis in Emmaus administrasse. Vid. 3o et 3ι. Sed et Acta Apostolorum, Cum de Neophitis sermo est, qui post Baptismum sa-

274쪽

eram Eucharistiam percipiebant, de sola si actione panis. loquuntur , Acron it v. 4χ et 46. - Paulus

item in I. Bd ..Cor. Epistola, post factam in stilutio. nis hujus ii Sacramenti mentionem, subdit . Itaque quicunque imandia Meris pa/iem hunc, Dei biberis ealicem indigne reus erit coinoris et sanguinis Dominι. . . . Particula vel innuit, liberum fuisse Blterutram sumere speciem. Cur autem additur, reum: lare corporis , et sanguinis Domini 7 Recte omnino , quia Christus totus et integer conlinetur sub utraque specie. Haec si tanta non sunt, ut omue

dubium depellant, id tamen prodanni, quod etiam Adversyrii nihil. certi possint ex Mi i. pturae testimoniis colligere a atque hoc solum in hac qtiaestione

sussiceret. . Naini cum illi perpetuo nobis, et, cum magno clamore ingerant, edictum aeterni Dei esse, ut omnes calleem sumant, ipsoriam utique esset, quod tam .l fidenter asserunt, certis rationibus ex Scriptura probare. 'i3' omnem demum dubitalionem tollit argu mentum , quod ex usu Ecclesiae ἰ ex sacris ritibus ubique. terrarum observatis eruitur. Nam, quid Christus docuerit, et cunctis post speculis servandum praeceperit, id utique ab ortu suo didicit, et credidit, et wrvavit in lituta ab ipso, et ab Apostolis Deta Ecclesia: - jam vero constat Ecclesiam, quamus e r plura saecula Eucharistiam sub utra. quo spees. Melibus distribuerit, persuasum tamen semper habuisse, utramque vi institutionis non esse necessariam, sed Dium Sacramentum, et gratiam Sacramenti aequaliter haberi i in una specie, sicut

275쪽

in dupli ei. Iulus rei argianienta plurissia asseruntur, magos ex p rte eadem, quae jani t supra indieata sunt, iubi probatum fuit, , Christum 'in i Eueharistia

praesentem' esse modo permanente; praecipua sunt:

1. Is semper ire Ecclesia visos obliquit, ut Eucha rulia asservaretur , et 'adi aegrotos, deso protri r et quamvis dubitari non possit, i nonnunqtiam : binas etiam species aegrotis datas spisse, quando id op . portune fieri poterat; 'constat tamen 2 Plerum qu ', atque in primis quando 'ex asservata i ucharistia eommunio Meserenda esset, unam . panis p speciem fui so traditam. Unde inter vasu, quibus olim, legi mus asservatam fuisse Eucti risitata, . Diallia in Dolatur vino asservando destinatum. Vide exempla su- 'ra citata pag. 2I9. Huic 'non idissimili si e talius veteris Ecclesiae 4 itus, , quo fideles 'Etichari-αiam, idque maxime perincutionis temporibus, donum perferebant; quod postea constat ab iis etiam factum esse, qui solitariam vitam in eremis, degebant; aut iter 'nii quod subire, cogitabant longum et phrictilosum. Vid. pag. al8 et 2 r9. - 3.' Eu..hnristiani olim sub una apecie 'administratam fuisse probat etiam feommunio linsentium, quibus certum est, solam vini spe etem tributam fuisse antiquitus; unde et haeo in lantes i dommunicanta consuetudo adhue hodie apud Graeeos perseverat. Verum equidem est, hanc consuetudinem posteriori s 'streulis

misso mutatam; sed ita; ut loco inerin .inguiniuiam Eueharisticus panis solus tribuersur; quod

certo argumeniti est, ut advestit eam

semper Ecelesita fidem Glisis, unam spieriem sus

276쪽

seere. 4 ' Haec, quamvis ex domesti , aut privata

communione desumpta , probant clamen quod 'volumus; nam si ex vi institutionis divinae una spe-. .cies non potest ab alia disjungi, nunquam licuit Ecclesiae sub una tantum specie Sacramentum administrare. Sed et alia adsunt argumenta, quae clare ostendunt id in publica etiam liturgia contigisse, ut sub una tantum specie communio sumeretur. Illustre hujus rei argumentum deducitur ex Missa Praesanctipicatorum, quae apud Graecos per totam quadragesimam celebratur. In hac omnes una pani Eucharistico comunicabant, qui praecedenti Dominica consecratus in vase huic usui destinato, quem Graeci αρσοφοριον vocant, asservabatur. Ecclesia oecidentalis sola die Parasceve hostia jam prae- sanctificata, aut consecrata utitur. - s.' Insuper liberum fuisse fidelibus, etiam cum Sacrificio adstabant, in panis tantum specie communicare, ex Veterum testimoniis perspicuum est. Prae caeteris

illud notandum, quod de Manichaeis narrat Leo M. Serm. IV de Quadragesima. Ait autem, Manichaeos, ut haeresin suam tegerent, panem Eucharisti cum sumere solitos suisse cum Catholicis, non tamen calicem bibisse, quia vinum ueluti fel draconis aspernabantur. Iam si Romae libera non fuisset communio sub una panis specie, quomodo Mani-ebaei latere potuissent, qui sanguinem Domini nunquam sumebant Τ Inde etiam factum est, ut, cum diffeillimum luerit hae ratione haereticos homines a veris Christianis secernere, non multis post annis Gelasius necessarium duxerit lata lege statuere, Lins. TOM. IV. I9

277쪽

ut quotquot ad sacram mensam deinceps accederexit, utramque perciperent speciem.

Ecclesia tistim calicis laicis subtrahere Potuit , iustisque de causis subtraxit. P Roa. I phas. Dubium esse non potest, quin ad Ecclesiam omnino pertineat, ea nucioritate sua constituere, quae ad Sacra metiti substantiam non spectant, ut jam alio loco pluribus exemplis monstravimus ; quo et illud Apostoli portinet I Cor.

XI. . . . Caetera, cum Menem, disponam. Vidi. Concil.

Trid. Sess. XXI. Cap. I l. Pson. II pΛas. Rationes, quibus adducta suit

Ecclesia , ut consuetudinem sub una ponis specie communicandi, non solum approbaret, sed etiam decreti auctoritate firmaret, hae praecipue numerantur in Calochismo Conc. Trid. Part. II cap. II

quaest. Io is Primum maxime cavendum erat, Ren sanguis Domini in terram landeretur, quod quia, dem facile vitarii posse non videbatur, si in ma-Μ gna populi multitudino eum ministrare opor- ,, tuisset B. Adde, quod major sit irreverentia inessu sione sanguinὶs, qui rursus colligi. nequit, quam si consecratus panis decideret. a.' is Cum sacrais Eucharistia aegrotis praesto esse debeat, magnora Pere timendum erat, ne, si diutius vini speciesar Asservaretur, coacesceret. 3.' Permulti sunt, quin vini saporem , ac ne odorem quidem Perserre

278쪽

m ribus provinciis summa vini penuria laboratur. is 5' Quod maxime ad rem pertinet, convellenda B erat eorum haeresis , qui negabant sub utra lites, specie totum Christum esse. . Lulere insuper neminem Potest, rationes. quas modo attuli. mus, crescente populi fidelis moltitudine vim sem. per majorem obtinuisse , sicque, nulla adhuc lege cogente, iuvaluisse usum unius speetici; ita ut Ecclesia, ne ex inaequalibi ritu, et diversa comedendi ratione rudiores Scandalum palerentur, aut discussionibus daretur occasio, necessarium duxerit, id,

quod libere jam plerique observabant, in Concilio Constantiensi si 4 i5ὶ generali lege sancire.

OBIIciTUR I. CONTRA I, in PROPOS. Christus in Eucha ristiae institutione calicem porrexit Apostolis his verbis: Bibite ex hoc omnes s Mailli. XXVIJ; addens et haec , quae aPerte mandallim conii ueti l . . . Hoc facite, quotiescunque bibetis, in meam commemorationem. I CO r. XI. . . . Ergo etc. BEsPl...is Et si Christus Dominus, i ait Tridentim num Sess. XXI cap. IJ, in ultima coena Dyncrabilem hoc Sacramentum in panis et vini speciebus instituit. m et Apostolis ira didit, non tamen illa tristitutio et tra-- ditio eo tendunt, ut omnes Christi fideles statuto D m mini ad utram qne speciem accipiendum adstringarim tur . . . M. Voluit Christus , ut sub utraque specie conficeretur Sacramentum , et offerretur a Sacerdotibus: sed nullo modo probari potest , eum non minus Plebi,

279쪽

quam eonsecranti utriusque speciei usum praecepisse. Eoisdem modo et illud intelligi debet . . . Hoc Iacite etc. . . .

Fon enim jubet, ut omnes hibant, sed ut ii, qui calicem

consecratum hiberint, id faciant in suae mortis memoriam. Cum autem Cliris lus ait... Bibite ex hoc omnes.

Apostolos lautum intelligit; nam 5 . Marcus hoc Domini praeceptum in ipsa coema impletum fuisse doces , cap. XIV. . . . Et accepto calice, gratias agens dedit eis, et

Biberunt ex illa Omnes . . sINsTANT I. Non sine ratione Christus , qui de pane

dixit tantum . . . Accipite et manducate . . . , Postea

calicem porrigens haec verba subjunxit . . . Bibite ex hoe omnes . . . Praevidit euim lare Donnullos , qui calicis usum prohiberent. Ergo etc. BESP. I. R Unde sciunt Protestantes, Christum non dixisse: Manducate eae hoc Omnes Z An ergo omnia Scripla sunt ab Evangelistis 3 Ego libentius Ecclesiae crederem , quae ex Apostolica traditione edocta in sacro Camone Missae dissertis verbis ponit, Christum dixisse . . . Manducate ex hoc omnes . . . u. Etsi admittatur argumentum, nihil tamen juvat adversarios.; nam ratio diversi talis in promptu est. Christus panem fregit, et unicuique partem suam dedit; ideoque non fuisset Decessarium dicere: Manducate ex hoc omnes. At calicem dedit unum et eundem , ex quo biberent omnes.

ΟBI. II. In illo sermone , quem Christus Ioari. VI habuit, , presse fit mentio Eucharistiae sub specie panis

et vini; atque generatim omnibus dicitur . . . Nisi man- . careritis carnem filii hominis, et biberitis ejus sanguinem. non habebitis citam in rebis . . . Ergo etc. BraP. NEGO CONs. Hanc dissicultatem praeelare iterum εolvit Tridentina Synodus Ioeo citato ... v Sed nequem ex sermone illo apud Ioannem sexto recte tolligitur,ra utriusque speeiei communionem a Domino praeceptam

280쪽

- esse . ulcun qne iuxta varias sanetorum Patrum et Do-m clorum interpretaliones intelligatur; namque qui dixit: Nisi manducauerilis etc. Dixit quoque: Si quis manduca erit ex hoc yane, oiψet in internum sv. 5aὶ Et qui dixit : Qui manducat meam carnem et bibit meum San- guinem, habet oitam reternam 55J ... dixit etiam : Panis, quem ego dabo , caro mea yro mundi olla t524. . . Et denique . qui dixit . . . Qui manducat meam carnem. et bibit meum sanguinem , in me manet , et ego in illo 5 in ... Dixit nihilominus: Qui man eat hunc Panem,oloe ι in internum s593 . . m Multiplex ergo datur responsio a Theologis. I. λ Poluit illud praeceptum universae Ecclesiae dari , non singulis si deIibus. More hebraicae linguae, quam Evangelistae saepe imitantur, particula et pro disiunctiva sumi potest i Si neque manduca eritis - neque

biberitis ete. . . . Ut cum dicitur Exod. XXI . . 5 . . . . Qui pereusserit Patrem et Matrem morte moriatur . . .

id est i Patrem , vel Matrem. Sic et Actor. III dicitur et

Argentum et aurum non est mihi ... i. e. neque argen-Jum neque aurum. S.' Praeceptum ibi ad rem ipsam re serendum est, quae sumitur. non ad modum quo sumitur: conflat autem sub una etiam specie carnem et sanguinem sumi. Et certe Capharnaitae non inter se litiga hant , an sub duplici specie carnem et sanguinem sumere OPorte rei, sed absurdum ipsis videbatur carnem Christi edere, aut sanguinem potare. Ex toto quoque contextu uperium

est. de carne ibi agi potissimum, de sanguine autem quasi per concomitantiam lanium. Inde illa Capharnai larum interrogatio et Quomodo 'otest hia nobis carnem suam dare ad manducandum pona. IV. Paulus I Cor. XI inquit, se a Domino accepisse. quod tradidit fidelibus : tradidit autem usum utriusque speciei , sicut clare ostendit textus. Ergo etc. AMP. DIST. MIN. Tradidit usum utriusque speciei, i.

SEARCH

MENU NAVIGATION