장음표시 사용
131쪽
rba In LPart. S. Thom. Diff. II. tu sibi nullam hae in re habere dissicultatem, quia in fallibilitas certitudo praedestinationis
oritur,inquiunt,ex praescientia, quae cum ratione sit posterior ipsius bera cooperatione hominis, nullum potest libertati creare praeiudicium. Iidem ver,tanto hinc magis utique veritatis e ruendae causa ) urgent absolutae ac, definientis praedestinationis assertores, quasi hi vix ac ne vix quidem cum praedestinatione cociliare posis snt libertatem arbitrijddenim, aiunt, quod necessario fit nece sistate antecedenti, liberum non est omnis autem effectus praedestinationis, ae
imprimis ipsa eooperatio eum praesertim in indiuiduo praefinita dicitur, iuxta eam sententiam, inquiunt, necessario fit, ac impletur necessi tale antecedente ergo, e Minor probatur. Q aia iuxta Anstamum a communiter receptui
necessitas antecedens est ea, qua aliquid, eees rio fit ex hypothesi, revi ratione anteeedente liberum usum arbitrij, sed cooperatio praedestia nati necessario sequitur ex ipsa hypothesi eiust modi pra destinitionis, quae ut illa sententia sub Ponit, revi ratione anthe edit liberum usum arbitrii ergo, coa Opusciae eoneor praedes.spuisierit.=tib.
s. Sed reuera hoc argu meto premuntur omnes illi, qui admittentes scientiam mediam, recte asserunt, Deum ante praeuisionem coopera mtionis nostri, pie destinatis gratis decreuisse ea in
132쪽
De praedestinatione . rat gratiam, quacum antea per scientiam mediam Praeuiderat eos cooperaturos,&c. Quo supposit necesse est fateri,cooperationem praedestina
tis utiq; tantam, talem, & hanc numero necensario sequi ex hypothesi re ratione antecedente futurum liberum usum arbitrij. Necessatio enim sequitur ex illo ipQ decreto talis gratiqsupponente quidem seientiam mediam, sed antecedente ipsam cooperationem futuram,velut effectum: adeoq; etiam praeuisionem absolutam talis cooperationis:quia quod Deus scientia meaia praevidit in fallibiliter futurum ex aliqua hypothes, id impleta hae hypothesi eo ipso necessario ae in pallibiliter futurum est, ne alioqui scinentia Dei reddatur fallibilis sed iuxta hos auto res , Deus ante praeuisionem absolutam liberae cooperationis, per scientiam mediam praeui diu, hominem in fallibiliter cooperaturum, si decerneret illi talem gratiam congruam, etiam seclusa interim praescientia abso luta eiusdem cooperationis, quae iuxta eosdem etiam posterior est
hoc decreto ergo phsito decreto gratiae illius
congruae, quod, ut dictum, ratione antecedit praescientiam absolutam cooperationis, adeoq; etiam ipsam cooperationem futuram, necessa- τὰ sequitur in praesessi natis cooperatio. Simile argumetum speciatim fieri potest contra eos αι qui asserunt, scientiam visionis esse eausam rerum, quorum solutionem qui reeipient, nullam
hie a m plius habebunt dissicultatε. 4
133쪽
36 Respondemus igitur, principium quod
adprobandum primi argumenti minorem resertur ex Anselmo, sub illis terminis non probari, nee vel apud Anselmum reperiri velita communiter receptum esse Anselmus a ital quitur Ere neesita spraecedens,quae causa es,ut
sit res, ela ut inferius ait quae Dei rem esse o 1-do nimirum ut ipse loquitur alibi b; deo reserit, quia necesse B, C sit is en necessio sequens, quam resfacit quando scilicet res ideo necessitate futura eLr,quia juturaen au quae nihil efficit:
quocirca etiam infra cissam neesitatem moeates eientem hane nihil effetentem,c quae nihil effervit Sensum existimamus esse necessitatem antecedentem respectu alicuius effectus producti a ausa secunda esse, quae oritur ex causa physica ac ita efficaciter operante, ut ex sola vi Me Dficacitate ipsius physea. ante omnem liberam
determinationem causelecundae necessario sequatur effectus. Necessitatem vero eonsequentem esse, quete vel consequitur ac supponit rem ipsam, ut visio suum obiectum aut certe non inritur ex causa phys ea, eaq; ita essicaciter operan in
te, ut ex sola vi physica ipsius ante liberam determinationem causae secundae) necessario se quatur effectus. Qualis necessitas in proposito cernitur in actibus humanis diuina voluntate ac scientia. seelusa interim semper interna praedeterminatione physica irae definitis, qui ex sola viae etsi eientia physica eiusmodi praefinitioni a
134쪽
Heterminationem arbitri humani necessario on sequuntur. Qu9d tanto clarius est, si ex senis
xentia probabiliori supponamus, scientiam accvoluntatem Dei per se ad extra physiae nihilo. verari, sed illam quidem solum ut dirigentem, hanc vero ut applicantem impellentem, per
Potentiam exeeutiuam ratione distinctam, eis actus creatos producere, alios quide necessarios, alios vero liberos, pro duellitate medio ru, qu Tum in executione usus est; supposita tamen interim etiam scientia media, sine qua prae definitis effectibus nulli competere posset libertas.
37. Esse vero hane doctrinam Dautoris menti, rationi consonam praeterea quae diximus, probatur tum ex eo, quod nec intelligi quidem possevidetur, ut causa alioquin sua natura respectu alicuius obiecti, secundum certas circum instantias in agendo libera, necessario agat, nisi
modus ipsius connaturalis in agendo quod absq; physico quodam pratulo influxu fieri non
potest ibyliceimni utetur quod tamen ex vi solius pratfi nitionis extrinsecat non fit tum quia ide Anselnius a ita expresse videtur seipsum de clarare mamuiscinis necesse iner quaeprinsciunturin quaestrae sinantur quaedam tamenis praescit c rηdsinata non uςniunt ea neces,ta-
135쪽
tur; non enim ea Deus, quamuispraedesinet Oete voluntatem cogendo, aut voluntati re enis,sed insua eampotesate dimittendo. Quocirca etiam libertatem operationum humanarum eum di uina voluntate fetentia concilians, eo mini-mὸ confugit,ut asserat,decretum diuinae volun . tatis scientiae esse posterius libera determinatione humanae voluntatis, eiusq; praeuisione; sed id potius, velut aliquo modo causam eius prius esse supponens,ex essicacitate ipsius,cum respectu ad liberum arbitra um, velut causam secun elatra, nulla physica vi necessitatam, concordiam extruit. Verba iplius sunt b Qu'niam quod Deus vult, non poten non esse eum uis hominis votan- parem nulla cogi, vel 'rohiberi neesitate advolen um, velad non volendum, o vult essectu e rivoluntatem nulla scilicet interim internavi
seu actione phylica physice necessitatam: tum neeesse en voluntatem esse liberam. Eodem modo loquitur idem Anselmus e de diuina scientia
sellionis, apparet,quam etiam causam rerum, adeoque his priorem esse indicat: Non Mes,in quit, direre,praesiit me Deuspeeeaturum, vel non peeeaturum, se raescit me Deus 'reaturum, vel peeeaturum e neesitate. Et it equitur, quia Mepeeraueris, siue nonpeecaueris utrumque sine neeestate erit, quiayraessi Drmfuturum esses neesitate hoe quoderit. Ad eunde modum phi
losophatur Augustinus item S rhomace, Sc
136쪽
Deri desinatione . rastota sere Theologorum s praecipue antiquio rum, Schola. Quod si principio illi insistere inus, vix video, quomodo aut Christus non necessaris pro nobis mortuus, aut mater Dei, sanctiq; Apostoli suas illas dignitates libere cosecuti sint, aut quomodo verum siti, quod iuxta scripturam asserit Augustinusg: De ne dubio habet humamrmn tardium quoplaeet etiam salua libertate Aesinandorum omnpotentistimam potestatem. a b es usu de ancoraepraescient repraedes.
aρ. apud eo em Dur Carth. Draed. oe. de corrept. Ograt.cap. q. 18. Communis illa cauis liberae desinitio, quae videlicet omnibus prae requisitis ad agendum positis, potest agere nonagere, etiam iuxta nostram sententiam , libero arbitrio quantumuis diuinitus ad certas operationes pra destinato, planissime conuenit. Tum quia praedefinitio illa praedestinarionis nostr ad agendum praere- qui lita non est;tum etiam quia illa supposita, iti strinsece ac in sensu diuiso nihilominus arbitrium nostrum atquὸ potest non agere ac agere ex dictis a. Quo fit, ut omnis, quae ex praedestinatione Oritur necessitas, solum sit consequens,
non anteeedens; consequentit, non consequen-
tis; hypothetica, non absolutati essensu compo
137쪽
rab DLPart. S. Thom. Diff.IL suo, non diutis; infallibilitatis, non physiea,seu
eoactionis, seu naturae. Vulgaris autem illa, tiocinatio; si sum, aut non sum praedestinatus
quicquid agam,&e.apertissime in omni sente tia falsa&impia est. a Thespraeeedenti. vide etiam tbes M. 39. Vtraque haec propositio a praedestinatum damnari, vel reprobum saluari, in im possibile; item praedestinatus potest danari, in rigo re dialectieo est vera: procedit enim illa in sensu comis posito,haec in sensu diuiso Quod sie intelligendum noniatu quia is, qui praedestinatus est. si a praedestinatione abstrahamus, potest damnari; sed etiam quia praedestinatus, dum reipsa supponitur praedestinatus,damnari potest, quudiu illa suppositio in vim praedicati non transit. Hoc autem si fiat,reddetur sensus composituso: falsus qualis cernitur in his propositionibust fieri potest, ut aliquis sit simul praedestinatus Mdamnandus seu ut simul iungatur praedestin tio cum damnaticine, seu quod idem est, haec propositio, praedestinatus damnabitur, est a L ibilis.
6o. Quaestio illa, virum praedestinatio sit in nostra potestate, in re non habet dissicultatem; constat enim ex dictis, non esse quidem iniciis stra potestate omnes praedestinationis effectus, eum in ea non sit prima vocatio eongrua; atta
mea esseta no stra potestate cum diuina gratia aliquid,
138쪽
De Praedestinatione . υν aliquid, videbe et iustificationem xperseueranistiam quod si reipsa in opus conseramus, certo sumus praedestinati. Quaestio de nomine est, an recte absolute dici possit,in nostra potestate esse praedestinationem,seu praedestinari,aut esse pret- destinatos. Assirmant absolute nonnulli a quia dam dicunt b, praedestinationem in nostra potestate esse aposteriori, non autem priori. Sed absolute rectiusloquuntur e qui secuti Augustinum d negant. Tum ob dictam antea eausam, tum quia ad praeteritum non datur potentia. Non ergo recte dicitur, si non esir destinatus,fac ut praedestineris: sed dicendum; si non ita vixisti, ut praedestinato conuenit, vive sic impo-
De Reprobatione .cti Reprobi quasi reprobati, seu reiecti, dicuntur omnes homines, vel angeli, qui heatitudine non consequiuntur. Vocantur iidem etiam vasa ira Rom s. seu vaga in contumeliam 1 ad Tim. 2.item aTheologis a praesciti. Repi Ohati
alia est activa proprie in Deos, huius loci
139쪽
ra In Irari. Iraom. Dist. II. propria alia passiva. Illa est actus quidam liber
mentis diuiti pintellectusne pricipue an voluntatis, non secus controuertitur,quam de praede stinationes eum qua illius parem censemus esse rationem d. Est pars diuinae prouidentiae non
quidem subiectitia, sed quasi integrans e. Est tireprobratio alias, positius quae simplicitera lis est consiste res in actu positivo, quo aliqui, dilut indigni reiiciuntur siue a gloria, siue etiam a gratiar lia negativa, in sola electionis, seu praedestinationis diuinae omissione consistens, aut certe alium actum non continens, quam ipsam voluntatem non eligendi ad gloriamin gratiam electorum propriam. a Theso. ----- olivitia 4 the
M. Reprobationis effectust de quibas nesarae Caluinusi sunt tantum duo, peceati scilicet permissio , damnatio aeterna c. An omnis permissio, dubitatur. Ea duplex est in una, qua praecedit quod uis peccatum reprobi, Mnihil est aliud, quam nuda negatio gratiae essi caci ter praeseruantis a peccato, actualis concurissus postiuus ad materiale peccati, quorum hiaest effectus solius generalis prouidentiae Lilla, ro proprie nullius omnino, nec adeo reproba
tionis, nisi negativa ει di quidem respe, eo
140쪽
eum tantum peccatorum reprobi , quae ipsi ess-caciter sunt causa damnationisi siue sint propria ipsius personalia, siue originale late sumptum fio qualia quidem proprie non sunt peccata remissa, nisi in quantum ea in effectu quodam sui ingratitudinis ter peccatum subsequens redire dicuntur. Alia permissio peecati subsequitur peccatum, qua nempe Deus alique. in poenam peccati praecedentis deserit,is velut
indignum reiicita gratia congrua, delente peccatum praeteritum, vel praeseruantea futuro, in quo homo finaliter sit perseueraturus, quae etiam saepe dicituri ram, sexeacatio. Sanctus Thomasivocat etiam derelictιonem a Deo
iuxta illud Ecclas. .Considera opera Dei, quodnemo possit corrigere,quem B des exerit. Et hanc e tiam recte dici censemus cffcctum reprobationis positivae h, iuxta illud Exod. 7 Indurabo eorPharaonis,cte Rom. a. Propter quo tradidit Bavem inreprobumsensum; &Rorri. Sustinuitis multapatientia permittendo ipsorum peccata
63 De causa reprobationis ex parte reprobi omissis impio Caluini terrore Gatholici iatribus conueniunt. Primo nullam dari causam, ex parte reprobi, Prima permissionis peccati.