장음표시 사용
311쪽
enim est, particulam conivnelivam apud IIebraeos frequentissime locum tenere causalis. En exemplum . . . Tu iratus es , et peccasimus Isai. LXIV. Apertum est, Partieulam et poni pro caraali. quia, vel enimi sensus enim est: Tu iratus es , quia peccas imres . . . Porro post haec verba : et eras Sacerdos Dei Altissimi in Hebraeo inveni iuraemolus, qui sophPasuc dicitur, et indicat, ibi te ripinari periodum. Ergo ad ea pertinent, quae praeeedunt, et Per Peram omnino a Calvino et aliis Novatoribus ad bene. dieiionem trahuntur.
salis figesea esset, an Apostolus , obsecro , qui minima quaeque excutit, rem adeo seriam et gravem fuisset oblitus 3 Ita Caluin. Instit. lib. IV ea . XVIII n.' a. .REsP. Cur eam rem siluerit Apostolus ratio prima et nolissima est, quia illud ad ejus Propositum non faciebat. . Hoc unum egit Apostolus ita ea epistola, ut ostenderet, . sacrifieium Christi multo esse praestantius sacrificio Aaronis , et Christum ipsum non tantum Leviticis Sacerdotibus, sed et Moyse et Angelis longe esse majorem. Αccedit, quod iam Veteres observarunt , Paulum dedita opera omisisse oblationem panis et vini , ne cogeretur mysterium Eucharistiae Hebraeis explieare ; constat enim disciplinam arcani , quam vetus Ecclesia religiosissime servavit, ab Apostolis fluxisse: inter arcana autem, quod non Polerant insidelibus prodi, praecipuum locum lenuisse Sacramentum Eucharistiae. Id salis clare indicat Apost. , qui cap. V. cum dixisset Christum appellatum suisse a Deo Pontificem secundum ordinem Melehisedec statim addit : ... De quo grandis nobis sermo et ininter'retabilis
nae dicendum , quoniam imbeeilles Deti estis ad audien
Osric. II. Oblatio illa munda, de qua Malachias vaticinatus est nihil est aliud, quam invisibile sacrificium
312쪽
el Meremoniam sacrifieandi. Et quod amplius est. non posset proseari , ullum in veteri lege fuisso sacrifieium proprie dicium a nam etiam veteris Testamenti Sacerdotes ea forma usi non sunt: infero tibi, aut sacrifico. Christus non dixit: Osero, sed obtulit reipsa, et jussit non tantum ut dicamus , quae ipse dixit, et ut, quod ipse iacit. nos quoque faciamus . . . Hoc facite in meam commemora
AD II. Duae is ira lectiones, et in praesenti juxta grae-
eum. et in futuro iuxta Vulgalam non pugnant inter se. Verbum in praesenti, espunctitur. denotat effusionem mysticam et incruentam, quae in ipsa coena a Cli risio faciaest .in represeri lationem ossus iovis suturae in cruca. Quoniam autem Christus hanc ei Iusionem mox futuram esse praevidit, et simul voluit, iit in ejus memoriam deinceps mysticum Eucharistior sacrificium offerretur, hene etiam
tu futuro dieitur r mrandetur. Porro pro Euchari Miro sacrificio, id quoque pugnat, quod I Cor. XI, ubi Vulgala hubet : Hoc est comus meum , quod Pro oobis tradetur , in Graeco legatur: Quod Pro oobis fringitur :srangi autem non conveniat coi pori Christi, nisi in speciopanis. Item illud quod Lucae XXII legitur . . . Nic ostcalix n iam Testamentum in meo sanguine, qui pro vobis fundetur ... in graeco: funditur . . . Ubi vocem funditi r. non conjuti xit cum voce sanguine , sed cum voce calix, ni iam alio loco ostenilimus. Unde perspicumae est, agii hi de essu, ione ea licis, aut sanguinis in calice contenti. non nulem de effusio e sutura in cruce.
INs r. Fuerunt etiam inter Callioli eos insignes Τheologi , qui negarunt Christum in ultima coena se ipsum iri sacrificium Deo Patri Oh tulisse: et satente Cari Pal- Moicimo Histor. Conc. Trid. Lib. XVIII ca'. IIJ militiam liae de re disputatum fuit in Concilio Ti ident. Ergo el'. BESP. Haec quidem olim qitor undam seu lentia suit.
313쪽
quod Chi istus in eoena sacrificium ipso non obtulerit , existimantes ante Peracium in cruce sacrificium, non potuisse ejus memoriam celebrari per sacrae Eucharistiae oblationem. Verum nos non tam de oblatioua sacrificiivgimus , quam de ejus institutione, quam nemo Catho- licorum utiqnam negavit. Quamquam et illud verissimum sit, et ex Patrum testimoniis ac Iegi lima Scripturae interpretatione deductum , quod Christus primum seipsum obtulerit , tum Apostolis ut id post eius moriem
facerent, mandaverit. Constat etiam ex eodem Palla vicino, eum eontroversia haec agitaretur in Concilio Trid. , o m.
nes Theologos , etiam qui primum restiterant, in hanc sententiam abiisse. Hinc Concilium Sess. XXII eap. Idisertis verbis doeel: is Deus et Dominus noster . . . Sara cerdotem secundum ordinem Melchisedec se in aeteris νε num constitutum declaratis, corpus Et sanguinem Suum
m sub speciebus panis et vini Deo Patri obtulit . . D. OBIIc. Iv. Patres eodem sensu Eucharistiam vocant sacrificium, quo vocarunt corpus Christi, id est figurate. Id , ait Caloinus Loc. est. n. v Io. 4 , passim apud eos reperies , non alia ratione vocari coenam Domini sacrificium, nisi quod est imago, memoria, testimonium illius sacrificii , quo nos Christus expiavit. u.' Patres negant Christum denuo immolari : ergo negant sacrificii . BraP. AD. I. Concedimus Calvinistis , Patres Eucha risi iam it, vocare sacrificium, sicui vocant corpus Christi et hoc autem posito evidens est nostrum ratiocinium. Patres Eucharistiam corpus Christi dixerunt, non figurate . Sed sensu proprio et reali , quod sustus a nobisCap. I. probatum est: ergo et sacrificium dixerunt verum et proprie die lum. Calvinus, eum de Missa disputat contra Catholicos, a consueto mora non discessit; tiIm inverecunde prorsus et impudenter non argumenta, sed mendacia et convitia congerit. Falsum est, Euchari-
314쪽
stiam. st Patribus nulla alia ratione vocatam esse sacrificium, quam quod imago esset quaedam , et repraesentatio saerificii in cruce iacti ; nam Patres multa alia de Missae sacrificio docuerunt, quae non nisi vero et proprio sacrificio conventu uti Haec cum iam a nobis indicata suerint , denuo proferre necesse non est. Sed et illud non iuvat Adversarios, quod Eucharistia imago vocetur, et exemplar veri sacrificii oblati in cruce; nam ex eo colligere minime licet, eam verum sacrificium non esse ;eadem enim ratione concluderes, etiam veteris legis sacrificia vera saerificia non fuisse , quoniam omnia figura erant, et imago unicae illius hostiae, quam Christus morietis immolavit: illa quidem mortem Christi suturam significabant, nostrum autem sacrificium Praeteritam repraesentat. Unde potius inferre licet , Eucharisi iam nostram exemplar sacrificii Christi esse non posse , nisi esset quoque ipsa sacrificium. Quemadmodum enim coena nostra, imago et exemplar non esset Dominicae coenae , nisi manducaremus: ita nec Eucharistia Dostra hostiae Christi exemplar esse posset, et imago, nisi sacrifica
A D. II. Brap. DIsTING. A T. Patres dicunt, Christum non immolari, seu maelari, quemadmodum in cruce immolatus . est, c nc.; non immolari mistice, et in eruenio modo, nego. Non est, qui non videi, Patres nihil aliud asserere , quam Christum , qui mortuus est semel pro delictis nostris, iam non mori amplius. At non negant, sacrificium quod semel cruento modo oblatum est, quotidie mystice offerri in Eucharistiae celebratione: imo summo consensu id assirmant innumeris in locis. Et certa D. Chrysostomus IIomit. XVII in Epist. ad Hebr. , ubi negat Christum nunc immolari, docet, eundem esse Chri- Sitim qui nunc ostertur in omnibus Altaribus, et qui in cruce oblatus est olim.
315쪽
Alia quaedam AdMersariorum aSumenta. ARGUM. I. Apostolus in Epist. ad Hebri de sacrifieio
L. disse reus, ejus excellentiam ex eo in primis comis mendat , quod Christus una Oblatione consummauerit in semρiternum sanctificatos cap. XJ. In veteri Iege victima pro peccatis populi singulis annis occidebatur, quia -- ossibile aest 'er sanguinem taurorum et hircorum auferri
peccatur Christus autem . . . introivit semel in sancta, in terna redem'tione inoenta . . . semel in consummatione sinculorum ad deffitiationem peccati per hostiam suam a Martiit JXὶ. Ergo praeter crucis sacrificium nullum aliud lex irova patitur. BEsP. NEGO CONSEQ. Scopus Apostoli erat ostendere, Sacrificia Aaronis vim ex se nullam habuisse remittendi Peccata ; sed figuras lautum fuisse mortis Christi, et in ea suisse impleta. IIunc autem mortem tanti suisse pretii apud Deutia , ut non merit opus Christum mori nisi s mel. Sed haec cum oblatione Aliaris nulla ratione Pugnant : neque sacrificium Missae , quod tu Ecclesia Catholica ossertur , aliud est sacrificium , et ab illo, quod in cruce oblatum est , diversum ; idem in utroque est Sacerdos, eadem hostia. ...is In divino hoc sacrificio . - quod in Missa peragitur, ait Trident. Sess. XXIIM ca'. II , idem ille Christus conlinetur, et incruentem immolatur , qui in ara crucis Semel seipsum cruente
IKsTANT. Si Christus una oblatione exhausit omnia peccata, jam necesse non est iterum in Aliari eandem osserre hostiam, quae semel in cruce oblata totum mundum reconciliavit Deo. Ergo et . RESP. NEG. CONSEQ. Equidem mors Christi causa est generalis nobirae salutis, et solas, unde gratiae omnes sca-
316쪽
turiunt, neque alio indigemus sacrificio quantum ad
pretii susscientiam e verum necesse est, ut praeter laan causam universalem , aliae habeantu I' particulares , quae
generalem illam quasi ad essiciendum applicent. Quod
etiam naturalium rerum similitudine illustratur. An noci Deus una illustratione mundum illuminavit, eum solem quasi sempiternum lumen accendit 8 Al lamen haec universalis causa quamvis in se Persecta, et sola ad omnes homines illuminandos susscientissima, vix quidquηm e siciet, nisi propriis causarum secundarum actio uibus vis illa esset endi communis ad singulos essectus adjungatur. Sie infinitum illud pretium , quod in cruce nobis comparatum est, in Missae sacrificio applicatur. Neque putes unicam hanc viam esse , qua merita Salvatoris ad nos ex communi tante deriventur; palent et aliae vide quam Plurimae, ut si des, charitas , preces , bona opera, Sacramen in . Videant ergo astuli rosor malores, quo eos contradicendi libido deducat : nam si nihil requiri uir , quo merita mortis Citristi ad nos applicentur, vanum est orare, vanum bonis operibus se dedere, inutilis erit Cinnae mairilia calio, vanum illud Christi praeceptum: Ba- Ptietate Omnes gentes etc. ita in di,sidiam animos conjicient, vitam adiment religioni , aut potius ornuem religionem ex hominum animis extrahent radicitus. ARGUM. II. In eadem ad IIebr. epistola Apostolus magni siee loquitur de cvlerno Christi Sacerdotio, et comρο- ratione facta cum veteri Testamento ostendit. plures in lege Iuisse Sacerdotes idcirco, quod morte prohiberentur Permanere; Christum alitem eo quod maneat in internum sena iternum habere sacerdotium. Ergo in lege nova uni
cus est Sacerdos Christus, neque alii post eum insiliui
REs P. Quae Calvinus tot verbis exornat et ampliseat, tam trita sunt et Pervulgata, ut etiam minutum theolo-
317쪽
gum non fugiant.' Christus aeternum habet sacerdotium: nam, qui in nova lege Sacerdotes vocantur , Christo in sacerdotio non succedunt , sed unum idemque cum eo sacerdotium habent, ac ejus vices in terris obeunt ; in nomine Christi , et in persona ejus accedunt ad Altare, vel potius Christus ipse se osteri Patri Sacerdotum mi nisteri O. . . . N Ulla enim et eadem est hostia , inquitis Trident. Loco eis.), idem nunc osserens Sacerdotum is ministerio qui seipstim lune in cruce obtulit, sola onm serendi ratione diver a . . . Simili ratione dicitur Malih. XXIII. . . . Magister pester unus est Christus . . . An non Christusa ipse Apostolos misit, ut docerent omnes
gentes8 An Cliristo iniuriam secerunt, qui ad haec usque tempora docuerunt, et Magistri suerunt fidelium y ritamen mari et aeternae veritalis esialum: unus est Magister
noster Cliristus nam ii quos ipse Ecclesiae suae dedit Pastores et Doelo res s hes. VI IIJ, non se ipsos, Sed Christum, non suam sed Cli risii religionem praedicant , idque non sua , sed Christi auctoritate. Ergo quemadmodum Christus unus est Magister perpetuo docens in riclesia per suos Ministros: ita etiam Sacerdos est unus
et aeternus , semper offerens se ipsum per manus Sacerdotum. ,
ABGΠΜENT. III. Eucharistia est Sacramentum, ac testamentum Christi, ergo non potest simul esse sacrificium. PROB. ONSEQUENT. I.9 Sacramentum donum est a Deo hominibus tollatum: sacrificium autem est aliquid, quod nos Deo osserimus. Quantum ergo interest inter dare et Recipere , tantum a Sacramento sacrificium dissert. Simili ratione testamentum opus non est haeredis , sed testatoris: at sacrificium opus nostrum est. Quis autem hoc serat, ut testator jam non largitor dicatur honorum uorum, sed nostrorum potius acceptor pBEsP. AD UTRUMQUE ARGUM. SIMUL. I. ' Nos asserimus.
318쪽
in Liaeliaristia tam Sacramentum, et Testamentum, quam
Sacrificium esse Dei opus; idem enim Christus ebi, qui se ipsum nobis praebet in cibum, et per Ministros suos
se ipsum os eri in sacrificium. 2.9 Vox Testamenti sa pissime nou pro ipsa Promissione usur Patur , sed vel illud significat, quo promissio veluti obsignatur, vel rem ipsam, quae testamento est relicta; in utraque autem si gnificatione testamentum non excludit sacrificium. Non , si primum assumitur, et les lamenti nomine signaculum intelligat ut divinarum promissionum; nobis enim videtur promissiones Dei, et foedus quodcunque cum Deo initum nulla re melius Obsignari, quam oblata victimiuunde nec primum quidem testamentum sine sanguine de
dicatum est Exod. XXIV . Iam, si testamentum pro
re ipsa accipimus, qlim testamento ob enit, quae vocis acceptatio frequenlius in Scripturis repellitur , sequitur calicem Christi ideo testamentum dici, quia id continet, quod potissimum nobis in testamento suo legavit Chri Stus Sanguinem nempe , quo redempti sumus. Sed nihil hic est, quod cum ratione sacrificii pugnet; quid enim vetat, ne, quae beneficio testa loris habemus in ejus quoque honorem et cultum rependamus p Αn Deo offerri quidquam potest, quod non prius ab eo donatum sit nobis3 Juxta illud I Paral. ult. . . . Tua Sunt, Domine,
omnia, et qui de manu tua suscuimus, reddimus tibi. . . .
5. R Non repugnat , ut plura de eadem re dicantur sub cliverso respectu. Nemo ita hebes est, et rudis ut dieat
Eucharistiam, quae sacrificium est, esse etiam Sacramentiam, et econtra: sed alia ratione est Sacramentum, alia testamentum, alia iterum sacrificium. Sacramentum mi, quatenus est signum essicax gratiae; testamentum est, quatenus promissa Dei obsignat, et sanguinem lestamenti continet : sacrificium est , quatenus Deo ossertur.
ARGUMENT. IV. In omni sacrificio rei viventis requi
319쪽
ritur occisio, seu mactatio victimae: atqui Christus in Eucharistia non mactatur et Ergo et c. Brap. Ad sacrificii rationem non requiritur , Ut victima vere occidatur, quod perspicuum est ex sacrificio
stathium Antioch.) ...is Est sacrificium etiam sine san-m guttae. . . Promerea et Sacrificium Isaac sine sanguinem Persectum est... Frustra hic aliquis veteris legis sacrificia objiceret; nam, praeterquam quod etiam in veteri lege hostia prius oblata fuerit pro peccato , deinde mactata, ut constat ex Levit. XVI ; manifestum quoque discrimen est inter auli qua sacrificia , et inter illam quae in nova lege ostertur sanctam ei immncula iam hostiam. Oli in , quae ad oblationem ducebantur , animalia in forma iei viventis apparebarit, mactari Polorant , eli victimae iterum aliae alque aliae ostieret, antur. At Christus, quamvis vivens sit in sacrisicio Missae, non apparet tamen in forma rei viventis, sed in sortia arei inanimae; deinde non potest occidi . quia mori an inplius non Potest: neque adest praeter illum alia victima; sed ipse unica est hostia, quae quoli die, et in omni loco osse riur. In hoc ergo sacrificio , quod simul cruenti sacrificii mystica repraesentatio est, mystica etiam mactatio sussicii: haec autem non gladio sed varbis perficitur, cum
nempe panis et vinum seorsim consecrantur, et vi veris horum sanguis mystice separatur a corpore, atque ita
Christus in flatu mortis exhibeatur. Inde est, quod Veleres interdum Eucharistiam spirituale sacrificium vocaverint, non eo sensu, ac si non esset verum et visibile
sacrificium, sed propter diversos iu veteri et nova Lege sacrificandi modos.
320쪽
ΑRTICULUS II. 3a 7 De sacrificii Eucharistici natura.
In hac controversia primum errores quidam IIeterodoxorum confutandi sunt; deinde quaestiones quaedam examinandae, quae circa hujus sacrificii naturam moveri solent a Theologis.
I. Quando de Sacrificii existentia tractationem instituimus, non sine ratione observavimus de sacrificio nos loqui vero et proprie dicto: satentur enim Melanchion aliique Novatorum principes, Eucharistiam posse variis modis sacrificium dici ratque ea in primis ratione, quod coenae Dominicae celebratio commemoratio aliqua sit, et repraesentatio illius Sacrificii, quod in cruce pro peccatis nostris oblatum est. Quod quidem a vero alienum non esset, Si verum et proprium sacrificinna admitterent ; id enim Catholici concedunt, Missam non esse sacrificium absolutum, sed relatioum, seu commemoratiυum, attamen vernm et proprium. Sed