장음표시 사용
261쪽
in ipsa pnuis et vitai consecratione haec vel ba a d. didit . . . me sicite in meam commemorationem.
Luc. XXII - I ad Cor. XI. Quis neget χpostolis
haec dicta sciis se, et eorum in Sacerdotio staccesso in ribus Τ Verba Christi noti potestatem tantum' conlinent, sed et praeceptum consecrandi, atque iisdem concessa fuit potestas, quibus datum est praeceptum: sed praeceptum ad omnes Christianos non pertinere
etiam adversarii fatontur. Ergo etc. ri
- : P Eoa. II. Siquid-Obscuritatis in Christi verbis remanet, id adhibita traditionis face penitus evanescit. Hanc Ecclesiae perpetuam traditionem 'na ipsi quidem negare audent, qui contra nos sentiunt. uctores Ecclesiastici omnes, cum loquuntur MEucharistia, eam docent a Sacerdotibus tantum saeri, et suisset portento simile in veteri Ecelesia , sit quis non ordinatus Sacerdos hoc Sacramentum conficere attentasset. Sic Iustinus in Apolog. II pro- .pe finem ait, solis Apostolis dictum esse, hoc facite etc. Tertullianus in libro de praescrip t. irridet Marcioni stas, quod laicis sacerdotalia munia committant. Athanas in II Apolog. adversus Arianos resert epistolam Synodi Alexand ., tu qua probaut Patres. Ischi eam Arianum non potuisse- sacro calice uti, quod non esset ordinatus a vero Episcopo. Hiem - m. frequenter hoc asserit, non posse nisi Episcopos et Presbyteros Eucharistiam conficere. Ita Dialogo adversus Luciferianos docet Hilarium, qui Disconus tantum erat, non potuis in Eucharistiam conficere, eo quod Episcopos et Presbyteros nou. haberet. S. Chrysost. non raro ait, Sacerdotes Au- Lilla. To M. IV. 18'
262쪽
gelos ipsos dignitate superare ob eximiam potestatem consecrandae Eucharistiae. Ita etiam Θρriani , Basilius , Avab Os., August. aliique. Sed et Patres Coneilii I manifeste hanc sententiam expri- inunt; nam cum Clin. XVIII prohibent, ne Diaconi Presbyteris Eucharistiam distribuant, hanc anserunt rationem . . . v quod nec canon , nec con-υ suetudo tradidit, ut qui offerendi potestatem notin habent, iis, qui offerunt, dent corpus Christi . . . u. Constat praeterea ex Veterum monumentis, fideles grassante persecutione Eucharistiam in domos
suas detulisse, ut ea. opportuno tempore ulerentiar.
Constat Presbyteros cum summo vitae periculo in m ceres irrepsisse, in quibus martyres detinebantur: ut ibi sacra peragerent, eosque Sacra Commum. Dione munirent. Constat natas habitum a SS. Pa. tribus, si morbo aut persecutione saeviente Presbyteri relicto grege aufugerent, et ita fideles in tanto di. scrimine sacru Eucharistia privarentur. Constat Anachoretas in vastissimis solitudinibus delitescentes acceptam a Sacerdote Eucharisi iam per inlegros annos servasse; et 5 fhau, Ep. ad Ioann. Hie. rosolymit. scribit, se in Mona terio S. Hieronym.
Presbyterum ordina se .... is ne multitudo fratrum. M ibi degeutium sacris privarentur mysteriis, cum is non haberent, qui sibi divina Sacramenta conis ficerent....is. Ita scilicet toti Ecelesiae nullo non tempore persuasum suit, solis Presbyteris compe- tere Eucharistiae consietendae ministerium.
263쪽
DicusT I.' Verbum Christi: hoc Deite in ni ea tu com memorationem , omnibus dictum est, praesetitibus elluris , qui panem illum ederent, et poculum biberent :quidquid ergo ibi collatum est . omnibus collatum est. Ita Lui herus. Et certe consecrandi potestas per haec verba: Hoc facite et c. non magis ad Apostolos, eorum qile in Sacerdotio surressores restringitur , quam po es las ha-ptigandi per haec aliar Docete omnes gentes, baρtizantes
- Brsp. Verba Chrisii r Hoc fa et te, satentibus adversa xiis tutegram Christi actionem complectuntur. HOC Deite , id est, id facile , quod me videtis sacere; et quem
admodum ego consecravi panem, consecratum ipse manducavi, eumque vobis manducandum distribui t ita ael vos dehelis primiim conficere Sacramentum, tum sumere, et
sumendum porrigere fidelibus. Vides omnia ad Apostolo referri ; neque mηndatum hic esse totius Ecclesiae, ipsumque Praeceptum sumendi Eucharistiam , in quantum si- deles generatim spectat, mediate lantum in Christi verbis contineri; nam quia iubentur Apostoli ut consecretit, et distribuaut . cousequens est , fidelitius praecipi ut accipiant.- Adde, quae supra diximus, verba Christi: hoc facite, saleii te etiam Luthero, vim praeeepti habere. Ergo, si omni hus dicta suissent , sequeretur etiam pueris et seminis mandatum fuisse ut eou secrent, quo nihil absu dius diei potest. Manet ergo ad solos Sacerdotes perlinere praeceptum istud; hunc enim sensum esse verborum Domini probat. ustatis traditio, et consensus totius Ecclesiae. Neque hie valet racemplum Baptismi, eandem quippe traditionis regulam sequimur, euin asserimus , Baptismum laici
264쪽
posse administrari , idque suadet summa Sacramenti
DicvNT II. In Seri pluris Clitistiani omnes voeatitur Sacerdotes. Sic I Petri II . . . . Vos autem genus electum pregale Sacerdotium, gens saneta ... Et APOcalyps.' .... Fecisti nos Deo nostro regnum et Sacerdotes . . . Ergo et C. RES P. NEGO CONSEQ. Fideles omnes ut reges , ita et Saper doles vocantur, utraque voce latiore sensu usurpata.
S. Petrus aperie ni ludit ad illud Exodi XIX . . . Vos eriti
mihi in regnum sacerdotale, et gens sancta. . o Et tamen
in lege Mosaica magnum erat inter Populum , et Sacerdotes discrimen. Nolunt animadvertere Adversarii , duo esse genera Sacerdotii in Scripturis: aliud esse Sacerdotium exlernum et proprie dicium, quod Christus in ultima coeua instituit; aliud spirituale, de quo S. Petrus eodem cap. v. 5. ait . . . Oςi tanquam laρides MDi su er indificamini , domus sρiritualis , sacer tium saucium , offerre syirituales hostias , acce tabiles i Deo 'er Iestim Christum . . . Caelerum fideles Chi liliani non tantum hostiam laudis , sed et hostiam divinam . quam Solus Sacerdos cousecrat. ipsi cum Sacerdote uiseruul , i atque incruenti sacrificii , participes Essici utitur , vel reali, vel saltem spirituali corporis Christi manducalione. DICUNT III. Extant Canones antiquissimi Conciliorum Arelatensii Α .R Ancyrani eiu dem amit, ei Laodiceni A. Q Suo , ex quibus colligi potest, Diaconos olim Polestalem habuisse esserotidi, seu consecrandi Eucharistiam. Ergo eici
ravit Canones illi, nihil aliud probarent, quam Diaconos quosdam hoc sibi jus arrogasse , sed ab Ecclesia naox
repressam fuisse tantam temeritatem. Verum nihil cogit. Maones citastos de consecratione Eucharistiae intelligero ; Verhum enim Verre saepe etiam significat ministrare
265쪽
sacerdoti porrigere, aut fides ibus distribuere. Copiosiusti ac de re agii Toiamel. de Euch. quaest. V ait. II.
g. M. De subjecto Sacramenti. OBSERVANDA.
i. Hare pars controversiae in plures iterum quaestiones dividitur; sed pauca sunt, quae longiore disquisitione indigeant. Quaeritur primum, quis admitti possit ad divinum Altaris Mysterium, seu quodnam sit subjectum capax percipiendae Eucharisti aer Ec. clesia ab hoc Sacramento semper repulit, et necessario repellit: I.' Omnes, qui membra Christi per Baptisma essecti non sunt; Baptisma enim janua
Sacramentorum merito appellatur. a.' Eos, qtii veram Christi fidena non prosilentur, aut extra eo minuuionem versantur Ecclesiae. Haec ita breviler complectitur natiquius imus Iustinus Apol. II. . . . is alimentum hoc apud nos vocatur Eucharistia, o quod nulli alii partecipare licitum est, quam ve-n ram esse doctrinam nostram credenti, et lavacron propter remissionem peccatorum, et regeneran tionem abluto, et ita , ut Christus tradidit, vin venti Praeter rationes, quae necessario arcent ab hoc
divino Sacramento , aliae sunt quae ad disciplinam Ecclesiae pertinent, neque cogunt semper, et ubique.
266쪽
27OSie infantibus olim data est Eucharis lia, hodie non datur: in iuibusdam Ecclesiis sacra eommunio denegatur reis ultimo supplicio assiciendis, in aliis quam plurimis conceditur: peccatores publicos a
sacra men a arcendos omnes assirmant: quis autem
in hoc numero computari debeat, non est inter omnes concessum : legimus Eucharistiam moribundis, qui ob graviora crimina a sacra communione exinclusi fuerant, in veteri Ecclesia nonnunquam suisse denegatam , in primis ante Concilii Nicaeni I tempora: hodie peccatores, quicunque illi sint, si morti proximi signa dent poenitentiae, et sacram communionem expetunt, B Sacramenti participatione non excluduntur ...is observatio prior durior, ait In is nocent. I ist. III ad Exuperium. , posterior, is interveniente' misericordia inclinatior . . . v. in illis etiam, qui nulla lege Ecclesiastica a Snera mensa prohibentur, certe requiruntur dispositiones, quae, ubi desunt, non tantum nihil prodest divinum munus, sed magis exitium affert, et mortem sempiternam. Multa de hae materia in Cate-claeti eis instruci; onibus habentur, multa a vitae san-clioris magistris reperiuntur egregie dicta. Vid.
Catech. Rom. pari. II cap. Iv quaest XII et seq. . . . atque ἰpsum Trid. Concilium Sess. XIII cap. VII et V In is Probet ergo se ipsum homo, et sic den pane illo edat, et de calice bibat; qui enimis mnnducat, et bibit indigne , judicium sibi manis ducat, et bibit, non dijudicans corpus Domini. ω I Corinth. XI. Inter dispositiones, quae eorpus speetant, illa
267쪽
esi procul dubio praecipua, quod Eucharistia a jej in is tantum persci aut sumi debeat. Haec lex divina quidem dici non potest, cum notum sit, Christum Eucharistiam Di,cipulis distribuisse non jejunis :ver im consant, eam in Ecclesia constanter fuis, e
observatam; id lite, ut caetera praetermittamus, Unum
hoc S. Augustini testimonium luculenter probat D. 54 alias i 18 ad Ianuaritim B Liquidon apparet, inquit, quando primum acceperunt Diu scipuli corpus et sanguinem Domini, non eosis accepisse jejuno ε: numquid propterea cnlumnianis dum est universae Ecclesiae, quod a jejunis sem-n per accipitur Τ Ex hoc enim placuit Spiritui Sanae cto, ut in honorem tanti Sacramenti in os Chriis stiani prius Domini corpus intret, quam caeterii, cibi ; nam ideo per universum orbem mos iste is servatur Valet hic ejusdem sancti Patris
regula sLib. de But. cap. XXIO ...is Quod
is universa tenet Ecclesia, nec Conciliis institutum, si sed semper retentum est, nonnisi Apostolica au-m ctoritate traditum rectissime creditur ... M. Tun in ergo est legis hujus auctoritas, ut nemo ab ea exi matur, nisi in casu a jure, vel Ecclesia concesso. V 2 timet. lo c., cit. art. III. i
268쪽
De Sacramenti neceSSiliasse. .
I. Potest haec quaestio dupliciter poni; quatenus
nempe ad subjectum Sacramenti, aut ad rem ipsam altenditur. Quaeri primum potest, Bo omnibus, qui capaces sunt Eucharistiae pergipiendae, etiam in . cumbat illius percipiendae obligatio. Alterum est, quid recipere debeant, qui communicant, an utraque species requiratur, an una sussiciat. Primum controversiae punctum duo iterum capita complectitur; nam et de adultis quaestio movetur, et de parotilis. Una omnium Theologorum vox est, Eucharistiam adtillis esse necessariam ea necessitate , quae vocatur PraecePlo sed disputant, an nou etiam necessaria sit necessitate medii, si non in re, tamen in voto saltem implicito. Mittamus haec minime necessaria. Omnes in eo consentiunt, quod Sacramentum hoc necessarium non sit ad primam gratiam , cum per se ad remissionem peccatorum non merit institulum : consentiunt etiam , adultum
269쪽
2-3 qui Eucharistiam non perciperei, aut ejus percise piendae volum non haberet, vel sola hac ratione a salute excludendum fore, quia praece plum Domini est, et salvari non possit, qui voluntatem non tha
. Iam parvulorum alia omnino est ratio; hic enim Eucharistiae perceptio nulla ratione est necessaria, neque praecepti necessitate, , neque medii. Ita enim decernit Condit. Trid. Sess. XXI Can. IV . . . . . Siquis dixerit, parvulis, antequam ad annos diis scretionis pervenerint, necessariam esse Eucham ristiae communionem; anathema sit . . . D. Rutionem praecipuam hanc affert Concilium Sess. citata cap. IV . . . . Siquidem per Baptismi lavacrumas regenerati, et Christo incorporati adeptam jam is siliorum Dei gratiam in illa aetate amittere non π Possunt . . . u. Neque obstat quod Ecelesia olim etiam insantibus Eucharistiam dispensaverit, statim atque aqua Baptismi suerint abluti, idque in Orientali Ecclesia eliam uum servetur: Hic enim usus ad disciplinam pertinet, et ut Tridentinum loco citatonit: is Sicut sanctissimi Patres sui facti probabilemn causam pro illius temporis ratione habuerunt, is ita certe eos nulla salutis necessitate fecissem sine controversia credendum est B. Hinc persuasum sena per omnibus fuit, parvulos, qui ha ptigali ex hac vita decedunt , etiamsi Euchatis tinmuniti non fuerint, participes esse vitae aeternae; ita Graeci et Latini Patres constanter docuerunt: et quamvis consuetudo illa Eucharistiam simul cum
Baptismate ministrandi in Ecclesia latina desierit,
270쪽
nunquam tamen. legitur hae de re litem fuisse motam a Graecis, quamvis . hi alia bene multa levioris momenti, Latinis objecerinti Si adversarii objiciunt, hanc Christi . sententiam : Nisi manducaMeritis ete. Joan. VI, nullam pati exceptionem, sed generalem esse perinde ac illam: Risi quis renatus fuerit et c., respondemus: primum praeceptum ad adultos tacitum pertinere, secundum ad omnes; hoc enim suadet rei, de qua agitur, diversitas, et quod praecipuum est, traditio Ecclesiae, quae optima est verborum Christi interpretatrix III. Nunc ad illud accedimus, quod secundum Quaestionis caput est, et de quo major nobis est
cum Heterodoxis concertatio: utrum omnes teneantur ex divino praecepto sub utraque specie Eucharistiam sumere. Ita enim videtur Lutheranis et Cal. vinianis, et qui eos praecesserunt, Waldensibus, et Hiis sitis. Noti sunt, qui inter Hussitas Calistini vocabantur, quia usum calicis in Eucharistia postulabant f V Demonst. Cath. Θno s. hist. p. 8 . Lutherus circa hanc quaestionem varius fuit, et inconstans. Primum quidem , Christum sub utraque specie integrum contineri, Lul herani inficiari non